အခန်း (၅၂၉-၅၃၀)
Vol. 53 Ch. 529-530
အခန်း (၅၂၉) သူ့ကို အပြတ် ငြင်းလိုက်ပါလား
ဧရာမကျားငန်းဖြူသည် အကြီးအကဲ ရွှမ်ယီ၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
တပည့်များအားလုံး အောက်သို့ဆင်းကာ ထိုင်ခုံများဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။
"ခွဲခြားသိနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကတော့..."
"ဟေ့... စွန်း... မင်းက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်နေတဲ့ ကောင်လေးရဲ့ ဆရာလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား။ လာပါ... ငါနဲ့ပဲ လိုက်ခဲ့စမ်းပါ။ ငါတို့ အန္တရာယ်မရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနဲ့ ချစ်ကြည်ရေး လက်ဝှေ့ထိုးကြရအောင်"
ထိုကောင်လေးက အဖြေပေးခါနီးမှာပင် နောက်ထပ် ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာပြီး သူ့ပခုံးကိုဖက်ကာ အတင်းခေါ်ထုတ်သွားတော့သည်။
"ငါ အဖြေရခါနီးမှပဲ" လုံချန်းက ထိုကောင်လေး သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ဝေးရာသို့ ပါသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
လုံချန်းသည် စကားပြောရန် အခြားတစ်ယောက်ထံသို့ လျှောက်သွားသော်လည်း ထိုသူကလည်း သူ၏သူငယ်ချင်းနှင့်သာ စကားပြောနေပြီး လုံချန်းကို လျစ်လျူရှုထားသည်။
သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းမှာ သူတို့အုပ်စုနှင့်သူတို့ စကားပြောရန် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ စကားဝိုင်းအများစုမှာလည်း ရူရှင်နှင့် သက်ရှိညွန်ပျံအကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။
မည်သူ့ကိုမျှ အဖြေပေးအောင် သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ လောလောဆယ်တော့ သူ လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော်လည်း ဤနေရာရှိ အခြားတပည့်များနှင့်တော့ ရန်စဖြစ်၍ မရသေးပေ။
'မူလင်းက မိန်းကလေးတွေနဲ့ အဆင်မပြေဘူးလို့ ငါထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အတန်းထဲမှာ ဘယ်သူနဲ့မှ အဆက်အဆံ မရှိခဲ့ဘူးထင်တယ်။ မိန်းကလေးတွေထားဦး၊ ယောက်ျားလေးတွေတောင် သူ့သူငယ်ချင်းလို မဆက်ဆံကြဘူး။ ဒီလူက တကယ့်ကို အထီးကျန်နေခဲ့တာပဲ။ ဒါက အချိန်ယူရဦးမှာပဲ' လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ဘယ်သူမှမရှိသော နေရာအလယ်တွင် ရပ်နေရင်း အဖြေများရရန် မည်သို့လုပ်ရမလဲဟု ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်စဉ်မှာပင် မီလောင်၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။
"အစ်မ" မီလောင်က လူတစ်ယောက်ထံသို့ အော်ဟစ်ကာ ပြေးသွားသည်။
လုံချန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တိုက်ကွင်းအဝင်ဝမှ သူတို့ထံသို့ လျှောက်လာသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ အသက်နှစ်ဆယ်အစောပိုင်းဟု ထင်ရသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမတွင် လှပသော မျက်ဝန်းညိုလေးများနှင့် ငွေရောင်ဆံပင်ရှည်များ ရှိသည်။ သူမသည် လှပသော ခြေတံများကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် အပြာရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် လုံချန်းနှင့် အရပ်အမောင်း တူညီပြီး ချောမောလှပသူ ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် ထိုမိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် ကျိချင်းနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ဟု မြင်သော်လည်း မျက်လုံးနှင့် ဆံပင်အရောင်မှာ မတူပေ။ သူတို့၏ မျက်နှာတွင်လည်း ကွာခြားမှု အနည်းငယ် ရှိသည်။ ကျိချင်း၏ မျက်နှာမှာ မြေခွေးမလေးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း ယခုရှေ့မှ မိန်းကလေးမှာ အပြစ်ကင်းသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိသည်။ သို့သော် လုံချန်းသည် သူမထံမှ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။
ထိုမိန်းကလေးမှာ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ကြင်နာတတ်ပုံ ပေါ်သော်လည်း သူမသည် မြင်တွေ့နေရသလောက် မကောင်းနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အာရုံခံစားမှုသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အပြင်ပန်းနှင့် အတွင်းစိတ် လုံးဝ ကွာခြားနေလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
ထိုမိန်းကလေးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင်လည်း သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့်ယှဉ်လျှင် အတော်ပင် အစွမ်းထက်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင် အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"အစ်မ" မီလောင်က အော်ဟစ်ရင်း ထိုမိန်းကလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်လိုက်သည်။
"သူက သူ့အစ်မလား။ ရုပ်ချင်းက လုံးဝမတူဘူးပဲ။ တစ်ယောက်က အဖေနဲ့တူပြီး နောက်တစ်ယောက်က အမေဆီက အလှအပတွေ ရခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ သူတို့နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူး" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အစ်မ... အဲဒီငတုံးက အခုထိ အစ်မကို ထပ်ကြည့်နေတုန်းပဲ။ သူ ဘယ်လောက် အရှက်မရှိဘူးလဲဆိုတာ လူတိုင်းကို ဘာလို့ ဖွင့်မပြောတာလဲ။ သူ့ကို အပြတ် ငြင်းလိုက်ပါလား" မီလောင်က ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးကို ပြောလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ မီလောင်၏ အစ်မဖြစ်ပြီး နာမည်မှာ မီယင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အတန်ငယ် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း လုံချန်းကတော့ သူမ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။
'နေဦး... မူလင်းကို စော်ကားနှောင့်ယှက်တယ်လို့ စွပ်စွဲခံရတဲ့ မိန်းကလေးက ဒီမိန်းကလေးလား။ မီလောင်က သူ့ကို သတ်တုန်းကတော့ အတည်ကြီး ပြောနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မူလင်းရဲ့ အတွေးတွေကို ဖတ်ပြီးပြီ။ သူ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ဒါဆို ဒီမိန်းကလေးက သူ့အစ်မကို လိမ်ပြောပြီး မူလင်းကို သတ်ခိုင်းလိုက်တာလား' လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးတောလိုက်သည်။
"ဒီမှာ အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ ဒါကို နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ အစ်မက အကြီးအကဲရွှမ်ကို လာတွေ့တာ။ သူ မရှိဘူးလား" မီယင်က ရွှမ်ယီကို ရှာဖွေရင်း မီလောင်ကို မေးလိုက်သည်။
"သူမ မရှိဘူး။ ရူရှင်ကို သက်ရှိညွန်ပျံဆီ ခေါ်သွားတယ်" မီလောင်က ပြန်ဖြေသည်။
"သက်ရှိညွန်ပျံ ဟုတ်လား။ ဘာလို့ သူ့ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားတာလဲ" မီယင်က မျက်မှောင် အကြီးအကျယ် ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဒါက ယဇ်ပူဇော်ပွဲ အတွက် လူရွေးချယ်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေ" ထိုသို့ ဆိုကာ မီလောင်က အရာအားလုံးကို စတင်ရှင်းပြတော့သည်။
"ဪ... နင်တို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေက ဒီနေ့မှ စတာလား။ ငါတို့အတန်းကတော့ မနေ့ကတည်းက ပြီးသွားပြီ" မီယင်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ပြောသည်။
"တကယ်လား။ အစ်မတို့ စမ်းသပ်မှုတွေ ပြီးသွားပြီလား။ အစ်မတို့ အတန်းက ဘယ်သူတွေ ရွေးခံရလဲ" မီလောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။
"ငါနဲ့ ဝမ်ကျွမ်ပေါ့။ ငါတို့အတန်း ကိုယ်စားပြုအနေနဲ့ ယဇ်ပူဇော်ပွဲမှာ ပါဝင်ကြမယ်" မီယင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်မ" မီလောင်က သူမ၏ အစ်မလက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကိုင်ရင်း ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုသည်။
"လာ... ထိုင်ရအောင်။ အကြီးအကဲက မကြာခင် ပြန်လာမယ်လို့ ပြောထားတယ်" ထိုသို့ ဆိုကာ မီယင်ကို ထိုင်ခုံများဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
"ဟွန်း"
မီလောင်သည် လုံချန်း၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် နှာမှုတ်သွားရန် မမေ့ပေ။
လုံချန်းသည်လည်း သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားကာ အကြီးအကဲ ပြန်လာသည်အထိ စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရွှမ်ယီ ပြန်လာချိန်တွင် လူတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် ထိုင်နေကြလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ထိုအခါ မီယင်က ရွှမ်ယီနှင့် စကားပြောနေစဉ် သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကောင်လေးကို သူ သိချင်သည့် မေးခွန်းများ မေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
လုံချန်း ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ရုံရှိသေး တစ်စုံတစ်ခုကို သူ အာရုံရလိုက်သည်။ သူ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရူရှင်နှင့်အတူ ပျံသန်းလာသော ရွှမ်ယီကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း သူတို့၏ ထိုင်ခုံများဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားထိုင်လိုက်ကြသည်။
ရွှမ်ယီသည် ရူရှင်နှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
လူတိုင်းက ရူရှင် အဆင်ပြေ မပြေကို လှမ်းကြည့်ကြသော်လည်း သူကတော့ အဆင်ပြေပုံ ရသည်။ သူသည် အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံရပြီး ကိုယ်အလေးချိန် အနည်းငယ် ကျသွားပုံရသည်မှအပ ကျန်သည်ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင်။
သူသည် အမူအရာမဲ့သော မျက်နှာဖြင့်ပင် သူ၏ ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။
"မင်း အောင်မြင်ခဲ့လား" သူ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလိုက်သော်လည်း ရူရှင်က မဖြေပေ။ သူသည် ထိုလူကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်ထားလိုက်သည်။
"မီယင်... နင် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ" ရွှမ်ယီက မီယင်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် မေးလိုက်သည်။
မီယင်က ရွှမ်ယီ၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားသည်။
"နှုတ်ဆက်ပါတယ် အကြီးအကဲရွှမ်။ ကျွန်မရဲ့ ဆရာက အကြီးအကဲဆီကို သတင်းစကားတစ်ခု ပါးလိုက်လို့ ကျွန်မ လာတာပါ" မီယင်က ရွှမ်ယီကို ဂါရဝပြုရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာသတင်းစကားလဲ" ရွှမ်ယီက စုံစမ်းလိုက်သည်။
မီယင်သည် ရှေ့တိုးကာ ရွှမ်ယီ၏ နားနားသို့ တစ်စုံတစ်ခု ကပ်ပြောလိုက်သည်။
"သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာလား" ရွှမ်ယီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ထပ်မံ မေးမြန်းသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" မီယင်က ရိုးရိုးသားသား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၅၃၀) လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲသို့ ဆင်းလာသော ရွှမ်ယီ
"သူ့ဆီကို ငါ့ဘက်က သတင်းစကားတစ်ခု ပြန်ပါးပေးနိုင်မလား" ရွှမ်ယီက မီယင်ကို မေးလိုက်သည်။
"ရတာပေါ့ အကြီးအကဲရွှမ်" မီယင်က နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြပြန်သည်။
"သူ့ကို သွားပြောလိုက်... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားသေလိုက်လို့" ရွှမ်ယီက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲရှိ လူတိုင်း အတိုင်းသား ကြားနိုင်လောက်သည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ ဆရာကို "သွားသေလိုက်" ဟု သတင်းစကား ပါးခိုင်းသော အကြီးအကဲရွှမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မီယင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ကုန်သည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့်သာ ရပ်နေမိတော့သည်။
အခြားတပည့်များမှာလည်း အံ့သြလွန်း၍ ဆွံ့အနနေကြစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရယ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဤမျှ တည်ကြည်လေးနက်နေသော လေထုထဲတွင် ရွှမ်ယီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံချန်းမှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်ချလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် မီယင်နှင့် ရွှမ်ယီတို့ ဘာပြောနေကြသနည်းဆိုသည်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး နားစွင့်နေခဲ့သည်။ မီယင်က တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ ဘာပြောသည်ကို သူ မကြားလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။ သို့သော် ရွှမ်ယီ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသဖြင့် သူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
လုံချန်း ရယ်နေသည်အား မြင်သောအခါ မီယင်မှာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ မီလောင်ကလည်း လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ထိုနည်းတူပင် တုံ့ပြန်သည်။
အခြားသူများကတော့ ရယ်မောနေသော လုံချန်းနှင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည့် ရွှမ်ယီတို့ကြား အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်နေကြသည်။ အကြီးအကဲကို လှောင်ရယ်မိသည့်အတွက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုံချန်း အရိုက်ခံရမလားဟု သူတို့ တွေးနေကြသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြေဖြစ်နေလို့ပါ" လုံချန်းက ရယ်သံကို ထိန်းလိုက်ရင်း ရွှမ်ယီကို တောင်းပန်လိုက်သည်။
"အကြီးအကဲရွှမ်... အကြီးအကဲ နောက်နေတာလား၊ အတည်ပြောတာလားဆိုတာ ကျွန်မ နားမလည်တော့ဘူး။ ဒါဟာ အကြီးအကဲ တကယ် ပါးချင်တဲ့ သတင်းစကား ဟုတ်၊ မဟုတ် အတည်ပြုပေးနိုင်မလား" မီယင်က ရွှမ်ယီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ရွှမ်ယီ တကယ် အတည်ပြောနေသည်ဟု သူမ အခုထိ မယုံနိုင်သေးပေ။
"အဲဒါက တကယ်ကို အတည်ပြောတဲ့ သတင်းစကားပဲ။ နင့်ရဲ့ ဆရာကို အဲဒီအတိုင်း သွားပြောလိုက်။ အဲဒါပဲ" ရွှမ်ယီက လုံချန်းကို ကြည့်နေရာမှ လွှဲလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်မ ဆရာ့ကို အဲဒီအတိုင်း သတင်းပါးလိုက်ပါ့မယ်။ အချိန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲရွှမ်" ထိုသို့ ဆိုကာ မီယင်သည် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူမ ထွက်မသွားမီ လုံချန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သွားရန်လည်း မမေ့ခဲ့ပေ။
မီယင်သည် တိုက်ကွင်းအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ မိုးပျံ သားရဲကို ထုတ်ကာ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။
"ကဲ... အချိန်ဖြုန်းမနေကြနဲ့တော့။ ငါတို့ အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်မှုတွေကို ဆက်လုပ်ရဦးမယ်။ လူတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ ရူရှင်ရဲ့ နောက်ကလူ... ရှေ့ထွက်လာပြီး တာဝန်တစ်ခု နှိုက်တော့" ရွှမ်ယီက သေမင်းတမန် အနက်ရောင်သေတ္တာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထုတ်ယူရင်း ပြောလိုက်သည်။
'ရူရှင် စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်တယ်လို့ သူ မပြောပါလား။ သူ တကယ်ပဲ ကျရှုံးသွားတာလား' လုံချန်းက ရူရှင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။ အခြားသူများမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် တွေးနေကြသည်။ အစောပိုင်းကတော့ ရူရှင်အတွက် ရွှမ်ယီက ကြေညာပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ စောင့်နေခဲ့ကြသော်လည်း သူမက ဘာမှ မပြောသည့်အတွက် သူလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟုသာ အဓိပ္ပာယ်ရလေသည်။
နောက်ထပ် အလှည့်ကျသူမှာ ကောင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုကောင်လေးမှာ မတ်တပ်ရပ်ကာ အနက်ရောင်သေတ္တာဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး စာရွက်တစ်ရွက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူသည် စာရွက်ကို ဖြန့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့အတန်းကို တာဝန်ယူထားတဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ ငါးမိနစ်ကြာအောင် မသေဘဲ တိုက်ခိုက်ပါ" သူက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဖတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကံဆိုးမှုကို စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။
သူက အကြီးအကဲရွှမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် အချို့တပည့်များမှာ ရယ်ချင်နေကြသည်။ အချို့ကမူ သူသည် သေလူ ဖြစ်သွားပြီဟု ယူဆကာ သက်ပြင်းချနေကြသည်။ စမ်းသပ်မှုဖြစ်နေသည်ကို သိသော်လည်း ရွှမ်ယီအနေဖြင့် လျှော့ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။
ရွှမ်ယီမှာ သက်ပြင်းချရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
"သူတို့က ငါ့ကိုပါ သူတို့တာဝန်တွေထဲ ထည့်ထားတာကိုး။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တွေက တပည့်တွေကို နှိပ်စက်ရတာ တကယ် ဝါသနာပါတာပဲ။ နင် ဒီတာဝန်ကို ရွေးလိုက်ပြီဆိုတော့လည်း ဒါကိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့" ရွှမ်ယီက မတ်တပ်ရပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူမသည် သူမ၏ တဲအိမ်နှင့် ဝေးရာ မြေကွက်လပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
"နင်က တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေသလို ဒါက နင့်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုလည်း ဖြစ်နေတာမို့ ငါ နင့်ကို တစ်မိနစ် အချိန်ပေးမယ်။ အဲဒီ တစ်မိနစ်အတွင်းမှာ ငါ ပျံသန်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကိုမှ သုံးမှာ မဟုတ်သလို နင့်ကိုလည်း ပြန်တိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကိုတောင် အဲဒီ တစ်မိနစ်မှာ သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ တစ်မိနစ်အတွင်းမှာ နင် ငါ့ကို သတ်နိုင်ရင် နင် မသေရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကျရှုံးသွားရင်တော့ အဲဒီ တစ်မိနစ် ပြည့်တာနဲ့ နင် သေရမယ်" ရွှမ်ယီက သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကျောနောက်တွင် ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။
'သူမက သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါ မဆိုးပါဘူး။ သူမ လုပ်နိုင်တာက ရှောင်တိမ်းဖို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမ အများကြီး ရှောင်လိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မထင်ဘူး။ သူမ သေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပေမယ့် ဒါက တကယ်ကို မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်ပဲ။ အသက်ကယ်ဆေးရှိတာက သူမလေ။ တကယ်လို့ သူမသာ သေသွားရင် ဘယ်သူက သူမကို ပြန်အသက်သွင်းပေးမှာလဲ' လုံချန်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေတစ်ခုကို တွေးတောမိလိုက်သည်။
"နင့်ရဲ့ အချိန် ခုကစပြီး စပြီ" ရွှမ်ယီက ကြေညာလိုက်သည်။
သူမနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ကောင်လေးမှာ လက်သီးအား တင်းတင်းဆုပ်ကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ဓားကိုကိုင်ကာ ရွှမ်ယီထံသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်သွားသည်။
လာမည့် စက္ကန့် ၆၀ အတွင်း ရွှမ်ယီက ပျံသန်းမည် မဟုတ်သလို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောထားသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူမ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြေ အနည်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သဖြင့် အနီးကပ် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမကဲ့သို့ လူမျိုးအတွက် အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်သည့် သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကို ရှောင်ဖို့ လွယ်ကူသော်လည်း အနီးကပ်ဆိုလျှင်တော့ မလွယ်ကူပေ။ သူသည် မိမိ၏ တစ်မိနစ်ကို တစ်စက္ကန့်မျှပင် အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ပေ။
ထို့အပြင် သူမသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင် ထွက်ပြေးလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ထွက်ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေခြင်းမှာ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးကို အကောင်းဆုံး အသုံးချချင်နေသည်။
သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အကြီးအကဲရွှမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲရွှမ်မှာ ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မရွေ့ဘဲ သူမ၏ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကိုသာ မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်လေး၏ ဓားသွားကို ညှပ်ဖမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းက ဓားသွားကို သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မထိမိအောင် တားဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အ... အကြီးအကဲ ပြန်မတိုက်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ" ကောင်လေးမှာ သူ၏ ဓားကို ပြန်လည် ရုန်းထွက်နိုင်ရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ပြန်မတိုက်ပါဘူး" ရွှမ်ယီက ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ ဓားကို လွှတ်မပေးခဲ့ပေ။
'သူက ခုခံကာကွယ်မှု မလုပ်ဘူးလို့တော့ မပြောခဲ့ဘူးလေ။ သူရဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားတွေကို မသုံးဘူးလို့ပဲ ပြောခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို သုံးပြီး ခုခံနိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ဟာကွက်တွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်။ ဒီကောင်လေး အဲဒါကို မြင်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်' လုံချန်းက တွေးတောလိုက်လေတော့သည်။