အခန်း (၅၄၁၁-၅၄၁၅)

Chapter 5411

"ယန်ထုံ... ယန်မိသားစုအတွင်းက အတွင်းရေးတိုက်ပွဲလား..."

လုယွီက အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကွန်ယက်မှ ထိပ်သီးလက်ရွေးစင်များ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ တစ်ဖက်လူနှင့် ပတ်သက်၍ သဲလွန်စများ မရှိလျှင်ပင် သူတို့သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"မင်းမှာ သက်သေရှိလား..."

လုယွီက မေးမြန်းလိုက်၏။

ချန်းတာ့ထုံးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပြည့်စုံတဲ့ သက်သေ မရှိသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ မှော်ပညာက ယင်ကိုးပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ် ဖြစ်နေတယ်..."

ယင်ကိုးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးက ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုဘိုးဘေးသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို သူ၏လမ်းစဉ်အဖြစ် ခံယူခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသော ကျွမ်းကျင်သူများကို မကြာခဏ သတ်ဖြတ်လေ့ရှိပေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော နည်းစနစ်နှင့်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းသည် မှောင်ရိပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် စတင်မှသာ ထိရောက်မှုရှိသည်။ အကယ်၍ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွင် အသုံးပြုပါက ထိုမှော်နည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်အမင်း အဆင်မပြေဖြစ်စေပေမည်။

"ယင်ကိုးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်က ပျံ့နှံ့နေတာ ကြာပြီ... ဒါကို သက်သေအဖြစ် သုံးလို့မရဘူး..."

လုယွီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အတိတ်က ယန်မိသားစု၏ဘိုးဘေးတစ်ဦးသည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအတွက် အသေခံတပ်သားလုပ်ရန် ဆန္ဒရှိသော မိသားစု၏ သိုင်းပညာရှင်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ဤကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို အထူး ဖန်တီးခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ တစ်နှစ်တွင် အသေခံတပ်သားလုပ်ရန် ဆန္ဒရှိသော ယန်မိသားစု၏ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး ဤကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို ဖြန့်ဝေခဲ့ပေ၏။ ယန်မိသားစုသည် ထိုနည်းစနစ်ကို ပြန်လည်၍ ရုတ်သိမ်းချင်ခဲ့သော်လည်း သိုးများ ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် ခြံစည်းရိုးကို ပြင်ရန် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုပုန်ကန်ခဲ့သော အသေခံကျင့်ကြံသူသည် အသားကို တဖြည်းဖြည်း လှီးဖြတ်ကာ ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရသော်လည်း ကျင့်ကြံနည်းစနစ်မှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ယန်မိသားစုသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ယင်ကိုးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို လုံးဝ ထုတ်ပြန်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။ ဤထက်ရှသော ဓားသွား၏ အန္တရာယ်ပြုခြင်းကို တားဆီးရန် ယန်မိသားစုအတွင်း၌ တန်ပြန်ကျင့်ကြံနည်းစနစ်များကိုလည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ရသည်။

လုယွီက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စကို ငါ နားလည်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်မိသားစုက ပတ်သက်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ဒီနေရာကို ဆက်ပြီး ထိန်းချုပ်ထား... ကောင်းကင်ကွန်ယက်က ငရဲနယ်မြေမှာ စစ်ဆင်ရေး အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု လိုအပ်ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ဒီကနေ စတင်လိမ့်မယ်..."

ချန်းတာ့ထုံး ဤစားသောက်ဆိုင်ကို ရွေးချယ်ထားမှုမှာ မရိုးရှင်းကြောင်း လုယွီက ယခင်ကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အခြေစိုက်စခန်းတိုင်းကို လျှို့ဝှက်ကန့်လန့်ကာအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရန် မလိုအပ်ပေ။

"မီးအိမ်အောက်က အမှောင်ထု"

ဟုခေါ်သော အရာသည် လူတိုင်း အသားကျနေသော အရာများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုအရာများကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရလေလေ သံသယဖြစ်မှု နည်းပါးလေလေပင်။

ချွန်းကျန်းမျှော်စင်သည် တျန်ဟဲမြို၏ စီးပွားရေးအချက်အချာကျသော နေရာကောင်းတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ နေ့စဉ်ဝင်ငွေများစွာ ရရှိသည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် မြောက်ပိုင်းနှင့်တောင်ပိုင်းမှ အချက်အလက်များစွာကို ဤနေရာတွင် စုဆောင်းနိုင်သဖြင့် ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်စုဆောင်းသော နေရာအဖြစ် အပြည့်အဝ သင့်လျော်ပေ၏။

လူများသည် အရက်သောက်ပြီးနောက် အမှန်တရားကို ပြောတတ်ကြပြီး ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤအကျင့်စရိုက်နှင့် ကင်းလွတ်ခြင်း မရှိချေ။ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာသည် မကြာခဏဆိုသလို မရည်ရွယ်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။

"ဒီငယ်သားကလည်း အဲ့ဒီရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီအဆောက်အအုံကို လွှဲယူခဲ့တာပါ..."

ချန်းတာ့ထုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

လုယွီသည် ကုလားထိုင်လက်တန်းပေါ်တွင် သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကို ထောင်စုမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ စတုတ္ထနယ်မြေရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ကြီးကြပ်ခိုင်းတာက မလုံလောက်သေးဘူး... ငါက ငရဲနယ်မြေမှာ ထောက်လှမ်းရေးရုံး တော်တော်များများကို တည်ထောင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... ပြီးတော့ မင်းက ကျန်းဖူရှီးအဆင့်ကို ရောက်သွားမယ်..."

"အရှင်ဧကရာဇ်... ကျွန်တော်က အမှားလုပ်ခဲ့မိပြီး အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့အမိန့်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး... နောက်ထပ်ရာထူးတိုးတာကို လက်ခံဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး..."

သူက ပြောဆိုသည်။

ချန်းတာ့ထုံးသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာဖြူရော်သွားကာ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်၍ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဤစစ်ဆင်ရေး၏ကျရှုံးမှုသည် ကောင်းကင်ကွန်ယက်အတွက် အရှက်ရစရာတစ်ခုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သုံးဦးသည် အရှက်ကွဲမှုကို ဖယ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ရင်း သဲလွန်စများကို ရူးသွပ်စွာ ရှာဖွေနေကြ၏။

ကျန်းဖူရှီးသည် စတုတ္ထအဆင့် အရာရှိရာထူးတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

လုယွီသည် လက်ရှိတွင် မဟာချင်အင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ရှေးဟောင်း မဟာချင်၏အရာရှိစနစ်ကို ရိုးရှင်းစွာ ကူးယူခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မင်းသားသုံးပါးနှင့် အမတ်ကိုးပါးစနစ်ကို ယနေ့အထိ ဆက်လက်ကျင့်သုံးမည်ဆိုပါက ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အင်ပါယာတစ်ခု၏ လည်ပတ်မှုကို ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုကြောင့် မဟာချင်အင်ပါယာသည် တာယွီအင်ပါယာ၏ အရာရှိစနစ်ကို ဆက်လက်၍ အသုံးပြုနေဆဲပင်။

ကောင်းကင်ကွန်ယက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ တပ်မှူးမှစ၍ အောက်ခြေအဆင့် လျှို့ဝှက်သူလျှိုများနှင့် ကျင့်ကြံသူများအထိ တင်းကြပ်သော အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုရှိသည့် နဂါးအစောင့်တပ် ၏စနစ်ကို အတုယူထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ထောင်စုမှူးမှ ကျန်းဖူရှီးသို့ ရာထူးတိုးလာခြင်းမှာ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူအများစုသည် သူတို့၏ဘဝတစ်သက်တာလုံး ထိုအဆင့်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ကြပေ။

အဆင့်မြင့်အရာရှိရာထူးတစ်ခု၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် လစာနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုသည် တိုက်ရိုက် တိုးပွားလာမည်သာမက မဟာချင်အင်ပါယာ၏ ပို၍နက်နဲသော ကျင့်ကြံနည်းစနစ်များနှင့် ကျမ်းစာများကို ကျင့်ကြံရန် အခွင့်အာဏာပင် ရှိလာပေမည်။

လုယွီ ပေးသနားခဲ့သော မျက်နှာသာပေးမှုသည် ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိလောက်အောင် ကြီးမားလှပေ၏။

"မင်းကိုယ်မင်း အရမ်းကြီး အပြစ်တင်နေစရာ မလိုပါဘူး... နင်းချူက အရမ်းထင်ရှားတဲ့ ပစ်မှတ်တစ်ခုပဲ... ငရဲနယ်မြေမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်က သူ့ကို လိုချင်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ... သူက ငရဲနယ်မြေရဲ့ 'တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်' ပဲ... သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတိုင်းက ယန်မိသားစုကို တရားဝင် တာဝန်ယူနိုင်လိမ့်မယ်.. ဒါကြောင့် လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ လူတွေက ငရဲနယ်မြေမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်ဖို့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိရမယ်... မင်းတို့ လူနှစ်ဆယ်တည်းနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

Chapter 5412

လုယွီသည် ချန်းတာ့ထုံးကို ဆူပူခြင်းမပြုခဲ့ဘဲ အားပေးနှစ်သိမ့်ခဲ့ပေ၏။

နွေဦးနှင့်ဆောင်းဦး ဒုတိယနှစ် ခုနစ်လပိုင်း ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွင် နယ်စပ်တံခါးသည် ယန်မိသားစု၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင်။ ကောင်းကင်ကွန်ယက်မှ လူများသည် လောကနှစ်ခုကြား ခရီးသွားလာသော ကုန်သည်များအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ ခဲယဉ်းစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသည်။

သို့ရာတွင် ဤကဲ့သို့ စေလွှတ်လိုက်သော လူအရေအတွက်မှာ များပြားခြင်း မရှိချေ။ တပ်မှူးထုံကျစ်က အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျန်းဖူရှီးနှစ်ဦး ပါဝင်ကာ ကျန်ရှိသူများမှာ ထောင်စုမှူးနှင့် ရာစုမှူးကဲ့သို့ ရာထူးများသာ ဖြစ်ကြ၏။ ဤသည်မှာ အမြင့်မားဆုံး စေလွှတ်နိုင်သည့် ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

"ငါက ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ငရဲနယ်မြေကို လာခဲ့တာ... မင်းကိုယ်မင်း အပြစ်တင်နေစရာ မလိုပါဘူး... မင်းရဲ့ အလုပ်ကို သေချာလုပ်ပါ... ငရဲနယ်မြေမှာ ကောင်းကင်ကွန်ယက်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေက အရမ်းအရေးကြီးတယ်... တကယ်လို့ မင်း သေချာမလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါကလည်း မင်းကို အရေးယူရလိမ့်မယ်..."

လုယွီက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချန်းတာ့ထုံးသည် အလွန်ကျေးဇူးတင်သွားသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ကျလာခဲ့ပြီး လုယွီအပေါ် သစ္စာစောင့်သိပါမည်ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်၏။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ကြင်နာမှုနှင့်ပြင်းထန်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းပင်။ ထိုသို့ပြုလုပ်မှသာ တစ်ဖက်လူကို လုံးလုံးလျားလျား သစ္စာစောင့်သိလာအောင် အမှန်တကယ် ပြုလုပ်နိုင်ပေမည်။

"ဒေါင်... ဒေါင်..."

သူတို့နှစ်ဦး ဆွေးနွေးနေစဉ် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးနီသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ထိုအရာပေါ်ရှိ ကြေးနီခေါင်းလောင်းလေးက ရုတ်တရက် မြည်လာခဲ့ပေ၏။

ချန်းတာ့ထုံး၏မျက်နှာအမူအယာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအယာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

"အပြင်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပုံရတယ်... အရှင်ဧကရာဇ် ခဏစောင့်ပါ... ကျွန်တော် သွားပြီးဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်..."

ချန်းတာ့ထုံးက မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး... မင်းနဲ့အတူ ငါလိုက်ခဲ့မယ်..."

လုယွီသည်လည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

လုယွီ ထလာသည်ကို မြင်ချိန်၌ ချန်းတာ့ထုံးသည် မငြင်းဆန်ခဲ့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးသား လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ အတူတကွ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏ စီးပွားရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ဤနေရာသည် တျန်ဟဲမြို့၏ စီးပွားရေး အချက်အချာကျသော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။ ညအချိန် ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အမှောင်ထု၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် ဤအချိန်သည် ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏ အစည်ကားဆုံးအချိန်ပင်။

သူတို့နှစ်ယောက်သား လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသော အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုဆူညံသောအသံများနှင့်အတူ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေမှုနှင့် လူများ၏ အော်ဟစ်သံများလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။ ချန်းတာ့ထုံးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများ မသိမသာ မြန်ဆန်သွားခဲ့သည်။

ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏ရှေ့တွင် ချောမောသော မျက်နှာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေဆပ၏။ သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဆံပင်များ ကျဆင်းနေပြီး လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာတစ်ခု ပါရှိကာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် တွန့်ဆုတ်သွားစေသည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ နောက်ကွယ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ဦးခန့် ရပ်နေပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ထူးခြားသော ခွန်အားများရှိကာ သိပ်သည်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြသည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ ခြေအောက်တွင် ဆိုင်အကူတစ်ဦးက အနင်းခံထားရသည်။ ဤစားသောက်ဆိုင် ဆိုင်အကူသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေကာ သေလုမြောပါး ရိုက်နှက်ခံထားရသည်။

"ဟား ဟား ဟား... ချွန်းကျန်း မျှော်စင်ရဲ့ ဆိုင်ရှင်အသစ် ထွက်လာပြီ..."

"ပွဲကြည့်ရတော့မယ်... ဒီဆိုင်ရှင်အသစ်က ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး..."

စားသောက်ဆိုင်တွင် ဤမျှထိကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်ကြီး ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း ထိုနေရာရှိ ဧည့်သည်အများစုသည် ထွက်ပြေးရန် မပြင်ဆင်ကြချေ။ ထိုအစား သူတို့သည် ဝိုင်အရက်ခွက်များကို ကိုင်ကာ နံဘေးမှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ကြည့်ရှုရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ ငရဲနယ်မြေမှ လူများသည် ကြံ့ခိုင်ပြီး ကြမ်းတမ်းသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေ၏။ မြို့ထဲတွင်ပင် ပဋိပက္ခများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ လူအများစုသည် ထိုကဲ့သို့ အရာများနှင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက အသားကျနေခဲ့ပြီး နံဘေးမှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ကြည့်ရှုချင်ကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဆိုင်အကူတစ်ဦးသည် ချန်းတာ့ထုံး ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား အလျှင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးလာသည်။

"ဆိုင်ရှင်ချန်း... သူတို့က ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး ဆိုင်ရှင်ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်... ဆိုင်ရှင်က အလုပ်များနေလို့ ခဏစောင့်ခိုင်းပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလူက တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ ဆိုင်အကူ တော်တော်များများကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်..."

ဤဆိုင်အကူ စကားပြောဆိုနေစဉ်၌ သူ၏အသံတွင် ကြီးမားသော နာကြည်းမှုများ ပါဝင်နေပေ၏။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဖူးယောင်နေသော ဒဏ်ရာအချို့ ပေါ်နေကာ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။

ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏ ပထမထပ်တစ်ခုလုံးသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေလေပြီ။

စားပွဲထိုးရန် တာဝန်ကျသော ဆိုင်အကူများသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် လဲကျနေပြီး လူအများစုသည် ပါးစပ်မှသွေးများ အန်နေကြကာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။

"မင်းက ဘာသဘောလဲ..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

Chapter 5413

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် ချန်းတာ့ထုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါက ကျန်းမိသားစုကပဲ..."

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ကြည့်ရှုနေကြသော လူအုပ်ကြီးချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တီးတိုးပြောဆိုနေသော အသံများစွာသည် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လူအများ၏အမူအယာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တျန်ဟဲမြို့အတွင်း၌ ကျန်းမိသားစုသည် ဩဇာအာဏာကြီးမားသော မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသာမန်လူများအတွက် သူတို့သည် ဧရာမတည်ရှိမှုကြီးများအလားပင်။

ချန်းတာ့ထုံး၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး သူက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျန်းမိသားစုက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ပဲ... မင်းက ရုတ်တရက် လာလည်ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ဆိုင်အကူကို ဒဏ်ရာရစေတယ်... မင်း အနည်းဆုံးတော့ ရှင်းပြသင့်တယ်..."

"ငါ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်လဲဆိုတာ မင်း သိမှာပါ..."

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသားက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒီဖျင်အန်းလမ်းမှာ အကြီးအသေး ဆိုင်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ရှိပြီး ဆိုင်တွေအားလုံးက ငါတို့ ကျန်းမိသားစုကို အခွန်ဆက်ကြေး ပေးကြတယ်... မင်းရဲ့ ချွန်းကျန်း မျှော်စင် တစ်ခုတည်းကပဲ ချွင်းချက်ဖြစ်နေတာ... မင်းတို့က အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ ငါတို့က သုံးလအချိန်ပေးထားတာလေ... ငါတို့ ကျန်းမိသားစုကို မင်းက အထင်သေးနေတာလား..."

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏နောက်တွင် ရှိနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ဦးကျော်သည် အေးစက်စက်မျက်နှာများဖြင့် တပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့တိုးလာကြသည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ကြီးမားသောစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြ၏။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောလျှင်ပင် သူတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းက လူအများကို ကျောချမ်းသွားစေရန် လုံလောက်သည်။

အခွန်ဆက်ကြေး ကောက်ခံတာလား...

ချန်းတာ့ထုံး၏စိတ်နှလုံးသား လေးလံသွားသည်။

သူ ဤစားသောက်ဆိုင်ကို လွှဲယူရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက် စုဆောင်းမှုကို လွယ်ကူစေရန်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပင်။ ထို့ပြင် သူတို့ ယူဆောင်လာသော ရန်ပုံငွေများမှာ အကန့်အသတ်ရှိကာ စဉ်ဆက်မပြတ် ဘဏ္ဍာရေး အထောက်အပံ့ပေးရန် လုပ်ငန်းတစ်ခု လိုအပ်နေသေးသောကြောင့်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ပေ၏။

အခွန်ဆက်ကြေးဟုခေါ်သော အရာသည် မြို့တွင်းရှိ ဂိုဏ်းအချို့က ငွေညှစ်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုထက် မပိုချေ။

မဟာချင်တွင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က မြို့ထဲ၌ အခွန်ဆက်ကြေး ကောက်ခံသည်အထိ ရဲတင်းပါက နေ့ခင်းဘက်တွင် ကောက်ခံပြီးနောက် ညတွင်းချင်ပင် မဟာချင်အရာရှိများ၏ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံရနိုင်ခြေရှိသည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် မတူညီပေ။

ဤနေရာသည် ငရဲနယ်မြေ ဖြစ်ပေ၏။

ဤနေရာတွင် စည်းမျဥ်းဥပဒေဟူ၍ မရှိချေ။ အရာအားလုံးသည် အလယ်ခေတ်ကာလကဲ့သို့ပင် ရိုင်းစိုင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။

ချန်းတာ့ထုံးသည် ဤကာလအတွင်း နင်းချူနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်းနေခဲ့ပြီး အခွန်ဆက်ကြေးပေးရမည့် ကိစ္စကို လုံးဝမေ့လျော့နေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် တကယ်ကို မေ့သွားတာပါ... ကျွန်တော်က ဒီနေရာကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ စည်းကမ်းတွေကို နားမလည်ပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ချန်းတာ့ထုံးက လက်ပူးဆုပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

သူသည် ဤကိစ္စကို အကြီးအကျယ် မဖြစ်စေချင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စားသောက်ဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းမှာ ဒုတိယဦးစားပေးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ကွန်ယက်အတွက် ငရဲနယ်မြေတွင် ခြေကုပ်စခန်းတစ်ခု ထောက်ပံ့ပေးရန်မှာ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ပင်။

"ဟမ့်..."

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ဆိုင်အကူကို နံဘေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ချွန်းကျန်းမျှော်စင်က နေ့တိုင်း ဝင်ငွေအများကြီး ရနေတာပဲ... မင်းမှာ ပိုက်ဆံ မပြတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒီလိုလုပ်မယ်... မင်းက အခွန်ဆက်ကြေးပေးဖို့ နောက်ကျနေတာဆိုတော့ အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းသုံးဆယ် ပေးလိုက်..."

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက သရော်တော်တော် ပြောဆိုသည်။

ချန်းတာ့ထုံး၏စိတ်နှလုံးသား လေးလံသွားသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ကို အလွန်မြင့်မားသော ပမာဏပင်။

သူသည် ဤစားသောက်ဆိုင်ကို လွှဲယူရန်အတွက် ငွေအများအပြား သုံးစွဲခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်တွင် ရန်ပုံငွေ ပြတ်လပ်နေသဖြင့် ငွေအများကြီး ထုတ်ပေးရန်မှာ မလွယ်ကူချေ။

"ကျွန်တော့်ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးလို့ ရမလား... ကျွန်တော် အခုလောလောဆယ် ငွေနည်းနည်း ပြတ်နေလို့ပါ..."

ချန်းတာ့ထုံးက တောင်းပန်လိုက်၏။

ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် ချန်းတာ့ထုံးက ထပ်မံ၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကြည့်ပါအုံး... ခင်ဗျားတို့က ဒီနေရာမှာ စီးပွားရေးကို ထိခိုက်စေတယ်လေ... တကယ်လို့ ကျွန်တော် ငွေမရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို အခွန်ဆက်ကြေး ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကောင်းကင်ကွန်ယက်မှ လျှို့ဝှက်သူလျှိုတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် များသောအားဖြင့် ကိစ္စရပ်များကို ချောမွေ့စွာ ကိုင်တွယ်လေ့ရှိပြီး အခြေအနေအရ ပြုမူတတ်ပေ၏။

လုပ်ငန်းများကို ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ နှိမ့်ချကာ ခေါင်းငုံ့ပေးနိုင်သည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ချန်းတာ့ထုံးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းက သန်းသုံးဆယ်တောင် မထုတ်နိုင်ဘူးလား... မင်း ဘယ်လောက်တောင် ဆင်းရဲနေတာလဲ... စည်းကမ်းတွေကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး... ဒီနေ့ ငါ ဒီမှာ ထိုင်နေမယ်... မင်းသွားပြီး မင်းဆီမှာ ရှိတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်လုံး ငါ့ကို ပေးလိုက်... ငါ့ကို လိုက်ရှာခိုင်းမနေနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်..."

ဤသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ချန်းတာ့ထုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ နံဘေးတွင် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ တွေ့ရှိလိုက်၏။ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူ အသာစီးရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

Chaper 5414

"ကျွန်တော် အခု သွားယူလိုက်ပါ့မယ်..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် ငွေယူရန် လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

သူသည် ဤလူများကို လိုက်ရှာစေလိုခြင်း မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကောင်းကင်ကွန်ယက်တွင် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်အရာအချို့ ရှိနေသည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းသည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အကယ်၍ ဤလူစုသာ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားပါက သူ အခက်တွေ့သွားပေမည်။

ချန်းတာ့ထုံး လှည့်ထွက်သွားချိန်တွင်ပင် လုယွီက သူ၏လက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ငွေတွေ သွားယူမှာလဲ... မင်း ပေးစရာ မလိုဘူး..."

လုယွီက အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဟမ့်... ဒါက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး... ထွက်သွားစမ်း..."

လုယွီက ချန်းတာ့ထုံးကို တားဆီးနေသည်အား မြင်ချိန်၌ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လုယွီသည် သူ့အား စကားအပိုပြောမနေဘဲ တိုက်ရိုက်ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသားသည် ကြိုတင်မပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် ချွန်းကျန်း မျှော်စင်၏ ရှေ့တံခါးမှ တိုက်ရိုက်လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် မြေပြင်နှင့် အပြင်းအထန် ရိုက်မိသွားကာ 'ဘုန်း' ခနဲ အသံမြည်သွားပေ၏။

"ဆူညံလိုက်တဲ့ကောင်... ငါက ဒီနေမှာ အရက်သောက်ဖို့ လုပ်နေတာကို ပတ်ဝန်းကျင် အလှကို ဖျက်ဆီးတဲ့ မင်းလိုကောင်ကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရတယ်..."

လုယွီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ထင်ဟပ်လာသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ..."

"မင်းက ကျန်းမိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းက သေချင်နေတာပဲ..."

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသား၏ နောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့သည် ချက်ချင်းဒေါသထွက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် လုယွီဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အလွန်မြင့်မားသော ယင်ချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ထားကာ အော်ဟစ်ပြီး ခုန်အုပ်လာသော နတ်ဆိုးများအလားပင်။

သို့သော် လုယွီသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရယ်မောလိုက်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ထိုလူများအားလုံးကို နံဘေးသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ရံတော်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး အများစုသည် ထိုကဲ့သို့ စွမ်းအားမျိုးကို တောင့်မခံနိုင်ဘဲ သတိလစ်သွားကြသည်။ လူတချို့ကမူ ခေါင်းများ ကွဲသွားပြီး အနီရင့်ရောင်သွေးများ ယိုစီးကျလာပေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုနေသူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏ဆိုင်ရှင် ကံဆိုးသည်ကို မူလက ကြည့်ချင်ခဲ့ကြသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ လုယွီက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲလိုက်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... သူက ကျန်းမိသားစုက လူတွေကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်..."

"ဒီနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ကျန်းမိသားစုက စီမံခန့်ခွဲနေတာ... ပုံမှန်အနေနဲ့ ကျန်းမိသားစုက လူတွေက ထင်ရာစိုင်းပြုမူတတ်ကြပြီးတော့ ဘယ်သူကမှ သူတို့ကို မရန်စရဲဘူး... ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ..."

"အား... မင်းက သေချင်နေတာပဲ..."

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသားသည် ဒေါသတကြီးဖြစ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

"မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသေးတာလား..."

လုယွီသည် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများကို မြင်တွေ့ချိန်၌ အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ နင်းချလိုက်သည်။ ဤသည်က ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ကြေမွှသွားစေသည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် ယနေ့၌ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

တခြားကိုယ်ရံတော်များသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လုယွီက တစ်ယောက်ကိုမျှ အလွတ်မပေးဘဲ သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးထံမှ ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။ လုယွီသည် ဤမျှထိ ရက်စက်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

"ငါ ဗိုက်ဆာနေပြီ... ငါ့အတွက် လက်ဖက်ရည်ကောင်းကောင်းတစ်အိုးနဲ့ အမြည်းဟင်းလျာတချို့ ပြင်ပေးစမ်း..."

လုယွီသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ထိုင်ရန် နေရာတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှာလိုက်၏။

ဤသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ တခြားသူများအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကျန်းမိသားစုမှ လူများကို ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် နေပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ရဲသေးသည်။ ဤသည်မှာ လူတစ်ယောက်မှ ထျန်ဟဲမြို့တွင် ယခုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ဝံ့သည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

"ဒါက..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် အနည်းငယ် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း လုယွီ၏အမူအယာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသည်ကို မြင်ချိန်၌ သူ၏စိတ်နှလုံးသားသည် တည်ငြိမ်သွားပေ၏။

"အဲ့ဒီမှာ ရပ်မနေနဲ့... မြန်မြန်သွားပြင်လိုက်..."

ချန်းတာ့ထုံးသည် နောက်သို့လှည့်ကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို အလျင်အမြန်လုပ်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ကောင်းမွန်သော ဟင်းလျာများကို လုယွီ၏ရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။

လုယွီသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ အနည်းငယ် သောက်လိုက်ရာ သူ၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအယာက တခြားသူများကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဟန်ဆောင်ထားသော တည်ငြိမ်မှု မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် တည်ငြိမ်မှုဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် မထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤကဲ့သို့ ပြုမူမည် မဟုတ်ချေ။

ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော ခြေလှမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ကျန်းမိသားစုမှ လူများ ရောက်ရှိလာကြပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် သူတို့သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ကျန်းမိသားစုဝင်တွေကို ဘယ်သူ သတ်တာလဲ..."

ကြမ်းတမ်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးကဲ့သို့ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ရှိသော လူထွားကြီး တစ်ယောက် ဝင်လာသည်။

သူ၏နောက်တွင် လူတစ်စု လိုက်ပါလာပြီး ထိုလူအားလုံးသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူတို့၏ပခုံးများပေါ်တွင် ကျန်းမိသားစု၏အမှတ်အသား ပါရှိသည်။

Chapter 5415

ကျန်းမိသားစုမှ သရဲစစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ရောက်လာလေပြီ။

ဤလူသည် တျန်ဟဲမြို့ကို ကာကွယ်နေသော တပ်ဖွဲ့မှ သရဲစစ်ဗိုလ်ချုပ်ပင်။ သူ၏ခွန်အားသည် အလွန်နက်နဲသိမ်မွေ့သဖြင့် ထိုလူငယ် ပြဿနာတက်တော့ပေမည်။

လူအမြောက်အများသည် သူတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြပြီး လုယွီနှင့် ပတ်သက်၍ အထင်ကြီးခြင်း မရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားပေ၏။

ငရဲနယ်မြေတွင် စည်းကမ်းများစွာမရှိသော်လည်း လူတစ်ဦးသည် သူ၏လုပ်ရပ်များတွင် သတိထားရမည့် အချိန်များ ရှိသည်။

အစောပိုင်စက ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်အမျိုးသားသည် 'အခွန်ဆက်ကြေး' ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ကောက်ခံရဲရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းမှာ သူသည် ကျန်းမိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်ရဲပါက မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းမိသားစု၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေမည်။

သို့သော် လုယွီသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။ အကယ်၍ သူ သတ်လိုက်လျှင်လည်း သတ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုအရာက ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ကျန်းမိသားစုဝင်ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်လား..."

လူထွားကြီးထံတွင် ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာအမူအယာရှိပြီး လုယွီဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သို့သော် လုယွီက သူ့ကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ချေ။ သူက စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွခေါက်လိုက်ရာ ကြီးမားသောစွမ်းအားတစ်ရပ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤစွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှ၏။ လူထွားကြီးသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏နောက်ရှိ ကျန်းမိသားစု ကိုယ်ရံတော် အချို့နှင့်အတူ မီတာ ရာပေါင်းများစွာအကွာသို့ ချက်ချင်းလွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...

တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဗလုံးဗထွေးအသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။ ထိုလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကျောက်တုံးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိသွားကြသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်မှ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လွင့်စင်သွားသော ကျန်းမိသားစုကျင့်ကြံသူများအနက် အများစုသည် အရိုးများ ကျိုးသွားကြ၏။

လူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤသည်က မည်မျှထိ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သနည်း။

လက်ချောင်းတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူသည် ကျန်းမိသားစုကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကို အမှန်တကယ် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သလော....

ချန်းတာ့ထုံးသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားပြီး အသံပေးပို့ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အရှင်ဧကရာဇ်... သူတို့က သာမန်လူတွေပါ... သူတို့ကို ပိုက်ဆံ နည်းနည်းပေးလိုက်ရင် အဆင်ပြေပါတယ်... သူတို့နဲ့ ဘာလို့ ဒုက္ခခံပြီး တိုက်ခိုက်နေရမှာလဲ..."

"သူတို့ကို ပိုက်ဆံနဲ့ ပြန်လွှတ်လိုက်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား... ဟမ့်... မင်းက လွယ်လွယ်လေး တွေးနေတာပဲ..."

လုယွီသည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ အနည်းငယ် သောက်လိုက်၏။

"ကြည့်နေတဲ့ လူတွေကို မင်းတွေ့လား... သူတို့အားလုံးက ခွေးအတွေလိုပဲ... တကယ့် သားရဲကြီးတွေက သားကောင်ကို ဖမ်းမိဖို့ စောင့်နေကြတာ... ပြီးရင် အကြွင်းအကျန်တွေကို လုယူဖို့ ရှေ့ကို ပြေးလာကြလိမ့်မယ်..."

"တကယ်လို့ မင်းက ဒီတစ်ကြိမ် ငွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဝယ်လိုက်ရင် မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တယ်လို့ သူတို့က ထင်သွားလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ စားသောက်ဆိုင်က နေရာကောင်းတစ်ခုမှာ ရှိနေတာ... တကယ်လို့ ဒီလူစုကို အစကတည်းက မဟန့်တားဘူးဆိုရင် သူတို့က မင်းရဲ့ဘဝကို ငရဲလို မဖြစ်သွားမချင်း ပြဿနာရှာဖို့ အထပ်ထပ် လာကြလိမ့်မယ်..."

လုယွီသည် ငရဲနယ်မြေအကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေ၏။

ဤနေရာတွင် စည်းကမ်းများ မလိုအပ်ချေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏လက်သီးက ကြီးမားနေရန်သာ လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ထံတွင် လုံလောက်သော ခွန်အားမရှိဘဲ ကောင်းမွန်သော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက နောက်ဆုံးတွင် ရရှိလာမည့်အရာမှာ တခြားသူများ၏လိုချင်တပ်မက်မှုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုယွီ၏ ယခုလုပ်ရပ်မှာ ချန်းတာ့ထုံးကို ဤနေရာတွင် အခြေချရန် ကူညီပေးခြင်းပင်။ အကယ်၍ ဤအတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သူ့အတွက် ပြဿနာများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားလာပေမည်။

ချန်းတာ့ထုံး ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် စားသောက်ဆိုင်ကို စျေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချသွားသော ယခင်ဆိုင်ရှင်ကို ချက်ချင်းပြန်အမှတ်ရသွားပေ၏။ ထိုအချိန်က ထိုဆိုင်ရှင်၏ ပိန်ချုံးနေသောမျက်နှာကို တွေးမိချိန်၌ ချန်းတာ့ထုံးသည် ဤစားသောက်ဆိုင်ကို မည်သည်ကြောင့် လွယ်ကူစွာ လွှဲယူနိုင်ခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒီငယ်သားက နားလည်သွားပါပြီ..."

ချန်းတာ့ထုံးက အသံပေးပို့ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

အပြင်ဘက်ရှိ ကျန်းမိသားစုကျင့်ကြံသူများသည် ကျိန်ဆဲနေကြသော်လည်း လုယွီ၏စွမ်းအားကြောင့် သူတို့သည် ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်လာဝံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

လုယွီသည် မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများကို ဖြည်းဖြည်းနှင့် စနစ်တကျ စားသောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ပါးစပ်ကို သုတ်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ အကြွင်းအကျန်များကို ဆိုင်အကူအား ရှင်းလင်းခိုင်းသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် လူတစ်စု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုနေသူများသည်လည်း ချက်ချင်းဆူညံလာကြ၏။ လူအများသည် ထိုလူအုပ်ထဲတွင် မြို့ကာကွယ်ရေး စစ်သားများ ပါဝင်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်လာကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"ငါ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို ဘယ်သူ သတ်တာလဲ..."

ချွန်းကျန်းမျှော်စင်၏အပြင်ဘက်မှ တည်ကြည်လေးနက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ထိုလူသည် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ မွန်မြတ်သော အသွင်အပြင်ဖြင့် ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူ၏နောက်တွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော သရဲစစ်သူကြီးရှစ်ဦးလည်း ပါရှိပြီး သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အင်မော်တယ်ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်ထားကြ၏။

"အဲ့ဒါ ကျန်းမိသားစုရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ တော်ဝင်အိမ်တော်ရဲ့ အကြီးအကဲချုပ် ကျန်းချီဖုန်း ပဲ..."

"သူက သရဲဘုရင်အဆင့် ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူပဲ... သူက ဒီနေရာမှာ တကယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာတာပဲ... ဒီလူငယ်ကတော့ ပြဿနာကို တကယ်ကြီး ဖန်တီးလိုက်ပြီ..."

လူအများသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြ၏။