အခန်း (၃၀၃-၃၀၄)

အခန်း (၃၀၃) - မဟာလေဆင်နှာမောင်း ၊ ကျောင်းတော်နှင့်အတူ အသေခံမည်ဟု သစ္စာဆိုခြင်းနှင့် မမျှော်လင့်သော အပြောင်းအလဲ

​အကယ်၍သာ ထိုကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင်၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ထိုမိစ္ဆာ၏ ရက်စက်သော လက်ချက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့အနေဖြင့် မြွေနဂါးကြီးကို ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိနိုင်ပါ။

​လူတိုင်းသည် အသက်ကို အောင့်ထားကြရင်း ကောင်းကင်ယံမှ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော် တိုက်ပွဲကြီးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

​မြွေနဂါးကြီးသည် မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များမှာ ခဏချင်းအတွင်း ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်သော ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်ငွေ့များ ဖြစ်သည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ တောင်စောင့်အစီအရင်သာ ကာကွယ်မထားပါက ယခုအချိန်တွင် အဆိပ်ငွေ့များမှာ ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး၏ ကျောဘက်တွင်မူ တောက်ပသော ရွှေရောင်မီးစက်ဝိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊

စူးရှတောက်ပသော ဗုဒ္ဓမီးလျှံများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

​ဝုန်းးးး

ဝုန်းးးး

ဂျောက်

​ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ပေါက်ကွဲသံများနှင့် တစ်ခုခု ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးမှာ မြွေနဂါးကြီး၏ တန်ခိုးနယ်ပယ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း

သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများမှာ ပိုမို၍ မှေးမှိန်လာနေသည်။

​မြွေနဂါးကြီးမှာ ဒေါသထွက်သွားကာ တောင်ကိုဖြိုသည့် မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ကျွမ်းကျင်သူများကမူ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးသည် ထိုမြွေနဂါး၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိမြင်နေကြသည်။

​မြွေနဂါးကြီးသည် ထူးခြားသောအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားပြီး အရှိန်အဝါမှာ အလွန်မြင့်မားလှရာ၊ ထိုနေရာတွင်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြပေ။

ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ဖိအားများကို ခံစားနေကြရသည်။

​ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်

မြွေနဂါးကြီး၏ ပါးစပ်ထဲမှ တောက်ပသော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

​ဝုန်းးးး

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများမှာ ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက်နှင့် အလင်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

​ယုရှုရဟန်းကြီး၏ စိတ်မှာ လေးလံသွားတော့သည်

ထိုမိစ္ဆာနဂါးသည် နှစ်ပေါင်း ရာချီ အကျဉ်းချခံထားရသော်လည်း ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

မိမိမှာမူ ထိုမိန်းမပျိုလေး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရထားသောကြောင့်

မိမိ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤမိစ္ဆာနဂါးကို ယှဉ်နိုင်ရန်မှာ အလွန်ဝေးကွာလှသည်။

​"ကျင်းကွမ်း ကတုံးအိုကြီးရဲ့ မျိုးဆက်က ဒီလောက်ပဲ အစွမ်းရှိတာလား "

​မြွေနဂါးကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

သူ၏ အသံမှာ အလွန်တရာ မောက်မာလှသည်။

သူသည် အားရပါးရ ပြုံးရယ်နေတော့သည်။

​ကြည့်ရသည်မှာ

ထိုရဟန်းအိုကြီး၏ ဒဏ်ရာမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်ပုံရသည်။

​"လေ... လာစမ်း "

​မြွေနဂါးကြီးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ဆီသို့ စုစည်းလာတော့သည်။

​မြေပြင်မှ လေဆင်နှာမောင်းကြီး ထလာပြီ

လေဆင်နှာမောင်းကြီး တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် တိုက်ရိုက်ထိစပ်သွားကာ၊

ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

​တတိယအဆင့် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်ခြင်း ဖြစ်ကာ

လောကကြီးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အရှိန်အဝါဖြင့်

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ လူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။

​ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ တောင်စောင့်အစီအရင်မှာလည်း ထိုသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ် လေဆင်နှာမောင်းကြီးအတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော လေဓားများ ပါဝင်နေကာ

ထက်မြက်သော ဓားသွားပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် မိမိ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသလို နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး (ယုရှုရဟန်းကြီး) မှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးဒုက္ခမှာ ကျောင်းတော် ပျက်စီးမည့် ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။

​သူသည် လက်ထဲမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေးကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော ကြီးမားလှသည့် လက်နက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓစာလုံးများမှာလည်း အပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံလာသည်။

​သို့သော်လည်း

ယန်ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားမှာ အလွန်နည်းပါးနေသောကြောင့်

ထို ကိန်နရာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တော် ၏ စွမ်းအားမှာ လျော့နည်းနေသည်။

ဤမြွေနဂါး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာကို ခုခံရန်မှာ လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။

​လူတိုင်းကလည်း အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေကြရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်များ ဝင်လာကြသည်။

​ဝုန်းးးး

​လေဆင်နှာမောင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့်အတူ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးဆီသို့ ဗုံးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေးမှာ ခဏတာမျှသာ ခုခံနိုင်ပြီးနောက် လုံးဝ ကြေမွသွားတော့သည်။

​သို့သော်လည်း

လူတိုင်း မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လေဆင်နှာမောင်းကြီးမှာ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ

၎င်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။

အရှိန်အဝါများ မှေးမှိန်သွားကာ

တဖြည်းဖြည်းနှင့် နှေးကွေးသွားတော့သည်။

​မြွေနဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးကျသွားသည်။

ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်ထဲမှာ နောက်ထပ် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသေးတာလား

​သူသည် ရှူးမင်းရဟန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်မှ ဝူစင်းရဟန်းများကို ဆက်တိုက်သတ်ကာ သွေးစွမ်းအားများကို စုပ်ယူပြီး သူ၏ စွမ်းအားအချို့ကို ပြန်လည်ရယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက ဤလေဆင်နှာမောင်းကြီးဖြင့် ယုရှု ကတုံးအိုကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်ကို သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်ရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအတတ်ပညာမှာ သူ၏ စွမ်းအားအတော်များများကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သော်လည်း၊ အဘယ်ကြောင့်အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရပ်တန့်သွားရသနည်း

​မြွေနဂါးကြီး အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်

"ဝေါင်းးးးးးး"

​ကောင်းကင်တုန်မတတ် နဂါးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကြောင့် တွန့်လိမ်သွားသယောင် ရှိနေသည်။

​"ဗုဒ္ဓအလင်းတန်း တလောကလုံးကို လွှမ်းခြုံစေသတည်း "

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးက လက်နှစ်ဖက်ကို အုပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လူတိုင်းကို မျက်လုံးမဖွင့်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

​ဝုန်းးးး

​မြွေနဂါးကြီး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှကာ တောင်ကိုဖြို မြို့ကိုဖျက်နိုင်သည့် ကြမ်းတမ်းသော အားအင်ဖြင့် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။

​တိုက်စစ်မှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသော်လည်း

ပြင်းထန်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။

​ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ တောင်စောင့်အစီအရင်မှာ အခြေအနေကို သိရှိသွားသကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ အတိုင်းအတာကို ရုတ်တရက် ချဲ့ထွင်လိုက်ပြီး မြွေနဂါးကြီး၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

​ဝုန်းးးး

ဝုန်းးးး

​မြွေနဂါးကြီးသည် တောင်စောင့်အစီအရင်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေပြီး အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင်

တောင်စောင့်အစီအရင်တစ်ခုလုံးမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

​ရွှေရောင်အလင်းတန်းများစွာ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ ရဟန်းကြီး (၆) ပါး

သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော်များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရန် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​ယုရှုရဟန်းကြီး၏ စိတ်မှာ လေးလံသွားသည်။

"ငါ မင်းတို့ကို ဝူစဲကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ လှုပ်ရှားလာကြတာလဲ "

​ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော်များထဲမှ တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်မီးလျှံများ ပေါ်ထွက်နေကာ ရွှေနဂါးတစ်ကောင် ရစ်ပတ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သူက အရင်ဆုံး စကားပြောလိုက်သည်။

​"တပည့်တော်တို့အနေနဲ့ ဆရာသခင် ကျောင်းတော်အတွက် အသေခံသွားတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ၊ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ သဘောရပါတယ်"

​ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ တောင်စောင့်အစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီးနောက်

ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့မှာ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်မှ ရဟန်းများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ခိုင်မာနေပြီး အမူအရာများမှာလည်း တည်ကြည်နေကြသည်။

​"ကျောင်းတော်နဲ့အတူ အသေခံဖို့ အသင့်ပဲ "

​ဟိန်းထွက်နေသော အသံကြီးမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးက ကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ "

"ငါတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေမှာ ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိရမယ် "

​ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးပေါ်သို့ စုစည်းသွားတော့သည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်တွင် ကျင့်ကြံသော ဗုဒ္ဓဘာသာ အတတ်ပညာများမှာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျောင်းတော်အစီအရင်၏ အခြေခံကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်ရှိ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးကို စွမ်းအားများ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကောင်းကင်ယံမှ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် လွင့်စင်သွားသည်။

ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများမှာ နူးညံ့ပြီး ခမ်းနားလှကာ

အလွန်တရာ တင့်တယ်လှပေသည်။

​မြွေနဂါးကြီးသည် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုရွှေရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကို တည့်တည့်မကြည့်ဝံ့တော့ပေ။

​"မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းလော့ "

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး၏ အသံမှာ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုရှေးဟောင်း ကျောင်းတော်ကြီး၏ အထက်တွင်ရှိသော ကြီးမားလှသည့် ဆွမ်း၊ ပန်း၊ နံ့သာ အရှိန်အဝါ များမှာ ပုံရိပ်ကြီးပေါ်သို့ စုစည်းသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

​ဝုန်းးးး

​တောက်ပလှသော ရွှေရောင်လက်ဝါးတော်ကြီးမှာ မြွေနဂါးကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

မြွေနဂါးကြီး၏ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားတော့သည်။

အကယ်၍သာ ထိုရွှေရောင်လက်ဝါးတော်ကြီး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် အကျဉ်းချခံရပေလိမ့်မည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးမှာ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ ဘေးဒုက္ခကို ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည်

​တောက်ပလှပသော လေလှိုင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လေဖိအားကြောင့် လူတိုင်း အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသည်။

​ထိုစဉ်

​အတိုင်းအဆမရှိသော မိစ္ဆာစွမ်းအား များမှာ ကုသိုလ်တော်တောအုပ်အတွင်းမှ တားမြစ်ချက်များကို ဖောက်ထွက်လာတော့သည်။

အပြင်သို့ လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်သော်လည်း

ယိုစိမ့်လာသော အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းကပင် ခုနက မြွေနဂါးကြီးထက် ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်။

​ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်

ဤမိစ္ဆာစွမ်းအားများ၏ အရှင်သခင်မှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ကို သိနိုင်ပါသည်။

​"နောက်ဆုံးတော့... အကွက်တစ်ခု မှားသွားပြန်ပြီလား "

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးမှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

​ကျောက်စေတီကြီးအတွင်း၌

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ လူငယ်ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်

ဝူစဲရဟန်း သည်

လက်နှစ်ဖက်ကို အုပ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

​သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေဝါးနေသော အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မူလမျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သူ့ရှေ့ သုံးပေပတ်လည် နေရာတစ်ခုလုံးတွင်

အမည်းရောင် မိစ္ဆာမီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

​ထိုအထဲတွင် သေးငယ်လှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းလေးများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းမှာ ညလေထဲတွင် ငြိမ်းလုဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကွယ်ပျောက်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

​ဝူစဲရဟန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် အသေခံရန် အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်မိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာစွမ်းအားများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

​ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ပြန်လည် နိုးထလာတော့မည့်အတိုင်းပင်။

ထို ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါမှာ လူကို တုန်ရင်သွားစေသည်။

​ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်

ရွှေရောင်လက်ဝါးတော်ကြီး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသော မြွေနဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာအားရမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

​"ဟဲဟဲဟဲ..."

"တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှချည်လား၊ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်ထဲမှာ ဒီလိုမျိုး အရာရှိနေလိမ့်မယ်လို့ "

"မင်းတို့ ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိကြတာလဲ "

​သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြန်လည်၍ မောက်မာလာကာ၊

အံ့ဩတုန်လှုပ်နေပုံလည်း ရနေတော့သည်။

အခန်း (၃၀၄) - ရွှေချပ်ဝတ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၊ ပြင်းထန်သော စကားလုံးများနှင့် ငါတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေက တိုက်ပွဲကို အဘယ်မှာ ကြောက်အံ့နည်း

​လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်မှုများမှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

​မြွေနဂါးကြီး ပြောလိုက်သည့် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင်၊ သူတို့အားလုံးမှာ ရှေးဦးဒဏ္ဍာရီလာ ကမ္ဘာဦးမြင်ကွင်းကြီးကဲ့သို့ ခမ်းနားထူးဆန်းလှသည့် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြရသည်။

​ထိုကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီးနှင့် အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရသနည်း

​တစ်ဖက်တွင် မြွေနဂါးကြီးရှိသလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မဟာမိစ္ဆာကြီး ရှိနေပြန်သည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး သည် ခဏတာမျှ တွေးတောချိန်ဆပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူသည် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ ဆွမ်း၊ ပန်း၊ နံ့သာ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ဝူစဲရဟန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

​ထိုအခါ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားသည်။

၎င်းမှာ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား လုပ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးအနေဖြင့် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ရခြင်းမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအား၏ အရှင်သခင်မှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော်လည်း၊ သူသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော တားမြစ်ချက် များကို ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမြွေနဂါးကြီးမှာမူ ဖိနှိပ်ရန် မသေချာနိုင်ပေ။

​သဘာဝလွန် ထူးခြားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်

ကျင်းကွမ်းကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဝူစဲရဟန်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာမီးလျှံများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

​နောက်ဆုံးတော့လည်း အရာအားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရပြီလား

​သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော်ကို လောင်မြိုက်စေပြီး၊ အသက်နှင့်လဲ၍ ထိုမြွေနဂါးကြီးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်တွင် ယခုအချိန်၌ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား စုဝေးနေကြရာ၊ လူတိုင်းက အသေခံတိုက်ရန် အသင့်မရှိကြသော်လည်း၊ အကယ်၍ မြွေနဂါးကြီးသာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားပါက အောင်နိုင်ခြေမှာ အနည်းငယ် ပိုရှိလာနိုင်ပေသည်။

​မြွေနဂါးကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဗီဇမှာမူ လုံးဝ နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​"ယုရှု ကတုံးအိုကြီး... ဒီနေ့ မင်းမျက်လုံးကို ပြူးပြီး သေချာကြည့်ထားလိုက်စမ်း၊ ငါက မင်းရဲ့ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို ဘယ်လို သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်မလဲဆိုတာကို "

​မြွေနဂါးကြီးက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်မှ အဆင့်နိမ့်တပည့်များ ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သူသည် သူ၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည် တိုးတက်လာစေရန် သွေးစွမ်းအားများကို ဝါးမြိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး၏ စိတ်မှာ လေးလံသွားသည်။

ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို လောင်မြိုက်စေရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင်၊ အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မြွေနဂါးကြီး၏ ရှေ့တွင် အတင်းအဓမ္မ ပိတ်ဆို့လိုက်ရသည်။

​ဝုန်းးးး

​ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးများ စူးရှနာကျင်သွားကာ အာရုံငါးပါးမှာ ခဏတာမျှ ပိတ်ဆို့သွားကြရသည်။

​သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ပြန်လည် ရရှိလာချိန်တွင်

အလွန်တရာ အံ့အားသင့်စရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

​ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးမှာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နဂိုအတိုင်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်

ထိုမြွေနဂါးကြီး၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေသော ဒဏ်ရာများ ပေါ်ထွက်လာကာ အကြေးခွံများမှာလည်း ကြေမွနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​အမြင့် ဆယ်ပေ ခန့်ရှိကာ၊ ရွှေချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ရွှေရောင် တုတ်နံပါတ် ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးမှာ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်သော လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ ရှိနေပြီး လေးလံလှသော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများ ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

​"မင်းက ဘယ်သူလဲ "

​မြွေနဂါးကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

ထိုကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာသော အပြောင်းအလဲကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်မိသည်။

​"ရဲတင်းလှချည်လား မိစ္ဆာကောင်... လူ့လောကကို ဒီလိုတောင် လာပြီး ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့၊ မြင့်မြတ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ တရားကို မကြောက်ဘူးလား "

​ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးက ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်ကို ဆောင်ယူထားသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

​"ဒုတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတဲ့ အမှောင်ဝိညာဉ် တစ်ကောင်က ငါ့ရှေ့မှာ ကောင်းကင်ဘုံတရားအကြောင်း လာပြောရဲတယ်ပေါ့ "

​မြွေနဂါးကြီး အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူသည် ပြင်းထန်သော လေဓားတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တတိယအဆင့်သည် ဒုတိယအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုံးဝ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အခြေခံကို ကောင်းကောင်း သိမြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း

ထိုပြင်းထန်လှသော လေဓားမှာ ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ ရှေ့သို့ပင် မရောက်နိုင်ဘဲ ရပ်တန့်သွားကာ အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

​"အော်... ခုနက ငါ့ရဲ့ အတတ်ပညာကို နှောင့်ယှက်တာ မင်းပဲကိုး "

​မြွေနဂါးကြီးမှာ အံ့ဩခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ ဒွန်တွဲနေတော့သည်။

​"ရွှေရောင်နှင်တံကို ကိုင်ကာ လောကကြီးကို လှည့်လည်စစ်ဆေးသည်၊ ရွှေချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို ထုတ်ဖော်သည် "

​ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ လက်ထဲမှ ရွှေတုတ်နံပါတ်မှာ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြွေနဂါးကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

​ဝုန်းးးး

ဝုန်းးးး

​ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုရွှေတုတ်နံပါတ်မှာ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂုဏ်သတ္တိများကို သယ်ဆောင်ထားကာ မြွေနဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများကို အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်စေတော့သည်။

​သူ၏ မူလအသက်ဓာတ် ကို မထိခိုက်သေးသော်လည်း

ထိုအချက်မှာ သူ့ကို အလွန်အမင်း နာကျင်စေသည်။

​ဒီအရာက ဘာကြီးလဲ

ကိုယ်ပေါ်ကျလာတဲ့အခါမှာ သေလုမတတ် နာကျင်လှချည်လား

​ထို့ပြင် မြွေနဂါးကြီးကို ဒေါသထွက်စေသည့် အချက်မှာ

ဤရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးသည် သန့်စင်သော နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း တတိယအဆင့်သို့ မရောက်သေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ တစ်ဖက်လူကို တည့်တည့်မထိနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကာ၊ ကျန်ရှိသော အရှိန်အဝါများကိုလည်း တစ်ဖက်လူ၏ လျင်မြန်သော ကိုယ်ခံပညာဖြင့် ရှောင်တိမ်းခြင်း ခံနေရသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေချပ်ဝတ်က တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

​ဖုန်း

​ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ မြွေနဂါးကြီး၏ ဒဏ်ရာရှိသော နေရာကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

​တင်းရုံ၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးကျသွားသည်။

"ဘာလို့ ဒါက ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ "

​ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မြွေနဂါးကြီး၏ ဒဏ်ရာရှိသော နေရာကို တိုက်ရိုက် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းလာကာ ကြွက်သားများမှာ တင်းမာနေပြီး၊ ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

ဗြိ.....

​မြွေနဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

​နဂါးကို လက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲခြင်းပင်

​ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်မှ ရဟန်းများအားလုံးနှင့် ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြရသည်။

ဘယ်နေရာက ပေါ်လာတဲ့ ကြီးကျယ်လှတဲ့ လူစွမ်းကောင်းကြီးလဲ

​တင်းရုံမှာမူ ပို၍ပင် ရင်းနှီးသလို ခံစားလာရသည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ သူမ၏ လှပသော နှုတ်ခမ်းလေးကို လက်ဖြင့် မယုံနိုင်သလို အုပ်လိုက်မိသည်။

​"သူပဲ"

​သူမသည် ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားခဲ့ပြီ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုလူသာ ရှိနေလျှင် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာလျှင်ပင် ဘာမှမဖြစ်နိုင်တော့သကဲ့သို့ပင်

မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာဖြစ်ပါစေ၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အမှိုက်သရိုက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကိုမျှ သူ မကြောက်ပေ

​ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မြွေနဂါးကြီးမှာ နာကျင်စွာ အဆက်မပြတ် ဟောက်နေရသည်။

တင်းရုံ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းရောင်များမှာ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။

​ဘေးနားရှိ ဒွမ်းမူရွှမ်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားကာ

နှာခေါင်းကို အနည်းငယ် ရှုံ့လိုက်မိသည်။

​"ဟင်း "

"အစွမ်းထက်တဲ့သူကိုမှ စွဲလမ်းတတ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပါပဲ"

"ငါကတော့ သူက လီတာအိုဆရာကို တကယ် စိတ်ဝင်စားနေတာလို့ ထင်ထားတာ"

​မိန်းမတွေကတော့လေ

​ဒွမ်းမူရွှမ်းမှာ ထက်မြက်သူဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ မည်သို့မျှ မတွေးတောမိသည်မှာ

လေဓားကို ရပ်တန့်စေခဲ့ကာ မြွေနဂါးကြီးကို လက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲနေသော ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးမှာ

အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ လီယန်ချူ ပင် ဖြစ်သည်။

​သူသည် သူ၏ မျက်နှာကို ဝေဝါးအောင် လုပ်ထားပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ အသံကို ပြောင်းလဲပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူမ၏ အမြင်တွင်

လီယန်ချူမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း၊ သူမနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

မြွေနဂါးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက

သူမကိုယ်တိုင် သွားတိုက်လျှင်ပင် သွားပြီး အသေခံသလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်

လီယန်ချူသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ဖြစ်ရမည်ဟု သူမ ယူဆထားသည်။

​တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကိစ္စရပ်များမှာ ထိုမျှလောက်အထိ ထူးဆန်းတတ်ပေသည်။

​ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လီယန်ချူသည် မြွေနဂါးကြီး၏ အမြီးဖြင့် ရိုက်နှက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ၊ မြွေနဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းကို တုတ်နံပါတ်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

​ဒေါင်

​ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်

မြွေနဂါးကြီးမှာ ခေါင်းတောင် မူးသွားရသည်။

​"ဘယ်က ပေါ်လာတဲ့ ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တိုက်နိုင်တာလဲ "

​သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ ဒွန်တွဲနေသည်။

​"ကောင်လေး... ဒီနေ့ ငါက မင်းနဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မယ် "

​မြွေနဂါးကြီးသည် တတိယအဆင့်ရှိသော မဟာမိစ္ဆာကြီး ဖြစ်သည်

မိမိ၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော် ရှေးဟောင်းကျောင်းတော်ကြီးကို ဖိနှိပ်ထားကာ

တတိယအဆင့်ရှိသော ယန်ဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူ ကိန်နရာ ပုံရိပ်ကြီးကိုပင် အနိုင်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ လူပေါင်းများစွာ၏ ရှေ့တွင်

မိမိထက် အဆင့်နိမ့်သော ဒုတိယအဆင့်ရှိ အမှောင်ဝိညာဉ် တစ်ဦး၏

အပြင်းအထန် အရိုက်ခံနေရခြင်းက

သူ၏ သိက္ခာကို လုံးဝ ကျဆင်းစေသည်။

​"မြွေလိမ်မြွေကောက်လေး... မင်းက ငါနဲ့ ယှဉ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား "

​လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မြွေနဂါးကြီး ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့သည်

​မင်းမေ... မြွေလိမ်မြွေကောက်လေး ဟုတ်လား

​ဝေါင်းးးးးးး

​သူက အကျယ်ကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

​လီယန်ချူသည် လေးကြိမ်မြောက် အဆင့်မြင့်ထားသော လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကို အသုံးပြုထားသောကြောင့်၊ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ အလွန်လေးလံလှသည်။

ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့် စိတ်ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား စသည့် ရတနာများ၏ စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

၎င်းတို့အားလုံးကို ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ယူဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်

​သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားမှ ပြောင်းလဲလာသော ရွှေတုတ်ဖြင့် ထိုမမြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများကို တိုက်ရိုက် ကြေမွအောင် လုပ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ

တုတ်နံပါတ်ကို မြှောက်၍ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

​အရှိန်အဝါမှာ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ

လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်

​ဝုန်းးးး

​မြွေနဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ ရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် စောင်းသွားကာ၊ သတိမှာလည်း ခဏတာမျှ ဝေဝါးသွားရသည်။

​မင်းမေပဲ

နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ

​မြွေနဂါးကြီး၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လီယန်ချူဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

​လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ သတိထားလိုက်ကာ

တိုက်ရိုက် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

​မြွေနဂါးကြီး အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းနေသော်လည်း၊ ဒုတိယအဆင့်ရှိသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို မနိုင်လောက်အောင်တော့ အခြေအနေမဆိုးသေးပေ။

​"အသေးအဖွဲ အတတ်ပညာလေးတွေပါပဲ၊ မြွေလိမ်မြွေကောက်လေး လုပ်တဲ့ အတတ်ပညာဆိုတော့လည်း ဒီလောက်ပဲ ရှိမှာပေါ့ "

​လီယန်ချူ၏ ရယ်မောသံကြောင့် မြွေနဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားတော့သည်။

​လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ဒါက ဘယ်လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလဲ

တကယ်ကို ရဲရင့်လွန်းလှသည်

တတိယအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင်ပင် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စကားလုံးများဖြင့် လှောင်ပြောင်ဝံ့သည်

တကယ့်ကို လေးစားစရာပင်

​သူတို့က ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ ပိုမို၍ ကြည်ညိုလာကြသည်။

​ငါတို့လို ကျင့်ကြံသူများသည်

တိုက်ပွဲကို အဘယ်မှာ ကြောက်အံ့နည်း

​သို့သော်လည်း၊ မြွေနဂါးကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများနှင့်၊ လက်ဝှေ့ရုံမျှဖြင့် တောင်ဖြိုမြေအက်စေသော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊

ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာကြတော့သည်။

​မင်းမေပဲ... ဒါက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ကျွမ်းကျင်သူကြီးလေ

သွားပြီး မစရဲဘူး