အခြားကမ္ဘာမှ ရေခဲချိုင့်ဝှမ်း၊ ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက် သွေးအဆီအနှစ်(၁)

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် အာကာသဝဲဂယက်ကြီး တစ်ခုမှာ ယဇ်ပလ္လင်အထက်တွင် လွင့်မြောနေပြီး၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ပွင့်လာသော အေးစက်စက် ဧရာမမျက်လုံးကြီး တစ်လုံးနှင့် တူနေလေသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော လမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ အဆုံးအစမရှိသော ရေခဲမြစ်များနှင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်နေသော နှင်းမုန်တိုင်းများရှိသည့် ရေခဲလွင်ပြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုနယ်မြှော ဝိညာဉ်နယ်မြေထက်ပင် ပိုမိုရှေးကျပြီး သန့်စင်ကာ အလွန်အမင်း အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

အာကာသ လှိုင်းဂယက်များမှ ယူဆောင်လာသော သိမ်မွေ့သည့် ဆွဲငင်အားက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲသလင်းများနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မွှေနှောက်နေပြီး၊ တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားနေသကဲ့သို့သော အသံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ဤကောင်းကင်ဘုံအလား ခမ်းနားထည်ဝါမှုရှေ့တွင် ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ ရိုသေလေးစားစိတ်နှင့် သတိဝီရိယကို အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သူတို့သည် အလယ်ဗဟိုရှိ မင်းသမီးလေးနှစ်ပါး လိုက်ပါလာသော စွတ်ဖားကို ကာကွယ်ရန် ဖွဲ့စည်းပုံကို ကျုံ့လိုက်ကြလေသည်။

အဆင့်တက်လှမ်းထားခါစဖြစ်သောအဆင့်တက်လှမ်းထားခါစဖြစ်သော ဦးလေးရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်းနှင့် ယင်းဖုန်းတို့မှာ အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အမျိုးအမည်မသိ လမ်းကြောင်း အဝင်ဝကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် အလွန်အမင်း လေးနက်တည်ကြည်နေကြလေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တက်ကြွနေတတ်သော ရှောင်ယင်းပင်လျှင် အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ထားမိလေသည်။

သူမသည် ကြည်လင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လမ်းကြောင်းကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း၊ သတိဝီရိယနှင့် သိချင်စိတ် နှစ်မျိုးစလုံး ထင်ဟပ်နေလေသည်။

ရှောင်လန်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ မျက်လုံးများ၏ အနက်ထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုများကို သေချာ အာရုံခံနေလေသည်။

“ဖေဖေ... အဲဒီ လမ်းကြောင်းနောက်က အရှိန်အဝါက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်နော်...” ရှောင်ယင်းက ကြည်လင်ပြီး သွက်လက်သော ဟန်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စွမ်းအင်တွေရဲ့ သဘာဝလက္ခဏာတွေက အရမ်း ရှေးကျတယ်၊ ပြီးတော့ ဖွဲ့စည်းပုံက လောလောဆယ် တည်ငြိမ်နေပုံပဲ...” ရှောင်လန်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အကဲခတ်မှုများမှာ ပိုမိုအသေးစိတ်ကျလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများဖြင့် လမ်းကြောင်း၏ စွမ်းအင် ဖွဲ့စည်းပုံကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ကြိုးစားရင်း ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများများ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝဲဂယက်မှာ ရေခဲဒြပ်စင်၏ အခြေခံအကျဆုံး ဥပဒေသများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပုံရပြီး အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ မျက်လုံးစွမ်းအားဖြင့် ၎င်း၏ အတိုင်းအတာ အပြည့်အဝကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် ခက်ခဲနေသေးကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

အန္တရာယ်နှင့် အခွင့်အရေးတို့ကို ချိန်ခွင်တစ်ခု၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ကဲ့သို့ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချိန်ဆနေလေသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်များက ဝံပုလွေအုပ်စုကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဦးလေးရန့်မြဲ့၏ အကြည့်များမှာ ပြတ်သားနေပြီး၊ ထျန်းပင်း၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ မလွင့်ပြယ်သွားသေးပေ။

ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်ဖြစ်နေပြီး၊ ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များမှာ တောင်များကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်မတ်ရပ်နေကြလေသည်။

နှင်းဝံပုလွေတိုင်းက ဘုရင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ စွတ်ဖားပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ငယ်လေး နှစ်ခုပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ကျရောက်သွားလေသည်။

ရှောင်ယင်းသည် သူ၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့သွားပြီး ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ညိတ်ပြလိုက်ကာ၊ ရှောင်လန်ကမူ တည်ငြိမ်ခိုင်မာသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

“ရန့်မြဲ့... ဟိုဘက်ရောက်ရင် ချက်ချင်း လုံခြုံမှုရှိမရှိ အတည်ပြုဖို့ မင်းအရင်ဝင်သွား... ထျန်းပင်း... ရန့်မြဲ့ပြီးရင် ချက်ချင်း လိုက်၀င်သွား... ယင်းဖုန်း... မင်းက တတိယမြောက်မှ ဝင်ပြီး၊ ဘေးဘက်ကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ယူ..”

“ငါက အလယ်ကနေ စွတ်ဖားကို ဦးဆောင်သွားမယ်၊ ပြီးတော့ ကျန်တဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက အစီအစဉ်အတိုင်း မြန်မြန် ဖြတ်သန်းသွားကြ... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာနဲ့ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ကြမယ်...”

လင်းထျန်းလုံ၏ အတွေးများမှာ နှင်းဝံပုလွေတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏ အမိန့်များမှာ ပြတ်သားကာ စေ့စပ်သေချာလှပေသည်။

“နားလည်ပါပြီ...” စစ်သူကြီးသုံးဦးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ ရန့်မြဲ့သည် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ။

အားဖြည့်ထားသော ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာကို လေးလံသော ရေခဲတင့်ကားကြီး တစ်စီးအလား ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ထိတ်ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်သွားရာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရလေသည်။ ခဏအကြာတွင် အတွင်းပိုင်းမှာ လုံခြုံကြောင်း၊ အတွေးလှိုင်းတစ်ခု ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ထျန်းပင်းသည် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် ပုံသဏ္ဌာန်များ တောက်ပနေကာ အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားလေသည်။

ထို့နောက် ဝေဝါးဝါး အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဝဲဂယက်ထဲသို့ ယင်းဖုန်း လိုက်ပါပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လင်းထျန်းလုံ နောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။

စွတ်ဖားကို ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ရန် အလယ်အလတ် စိတ်ထိန်းချုပ်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ၊ သူ၏ ဧရာမ ငွေပြာရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်စဉ် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းလွှာလေး တစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ပြင်းထန်သော လေဟာနယ်ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ သူ၏ ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက်နှင့် အစွမ်းထက်ကြံ့ခိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ် ရှိသူတစ်ဦးအတွက်မူ ကြီးမားသော အဟန့်အတားတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။

စွတ်ဖားပေါ်တွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာ သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ခဏတာ ခေါင်းမူးသွားပြီးနောက် ခိုင်မာသော မြေကြီးကို နင်းမိလိုက်သည့် ခံစားချက် ပြန်လည်ခံစားမိလိုက်ကြသည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေထက် များစွာ ပိုမိုစူးရှပြီး ရှေးဆန်သော အအေးဓာတ်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာလေသည်။

လေထုထဲတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ ရေခဲမြစ်များအတွင်းမှ ထူးခြားသန့်စင်သော အနံ့အသက်များ ပျံ့နှံ့နေပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာကထက်ပင် အဆများစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေလေသည်။

သူတို့သည် ပုဆိန်များဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ပေထောင်ချီမြင့်မားသော ရေခဲချောက်ကမ်းပါးများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည့် ဧရာမ ချိင့်ဝှမ်းကြီး တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြလေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းမှာ တိတ်ဆိတ်မနေခဲ့ပေ... တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ထူးဆန်းသော ရေခဲသလင်း အပင်များစွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။

အောက်ခြေတွင် အရည်ပုံစံ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စမ်းချောင်းတစ်ခုပင် တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသည်။

လမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော နှင်းမုန်တိုင်းများနှင့် မတူ၊ ဤချိုင့်ဝှမ်းမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေသော်ငြား မေ့လျော့ခံထားရသော ရေခဲနတ်နန်း တစ်ခုကဲ့သို့ ထူးခြားစွာ ငြိမ်းချမ်းနေလေသည်။

“ဒီနေရာက... အရမ်း ထူးဆန်းတယ်နော်...” ရှောင်ယင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာရှိ ရေခဲဒြပ်စင် စွမ်းအင်များမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်နေကြောင်းကို သူမ ခံစားနိုင်လေသည်။

၎င်းမှာ သူမနှင့် ရှောင်လန်တို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်လန်သည် ချက်ချင်း စကားမပြောခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူမသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားလိိုကါပြီး ရေခဲနှလုံးသား သိုင်းကျမ်းကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ ဗလာဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပင်ကိုစွမ်းရည်က ဤကမ္ဘာ၏ အနှစ်သာရကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်စေလေသည်။

“ဒီချိုင့်ဝှမ်းထဲက စွမ်းအင်တွေက အရမ်းကို ဟန်ချက်ညီနေတယ်... တစ်ခုခုက... ဟန်ချက်ညီမှုကို အသိစိတ်နဲ့ ထိန်းသိမ်းပေးနေသလိုပဲ...”

သူမသည် မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ သူမ ကောက်ချက်ချထားသည့်အရာခကို ပြောပြလိုက်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးလိုက်ကာ၊ လောလောဆယ် သက်ရှိသတ္တဝါများ သို့မဟုတ် သိသာထင်ရှားသော အန္တရာယ်များကို မတွေ့ရကြောင်း အတည်ပြုလိုက်လေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၏ အဆုံးတွင်၊ ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဂူအဝင်ဝတစ်ခုကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့နေရပြီး၊ ၎င်းအတွင်းမှ သိပ်သည်းလွန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

“ဒီဧရိယာမှာပဲ ကာကွယ်ရေးလိုင်းချပြီး ခွန်အားတွေ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းထားကြ... ရန့်မြဲ့၊ ထျန်းပင်း၊ ယင်းဖုန်း... မင်းတို့ သုံးယောက် ဒီက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူကြည့်၊ ဒီစွမ်းတွေက မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်တွေကို ခိုင်မာစေဖို့ အကျိုးရှိနိုင်လောက်တယ်...”

လင်းထျန်းလုံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ သူ၏ အမိန့်အတိုင်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး၊ ဤအလွန်အမင်း သန့်စင်လှသော ရေခဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန်အတွက် သင့်တော်သော နေရာများကို အသီးသီး ရှာဖွေလိုက်ကြလေသည်။

အဆင့်တက်ထားခါစဖြစ်သော စစ်သူကြီးသုံးဦးမှာ ဤစွမ်းအင်က သူတို့၏ အဆင့်သစ်များကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် ကြီးမားသော အကူအညီများ ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် လင်းထျန်းလုံ ခဏတာ ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက်မှာ မမျှော်လင့်ထားဘဲ အလိုအလျောက် အနည်းငယ် ဆူပွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထူးဆန်းသော ပဲ့တင်ထပ်သည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ အရင်းအမြစ်မှာ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အဆုံးရှိ ဂူဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ညွှန်ပြနေလေသည်။

ဂူအတွင်းပိုင်း အနက်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို ခေါ်နေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်အတွင်းမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သွားရောက် စုံစမ်းရန် ချက်ချင်း မထွက်ခွာခဲ့ပေ။

ဤစိမ်းသက်သက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝံပုလွေဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်သည်မှာ အဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေးပင် ဖြစ်လေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၊ အထူးသဖြင့် သူ့အားခေါ်နေသည့် ခံစားချက်များ ထုတ်လွှတ်နေသော ဂူအဝင်ဝ အနီးတစ်ဝိုက်ကို ပိုမိုအသေးစိတ်ကျသော စုံစမ်းမှုများ ပြုလုပ်ရန်၊ အသွက်လက်ဆုံးသော အမဲလိုက်သမားအနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ပြီး သွားရောက်စစ်ဆေးရန် ယင်းဖုန်းကို သူ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ယင်းဖုန်းသည် အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေ အရိပ်တစ်ခုသဖွယ် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ရေခဲသလင်းအစုအဝေးများကြားသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တိုး၀င် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ရှားပါးလှသော ဤငြိမ်းချမ်းသည့် အချိန်ကာလလေးကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနေကြလေသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည်လည်း စွတ်ဖားပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြလေသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့၏ နည်းစနစ်များကို လည်ပတ်ရခြင်းမှာ ပြင်ပကမ္ဘာထက် များစွာ ပိုမိုထိရောက်မှုရှိကြောင်း သူတို့ ခံစားနေကြရလေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ယင်းဖုန်းသည် တိတ်တဆိတ် ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အတွေးများထဲတွင် ရှားပါးလှသော ဝေခွဲမရမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်

“ဘုရင်ကြီး။ ချိုင့်ဝှမ်းက လုံခြုံတယ်လို့ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချောက်တွေ မတွေ့ရပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီဂူက... အရမ်း ထူးဆန်းတယ်..."

“အဝင်ဝမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သဘာဝ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာနေပြီဖြစ်လို့ အရမ်း အားနည်းနေပုံပဲ...”

“ဂူရဲ့ အနက်ထဲမှာတော့... အရမ်း အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တုံ့ပြန်မှု တစ်ခု ရှိနေတယ်... အဲ့စွမ်းအင်ရဲ့ သဘာဝလက္ခဏာက... ဘုရင်ကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ နည်းနည်းဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပိုရှေးကျပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်တယ်...”

ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက်နှင့် ဆင်တူသော ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါ တစ်ခုလော။

လင်းထျန်းလုံ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုဆင့်ခေါ်နေသည့် ခံစားချက်မှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

သူ နောက်ထပ် မတွန့်ဆုတ်တော့ချေ။ အနားယူရန်နှင့် ကင်းစောင့်ရန်အတွက် ဝံပုလွေအုပ်စု၀င် အများစုနှင့် ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ အားကိုးရဆုံး စစ်သူကြီးနှစ်ဦးဖြစ်သော ရန့်မြဲ့နှင့်ထျန်းပင်း၊ သူ၏ အချစ်တော်လေးများဖြစ်သော စွတ်ဖားပေါ်ရှိ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အဆုံးရှိ ဂူအဝင်ဝဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

ဂူနှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ထံမှ ပဲ့တင်ထပ်မှုမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။