အခန်း (၁၃၁၉-၁၃၂၀)
Vol. 132 Ch. 1319-1320
အခန်း (၁၃၁၉) - ရှေ့တော်ပြေး နင်ပေ့ယိုနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း
နဂါးအိုကြီး၏ မျက်နှာပေးမှာ ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုတို့နှင့် မခြားနားဘဲ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိသည်။
ဝမ့်ချွမ်းမြစ်နဲ့ တာအိုပေါင်းစပ်တာက ဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား ကပ်ဘေးကိုတောင် အေးအေးဆေးဆေး ဖယ်ရှားပစ်နိုင်တယ်ပေါ့
နဂါးအိုကြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိပြီး ယခုမှပင် မယ်တော်စီ တို့၏ အမြင်ကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။
ဝမ့်ချွမ်းမြစ်၏ တည်ရှိမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလွန်းလှသည်။
သူသည် ရှီလုံ တင်စားခဲ့သည့် ဝမ့်ချွမ်းမြစ်အကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိ၏။
အကယ်၍ ကြယ်တာရာများသည် ဟင်းလင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲမှ သဲပွင့်လေးတစ်ပွင့်ဆိုလျှင် ဝမ့်ချွမ်းမြစ်မှာ လှေငယ်တစ်စင်းနှင့် တူပေလိမည်။
သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း ကပ်ဘေး ၉ ပါး ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က မည်မျှအထိ အတိဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ကို သူ မှတ်မိနေဆဲပင်။
ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်တိုင်း ဖန့်ချန်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုသန့်စင်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။
ထိုကပ်ဘေးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ခတ်နှိပ်ထားသော သံခြေကျင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည့် သော့တစ်ချောင်းကဲ့သို့ပင်။
"နောက်ထပ် ကပ်ဘေး ၈ ခု ကျန်သေးတယ်၊ အဲဒါပြီးရင်တော့ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ပဲ"
ဝမ့်ချွမ်းမြစ်နှင့် တာအိုပေါင်းစပ်ပြီးနောက် လူ့လောကကိုးခု၏ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးများမှာ သူ့အတွက် ယခင်ကလောက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ဟု ဖန့်ချန် ခံစားရသည်။
ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၏ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကိုပင် အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမည်။
မသေမျိုးအဖြစ် မတက်လှမ်းမီအထိ ဤလမ်းကြောင်းမှာ ဖြောင့်ဖြူးသွားပြီဖြစ်ရာ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။
သူ၏အကြည့်မှာ ဖန့်ထျန်းဇွန်နှင့် ဖန့်ရွှမ်ယန်တို့အပေါ် ကျရောက်သွားသည်။
ထိုနှစ်ဦး၏ လက်ရှိအဆင့်မှာ အဆင့် (၁) မသေမျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ မြေဝက်ဝံဂြိုလ် ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ဘိုးဘေး အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ နယ်နိမိတ်မျဉ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ဤနယ်နိမိတ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် ရှေးလူကြီးများ ပြောဆိုခဲ့သည့် မသေမျိုးနှင့် လူသား ကွာခြားမှု ဆိုသည်မှာ ပေါ်လွင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ မသေမျိုးအနှစ်သာရ အဖြစ်သို့ အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ယခင်က ဖန့်ချန်သည် မသေမျိုးများထံမှ မသေမျိုးအနှစ်သာရနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကွာခြားမှုကို အသေးစိတ် ခံစားကြည့်ရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ချေ။
ယခု ကိုယ်ပွားနှစ်ခု မသေမျိုး ဖြစ်သွားချိန်တွင်မူ ထိုကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကို သူ ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
မသေမျိုးအနှစ်သာရမှာ တစ်နည်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် မခြားနားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဓာတ်ကြီး ၅ ပါး စွမ်းအားကဲ့သို့သော အင်အားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
အထင်ရှားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ မသေမျိုးအနှစ်သာရထဲတွင် တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော သက်စောင့်စွမ်းအား တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေခြင်းပင်။
ထိုသက်စောင့်စွမ်းအားကြောင့်ပင် မသေမျိုးများနှင့် မသေမျိုးအောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအကြား ထင်ထင်ရှားရှား ကွာခြားသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
"အရင်က ပြောကြတာတော့ မသေမျိုးဖြစ်သွားရင် သက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင် တိုးတယ်ဆိုတာပဲ။ ဒီမသေမျိုးအနှစ်သာရထဲက သက်စောင့်စွမ်းအားအရဆိုရင် နှစ်တစ်ထောင်ထက် ပိုသင့်တာပေါ့။ လူ့လောကကိုးခုရဲ့ ကမ္ဘာလောကထဲမှာ ဒီမသေမျိုးတွေကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မယ့် မသေမျိုးအနှစ်သာရ အင်အားတွေ မရှိလို့လား "
ဖန့်ချန်က နဂါးအိုကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့် (၄) မသေမျိုးဖြစ်ရာ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ခိုင်မာသော အဖြေကို ပေးနိုင်ပေလိမည်။
"မှန်တယ်"
နဂါးအိုကြီးက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး
"လောကလူသားတွေ ပြောကြတာက မသေမျိုးတစ်ဆင့် တက်တိုင်း သက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင် တိုးတယ်ဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ မသေမျိုးအဆင့်ထဲ ရောက်ပြီး အဆင့်တစ်ခု တက်လိုက်တာနဲ့ သက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင် တိုးတာက သေချာပေါက်ပါပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက အနိမ့်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အကယ်၍ မသေမျိုးအနှစ်သာရကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြည့်တင်းနိုင်မယ်၊ ဖြည့်တင်းမှုက ဆုံးရှုံးမှုထက် ပိုများမယ်ဆိုရင် သက်တမ်းက အဲဒီအပေါ် မူတည်ပြီး တိုးလာနိုင်ပါတယ် "
"ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက သာမန်မသေမျိုးတွေထက် ပိုရှည်တာက ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကြောင့်ပဲ။ မသေမျိုးဖြစ်ပြီးနောက် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မသေမျိုးအနှစ်သာရက တခြားသူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေတော့ သက်တမ်းကလည်း အချိုးကျ တိုးသွားတာပေါ့ "
"ဒါပေမဲ့... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်လာလေလေ မသေမျိုးအနှစ်သာရ လိုအပ်ချက်က ပိုကြီးလာလေလေပဲ။ အကယ်၍ ရရှိတာက ဆုံးရှုံးတာထက် မသာလွန်တော့ဘူးဆိုရင် သက်တမ်းက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ သေဆုံး သွားရမှာပဲ "
နဂါးအိုကြီးက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်မှာ
"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အဆင့် (၄) မှာတင် အကန့်အသတ် ဖြစ်နေပြီ။ ဒီအဆင့်မှာသာ အရင်က ယင်လောက ထဲမှာ မကျင့်ကြံရဘူးဆိုရင်၊ လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေနဲ့တင် ငါ့အသက်ကို အနိုင်နိုင် ဆက်ထားရတာ။ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်စရာပဲ ဖြစ်နေပြီ"
ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်သွားမိသည်။
နဂါးအိုကြီးတောင်မှ ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးဖြစ်နေလျှင် အဆင့် (၅) သို့မဟုတ် အဆင့် (၆) အထိ ရောက်နေသူများမှာ မည်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးများ ဖြစ်နေပါမည်နည်း
အဆင့် (၆) အထက်က ရှေးဟောင်းမသေမျိုး များဆိုလျှင်ရော...။
ထိုရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ အုပ်ချုပ်သည့် အင်အားစုများသည် ဘာကြောင့် နယ်မြေအကျယ်ကြီးကို လွှမ်းမိုးထားရသည်ကို သူ စဉ်းစားမိသွားသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အင်အားစုမျိုးက သူတို့အတွက် မသေမျိုးကျောက်တုံးများကို စုဆောင်းမပေးလျှင် ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်ဖို့ မပြောနှင့်၊ အသက်ရှင်ဖို့တောင် ပြဿနာရှိနေပေလိမည်။
သက်မှတ်ထားတဲ့ မသေမျိုးစားရင်း ဆိုသည်မှာ အရင်းအမြစ်များ ခန်းခြောက်မှုကို ကန့်သတ်ရန်အတွက် အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား
အဆင့် (၇) ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ပါးသည် နှစ်စဉ် မည်မျှလောက်သော မသေမျိုးအနှစ်သာရကို အသုံးပြုမှ သူ၏ အသုံးစရိတ်နှင့် ဝင်ငွေ မျှတပါမည်နည်း
နဂါးအိုကြီး၏ စကားများမှာ ဆံပင်ဖြူအဖိုးအို လီမင်ယဲ့ တို့၏ ရင်ထဲသို့လည်း ထိမှန်သွားစေသည်။
သူတို့သည် အဆင့် (၁) မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြရာ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ မသေမျိုးအနှစ်သာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် နေ့မှစ၍ မည်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်ရမည်နည်းဟူသော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
အဆင့် (၂) သို့ တက်လှမ်းရန်ဆိုသည်မှာ...။
သူတို့မှာ ထိုကဲ့သို့ စိတ်ကူးမရှိသလို၊ အဆင့် (၂) တက်လှမ်းရန် အခြေအနေလည်း မပေးချေ။
အဆင့် (၂) ရောက်လျှင် မသေမျိုးအနှစ်သာရ ပိုမိုလိုအပ်မည်ဖြစ်ရာ လုံလောက်သော မသေမျိုးကျောက်တုံးများကို မည်သည့်နေရာတွင် သွားရှာရပါမည်နည်း
"ကံကောင်းတာကတော့ အခု ငါ သက်တမ်းကုန်မှာကို မကြောက်တော့ဘူးပေါ့"
နဂါးအိုကြီးက ရုတ်တရက် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ယင်လောကတရားဝင်နတ်ဘုရားဝိညာဥ်လမ်းကြောင်းမှာ သူတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဤစိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းပေးလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ထာဝရအသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုကန့်သတ်ချက်များမှာ ဘာအရေးပါတော့မည်နည်း
ဖန့်ရွှမ်ယန်၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ တဂျောက်ဂျောက်နှင့် မြည်ဟီးသွားပြီးနောက် သာမန်လူသားအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ဖန့်ထျန်းဇွန်နှင့်အတူ ဖန့်ချန်၏ရှေ့သို့ လာရပ်ကြသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ကိုယ်ပွားနှစ်ခုစလုံးမှာ ကျန်ရှိသော ကိုယ်ပွားများကဲ့သို့ပင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ကိုယ်ပွား ၁၁ ခုအနက် ၃ ခုမှာ အဆင့် (၁) မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကျန်ရှိသော ကိုယ်ပွားများမှာ အနိမ့်ဆုံး ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများကို ငြိမ်သက်စွာ ခံစားကြည့်သည်။
ဤအပြောင်းအလဲမှာ အလွန် ထူးခြားလှ၏။
သူနှင့် ကိုယ်ပွားများအကြားတွင် နယ်နိမိတ်မျဉ်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ အထင်အရှား သိမြင်နေရသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားများကိုမူ အလွယ်တကူ ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်သည်။
ထိုနယ်နိမိတ်မျဉ်း ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ကိုယ်ပွား ၁၁ ခု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ခံယူထားရသော်လည်း ပြိုကွဲပျက်စီးမသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆံပင်ဖြူအဖိုးအို လီမင်ယဲ့တို့မှာ မှင်သက်သွားကြပြန်သည်။
ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ
ခုနက မသေမျိုးဖြစ်သွားတဲ့ နှစ်ယောက်က... ဒီလူရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေသက်သက်ပဲလား
ကိုယ်ပွားတွေတောင် မသေမျိုးဖြစ်သွားတယ် ဟုတ်လား ဒါက ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးလဲ
လီမင်ယဲ့သည် ခုနက နဂါးအိုကြီး ရေရွတ်လိုက်သော စကားကို ချက်ချင်း ပြန်သတိရသွားသည်။
'သက်တမ်းအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး' တဲ့လား
ဒါက အားကိုးရာ အစစ်အမှန်ပဲ ရှေ့က လူနှစ်ယောက်က သေချာပေါက် အားကိုးထိုက်တဲ့လူတွေပဲ
လီမင်ယဲ့သည် အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းညှိစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
"ကျုပ် ယွီဟွာဂိုဏ်းက လီမင်ယဲ့ပါ၊ စီနီယာကြီးနှစ်ဦးရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပါ အမှုထမ်းပါရစေ"
အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။
ရှေ့က နှစ်ယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်က မသေမျိုးအရှင်ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤနေရာကို ဖြတ်သွားသည့်တိုင် သူတို့ကို တစ်ချက်ကလေးမျှ ကြည့်မည်မဟုတ်ပေ။
ယခုကဲ့သို့ အဖိုးတန်လှသော အခွင့်အရေးကြီးမှာ မိမိရှေ့သို့ ရောက်နေသည်ကို အလွယ်တကူ လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ချေ။
သွေးမိကျောင်းတို့လည်း သတိဝင်လာကြပြီး
'ဒီမြေခွေးအိုကြီးတော့ ဦးသွားပြီ'
ဟု စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲရင်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လက်အုပ်ချီကာ အမှုထမ်းလိုကြောင်း ပြောဆိုကြတော့သည်။
ဖန့်ချန်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြ၏။
အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနောက်သို့ လိုက်ပါရလျှင် နောင်ကျရင် မသေမျိုးကျောက်တုံးများအတွက် ပူစရာမလိုတော့ဟု သူတို့ တွေးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
"မင်းတို့ ယင်လောက ကူးတဲ့ အတတ်ကို တတ်ကြသလား"
ဖန့်ချန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် မေးလိုက်သည်။
ယင်လောက ကူးခြင်း အတတ်
လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ ယင်လောကကူး ခြင်းအကြောင်းကို မကြားဖူးသလို၊ ထိုအတတ်ကိုလည်း မတတ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ရှည်လက်ရှည် သင်ကြားပေးမှုအောက်တွင် လီမင်ယဲ့တို့လူစုမှာ ယင်လောက ကူးခြင်းကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...။
လူတိုင်း ယင်လောက မှ ပြန်ရောက်လာကြချိန်တွင် မျက်နှာထားများမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
သူတို့သည်... သက်တမ်းကုန်ဆုံးမှာကို အမှန်တကယ်ပင် ပူစရာမလိုတော့သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပုံမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် မြေဝက်ဝံဂြိုလ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် ရှရွှမ်ကျိ ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း အလွန် စင်ကြယ် သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင် အဘိုးကြီးက သူ့ကို ဤနေရာတွင် ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမည်။
ရှရွှမ်ကျိ နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် တောင်ပိုင်းဖန့်အိမ်တော်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။
အဘိုးကြီး မရှိသဖြင့် သူသည် ယန်စွမ်းအင် များကို ဖန့်ချန်းယူ ထံသို့ အပ်နှံခဲ့ပြီး၊ အဘိုးကြီး ပြန်ရောက်လာလျှင် ပေးအပ်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။
ထို့နောက် တောရိုင်းကျောင်းသို့ တစ်ခေါက်သွားပြီး ရွှင်အဘိုးအို အတွက် မသေမျိုးကျောက်တုံးအချို့နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် ကမ္ဘာမြေမသေမျိုးလမ်းကြောင်း မှ ဟိုထူ နတ်ဆေးပင် တို့ကို ထားရစ်ခဲ့သည်။
အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားချိန်တွင် သူသည် ယင်လောကသို့ သွားခြင်းကို ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ လျှို့ဝှက်အစောင့်အရှောက်ဌာန ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ အမြဲရှိနေခဲ့သည့် နင်ပေ့ယို ကို ရှာဖွေတွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
အခန်း (၁၃၂၀) - ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခြင်း
နင်ပေ့ယို၏ ကျင့်ကြံရာဂူဗိမာန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်ထူထပ်သော မသေမျိုးအကြော တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ထိုမသေမျိုးအကြော ပေါ်တွင် သူအပြင် အခြားသော အဆင့်နိမ့် မသေမျိုး (၁၀၀) ကျော်လည်း မှီတင်းနေထိုင်ကြသည်။
အစေခံမိန်းကလေးက ဖန့်ချန်အတွက် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်နှင့် ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို တည်ခင်းပေးနေစဉ်...။
နင်ပေ့ယိုက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။
"လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် ငါတို့ ပြန်ဆုံဖို့ အခွင့်အရေးရှိမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သိချင်တာက... ဖန့်မိတ်ဆွေ က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ငါ့ဆီကို ရောက်လာရတာလဲ"
"ငါတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲလေ၊ အခုတော့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ရဲ့ တာဝန်တွေလည်း မရှိတော့ဘူး၊ ရှဲ့ကျစ် အဖွဲ့လည်း လူစုခွဲလိုက်ပြီဆိုတော့ လောကကြီးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရတာပေါ့။ ဒီနေရာမှာ နင်မိတ်ဆွေ နဲ့ ဆုံရတာကတော့ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ပဲ ပြောရမှာပဲ"
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချသလို အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
နင်ပေ့ယိုကိုယ်တိုင် ဖန့်ချန်အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဘေးရှိ အစေခံများကို ထွက်သွားရန် လက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် တစ်ဝက်မှာ အတည်၊ တစ်ဝက်မှာ နောက်ပြောင်သလို လေသံဖြင့် ဆို၏။
"ဖန့်မိတ်ဆွေ လူ့လောကကိုးခုက ဒီလောက်ကျယ်တာ၊ မင်းက ဒီကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတယ်ဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးက... ငါ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးနဲ့ မခြားဘူး "
"ဒါကြောင့် ဖန့်မိတ်ဆွေ အနေနဲ့ လာရင်းကိစ္စကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့... အကယ်လို့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုရင်တော့ မပြောပါနဲ့တော့၊ ငါတို့က အခု အေးအေးဆေးဆေး နေနေကြတဲ့လူတွေပဲ၊ ဒီကိစ္စတွေအတွက် ပူပန်မနေချင်တော့ဘူး"
"ချင်းကျွဲ မိတ်ဆွေက မင်းကို ဘာလို့ အလေးထားသလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်၊ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ့မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
"ကိစ္စတစ်ခုကို နင်မိတ်ဆွေ တို့နဲ့ တိုင်ပင်ချင်လို့ပါ။ ဒီကိစ္စက လူ့လောကကိုးခုမှာ ပြောလို့မရဘူး၊ သယင်လောက ကို သွားမှ ရမယ်"
"ဒီနေရာမှာ ပြောလို့မရဘဲ ယင်လောကအထိ သွားပြောရမယ့် ကိစ္စက ဘာမို့လို့လဲ ယင်လောကထဲမှာ ဘေးအန္တရာယ်တွေ ဘယ်လောက်များလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား ငါတို့ ယင်လောကက အခြေစိုက်စခန်း တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းက ကိစ္စကို မေ့သွားပြီလား"
နင်ပေ့ယိုက ရယ်မောလျက် မေးသည်။
"မမေ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ငါက အေးအေးဆေးဆေး နေနေကြတဲ့လူတွေပဲလေ၊ ဘယ်သူက ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးဦးမှာလဲ "
ဖန့်ချန်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက်
"ဒီကိစ္စက ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနနဲ့ အနည်းငယ် ပတ်သက်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အသေးစိတ် ပြောလို့မရသေးဘူး။ တကယ်လို့ နင်မိတ်ဆွေ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ယင်လောကထဲက ဘိလပ်မြို့ ကို လာခဲ့ပါ"
"ငါတော့ မလာဘူး၊ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်တယ်၊ နောက်ပြီး ဘိလပ်မြို့ကလည်း အဝေးကြီးပဲ"
နင်ပေ့ယိုက တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
"ကဲ... လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း တခြားအကြောင်းတွေပဲ ပြောရအောင်"
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်က နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
နင်ပေ့ယိုက ဖန့်ချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရ၏။
နောက်ပိုင်း ရက်တိုတိုအတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် နေရာအနှံ့သို့ သွားရောက်ကာ ရွှီနန်ကွေ့ ၊လင်အန်းလန် အစရှိသော ရှဲ့ကျစ်အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။
သူတို့ကို တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် အနားမယူဘဲ ယွီထင်ကျဲ ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယခင်က ရှီးဇီအန်း နှင့်အတူ ဘိုးဘွားကန်တော့ခဲ့သည့် ရှီမိသားစု၏ ဒုတိယမြောက်ဘိုးဘေး ရှီလျော့ နှင့် တတိယမြောက်ဘိုးဘေး ရှီဖုန်း တို့ကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။
ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့် (၃) မသေမျိုးများဖြစ်ပြီး အဆင့် (၄) သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ယွီထင်ကျဲက အဓမ္မ ယင်လောကကူးခြင်း ပြုခိုင်းစေပြီးနောက် ယင်စစ်သည် များအဖြစ် ရာထူးခန့်အပ်လိုက်တော့သည်။
ဖူထူလောက၊ ချုံရှန်းမြို့
နတ်မင်းနန်းတော် ၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများ အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပနေကြသည်။
ဤအစည်းအဝေးကို ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်၏ ကိုယ်စား ဝမ်နုန်ချောင် ဟုခေါ်သော မု မသေမျိုးအရှင်က ဦးစီးကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။
အစည်းအဝေး၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ မကြာသေးမီက နတ်မင်းနန်းတော်သည် အခြားအင်အားစုများနှင့် ပဋိပက္ခများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူသူအင်အား ပြုန်းတီးခဲ့ရသဖြင့် ထိုကိစ္စများကို မည်ကဲ့သို့ ဖြေရှင်းမည်နည်းနှင့် မည်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လက်စားချေမည်နည်းဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ မဟာမြေမသေမျိုးအရှင်ကို ကြယ်မိုးမသေမျိုးအရှင်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ပေးလိုက်နိုင်သဖြင့် ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာအတွင်း ပြန်ပေါ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ယွီထင်ကျဲက ထွက်မသွားသေးဘဲ မုမသေမျိုးအရှင်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
အခြားသော နန်းတော်စောင့် မသေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝမ်ရှိုချွဲ က လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ကြာရှည်မနေဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ယွီတာအိုကျင့်ဖော်... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ "
မုမသေမျိုးအရှင်က ပြုံးလျက် မေးသည်။
သူ့ရှေ့က ထိုအဆင့် (၄) မသေမျိုးမှာ နတ်မင်းနန်းတော်သို့ ရောက်လာသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း နန်းတော်စောင့် မသေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် မုမသေမျိုးအရှင်က သူ့ကို အထင်မကြီးပေ။
ယွီထင်ကျဲမှာ နတ်မင်းနန်းတော်ထဲတွင် အခြေအမြစ် မရှိသူဖြစ်ရာ အချို့သောအချိန်များတွင် သူသည် ယွီထင်ကျဲကို အလုပ်များပင် ခိုင်းစေတတ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ အထက်လူကြီးနှင့် လက်အောက်ငယ်သားကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
သို့သော်လည်း အပြင်ပန်းအရမူ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံတတ်၏။
"မုမိတ်ဆွေ... ကျုပ် သိချင်တာလေးတစ်ခု ရှိလို့ပါ။ မုမိတ်ဆွေက ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကြားမိပါတယ်။ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ဝိညာဉ် တစ်ခုကို ဘာမှမထိမ်မချန်ဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဆေးမျိုး ရှိပါသလား "
ယွီထင်ကျဲက မေးလိုက်သည်။
မုမသေမျိုးအရှင်၏ မျက်နှာပေးမှာ မပြောင်းလဲဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်ပင် ဖြေသည်။
"အဲဒီလိုဆေးမျိုးကတော့ ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေက အားနည်းလွန်းတော့ ဆေးရှိန်ကို ခံနိုင်ပါ့မလားပဲ။ သူတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောစေချင်ရင် ဒီလိုဆေးမျိုး သုံးနေစရာ မလိုပါဘူး "
"ယွီမိတ်ဆွေရဲ့ အဆင့် (၄) မသေမျိုး စွမ်းအားနဲ့တင် နည်းနည်းလောက် နှိပ်စက်လိုက်ရင် တစ်ဖက်လူက အရာအားလုံးကို ထွေးထုတ်ဖို့အတွက် တောင်းပန်လာမှာ သေချာပါတယ်"
"အင်း... တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ချို့ယွင်းနေရင်ရော "
ယွီထင်ကျဲက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး မေးသည်။
မုမသေမျိုးအရှင်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း
"မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းနေရင်လည်း ဆေးသုံးစရာ မလိုပါဘူး။ ကျုပ် ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်အတတ် တစ်ခုကို သိထားတယ်၊ အဲဒါက ဒီလိုနေရာမှာ အသုံးဝင်တယ် "
သူက စကားကို ခေတ္တရပ်ပြီး
"ဒါဆိုရင်လည်း... ကျုပ် အခုလောလောဆယ် အလုပ်မရှိတာနဲ့ အတူတူ သွားလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒီအတတ်ကို တခြားသူကို သင်ပေးလို့ မရဘူး၊ ကျုပ်ကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်မှ ရမယ်"
ဤသို့ပြောပြီးနောက် မုမသေမျိုးအရှင်က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
"နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဆိုတာ ငါတို့လို ယင်လောကကူးသူ တွေအတွက်တော့ အကျိုးရှိတာပဲ ရှိတာပါ။ ယွီမိတ်ဆွေလည်း နောင်ကျရင် ဒီကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး အားမစိုက်ပါနဲ့တော့"
ယွီထင်ကျဲက တစ်ဖက်လူ၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မုမသေမျိုးအရှင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များအကြောင်းနှင့် ဖူထူလောကမှ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များကို စတင်ပြောဆိုတော့သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ချုံရှန်းမြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဝမ်ရှိုချွဲ ပြန်ပေါ်လာသည်။
သူ့နောက်တွင် နတ်မင်းနန်းတော်မှ အဆင့် (၃) မသေမျိုးနှစ်ဦးလည်း ပါလာ၏။
"ဝမ်နုန်ချောင်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ယွီထင်ကျဲနဲ့ ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားတာလဲ"
ဝမ်ရှိုချွဲ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အကယ်၍ ယွီထင်ကျဲသာ မုမသေမျိုးအရှင်ဘက် ပါသွားလျှင် နတ်မင်းနန်းတော်၏ အင်အားချိန်ခွင်လျှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပေလိမည်။
"ယင်ချွဲ မသေမျိုးအရှင်... ကျွန်တော်တို့ နောက်က လိုက်ကြည့်ကြမလား "
ဟု အဆင့် (၃) မသေမျိုး တစ်ဦးက အကြံပြုသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နိမ့်လွန်းတယ်၊ လိုက်သွားရင် သေချာပေါက် အသိခံရလိမ့်မယ်"
ဝမ်ရှိုချွဲက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး
"ငါတစ်ယောက်တည်း သွားကြည့်မယ်။ ငါက အဆင့် (၄) မသေမျိုးပဲ၊ အသိခံရရင်တောင် သူတို့ ငါ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
လမ်းခရီးတော်တော် ဝေးဝေးသို့ ရောက်လာသောအခါ မုမသေမျိုးအရှင်က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သလို ဖြစ်လာပြီး ဆိုသည်။
"ယွီမိတ်ဆွေ နောင်ကျရင် ချုံရှန်းမြို့ထဲမှာပဲ ဂူဗိမာန်တစ်ခု ဆောက်လိုက်ပါလား၊ ဘာလို့ ဒီလို ချောင်ကျတဲ့ နေရာမျိုးမှာ လာနေရတာလဲ တစ်ခါတစ်လေ အသိစိတ်မရှိတဲ့ ယင်မိစ္ဆာကြီး တွေနဲ့ တွေ့ရင် အလုပ်ရှုပ်တာပဲ အဖတ်တင်မယ်"
"ကျုပ်ရဲ့ ဒီဂူဗိမာန်က ဟိုးအရင်ကတည်းက ရှိနေတာဆိုတော့ နေသားကျနေပါပြီ။ မုမိတ်ဆွေ မှာ အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်ရှိသေးရင်... နောက်မှ လုပ်ကြမလား "
ယွီထင်ကျဲက မေးလိုက်သည်။
မုမသေမျိုးအရှင်က ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ရောက်မှ ရောက်လာပြီပဲ၊ နောက်တစ်ခေါက် စောင့်နေစရာ ဘာလိုမလဲ။ ငါတို့အားလုံးက နတ်မင်းနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်စောင့် မသေမျိုးတွေပဲလေ၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီသင့်တာပေါ့ "
"ငါ မင်းကို ဒီတစ်ခါ ကူညီမယ်၊ မင်းကလည်း နောက်ကျရင် ငါ့ကို ပြန်ကူညီပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ"
ယွီထင်ကျဲက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ယွီထင်ကျဲ၏ ဂူဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
မုမသေမျိုးအရှင်က ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်လိုက်ပြီး
"အဲဒီ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘယ်မှာလဲ"
ဟု မေးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။
ဂူဗိမာန်၏ အပြင်ဘက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော တားမြစ်ချက် များ ကျရောက်လာပြီး ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
ထိုအချိန်မှာပင် ဟွမ်ဝူကျိ နှင့် နဂါးအိုကြီးတို့မှာ အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ယွီထင်ကျဲ အပါအဝင် ဆိုလျှင် မုမသေမျိုးအရှင်မှာ လက်ရှိတွင် သူနှင့် အဆင့်တူ အဆင့် (၄) မသေမျိုး သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
မုမသေမျိုးအရှင်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
"ယွီမိတ်ဆွေ ငါ မင်းကို ဘာမှ မစော်ကားခဲ့ဖူးပါဘူးနော် ဒါက မင်းရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုလား ငါ မင်းနဲ့အတူ ချုံရှန်းမြို့က ထွက်လာတာကို လူအများကြီး မြင်ခဲ့ကြတယ်။ ငါ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်က မင်းကို လွှတ်ထားမယ် ထင်နေလား မင်းနေတဲ့ ဖန်တီးရှင်ဂြိုလ် တစ်ခုလုံး သွေးပင်လယ်ဖြစ်ပြီး သေကျေပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် "