အခန်း (၇-၈)

အခန်း ၇ - မူးယစ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရား၊ စိတ်ဂယောင်ချောက်ချားဖြစ်မှုအားလုံးကို ချိုးဖျက်ခြင်း

ရွှေရောင်စာလုံးများသည် တောက်ပသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်အထက်တွင် မျောလွင့်နေပြီး၊ ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

[အတုက အစစ်ဖြစ်တဲ့အခါ အစစ်ကလည်း အတုဖြစ်သွားတယ် ဘာမှမရှိတဲ့နေရာမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေသေးတယ် - ဟင်းလင်းပြင်စိတ်ဝိညာဉ်]

ချလွင်။

လင်းရီသည် တောက်ပနေသော ရွှေရောင်စာလုံးများကို ငေးကြည့်နေစဉ်မှာပင် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တာအိုအသံသည် လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

မြင့်မြတ်သော ရွှေဖြင့် သွန်းလုပ်ထားပုံရသော စာလုံးများသည် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် တချွင်ချွင် မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော နေမင်းများကဲ့သို့ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာကာ ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။

ကျဆင်းလာသော စာလုံးတစ်လုံးစီက လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းစေပြီး အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားစေကာ ၊ ကျယ်ပြန့်ပြီး နားလည်ရခက်သော သတင်းအချက်အလက်များသည် လင်းရီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

[ဟင်းလင်းပြင်စိတ်ဝိညာဉ်]

[ဝိုင်တစ်အိုးက စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုအားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ် ဝိုင်တစ်အိုးက စိတ်ကူးယဉ်မှုအားလုံးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ စိတ်သဘာဝဆီကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားစေနိုင်တယ်။]

[နောက်ထပ် အာနိသင် - ဝိုင်သောက်ခြင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေတယ်။]

[ဝိုင်ချက်နည်း - မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ]

[အဆင့် - အဝါရောင်]

မှတ်ချက် - အဆင့်များကို အနီ၊ လိမ္မော်၊ အဝါ၊ အစိမ်း၊ စိမ်းပြာ၊ အပြာ၊ ခရမ်း၊ ရွှေ ဟူ၍ အရောင်ရှစ်မျိုး ခွဲခြားထားသည်။

“ဝိုင်ဝိညာဉ်စနစ် နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပဲ...”

“ဟင်းလင်းပြင်စိတ်ဝိညာဉ်...”

“ဒါက စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုလား...”

“စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေဖို့ သုံးလို့ရတာလား...”

“ပြီးတော့ အဝါရောင်အဆင့် ဝိုင်ချက်နည်းလား...”

လင်းရီသည် ဝင်ရောက်လာသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို တွေးတောနေရင်း သူ၏ အတွေးများမှာ မြင့်တက်လာခဲ့၏။

၎င်းသည် နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်ဖြစ်သော ဝိုင်ဝိညာဉ်စနစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် နိုးထလာခဲ့ပေ၏။

၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို လျစ်လျူရှုနိုင်ပေသည်။

၎င်းသည် စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုအားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်သလို ၊ စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုအားလုံးကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လင်းရီသည် မည်သူနှင့် တွေ့ဆုံသည်ဖြစ်စေ သူတို့အပေါ် စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုများ ဖြစ်ပေါ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုများသည် စိတ်သဘာဝမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်သည် စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာ သူတို့၏ စိတ်သဘာဝအပေါ် မူတည်ပေသည်။

လင်းရီသည် “ဝိုင်သောက်ခြင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေတယ်” ဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးချေ။

၎င်းမှာ ဆိုးရွားမည်မဟုတ်ဟု သူ ယူဆထား၏။

မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ချက်နည်း အတွက်မူ-

ထိုအရာက ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

၎င်းသည် ဝိုင်တစ်ခွက်ဖြင့် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ နယ်မြေကို ပေါ်ပေါက်လာစေနိုင်၏။

၎င်းသည် လူတစ်ဦးကို သူတို့၏ စိတ်သဘာဝကို ရှင်းလင်းစေပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေသည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း။

ကျိုးယွင်သည် တစ်ခါက ပြောဖူးသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

လင်းရီသည် သူ၏ ဘဝတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နှစ်ကြိမ် ကြုံဖူးခဲ့သည်။

ပထမအကြိမ်တွင် သူသည် အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်ကို ချက်လုပ်ခဲ့၏။

ဒုတိယအကြိမ်မှာ ယခင်က စပါးခင်းထဲတွင် ဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖယ်ရှားရန် ဓားဖြင့် ကပြခဲ့ရာ ဝိုင်တစ်ဝက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၊ သူ၏ ချီမှာ တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ဓားကုလားကာမှာ မိုးရေကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လင်းရီသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီများစွာကို ကြားဖူးခဲ့၏။

ပထမတစ်ခုမှာ ကျိုးယွင်သည် သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလတွင် ကောက်ရိုးတဲတစ်လုံး ဆောက်လုပ်ကာ သူတော်စင်များ၏ အရေးအသားများကို နှစ်ခြောက်ဆယ်တိုင် ရွတ်ဆိုခဲ့ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ တာအိုထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်သွားပြီး မြေကြီးထဲမှ ရွှေကြာပန်းများ ပေါက်ဖွားလာခြင်းနှင့် အရှေ့ဘက်မှ ခရမ်းရောင်ချီများ ရောက်ရှိလာခြင်း စသည့် ဖြစ်စဉ်များကို ဖော်ပြကာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် တပ်မတော်အင်အား တစ်သန်းကို နောက်ဆုတ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ- ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသခင်တစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်းခြောက်ဆယ်တိုင် ဓားဆေးကန်တွင် ဓားဆေးကြောခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဓား၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ရာ တစ်နေ့တွင် သူသည် သူ၏ ဓားကိုစီးကာ ထွက်ခွာသွားပြီး နံနက်ပိုင်းတွင် မြောက်ပိုင်းပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိကာ ညနေပိုင်းတွင် ချန်ဝူသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လောကကြီးက သူ့ကို ဓားသူတော်စင်၊ ကျိုးယွင်နှင့် တန်းတူ သူတော်စင်တစ်ပါးအဖြစ် လေးစားကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ယင်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းသည် အခွင့်အရေးကို အလေးပေးပြီး စုဆောင်းမှုကို ပို၍ပင် အလေးပေးပေ၏။

လင်းရီမှာ ငယ်ရွယ်လွန်းသေးပြီး စုဆောင်းမှု မလုံလောက်သဖြင့် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေပုံရသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုကို ရရှိနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ တောင့်တစရာကောင်းသော်လည်း ရရှိရန် ခက်ခဲသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ဤ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်သည် လူများကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ တက်ကြွစွာ ဝင်ရောက်နိုင်စေပြီး ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် နက်နဲပြီး ထူးကဲလှပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီဝိုင်ချက်နည်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိုင်လမ်းညွှန်က နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလိုပဲ...”

လင်းရီသည် ဝိုင်ချက်နည်းကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

သာမန်ဝိုင်များကို များသောအားဖြင့် ကောက်နှံများ၊ သစ်သီးများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် ချက်လုပ်ကြသည်။

သို့သော် လင်းရီ၏ အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်နှင့် လက်ရှိ ဝိုင်အိုးထဲရှိ ဝိုင်မှာမူ သာမန်လောကကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ၎င်းကို သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်က ချက်လုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရီသည် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ချက်နည်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

[အဓိက လမ်းညွှန် - မှန်ကျောက်]

[အရန် လမ်းညွှန်များ - အချစ်ပန်း၊ ဝမ်းနည်းမြက်၊ ဝမ့်ယိုသီး]

[စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် ဆယ့်နှစ်ခု - ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တာအိုစည်းချက် ဆယ့်နှစ်မျိုး]

မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်အတွက် စုစုပေါင်း ပါဝင်ပစ္စည်း ဆယ့်ခြောက်မျိုး လိုအပ်ပေသည်။

ပမာဏမှာ မများပြားလှချေ။

လင်းရီသည် ဤအမည်များထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ မကြားဖူးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

“ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါလေ...”

“ဒီအရာတွေက လောကီကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူးလို့ ယူဆရတယ် လောကီကမ္ဘာမှာ မရှိရင် ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ...”

လင်းရီသည် သူ၏ အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဒီတော့ ဒါက စစ်မှန်တဲ့ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ပေါ့...”

လင်းရီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အရှေ့ရှိ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိုင်ရှစ်ရာခန့်ရှိသော သဲဝါများ ဖြစ်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုင်ရှစ်ရာခန့်ရှိသော သဲဝါများကြားတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ပီအန်းပန်းများ ပွင့်လန်းနေပြီး အသက်ရှူလိုက်တိုင်း လူတစ်ဦး၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သွားမည့်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

၎င်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝမှ ဒဏ္ဍာရီလာ မရဏကမ္ဘာနှင့် ဆင်တူနေပေသည်။

သဲဝါများကြားတွင် စောစောက ဝင်ရောက်လာသူများသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေခြင်း သို့မဟုတ် ဒူးထောက်ကာ ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြ၏။

သူတို့သည် စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း သိသာလှပေသည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ပဲ...”

“စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှု သက်သက်ပါပဲ...”

လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်၏။

“မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ကို ထိုးဖောက်မြင်ပြီး အင်မော်တယ်တံခါးပေါက်ကို ဝင်ရောက်ကာ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ပိုနီးကပ်လာတဲ့အတွက် မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”

လင်းရီ၏ အတွေးများ မြန်ဆန်နေစဉ် ကျိုးယွင်၏ ညင်သာသော အသံသည်လည်း သူ၏ နားဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သို့သော် လင်းရီ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးဆီသို့ သူပို့လွှတ်လိုက်သော အကြည့်များတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

“ဒီ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က အင်မော်တယ်တံခါးပေါက်ကို ဝင်ဖို့အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလား...”

လင်းရီက မေးလိုက်၏။

သတ်မှတ်ချက်မှာ အတော်လေး မြင့်မားကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

“ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က ရှည်လျားတယ်...”

“အင်မော်တယ်တွေက လေကိုစီးပြီး လွတ်လပ်တယ်ဆိုတာကိုပဲ လူတွေက သိကြတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းက ဘယ်လောက်ခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ...”

“လုံလောက်တဲ့ ခိုင်မာတဲ့ တာအိုနှလုံးသား မရှိဘူးဆိုရင် တစ်လက်မလေးတောင် ရှေ့ဆက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဒီ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က အင်မော်တယ်တံခါးပေါက်ကို ဝင်ချင်တဲ့သူတွေကို သူတို့ရဲ့ စိတ်သဘာဝကို ရှင်းလင်းစေပြီး သူတို့ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဆန္ဒတွေကို သိမြင်စေကာ အနာဂတ်မှာ နောင်တမရအောင် ကယ်တင်ပေးတာပါ...”

ကျိုးယွင်သည် ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် ခမ်းနားလှပေသည်။

၎င်းသည် ပွင့်လန်းနေသော ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် ခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနိုင်ကာ သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သာမန်လူများ မရောက်နိုင်သော နေရာများသို့ သွားရောက်နိုင်သည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် ခါးသီးလှသည်။

လူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မတူညီသော သက်တမ်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၊ ဤလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် သင်သည် သင့်ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်ရမည်ဖြစ်ကာ သီးသန့်ကျင့်ကြံခြင်း တစ်ကြိမ်အပြီးတွင် အပြင်ကမ္ဘာသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

လုံလောက်သော ခိုင်မာသည့် တာအိုနှလုံးသား မရှိပါက ဤလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် လုံးဝ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျိုးယွင်သည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဝေဒနာများကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးသားနတ်ဆိုးကြောင့် သေဆုံးသွားသူ များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် စိတ်၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းလင်းခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းရန် အစပြုခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ပထမဦးစွာ သူတို့၏ နှလုံးသားကို စစ်ဆေးမည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို လေ့လာမည်။

ဤအရာများသည် ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းအားလုံးအတွက် သူတို့၏ တပည့်များကို အကဲဖြတ်ရာတွင် ခိုင်မာသော နိယာမနှစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

“မဟုတ်ဘူး...”

“အဖေ အမေ သား အင်မော်တယ် မဖြစ်ချင်တော့ဘူး...”

“အင်မော်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ အဲဒါက စိတ်ကူးယဉ်အရာ သက်သက်ပဲ ..သစ်ပင်က ငြိမ်သက်ချင်ပေမဲ့ လေက မရပ်နိုင်ဘူး.. ကိုယ်က ပြုစုချင်ပေမဲ့ မိဘတွေ မရှိတော့တဲ့ အချိန်အထိ စောင့်နေမယ့်အစား အခုပဲ ပြန်သွားတာ ပိုကောင်းတယ်...”

လင်းရီနှင့် ကျိုးယွင်တို့ စကားပြောနေစဉ် ခိုင်မာပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခင်က ဒူးထောက်ကာ ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေခဲ့သော ရိုးသားသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၊ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်များ အပြည့်ရှိနေခဲ့သည်။

“မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ ပြန်သွားတော့...”

လူငယ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော တာအိုစီနီယာတစ်ဦးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၊ ငှက်မွေးတစ်ခု ပျံထွက်လာပြီး လေထဲတွင် အရွယ်အစားကြီးမားလာကာ ထိုလူငယ်အား မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ထဲမှ တိုက်ရိုက် သယ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

သူသည် လူငယ်ကို ကမ်းစပ်သို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ကမ်းစပ်တွင် သူ၏ အပြန်ခရီးကို ကြီးမားသော အိပ်မက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ စီစဉ်ပေးမည့်သူများ ရှိနေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် အလားတူ မြင်ကွင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူများသည် စိတ်ယောင်ချောက်ချားမှုမှ ဆက်တိုက် နိုးထလာခဲ့ကြသည်။

အချို့က ပြန်ချင်ကြောင်း အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။

အချို့က စိတ်နှလုံးသား ခိုင်မာပြီး တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ အင်မော်တယ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းရန် ၊ စိတ်ကူးယဉ်လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန် အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။

မည်သည့်ရွေးချယ်မှုဖြစ်စေ ဝိညာဉ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဘယ်သောအခါမျှ ဖျောင်းဖျခြင်း သို့မဟုတ် လွှမ်းမိုးခြင်း ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

နေ့တစ်ဝက် မပြည့်မီ မူလက လူသောင်းချီရှိသော အုပ်စုမှာ နောက်ဆုံးတွင် လူရာဂဏန်းခန့်သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

“ဒါက တကယ်ကို လှိုင်းလုံးကြီးထဲမှာ သဲတွေကို ဆန်ခါတင်နေသလိုပဲ...”

လင်းရီက အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပြုံးကာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သောင်းချီသော လူများထဲတွင် ရာဂဏန်းခန့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ၊ ဤသည်မှာ တစ်ရာတွင် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ စိတ်၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းလင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

“လှိုင်းလုံးကြီးထဲမှာ သဲတွေကို ဆန်ခါတင်နေတာ အမှန်ပဲ...”

“ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ် လူအများကြီး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းကြပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နိုင်တဲ့သူက အရမ်းကို နည်းလွန်းတယ်...”

ကျိုးယွင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

“အနာဂတ်မှာ ဘာတွေပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ ဂျူနီယာ သိတာကတော့ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်မှာ ဝိုင်ရှိတယ် ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကျွန်တော် မူးရမယ် ဆိုတာပဲ...”

“စီနီယာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ သောက်မလား...”

လင်းရီသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးကို မြှောက်ကာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အခန်း ၈ - လောကီကမ္ဘာတွင် နှလုံးသားကို ချွေးထုတ်ခြင်း၊ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်၏ တောင်သခင်

“ဒီလောက်ထိကောင်းတဲ့ ဝိုင်ကို မင်းက တကယ်ပဲ ငါနဲ့ မျှသောက်ချင်တာလား...”

ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်လိုက်၏။

“စီနီယာမှာ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်လေ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားချင်တဲ့သူတွေက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပြဿနာတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ် ကမ္ဘာမြေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ခံစားရတဲ့သူတွေက ကမ္ဘာမြေရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေကို မျှဝေခံစားပေးရမယ် ဆိုတာလေ...”

“ဂျူနီယာမှာ အရည်အချင်း မရှိပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်...”

လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ကျိုးယွင်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။

“ငါ အသေးစိတ် ကြားချင်တယ်...”

“ကျွန်တော့်မှာ လောကီကမ္ဘာကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံး ရှိတယ် အဲဒါကို မြစ်တွေ ပင်လယ်တွေထဲ လောင်းထည့်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က လူတိုင်းကို ပူဇော်ချင်တယ်...”

လင်းရီ၏ အနီရောင်ဝတ်ရုံသည် လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံနေကာ ၊ သူသည် အားအင် အပြည့်ဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

“မြစ်တွေ ပင်လယ်တွေထဲ လောင်းထည့်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က လူတိုင်းကို ပူဇော်ချင်တယ်ပေါ့...” ကျိုးယွင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

စွမ်းအားကြီးမားသူအားလုံးသည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် စကြဝဠာတစ်ခု ရှိနေရမည် ။

ရိုးရှင်းသော စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် လင်းရီ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက်ကို ကျိုးယွင် ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် လင်းရီကို ပို၍ပင် သဘောကျသွားခဲ့၏။

လင်းရီသည် ဝိုင်ခွက်များကို ထုတ်ယူကာ တစ်ခွက်စီ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မိုင်ရှစ်ရာခန့်ရှိသော သဲဝါများနှင့် ပွင့်လန်းနေသည့် ထူးဆန်းသော ပန်းများကို ကြည့်ကာ သောက်ချလိုက်ကြ၏။

ဝိုင်က လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် ခံစားချက်များက ဝိုင်နှင့်အတူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားပြီး အဆုတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ နှစ်ဦးစလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ဝိုင်တစ်ခွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း အရသာပေါင်း တစ်ရာ ပါဝင်နေပုံရပြီး၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် ခံစားချက်များကို ခံစားရစေကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လောကီကမ္ဘာ၏ အသွင်အပြင်ပေါင်းစုံကို မြည်းစမ်းနိုင်စေခဲ့၏။

ဤဝိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ တိုးတက်လာသည်ကို နှစ်ဦးစလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းရီသည် တစွန်းတစ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက ဝိုင်နှင့်အတူ သူ၏ ချီပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အထက်သို့ လှိုင်းထကာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်ကိုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။

လင်းရီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းရောင် အစက်အပြောက်လေးများက သာယာသော လေညင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။

၎င်းက လင်းရီကို ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့၏။

အာရုံခံနိုင်စွမ်း။

ခဏမျှ မြည်းစမ်းပြီးနောက် လင်းရီသည် ၎င်း၏ အဓိကအချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဝိုင်သောက်ခြင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေသည်။

ဤစိတ်ဝိညာဉ်သည် လူသားစိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ၊ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနေဖြင့် ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သဘာဝနိယာမများကို နားလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား လည်ပတ်မှုအပေါ် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများကို အသေးစိတ် သိရှိလာခဲ့သည်။

မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည် ပေတစ်ရာအတွင်းရှိ မည်သည့်အပြောင်းအလဲကိုမဆို သူ အာရုံခံစားမိသည်။

“ဒီဝိုင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်ပေါ့...”

ကျိုးယွင်က ဂရုတစိုက် မြည်းစမ်းပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာမှ ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကျင့်ကြံဖို့အခက်ဆုံးအရာမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။

လုံလောက်သော ခိုင်မာသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ပိုင်ဆိုင်မှသာ သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျိုးယွင်သည် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ တိုးတက်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်သော ကျင့်ကြံသူ များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် ပြိုလဲသွားကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဆေးလုံး။

အခွင့်အရေး။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာ။

ဤအရာများအားလုံးသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အချိန်တိုအတွင်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို များစွာ တိုးတက်စေနိုင်သည်။

သို့သော် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် ပတ်သတ်၍ တိုးတတ်မှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မရရှိနိုင်ချေ။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အတွေ့အကြုံများ၏ စုဆောင်းမှုဖြစ်ပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အစက်အပြောက်လေးများကို မြစ်တစ်စင်း၊ ပင်လယ်တစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းရပြီး ၊ မည်သည့် ဖြတ်လမ်းမျှ မရှိချေ။

ဤသည်မှာလည်း ကျင့်ကြံသူများ ခရီးသွားရန် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေ၏။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့၏ ခရီးစဉ်များအတွင်း သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ချွေးထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူအားလုံးထဲတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ အတည်ငြိမ်ဆုံးသူများမှာ သေချာပေါက် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လင်းရီ၏ ဝိုငိသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အမှန်တကယ် တိုးတက်စေနိုင်ခဲ့သည်။

ကျိုးယွင်ကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် တိုးတက်မှုမှာ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း ၎င်းသည် လုံလောက်စွာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်၏။

“ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ...”

“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ...”

“ဒီဝိုင်ရဲ့ ရနံ့ကို ရှူလိုက်ရုံနဲ့တင် ဒီတာအိုအိုကြီးက မူးတော့မလို ဖြစ်နေပြီ...”

ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လင်းရီ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသော အဘိုးအိုတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများ ရှိပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံသည် လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံနေကာ ၊ သူသည် အိပ်မက်ဆန်သော အင်မော်တယ် ရောင်ဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

အဘိုးအိုထံမှ ခပ်သဲ့သဲ့ ရနံ့တစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ထိုရနံ့မှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေ၏။

၎င်းသည် ဝိုင်ရနံ့ မဟုတ်သော်လည်း တန်းတူ မူးယစ်စေနိုင်သည်။

အဘိုးအို၏ နောက်တွင် ကြောက်တတ်သော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး လိုက်ပါလာခဲ့၏။

မိန်းမပျိုလေးမှာ လင်းရီနှင့် အသက်အရွယ်တူခန့်ရှိပြီး သူမ၏ ရောင်ဝါမှာ တိတ်ဆိတ်သော တောင်ကြားရှိ သစ်ခွပန်းလေးကဲ့သို့ အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

“ဟွေရှင်း...”

“ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်ရဲ့ တောင်သခင် ကျိုးယွင်ကို မြန်မြန် အရိုအသေပေးလိုက်လေ...” အဘိုးအိုက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

“တပည့် ဟွေရှင်း က တောင်သခင် ကျိုးကို အရိုအသေပေးပါတယ်...”

ဟွေရှင်း သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစွတ်သော လက်ဖဝါးလေးနှစ်ဖက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်၏ တောင်သခင်။

လင်းရီသည် ကျိုးယွင်၏ အဆင့်အတန်းကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်၏။

“ဒီလောက်ထိ အရိုအသေပြုဖို့ မလိုပါဘူး...”

ကျိုးယွင်က နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တာအိုအိုကြီးကို တွေးတောစွာ ကြည့်လိုက်သည် ။

“ဟွေရှင်း၊ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် တကယ်ကို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး ကျက်သရေရှိတဲ့ မိန်းကလေးပဲ ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးတောင် မှာ နောက်ထပ် ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရလာတော့မယ့်ပုံပဲ...”

တာအိုအိုကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အောင်ပွဲခံသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်ယူမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားတော့ချေ။

“ဒါ သဘာဝပဲလေ...”

“သူမက ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်လေ...”

“သူမက ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိတွေအပေါ် သဘာဝအလျောက် အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိတယ် အကယ်၍ သူမသာ လောကီကမ္ဘာမှာဆိုရင် သမားတော်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူမရဲ့ ပါရမီကို ဖြုန်းတီးပစ်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

“အခု ငါ့ရဲ့ တာလော့ တံခါးပေါက်ကို ဝင်လာပြီဆိုတော့ သူမက အနာဂတ်မှာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်...”

တာအိုအိုကြီးက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဆေးတောင်။

ဆေးဖော်စပ်သူ။

လင်းရီသည် တာအိုအိုကြီးကို စပ်စုစွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အရှေ့ရှိ ဤအဘိုးအိုသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သင့်ပေသည်။

“လင်းရီ ဒါက ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးတောင် တောင်သခင် ကဲ့ချင် တဲ့...” ကျိုးယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဂျူနီယာ လင်းရီက တောင်သခင် ကဲ့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...” လင်းရီကလည်း နှိမ့်ချခြင်း၊ မာနကြီးခြင်း မရှိဘဲ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“လင်းရီ...”

“မင်းအကြောင်း ကြားဖူးတယ် ပါရမီရှင်ကြီး...”

“အရင်က တောင်သခင် အများအပြားက မင်းကို သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေထဲ ခေါ်သွင်းချင်ခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ တာ့ကန်းက ကျိုးယွင်ရဲ့ ဇာတိဖြစ်နေတယ်လေ...”

“အခု မင်းကို မြင်ရတာ မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ...” ကဲ့ချင် သည် လင်းရီကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သေချာစစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဟွေရှင်း ကလည်း လင်းရီကို ခိုးကြည့်လိုက်သော်လည်း လင်းရီ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသောအခါ လန့်ဖျပ်သွားသော ယုန်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကဲ့ချင် ၏ နောက်သို့ ဝင်ပုန်းသွားခဲ့သည်။

“စီနီယာကလည်း ကျွန်တော့်အကြောင်း ကြားဖူးတာလား...” လင်းရီ အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

“ဒါ သဘာဝပဲလေ...”

“မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ က ဆယ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ပွင့်တယ် တစ်ကြိမ်ကို တစ်လကြာတယ်...”

“အကယ်၍ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ပွင့်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ လောကီကမ္ဘာကို ရှာမယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ အချိန်ဘယ်ရမှာလဲ...” ကဲ့ချင် က သဘာဝကျသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ထဲမှ ထွက်သွားသော သာမန်လူများကို စီစဉ်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင်လည်း လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း လောကီကမ္ဘာရှိ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြုစုရန် တာဝန်ရှိသူများ သဘာဝကျကျ ရှိပေ၏။

လင်းရီမှာလည်း သဘာဝကျကျ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

“ဪ ဒီလိုကိုး...” လင်းရီက တွေးတောကာ သဘောတူလိုက်၏။

ရီကွမ်အဖွဲ့က ဒဏ္ဍာရီအမျိုးမျိုးကို စစ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် အင်မော်တယ်များ၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းနိုင်ပါက ၊ ထိုနည်းတူစွာ အင်မော်တယ်များအတွက် လောကီကမ္ဘာရှိ လူအချို့၏ အချက်အလက်များကို ရရှိရန် မည်သို့ ခက်ခဲနိုင်မည်နည်း။

ထို့ထက်ပို၍ လင်းရီ၏ နာမည်ကြီးမှုမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် တာ့ကန်းရှိ လူတိုင်းက သူ့အကြောင်းကို သိကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံအချို့တွင်ပင် လင်းရီ၏ မှတ်တမ်းဖိုင်များကို စုပုံထားပါက တောင်တစ်လုံး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီ ဒီတာအိုအိုကြီးက ရိုင်းစိုင်းပေမဲ့ ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် တောင်းလို့ရမလား...” ကဲ့ချင် သည် လင်းရီ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူသည်လည်း သေရည်ကောင်းကို နှစ်သက်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေ၏။

“ဘာလို့ မရရမှာလဲ...” လင်းရီသည် နောက်ထပ် ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်ကို ထုတ်ယူကာ ဝိုင်တစ်ခွက် လောင်းထည့်ပြီး ကဲ့ချင် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကြွယ်ဝသော ဝိုင်ရနံ့က ကဲ့ချင် အား စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာကို ပြသစေခဲ့ပြီး အနံ့ကို လောဘတကြီး ရှူရှိုက်ကာ တစ်စွန်းတစ်စမျှ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် ခွက်ထဲတွင် ဝိုင်တစ်စက်မျှ မကျန်တော့သည်အထိ ဖြည်းညင်းစွာ အရသာခံ၍ သောက်လိုက်၏။

“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဝိုင်ပဲ...”

“ဒီတာအိုအိုကြီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝိုင်ကျွမ်းကျင်သူလို့ သတ်မှတ်ထားတာ ငါ့ဘဝမှာ ကျိုးယွင်ထက် မနည်းတဲ့ ဝိုင်တွေကို သောက်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အားဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ဒီဝိုင်ကတော့ တကယ်ကို ရှားပါးတာပဲ...”

ကဲ့ချင် က ချီးမွမ်းစကားများ အပြည့်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။

“စီနီယာ ကြိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ...”

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟွေရှင်း အတွက်လည်း တစ်ခွက် လောင်းပေးလိုက်၏။

လင်းရီကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဟွေရှင်း သည် ဝိုင်ကို မြင်သောအခါ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး လက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းပြသဖြင့် လင်းရီမှာ လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။

“မိတ်ဆွေငယ် လင်းရီ ဒီဝိုင်ကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ...” ကဲ့ချင် သည် လင်းရီကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

“ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေကို ခံစားရစေပြီး လောကီကမ္ဘာကို နားလည်သဘောပေါက်စေနိုင်တဲ့ ဒီဝိုင်ကို ဟုန်ချန်ဝိုင် လို့ ခေါ်ပါတယ်...” လင်းရီက ဝိုင်ခွက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုန်ချန်ဝိုင်...”

“ဒါက သာမန်လည်းဆန်ပြီး ကျက်သရေလည်း ရှိတာပဲ...” ကျိုးယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဟုန်ချန်ဝိုင် အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေငယ်...”

“မိတ်ဆွေငယ် စိတ်ချပါ ဒီတာအိုအိုကြီးက မင်းရဲ့ဝိုင်ကို အလကား မသောက်ပါဘူး အခုကစပြီး ဆေးလုံးတွေနဲ့ ပတ်သက်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ဒီတာအိုအိုကြီးကို လာရှာလို့ရတယ်...”

ကဲ့ချင် က ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်ရာ ကျိုးယွင်၏ ညင်သာသော ကျက်သရေရှိမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပို၍ပွင့်လင်းမှု အနည်းငယ်ကို ပြသနေခဲ့သည်။

“ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီဂျူနီယာက စီနီယာနဲ့ တိုင်ပင်ချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု တကယ် ရှိပါတယ်...”

လင်းရီ၏ မျက်လုံးများမှာ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ချက်နည်း ကို တွေးမိပြီး တောက်ပသွားခဲ့၏။