ထူးဆန်းသော စုံတွဲ

ကျစ်တာအား သစ္စာမရှိသော၊ ကပ်စေးနဲသော၊ ကြွားလုံးထုတ်တတ်သူအဖြစ် တညီတညွတ်တည်း တံဆိပ်ကပ်ခံရသော်လည်း၊ ကာယကံရှင်မှာ ထိုစော်ကားမှုများ အားလုံးကို ဂုဏ်ပြုတံဆိပ် တစ်ခုကဲ့သို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ လက်ခံထားပုံရသည်ကို ယန်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရင်ကို အနည်းငယ်ကော့ကာ ဝင့်ကြွားသောအပြုံးဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ မချန်လှပ်ဘဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နေလေသည်။

ကျစ်ရော့လန်က ရံဖန်ရံခါ အစ်ကိုဖြစ်သူဘက်မှ ဝင်ရောက် ကာကွယ်ပေးတတ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ လိမ္မာပါးနပ်သော သံတမန်တစ်ဦးကဲ့သို့ အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှ ရပ်တည်တတ်သည်။

စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အမြဲတမ်း သတိထားနေတတ်သော အမူအရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကလေးနှစ်ဦးမှာ ဤနေရာတွင် ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာရှိနေကြောင်း ယန်ချင်း အာရုံခံမိသည်။

စားသောက်ဆိုင်ရှိ ဖောက်သည်ဟောင်းများက ကျစ်တာကို ဝိုင်းဝန်း နောက်ပြောင်နေကြသော်လည်း မောင်နှမနှစ်ဦးကို ကြည့်သော မျက်လုံးများနှင့် အမူအရာများတွင် ကြင်နာမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုများ ပါဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းမှာ မြေနွယ်စားသောက်ဆိုင်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေနှင့် လုံးဝကွာခြားနေသည်။

ယန်ချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒီနေရာကို ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေတာ အစားအသောက်ကြောင့် သက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး”

ဒုတိယထပ်သို့ တက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မီးဖိုချောင် တံခါးပွင့်လာပြီး လက်ထဲတွင် ဟင်းမွှေယောက်ချိုဇွန်း တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

သာမန်ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ရှိသော်လည်း မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်း အနည်းငယ်ကို ဖယ်ထားလျှင် ခြေလှမ်းများမှာ ခိုင်မာပြီး၊ ကျောပြင်မှာ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ဖြောင့်တန်းနေကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မငြိမ်းသတ်နိုင်သော မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။

အဘိုးအိုက ဖောက်သည်များဘက်သို့ ယောက်ချိုဇွန်းကို ရမ်းကားပြရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“တိတ်တိတ်နေကြစမ်း… မင်းတို့ အားလုံး ဆူညံနေတာတွေကြောင့် ငါ့ရဲ့ အိုမင်းနေတဲ့ နားတွေတောင် အူလာပြီ”

သို့သော် ကျစ်တာနှင့် ကျစ်ရော့လန်တို့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အကြည့်များနှင့် အမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် နူးညံ့သွားလေသည်။

အဘိုးအိုက ခါးနာချင်ယောင်ဆောင်ကာ သနားဂရုဏာ သက်စေရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“တာအာ… လန်အာ… မင်းတို့ တစ်ပတ်နီးပါး ကြာမှ လာဖို့ ဆုံးဖြတ်တော့တယ်၊ ဒီထက်သာ ပိုကြာရင် ငါနဲ့ အဘွားကြီးဝမ်တောင် သေသွားလောက်ပြီ၊ အကြာကြီး ပျောက်မနေသင့်ဘူးလေ”

ထိုဟန်ဆောင်မှုက မောင်နှမနှစ်ဦးအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသွားပုံရပြီး အဘိုးအို၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားဧည့်သည်များကမူ အဘိုးအို၏ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှုကို သဘောမကျစွာဖြင့် တီးတိုး တောက်ခေါက်နေကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် အဘိုးအိုနှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် သူတို့အားလုံးထက်ပင် အသက်ပိုရှည်ရန် အလားအလာ အလွန်များပြားသည်။

စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၇၀ ရှိပြီဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်ကာလ တစ်လျှောက်လုံး အဘိုးအိုမှာ ဖျားနာခြင်း သို့မဟုတ် ပင်ပန်း၍ ဆိုင်ပိတ်ခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ဖောက်သည်အရေအတွက် တိုးလာချိန်တွင်ပင် ဝန်ဆောင်မှုအမြန်နှုန်းနှင့် အရည်အသွေးမှာ လျော့ကျမသွားဘဲ အပိုအကူအညီလည်း တစ်ခါမျှ မငှားရမ်းခဲ့ဖူးပေ။

အော်ဒါကောက်ခြင်းနှင့် အစားအသောက် ပို့ဆောင်ခြင်းတို့ကို အဘိုးအို၊ အဘွားဝမ်နှင့် သူတို့၏ သားနှစ်ယောက်ကသာ အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ဖောက်သည်များက အဘိုးအို၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို တီးတိုး ကျိန်ဆဲနေကြရာ၊ အဘိုးအိုက ခြိမ်းခြောက်သည့် အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားနည်းသော အဘိုးအိုအဖြစ် အလျင်အမြန် ဆက်လက်ဟန်ဆောင်နေပြန်သည်။

ကျစ်တာက ယန်ချင်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

“အဘိုး... နောက်မပျောက်စေရပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်၊ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်တွေ အရမ်းများနေလို့ အချိန်မရတာပါ၊ တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ဧည့်သည်အသစ် တစ်ယောက်တောင် ခေါ်လာခဲ့သေးတယ်”

“ဒါက အစ်ကိုကြီးယန်ချင်းလို့ခေါ်တယ်၊ ခုက သူ့ကိုလမ်းပြပေးနေတာ... ခရမ်းမြို့တော်က အကောင်းဆုံးစားသောက်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားပေးဖို့ ပြောလို့ ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာပါ”

အဘိုးအိုမှာ အလွန်သဘောကျနေစဉ် ကျစ်ရော့လန်က ကျောကို ဆက်တိုက်နှိပ်နယ်ပေးရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“အဘိုး... မနာတော့ဘူး မဟုတ်လား။ဘယ်လိုနေသေးလဲ...”

“မနာတော့ပါဘူး... မြေးလေးရဲ့ အပြုအစုကြောင့် အများကြီး သက်သာသွားပါပြီ၊ မြေးလေးနိုပ်ပေးတာက တခြား ဘယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးထက်မဆို ပိုကောင်းတယ်၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် လန်အာ”

အဘိုးအိုက အလွန်အမင်း ပုံကြီးချဲ့ကာ ခါးကိုဆန့်ထုတ်ပြီး အဆင်ပြေကြောင်း ပြသလိုက်ရာ ကျစ်ရော့လန်မှာ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေလေသည်။

အဘိုးဝမ်က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“မင်းက သခင်လေးယန်ချင်းဖြစ်ရမယ်၊ ငါတို့က ကျစ်တာလေး ပြောသလောက်တော့ မကောင်းနိုင်ပေမဲ့ တည်ခင်းတဲ့ အစားအသောက်တွေအပေါ်မှာ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမှုနဲ့ စေတနာတွေ အပြည့်ထည့်သွင်းထားတယ်လို့တော့ ကတိပေးနိုင်ပါတယ်”

“သဘောကျမယ်လို့လည်း မျှော်လင့်ပါတယ်၊ အပေါ်ထပ်မှာ စားပွဲလွတ် တစ်လုံးရှိတယ်... အဲဒီမှာ ငါ့သားတစ်ယောက်က အော်ဒါလာယူပါလိမ့်မယ်”

ယန်ချင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဆိုင်ရှင်ဝမ်ရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်၊ ဒီထက် ပိုပြီး ဘာမှ မတောင်းဆိုလိုတော့ပါဘူး”

“ ဒီလို စားသောက်ဆိုင်မျိုးက ကျွန်တော့် အကြိုက်နဲ့ ပိုကိုက်ညီတယ်... အစားအသောက်ကောင်းကောင်းနဲ့ စားသောက်ဖို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းလေးပေါ့”

မီးဖိုချောင်တံခါးနောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော အဘွားအိုနှင့် ရှေ့ရှိ အဘိုးအိုတို့ကို အကဲခတ်ရင်း ယန်ချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

လှေကားပေါ်သို့ တက်သွားရင်း ယန်ချင်းက တွေးလိုက်သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အဘိုးကြီး အဘွားကြီး စုံတွဲပဲ”

ဤနေရာရှိ ကျန်လူများအတွက်မူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အခြေတည်အဆင့်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်များတွင် ရှိသော သာမန်သက်ကြီးရွယ်အိုများဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တရားနှင့်မူ အလွန်ကွာခြားနေသည်။

စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်အဆင့် ထိပ်တန်းရတနာနှစ်ခု၏ စွမ်းအင်အတက်အကျများကို ယန်ချင်း အာရုံခံမိခဲ့သည်။

ရိုးရှင်းပုံရသော စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် အဆင့်မြင့်ရတနာနှစ်ခုက ဘာလုပ်နေသနည်းဟု စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ လူနှစ်ဦး ဝတ်ဆင်ထားသော ဖုံးကွယ်ခြင်း ရတနာများ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ပိုမိုစူးစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဝတ်ဆင်ထားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများကို ဖုံးကွယ်ရန် အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အပြင်ပန်းတွင် ‘အားနည်းသော’ အဘိုးဝမ်မှာ အခြေတည်အဆင့်၏ ပဉ္စမအဆင့်တွင် ရှိပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ မီးဖိုချောင် တံခါးနောက်မှ သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေသော အဘွားအိုမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဒသမအဆင့်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုသည် ဆူညံသံများကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ထွက်လာပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူ့ကြောင့် ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယန်ချင်း ခံစားမိသည်။

ဝတ်ဆင်ထားသော ဖုံးကွယ်ခြင်းရတနာအပြင် ထိုသို့ ခန့်မှန်းရသည့် အခြား အကြောင်းရင်း အနည်းငယ်လည်း ရှိသေးသည်။

တစ်ချက်မှာ လက်ထဲရှိ သာမန်ဟု ထင်ရသော ယောက်ချိုဇွန်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ကောင်းကင်အဆင့် ထိပ်တန်းရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။

နောက်တစ်ချက်မှာ မျက်လုံးများထဲရှိ အကြည့်မှသည် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို သတိပြုမိမှုအထိ အဘိုးအို၏ ကိုယ်နေဟန်ထားပင် ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် အလျင်အမြန် ကာကွယ်နိုင်မည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ယောက်ချိုဇွန်းကို အလိုအလျောက် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ တံခါးနောက်မှ အဘွားအိုကလည်း ပြဿနာ အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ကျောမှ ထောက်ပံ့ပေးရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုနှင့် အကြည့်မျိုးကို မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းဖူးပြီး ထိုသင်ခန်းစာများက သွေးသားထဲအထိ စိမ့်ဝင်ကာ သဘာဝအလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသူများတွင်သာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဝါရင့်ဗိုလ်ချုပ်များ သို့မဟုတ် သေမင်း၏ ဓားသွားပေါ်တွင် အမြဲတမ်း အကအခုန် လုပ်ခဲ့ရသူများသာ ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုး ရှိနိုင်ပေသည်။

အခြားသူများ မသိသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို လူအများရှေ့တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိနေခြင်းကို စိတ်ဝင်စားမိသော်လည်း၊ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းလေ့လာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူလျှိုများလား၊ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုခု၏ အစိတ်အပိုင်းလား၊ သို့မဟုတ် အနားယူနေသော အဘိုးကြီး အဘွားကြီး စုံတွဲလား ဆိုသည်ကိုဖြစ်စေ၊ နောက်ခံများ သို့မဟုတ် ခရမ်းမြို့တော်ရှိ အကြံအစည်များကိုဖြစ်စေ ယန်ချင်း စိတ်မဝင်စားပေ။

ဂရုစိုက်သည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သတိပြုမိသကဲ့သို့ မီးဖိုချောင်တွင်လည်း အလားတူ ကျွမ်းကျင်မှု ရှိဖို့သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဇစ်မြစ်ကို ခန့်မှန်းရမည်ဆိုပါက သိပ်တော့ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

လက်နက်အဆင့်အတန်း၊ စွမ်းအား အဆင့်များနှင့် ရှိနေသော နေရာ စသည့် သဲလွန်စ သုံးခုက များစွာဖော်ပြနေသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

မေပယ်နီအင်ပါယာတွင် ကောင်းကင်အဆင့် ထိပ်တန်းရတနာသုံးခုကို ထုတ်ပေးနိုင်ပြီး အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သော မျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

သို့တည်းမဟုတ် အဘိုးကြီးအဘွားကြီး စုံတွဲမှာ မည်သည့် နောက်ခံမှ မရှိဘဲ အနားယူနေသော လွတ်လပ်သည့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေနိုင်ခြေလည်း ရှိသည်။

အကဲဖြတ်မှုများကို တရားဝင် မစတင်မီ မိမိကိုယ်ကိုယ် အနားယူရန် တစ်နာရီ အချိန်ပေးထားသဖြင့် စိတ်ကြိုက် အစားအသောက်များကို စားသုံးနိုင်ချိန်တွင် ထိုကိစ္စများကို ခန့်မှန်းနေရင်း အချိန်မဖြုန်းတော့ရန် ယန်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အပေါ်ထပ်၏ အပြင်အဆင်မှာ မြေညီထပ်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထိုင်ခုံနှင့် စားပွဲ အနည်းငယ် ပါရှိသော လသာဆောင် အချို့ ပါဝင်သည်။

ယန်ချင်းက လသာဆောင် တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး မောင်နှမနှစ်ဦးကလည်း အတူ လိုက်ပါလာကြသည်။

ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဘိုးအိုနှင့် ရုပ်ချင်းဆင်သော တုတ်ခိုင်သည့် လူငယ်တစ်ဦးက အော်ဒါယူရန် စားပွဲသို့ ရောက်လာသည်။

ဟင်းလျာစာရင်း မရှိသဖြင့် လူငယ်က အသင့်ရှိနေသော အစားအသောက်များကို ပြောပြပြီး ရွေးချယ်ခိုင်းသည်။

ယန်ချင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးကို နှစ်ပွဲစီ ယူမယ်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကော ဘာစားမလဲ၊ ငါ ကျွေးမှာမို့ ဒီကို ခေါ်လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးဆပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ”

ကျစ်တာ ငြင်းဆန်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယန်ချင်းက အလျင်အမြန် ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။

ကျစ်တာက ညီမဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်းညိတ်ပြသဖြင့် သူလည်း ပြန်လည် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

ကျစ်တာက ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီးယန်ချင်း၊ အဲဒီအတွက် အစ်ကိုကြီးကို မြို့ထဲမှာ အကောင်းဆုံး လမ်းပြပေးပါ့မယ်”

ယန်ချင်းက ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ငါမျှော်လင့်နေမယ်”

သို့သော် စားသောက်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယန်ချင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အစီအစဉ်မှာ အနီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းဌာနခွဲသို့ ဆက်သွယ်ပြီး ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မစတင်မီအထိ နေရာထိုင်ခင်း ပေးထားနိုင်ရန် ထိုမောင်နှမနှစ်ဦးကို ထောက်ခံချက်ဖြင့် ပင်မရုံးချုပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး ဤနေရာတွင် အခက်အခဲ တွေ့နေရသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသဖြင့် အခြားတစ်နေရာတွင် ဘဝသစ် ပြန်လည်စတင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခြင်းကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့မိသည်။

သို့သော် ဝမ်ဇနီးမောင်နှံ၊ အခြားဖောက်သည်များနှင့် ဆက်ဆံရေးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူပါ့မလား ဆိုသည်ကို မသေချာတော့ပေ။

၎င်းမှာ အမြဲတမ်းသတိထားတတ်သော အကျင့်များကို ထည့်မတွက်ရသေးဘဲ ဖြစ်သည်။

ကျုံရွှမ်ကို သိသည်ဟု ပြောစဉ်က နှစ်ယောက်လုံး သံသယ ဝင်ခဲ့သည်ကို ကြည့်လျှင် အဖွဲ့အစည်းနှင့် အဆက်အသွယ်မှာ အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ်၊ ပြန်ပေးဆွဲမည့် အကြံအစည်များ ဖြစ်နေမလားဟု သေချာပေါက် သံသယ ဝင်ကြလိမ့်မည်။

ထိုကိစ္စကို ခေါင်းထဲမှ ဖယ်ထုတ်ထားရန် ယန်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အချိန်ကျလာလျှင် ကမ်းလှမ်းမှုကို ပြောပြမည်။ အကယ်၍ လက်ခံခဲ့လျှင် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး၊ လက်မခံခဲ့လျှင်လည်း အဆင်ပြေသည်။

ရုန်းကန်နေရပုံ ပေါက်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ် စောင့်ရှောက်ပေးနေမည့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးနှင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ရှိနေသည်။

ဤအချက်ကပင် မောင်နှမနှစ်ဦး ဘယ်လို ကိုယ့်ဘာသာ ရပ်တည်နေကြသလဲ ဆိုသော ယန်ချင်း စိတ်ထဲရှိ မေးခွန်းကို အဖြေပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဉာဏ်ကောင်းပြီး သတိကြီးကြသော်လည်း လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားရှေ့တွင်မူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

“ဘာစားမလဲ ရွေးပြီးပြီလား”

“ဒယ်အိုးကပ်ဖက်ထုပ်ကြော်နဲ့ ဘလူးဘယ်ရီကိတ်မုန့်” နှစ်ယောက်လုံးက စိတ်အားထက်သန်သော လေသံဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေလိုက်ကြလေသည်။