အခန်း (၁၃-၁၄)

အခန်း ၁၃ - ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား၊ ဝမ်ချွီ လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်း

"မွေးရာပါ ဓားအရိုး..."

"မဟုတ်ဘူး... ဒါက မွေးရာပါ ဓားအရိုးထက် ပိုတယ် ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသားပဲ..."

"ဟုတ်တယ် အကယ်၍ မွေးရာပါ ဓားအရိုး သက်သက်ဆိုရင် သူ တက်လှမ်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း အတွင်းရှိ အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့၏။

တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသော တပည့်တစ်ဦး၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ အရည်အသွေးကို သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်နိုင်ရန် ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့သည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရလေ့ရှိသည်။

သို့သော် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ပြီး တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ အကြီးအကဲများသည် စည်းမျဉ်းအချို့ကို အကျဉ်းချုပ်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။

တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် က စောစော ပဲ့တင်ထပ်လေလေ၊ သူတို့ ပိုဝေးဝေး လျှောက်လှမ်းနိုင်လေလေ၊ သူတို့၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ အရည်အသွေးက ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

သူတို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသူများသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံ အရည်အသွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေ၏။

"မြန်မြန် ဓားတောင် တောင်သခင် ကို အကြောင်းကြားလိုက် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီ..."

တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် အောက်တွင် မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသော ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုက အမြန်ပြောလိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား ပေါ်လာသဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် ဓားတောင် ၏ စစ်မှန်သော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ၎င်းကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ခြင်းက သူ့ကို ဆုကြေးတစ်ခု ရရှိစေမည် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ရေးသားမထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"တောင်သခင် ကျိုး..."

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းခေါ်လာတဲ့ တပည့်က ဓားတောင် အတွက် အကျိုးရှိသွားမယ့်ပုံပဲ..."

ကဲ့ချင် သည် ကျိုးယွင်ကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံဆိုးမှုကို ဝမ်းသာသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား၊ ဤသည်မှာ ဓားတောင် အတွက် အထူးဖန်တီးထားသော စစ်မှန်သည့် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အခြားသော တောင်တစ်ရာ မှာ သူ့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းပင် မရှိချေ။

"ဘယ်တောင်ကို ဝင်ဝင် သူက ငါ့ရဲ့ တာလော့ တပည့်ပါပဲ..."

ကျိုးယွင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးယွင်သည် လင်းရီ၏ ဓားတာအို ပါရမီကို သတိပြုမိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။

စောစောက လင်းရီ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီး ချင်းဖျင်မြို့ ပြင်ပရှိ လယ်ကွင်းလမ်းပေါ်တွင် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းခဲ့စဉ်က လင်းရီ၏ ဓားတာအို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အင်မော်တယ်တာအို နှင့် နီးစပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်..."

"ဘယ်တောင်ကို ဝင်ဝင် သူက ငါ့ရဲ့ တာလော့ တပည့်ပါပဲ..."

"ဒီတောင်သခင်က ငါ့ရဲ့ ဓားတောင် အတွက် အနာဂတ် ဓားတာအို သခင်တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပေးတဲ့ တောင်သခင် ကျိုးကို အရင်ဆုံး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ထိုအချိန်တွင် အောင်ပွဲခံသည့် ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကျိုးယွင်၏ ဘေးတွင် အသံတိတ် ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုအမျိုးသားမှာ အရပ်ရှည်ပြီး မတ်မတ်ရပ်နေကာ ကျိုးယွင်၏ ညင်သာမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ ရောင်ဝါမှာ အလွန် ထက်မြက်နေပြီး အထူးသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို အဖွင့်အပိတ် လုပ်လိုက်ချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်အဖြစ် ဓားဆန္ဒများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောက်လျက်ရှိသည်။

တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ဓားတောင် တောင်သခင် ကျင်းကဲ တစ်ဦးတည်းကသာ ထိုသို့သော ဓားဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေ၏။

တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များတွင် ကျင့်ကြံခြင်း၌ မည်သူကသာသည်ဟူ၍ မရှိနိုင်သော်လည်း ၊ သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်တာအိုတွင် နားလည်နိုင်စွမ်းသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိပေသည်။

သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် တောင်တစ်ရာ တောင်သခင် အဖြစ် တာဝန်ယူနိုင်သူများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်က အနာဂတ်တွင် တိကျသော တာအိုတစ်ခု၏ သခင်များ ဖြစ်လာမည့်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

"အနာဂတ် ဓားတာအို သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား ကို ရရှိခဲ့တဲ့အတွက် ဓားတောင် တောင်သခင် ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသော ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ ဓားတောင် တောင်သခင် သည် ထိုအချိန်က ဆယ့်တစ်ဆင့်မြောက် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူသည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း အတွင်း ဓားတာအို အောင်မြင်မှုတွင် အထင်ရှားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကျင်းကဲ က လင်းရီကို အနာဂတ် ဓားတာအို သခင်ဟု ပြောခဲ့လျှင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မင်းကို ဆုချမယ်..."

ကျင်းကဲ သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တန်းက သပ်ရပ်စွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအို၏ အရှေ့တွင် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

"တောင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုက အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်၏။ တစ်လစာ ကုန်ကျစရိတ်များ ကာမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင်းကဲ ဆုချီးမြှင့်ပြီးချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တင်းကြပ်စွာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။

"ဝုန်း..."

ခေါင်းပေါ်တွင် ဓားသန္ဓေသားတစ်ခု ရှိနေသော လင်းရီသည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်တွင် ဆယ့်နှစ်လှမ်း ဆက်တိုက် တက်လှမ်းသွားရာ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ခေါင်းလောင်းသံများ၊ ဗုံသံများနှင့် အခမ်းအနား တေးဂီတသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပါရမီချီများ ပွင့်ထွက်လာပြီး လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် မြင့်တက်နေသော ခရမ်းရောင်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဓားသန္ဓေသားနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပေသည်။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ကြီး ဝမ်ချွီ ကြယ်ဝင်စားတာလား..."

ခရမ်းရောင်ချီ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွားခဲ့၏။

ထိုသို့သော ပဲ့တင်ထပ်မှုမျိုး သမိုင်းတွင် တစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်ပေါ်ဖူးပေသည်။

ကျိုးယွင်။

ထိုအချိန်က ကျိုးယွင် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က သူသည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ခရမ်းရောင်ချီများနှင့်အတူ ခေါင်းလောင်းသံများ၊ ဗုံသံများနှင့် အခမ်းအနား တေးဂီတသံများက သူ့ကို ဝန်းရံသွားခဲ့ရာ ဝမ်ချွီ ကြယ်ဝင်စားသူ ဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့ပေ၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား ဖြစ်ပြီးနောက်တွင်ပင် လင်းရီသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအိုတွင်လည်း ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံ အရည်အသွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြန်လေသလော။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

မူးယစ်အင်မော်တယ်စံအိမ် အဝင်ဝရှိ ကဗျာလင်္ကာဖြစ်စေ၊ လင်းရီ ရံဖန်ရံခါ ရွတ်ဆိုလေ့ရှိသော လှပသည့် ကဗျာများဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးက လင်းရီသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို တွင် အရောင်မတင်ရသေးသော ကျောက်မျက်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခဲ့၏။

"တောင်သခင် ကျိုး... မင်း ဒီတောင်သခင် နဲ့ လာမလုဘူးမလား..."

ကျင်းကဲ သည် ကျိုးယွင်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်ရှိ အပြုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ရောင်ဝါမှာ အနည်းငယ် အားနည်းသွားခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား၊ ဝမ်ချွီ ကြယ်ဝင်စားသူ။

၎င်းတို့ နှစ်ခုစလုံးမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရိုးတည်ဆောက်ပုံ အရည်အသွေးများ ဖြစ်ကြပြီး ၊ လင်းရီသည် တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် ကို ဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဓားတောင် ကို ဝင်သည်ဖြစ်စေ စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်နိုင်သည်။

သို့သော် အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ လင်းရီကို ကျိုးယွင် ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အရင်လာသူ အရင်ရမည်၊ ဤသည်မှာ သဘာဝ အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"အနာဂတ် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို သခင်တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပေးတဲ့ တောင်သခင် ကျိုးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသော ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွင် စကားပြောမည့်အချိန်ကို မစောင့်ဘဲ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်၏။

ဤအော်ဟစ်သံက ကျင်းကဲ ကို ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

ဒီအဘိုးကြီး မင်းက အခုလေးတင် ဒီတောင်သခင် ဆီက ဆုကြေးငွေ ယူပြီးတော့ အခု ငါ့ကို ကျောခိုင်းသွားပြီလား။

ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုသည် ကျင်းကဲ ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း သတိမထားမိပုံရပြီး ကျိုးယွင်ကိုသာ စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့၏။

ပိုများတဲ့ ဆုကြေးငွေတွေကို ဘယ်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ။

"မင်းကို ဆုချမယ်..."

ကျိုးယွင်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တန်းကို အလားတူ ဝှေ့ယမ်း ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်..."

"တစ်ယောက်က တောင်တစ်ရာ ထဲမှာ အထက်မြက်ဆုံး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က တောင်တစ်ရာ ရဲ့ ရောင်ဝါ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တယ် သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြရင် ပိုစိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပေါ့..."

"တောင်သခင် ကျိုး ပြီးနောက်ပိုင်း တောင်တစ်ရာ မှာ ဒီလို စည်ကားတာမျိုး မရှိတာ ကြာပြီ..."

ကဲ့ချင် သည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံဆိုးမှုကို ဝမ်းသာသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ သူ့တွင် ဟွေရှင်း ရှိနေသဖြင့် သူသည် အပြည့်အဝ ရိတ်သိမ်းမှု ရရှိခဲ့ပြီး တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် နှင့် ဓားတောင် တို့အကြား အငြင်းပွားမှုမှာ သူ့အတွက်တော့ ဖျော်ဖြေမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဝီ..."

ကဲ့ချင် တစ်ယောက် အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံဆိုးမှုကို ဝမ်းသာနေစဉ် ၊ လင်းရီနှင့် ယှဉ်တွဲလမ်းလျှောက်လာခဲ့သော ဟွေရှင်း သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်တွင် ရှေးကျပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတများ လင်းလက်လာကာ သူမ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်သော သစ်ခွပန်းတစ်ပွင့်အဖြစ် စုဝေးသွားသည်။

"ဟွေရှင်း..."

"ပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံ မဟုတ်ပေမဲ့ သူက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ..."

"တောင်သခင် ကဲ့ ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသော ကျင့်ကြံသူ အဘိုးအိုက ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်၏။

ပျော်ရွှင်မှု။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆုသုံးခု ဆက်တိုက် ရရှိခြင်းက တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပြီး ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားစေခဲ့သည်။

"ဝမ်ရှန်းကန်း ဒီ အဘိုးကြီး ၊ မင်းက တောင်သခင် တစ်ယောက်ဖြစ်ရက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီမှာ ထိုင်နေရတာလဲ မင်းက တစ်ခုခုကို ကြိုတွက်ထားလို့များလား..."

ကဲ့ချင် သည် ဝမ်ရှန်းကန်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသော တာအိုအိုကြီးသည် အမှန်တကယ်တွင် တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်းကန်း ၏ တာအိုမှာ အတော်လေး ထူးခြားပေ၏။

ပုတောင်တောင်သခင်။

ဗေဒင်ဟောခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် ဘေးလမ်းစဉ် တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

တောင်တစ်ရာ ကြားတွင် ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ အတော်လေး နိမ့်ကျပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝိညာဉ်နယ်‌မြေသည် ခွန်အားကိုသာ တန်ဖိုးထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဗေဒင်ဟောခြင်း လမ်းစဉ်သည် လိပ်ခွံများ၊ ကြေးပြားများနှင့် တစ်နေကုန် အချိန်ဖြုန်းကာ ပုံတူသင်္ကေတများနှင့် ပတ်သက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေတတ်သဖြင့် ပုံမှန်လမ်းစဉ်ကို မလိုက်နာချေ။

"တောင်သခင် တစ်ယောက်က မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို တာဝန်မယူရဘူးလို့ ဘယ်သူက သတ်မှတ်ထားတာလဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန်း က မျက်လုံးကို လှန်ပြကာ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်၏။

"ဒီမှာ..."

ကဲ့ချင် သည် မကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ဆုကြေးငွေကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ၊ ဟွေရှင်းကို ကြည့်နေသော အကြည့်များထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဟွေရှင်း သည် လင်းရီကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ခြေလှမ်း တစ်ထောင် ကို တက်ကာ ဒသမအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ သူမအတွက် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ချေ။ ဟွေရှင်း မည်မျှအထိ တောင့်ခံနိုင်မည်ဆိုသည်ကိုသာ မူတည်ပေသည်။

"ဝီ..."

ဤအချိန်တွင် နောက်ထပ် ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

လင်းရီက ခြေလှမ်း တစ်ရာ ကို တက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ်သည် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဆေးရနံ့တစ်ခုက တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် အတွင်းမှ ပျံ့လွင့်လာကာ လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသော ဆေးတိမ်တိုက် အလွှာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဆေးတိမ်တိုက်များ အတွင်း၌ ရိုးရှင်းပြီး ရှေးကျသော ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖိုတစ်ခုအဖြစ် ဖြည်းညင်းစွာ စုစည်းလာခဲ့ရာ ၊ ယင်းက ကဲ့ချင် အား တိုက်ရိုက် ကြက်သေ သေသွားစေတော့၏။

အခန်း ၁၄ - သွေးပင်လယ်နယ်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသော အင်မော်တယ်၊ ယှဉ်ပြိုင်ရန် တောင်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း

"မီးဖိုကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ဆေးတာအိုစည်းချက်လား..."

"ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုရဲ့ အသန်မာဆုံး အရိုးတည်ဆောက်ပုံလား..."

ကဲ့ချင် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် လူးလွန့်နေသော ဆေးတိမ်တိုက် နှင့် ဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့နေရသော ဆေးမီးဖို ကို သေချာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

"လူတစ်ယောက်တည်းက အမြင့်မြတ်ဆုံး အရိုးတည်ဆောက်ပုံ သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား..."

"တောင်တစ်ရာ ကြားမှာ အထက်မြက်ဆုံး ဓားတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံ၊ တောင်တစ်ရာ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ရောင်ဝါကို သိမ်မွေ့စွာ အရိပ်အမြွက်ပြနေတဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံ၊ ပြီးတော့ တာလော့ ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်တဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံလား..."

"ပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံ သုံးခုထဲက တစ်ခုရရင်တောင် တာအိုတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းမှာ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ သုံးခု စုစည်းနေတာက... ရှုပ်ထွေးနေပြီ... လုံးဝကို ရှုပ်ထွေးနေပြီ..."

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန်းကန်း ပင်လျှင် ကဲ့ချင် ထံမှ ဆုကြေး တောင်းရန် မေ့သွားခဲ့၏။

"ကျိုးအိုကြီး မင်း လင်းရီကို ငါ့ဆီ ပေးရမယ်..."

ကဲ့ချင် သည် ယခင်က အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံဆိုးမှုကို ဝမ်းသာသည့် အမူအရာများ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားကာ ကျိုးယွင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ..."

ကျိုးယွင် စကားမပြောနိုင်မီ ကျင်းကဲ ၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား ကို ဆေးဖော်စပ်လေ့ကျင့်ဖို့ တောင်ပေါ်မှာ နေစေချင်တာလား။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ဆေးတောင် မှာ တာလော့ ရဲ့ အသန်မာဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိလို့ပဲ..."

ကဲ့ချင် ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ချော်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား သူ၏ မျက်လုံးများမှ မီးပွားများ လွင့်စင်လာခဲ့သည်။

တာလော့ တောင်တစ်ရာတွင် တစ်ခုချင်းစီး၌ ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိကြ၏။

ထက်မြက်မှု အရ ပြောရလျှင် ဓားတောင် မှာ သဘာဝကျကျ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား အရ ပြောရလျှင် ၊ တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သော တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် သည် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွင် ထိပ်ဆုံးနေရာကို ရယူထားသော ဖာတောင် ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွင်ကို အချိန်ပိုပေးပါက သူသည် ဖာတောင် ကို သေချာပေါက် ကျော်လွန်ပြီး တောင်တစ်ရာ ၏ ခေါင်းဆောင်သစ် ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တောင်တစ်ရာ ခေါင်းဆောင်၏ ခမ်းနားသော ရောင်ဝါကို သိမ်မွေ့စွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်တစ်ရာ ကြားတွင် သူသည် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သည်ဟု တိုက်ရိုက် မပြောခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုကြောင့် လူသိများသော ဆေးတောင် သည် ဘေးတံခါးများ၏ စစ်မှန်သော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် ဘေးတံခါးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း 'ခေါင်းဆောင်' ဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကို ညွှန်ပြနေပေ၏။

မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမှ ဆေးဖော်စပ်သူ မရှိဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

ချီသန့်စင်ခြင်းမှ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် အထိ သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေသရွေ့ ဆေးလုံးများ၏ အထောက်အပံ့ကို လိုအပ်ကြပေသည်။

အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးမားသော ဆေးဖော်စပ်သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်၏။

ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံး ဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ချေ။

"တာလော့ မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ် ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ယောက် မလိုအပ်ဘူး..."

"ဓားတာအို ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ထပ်ရတာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ နောက်ဆုံးတော့ အကုန်လုံးက ခွန်အားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ..."

ကျင်းကဲ က သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သီးအတွင်း၌ အဆက်မပြတ် တချွင်ချွင် မြည်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကဲ့ချင် ၏ ရောင်ဝါကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

တောင်သခင် နှစ်ဦးမှာ အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလား သိမ်မွေ့စွာ ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤသည်မှာ တောင်တစ်ရာ တွင် မြင်ရခဲသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် လင်းရီ၏ ကောင်းကင်ကို အန်တုသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ကို တွေးမိသောအခါ ဤသည်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

သူတို့၏ တပည့်များထဲတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

"အခု ယှဉ်ပြိုင်ဖို့က စောလွန်းနေပါသေးတယ်..."

ကျိုးယွင်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်များက သူတို့နှစ်ဦးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုတည်ငြိမ်သော အကြည့်များက တိုက်ခိုက်နေသော ကြက်ဖများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် တောင်သခင် နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတိဝင်သွားစေခဲ့၏။

ဒီကျိုးယွင် သူက ထပ်ပြီး သန်မာလာပြန်ပြီပဲ။

ကျိုးယွင်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်များအတွင်း ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို တောင်သခင်များကသာ အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွင်သည် သူ၏ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လင်းရီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

ထိုတည်ငြိမ်မှု၏ အောက်တွင် တွေးတောမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

ကဲ့ချင် နှင့် ကျင်းကဲ တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်တွင် လင်းရီ ပြသခဲ့သော အရိုးတည်ဆောက်ပုံများကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ကျိုးယွင်ကမူ သူတို့နှစ်ဦးထက် အများကြီး ပိုမြင်ခဲ့ပေသည်။

လင်းရီ၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံများမှာ ဤမျှနှင့် မကန့်သတ်ထားချေ။

အင်မော်တယ်မူးယစ်ဝိုင်။

ဟုန်ချန်ဝိုင်။

ဤအရာများအားလုံးကို လင်းရီ ကိုယ်တိုင် ချက်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဓားတာအို တွင် လောကီကမ္ဘာ၌ ပြသခဲ့သော လင်းရီ၏ ပါရမီက အင်မော်တယ် နှင့် နီးစပ်ရုံသာ ရှိခဲ့လျှင် သူ၏ ဝိုင်တာအို မှာလည်း အင်မော်တယ်တာအို အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

လောကီကမ္ဘာမှ လာသော တောင်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းရီ၏ ဤဝိုင်နှစ်မျိုးကို ချက်လုပ်နိုင်စွမ်းက မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ကျိုးယွင် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။

၎င်းသည် ဝိုင်တာအို ၏ အင်မော်တယ်တာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် နှင့် မပဲ့တင်ထပ်သေးသော်လည်း သေချာပေါက် ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်၏။

"ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေက မှန်ကန်တယ်ဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုရွေးချယ်မလဲ..."

ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် နှင့် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ရောင်ဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသား သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းချီ အလွှာတစ်ခုဖြင့် စွန်းထင်းသွားခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းချီ အလွှာများက လင်းရီ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှိုင်းထလာပြီး သူ၏ ခြေရင်းအောက်တွင် အလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ်တစ်ခု အတက်အကျ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပေါ်လာကာ ၊ သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော ဟွေရှင်း ကို အလွန် ထိတ်လန့်သွားစေသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး ခြေချော်ကာ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား..."

"ဘုရားရေ … ဒီ အိပ်မက်ဆန်ပြီး အင်မော်တယ် နဲ့တူတဲ့ ပုံရိပ်ဖြစ်တဲ့ လင်းရီက တကယ်တော့ နှလုံးသားထဲမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာလား”

"သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား... အထက်က ဘိုးဘေးသခင်... ကောင်းကင်ကို အန်တုတဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ နှစ်ခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသလိုပဲ..."

ဤအချိန်တွင် ကျိုးယွင်နှင့် အခြား တောင်သခင်များပင်လျှင် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဓားတောင်၊ ထက်မြက်မှုတွင် ပထမ။

ဖာတောင်၊ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွင် ပထမဖြစ်ပြီး ယခုအခါ တောင်တစ်ရာ ၏ စစ်မှန်သော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။

ဓားတောင် သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ထက်မြက်မှုကို ဖော်ပြရန်အတွက် ဓားကို အသုံးပြုသည်။

ဖာတောင် သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုကို သက်သေပြခြင်း လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကာ ၊ ထိုပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ရောင်ဝါကို အလေးပေးပေ၏။

အကယ်၍ လူတစ်ဦးတည်းက ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး အရိုးတည်ဆောက်ပုံ နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ၊ သူတို့သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် အဖြစ် သေချာပေါက် ကျင့်ကြံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"အဲ့လိုလူမျိုး ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ တစ်ခါ ပေါ်ဖူးတယ်..."

ကဲ့ချင် က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သွေးပင်လယ်ထဲက အဲဒီတစ်ယောက်..."

ကျင်းကဲ ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆုံးအစမဲ့ သွေးပင်လယ်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ကာ ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ မည်သူမျှ မကြောက်ရွံ့ရဲတော့သည်အထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မာနကြီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို အလိုအလျောက် သတိရသွားခဲ့သည်။

"လီတိရှန်း..."

ကျိုးယွင်၏ မျက်လုံးများလည်း အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။

"လီတိရှန်း..."

"ဘယ်လောက်တောင် ကျက်သရေရှိတဲ့ နာမည်လဲ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ..."

တပည့်ငယ်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဝိညာဉ်နယ်မြေရဲ့ အညင်သာဆုံး၊ ဒါပေမဲ့ အရက်စက်ဆုံး တည်ရှိမှုပဲ..."

ကျင့်ကြံသူ အကြီးအကဲတစ်ဦးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။

အညင်သာဆုံး။

အရက်စက်ဆုံး။

အလွန် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော စကားလုံးနှစ်လုံးက လူတစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိနေသည်။

ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများကဲ့သို့ပင် ရှုပ်ထွေးလှပေ၏။

"ဖာတောင် ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... အနာဂတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ပါရမီရှင်ကို ရရှိသွားခဲ့ပြီပဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း ပါရမီရှင်ကြီ….”

ဝမ်ရှန်းကန်း သည် ထပ်မံ ပြောလိုက်သော်လည်း ၊ ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းဝသို့ ရောက်လာသော 'ခေါင်းဆောင်' ဟူသော စကားလုံးသည် အပြင်သို့ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးပင်လယ်ထဲရှိ ထိုတစ်ယောက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေ၏။

လီတိရှန်း မကျဆုံးသရွေ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခေါင်းဆောင် ဘွဲ့ကို ဘယ်သူကများ ရယူရဲမည်နည်း။

ဝီ။

ဝမ်ရှန်းကန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အိပ်မက်ဆန်ပြီး အင်မော်တယ်နှင့်တူသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖာတောင် ၏ ထိပ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ရှင်းလင်းအေးစက်သော မျက်လုံးတစ်စုံသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လင်းရီကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဖာတောင် ၏ တောင်သခင်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး။

သူမ၏ ရောင်ဝါမှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ၊ လက်ရှိ ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် သူမ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း တာအိုသည် လီတိရှန်း ပြီးလျှင် ဒုတိယ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် ဖြစ်သည်။

" ဒါဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်လဲ..."

"နှစ်ယောက်စလုံးက သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် နဲ့တူတဲ့ တည်ရှိမှုတွေပဲ တစ်ယောက်က အိပ်မက်ဆန်တဲ့ နာမည်တစ်ခု ရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်က လောကကြီးနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ ရောင်ဝါတစ်ခု ရှိတယ် တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ..."

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြ၏။

"တာအိုတစ်ခုရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားတာနဲ့ သူ့ရဲ့ မူလ ရိုးရှင်းမှုဆီကို ပြန်သွားပြီး အင်မော်တယ် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရရှိမှာပဲ..."

"ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် ဆိုတာလည်း အင်မော်တယ် တစ်ပါးပါပဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန်း က ခပ်သဲ့သဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ဖာတောင် ၏ တောင်သခင်သည် လင်းရီကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး တွေးတောနေပုံရ၏။ ခဏအကြာတွင် အဆုံးအစမဲ့ လေနှင့် နှင်းများကဲ့သို့ အသံတစ်ခုသည် အဝေးမှနေ၍ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

"ဆုချမယ်..."

ရိုးရှင်းသော စကားလုံးတစ်လုံး ဖြစ်သော်လည်း ၊ ထိုစကားအရ ဖာတောင် သည်လည်း ဤတပည့်ကို ရယူရန် ယှဉ်ပြိုင်လိုကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေသည်။