← Chapters

အခန်း (၁၃၁၇-၁၃၁၈)

Vol. 132 Ch. 1317-1318

အခန်း (၁၃၁၇-၁၃၁၈)

Vol. 132 Ch. 1317-1318

အခန်း (၁၃၁၇) - ခြေမွှသတ်ခြင်း

တက်လှမ်းခြင်းဖြစ်စဉ်မှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုနှင့် လူစုမှာ ရှေ့တိုးရမလို၊ နောက်ဆုတ်ရမလိုနှင့် ဗာဟီရဖြစ်နေကြပြီးနောက်၊ အခြေအနေကို အကဲခတ်မိသွားချိန်တွင်မူ ဖန့်ချန်ရှိရာဘက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း တုံ့ဆိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြတော့သည်။

အနားသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဖန့်ချန်တို့လူစုမှာ သူတို့ကို ဂရုစိုက်မည့်အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိသည်ကို တွေ့ရ၏။

တစ်ချက်ကလေးမျှပင် လှည့်ကြည့်ခြင်း မပြုကြချေ။

သွေးမိကျောင်းမှာ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဒေါသကြီးသူဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ လုံးဝကင်းမဲ့နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မူ သူ၏ရိုင်းစိုင်းမှုများကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်ရပြီး ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုကိုသာ ခဏခဏ မျက်ရိပ်ပြနေရသည်။

အမြန်ဆုံး စကားစပြောရန် တိုက်တွန်းနေခြင်းပင်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုလည်း စိတ်ကိုတင်းကာ ရှေ့သို့တက်၍ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ရ၏။

"ကျုပ်ကတော့ ယွီဟွာဂိုဏ်းက လီမင်ယဲ့ပါ၊ စီနီယာကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ"

သူသည် နဂါးအိုကြီးကို ဦးတည်၍ အလေးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏အမြင်တွင် နဂါးအိုကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ သူတို့နှင့် ဆင်တူသဖြင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်သာလျှင် မသေမျိုး အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားမှုနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်နေသူဟု ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ လူတွေ မသေမျိုးအဆင့် တက်လှမ်းနေတာ မမြင်ဘူးလား မင်းတို့က ဒီကို လာပြီး လူစုလူဝေးလုပ်နေတာ... စိတ်ရင်းမမှန်ကြဘူးပဲ"

နဂါးအိုကြီးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုနှင့် လူစုမှာ ရင်ထဲ ဒိတ်ကနဲ အေးစက်သွားကြပြီး အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလုအယက် ဆင်ခြေပေးကြတော့သည်။

"စီနီယာကြီး အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျုပ်တို့က ဒီက မသေမျိုးအနှစ်သာရတွေ လှုပ်ခတ်နေတာကို အာရုံခံမိလို့ ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ဒီမှာ အဆင့်တက်နေတာလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ပါ၊ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်... ကျုပ်တို့အားလုံးက တာအိုကျင့်ဖော်တွေပဲလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် မကောင်းတဲ့စိတ် ရှိပါ့မလဲ။ တကယ်လို့ မကောင်းတဲ့စိတ်ရှိသူကို ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီ သွေးမိကျောင်းဘိုးဘိုးကိုပဲ တိုင်ချင်ပါတယ်၊ သူက ခုနကတင် ဒီလူငယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ ပြောနေတာပါ "

သွေးမိကျောင်းမှာလည်း ဆင်ခြေပေးရန် ပြင်နေစဉ် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြောသူကို ဒေါသတကြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်၍ နီရဲလာတော့သည်။

"စီနီယာကြီး... ဒီလူ လျှောက်ပြောတာတွေကို မယုံပါနဲ့၊ သူက ကျုပ်ကို ရောင်းစားပြီး သူ့အသက်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ၊ ဒါဟာ တကယ့် လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူပဲ"

သွေးမိကျောင်းက လေသံကိုနှိမ့်၍ ဆက်ပြောသည်မှာ

"ကျုပ်လည်း စာပေအနည်းငယ် သင်ကြားဖူးပါတယ်၊ လူမှုရေးနဲ့ လောကဝတ်ကို နားလည်သူပါ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြင်မြင်သမျှလူရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပါ့မလဲ ဒါဟာ လူရိုင်းတွေပဲ လုပ်မယ့်အလုပ်ပါ"

သွေးမိကျောင်းက သူကိုယ်သူ စာသင်ဖူးသည်ဟု ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုနှင့် လူစုမှာ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားကြသည်။

"သူတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာ အဆင့်တက်နေတာက ဒီနယ်မြေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ဆုံးရှုံးစေလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့က အဲဒီအတွက် လာကြတာ မဟုတ်လား "

ဖန့်ချန်က ထိုလူစုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုနှင့် လူစုမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ယခုမှပင် ထိုလူငယ်လေး စကားပြောပုံမှာ သူတို့ထင်ထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်မားပုံရသည်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။

"သ... သခင်လေး၊ ဒီနှစ်ယောက် မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းတာက ဒီနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဆုံးရှုံးစေတာ အမှန်ပါပဲ၊ ကျုပ်တို့က ဒီဒေသခံ မသေမျိုးတွေ ဖြစ်တာကြောင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာကြည့်ရတာပါ..."

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက စိတ်မသက်မသာ ပြုံးရင်း ဆိုသည်။

"ဒါကတော့ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်းပါပဲ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"တကယ်လို့ ကြည့်ချင်ရုံသက်သက်ဆိုရင်လည်း ဒီမှာပဲ ရပ်ကြည့်ကြပေါ့၊ အနားကနေ ကြည့်ရင် ပိုပြီးတော့ အထင်အရှား မြင်ရတာပေါ့"

"ဗျာ... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လူတိုင်းမှာ ငြင်းဆန်ရန် မဝံ့ရဲဘဲ အနားတွင် ရပ်လျက် ဖန့်ထျန်းဇွန်တို့ နှစ်ဦး၏ တက်လှမ်းမှုဖြစ်စဉ်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြရသည်။

အချိန်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာလည်း အဆုံးစွန်ထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုနှင့် လူစုမှာ အလိုလို ထိတ်လန့်လာကြသည်။

ဤနှစ်ယောက်မှာ အဆင့်မတက်ရသေးသော်လည်း သူတို့ဆီက မသေမျိုးအနှစ်သာရမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှရာ အဆင့် (၁) မသေမျိုး အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူတို့နောက်ကွယ်က အမွေအနှစ်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သွေးမိကျောင်းမှာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်မှာ

"ဒီလို အမွေအနှစ်မျိုး ရှိပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလို ချောင်ကျတဲ့နေရာမှာ လာပြီး အဆင့်တက်ရတာလဲ၊ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့်လည်း ငါ ခန့်မှန်းချက် မှားသွားတာပဲ"

ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့သောအခါ ကောင်းကင်ယံ၌ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ဖန့်ထျန်းဇွန်တို့၏ အောင်မြင်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဝေးလံသော ကောင်းကင်ဆီမှ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် မောင်းနှင်လာသော မသေမျိုးလှေနှစ်စင်း ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"နံစော်နေတဲ့ မိန်းမ... ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ လိုက်သတ်နေတာ၊ မင်း လွန်လွန်းလှပြီ "

လှေများပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတို့ အကဲဖြတ်နိုင်သလောက်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး အဆင့် (၂) မသေမျိုး သို့မဟုတ် အဆင့် (၃) မသေမျိုးများ ဖြစ်ပေလိမည်။

"မိစ္ဆာသခင် လား "

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး နဂါးအိုကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

"ရိုက်ချလိုက်စမ်း"

နဂါးအိုကြီးက ပါးစပ်နားလေး ကွေးညွှတ်သွားအောင် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ရာ၊ ခဏချင်းမှာပင် ပထမလှေ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သူက လက်တစ်ဝါးတည်းနှင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ လှေမှာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့၏။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မသေမျိုးအနှစ်သာရများက ဧရာမလက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျက်စီးသွားသော လှေထဲမှ လူရိပ်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင်ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

နောက်က လိုက်လာသော လှေပိုင်ရှင်မှာ ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် လှေကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လှပကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဖန့်ချန်သည် သူမကို မြင်ဖူးသည်။

သူမမှာ ယခင်က မိစ္ဆာသခင်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသည့် အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသခင်မှာ ယခင်က ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား အတွက် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း ထိုကိစ္စကို ကောင်းကောင်းသိပုံရသည်။

ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းကမှ သူသည် နတ်မိမယ်ယွီကို ဤနေရာတွင် လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ယခု မိစ္ဆာသခင် ရောက်လာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော

ထိုအဖြစ်အပျက်မှာ တစ်ခဏအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး နဂါးအိုကြီး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတို့မှာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါ၊ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးမှာ သေချာပေါက် မသေမျိုးအရှင် အဆင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမည်။

အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် (၄) မသေမျိုးပင်

ထို့ထက်ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ဤလူငယ်လေး၏ အမိန့်ပေးမှုကို နာခံ၍ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက လက်ဦးမှု ယူလိုက်ခြင်းပင်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတို့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သော အကြည့်များထဲတွင် ရိုသေခန့်ညားမှုများ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

သာမန် မသေမျိုးအရှင် ကိုဆိုလျှင်လည်း သူတို့ ရိုသေကြပါသည်၊ သို့သော် ယခုအခြေအနေက မတူပေ။

မသေမျိုးအရှင် ကို ခိုင်းစေနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာမူ သိပ်မမြင့်လှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဆိုလျှင်... သူ၏နောက်ခံမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းနေလိမ့်မည်နည်း

ခဏချင်းမှာပင် နဂါးအိုကြီးသည် မိစ္ဆာသခင်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မိစ္ဆာသခင်မှာ ထိုအဆင့် (၄) မသေမျိုးမှာ မည်သူနည်းဟု စဉ်းစားနေစဉ် ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်သွားတော့သည်။

"မင်း... မင်းလား "

ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း လှေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့နှင့် ၁၀ ပေခန့်အကွာသို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"မိန်းကလေး... ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးမှာ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဖန့်ချန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အရင်က အဲဒီအမျိုးသမီးကရော..."

"သေသွားပြီ"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

သေသွားပြီ

အမျိုးသမီးမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်လိုက်၏။

"သေသွားတာလည်း ကောင်းတာပါပဲ၊ ပြောင်းပြန် မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသားဆိုတာ ပြန်ပြင်လို့ မရဘူး၊ ထားထားရင်လည်း ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ"

"ဘာပြောလိုက်တယ် "

မိစ္ဆာသခင်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း သွေးဆူလာပြီး နီရဲသွားတော့သည်။

"မင်း ခုနက ဘယ်သူသေသွားတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ "

"မင်းက မိစ္ဆာသန္ဓေသားရှိတဲ့သူကို လိုက်ရှာနေတာ မဟုတ်လား သူမ သေသွားပြီ"

ဟု ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုသည်။

"ဒါကြောင့်ပဲ... ဒါကြောင့်ပဲ သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတာကိုး"

မိစ္ဆာသခင်က တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်နေ၏။

"ငါ့အပြစ်တွေပါ၊ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားက သိပ်နည်းလွန်းလို့၊ ငါ့မှာ အရည်အချင်း မရှိလို့..."

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတို့မှာ ယခုမှပင် ထိုလူအားလုံးမှာ ယခင်ကတည်းက သိကျွမ်းနေကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

"မင်းကို ငါမေးမယ်၊ မင်း မိစ္ဆာသန္ဓေသားရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူကို လိုက်ရှာနေတာ ဘာကိစ္စအတွက်လဲ "

ဟု ဖန့်ချန်က မေးသည်။

မိစ္ဆာသခင်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ငါက မင်းကို ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ဒီလိုကိစ္စတွေထဲ ပါဝင်ချင်နေတာလား၊ သတိထားဦး... မင်း အစအနရှာမရအောင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် "

နဂါးအိုကြီးက ချက်ချင်းပင် လက်ကို အားစိုက်၍ ညှစ်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာသခင် မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ပြောပြန်သည်။

"မင်းက အဆင့် (၄) မသေမျိုး ဖြစ်ရုံနဲ့ ငါ့ကို စော်ကားလို့ရမယ် မထင်နဲ့၊ မင်းလည်း ပျက်စီးရလိမ့်မယ် "

"ဖန့်သခင်လေး... ဒီကောင်က ပါးစပ်က သိပ်သန်နေတယ်၊ ခြေမွှသတ်ပစ်လိုက်ရမလား"

နဂါးအိုကြီးက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ခဏချင်းမှာပင် မိစ္ဆာသခင်မှာ အသက်ရှင်လျက် အသားတုံးတစ်ခု ဖြစ်သွားအောင် ခြေမွှသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာပင် တားဆီးရန် အချိန်မရလိုက်ချေ။

မိစ္ဆာသခင်ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

"သူ သေသွားပြီဆိုရင် သဲလွန်စတွေ အကုန်ပြတ်သွားပြီ"

"ဘယ်သူပြောလဲ"

နဂါးအိုကြီးက ဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ပြတ်သွားတာ မှန်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်မိသည်။

မိစ္ဆာသခင်မှာ ဝိညာဉ် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဤအခြေအနေမှာ ယခင်က ဝမ်ချုံစန်း ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၁၃၁၈) - ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း

ယခုအခါ ဖန့်ချန်သည် မိစ္ဆာသခင်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့မှာ လူစားတစ်မျိုးတည်းဖြစ်ကြောင်း အတပ်အတည် ပြောနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသခင်သည်လည်း ကိုယ်ပွား တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် လူစားတစ်မျိုးတည်း ဖြစ်ကြပါလျှင် ဘာကြောင့် မိစ္ဆာသခင်က ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ရဲ့ အစအနကို အသည်းအသန် လိုက်ရှာနေရသနည်း။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တူညီသော နည်းလမ်းများ၊ တူညီသော အဆင့်အတန်းများ ရှိကြသော်လည်း သူတို့သည် တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ကြပေလော

"ဝမ်ချုံစန်းက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မိစ္ဆာသခင်နဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က ဖြစ်တည်မှုတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး သိထားပုံရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချုံစန်းက ဘာလို့ မြေဝက်ဝံဂြိုလ် လို... အခုကြည့်ရင် အလွန်ချောင်ကျတဲ့ နေရာမျိုးမှာမှ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့တာလဲ၊ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ "

ဖန့်ချန်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ မေးလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

"ရှင် ကျွန်မရဲ့ အလုပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ"

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးနေပုံရသည်။

နဂါးအိုကြီးက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ ဖြဲပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"လူက သေသွားပြီ၊ ငါသတ်လိုက်တာ။ မိန်းကလေး စိတ်ဆိုးရင် ငါ့ကိုပဲ လာတိုက်ခိုက်လိုက်ပါ"

အမျိုးသမီးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။

နဂါးအိုကြီး၏ အဆင့် (၄) မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထောက်ထား၍လား မသိ၊ သူမ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ထွက်ခွာရန်သာ ပြင်လိုက်သည်။

"မိန်းကလေး... မိစ္ဆာသခင်အကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား ဘာလို့ သူ့ကို လိုက်သတ်နေရတာလဲ "

ဟု ဖန့်ချန်က ထပ်မေးသည်။

အမျိုးသမီးက ဂရုမစိုက်ပေ။

"ကျွန်တော်... ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသားက ဘယ်မှာ သုံးလဲဆိုတာ သိတယ်"

ထိုစကားကြောင့် အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကာ ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ သိသိသာသာ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ရှင်က မိစ္ဆာသန္ဓေသားက ဘယ်မှာသုံးလဲဆိုတာ သိတယ် ဟုတ်လား ဘာအတွက် သုံးတာလဲ ပြောကြည့်ပါဦး၊ ကျွန်မအတွက် အသုံးဝင်ချင်လည်း ဝင်မှာပေါ့"

"မင်း... မသိဘူးလား"

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

သူမသည်လည်း အမှန်တရားကို သိသူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူမသည်လည်း မိစ္ဆာသန္ဓေသား၏ အသုံးဝင်ပုံကို မသိချေ။

ဒါကြောင့်လည်း မြေဝက်ဝံဂြိုလ်မှာတုန်းက နတ်မိမယ်ယွီကို ခေါ်သွားချင်ပေမဲ့ အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့တာကိုး။

သူမရဲ့ အမြင်မှာတော့ မိစ္ဆာသခင်က နတ်မိမယ်ယွီထက် ပိုအရေးကြီးနေတာပဲ။

တကယ်လို့သာ အမှန်တရားကို သိခဲ့ရင် နတ်မိမယ်ယွီကသာ အဓိကအကျဆုံးဆိုတာ ဒါမှမဟုတ် ဒီကိစ္စအားလုံးကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဝမ်ချုံစန်းကသာ အရေးပါတဲ့လူဆိုတာ သူမ သိရမှာပေါ့။

"ကျွန်မ သိထားတာကတော့ မိစ္ဆာသခင်တို့ တစ်သိုက်က မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို အမြဲတမ်း လိုက်ရှာနေကြတာပဲ၊ အဲဒီအရာက သူတို့အတွက် တခြား အသုံးဝင်ပုံ တစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်"

ဟု အမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ဖန့်ချန်ကို မိစ္ဆာသန္ဓေသား၏ အသုံးဝင်ပုံအား ပြောပြရန် တိုက်တွန်းပြန်သည်။

ဖန့်ချန် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် တိုက်ရိုက်မပြောဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်မေးလိုက်၏။

"မိန်းကလေးက ဘာလို့ မိစ္ဆာသခင်ကို လိုက်သတ်နေရတာလဲ "

"မိစ္ဆာသခင်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း က ဆင်းသက်လာတာလေ၊ ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းနဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကြားက ရန်ငြိုးက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ သူတို့ကို လိုက်သတ်တာက သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား "

"ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာသခင်က ကျွန်မရဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို သတ်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး ချက်ချင်း သတ်လိုက်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး၊ သူ့ဆီကနေ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ မမေးရသေးဘူးလေ"

ဟု အမျိုးသမီးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

သူမ ပေးသော အကြောင်းပြချက်မှာ လူ့လောကကိုးခုအတွင်းဝယ် အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းရင်းများကြောင့် သတ်ဖြတ်နေကြသည့် ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"ကျွန်မ သံသယဖြစ်တာကတော့... မိစ္ဆာသန္ဓေသားဟာ မိစ္ဆာသခင်တို့ အုပ်စုက မကြာသေးခင်ကမှ ဖန်တီးလိုက်တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာပဲ။ တကယ်လို့ ရှင်က သူ့ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို တကယ်သိတယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို ပြောပြပေးပါ၊ ဒါဟာ ကျွန်မအတွက် တကယ်အရေးကြီးလို့ပါ"

"မိစ္ဆာသန္ဓေသားဆိုတာ တကယ်တော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါပဲ။ သူက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေကို အသိစိတ်ပျောက်ဆုံးစေပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေအပေါ် နားလည်မှုကို တိုးမြင့်စေတယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံရသည်။ ဤအချက်အလက်များကို သူမ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ပြန်သဖြင့် ဖန့်ချန်က ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

"မိန်းကလေး ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲဆိုတာ မပြောရသေးဘူးနော်၊ နောင်ကျရင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ လက်တွဲရနိုင်တာပဲ"

"အထက်သုံးနယ်မြေ က ကိစ္စတွေကို အောက်ခြောက်နယ်မြေ ကလူတွေ ဝင်ပါဖို့ မလိုသေးပါဘူး"

အမျိုးသမီးက မသေမျိုးလှေကို ထုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

အထက်သုံးနယ်မြေ

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုနှင့် လူစုမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

ရှေ့က အမျိုးသမီးမှာ အထက်သုံးနယ်မြေမှ လာသော မသေမျိုး ဖြစ်နေသည်ကိုး

ဒါကြောင့်လည်း သူမက အဆင့် (၄) မသေမျိုးတစ်ဦးရဲ့ ရှေ့မှာတောင် အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတာပဲ။

"မိန်းကလေး... မင်းတို့ဂိုဏ်းမှာရော ထူးခြားသူ ရှိလား"

"တကယ်ပဲ ရှိခဲ့ဖူးတယ်"

အမျိုးသမီးက ထိုမေးခွန်းကို ဖြေကြားခဲ့ပြီးနောက် လှေပေါ်တက်ကာ ကောင်းကင်ပြာထဲသို့ ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ထူးခြားသူ ရှိခဲ့ဖူးတယ် တဲ့..."

ဖန့်ချန် နားလည်သွားသည်။

သူ့ရဲ့ ယနေ့အချိန်အထိ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားတွေဟာ ဖန့်အဘိုးကြီးနဲ့ ဆရာကြီး ယွင်ဟယ် တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး စစ်တုရင်ခုံ ပေါ်မှာ အသည်းအသန် တိုက်ပွဲဝင်ပြီး ရယူပေးခဲ့တာ ဆိုလျှင်...။

ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သူမနောက်ကွယ်က ဂိုဏ်းမှာလည်း အခြားသော ထူးခြားသူ တစ်ဦးက စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှာ ချထားတဲ့ စစ်တုရင်ရုပ်တွေ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူမက မိစ္ဆာသခင်ကို ဦးတည်နေတာဟာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဂိုဏ်းချင်းရန်ငြိုးကြောင့် မဟုတ်သလို၊ တိုက်ဆိုင်မှုလည်း မဟုတ်ဘဲ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာရမယ့် အရာတစ်ခုပဲ။

"ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ မိစ္ဆာသန္ဓေသား... ငါ ဒါကို စောစောကတည်းက သိထားသင့်တာ"

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ပထမအကြိမ်တုန်းက တစ်ဖက်လူက မိစ္ဆာဘိုးဘေး အကြောင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဘိုးဘေးကြားမှာ သေချာပေါက် ဆက်နွှယ်မှု တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မည်။

အဘိုးကြီးတို့ သတိမရတော့တဲ့ လျှို့ဝှက်ရန်သူဆိုတာ ဒီမိစ္ဆာအုပ်စုပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူတို့က တရားဝင် ထွက်မတိုက်ဘဲနဲ့၊ အခြားသော ရှုပ်ထွေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး လူ့လောကကိုးခုကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ

"မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ မလုပ်နိုင်လို့ ဖြစ်ရမယ် ငါတောင် သိတာပဲ... အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအား ရှိနေရင် ဒီလို လှည့်ပတ်နေစရာ မလိုဘူးဆိုတာ၊ သူတို့က မသိဘဲ နေပါ့မလား "

"ဒါကြောင့် သူတို့ မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် သူတို့ တိုက်ရိုက် မလှုပ်ရှားနိုင်တာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ လူ့လောကကိုးခုကို ရေနွေးနဲ့ဖားပြုတ် သလိုမျိုး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုနေတာပဲ"

ယခု အမျိုးသမီး ပြောပြခဲ့သော အချက်အလက်များအရ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာ အထက်သုံးနယ်မြေအတွင်း၌ သေချာပေါက် တည်ရှိနေကြောင်း ဖန့်ချန် သိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ချုံစန်းက အထက်သုံးနယ်မြေကို မဖြစ်မနေ သွားချင်နေတာကလည်း ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နိုင်သလို၊ သူ မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ရရှိခဲ့တာဟာလည်း ပထမအကြိမ် အထက်သုံးနယ်မြေကို သွားခဲ့တုန်းက ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူ့ကို ရှာတွေ့လိုက်တာနဲ့ ကိစ္စတော်တော်များများကို ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်တော့မည်။

သူ အခု အသေအချာ သိလိုက်ရတဲ့ တစ်ခုကတော့... ဝမ်ချုံစန်းနဲ့ မိစ္ဆာသခင်တို့ဟာ လူစားတစ်မျိုးတည်း ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပွား လိုမျိုး ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေကြပေမဲ့၊ သူတို့ဟာ တစ်ဖက်တည်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝမ်ချုံစန်း လက်ထဲမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာသန္ဓေသားဟာ မိစ္ဆာသခင်တို့ အုပ်စု အသည်းအသန် လိုက်ရှာနေတဲ့ အရာ ဖြစ်နေလို့ပင်။

"မိစ္ဆာသန္ဓေသား၊ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရစေတာ... အဲဒီအရာက သော့တစ်ချောင်းပဲ။ ဝမ်ချုံစန်းက ဒီသော့ကို ရထားပေမဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို မပေးဘဲနဲ့ တိတ်တဆိတ် သုတေသန လုပ်နေတာပဲ။ သူက ဘယ်ဘက်ကလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားစရာပဲ"

အတွေးများ လှုပ်ခတ်နေစဉ်မှာပင်...။

ဖန့်ထျန်းဇွန်နှင့် ဖန့်ရွှမ်ယန်တို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်ဝင်းပလာပြီး လူသားအသွင်မှ မသေမျိုးအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားသည့် ဂုဏ်ရည်မျိုး ရှိနေတော့သည်။

"ဒါက မသေမျိုးအဆင့် တက်လှမ်းတာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်နော် ကျုပ်တို့ အဆင့်တက်တုန်းက အရှိန်အဝါက ဒီလောက်အထိ သန့်စင်လို့လား ဒါက မသေမျိုးအစစ်မှန် တွေများလားလို့တောင် သံသယဖြစ်မိတယ်"

လူတစ်ဦးက အသံကိုနှိမ့်၍ ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုကို မေးလိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ငါလည်း မသိဘူး"

သူ တကယ် မသိပါ။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ နောက်ခံက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာ သူ သိသည်။

သူတို့ မွေးထုတ်လိုက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းရုံရှိသေးတယ်၊ သူတို့ဆီက မြင့်မြတ်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ဘူး။

ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ သူတို့လို မသေမျိုးတွေဟာ သူဌေးနဲ့ မင်းစိုးမင်းနွယ်တွေလိုမျိုး ကွာခြားချက် ရှိနေသလိုပဲ။

အရှိန်အဝါချင်းက အများကြီး ကွာခြားလှသည်။

ထိုနှစ်ဦး မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းလိုက်သည့် ခဏ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတုံ့ပြန်မှုများမှာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံ၌ လျှပ်စီးများ လက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခများမှာ ဖန့်ချန်ရှိရာသို့ တည့်တည့် ကျဆင်းလာတော့၏။

"ဒါ... တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း ကပ်ဘေး ၉ ပါး လား"

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြရာ၊ အကယ်၍ ဤဘေးဒုက္ခထဲ ပါဝင်သွားပါက သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လှုပ်ရှားမှု တစ်ဝက်မှာတင် လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပြန်သည်။

ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှာ ဖန့်ချန်၏ အနားသို့ပင် မချဉ်းကပ်နိုင်သေးဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် လွင့်ပြယ်သွားတော့သည်။

မျက်စိမှားသည်လား မသိ...။

သူတို့သည် နက်ရှိုင်းလှသော မြစ်ကြီးတစ်စင်း ကောင်းကင်ယံ၌ ခဏမျှ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

All Chapters