အခန်း (၅၂၁-၅၂၂)

အခန်း (၅၂၁) လှည့်စားခြင်းမျက်နှာဖုံး၏ အပြောင်းအလဲ

​"အကြီးအကဲရွှမ်... အားလုံး နိုးလာကြပါပြီ"

​တပည့်တစ်ဦးက မျက်လုံးမှိတ်ထားဆဲဖြစ်သော အကြီးအကဲ ရွှမ်ယီကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

​အကြီးအကဲရွှမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်း အမှန်တကယ် နိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​"အားလုံး နိုးလာတာ ကောင်းပါတယ်။ အခုဆိုရင် မင်းတို့အားလုံး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိလောက်ပြီလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ဒါကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘဲ တိုးတက်အောင် လုပ်ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အခု တခြားတစ်နေရာကို သွားကြမယ်။ အားလုံး မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဧရာမကျားငန်းဖြူပေါ် တက်ကြ" သူမက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။

​သူမသည် သူမ၏ သားရဲအိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သားရဲတစ်ကောင် ထွက်လာသည်။

​၎င်းမှာ ငန်းတစ်ကောင်နှင့် ပုံစံတူသော်လည်း ကျား၏ အရေခွံရှိသည့် ဧရာမ သားရဲကြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်မှာ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ ဖြစ်ပြီး၊ လင်းနို့တောင်ပံများနှင့် ဆင်တူကာ အဖြူရောင် ရှိသည်။

​၎င်းကို ဧရာမကျားငန်းဖြူဟု ခေါ်ပြီး အလျား ၁၀ မီတာခန့် ရှိသည်။ အတောင်ပံ ဖြန့်လိုက်ပါက မီတာ ၃၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။

​ဧရာမကျားငန်းဖြူသည် ထူးခြားသော မိုးပျံ သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲမူ၏ မှောင်မိုက်ဝိညာဉ်ပျံလွှားကဲ့သို့ အရှိန်မမြန်သလို ခွန်အားလည်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတွင် အခြားသော အထူးပြုချက် တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် လူအများအပြားကို ကျောပေါ်တွင် တင်ဆောင်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ပို့ဆောင်ရေး သားရဲအဖြစ် လူသိများသည်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ၎င်းကို အများဆုံး အသုံးပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ရာကျော်ကို အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်သဖြင့် အကြီးအကဲရွှမ် အပါအဝင် အားလုံးပေါင်း ၅၁ ဦးကို သယ်ဆောင်ရန်မှာ ၎င်းအတွက် ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်သည်။

​တပည့်များက မတ်တပ်ရပ်ကာ ဧရာမကျားငန်းဖြူပေါ်သို့ စတင်တက်ကြသည်။ လုံချန်းသည်လည်း အခြားသူများနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ သူ လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူ၏ ကျောပြင်ဆီမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့အပေါ် ဤသို့ ခံစားနေသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း လှည့်ကြည့်စရာပင် မလိုဘဲ သူ သိနေသည်။ မီလောင်မှာ သူ၏ သွေးကို ဆာလောင်နေမည်မှာ ရှင်းနေသော်လည်း သူမ ဖြစ်ချင်သည်အား သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

​တပည့်များ အားလုံး နေရာယူပြီးနောက် ရွှမ်ယီကလည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ဧရာမကျားငန်းဖြူ၏ ကျောပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

​ဧရာမကျားငန်းဖြူသည် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ဤအလွှာရှိ လားရာတစ်ခုဆီသို့ စတင် ပျံသန်းတော့သည်။

​လုံချန်းသည် သားရဲပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း သူတို့ ဘယ်ကို သွားနေကြသလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။ အခြားသူများကလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိုမေးခွန်းကိုပင် မေးနေကြသဖြင့် သူတို့လည်း သိပုံမရကြောင်း သူ သေချာသွားသည်။ လုံချန်းသည် အခြားတပည့်များထံမှ ကျောင်းတော်အကြောင်း မေးခွန်းအချို့ ထပ်မေးချင်သော်လည်း ရွှမ်ယီမှာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ထိုင်နေသဖြင့် အခွင့်အရေး မရပေ။ သူ ပြောသမျှကို သူမ ကြားသွားလိမ့်မည်ဟု သူ သိနေသည်။

​ဧရာမကျားငန်းဖြူသည် မိနစ် ၂၀ ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာသည်။ မကြာမီမှာပင် ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ယူထားသည့် စံအိမ်ကြီးတစ်လုံး၏ ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် ထိုစံအိမ်ကြီးကို မြင်သောအခါ ဤနေရာက ဘာဖြစ်မလဲဟု သိချင်နေမိသည်။ ၎င်းက သူ့ကို ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ မြို့ကြီးများမှ စံအိမ်ကြီးများကို သတိရစေသည်။ ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နေအိမ်လားဟု သူ တွေးနေမိသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နေအိမ် အမှန်ဖြစ်ပါက အပြင်ပန်းမှ ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလွန်းလှသဖြင့် ထိုလူသည် အကြီးအကဲများထက် ရာထူးအများကြီး ပိုမြင့်မည့်သူ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

​သားရဲကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မဆင်းသက်မီမှာပင် ရွှမ်ယီက ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ မိုးပျံ သားရဲကြီး မြေပေါ်နားပြီးမှ အခြားတပည့်များက ဆင်းလာကြသည်။

​ရွှမ်ယီသည် သားရဲကို သားရဲအိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး အထဲသို့ လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

​သူမသည် စံအိမ်ကြီးဆီသို့ စတင် လျှောက်သွားသည်။ သူမ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် တံခါးမှာ သူမ တွန်းစရာမလိုဘဲ အလိုအလျောက် ပွင့်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အလိုအလျောက် တံခါးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင်။

​'လူကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး တံခါးဖွင့်ပေးတဲ့ ဝင်္ကပါလား။ တကယ် မိုက်တာပဲ' လုံချန်းက တံခါးပွင့်ရသည့် အကြောင်းရင်းအား ခန့်မှန်းရင်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝင်္ကပါကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။

​အခြားတပည့်များကလည်း သူမနောက်မှ စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

​လုံချန်းသည် စံအိမ်၏ အတွင်းပိုင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နေအိမ်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ဧရာမ ခန်းမကြီးတစ်ခန်းသာ ဖြစ်သည်။

​ခန်းမကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

​ထိုဝင်္ကပါ၏ အပြင်ဘက်တွင် ကုလားထိုင်တစ်လုံး ရှိပြီး အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် အလွန်ပင် သာမန်ဆန်လှသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သန့်ရှင်းပင် မနေပေ။ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များကိုပင် မြင်နေရပြီး ကြာမြင့်စွာကတည်းက မသန့်ရှင်းရသေးသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်ကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

​အဘိုးအိုသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူတို့ အားလုံး အထဲဝင်လာသည့်တိုင် မျက်လုံးကို ဖွင့်မကြည့်ပေ။

​"ရွှမ်ယီ... ဒီနေ့ သူတို့ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ" အဘိုးအိုက ရွှမ်ယီကို ကြည့်ပင် မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

​ရွှမ်ယီသည် အဘိုးအိုဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ နားနားသို့ တစ်စုံတစ်ခု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

​အဘိုးအိုသည် သူမ၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

​သူသည် တပည့်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။ လုံချန်းသည် ထိုအဘိုးအိုက သူ့ကို အထူးတလည် စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

​ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုံချန်းသည် မျက်နှာဖုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် သွေးမျိုးဆက်ကျောင်းတော်မှ ဝင်္ကပါသခင် တစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားခဲ့သည်။ လှည့်စားခြင်း မျက်နှာဖုံး အလုပ်လုပ်ရခြင်းမှာ ၎င်းပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် အထူးဝင်္ကပါများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

​ထိုဝင်္ကပါ အချို့မှာ လုံချန်းအနေဖြင့် မည်သို့ ပြင်ဆင်ရမည်ကို မသိသေးသော အရာများ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုဝင်္ကပါများကို ပြုပြင်ပြီး မျက်နှာဖုံးအား အဆင့်မြှင့်တင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ သို့မှသာ မျက်နှာကိုသာမက လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကိုပါ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ အရွယ်အစား မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ မိမိအလိုရှိသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ၏ ဝင်္ကပါ ဗဟုသုတ အကန့်အသတ်ကြောင့် ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

​ထိုဝင်္ကပါများကို သူ မပြုပြင်နိုင်သော်လည်း သူ ပြုပြင်နိုင်သည့် အချို့သော ဝင်္ကပါများ ရှိနေသည်။

​၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ ကန့်သတ်ချက် ဝင်္ကပါ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသုံးပြုသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပေါ် မူတည်ပြီး မျက်နှာဖုံး အသုံးပြုနိုင်စွမ်းကို ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လုံချန်းသည် ယခင်က ၎င်းကို အချိန်အကြာကြီး အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မျက်နှာဖုံးအား အလွဲသုံးစား မလုပ်နိုင်ရန် ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လုံချန်းမှာ ထိုဝင်္ကပါကို ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သည်။

​ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် မျက်နှာဖုံးကို အချိန်အကြာကြီး အသက်သွင်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း၏ သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ၎င်းကို အပြီးသတ် ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေကျောင်းတော်သို့ သွားမည့် ခရီးတွင် ဤမျက်နှာဖုံးမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံး လက်နက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သူ ပြုပြင်ခဲ့သည့် နောက်ထပ် ဝင်္ကပါတစ်ခုမှာ မျက်နှာဖုံး၏ အစွမ်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ အစွမ်းကို ပိုမို အားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မဆိုထားနှင့် ၎င်းထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏ ရုပ်ဖျက်မှုကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်သည့်အခါ သူ စိတ်မပူတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားကြည့်စေကာမူ သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

​အဘိုးအိုသည် လုံချန်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ရွှမ်ယီဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် နင် နောက်နေတာလား"

​"ဒါ အမှန်တရားပါ၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မ ဒီကို လာခဲ့တာ။ ဒါက တကယ့်ကို အရေးကြီးပါတယ်၊ ဆရာလည်း ဒါကို နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတည်တော့ မပြုရသေးဘူး။ ကျွန်မက ဒါကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့နဲ့ အတည်ပြုချင်လို့ လာခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်မ မှားသွားခဲ့ရင်လည်း ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိအောင် ဒီမှာတင် မြှုပ်နှံထားလို့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းလုံး တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်" သူမက အဘိုးအို၏ နားနားသို့ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

​"အဲဒါထက်တောင် ပိုဦးမယ်" အဘိုးအိုက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ... နင် ဒါကို သုံးနိုင်ပါတယ်" သူက ခွင့်ပြုချက် ပေးလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၅၂၂) အဲဒါလား

​ရွှမ်ယီသည် တပည့်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ကဲ အားလုံးပဲ... အတန်းထဲမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးရဲ့ အရေးပါပုံနဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်တွေအပေါ်မှာပဲ အဓိက အားမကိုးသင့်တဲ့အကြောင်း ငါ ပြောပြခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ ငါတို့ တခြားဟာတစ်ခု လုပ်ကြမယ်"

​"တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်အပြင် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို သက်ရောက်မှုရှိစေတဲ့ တခြားအချက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ အဲဒီထဲက နှစ်ခုကတော့ ပါရမီနဲ့ အလားအလာပဲ။ မင်းတို့ထဲက အများစုက ဒီနှစ်ခုရဲ့ ကွာခြားချက်ကို နားမလည်ကြသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ရှင်းပြမယ်"

​"ကမ္ဘာမြေရဲ့ အစွန်းအထိ ပြေးချင်နေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်ပါ။ အချက်အလက်တချို့ ပြည့်စုံမယ်ဆိုရင် သူ ဒါကို လုပ်နိုင်ပါတယ်။ သူ လုပ်ဖို့ လိုတာက ပန်းတိုင်ရောက်တဲ့အထိ မရပ်မနား ပြေးနေဖို့ပဲ။ သူရဲ့ အပြေးနှုန်းနဲ့ ခံနိုင်ရည်က ပန်းတိုင်ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာကို သတ်မှတ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်ဖို့ သူ လိုအပ်တဲ့ နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ လမ်းရှိဖို့ပဲ။ တကယ်လို့ ရှေ့မှာ လမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုရင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန်၊ ဘယ်လောက်ပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိရှိ ရှေ့ဆက် ပြေးလို့ မရတော့ဘူး" ရွှမ်ယီက ဆိုသည်။

​"ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အတူတူပါပဲ။ သူတို့က ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဆိုတဲ့ လမ်းဆုံးကို ရောက်ချင်ကြတယ်။ ပါရမီဆိုတာက သူတို့ရဲ့ ပြေးနိုင်စွမ်းနဲ့ အပြေးနှုန်းပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သူတို့မှာရှိတဲ့ အရှိန်နဲ့ ပါရမီပေါ့။ ပါရမီ ပိုကောင်းတဲ့သူတွေက အဆင့်တက်တာ ပိုမြန်တယ်" သူမက ဆက်ပြောသည်။

​တပည့်များက သူမ၏ စကားကို နားလည်သည့်ပုံစံဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

​"ကျင့်ကြံသူတွေကို သက်ရောက်မှုရှိတဲ့ နောက်ထပ်အရာကတော့ အလားအလာပဲ။ အဲဒါက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းအစ အကန့်အသတ်ပဲ။ တချို့လူတွေက အလားအလာ မြင့်မားကြပြီး တချို့ကတော့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အလားအလာ နိမ့်ကြတယ်။ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပါရမီ သိပ်မရှိဘူးဆိုရင် သူ အလားအလာ ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြင့် အလကားပဲ။ အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ပါရမီ အလွန်ကောင်းပြီး အလားအလာ နိမ့်နေမယ်ဆိုရင်လည်း ဒါဟာ အလဟဿပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အလားအလာ အကန့်အသတ်ကို ကျော်ဖြတ်လို့ မရနိုင်လို့ပဲ။ အဲဒါက လမ်းဆုံးသွားတဲ့ မြေပြင်လိုပဲ။ သူတို့မှာ ခံနိုင်ရည်နဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေဦးတော့ ရှေ့ကို ဆက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး"

​"အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ခရီးလမ်းမှာ ပါရမီနဲ့ အလားအလာဟာ အရေးကြီးဆုံး အချက်တွေထဲက တစ်ခုလို့ ငါတို့ ပြောကြတာ။ ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာက မင်းတို့ရဲ့ အလားအလာကို စမ်းသပ်ဖို့၊ မင်းတို့ရဲ့ အားသာချက်နဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုနားလည်လာစေဖို့ ဖြစ်တယ်" သူမက ကြေညာလိုက်သည်။

​"အဲဒီ ဝင်္ကပါက ငါတို့ရဲ့အရင် ကျောင်းတော်အရှင်က အလားအလာခန်းမမှာ ခင်းကျင်းခဲ့တဲ့ အရာပဲ။ အဲဒါက မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုင်းတာပေးလိမ့်မယ်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဲဒီအလယ်မှာ သွားရပ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အလားအလာကို တိုင်းတာရမယ်" ရွှမ်ယီက ခန်းမအလယ်ရှိ ဧရာမ ဝင်္ကပါကြီးကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ငါတို့ အရင်အတိုင်း အစီအစဉ်အတိုင်း သွားမယ်။ မင်းတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ မဲလိပ်တွေကို သိကြမှာပါ။ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးတဲ့သူကနေ စမယ်၊ ပြီးရင် နိုင်တဲ့သူ၊ ပြီးရင် ဒုတိယတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးတဲ့သူ... ဒီလိုပဲ သွားမယ်။ ကိုယ့်အလှည့်ကိုယ် သိကြမှာပါ၊ စလိုက်ကြရအောင်" သူမက ဆိုသည်။

​သူမသည် လုံချန်းကို သတိထားနေသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ရိုက် မခေါ်ဝံ့ပေ။ အကယ်၍ သူမက သူ့ကို အရင် ခေါ်လိုက်လျှင် သူ့မှာ အမှိုက်လို အလားအလာမျိုးသာ ရှိနေပါက သူမအတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်ရုံသာမက နောင်တွင်လည်း အခက်တွေ့နိုင်သည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံချန်းက ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သမျှကို မူယွမ်အား သေချာပေါက် ပြန်ပြောပြမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

​လုံချန်းကို အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့ခြင်းကပင် မူယွမ်အား စော်ကားသလို ဖြစ်နေပြီဖြစ်၍ မူယွမ်ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာ ကြားရလိမ့်မည်ဟု ရွှမ်ယီ သိထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ပြဿနာ မရှိသေးပေ။ သို့သော် လုံချန်းကို အရင်ခေါ်ပြီး သူ ကျရှုံးသွားပါက မူယွမ်သည် သူမက သူမ၏သားကို တမင်တကာ လှောင်ပြောင်ရန် လုပ်ဆောင်သည်ဟု ထင်သွားလိမ့်မည်။

​ထို့ကြောင့် လုံချန်း ပြန်ပြောသည့်အခါ မူယွမ် အလွန်အမင်း စိတ်မဆိုးစေရန် ဤကိစ္စမှာ လုံချန်းနှင့် တမင်တကာ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိသယောင် ရွှမ်ယီက ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ပထမဆုံး လူက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ဝင်္ကပါအလယ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

​ဝင်္ကပါမှာ စတင် တောက်ပလာပြီး အခန်းတစ်ခန်းလုံး အလင်းများဖြင့် ပြည့်သွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝင်္ကပါမှာလည်း တောက်ပခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

​ဝင်္ကပါထဲတွင် ရပ်နေသူမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရွှမ်ယီကို ကြည့်လိုက်ရာ ရွှမ်ယီက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အခြားတပည့်များကလည်း အပေါ်သို့ မော့ကြည့်နေကြသည်။ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော အဘိုးအိုမှလွဲ၍ လူတိုင်း အပေါ်သို့ ကြည့်နေကြသည်။

​ထိုမိန်းကလေးလည်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က အဖြူရောင်ဖြစ်နေသော အမိုးမှာ အရောင်ပြောင်းသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ယခုအခါ အပြာရောင် ဖြစ်နေသည်။

​"ပျမ်းမျှ အလားအလာပဲ၊ မဆိုးပါဘူး။ ပြန်သွားတော့" ရွှမ်ယီက ထိုမိန်းကလေးကို ပြောလိုက်သည်။

​မိန်းကလေးမှာ နောက်သို့ ပြန်လျှောက်လာသည်။

​"အလားအလာ အဆင့် ၇ ဆင့် ရှိတယ်။ အဆင့် ၁ က အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၇ ကတော့ ဒီနေရာမှာ အားအကောင်းဆုံးပဲ"

​"မင်းတို့ ဝင်္ကပါထဲမှာ ရပ်လိုက်တဲ့အခါ မင်းတို့ရဲ့ အလားအလာ အဆင့်ကို ဖော်ပြဖို့ ဒီနေရာရဲ့ အမိုးက အရောင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်"

​"အဆင့် ၁ က ခရမ်းရောင်၊ အဆင့် ၂ က မဲနယ်ရောင်၊ အဆင့် ၃ က အပြာရောင်၊ အဆင့် ၄ က အစိမ်းရောင်၊ အဆင့် ၅ က အဝါရောင်၊ အဆင့် ၆ က လိမ္မော်ရောင်နဲ့ အဆင့် ၇ ကတော့ အနီရောင်ပဲ။ အဲဒါကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်အလားအလာကို ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ အပြာရောင်က အဆင့် ၃ ပါရမီ ဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်၊ ဒါကြောင့် မဆိုးဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်" ရွှမ်ယီက အခြားသူများကို ရှင်းပြသည်။

​"ကဲ... နောက်တစ်ယောက်၊ ရှေ့ထွက်ခဲ့" သူမက ဆိုသည်။

​နောက်ထပ် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှေ့ထွက်လာသည်။ သူမမှာ ပထမတိုက်ပွဲတွင် နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမ စက်ကွင်းထဲတွင် ရပ်လိုက်သောအခါ တပည့်အများစုက သူမသည် ရှေ့ကမိန်းကလေးထက် ပိုကောင်းသော အလားအလာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားကြသော်လည်း သူမ ရရှိသော အရောင်မှာလည်း အပြာရောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၃ ချင်း အတူတူပင်။ မိန်းကလေးမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လျှောက်လာသည်။

​တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တပည့်များမှာ စက်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူတို့၏ အလားအလာကို စစ်ဆေးကြသည်။

​အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးမှာ အဆင့် ၆ အလားအလာ ရှိသော ရူရှင် ဖြစ်သည်။ သူ ဝင်္ကပါထဲတွင် ရပ်နေစဉ် အမိုးမှာ တောက်ပသော လိမ္မော်ရောင် ဖြစ်သွားသည်။

​အခြားတပည့်များမှာ ယခုအချိန်အထိ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော သူ၏ အလားအလာကို ကြည့်ပြီး အံ့သြတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ ရူရှင်၏ ရှေ့မှ လူအများစုမှာ အဆင့် ၃ သို့မဟုတ် အဆင့် ၄ အလားအလာသာ ရှိကြသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် အဆင့် ၅ အလားအလာ ရှိသူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဤအတန်း၏ အတော်ဆုံးတပည့် ဖြစ်သဖြင့် လူအများစုက ဤရလဒ်ကို မျှော်လင့်ထားကြပြီးသား ဖြစ်သည်။

​ရူရှင်သည် ဘာမှ ကြွားဝါခြင်း မရှိဘဲ တိတ်တဆိတ် နောက်သို့ ပြန်လျှောက်လာသည်။

​လူများမှာ ဝင်္ကပါထဲ ဝင်လိုက် ထွက်လိုက်ဖြင့် မကြာမီမှာပင် တပည့် ၄၈ ဦး စစ်ဆေးပြီးသွားသည်။ ထို ၄၈ ဦးထဲတွင် ရူရှင်တစ်ဦးတည်းသာ အဆင့် ၆ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၅ ရှိသူ ၅ ဦး၊ အဆင့် ၄ ရှိသူ ၁၇ ဦး ရှိပြီး ကျန်ရှိသူများမှာ အဆင့် ၃ အလားအလာများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအချိန်အထိ အဆင့် ၂ သို့မဟုတ် အဆင့် ၁ ပါရမီ ရှိသူ တစ်ဦးမျှ မပါဝင်သေးပေ။

​"မီလောင်... ရှေ့ထွက်ခဲ့" ရွှမ်ယီက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် ရှုံးခဲ့သော မီလောင်ကို သတိပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အလှည့် ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

​မီလောင်သည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ ဝင်္ကပါထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ဝင်္ကပါမှာ စတင် တောက်ပလာပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ရပ်တန့်သွားသည်။ လူတိုင်း ကောင်းကင်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမိုးပေါ်တွင် တောက်ပသော အဝါရောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

​"အဆင့် ၅ ပါရမီပဲ" မီလောင်က ဂုဏ်ယူသော အပြုံးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ခေါင်းကို မော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လျှောက်လာသည်။

​"နင် ငါ့ကို ကံကောင်းလို့ နိုင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ ဒီမှာတော့ နင် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားမှာကို ငါတို့အားလုံး သိတယ်။ သွားလေ... သွားပြီး အရှက်ကွဲလိုက်စမ်းပါ" သူမက လုံချန်း၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် တိုးတိုးလေး ပြောသွားသည်။

​လုံချန်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ နေလိုက်သည်။

​"မူလင်း... နင်က နောက်ဆုံးလူပဲ။ ဝင်္ကပါထဲ ဝင်လိုက်တော့" ရွှမ်ယီက လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။ အဘိုးအိုသည် လုံချန်း၏ အလားအလာကို မြင်ချင်သကဲ့သို့ နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။

​လုံချန်းသည်လည်း သူ၏ အလားအလာကို သိချင်နေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။ သို့သော် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိမှန်း သူ သိသည်။ သူ၏ အလားအလာကို သိလိုက်ရသည်က ပိုကောင်းမည် ဖြစ်သည်။

​သူသည် နှေးကွေးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ ဧရာမ ဝင်္ကပါကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ဝင်လိုက်သည်။

​လုံချန်း ဝင်္ကပါအလယ်တွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ၎င်းမှာ စတင် တောက်ပလာတော့သည်။

​သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်။ အလွန် ထူးခြားနေသည်။