အခန်း (၁၇-၁၈)

အခန်း ၁၇ - ဝိုင်သောက်ခြင်း၏ ထူးခြားသော လမ်းစဉ်၊ ချီသန့်စင်ခြင်း ဆယ့်နှစ်ဆင့်

ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုင်တစ်သိန်းတိုင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြွယ်ဝသော ဝိုင်ရနံ့များသည် အောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဘုတ်။

ဘုတ်။

အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများသည် ချက်ချင်းပင် မူးယစ်နေသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားကြပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာကြ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လေကိုစီးနိုင်သူများသည် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ပြုတ်ကျခြင်းက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေမည် မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ အမူးပြေသည်အထိ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဒုက္ခခံရမည်မှာ အလွဲမသွေပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤအရာအတွက် သေချာပေါက် စိတ်မဆိုးကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိုင်ချီများသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခမ်းနားလှသော တာအိုစည်းချက်တစ်ခုက သူတို့၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအတွင်းရှိ ချီနှင့် တာအိုတို့ကို စီစဉ်ပေးလိုက်သဖြင့် မွေးညင်းပေါက်တိုင်းမှ အိပ်မက်ဆန်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

“ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဝိုင်ချီလဲ...”

“မီးတောင် တစ်သိန်း ပေါက်ကွဲနေတာကို ငါ မြင်ရသလိုပဲ ဒါက ငါ ကျင့်ကြံတဲ့ မီးတာအို ပဲ...”

“ဘာ မီးတောင်တွေလဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ကောင်းကင်တစ်ခွင် နှင်းတွေကျနေပြီး မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးကို ရေခဲတွေ ဖုံးလွှမ်းထားတာလေ ဒါက ငါ့ရဲ့ နှင်းတာအို ပဲ...”

“မဟုတ်ဘူး အဲဒါက ကောင်းကင်ယံကို ထိုးတက်သွားပြီး နေ၊ လ နဲ့ ကြယ်တွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ ဓားချီ တစ်ခု...”

ဝိုင်ချီများ ကောင်းကင်အပြည့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် မှိုင်းဝေပြီး မူးယစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပုံရပေသည်။

တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များပင်လျှင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲသော အမူအရာများကို ပြသလာကြ၏။

“ဝုန်း...”

ကျိုးယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ကြီးမားသော ကြယ်ကြီး ခြောက်လုံးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ခမ်းနားသည့် ခရမ်းရောင်ချီများ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကြယ်ကြီး တစ်လုံးစီတိုင်းတွင် တာအိုနှင့် နိယာမ တစ်မျိုးစီ ပါဝင်နေပေ၏။

ဤသည်မှာ ကျိုးယွင်၏ ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာခြောက်ရပ် ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကျိုးယွင် တည်ထောင်ခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို အမွေအနှစ် ဖြစ်၏။

ယခုအခါ ၎င်းသည် သူ့အလိုလို ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိုင်ချီများအတွင်း ၎င်းကိုယ်တိုင် ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန်းကန်း သည် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မူးယစ်ကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် အင်မော်တယ် ကို သယ်ဆောင်ထားသော ဖြူဖွေးသည့် လိပ် ဖြစ်စဉ် ပေါ်လာခဲ့၏။ လိပ်ခွံသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ တောက်ပသော သင်္ကေတများဖြင့် လင်းလက်နေခဲ့သည်။

ချလွင်။

အင်မော်တယ် အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဖာတောင် တောင်သခင် ပင်လျှင် ၎င်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလောင်းတောင်နှင့် သွေးပင်လယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုကို ရရှိခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အနာဂတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ အမူအကျင့်မှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ၊ တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့် ထိုသတ်ဖြတ်ခြင်း ရောင်ဝါမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဤအချိန်တွင် မိုင်တစ်သိန်းရှိသော ဝိုင်တာအို မြစ်ရှည်ကြီးအတွင်းရှိ လူတိုင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် အနက်နဲဆုံး ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို ရရှိခဲ့သူမှာ သဘာဝကျကျ လင်းရီပင် ဖြစ်ပေ၏။

လင်းရီသည် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်တွင် မြက်ဖျာ ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းအထက်ရှိ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက်နှင့် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်တို့သည် အချင်းချင်း ဖြည့်စွက်ပေးနေကာ ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် မြည်ဟည်းသွားတိုင်း လင်းရီ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်အနည်းငယ် ပိုတောက်ပလာတတ်၏။

အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ကောင်းကင်မြစ် စွမ်းအားများသည် လေထုကို ထိုးဖောက်လာပြီး အနည်းငယ် တုန်ခါမှုနှင့်အတူ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်။

ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်။

...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မြင့်တက်သွားပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ဒွါဒသမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ဝင်ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ထိုသို့သော အံ့မခန်း တိုးတက်မှုနှုန်းမျိုးသည် သာမန်အချိန်တွင်သာဆိုလျှင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရသည့် အရာဖြစ်ပြီး အလျင်စလိုလုပ်ပါက အမှားများ ရှိလာနိုင်ပေ၏။

လူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက မလိုက်နိုင်ပါက ၎င်းသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေရုံသာမက တာအိုနှလုံးသား ကိုလည်း မပြည့်မစုံ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ထိုလူသည် ကျင့်ကြံခြင်း နိမ့်ကျနေချိန်တွင် ၎င်းသည် သိသာထင်ရှားမည် မဟုတ်သော်လည်း ၊ အနာဂတ်တွင် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သေးငယ်သော အားနည်းချက်တိုင်းသည် ဆည်ကြီးတစ်ခုတွင် အပေါက်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနေရာမှာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ဖြစ်ပေသည်။

တာအိုကို မေးမြန်းခြင်း စင်မြင့် ကြီးသုံးခုအနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်၏။

ဝိုင်တာအို ၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်မှုတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ မြန်ဆန်ပုံရသော်လည်း မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ မချန်ထားခဲ့ဘဲ နယ်ပယ်တိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပေ၏။

“ဝိုင်တာအို...”

လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို အသံများကိုလည်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့ရာ စကားလုံးတိုင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမြတ်သော တာအို နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရပေသည်။

ဝိုင်တာအို ချီသန့်စင်ခြင်း ။

ဤသည်မှာ လင်းရီက အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်းရှိ ဝိုင်တာအို ဖြစ်စဉ်ကို အသုံးချကာ ဝိုင်နှင့်ပတ်သက်သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဝိုင်တာအို အမွေအနှစ် ကျင့်စဉ်ကို စတင် ဖော်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ အနာဂတ် လမ်းခရီး သုံးပုံတစ်ပုံမှာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပေမည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကြီးမြတ်သော တာအို များကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦးစီ ကျင့်ကြံသော ချီတွင် အနည်းနှင့်အများ ကွာခြားချက်များ ရှိကြပေ၏။

ဓားဖြင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက ဓားချီ ကို ကျင့်ကြံသည်။

ဆေးများဖြင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက ဆေးချီ ကို ကျင့်ကြံသည်။

...

ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အတွင်း၌ မွေးရာပါချီ တစ်‌မျှင်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြသဖြင့် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်မှ စတင်ကြပေ၏။

သို့သော် ထို မွေးရာပါချီ တစ်မျှင်သည် ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ သက်ရှိများနှင့် သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အတူပါရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ရွေးချယ်ရန် နေရာသိပ်မရှိတော့ချေ။

လောကီလူများမှာမူ ကွာခြားကြသည်။

သူတို့တွင် အင်မော်တယ် နည်းလမ်းများ မရှိသလို ဝိညာဉ်နယ်မြေမှ သက်ရှိများကဲ့သို့ မွေးရာပါချီ လည်း မရှိကြချေ။ သူတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မွေးရာပါချီ တစ်မျှင်ကို ကျင့်ကြံရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အကြမ်းဖျင်း နားလည်မှုအပေါ်တွင်သာ အားကိုးနိုင်ကြပေ၏။

နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ထို မွေးရာပါချီ တစ်မျှင်ကို စောစောစီးစီး တံဆိပ်မကပ်ထားဘဲ ပိုမို ခိုင်မာစွာ ပုံသွင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ် အတွင်း၌ သူနှင့် အလိုက်လျောဆုံး တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ဝိုင်တာအို ချီသန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းကို ဖန်တီးခဲ့၏။

နည်းလမ်း ပုံဖော်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများသည် စတင်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ချီမှ ဝိုင်တာအို ၏ ချီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပေ၏။

တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းတွင် အချိန်ကာလ မရှိချေ။

လင်းရီသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများနှင့် စုဆောင်းမှုများကို ကျင့်စဉ်များအဖြစ် တစ်စချင်း ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့၏။

ဝုန်း။

လင်းရီ မျက်လုံးများကို ထပ်မံ ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခေါင်းအထက်ရှိ ဝိုင်ဘူးသီးခြောက် သည် အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မိုင်တစ်သိန်းတိုင် ဖြန့်ကြက်ထားသော ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ် သည်လည်း အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရှေးဟောင်းနှင့် အင်မော်တယ် သင်္ကေတများအဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။

“ဒီကျေးဇူးက... ငါ အများကြီး အကြွေးတင်သွားပြီ...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး အမူးပြေသွားကြပြီး လင်းရီကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝှစ်။

လင်းရီ၏ ပုံရိပ်သည် လင်းလက်သွားပြီး ဝိုင်ချီ မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များကို နင်းကာ အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ သူ၏ အနီရောင်ဝတ်ရုံမှာ လောကီကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေခဲ့၏။

“လင်းရီ မင်းက အဲဒီ ဝိုင်တာအို ကို တကယ် ရွေးချယ်တော့မလို့လား...”

ကျင်းကဲ က ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်...”

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ခိုင်မာပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုချေ။

၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက နှလုံးနာကျင်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော အမူအရာများကို ပြသခဲ့ကြ၏။

တာအို ရာပေါင်းများစွာစလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက ဝိုင်တာအို ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုတာအိုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော တာအိုတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တာလော့ ရဲ့ ၁၀၁ ခုမြောက် တာအိုမျိုးဆက် သခင် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေ လင်းရီ ကို ကျိုးယွင် က ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”

ကျိုးယွင်က လက်ခုပ်တီးကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ လင်းရီ၏ တာအိုကို အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ယခင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

သူ၏ တာအို ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အထီးကျန်မနေတော့ချေ။

“ဒီလောက် ရိုးရှင်းမယ် မထင်ဘူး...”

“အကယ်၍ လင်းရီက တာအို တစ်ခုတည်းမှာပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အတွင်းစည်း က သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို တည်ထောင်ဖို့အတွက် အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမှာ သဘာဝကျပါတယ်...”

“ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို ရာပေါင်းများစွာနဲ့ဆိုတော့ ဒီသတင်းက အတွင်းစည်း ကို ရောက်သွားတာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆူပူမှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ် အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေ စမတိုက်ခိုက်ကြရင် ကောင်းမယ်...”

ကဲ့ချင် သည် လင်းရီကို ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို ရာပေါင်းများစွာ၊ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမဆို ရွေးချယ်ခြင်းက အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းကို အာမခံနိုင်ပေသည်။

အတွင်းစည်း ရှိ ထိုအဘိုးကြီးများသည် လင်းရီကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိုင်တာအို ကို အမှန်တကယ် တည်ထောင်ခွင့် ပြုမည်လော။

“စိတ်မပူပါနဲ့...”

“ဒီကိစ္စကို ငါတို့ အပြင်စည်း တောင်တစ်ရာ က မင်းအတွက် တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်...”

ကျိုးယွင်သည် လင်းရီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ တပည့်တစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြလိုက်သည် “လင်းရီကို အနားယူဖို့ အရင်ခေါ်သွားလိုက်...”

ကျိုးယွင် စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ဖာတောင် တောင်သခင် သည် လင်းရီကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ်သည် လင်းလက်သွားကာ ကျိုးယွင်၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

အပြင်စည်း တောင်တစ်ရာ ၏ အသန်မာဆုံး တောင်သခင် နှစ်ဦးစလုံးသည် အတွင်းစည်း သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးတည်သွားခဲ့ကြ၏။

“အားလုံးပဲ သွားကြစို့...”

“အတွင်းစည်း က ဒီနေ့တော့ ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်...”

ကဲ့ချင် က ပြုံးကာ လေထဲသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များ အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လိုက်ပါသွားကြလေတော့၏။

အခန်း ၁၈ - ဟင်းလင်းပြင်နတ်ဘုရားက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုကို ချိုးဖျက်ခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွာခြားချက်

"တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမ က တပည့် ဆူးလီ က အစ်ကို လင်းရီ ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ကျိုးယွင်၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသော တပည့်သည် အမြန် ရှေ့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထိုတပည့်၏ အမြင်တွင် လင်းရီသည် အနာဂတ်တွင် ၁၀၁ ခုမြောက် ဝိုင်တောင် ၏ သခင် ဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာ ဖန်တီးခံထားရသူ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အတွင်းစည်း ၏ တရားဝင် မြေယာခွဲဝေမှု မထုတ်ပြန်ရသေးသဖြင့် သူ့ကို အစ်ကို တာအို ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။

"လမ်းပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို ဆူး..."

လင်းရီက ပြန်လည်ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

"ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ အစ်ကို လင်းရီ..."

ဆူးလီ သည် အခွင့်အရေးမယူရဲဘဲ လင်းရီအတွက် အမြန်လမ်းပြပေးခဲ့၏။

တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် တွင် ဆူးလီ ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မမြင့်မားပုံရသည်။ လင်းရီနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသလို လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ တောင်တစ်ရာ ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို လင်းရီအား ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။

တောင်တစ်ရာ သည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ အမွေအနှစ် အမျိုးအစား တစ်ရာကို ကိုယ်စားပြုပေ၏။

၎င်းတို့အနက် တောင်သခင် သည် တောင်သခင်၏ ခန်းမကြီး ကို ကြီးကြပ်ပြီး သူတို့၏ လက်အောက်ရှိ တပည့်များသည် သဘာဝကျကျ တောင်သခင်၏ မျိုးဆက်တွင် ပါဝင်ကြသည်။

တောင်သခင်၏ မျိုးဆက်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အဓိကထားပေ၏။

ကျင့်ကြံသူများကြားရှိ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူမည့်သူ သဘာဝကျကျ လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် တောင်သခင်၏ မျိုးဆက် အောက်တွင် ခန်းမလေးခု ရှိသည်။ အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမ၊ အရင်းအမြစ်ခန်းမ၊ ဥပဒေစိုးမိုးရေးခန်းမ နှင့် ပြင်ပရေးရာခန်းမ တို့ ဖြစ်ကြ၏။

အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမ သည် တပည့်များ၏ အဝတ်အစား၊ အစားအသောက်၊ နေထိုင်ရေးနှင့် ခရီးသွားလာရေး ကိစ္စရပ်များအားလုံးကို တာဝန်ယူရသည်။

အရင်းအမြစ်ခန်းမ သည် တောင်တစ်ခု၏ အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေချထားမှုကို စီမံခန့်ခွဲသည်။

ဥပဒေစိုးမိုးရေးခန်းမ သည် တောင်တစ်ခု၏ စည်းမျဉ်းများကို အုပ်ချုပ်သည်။

ပြင်ပရေးရာခန်းမ သည် ပြင်ပကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည်။

တောင်တစ်ရာ သည် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တွင် ပါဝင်ပြီး အတွင်းစည်း နှင့် အဆက်အသွယ်များစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အတော်လေး လွတ်လပ်ကြပေ၏။

ခန်းမလေးခုမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ အောက်ခြေအဆင့်တွင် ရှိကြပြီး သဘာဝကျကျ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ပထမအဆင့် သို့ မရောက်ရှိသူများနှင့် အခွင့်အရေးများကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဂိုဏ်းအတွင်း ကျန်ရှိနေသော တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

"အစ်ကို လင်းရီ..."

"အစ်ကို့ရဲ့ မြေယာခွဲဝေမှုက မထွက်သေးဘူးဆိုတော့ အခုလောလောဆယ် တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ မှာပဲ နေလို့ရမယ်..."

"ဒါက အပြင်ရောက်နေတဲ့ အတွင်းစည်း တပည့်တွေအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားတဲ့ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ပါ..."

ဆူးလီ သည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ခဏအကြာတွင် သူသည် လင်းရီကို ခြံဝင်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

ခြံဝင်းမှာ မကြီးမားဘဲ ပတ်လည် ပေတစ်ရာခန့်သာ ရှိသည်။

အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ၏ ပင်မတံခါးမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး ခြံစည်းရိုးနံရံမှတစ်ဆင့် သုံးထပ်ရှိသော နန်းတော်တစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

တောင်တစ်ရာ မှ တပည့်များသည် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းပေါ် မူတည်၍ သဘာဝကျကျ မတူညီသော ဆက်ဆံမှုများကို ရရှိကြသည်။

အခြေခံအားဖြင့် တောင်တိုင်းတွင် အပြင်ရောက်နေသော အတွင်းစည်း တပည့်များအတွက် အထူးတည်ဆောက်ထားသော အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ တစ်ခုစီ ရှိကြ၏။

ထိုသို့သော တပည့်များသည် ဒွါဒသမအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသော အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး နှစ်တစ်ရာအတွင်း ရှားပါးသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ပုံမှန်နေ့ရက်များတွင် ဤအင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူများမှာ သဘာဝကျကျ အလွတ်ဖြစ်နေတတ်၏။

ဆူးလီ သည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းသော့တွဲ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းရီအတွက် အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ၏ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရီသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်၏။

"သတိထား အစ်ကို လင်းရီ..."

ယင်းကို မြင်သောအခါ ဆူးလီ သည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး လင်းရီကို တားဆီးရန် အမြန်ရှေ့တိုးသွားခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လင်းရီ ရပ်တန့်သွား၏။

"အစ်ကို လင်းရီ မသိလို့ပါ..."

"အပြင်ရောက်နေတဲ့ အတွင်းစည်း တပည့်တွေအတွက် အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ တွေ အားလုံးကို ဝင်္ကပါ တွေနဲ့ ကာကွယ်ထားတယ် သီးသန့်ကျင့်ကြံနေချိန်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ ဝင်မလာအောင်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မထိခိုက်အောင်လို့ပါ..."

"ဒီ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ထဲမှာ သတ္တမအဆင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဝင်္ကပါ တစ်ခု ရှိတယ်..."

"အစ်ကို ဝင်ဖို့အတွက် အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမ ရဲ့ ခန်းမသခင် ဝင်္ကပါတံဆိပ်ပြား ကို ယူလာတာကို စောင့်ရမယ်..."

"ကျွန်တော် ခန်းမသခင် ကို အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး အစ်ကို တာအို..."

ဆူးလီ က ရှင်းပြလိုက်၏။

"အစ်ကို တာအို သတ္တမအဆင့် ဆိုတာ ဘယ်အဆင့်လဲလို့ မေးလို့ရမလား..."

လင်းရီက နှိမ့်ချစွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်တွေမှာ အဆင့်ဆယ်ဆင့် ရှိတယ်..."

"ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မှော်ရတနာတွေ၊ ဆေးလုံးတွေ အစရှိတာတွေကို အဆင့်ဆယ်ဆင့် ခွဲထားတယ်..."

"အဆင့်တစ်ခုကို ကိုးဆင့် ထပ်ခွဲထားတယ်..."

"ဒီ သတ္တမအဆင့် က လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် နဲ့ ညီမျှတယ်..."

ဆူးလီ က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်အဆင့်(၁၀) ဆင့်။

ချီသန့်စင်ခြင်း၊ အခြေတည်အဆင့်၊ ရွှေရောင်အမြူတေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း၊ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ်၊ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်။

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း သည် သတ္တမအဆင့် ဖြစ်သည်။

အမြဲပြောင်းလဲနေသော နည်းလမ်းများရှိသည့် ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း သာ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပါက အပြင်ဘက်တွင် သူတို့ကို ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေး ဟု သေချာပေါက် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေ၏။

ဤ သတ္တမအဆင့် ဝင်္ကပါ ကို အပြင်ဘက်တွင် ထားရှိပါက ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုကို နှစ်တစ်ထောင်တိုင် သေချာစေနိုင်သည့် တောင်ကို ကာကွယ်သော ဝင်္ကပါကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်သွားပါက သူတို့၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် မှာ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံရဖွယ် ရှိပေ၏။

"ဪ ဒီလိုကိုး..."

လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း သည် ၎င်း၏ တပည့်များ၏ လုံခြုံရေးကို အလွန်အမင်း အရေးထားပုံရပေသည်။

လင်းရီသည် ခေါင်းညိတ်ရင်း အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်၏။

"အစ်ကို လင်းရီ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့ သတ္တမအဆင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဝင်္ကပါလောက်က ဝင်္ကပါတံဆိပ်ပြားအထိ မလိုပါဘူး..."

လင်းရီ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ၊ သူသည် ဆူးလီ ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဝီ။

လင်းရီ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာကြီး လည်ပတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ရေခဲနှင့် နှင်းကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဂါး..."

လင်းရီသည် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပြီး ပေတစ်သောင်းခန့်ရှိသော နှင်းနဂါးတစ်ကောင်က လင်းရီဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

"ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း..."

ယင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရီက ခပ်သဲ့သဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်သည် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး စာတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ပေတစ်သောင်းခန့်ရှိသည့် နှင်းနဂါးမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ဒါတင် မကသေးဘူး

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲနှင့် နှင်းကမ္ဘာပင်လျှင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျက်သရေရှိသော ခြံဝင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြနေခဲ့၏။

[ဝိုင်ဝိညာဉ် - ဟင်းလင်းပြင်စိတ်ဝိညာဉ်]

[ဝိုင်တစ်အိုးက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုအားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ် ဝိုင်တစ်အိုးက စိတ်ကူးယဉ်မှုအားလုံးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ နှလုံးသားဆီကို ရောက်ရှိနိုင်တယ်။]

"အစ်ကို လင်းရီ အစ်ကိုက သတ္တမအဆင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဝင်္ကပါ ကို တကယ်ကြီး ချိုးဖျက်နိုင်တာလား..."

သတ္တမအဆင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဝင်္ကပါ သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဆူးလီ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ဝင်္ကပါ တာအို ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရိုးတည်ဆောက်ပုံ၏ စွမ်းအား ဖြစ်နိုင်မလားဟုပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိ၏။

"ဒါက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ..."

လင်းရီက ခြံဝင်းကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ နေရာလွတ်တစ်ခု သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။

အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ပတ်လည် ပေတစ်ရာခန့်သာ ရှိပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းသည် ဧကတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းပေသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် အပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလှပြိုင်နေကြကာ တစ်စုံတစ်ဦးက မကြာခဏ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလေ့ရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားနေခဲ့၏။

ထို့ပြင် ပန်းများနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် ခန်းမဆောင်များနှင့် ကျောက်တောင်တုများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ စစ်တုရင်ခုံတစ်ခု၊ ကူချင်းတစ်ခု၊ ခွက်များနှင့် ပန်းကန်ပြားများပါသည့် လက်ဖက်ရည်စားပွဲတစ်ခုတို့ပင် အပြည့်အစုံ ရှိနေခဲ့၏။

ပန်းခြံ၏ အဆုံးတွင် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ရှိနေသည်။

"ဘယ်သူကများ သန့်ရှင်းပြီးနောက် ဝင်္ကပါကြီး ကို ဖွင့်ထားရအောင် ပေါ့ဆခဲ့တာလဲ..."

လင်းရီသည် အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ ကို စူးစမ်းကြည့်နေစဉ် ဒေါသထွက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်္ကပါတံဆိပ်ပြား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအိုအိုကြီးတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့၏။

"အစ်ကို လင်းရီ ဒါက ကျွန်တော်တို့ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် ရဲ့ အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမ ရဲ့ ခန်းမသခင် ဝေ့ချီ ပါ..."

ဆူးလီ က သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးရန် အမြန်ရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။

"တပည့် လင်းရီ က ခန်းမသခင် ဝေ့ချီ ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

လင်းရီက ပြုံးကာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ အစ်ကို လင်းရီ..."

ဝေ့ချီ သည် သူ နောက်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ အမြန်ပြန်လည်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် တပည့်တစ်ဦးပင် မဖြစ်သေးသော်လည်း ၊ အတွင်းစည်း ၏ မြေယာခွဲဝေမှု ကျလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ၁၀၁ ခုမြောက် ဝိုင်တောင် ၏ သခင် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကျိုးယွင်နှင့် ညီမျှပေလိမ့်မည်။

ရာထူးမြင့်မားပြီး စွမ်းအားကြီးမားပေသည်။

"ခန်းမသခင် ဝေ့ချီ ဒီက ဝင်္ကပါ ကို ဖွငိ့တာ ကျွန်တော်ပါ .. တခြားသူတွေကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ ခန်းမသခင် ဝေ့ချီ..."

လင်းရီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါက..."

ခန်းမသခင် ဝေ့ချီ သည် လင်းရီကို အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆူးလီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဆူးလီ က လေးစားအားကျသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရမှ လင်းရီ ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

ချီသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သတ္တမအဆင့် ဝင်္ကပါကြီး ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့။

ရိုးရိုးလေးပဲ အံ့မခန်းပါပဲ။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော် ထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး..."

ခန်းမသခင် ဝေ့ချီ သည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဆူးလီ ကို ခေါ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းရီသည် ပင်မတံခါးကို ပိတ်ကာ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ မြက်ဖျာ ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ရာ ၊ သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲရှိ ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဤအချိန်တွင် ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက် အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းရောင် အစုအဝေး ဆယ့်နှစ်ခု အတက်အကျ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တာအိုစည်းချက် ဆယ့်နှစ်မျိုး။

ဤအရာများမှာ လင်းရီသည် အရိုးစစ်ဆေးရေးစင်မြင့် ပေါ်တွင် ဝိုင်တာအို ကောင်းကင်မြစ် ကို ဖော်ပြပြီးနောက် ခရမ်း-ရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက် က အရပ်ဆယ်မျက်နှာရှိ ကျင့်ကြံသူများထံမှ အလိုအလျောက် စုပ်ယူခဲ့သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တာအိုစည်းချက် များ ဖြစ်ကြ၏။

"စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဆယ့်နှစ်ခု က ပြည့်စုံနေပြီပဲ..."

"ကြီးမြတ်တဲ့ ဝိုင်ပါဝင်ပစ္စည်း လေးခု စုဆောင်းပြီးတာနဲ့ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ကို ချက်လို့ရပြီ..."

လင်းရီသည် သူ၏ စိတ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝိုင်တာအို ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

လင်းရီက စနစ်တကျ ကျင့်ကြံနေစဉ် အတွင်းစည်း မှာမူ ဆူပူအုံကြွနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။

အတွင်းစည်း အုပ်ချုပ်ရေး ကောင်းကင်ဘုံ။

ဤအချိန်တွင် ခြေတစ်ချက်ဆောင့်ရုံဖြင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော အဘိုးအို ဘီလူးကြီးများသည် အတူတကွ စုဝေးနေကြပြီး ၊ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက သူတို့၏ မုတ်ဆိတ်များကို သပ်ချရင်း စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

"တာအို တစ်ရာ အထက်မှာ အကုန်လုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်းတွေချည်းပဲ..."

"ဒီလို အရိုးတည်ဆောက်ပုံမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝိုင်တာအို ကို ကျင့်ကြံနိုင်မှာလဲ..."

"ငါ့အမြင်ကတော့ သူ့ရဲ့ ဝိုင်တာအို ကို ဖျက်သိမ်းပြီး တာအို တစ်ရာ ထဲကနေ တခြား တာအို တစ်ခုကို ရွေးခိုင်းတာ ပိုကောင်းမယ်..."

မီးကဲ့သို့ နီရဲသော မုတ်ဆိတ်နှင့် ဆံပင်များရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ဝိုင်တာအို လား။

သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ လူတွေထဲမှာ ဘယ်သူက ဝိုင်တာအို ကို ကျင့်ကြံတာလဲ။