မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ အကြီးအကဲကျန်း၊ အကြီးအကဲရှန်နဲ့ ရွှီနင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်ခန်းမက ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်..."

ယန်ကျွယ်တိန်က အရင်ဆုံး ပြောလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အရင်းအမြစ်ခန်းမတွင် အထူးတလည် နာမည်ကြီးသော လူကြီးလူကောင်းများ မရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဌာနခွဲတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အတွင်းစည်း တပည့်များ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒပြင်းပြသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိပြီး ဂိုဏ်း ရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

ရွှယ်ကျင်းက….

"အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမက တပည့်တွေက အပြင်ကို မကြာခဏ ရောက်လေ့ရှိပြီး လောကီရေးရာတွေနဲ့ ပိုရင်းနှီးပါတယ်... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ကို လွှဲပေးလိုက်တာက ပိုစိတ်ချရပါတယ်..."

"ဓားဂိုဏ်းလည်း လုပ်နိုင်ပါတယ်..." ဟု ဟန်လန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

လီစစ်ကျင်နှင့် ကျူးယန်တို့ကလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ပြောကြပြန်သည်။

ယန်တောက်ကျုံးအဖို့ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းက ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် အာဏာရှိသူများက ရန်သူများအကြောင်းကိုပင် မမေးမြန်းဘဲ အားလုံးက ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ထျန်းရွှမ်တောင်တွင် တွေ့ဆုံကြသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တာဝန်လွှဲချကြရုံသာ ရှိပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ အစီအစဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးလေ့ ရှိကြသည်။

သေချာပေါက်ပင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသည် ထျန်းရွှမ်တောင်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်ကြောင်းမှာ ငြင်းမရသော အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များအပေါ် သူ အလေးစားဆုံး အရာမှာ ဂိုဏ်းအတွက် ပံ့ပိုးကူညီလိုသော ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့ မွေးဖွားလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော လီချင်းချိုးက တပည့်များအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပေးထားသောကြောင့် တပည့်များက ဤမျှ တက်ကြွနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အာဏာရှိသူများက ဂုဏ်သိက္ခာ အားလုံးကို ယူငင်သွားမည်ဆိုပါက အောက်ခြေရှိ လူများက မည်သို့ စိတ်အားထက်သန်နိုင်မည်နည်း။

ကျန်းကျောက်ရှားမှာ ကျင့်ကြံမှုတွင် ရွှီနင်းကို ကျော်ဖြတ်ရန် အလုပ်များနေသဖြင့် ထူးထူးခြားခြား နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အမှန်တရား တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ပါရမီချင်း တူညီသောအခါ အခွင့်အရေးကို ထည့်မတွက်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အချိန်ပိုပေးသူက ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွှီနင်းထက် တောင်ပေါ်မှ ပိုမို မကြာခဏ ဆင်းခဲ့သဖြင့် ရွှီနင်းကို ဘယ်တော့မှ မမီနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျခြင်းက နောက်ထပ် ခြေလှမ်းများကိုပါ နောက်ကျစေသည်။

လီချင်းချိုးမှာ ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မျက်နှာမှာမူ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေဆဲပင်။

ယွမ်ချီနှင့် ချူကျင်းတို့က နောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ယွမ်ချီမှာ ယခင်က သတင်းပို့သူ တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လင်းရှောင်ခြံဝင်း ကောင်စီတွင် ပါဝင်နိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချူကျင်းမှာ အသက်ရှင်နေရခြင်း၏ ခံစားချက်ကို တွေ့ရှိနေရသည်။

ကျန်းယွီချွန်းက ချောင်းအသာဟန့်လိုက်ပြီး ….

"လူကြီးမင်းတို့... ဘယ်သူက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာ မဆွေးနွေးခင် အခြေအနေကို အရင် နားထောင်ကြရအောင်..."

ထိုအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျန်းယွီချွန်းက….

"တည်ထောင်သူဂိုဏ်းသုံးခုက အရင်တုန်းက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တာကို မှတ်မိကြဦးမယ် ထင်ပါတယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့က တည်ထောင်သူဂိုဏ်းသုံးခုကို ရှင်းလင်းရေး လုပ်ခဲ့ပါတယ်... လီယင်းဂိုဏ်းနဲ့ ထိုက်ဝူဂိုဏ်းတို့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပေမဲ့ ကျန်ကျီဂိုဏ်းကတော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်..."

ကျန်ကျီဂိုဏ်း ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ ရှန်ယွဲ့၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ကျန်ကျီဂိုဏ်းနှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိခဲ့ဖူးပြီး တစ်ချိန်က ထိုနေရာတွင် တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုဆက်ဆံရေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သော်လည်း ဤအတိတ်က ဆက်နွှယ်မှုမှာ သူ့ စိတ်ထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။

အခြားသူများ၏ အမူအရာများ ပြေလျော့သွားကြပြီး ၎င်းတို့သည် ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို မကြောက်ရွံ့ကြချေ။

အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ချီမိသားစုကဲ့သို့ မိစ္ဆာများနှင့် သားရဲများကို တိတ်တဆိတ် မွေးမြူထားသော အင်အားစုများ တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော တည်ရှိမှုမှာ လောကီ အင်အားစု မဟုတ်တော့ဘဲ မိစ္ဆာ သို့မဟုတ် သားရဲသာ ဖြစ်သည်။

"မကြာသေးခင်က ကျန်ကျီဂိုဏ်းက ချန်းကျိုးမှာ ဂိုဏ်းကို ပြန်လည် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေကလည်း ချန်းကျိုးကို တိုက်ခိုက်နေတယ်... ချန်းကျိုးမှာ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ကျန်ကျီဂိုဏ်းနဲ့ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေကြားမှာ ရင်းနှီးတဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်... သူတို့က မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေကို အာဏာသိမ်းဖို့ ကူညီပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာပါ... ဒါ့ပြင် ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းဆိုတဲ့ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း အဖွဲ့တစ်ခုအကြောင်းကို ထည့်ပြောထားသေးတယ်… ဒီမြောက်ပိုင်းလူရိုင်းဂိုဏ်းကလည်း တောင်ဘက်ကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ပြင်ဆင်တယ်လို့ယူဆရတယ်…”

ကျန်းယွီချွန်းက ထောက်လှမ်းရေး သတင်းများကို ပြန်လည် ပြောပြသောအခါ ရှန်ယွဲ့နှင့် ယန်တောက်ကျုံး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း ဟူသော နာမည်ကို ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

လီချင်းချိုးက ချူကျင်းထံမှ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရပြီး ဖြစ်သော်လည်း အချက်အလက်များမှာ အသေးစိတ် မလုံလောက်ပေ။ သူက ရှန်ယွဲ့နှင့် ယန်တောက်ကျုံးကို ကြည့်၍ ….

"ခင်ဗျားတို့ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းအကြောင်း ကြားဖူးလား..."

ရှန်ယွဲ့က ….

"ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းမှာ ရှည်လျားတဲ့ သမိုင်းကြောင်း ရှိပါတယ်... ကျန်ကျီဂိုဏ်းရဲ့ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးက ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ဆင်းသက်လာတာပါ... ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း ဘယ်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူး... ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒဏ္ဍာရီတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... တချို့က ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းမှာ မသေမျိုး တစ်ပါး ရှိတယ်လို့ ပြောကြပြီး တချို့ကလည်း ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းမှာ သိုင်းပညာနဲ့ လမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ သူတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်... ကျွန်တော်လည်း မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း နယ်မြေကို ရောက်ဖူးပါတယ်... ကျွန်တော် အထဲကို သိပ်မဝင်ခဲ့ပေမဲ့ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း မျိုးနွယ်စုတွေက ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းရဲ့ ရုပ်တုတွေကို ကိုးကွယ်ကြတယ်... မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းတွေအပေါ် ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်..."

ယန်တောက်ကျုံးက….

"ထျန်းရွှမ်တောင်မှာလည်း ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ရှစ်ရာက ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက တောင်ဘက်ကို ချီတက်လာခဲ့တယ်... ထျန်းရွှမ်တောင်နဲ့ ဖုန်းရှားတောင်တို့က ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေ သိုင်းလောကနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းကို ခုခံခဲ့ကြတယ်... သူတို့က နောက်ဆုံးမှာ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေ သိုင်းလောကမှာ အသေအပျောက် အများအပြား ရှိခဲ့တယ်... ရလဒ်အနေနဲ့ ထျန်းရွှမ်တောင်ဟာ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ ကျဆင်းမှု ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်... အဲဒီအချိန်က ဧကရာဇ် အတော်များများကို ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ဖမ်းဆီးသွားခဲ့ပြီး အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်..."

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာသခင် မကွယ်လွန်ခင်က ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းအကြောင်းလည်း ပြောပြခဲ့သေးတယ်... ဒီရှေးကျပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ဂိုဏ်းက မင်းဆက်တွေထက် ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိပြီး ရည်မှန်းချက် ကြီးမားတယ်လို့ သူက ပြောခဲ့တယ်... တစ်နေ့နေ့ကျရင် သူတို့ တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာပြီး ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေကို ကျူးကျော်လိမ့်မယ်တဲ့..."

သူတို့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာများ လေးနက်သွားကြသည်။

အင်အားစု တစ်ခုတည်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေ သိုင်းလောကကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်းမှာ သေးငယ်သော အောင်မြင်မှု မဟုတ်ပေ။

ကျူးယန်က သူတို့ကို ကြည့်၍ ….

"ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက ကျွန်မတို့လို ကျင့်ကြံရေးဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်နိုင်လား..."

ရှန်ယွဲ့က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး….

"အကယ်၍ သူတို့က ကျွန်တော်တို့လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင် လောကကြီးကို ဖြုတ်ချတာ ကြာလှပြီပေါ့... သေချာတာကတော့ သူတို့ နှစ်ရာချီကြာပြီးမှ တောင်ဘက်ကို ထပ်ဆင်းလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ အရင်ကထက် ပိုအားကောင်းလာလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ယန်တောက်ကျုံးကလည်း ရှန့်ယွဲ့၏အဆိုကို ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ပေါ့ဆလို့ မရပါဘူး... မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း နယ်မြေက ကျယ်ဝန်းပြီး ခြောက်သွေ့တယ်... အဲဒီလို နေရာမျိုးမှာ သူတို့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေနိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး..."

လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို စဉ်းစားနေကြသည်။

လီချင်းချိုးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး….

"ကျန်ကျီဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်... ပြီးတော့ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းကိုလည်း သတိထားရမယ်... ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းက တစ်ချိန်က ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက အရမ်း အစွမ်းထက်မှာ သေချာတယ်... ကျင့်ကြံသူ မရှိရင်တောင်မှ ယန်တောက်ကျုံးလို လမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ အရှင်သခင်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ်... ဒီကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလို့ မရဘူး... သွားမယ့်သူတိုင်း အရမ်း သတိထားရမယ်..."

"အခု ဒီတာဝန်ကို ဘယ်သူ တာဝန်ယူချင်လဲဆိုတာ ပြောကြရအောင်..."

ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မသိရသေးသော်လည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာ သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို နားမလည်ဘဲနှင့် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မိမိ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံးကို မြှုပ်နှံထား၍ မရနိုင်ချေ။

ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွက် မိမိကိုယ်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းက အရေးအကြီးဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။

ရွှယ်ကျင်းက….

"အတွေ့အကြုံရှာဖွေရေးခန်းမက ဒီတာဝန်ကို တာဝန်ယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ဒါက ဂိုဏ်းအတွက် မြောက်ဘက်ကို စူးစမ်းဖို့ အကောင်းဆုံးပါပဲ..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သူမျှ ဤကိစ္စအတွက် သူ့ကို မယှဉ်ပြိုင်ကြတော့ပေ။

လီချင်းချိုးမှာ ရွှယ်ကျင်းကို အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။ရွှယ်ကျင်းသည် အမြဲတမ်း ယုံကြည်စိတ်ချရသော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

"မင်း ကိုယ်တိုင် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်စရာ မလိုပါဘူး... တပည့်တွေကို သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ သွေးဖို့ အခွင့်အရေး ပေးသင့်တယ်..." ဟု လီချင်းချိုးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ်ကျင်းက ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရသည်။

လီချင်းချိုးက အခြားသူများကို ကြည့်၍ …

"ရွှယ်ကျင်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး... တခြား ခန်းမတွေလည်း အတူတူပဲ... ငါတို့က ကြီးမားတဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ လိုတယ်... အကယ်၍ ကိစ္စတွေက ဖြေရှင်းရ ခက်ခဲလာရင် မင်းတို့ ဝင်ပါလို့ ရပါတယ်... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာ တပည့် သောင်းချီပြီး ရှိနေတာဆိုတော့ ဒါက တပည့်တွေအတွက် ထူးချွန်ထက်မြက်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်... နောင်ကျရင် အဆင့်တိုင်းမှာ ဌာနခွဲတွေ ရှိလာမှာဆိုတော့ ပါရမီရှင်တွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

ခန်းမအကြီးအကဲများ အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။

လီချင်းချိုး၏ အစီအစဉ်မှာ ပါရမီရှင်များကို ရှာဖွေရန်သာမက ရောက်ရှိနေသူများကို ကျင့်ကြံရန် အချိန်ပိုပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းတွင် ပါရမီရှင် အရေအတွက် တိုးများလာသည်နှင့်အမျှ ဤပါရမီရှင်များ ကြီးပြင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် အထက်အရာရှိများအပေါ် မလွဲမသွေ သက်ရောက်မှု ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် ခန်းမအကြီးအကဲ နေရာမှာ လက်ပြောင်းလက်လွှဲ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ လီချင်းချိုးက ၎င်းတို့ကို လက်ရှိ ရာထူးများတွင် တတ်နိုင်သမျှ ဆက်နေစေလိုသည်။

သေချာပေါက်ပင် အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့၏ နေရာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လွှဲပြောင်းယူသွားလျှင်ပင် လီချင်းချိုးက ၎င်းတို့ကို လစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။ အာဏာရှိသော အခြားရာထူးများကို ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုလောက် အာဏာရှိမည်တော့ မဟုတ်ချေ။

"နောက်ထပ် ခန်းမခွဲတွေအကြောင်း ပြောကြရအောင်... ခန်းမတစ်ခုစီတိုင်းက ခန်းမခွဲ အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ အနည်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားရမယ် ပြီးတော့ ငါ ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုဖို့ လင်းရှောင်ခြံဝင်းကို တင်ပြရမယ်... အဖွဲ့တိုင်းမှာ ခန်းမခွဲ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်၊ ဒုတိယ ခန်းမခွဲ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်နဲ့ အကြီးအကဲ သုံးယောက် ပါဝင်ရမယ်..."

လီချင်းချိုးက ဆက်လက် ညွှန်ကြားလိုက်ရာ ခန်းမသခင်များ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကြသည်။ ခန်းမခွဲများ ရှိလာခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို မည်သို့ ရာထူးတိုးပေးရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ အာဏာမှာလည်း ပိုမို ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

ယန်တောက်ကျုံးမှာ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာနေသည်။

ထို့နောက် လီချင်းချိုးက ခန်းမခွဲများကို မည်သည့်နေရာတွင် တည်ဆောက်သင့်ကြောင်း ဆွေးနွေးခိုင်းလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ခြံဝင်း အစည်းအဝေးမှာ တစ်နာရီကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ယန်တောက်ကျုံးမှာမူ လုံးဝ ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု မခံစားရပေ။ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်ပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအကြောင်း ပိုမို ကောင်းမွန်သော နားလည်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ အထက်တန်း အကြီးအကဲများနှင့်အတူ လင်းရှောင်ခြံဝင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး လှေကားထစ်များပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ကျန်းကျောက်ရှားက လှည့်၍ သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အခွင့်အရေး ရရင် သိုင်းပညာစင်မြင့်မှာ ကျွန်တော်တို့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့..." ဟု ကျန်းကျောက်ရှားက ပြောချလိုက်လေသည်။

အရမ်းကို တည့်တိုးဆန်တာပဲ!

အခြားသူများ အားလုံးက သူတို့ကို ပွဲကြည့်နေသည့် အမူအရာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဝူမန်အာက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး …

"တတိယစီနီယာအစ်ကို... သူ့ကို အနိုင်မကျင့်နဲ့နော်!"

သူ့ရဲ့ လေးနက်သော အမူအရာကြောင့် ကျန်းကျောက်ရှား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ယန်တောက်ကျုံးက …

"ဘယ်အချိန်လဲ..."ဟု မေးတော့ကျန်းကျောက်ရှားက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ….

"ထားလိုက်ပါတော့... ခင်ဗျားက မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို မကျင့်ကြံတော့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ဝူမန်အာကို စူးရဲစွာ ကြည့်၍ လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ စကားများကြောင့် ယန်တောက်ကျုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

အခြားသူများလည်း သူတို့ ကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်သွားကြလေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... သူက အဲ့လိုပဲ... ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး..." ရှန်ယွဲ့က ယန်တောက်ကျုံး၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ တီးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည်လည်း ယခင်က ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဝေဖန်မှုများကို မကြာခဏ ခံခဲ့ရသည်။ သူ အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းကျောက်ရှားက လူတိုင်းကို တူညီစွာ ဆက်ဆံကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

ယန်တောက်ကျုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် သိုင်းပြိုင်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေမည်ဟု စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်...

ခြံဝင်းအတွင်း လီချင်းချိုးနှင့် ချူကျင်းသာ ကျန်ရှိတော့သောအခါ …

"အမှောင်ခန်းမကို အကြောင်းကြားပြီး ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းကို စုံစမ်းဖို့ လူငါးယောက် လွှတ်ခိုင်းလိုက်ပါ..."

ချူကျင်းက လီချင်းချိုး အမှောင်ခန်းမကို တည်ထောင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသဖြင့် ချူကျင်းကို သတင်းစကား ပေးပို့ရန် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အကြိမ်တိုင်း ကိုယ်တိုင် သွားရမည့် ဒုက္ခမှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။

ချူကျင်း ထွက်သွားပြီးနောက် လီချင်းချိုးတယောက်တည်း ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အတွေးများ နယ်ချဲ့နေ၏။

ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းမှာ အဝေးရှိ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း နယ်မြေမှ လာခြင်း ဖြစ်ရာ သူ့ကို အတွေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း ရွှမ်ကျီဂိုဏ်း မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်စေ ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက ကိုးပြည်ထောင်နယ်မြေမှာ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းများ၏ ခွဲဝေယူခြင်းကို ခံရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း အသိဉာဏ်က သူ့ကို ပြောနေသည်။

ထို့အပြင် ချန်ကျိုးမှာ ထိုက်ခွန်းတောင်တန်းနှင့် ဝေးကွာသဖြင့် အကယ်၍ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပါက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကျန်သေးတယ်... ကျောက်ကျိန်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ရွှမ်ကျီဂိုဏ်းနဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ယခုနှစ်တွင် ကျောက်ကျိန်း အသက် ဆယ့်ငါးနှစ် ပြည့်မည် ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် တစ်နှစ် အကြာတွင် သူသည် ဘဝတသက်တာအတွက် ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။

လီချင်းချိုး ဤကိစ္စကို အလွန် အလေးအနက်ထားခဲ့သည်။ဒါဟာလည်း နက်ရှိုင်းသော ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာမက ကျောက်ကျိန်း ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရာတွင် သူ ကူညီနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုပါ မြင်တွေ့လိုသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် အလားတူ ကံကြမ္မာမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ဆွေးနွေးရာတွင် အထောက်အကူပြုရန် ယုံကြည်ချက် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

ခန်းမခွဲများ မကြာမီ တည်ထောင်တော့မည်ဟူသော သတင်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခွင်သို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး တပည့်များစွာကို လှုပ်ရှားလာစေကာ ခန်းမတိုင်းကို စည်ကားလာစေသဖြင့် ခန်းမခေါင်းဆောင်များကိုလည်း ခေါင်းကိုက်သွားစေခဲ့သည်။

ညနေခင်းတွင်….

ယွင်ချိုင် သူမ၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာရာ ထိုနေရာတွင် အမျိုးသမီး တပည့် ခုနစ်ဦး စုရုံးနေကြပြီး ခန်းမခွဲ အကြီးအကဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြ၏။ သူမ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က သူမကို ချက်ချင်း လက်ယပ်ခေါ်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ယွင်ချိုင်က ထိုခုနှစ်ယောက်၏ အကြံအစည်ကို သိရှိသွားပြီး ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ဘာ ခန်းမခွဲလဲ... ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်မကို တာဝန်နဲ့ အပြင်သွားဖို့ စီစဉ်မပေးသရွေ့ ချင်းရှောင်တောင်ကနေ ကျွန်မ ထွက်သွားလို့ မရဘူး..."

ထိုအခါ အမျိုးသမီး တပည့်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"နင် ရာထူးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာအကြံအစည်၊ ဒါမှမဟုတ် အစီအစဉ်မှ မရှိဘူးလား..."

ယွင်ချိုင်က သူမကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်လိုက်လေသည်။