အခန်း (၁၅-၁၆)

အခန်း ၁၅ - ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ဆယ့်နှစ်ဆင့်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း လမ်းစဉ် ရာပေါင်းများစွာ

ဖာတောင် တောင်သခင် စကားပြောလိုက်သောအခါ ကျင်းကဲ နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဤသူသည် တောင်တစ်ရာ ၏ လက်ရှိ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေ၏။

တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များထဲတွင် သူသည် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား၌ နံပါတ်တစ် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

လူမှုဆက်ဆံရေးက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ အကြောင်းပြချက်က သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ လက်သီးက လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း- ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် ရှင်သန်ခြင်း တာအို ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာများသည် ဖာတောင် အပေါ်တွင် အလုပ်မဖြစ်ချေ။

သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် အကြောင်းပြချက် ရှာရန်မှာ ဦးနှောက်မဲ့သူများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျိုးအိုကြီး မင်းရဲ့ ဆရာတစ်ပိုင်း စွမ်းအားနဲ့ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား..."

ကဲ့ချင် သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ကျိုးယွင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

ကျိုးယွင်သည် တောင်တစ်ရာ ၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို ဖွဲ့စည်းကာ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီးနောက် ဖာတောင် တောင်သခင် ၏ လက်အောက်တွင်လည်း ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့သည် ဆရာနှင့် တပည့် ဟူသော အမည်နာမ မရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။

ကဲ့ချင် ပြောခဲ့သည့်အရာမှာ ထိုက်တန်ပေသည်။

"အကယ်၍ ယှဉ်ပြိုင်ရုံသက်သက်ဆိုရင်တော့..."

"အကွက်တစ်ရာ အတွင်းမှာ လက်ရည်တူလိမ့်မယ်”

" ဒါပေမဲ့ အကွက်တစ်ရာ ပြီးရင်တော့ သူက အကွက်တစ်ဝက် အသာစီးနဲ့ နိုင်သွားလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွင်သည် ဖာတောင် တောင်သခင် ကို အဝေးမှနေ၍ နှိမ့်ချပြီး ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကဲ့ချင်၊ ကျင်းကဲ နှင့် အခြားသူများသည် ကျိုးယွင်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အကွက်တစ်ရာ ပြီးနောက် ၊ တဖက်လူက အကွက်တစ်ဝက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားမယ်တဲ့လား …

တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် သည် တောင်တစ်ရာ ခေါင်းဆောင် ရာထူးနှင့် အမှန်တကယ်ပင် မဝေးတော့ကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။

သို့သော် ဤအရာများသည် ယှဉ်ပြိုင်ရုံသက်သက်ဆိုသည့် အခြေအနေအောက်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ထိုအခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွာခြားသွားပေလိမ့်မည်။

"ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

"တကယ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

ကျင်းကဲ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူ၏ ဓားတောင် သည် အထက်မြက်ဆုံးအဖြစ် လူသိများသော်လည်း ဖာတောင် တောင်သခင် နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို တွေးရုံဖြင့် သူ့ကို ခေါင်းကိုက်သွားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တစ်ဖက်လူ၏ လက်သီးမှာ မာကျောလွန်းလှပေ၏။

ထို့ပြင် သူက အကြောင်းပြချက် မပေးတတ်ချေ။

ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။

လင်းရီသည် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့၏။

လင်းရီနှင့်အတူ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော တပည့်အများစုမှာ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ၏ တာအိုစည်းချက်များကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းရီကမူ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် နှင့် ရံဖန်ရံခါ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် မှ ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအားက သူ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရိုးတည်ဆောက်ပုံများကို ဖော်ပြပေးနေခဲ့၏။

ဓားပြားတာအို။

လှံတာအို။

ရွေ့လျားမှု ကျင့်စဉ် တာအို။

အပ်တာအို နှင့် တေးဂီတတာအို ကဲ့သို့သော ရှားပါးသည့် ဘေးလမ်းစဉ် တာအိုအချို့တွင်ပင် ၊ လင်းရီသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပေသည်။

တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသူများသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြရာမှ နောက်ပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

တိုတောင်းလှသော ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ သည် နှစ်တစ်ရာ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့လိုလူများသည် တဖက်လူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာလည်း ပင်ပန်းစရာ ကောင်းလှပေ၏။

လင်းရီသည် ရံဖန်ရံခါ ရပ်တန့်သွားပြီး တွေးတောရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားတတ်သည်။

"မဆိုးဘူး..."

"ဒီတစ်ကြိမ် ခေါ်လာတဲ့ တပည့်တွေထဲမှာ ငါးယောက်က ခြေလှမ်း ငါးရာ ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံးက ကြီးမားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ..."

လင်းရီကို ကြည့်ရသည်မှာ ရိုးအီသွားပြီးနောက် ၊ တာလော့ ကျင့်ကြံသူများသည် အခြား တပည့်များအပေါ် စတင် အာရုံစိုက်လာကြ၏။

လင်းရီ၏ အုပ်စုတွင် လောကီကမ္ဘာမှ တပည့် သုံးဆယ့်နှစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးဆယ့်နှစ်ဦးစလုံး ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့ကြ၏။

ထိုအထဲမှ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦးမှာ ခြေလှမ်း ငါးရာ မတိုင်မီ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ကျန်ရှိသူ ငါးဦးအနက် လင်းရီနှင့် ဟွေရှင်း တို့မှာ ပဉ္စမအဆင့်ကို အလွယ်တကူ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိသူ သုံးဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ လူငယ်များဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ မျက်မမြင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်နှစ်ဦးမှာ အဆင်ပြေကြသည်။ သူတို့၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံများကို မဖော်ပြသော်လည်း ခြေလှမ်း ငါးရာ သို့ အလွယ်တကူ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် မျက်မမြင် အဘိုးအိုမှာမူ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်သို့ ရောက်ကတည်းက လမ်းတစ်လျှောက် တိုက်မိခိုက်မိနှင့် အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျသွားနိုင်မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူသည် ခြေလှမ်း ငါးရာ ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ပဉ္စမအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီ မျက်မမြင် အဘိုးကြီးကို စုဆောင်းခဲ့တဲ့သူက သေချာပေါက် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန်း သည် မျက်မမြင် အဘိုးအိုကို ကြည့်ကာ သူ၏ ဗိုက်ကို ကိုင်ပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နောက်ကျမှ စတင်ခြင်းအတွက် ကြောက်စရာ မရှိသော်လည်း ၊ စောစောစတင်နိုင်လေ သဘာဝကျကျ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းခြောက်ဆယ်တိုင် လေ့လာခဲ့ပြီး ညတွင်းချင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကာ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာခဲ့သော ကျိုးယွင်ကဲ့သို့ လူတိုင်း မဖြစ်နိုင်ချေ။

များသောအားဖြင့် ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလမှ စတင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းရလေ့ ရှိသည်။

ထို့ပြင် ထိုအဘိုးအိုမှာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့ယွင်းချက်လည်း ရှိနေသေး၏။

"ပဉ္စမအဆင့်ကို ဝင်နိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေး ရှိရမယ်..."

ကျိုးယွင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝီ။

ကျိုးယွင် စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တိုက်မိခိုက်မိ ဖြစ်နေသော မျက်မမြင် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် သည် သူနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက် အဘိုးအို၏ ခေါင်းအထက်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လိပ်ခွံတစ်ခု စုစည်းလာခဲ့သည်။

"ဗေဒင်ဟောတဲ့ လိပ်ခွံလား..."

"ငါ့ရဲ့ ပုတောင် မျိုးဆက်ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံလား..."

အားရပါးရ ရယ်မောနေခဲ့သော ဝမ်ရှန်းကန်း သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် မှေးကျဉ်းသွားကာ မျက်မမြင် အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

"အရမ်းတော်တဲ့ တပည့်ကို ရရှိသွားတဲ့အတွက် ပုတောင် တောင်သခင် ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

ကဲ့ချင် က ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်ရှန်းကန်း ကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ကံဆိုးမှုကို ဝမ်းသာသည့် အကြည့်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒီတပည့်နဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ပုတောင် က လိမ်လည်လှည့်စားနေတဲ့ လူလိမ်လူညာ အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို မင်း ဘယ်လို ငြင်းမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

"မင်းကမှ လူလိမ်..."

ဝမ်ရှန်းကန်း ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်ရှိ မျက်မမြင် အဘိုးအိုကို ကြည့်ကာ အတော်လေး သဘောမကျသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ့ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ကောင်းပါတယ်..

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အမူအကျင့်က ပုတောင် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနဲ့ လုံးဝကို မကိုက်ညီဘူးလေ..

အနာဂတ်တွင် သူ အပြင်ထွက်သောအခါ သရော်လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအရာများမှာ ပြဿနာမဟုတ်ချေ။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ပုတောင် ၏ ပါရမီရှင်များသည် နည်းပါးသွားခဲ့ပြီး ၊ ယခုအခါ သူတို့သည် သွေးသစ်အချို့ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘာမှမရှိတာထက်စာရင် ရှိတာက ပိုကောင်းပေ၏။

ဤလူငါးဦးသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး ခြေလှမ်း ခြောက်ရာ သို့ တက်ကာ ဆဋ္ဌမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

လူငယ်နှစ်ဦးတွင် တစ်ဦးမှာ ကောင်းမွန်သော ဝင်္ကပါ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပြသခဲ့ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ ကောင်းမွန်သော အပ်တာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပြသခဲ့၏။

"ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ဝင်နိုင်တာက အရမ်းကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့အားလုံးက ဘေးလမ်းစဉ် တာအိုတွေပဲ ဖြစ်နေတယ်..."

ကျင်းကဲ က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဘေးလမ်းစဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် အကုန်လုံးက အင်မော်တယ်တာအို ပဲလေ..."

"မင်းတို့က တန်ဖိုးမထားပေမဲ့ ငါတို့က တန်ဖိုးထားတယ်..."

ဝင်္ကပါတောင် နှင့် ကျန်းတောင် ၏ တောင်သခင်များသည် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာကြပြီး ရက်ရောသော ဆုကြေးများကို ချန်ထားခဲ့ကာ လူငယ်နှစ်ဦးကို ကျေနပ်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

ဘေးလမ်းစဉ် တာအိုများအတွက် တပည့်ရွေးချယ်မှု စံနှုန်းများမှာ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် နှင့် ဓားတောင် တို့လောက် မမြင့်မားချေ။ ဆဋ္ဌမအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် စစ်မှန်သော မျိုးဆက်တစ်ဦးအဖြစ် ကျင့်ကြံခံရရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထို့နောက် ခြေလှမ်း ရှစ်ရာ သို့ ရောက်သောအခါ မျက်မမြင် အဘိုးအိုသည်လည်း တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

"အဋ္ဌမအဆင့်..."

"ဟားဟား သူက တကယ်ကို အဋ္ဌမအဆင့်ပဲ..."

ဝမ်ရှန်းကန်း သည် မျက်မမြင် အဘိုးအို အဋ္ဌမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ အပြုံးသည် ပို၍ တောက်ပသွားသည်။

အဋ္ဌမအဆင့် တပည့်တစ်ဦးနှင့်အတူ ပုတောင် သည် ဤတပည့်စုဆောင်းမှုတွင် အကြီးမားဆုံး အောင်နိုင်သူများထဲမှ တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်ပေ၏။

သူ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြွားလုံးထုတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဝမ်ရှန်းကန်း သည် မျက်မမြင် အဘိုးအို၏ လိမ္မာပါးနပ်သော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ ၊ ပို၍ နှစ်သက်သွားသည်။

ဟွေရှင်း သည်လည်း ကဲ့ချင် ကို စိတ်ပျက်မစေခဲ့ဘဲ လင်းရီနောက်သို့ ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ခုနစ် အထိ လိုက်ပါသွားကာ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် မှ မထွက်ခွာမီ ဧကဒသမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

" ဒသမအဆင့် ဒါက အံ့မခန်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ..."

"ကဲ့ချင် က တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရှာတွေ့သွားတာပဲ..."

ဟွေရှင်း သည် ဧကဒသမအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်သခင် အများအပြားက မနာလိုမှုများကို ပြသခဲ့ကြ၏။

ဒွါဒသမအဆင့် သည် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမွေးကဲ့သို့ပင် ရှားပါးပြီး ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဒွါဒသမအဆင့် မပေါ်လာပါက ဧကဒသမအဆင့် မှာ အမြင့်ဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် ဤ ဟွေရှင်း တွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီသာ ရှိသဖြင့် မည်သူကမျှ သူမကို လုယူမည် မဟုတ်ချေ။

"အရင်နှစ်တွေတုန်းကဆိုရင် ဧကဒသမအဆင့် တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်နယ်မြေကို တုန်လှုပ်သွားစေဖို့ လုံလောက်တယ် ဒါပေမဲ့ အခု လင်းရီ ရှိနေတော့ လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လွှမ်းမိုးသွားတော့မယ် ထင်တယ်..."

ဤအချိန်တွင် တက်လှမ်းခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်၌ လင်းရီ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့ပြီး လူတိုင်းက လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်ရှိ အံ့သြဖွယ် ဖြစ်စဉ်များကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

လင်းရီ၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံများမှာ တာအို ရာပေါင်းများစွာထက် ပိုနေပေသည်။

"ဒီလင်းရီက သေချာပေါက် ဒွါဒသမအဆင့် ဖြစ်လာမှာပဲ..."

"အခုက အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ထဲကို ဝင်ပြီးရင် လင်းရီက သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး တာအိုကို ရှာတွေ့နိုင်မလား ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

"တာအို ရာပေါင်းများစွာ အထက်က အကုန်လုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်းတွေချည်းပဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်ခဲ့ရရင် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ တာအိုအတွက် မွေးဖွားလာတဲ့ ဒီလိုလူမျိုး တကယ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူက ယုံရဲမှာလဲ..."

လူတိုင်းက တီးတိုးရေရွတ်နေကြပြီး အများကြီး တွေးတောပြီးနောက် 'တာအိုအတွက် မွေးဖွားလာသူ' ဟူသော စကားလုံးအနည်းငယ်ကသာ လင်းရီကို ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။

"ဝှစ်..."

လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် လင်းရီသည် ခြေလှမ်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ဒွါဒသမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကာ စစ်မှန်သော အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်ပေ၏။

အခန်း ၁၆ - လမ်းစဉ်ရာပေါင်းများစွာကို ဖိနှိပ်ခြင်း၊ အရက်မြစ်၏ ရနံ့၊ မိုင်တစ်သိန်းတိုင် ဖြန့်ကြက်သွားခြင်း

"သူ ရောက်လာပြီ..."

"အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ လင်းရီရဲ့ အသန်မာဆုံး တာအိုက ဘာလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီ..."

"တာအို တစ်ရာ အထက်မှာ အကုန်လုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်းတွေချည်းပဲ ဒါပေမဲ့ အားကောင်းတာနဲ့ အားနည်းတာတော့ ကွာခြားချက် ရှိသေးတယ်..."

"ဒီလို အရိုးတည်ဆောက်ပုံမျိုးနဲ့ဆိုရင် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ရဲ့ လင်းလက်မှု တစ်ချက်ကတင် ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်သွားလောက်အောင် ဖြစ်စဉ်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်..."

လင်းရီသည် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့၏။

အလင်းတန်းပေါင်း ထောင်ချီနှင့် တာအိုစည်းချက် တို့က လင်းရီဆီသို့ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ဖြစ်စဉ် ရာပေါင်းများစွာက အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေခဲ့၏။

"ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်တစ်ရာ အတွင်းမှ ပုံရိပ်များ လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပတ်လည်တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤလူများထဲမှ အချို့သည် ပျံသန်းနေသော ဓားများကို စီးနင်းလာကြပြီး အချို့မှာ ပန်းချီကားများပေါ်တွင် ထိုင်လာကြကာ အချို့မှာမူ လေကိုစီးလာသကဲ့သို့ လေဟာနယ်နယ်ပယ် ကို နင်းလာကြရာ တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ လောကီကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် တူပေသည်။

သို့သော် လူတိုင်းက လင်းရီကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"တောင်တစ်ရာ က ကျင့်ကြံသူတွေ အကုန်လုံး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်လာကြတာလဲ..."

"ဖာတောင် တောင်သခင် တောင် ရောက်နေတာလား..."

တပည့်ငယ် အများအပြားက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

ယခင်က လင်းရီသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တာအို အတွက် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပြသခဲ့စဉ်က ဖာတောင် တောင်သခင် သည် အဝေးမှနေ၍ 'ဆုချမယ်' ဟူသော စကားလုံးကိုသာ ပြောခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်နေကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အင်မော်တယ် ရောင်ဝါ အလွှာများ ကျဆင်းလာပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျက်သရေကို ပြသနေခဲ့၏။

"ဒီ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ကို ဘာလို့ ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုကို မေးမြန်းခြင်း စင်မြင့် သုံးခုထဲက တစ်ခုလို့ ခေါ်လဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား..."

ကဲ့ချင် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို စစ်ဆေးနိုင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဟွေရှင်း က စပ်စုစွာ မေးလိုက်၏။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို စစ်ဆေးတာက သူ့ရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး စွမ်းရည်ပဲ..."

"အဲဒါလောက်ဆိုရင် ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုကို မေးမြန်းခြင်း စင်မြင့် သုံးခုထဲက တစ်ခု ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး..."

ကဲ့ချင် က ညင်သာသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဧကဒသမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပါရမီရှင် တပည့်လေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ကာ ယုယထားရမည် ဖြစ်၏။

"ပိုနက်နဲတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိသေးတာလား..."

ဟွေရှင်း ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေါ့..."

"တစ်ယောက်ယောက်က ဒွါဒသမအဆင့် ကို ရောက်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်ကို တက်သွားပြီဆိုရင် သူတို့က သူတို့ရဲ့ အသန်မာဆုံး အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်ပြီး တာအိုစည်းချက် ဒီရေလှိုင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်..."

"တာအိုစည်းချက် ဒီရေလှိုင်း ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ အရပ်မျက်နှာအားလုံးက လူတွေက သူ့ရဲ့ စည်းချက်ကို ရရှိနိုင်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ အံ့သြဖွယ်ရာကောင်းတဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေနဲ့အတူ သန့်စင်ခြင်းကို ခံရနိုင်တယ်..."

"ဒွါဒသမအဆင့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ဆိုတာကမှ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ရဲ့ သော့ချက်ပဲ..."

"အဲဒီတုန်းက တောင်သခင် ကျိုး က အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ထဲကို ဝင်သွားတော့ တာအိုစည်းချက် ဒီရေလှိုင်းက မိုင်သုံးထောင်အထိ ရိုက်ခတ်သွားပြီး တောင်တစ်ရာ က ကျင့်ကြံသူ အားလုံး အဲဒီကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ ရရှိခဲ့ကြတယ်..."

ကဲ့ချင် သည် ကျိုးယွင်ကို မနာလိုမှုများ အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်က တောင်တစ်ရာ သည် ကျိုးယွင်ကို ကြီးမားသော ကျေးဇူးတင်ကြွေးတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဤကျေးဇူးကြွေးက ကျိုးယွင်၏ တာအို ဖန်တီးမှုအတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"မိုင်သုံးထောင့်သုံးရာ့နှစ်ဆယ့်ခုနစ်မိုင် ပါ..."

ကျိုးယွင်သည် လှည့်ကာ သူ့ကို လေးနက်စွာ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းက အစွန်းထွက်တဲ့ အပိုင်းကိုပါ ရေတွက်နေတာလား..."

ကဲ့ချင်က မျက်လုံးလှန်ပြလေ၏။

"ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်က ပေါ့ဆလို့ မရဘူးလေ..."

ကျိုးယွင်သည် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ၊ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်းမှ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ဆူညံသံကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း။

လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် တာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ရာပေါင်းများစွာက ပြင်းထန်စွာ ယှဉ်ပြိုင်နေကြ၏။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသန္ဓေသားတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အမြစ်တွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဆေးမီးဖို တစ်ခုက တားဆီးလိုက်သည်။

ထို့ပြင် လေထဲတွင် ရှေးဟောင်း ဗျပ်စောင်းတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ကြိုးများ တုန်ခါသွားသည်နှင့်အမျှ ဗျပ်သံမှာ တပ်မတော် ထောင်ပေါင်းများစွာ ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ သတ္တုနှင့် ကျောက်စိမ်းများကို ချိုးဖျက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားသွားခဲ့၏။

ဤအရာများမှာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်း အသန်မာဆုံး ဘွဲ့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသော တာအို ရာပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပြီး ၊ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တာအို ရာပေါင်းများစွာ ယှဉ်ပြိုင်နေစဉ် ၊ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှေးဟောင်း သင်္ကေတများ လင်းလက်လာပြီး ရှေးဟောင်း မှန်တစ်ချပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားလေ၏။

ရှေးဟောင်း မှန်သည် တုန်ခါသွားပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော တောင်များနှင့် မြစ်များကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အခြေခံအကျဆုံး မူလ တာအို အဓိပ္ပာယ် ပါဝင်သော အလွန်တောက်ပသည့် အလင်းရောင်ဖြစ်ပြီး လင်းရီနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ ၊ လင်းရီအား ရာပေါင်းများစွာသော တာအိုထဲမှ သူ၏ အသန်မာဆုံးနှင့် အလိုချင်ဆုံး တာအိုကို သိမြင်နိုင်စေခဲ့၏။

ဓားပညာကို ကျင့်ကြံပါ၊ ပြီးရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို ကျင့်ကြံပါ၊ ပြီးရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဆေးအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းကတစ်ဆင့် တာအိုကို ရယူပါ၊ ပြီးရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်။

...

လင်းရီ၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အတွေးများ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

အရိုးတည်ဆောက်ပုံတိုင်းမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး တစ်ခုစီတိုင်းက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေ၏။

"ဝိုင်တာအို က မပေါ်လာသေးဘူးလား..."

ကျိုးယွင်သည် လင်းရီကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး စိတ်ပျက်သလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်။

လင်းရီ၏ ဝိုင်တာအို မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူသာ ဝိုင်တာအို ကို ရွေးချယ်ပါက သူသည် သေချာပေါက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို တည်ထောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တာလော့ မှာ ဝိုင်တာအို မရှိလို့ပဲ..

တာလော့ တွင် မရှိရုံသာမက ဝိညာဉ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင်လည်း မရှိချေ။

ရှေးခေတ်ကာလက ဝိုင်ချက်သော ကျင့်ကြံသူများ အမှန်တကယ်ပင် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ၊ သို့သော် သူတို့သည် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ခဲ့၏။

ဝိုင်ချက်နည်း အချို့မှလွဲ၍ သူတို့သည် မည်သည့် အမွေအနှစ် ကိုမျှ မချန်ထားခဲ့ချေ။

ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖန်တီးခြင်းသည် ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။

တောင်တစ်ရာ ၏ အမွေအနှစ် သည် ဘီလူးကြီးများ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်ပြီး လိုက်နာရန် နည်းလမ်းများနှင့် လိုက်နာရန် ဥပဒေများ ရှိနေ၏။

သို့သော် ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ဖန်တီးခြင်းမှာ လက်ဗလာမှ တစ်ခုခုဆီသို့ သွားသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤလမ်းကို မလျှောက်ဖူးသူများသည် ၎င်း၏ အခက်အခဲများကို မသိနိုင်ချေ။

ထို့ပြင် ဝိုင်တာအို သည် လူသိနည်းသော အရာများထဲတွင် လူသိအနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး ဘေးလမ်းစဉ် တစ်ခုအဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်ထားချေ။

၎င်းသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို ထက် များစွာ ပိုခက်ခဲပေ၏။

အကယ်၍ လင်းရီသည် ဤဝိုင်လမ်းစဉ်ကို အမှန်တကယ် လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် မည်သည့်အရာမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ဤပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ရာပေါင်းများစွာကို ဖြုန်းတီးပစ်ရာ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝိုင်တာအို မပေါ်လာသဖြင့် ကျိုးယွင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။

သူ ခုလို စိတ်ပျက်သွားရခြင်းမှာ လင်းရီ၏ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ငါ့မှာ လောကီကမ္ဘာကို နှစ်သိမ့်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက်တစ်လုံး ရှိတယ်…

အဲဒါကို မြစ်တွေ ပင်လယ်တွေထဲ လောင်းထည့်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က လူတိုင်းကို ပူဇော်မယ်…

လင်းရီတွင် ဤမျှကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက် ရှိနေခဲ့၏။ အကယ်၍ ဝိုင်တာအို ကို အောင်မြင်နိုင်ပါက သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဝိုင်အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤတာအိုသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအို ကဲ့သို့ သက်ရှိအားလုံးကို အကျိုးပြုနိုင်ပေ၏။

"ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်လေ..."

" လောကကြီးက ဝိုင်အင်မော်တယ် တစ်ပါးကိုပဲ ဆုံးရှုံးရမှာဆိုပေမယ့် … တာအိုတစ်ရာ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကိုတော့ ရရှိနိုင်မှာပါ..."

ကျိုးယွင်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် တာအို ရာပေါင်းများစွာကို ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပြုကာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်တွင် မျက်စိမှိတ်လျက် ရပ်နေခဲ့သော လင်းရီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

"ငါ့မှာ တာအို တစ်ရာကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ တာအို တစ်ခု ရှိတယ်..."

လင်းရီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တောက်ပစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ ၊ သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းကပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို အသက်ရှူမှားသွားစေခဲ့၏။

တာအို တစ်ရာကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ တာအို တစ်ခု!

ဘယ်တာအိုကများ အဲဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတာလဲ။

ဝိညာဉ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ခိုက်ရေး၌ အသန်မာဆုံးအဖြစ် လူသိများသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တာအို ပင်လျှင် တာအို တစ်ရာကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်ဟု မပြောရဲချေ။

တာအို တွင် အားကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အားနည်းခြင်း မရှိချေ။

အားကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အားနည်းခြင်းဆိုသည်မှာ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်သူသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဝှစ်။

ကျိုးယွင်သည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ ယခင်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော သူ၏ အကြည့်များမှာ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။

"ဝုန်း..."

လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်နေသော တာအို ရာပေါင်းများစွာ၏ ဖြစ်စဉ်များသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားသိရှိသွားပုံရပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြကာ ၊ သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို အပြင်းအထန် ဖော်ပြနေကြသည်။

"ငါ့ရဲ့ တာအိုက ဝိုင်တာအို ဖြစ်ရမယ်..."

"ငါ့မှာ လောကီကမ္ဘာကို နှစ်သိမ့်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဝိုင်တစ်အိုး ရှိတယ်..."

"ငါ့မှာ နေ၊ လ နဲ့ ကြယ်တွေကို မူးယစ်စေဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဝိုင်တစ်အိုး ရှိတယ်..."

"ငါ့မှာ ဝိုင်တစ်အိုး ရှိတယ်..."

ဝုန်း။

လင်းရီသည် တာအို ရာပေါင်းများစွာ၏ ဖြစ်စဉ်များကို မော့ကြည့်ကာ ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ အနီရောင်ဝတ်ရုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး အားအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

လင်းရီ စကားပြောနေစဉ် လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိုင်ချီများသည် ကောင်းကင်မြစ်သဖွယ် ပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၎င်းသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တာအို ရာပေါင်းများစွာ၏ ဖြစ်စဉ်များနှင့် ထိပ်တိုက် ဝင်တိုက်လိုက်၏။

ဝုန်း။

အရိုးအဖြစ် ဓားကိုသုံးပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အဖြစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သုံးထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား သည်ပင် ချက်ချင်းလက်ငင်း တစ်စစီ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

အဆက်မပြတ် ဗျပ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသော ရှေးဟောင်း ဗျပ်စောင်းမှာလည်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ၎င်း၏ ကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားကာ ၎င်း၏ အသံမှာ တာအို၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် တူနေပေ၏။

...

တာအိုတစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ တာအို ရာပေါင်းများစွာမှာ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရကာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဝီ။

တာအို ရာပေါင်းများစွာ ယှဉ်ပြိုင်နေသည့် မြင်ကွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းရီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ချိတ်ဆွဲထားသော ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် တစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ဝုန်း။

ထို့နောက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတများအားလုံး ပြန်လည်နိုးထလာကာ မိုင်တစ်သိန်းတိုင် ဖြန့်ကြက်သွားသော ဝိုင်ချီ မြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။။