နှစ်တစ်ထောင် စွမ်းအား

ဇူလိုင်လလယ်တွင် ကောင်းကင်လက်မှုပညာခန်းမက သိုလှောင်အိတ်များကို စတင် ရောင်းချခဲ့သည်။ ပထမအသုတ်တွင် အိတ်ဆယ်လုံးသာ ပါဝင်ပြီး မည်သည့် ကြိုတင် အသိပေးချက် သို့မဟုတ် လေလံပွဲမှ မရှိခဲ့ပေ။ စာရင်းတင်လိုက်သည်နှင့် အလျင်အမြန်ပင် ရောင်းထွက်သွားပြီး သိုလှောင်အိတ်အကြောင်း သတင်းများ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

လက်ဝါးအရွယ် အိတ်လေးထဲတွင် အထုပ်တစ်ထုပ်လုံး ထည့်နိုင်သည့် ရတနာမျိုးကို ဘယ်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်လက်မှုပညာခန်းမမှာ စည်ကားလာပြီး ကျင့်ကြံရေးခန်းမကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

အချို့သော ခန်းမအကြီးအကဲများပင် လီချင်းချိုးထံ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ခန်းမများအတွက် တစ်သုတ်မှာယူလိုကြသည်။

သိုလှောင်အိတ်များကို မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်နှင့် ဂိုဏ်းအတွက် ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များ ပြုလုပ်ထားသည့် တပည့်များကိုသာ ရရှိခွင့်ပေးရန် ယန်ကျွယ်တိန်က အဆိုပြုခဲ့သော်လည်း ထိုအဆိုပြုချက်ကို လီချင်းချိုးက ပယ်ချခဲ့သည်။

သိုလှောင်အိတ်ကို ဝိညာဉ်ကြေးနီဖြင့် အဓိက ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သဖြင့် သိုလှောင်ထားရန် မလိုအပ်ချေ။

ပိုမိုများပြားသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေနိုင်ရန် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအနေနှင့် အလျင်အမြန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် လိုအပ်သည်။ လောကကြီးမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး လီချင်းချိုး၏ အမြင်မှာ ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေတွင် တစ်ခါမှ ကန့်သတ်မထားခဲ့ပေ။

အထက်လူကြီးများ၏ ဖျောင်းဖျမှုများ ရှိသော်လည်း လီချင်းချိုးမှာ ခေါင်းမာမာဖြင့်ပင် ဂိုဏ်းအတွက် သိုလှောင်အိတ်များကို ဖွင့်ပေးရန် အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ တာအိုကံကြမ္မာ လုံလောက်ရုံဖြင့် တပည့်များက ဝယ်ယူနိုင်ပြီး နောင်တွင် အမြောက်အမြား ရောင်းချပေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသတင်းများက တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ တပည့်များစွာမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။

အကယ်၍ ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များအပေါ် အခြေခံ၍ ခွဲဝေပေးမည်ဆိုပါက တပည့် အများစုမှာ သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို ဘယ်တော့မှ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းတွင် တပည့်များ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ တရားမျှတမှု၏ အခြေခံ စည်းမျဉ်း ပို၍ ဝေဝါးလာပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆက်ဆံရေးများက သဘောထား သို့မဟုတ် စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ပို၍ အရေးကြီးလာတတ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သိုလှောင်အိတ်က ဈေးမကြီးဘဲ ယာယီအားဖြင့် တာအိုကံကြမ္မာ ၂၀၀ အပြင် ကြေးပြား ၂၀၀ ဖြင့် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ် ဂိုဏ်းများအတွက် ဤဈေးနှုန်းမှာ မကြီးသည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် ဈေးပေါနေသေးသဖြင့် တပည့်များအတွက် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကံကြမ္မာရော လောကီ စည်းစိမ်ကိုပါ ရှာဖွေနိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်လက်မှုပညာခန်းမက ဈေးနှုန်း ကြေညာပြီးနောက် ကျန်းယွီချွန်းက ချိုင်ယွင်ရှန်း၊ ဟန်လန်တို့နှင့်အတူ လီချင်းချိုးကို သွားရှာခဲ့ကြသည်။

ဟန်လန်က ဓားဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို တာဝန်ယူထားရသည်။အသက် နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ် အရွယ်တွင် သူသည် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့ခြေထောက်ပေါ် သူ ရပ်တည်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ ပါရမီ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ဘဲ အတော်အသင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် လီချင်းချိုးတို့က သူ့ထံသို့ အရင်းအမြစ်များ အဆက်မပြတ် ပုံအောပေးခဲ့ကြပြီး အထူးသဖြင့် ကျန်းကျောက်ရှားက သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"စီနီယာအစ်ကို... သိုလှောင်အိတ်တွေက အပြင်လူတွေရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားရင် ဒါမှမဟုတ် တပည့်တွေက ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်က လူတွေဆီ ရောင်းစားလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ..." ဟု ကျန်းယွီချွန်းက မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဂိုဏ်းအတွက် စည်းမျဉ်းသစ်များ ချမှတ်ရန် ချိုင်ယွင်ရှန်းနှင့် ဟန်လန်တို့ကို ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လီချင်းချိုး၏ နောက်ကျောမှ လူကို တစ်ချက် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုသူမှာ ချူကျင်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းသခင်ကြီး၏ နာမည်က တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာပြီး ထိုကဲ့သို့ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ တစ်ဦးက ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေကြောင်း လူများစွာ သိရှိထားကြသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်စား လူအများက ဆောင်ရွက်လာကြပြီး ခန်းမကြီး ၈ ခုနှင့် ဓားဂိုဏ်းအပြင် အဖွဲ့အစည်းသစ် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို လူများစွာ သဘောပေါက်လာကြသည်။

ယွမ်ချီ၊ ယွင်ချိုင်၊ ရှောင်ညီနောင်သုံးဖော်နှင့် ကျင်းသခင်ကြီး... သူတို့ လေးဦးမှာ ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိကြသည်။ထို့ကြောင့် ဆယ်နှစ်အတွင်း ဂိုဏ်း၏ အခင်းအကျင်း ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

လီချင်းချိုးက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ….

"အကယ်၍ အပြင်လူ တစ်ယောက်က သိုလှောင်အိတ်ကို ရသွားရင် အရင် စုံစမ်းပါ... အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက လုယက်ပြီး ရလာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူတို့ကို ပြန်ပေးခိုင်းပါ... ငြင်းဆန်ရင်တော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူပါ... အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက လုယက်ပြီး ရလာတာဆိုရင်တော့ ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပါ..."

"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ယောက်က သိုလှောင်အိတ် ပျောက်သွားရင် အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး ပြစ်ဒဏ်တွေ ကွဲပြားလိမ့်မယ်... အကောင်းဆုံး အနေနဲ့ကတော့ တာအိုကံကြမ္မာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရမယ်... အဆိုးဆုံး အနေနဲ့ကတော့ တပည့်ကို အချိန်ကာလ တစ်ခုအထိ အောက်ခြေသိမ်း တပည့်အဖြစ် ကန့်သတ်ထားမယ်... အကယ်၍ တပည့်တစ်ယောက်က အပြင်လူကို ရောင်းစားလိုက်ရင် ပြစ်ဒဏ်က ပြင်းထန်လိမ့်မယ်... အကောင်းဆုံး အနေနဲ့ကတော့ တပည့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်မယ်... အဆိုးဆုံး အနေနဲ့ကတော့ တပည့်ကို တစ်သက်လုံး ကျွန်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဂိုဏ်းထဲမှာ အမြဲတမ်း အကျဉ်းချထားမယ်... မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိတဲ့သူတွေကိုတော့ သေဒဏ် ပေးနိုင်တယ်..."

ဝူရှင်းယွဲ့သည် သိုလှောင်အိတ်၏ တားမြစ်ချက်အတွင်း ချင်းရှောင် ဟူသော စာလုံးများကို ထွင်းထွင်းထားသည်။ ကျင့်ကြံသူက ၎င်းအတွင်းသို့ မူလချီကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ချင်းရှောင် ဟူသော စာလုံးများကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤစာလုံး နှစ်လုံးကို ဖျက်ရန် ကြိုးစားခြင်းက သိုလှောင်အိတ်၏ အထွေထွေ တားမြစ်ချက်ကို အလွယ်တကူ ပျက်စီးသွားစေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းချုပ်က ပြတ်သားပြီး ရက်စက်ဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်ရ၍ ချိုင်ယွင်ရှန်းနှင့် ဟန်လန်တို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်အေးသွားကြသည်။

ထို့နောက် ကျန်းယွီချွန်းက….

"စီနီယာအစ်ကို... နှစ်ကုန်ရင် ချင်းရှောင်ဓားကို ထုတ်ပေးမယ်ဆို... အဲဒါ အရမ်း မမြန်လွန်းဘူးလား..."

လီချင်းချိုးက ဂိုဏ်းရှိ တပည့်များ၏ သစ္စာရှိမှုကို မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် ဂိုဏ်း၏ ဦးတည်ချက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရာ မြန်သည်ဟု မခံစားရပေ။

"နောင်ကျရင် ပိုမြန်လာမှာပဲ... ဒါကြောင့် မင်း ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ပေးဖို့ လိုတယ်... ကျင့်ကြံခြင်းက အရေးအကြီးဆုံးပဲ...ငါတို့ရဲ့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လောကီ သိုင်းလောက မဟုတ်ဘူး... ဂိုဏ်းတစ်ခုဆိုတာ အင်ပါယာနန်းတွင်း မဟုတ်ဘူး... ဂိုဏ်းကို အုပ်ချုပ်ဖို့က အရေးကြီးပေမဲ့ ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံတာလောက်တော့ အရေးမကြီးဘူး... ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက် မရှိရင်တောင် ဆက်ပြီး လည်ပတ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေပါပြီ... ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်းသာ မင်းရဲ့ တာဝန်တွေကို တခြား တပည့်တွေဆီ ခွဲဝေပေးမယ်ဆိုရင် သူ ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ပို ရလာမှာပါ..."

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကျန်းယွီချွန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ကို သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးနေသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ငါတို့ တိုက်ပွဲဝင်နေတာက မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့အတွက်ပဲ... မင်း ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် နှစ်ရာချီ၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ထောင်ချီပြီး အာဏာကို ကိုင်စွဲထားနိုင်တယ်... မင်း ကျင့်ကြံတာကို စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက်ပဲ အသက်ရှင်ခွင့် ရလိမ့်မယ်..."

လီချင်းချိုးက ဤသို့ ပြောလိုက်စဉ် ချိုင်ယွင်ရှန်းနှင့် ဟန်လန်တို့ကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

နှစ်တစ်ထောင်...

သုံးယောက်စလုံး နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လီချင်းချိုးက ဆက်လက် ဖျောင်းဖျမနေတော့ဘဲ ထထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းဂူသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျင်းသခင်ကြီးက ကျန်းယွီချွန်းထံ လျှောက်သွားပြီး …

"ငါ မင်းတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က ဂိုဏ်းရဲ့ တိကျတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ငါ့ကို ပြောပြထားပြီးပြီ... ငါ မင်းတို့ကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကူညီပေးမယ်..."

ကျန်းယွီချွန်းက ကျင်းသခင်ကြီး၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကောင်းကင်သက်တံဓားကို သတိပြုမိသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားကာ ကျင်းသခင်ကြီး မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

သူက မတ်တပ်ရပ်၍ ကျင်းသခင်ကြီးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရာ ကျင်းသခင်ကြီးကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ချိုင်ယွင်ရှန်းနှင့် ဟန်လန်တို့မှာ ကျင်းသခင်ကြီး မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို အလွန် စူးစမ်းချင်နေကြသည်။ ဤသူမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ တန်ဖိုးထားမှုကို ခံရလောက်အောင် အတော်လေး အတွေ့အကြုံ ရှိသူ ဖြစ်ရမည်၊ သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားရသနည်း။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သိုလှောင်အိတ်အတွက် စည်းမျဉ်းများကို ခြံဝင်းအသီးသီးတွင် ကပ်ထားခဲ့သည်။ တပည့်များမှာ စည်းမျဉ်းသစ်များကြောင့် ကြောက်လန့်မသွားကြဘဲ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြ၏။ ဤသည်က သိုလှောင်အိတ်များကို အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်တော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသဖြင့် တပည့်များ မည်သို့ ဝမ်းမသာဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် ယွမ်ချီ၏ အသံက လီချင်းချိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ရှန်ယွဲ့ အကြီးအကဲက သူ့လူတွေနဲ့အတူ ပြန်ရောက်လာပါပြီ..."

"ကောင်းပြီ... သူတို့ကို ခြံထဲမှာ စောင့်နေဖို့ ပြောလိုက်ပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လီချင်းချိုး မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး အစွမ်းထက်သော အတွင်းအား တစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။ တောင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မူလချီများကြားတွင် ဤအတွင်းအားက သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

သူ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားမျိုးကို ခံစားရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး ယခင်က ရှန်ယွဲ့၏ အတွင်းအားမှာပင် ဤမျှ မပြင်းထန်ခဲ့ချေ။

ရှန်ယွဲ့က ယန်တောက်ကျုံးကို တကယ်ပဲ ခေါ်လာခဲ့တာလား...

ယုံကြည်ရတယ်!

ရှန်ယွဲ့ ကျရှုံးသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကောင်းကင်အောက် နံပါတ်တစ် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်အောက် နံပါတ်တစ်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် အားနည်းသွားခြင်း မရှိပေ။

လီချင်းချိုး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ထကာ ကျင့်ကြံခြင်းဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ခြံဝင်းတွင်း၌….

ရှန်ယွဲ့၊ လီရန်၊ ယန်တောက်ကျုံးနှင့် ယွမ်ချီတို့က ရှည်လျားသော စားပွဲရှေ့တွင် ရပ်နေကြပြီး ယွမ်ချီက ယန်တောက်ကျုံးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။

ယန်တောက်ကျုံးမှာ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံသန့်သန့်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားကာ ဆံပင်ဖြူများကို စည်းနှောင်ထားရာ သူ့ကို ခန့်ညားပြီး ရဲရင့်သော အသွင်အပြင် ဖြစ်စေသည်။

တောင်ပေါ် စတင်တက်လာကတည်းက ဖြတ်သန်းသွားသော လူတိုင်းက သူ့ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ ထိုသူ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယန်တောက်ကျုံးမှာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။ အကယ်၍ ထျန်းရွှမ်တောင်ကသာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်မည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ထျန်းရွှမ်တောင်ကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်မည် မဟုတ်ဟူသော သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ပို၍ သေချာသွားစေသည်၊ အကြောင်းမှာ နှစ်ဖက်ကြား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီခန့် အစောပိုင်းက သူသည် တောင်ခါးပန်းရှိ သိုင်းပညာစင်မြင့်တွင် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေခဲ့ပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးကြား တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ခဲ့ရရာ သူ့ကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် အမှန်တကယ်ပင် လီရန်နှင့် ယန်တုန်းတို့လို အစွမ်းထက်သော သူ နှစ်ဦး ထပ်မံ ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် အချို့သော စုံစမ်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို မရေတွက်လျှင်ပင် ရှန်ယွဲ့ထက် မနိမ့်ကျသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှင်သခင် နှစ်ဦး ထပ်မံ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ခြံဝင်းသို့ ယန်တောက်ကျုံး ရောက်ရှိလာချိန်တွင် စိတ်နေစိတ်ထားကို ညှိယူပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်တောက်ကျုံးက ယွမ်ချီ၏ အကြည့်ကို အရေးမစိုက်ပေ။ သူသည် ရှုံးနိမ့်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် အရှက်ခွဲခံရရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေ၏။

ယခုအချိန်အထိပင် ရှန်ယွဲ့၏ ဓားချက်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိတိုင်း အလွန် ပြောင်မြောက်လှသည်ဟု ထင်နေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း ထိုဓားသိုင်းက ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝိညာဉ်နှုတ်ဓားပျံကို အတုခိုးထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ရှန်ယွဲ့က ပြောခဲ့ရာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ပိုမို တိုးပွားလာစေခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝိညာဉ်နှုတ်ဓားပျံကို ကိုင်စွဲရခြင်းက မည်မျှ ခမ်းနားလိုက်မည်နည်း။

ယန်တောက်ကျုံး အတွေးလွန်နေစဉ်မှာပင် နောက်ဘေးခြံဝင်းမှ လမ်းလျှောက်လာသော လီချင်းချိုးကို သူ ဖျတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယွမ်ချီ၊ ရှန်ယွဲ့နှင့် လီရန်တို့က လီချင်းချိုးကို ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လီချင်းချိုးမှာ ယန်တောက်ကျုံး ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ငယ်ရွယ်ပြီး သူ့ အပြုံးက နွေးထွေးကာ ကြိုဆိုနေပုံရသည်။

လီချင်းချိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယန်တောက်ကျုံးမှာ ရှင်းပြမတတ်နိုင်သော သဘောကျမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် အနိုင်ကျင့်တတ်သောသူ မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဘာလို့ မတ်တပ်ရပ်နေကြတာလဲ... ထိုင်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့... ယွမ်ချီ... ဘာလို့ လ္ဘက်ရည် မငှဲ့သေးတာလဲ... ဒါ ဧည့်သည်တွေကို လျစ်လျူရှုတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လီချင်းချိုးက အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်ရာ ယွမ်ချီက မီးဖိုချောင်သို့ သွား၍ လ္ဘက်ရည်ကြမ်း ပြင်ဆင်ရန် အလျင်စလို ထွက်သွားတော့သည်။

လီချင်းချိုး ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ယွဲ့နှင့် အခြားနှစ်ဦးလည်း ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက ထျန်းရွှမ်တောင်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယန်တောက်ကျုံးပါ... ကျွန်တော်တို့ လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်... သူ ရှုံးရင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရမယ်လို့လေ... ဒါကြောင့် သူ ရောက်လာတာပါ..."

ရှန်ယွဲ့က အရင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တော့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်တောက်ကျုံးက ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လီချင်းချိုးကို လက်နှစ်ဖက် ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ဟန်ဆောင်တာ အရမ်းကောင်းတာပဲ!

လီချင်းချိုးမှာ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဓားနတ်ဘုရားဆိုတဲ့အတိုင်း မင်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဘူး... မင်းသာ တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ တာဝန် ပြီးမြောက်မှုနှုန်းက ရာနှုန်းပြည့်ပဲ ဖြစ်မှာ..."

စကားစု၏ ပထမတစ်ဝက်ကို ကြားသောအခါ ရှန်ယွဲ့မှာ အလွန် ကျေနပ်သွားသော်လည်း လီချင်းချိုး၏ ဒုတိယတစ်ဝက်က သူ့အပြုံးကို အေးခဲသွားစေသည်။ ရွှယ်ကျင်း၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှာ သူ ကျော်လွှား၍ မရသေးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

လီချင်းချိုးက ယန်တောက်ကျုံးကို ကြည့်၍….

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ဖို့ တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား... ဒါမှမဟုတ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် နေပြီးရင် ပြန်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား ဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်မိတယ်..."

ထိုအခါ ယန်တောက်ကျုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး…

"ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိသေးလို့လား..."

"ထျန်းရွှမ်တောင်ဆိုတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းလောကရဲ့ သူတော်စင် နှစ်ပါးထဲက တစ်ပါးပဲလေ... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက လေးစားမှု ထားသင့်တာပေါ့..."

ထိုစကားများကြောင့် ရှန်ယွဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာလဲ... ထျန်းရွှမ်တောင်ကို လေးစားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ဓားနတ်ဘုရားကို မလေးစားတာလား... ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ လောင်းကြေးလုပ်တုန်းက ဘာလို့ ရွေးချယ်ခွင့် မပေးခဲ့တာလဲ..."

"ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်ပြီးပြီလေ... အခုလိုအ​​ခြေနေက ခင်ဗျားရဲ့ ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘူးလား..."

ရှန်ယွဲ့က ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ချေပရန် မစွမ်းသာတော့ချေ။

သူတို့ အချေအတင် ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ယန်တောက်ကျုံးမှာ ပို၍ စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်လာသည်။ထျန်းရွှမ်တောင်တွင် ဤကဲ့သို့ နောက်ပြောင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးတို့ပင် ဤကဲ့သို့ အချေအတင် မဖြစ်နိုင်ကြချေ။ ထျန်းရွှမ်တောင်တွင် လေးလေးနက်နက် စကားပြောနေစဉ်ပင် အငြင်းပွားနိုင်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နောက်ပြောင်ရန်ဆိုသည်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

ယန်တောက်ကျုံးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချကာ …

"ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်နေသရွေ့ ကျွန်တော် နေပါမယ်... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျွန်တော် တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ... ကျွန်တော်က သိုင်းပညာကိုပဲ ကျင့်ကြံတာပါ... မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လီရန်က ရယ်မော၍ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံကြည့်ပြီးရင်တော့ ခင်ဗျား စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်ပါတယ်..."

ယန်တောက်ကျုံးမှာ မတုန်မလှုပ် ရှိနေပြီး သူ့ အကြည့်က လီချင်းချိုးထံတွင် စူးစိုက်နေသည်။

လီချင်းချိုးက မည်သည့် ဒေါသမှ မပြဘဲ ပြုံး၍ …

"သေချာတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာလည်း သိုင်းပညာ ရှိပါတယ်... ကျွန်တော့် တပည့် ကျောက်ကျိန်းတောင်မှ သိုင်းပညာနဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ... နောင်ကျရင် ခင်ဗျားတို့ အကြံဉာဏ်တွေ မကြာခဏ ဖလှယ်နိုင်ပါတယ်... ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်... ကျွန်တော် သိုင်းဘိုးဘေးခန်းမ တစ်ခု တည်ထောင်ပေးမယ်... ခင်ဗျားက သိုင်းဘိုးဘေး လုပ်ပေါ့..."

သိုင်းဘိုးဘေး အကြီးအကဲက ခန်းမကြီး ၈ ခုနဲ့ မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်မှ ဂိုဏ်းအတွက် အထောက်အကူ ပြုနိုင်သေးသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်ယွဲ့နှင့် လီရန်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ယန်တောက်ကျုံးမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားကာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

လီချင်းချိုးက….

"ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်တဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုပဲ... တပည့်တိုင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ မရှိကြဘူး... ကျွန်တော်က သူတို့အတွက် ပိုမိုများပြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ရှာဖွေပေးချင်တယ်... အကယ်၍ သူတို့တွေ မကျင့်ကြံနိုင်ရင် သိုင်းပညာကို သင်ယူနိုင်ပါတယ်... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ပါရမီ ပြဿနာကြောင့် စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ပြသခဲ့တဲ့ တပည့်တွေကို ဘယ်တော့မှ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."