အခန်း (၃၇၃-၃၇၅)

အခန်း (၃၇၃) - အစပြုခြင်း၊ လူသူကင်းမဲ့သော နယ်မြေကဲ့သို့ (၅)

~"ဝုန်း..."

ရွှေပုစဉ်း လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်။

တောက်ပသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းသည် ဖြာထွက်လာပြီး မြွေမိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရေခဲဖုံးလွှမ်းနေသော ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။ ၎င်း၏ မြွေပုံသဏ္ဍာန် မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး သနားခွင့် တောင်းရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ပေ။

တောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ပုစဉ်းကြီး တစ်ကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရား စွမ်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ထိုးခွဲဝင်ရောက်လာပြီး မြွေမိစ္ဆာ ဝိညာဉ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာ၏။

ရွှေပုစဉ်းကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါအောက်တွင်... ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး... မြွေငယ်လေး တစ်ကောင် အနေဖြင့် ခုခံရန် စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲတော့ပေ။

"ဖောက်"

ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး... မြွေပုံသဏ္ဍာန် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“အား...”

မြွေပုံသဏ္ဍာန် မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

အပြင်ဘက်တွင်...၊

တာအိုရုပ်သေး သည် သူ၏ မှော်ကိရိယာ ဖြစ်သော ရေခဲဝိညာဉ် ပုလဲ သန္ဓေသားလောင်း ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တောင်ပုံသဏ္ဍာန် မှော်ကိရိယာကို ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျစေကာ မြွေမိစ္ဆာကြီးကို မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားအောင် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

“ဝုန်း...”

တာအိုရုပ်သေး ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အနီရောင် တိုက်ပွဲဝင် လှံရှည် တစ်ချောင်း ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာ၏။

ဧရာမ အင်မော်တယ် တောင်ကြီးကို မလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်... အနီရောင် ရုပ်သေး သည် အနီရောင် လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြွေမိစ္ဆာကြီး၏ ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

"ဖောက်"

တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်သော မှော်ကိရိယာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ယခု အနည်းငယ် ပျက်စီးနေသော အနီရောင် နတ်ဘုရား လှံရှည်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး... မြွေမိစ္ဆာကြီး၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အကြေးခွံများကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ကာ နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

အဆင့် (၃) အလယ်အလတ်စား မိစ္ဆာဘုရင် ကျဆုံးသွားလေပြီ။

တာအိုရုပ်သေး သည် သူ၏ မှော်ကိရိယာ အားလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သားရဲကောင်ကြီးကို သစ်သားလက်စွပ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ပုံရိပ်သည် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းတစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

*

ထိုအချိန်တွင် ခြံဝင်းအောက်ရှိ လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခုအတွင်း၌...

ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကိုယ်စီ ကျင့်ကြံနေကြသည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်တွင် တာအိုရုပ်သေး နှင့် မြွေမိစ္ဆာကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဂူစံအိမ် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသောအခါ... ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးထလာကြပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

စုချီ.. ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်နေပြီးမှ ဘေးနားရှိ သူမ၏ ဆရာမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

“ဆရာမ... ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဟင်”

ယွီချန်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူတို့ ဒီနေရာမှာ အဖမ်းခံထားရတာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီးက သူတို့ကို ဒီနေရာမှာ ပိတ်လှောင်ထားပြီးကတည်းက ဘာမှ ထပ်မလုပ်တော့ပေ။

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ဖို့ တစ်ကြိမ်မက တွေးတောခဲ့ဖူး၏။

ဒါမှသာ သူမဟာ စုယွီ၏ အားနည်းချက် ဖြစ်မလာမှာပါ။

သို့သော်၊ ဘေးနားက စုချီ ကို မြင်တိုင်း... ဒီအတွေးကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားရသည်။

ဒီနေရာက အရင်တုန်းက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပါ၏။

ဒါပေမဲ့ အခု ဘာလို့ ဒီလောက် ဆူညံနေရတာလဲ။

အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင်... သူတို့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အားလှိုင်းများ ပေါ်လာပြီး တာအိုရုပ်သေး သည် ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့၏ မျက်နှာထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့ နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် စုယွီ၏ ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားလိုက်၏။

“မြန်မြန်... အစိမ်းရောင် သစ်သား နန်းတော် ထဲ ဝင်ကြ... ငါ ခင်ဗျားတို့ကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်”

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယွီချန်ချင်း ၏ ခံစားချက်များကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

စုချီ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးမှ တာအိုရုပ်သေး ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟာ... ဦးလေးယွီ... ဦးလေးယွီ... နောက်ဆုံးတော့ ဦးလေး ရောက်လာပြီပဲ”

သူမ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်များ ကျဆင်းကာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

သို့သော် တာအိုရုပ်သေး သည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို နားထောင်ရန် အချိန်မရှိပေ။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရောင် သစ်သား နန်းတော် ပေါ်လာ၏။ နောက်ထပ် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နန်းတော်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နန်းတော်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်စွပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လက်ချောင်းတွင် ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

"ဝုန်း..."

တာအိုရုပ်သေး နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ... သူ၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အားလှိုင်းများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ခြံဝင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် အခင်းအကျင်း အများအပြားဖြင့် ကာကွယ်ထားသော ဆေးဖက်ဝင် စိုက်ခင်းငယ်လေး တစ်ခု ရှိသည်။

တာအိုရုပ်သေး ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာ၏။

အဖိုးတန် ဝိညာဉ်အပင် (၂၀)၊ (၃၀) ခန့် ပေါက်ရောက်နေသည်။ ထိုအထဲတွင် တာအိုရုပ်သေး မှတ်မိသော လေဓာတ်ကြီး သစ်သီးပင် (၅) ပင် ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် ဆေးဖက်ဝင် စိုက်ခင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် သီးခြား အခင်းအကျင်း တစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ထားသော ဝိညာဉ်အပင် တစ်ပင် ရှိနေ၏။

တာအိုရုပ်သေး အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံး မခွာနိုင်တော့ပေ။

ဒါ ရွှေဓာတ် သစ်သီးပင် ဖြစ်သည်။

“အားလုံး ဝင်ကြ”

တာအိုရုပ်သေး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး... ဤ စိုက်ခင်းထဲရှိ ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ရူးသွပ်စွာ ရိတ်သိမ်းကာ အစိမ်းရောင် သစ်သား နန်းတော် ထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်း စိုက်ပျိုးလိုက်၏။ သီးသန့် ကာကွယ်ထားသော ရွှေဓာတ် သစ်သီးပင် သည်ပင်လျှင် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ သူသည် အခင်းအကျင်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်ပြီး အပင်ကို ရွှေ့ပြောင်း ယူဆောင်သွားလိုက်သည်။

(၁၀) စက္ကန့် မကြာမီမှာပင် ဆေးဖက်ဝင် စိုက်ခင်းငယ်လေး ပြောင်သလင်းခါသွား၏။

ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ချီမြစ် မျိုးဆက် မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများ အားလုံး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင်၊ ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်သေးပါ။

တာအိုရုပ်သေး ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ဤ ဂူစံအိမ် ကမ္ဘာကြီး၏ မြေအောက်နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် တည်ရှိသည့် ချီမြစ် မျိုးဆက် ၏ ဘဏ္ဍာတိုက် အတွင်း၌ ပေါ်လာပြန်၏။

ဘဏ္ဍာတိုက် အတွင်းတွင် အဆင့်နိမ့် နှင့် အလယ်အလတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ရှိနေ၏။ ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည်။

ထို့အပြင် မရေမတွက်နိုင်သော ပစ္စည်းများလည်း ပြည့်နှက်နေ၏။

ရှေးဟောင်း စာအုပ်များ၊ ကျောက်စိမ်းပြားများ၊ မှော်ကိရိယာများနှင့် အခြား ရတနာများလည်း အများအပြား ရှိနေသည်။ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စရာပင်။

တာအိုရုပ်သေး သည် စစ်ဆေးမနေတော့ဘဲ... အားလုံးကို သစ်သားလက်စွပ် ၏ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သစ်သားလက်စွပ် မဆံ့တော့သောအခါ နန်းတော်ထဲသို့ ထည့်၏။ နန်းတော် ပြည့်သွားသောအခါ ချန်ခွန်းအိတ် တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ထုတ်ယူပြီး ထည့်သည်။

မကြာမီ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဘဏ္ဍာတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်သလင်းခါသွား၏။

‘သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ’

တာအိုရုပ်သေး သည် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် ဘဏ္ဍာတိုက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စာတစ်ကြောင်း ရေးသားခဲ့သည်။

'သွေးရောင် ဖီးနစ် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ... သူခိုးကြီး သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး လာရောက် လည်ပတ်သွားပါတယ်... မနာကျည်းကြပါနဲ့'

ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်... တာအိုရုပ်သေး သည် အခြား ခြေရာလက်ရာများကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အပြင်ဘက် ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် ၏ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းသို့ သူ ရောက်ရှိသောအခါ... မိုင်ရာချီ အကွာအဝေးမှ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြန်လာနေသော ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

အခန်း (၃၇၄) - အစပြုခြင်း၊ လူသူကင်းမဲ့သော နယ်မြေကဲ့သို့ (၆)

~“ဟဲ ဟဲ...”

တာအိုရုပ်သေး သည် သဘောကျစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး... မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

(၁၀) စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ဇောချွေးပြန်အောင် အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာ၏။ သူသည် ချီမြစ် တောင်ထိပ်ရှိ ပင်မခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်သွားပြီး... လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေ ထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လိုက်သည်။

သူ့ မျက်စိရှေ့တွင် တွေ့လိုက်ရသည်က... သားရဲအဖော် မြွေမိစ္ဆာကြီး၏ သွေးအိုင်များ၊ ပြောင်သလင်းခါနေသော ဆေးဖက်ဝင် စိုက်ခင်း၊ ဗလာဖြစ်နေသော ဘဏ္ဍာတိုက် နှင့် လူမရှိတော့သော လျှို့ဝှက်ခန်းများ ဖြစ်သည်။

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အား...”

သူ ရူးသွားတော့မည်။

“ဘယ်သူလဲ... ဘယ်ကောင်လဲ”

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဒေါသသည် အသိဉာဏ်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဘဏ္ဍာတိုက် အတွင်းသို့ ဒေါသတကြီး ဝင်ရောက်သွားပြီး... အလယ်ဗဟိုတွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော စာတစ်ကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဖူး...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် ဒေါသလွန်ကာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာ၏။ ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) ဝါရင့် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း... ဒေါသကြောင့် မေ့မြောလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ သူ ယိုင်နဲ့သွားပြီး ခက်ခဲစွာ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သော်လည်း... ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေနေဆဲပင်။

“သွေးရောင် ဖီးနစ် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ တဲ့လား”

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ မျက်ခွံများ တုန်ခါနေပြီး မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့နေ၏။ လုပ်ကြံသူက ဤနေရာသည် ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ချီမြစ် မျိုးဆက် ပိုင်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေ ဖြစ်ကြောင်း မသိဘူး ဆိုတာ သူ မယုံကြည်ပေ။

သူ့ကို ရန်စဖို့အတွက် သွေးရောင် ဖီးနစ် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း နာမည်ကို တမင် ထည့်ရေးခဲ့တာလား။

ဒါကို တွေးမိတော့ သူ ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာ၏။

နောက်စာကြောင်းကို ဆက်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

'သူခိုးကြီး သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး လာရောက် လည်ပတ်သွားပါတယ်... မနာကျည်းကြပါနဲ့'

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

သူခိုးကြီး ဟုတ်လား။

မိစ္ဆာ ဟုတ်လား။

သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး ဟုတ်လား။

ဒါ ဘယ်သူလဲ။

အချိန်အတော်ကြာ ပြီးနောက်...

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် ဒေါသအရှိန်များ လျော့ကျသွားပြီး အသိပြန်ဝင်လာ၏။ ရုတ်တရက်... လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် ချုပ်နှောင်ထားသော အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သတိရသွား၏။

ထိုအချက်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်နှာထား ပိုမို ဆိုးရွားလာ၏။

“သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး ဆိုတာ... တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ က လူများလား”

ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ။

သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။

ပထမဆုံး သူ သံသယ ဝင်မိတာက စုယွီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် စုယွီကို သံသယ စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ စုယွီက ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၂) သာ ရှိသော ကောင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

တာ့ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် ရင်ပြင်တိုက်ပွဲ အရ ကြည့်လျှင်... စုယွီသည် တာအိုဆရာ ရီကျန် နှင့် ယှဉ်နိုင်ရန် အဝေးကြီး လိုသေးသည်။

လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သားရဲအဖော်ကြီးကို ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ဆိုတာ ပိုပြီးတောင် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။

ဒါဆိုရင် စုယွီ နဲ့ အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်တဲ့ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း လား။

ခဏကြာတော့ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း ကိုပါ သံသယ စာရင်းကနေ ပယ်ဖျက်လိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း တွင် ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်သော အင်အား မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အားကိုးရဆုံး လော့ချန်ယွီ သည်ပင်လျှင် အလွန်ဆုံး စုယွီ လောက်သာ စွမ်းဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“စုယွီ လည်း မဟုတ်ဘူး... ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း လည်း မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်... ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ”

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် အသည်းအသန် စဉ်းစားသော်လည်း သင့်တော်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှာမတွေ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အတွေးတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲ ဝင်လာ၏။

ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် က လူများ ဖြစ်နေမလား။

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်နှာ ဖြူလျော်သွား၏။

အကယ်၍ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ကသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လျှင်... သူ သာမက မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး (မူလဝိညာဉ် အဆင့်) ပင်လျှင် တစ်ခွန်းမှ ပြန်ပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် တာအိုဆရာ ရီကျန် တို့၏ သေဆုံးမှုများသည် အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ပျက်စီးနေသော လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေကို ကြည့်ရင်း... ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေ၏။

'သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး' ၏ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်မှု၊ ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်မှုနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတို့ကို တွေးမိပြီး... သူ၏ ရင်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့မှုနှင့် ဖော်ပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ဒီလိုလူမျိုးကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ။

ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် နဲ့ လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေထဲကို သူ ဘယ်လို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့တာလဲ။

အချိန်အတော်ကြာ ပြီးနောက်...

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီး... ညတွင်းချင်းပင် ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး (မူလဝိညာဉ် အဆင့်) ထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။ ဤကိစ္စကို မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်မှ ရမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ သည် တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ကို စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်မှာမှ ချီမြစ် မျိုးဆက် မှာ ပြဿနာတွေ တက်နေတယ်။ သူ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။

အမိန့်ပြား မှတဆင့် ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

“မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ကြီး... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်ပါသလဲ ခင်ဗျာ”

“ချီမြစ် မျိုးဆက် ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက် နဲ့ ဆေးဖက်ဝင် စိုက်ခင်းတွေ အကုန် ပြောင်သလင်းခါသွားပါပြီ... တာအိုဆရာ ရီကျန် နဲ့ တာအိုဆရာ ချန်ယွီ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သေဆုံးသွားပါပြီ... အခု ချီမြစ် မျိုးဆက် မှာ တာအိုဆရာ ကျိုရှောင် တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်”

ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး သည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ချီမြစ် မျိုးဆက် တွင် ဤမျှ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်ဆိုးကြီး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပုံ ရသည်။

သူခိုးကြီး၊ သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး...

နာမည်တုများလား။ ဘယ်သူလဲ။

တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ က လူတွေလား... ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် က လူတွေလား... အားလုံးကို စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ ရှာမတွေ့ပေ။

ခြေရာလက်ရာ မကျန် ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်။

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ (၂) ယောက်ကို သတ်ဖြတ်သွားတယ်။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေထဲ ဝင်ပြီး အဆင့် (၃) အလယ်အလတ်စား သားရဲအဖော်ကြီးကို သတ်သွားတယ်။

ဒီစွမ်းရည်က... ကောင်းကင်ဘုံ ဥပဒေသတွေကို ဖောက်ဖျက်နေတာပဲ။

အချိန်အတော်ကြာ ပြီးနောက်...

ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး ချီမြစ် မျိုးဆက် က လူတွေကို စစ်မြေပြင် ခေါ်သွားလိုက်... ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် ကိုတော့ ထားခဲ့လိုက်တော့”

“မင်းတို့ လိုအပ်မယ့် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေနဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကိစ္စတွေကို ငါ စီစဉ်ပေးမယ်”

ချီမြစ် ခေါင်းဆောင်ကြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

“ဒါ...”

ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆက်ပြောသည်။

“ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် မှာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စရာ သိပ်မကျန်တော့ဘူးလေ... ဒါကြောင့် တွန့်ဆုတ်မနေနဲ့တော့... မင်း ကိုယ်တိုင် သွားလိုက်... အချိန်တန်လို့ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ထဲ ရောက်သွားရင်... အဲ့ဒီ သွေးရောင် အရိပ် တာအိုရုပ်သေး ကို ရှာဖွေဖို့ နည်းလမ်းရှာကြတာပေါ့”

အပြင်လောကတွင်မူ... ချီမြစ် မျိုးဆက် တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲများကို သိရှိသူ နည်းပါးလှသည်။

အစိမ်းရောင် သစ်သား နန်းတော် အတွင်း၌ ဖြစ်၏။

စုချီ သည် တာအိုရုပ်သေး ၏ ပစ်ထည့်ခြင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း... သူမ၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုကြောင့် ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့်... သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေမှုများမှ သတိပြန်ဝင်လာ၏။

ဦးလေးယွီ က သူ့ကို ပစ်ထည့်လိုက်တာကို သတိရပြီး စုချီ မနေနိုင်ဘဲ ဘေးနားရှိ သူမ၏ ဆရာမကို တီးတိုး တိုင်တောလိုက်သည်။

“ဦးလေးယွီ က ရက်စက်လိုက်တာ... မိန်းကလေးတွေကို ဘယ်လို ကြင်နာရမယ် ဆိုတာ နားမလည်ဘူး”

ထိုအချိန်တွင် ယွီချန်ချင်း သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှ ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာ၏။ စုချီ ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူမ ပြုံးလိုက်ပြီး စုချီ၏ လက်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ပိုပြန်ပြီ”

“သင့်ဦးလေးယွီ က လာကယ်တာကိုပဲ ဝမ်းသာသင့်ပါတယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုချီ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြန်သည်။ သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာမ... ဆရာမ မသိပါဘူး... ခုနက ကျွန်မ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ငိုတောင် ငိုချင်သွားတယ်”

ယွီချန်ချင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ သူမလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားရပါသည်။

လျှို့ဝှက် ဂူစံအိမ် နယ်မြေထဲတွင် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံထားရချိန်... သူ ကောင်းကင်ယံကနေ ဆင်းသက်လာပြီး သူမကို ကယ်တင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှတ်ထားမိပါ့မလဲ။

ခဏကြာသောအခါ...

ဆရာတပည့် နှစ်ယောက်စလုံး ထပ်မံ လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဧရာမ ခရမ်းရောင် ကြွက်မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် သူတို့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နေဦး...

ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းသွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... ကြွက်မိစ္ဆာ အများအပြား သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကြွက်မိစ္ဆာများ အားလုံးသည် သူတို့ကို မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ - “...”

ရှေ့ဆုံးရှိ ဧရာမ ကြွက်မိစ္ဆာကြီး (ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ဘုရင်) က စတင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က သခင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဇီကွမ်း နယ်မြေ အထိ လာပြီး ကယ်တင်ရတဲ့ သူတွေလား... ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သခင်မလေးတွေ များလား”

သခင်ကြီး ဟုတ်လား။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့ သက်ပြင်းချနိုင်သွား၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ဘုရင် ၏ ကျန်စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုချီ လက်ကာပြပြီး အလျင်အမြန် ငြင်းလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မ နာမည်က စုချီ ပါ... ဦးလေးယွီ ရဲ့ ဆွေမျိုးပါ”

ယွီချန်ချင်း ကလည်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မလည်း မဟုတ်ပါဘူး”

ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ဘုရင် က 'အော်' ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။ ၎င်း စကားမဆုံးမီမှာပင်... အနောက်ဘက်မှ ကြက်တွန်သံကဲ့သို့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ဘုရင် သည် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသဖြင့် မလိုလားအပ်သော အမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျိုးဆက် တစ်ကောင်ဖြစ်သော အဆင့် (၂) ထိပ်တန်း ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

မျိုးဆက် ကြွက်လေးသည် မလုပ်ချင်သော်လည်း အံကြိတ်ပြီး မိုးကြိုးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

မိုးကြိုး ကျရောက်သွားပြီးနောက်... အနောက်ဘက်မှ ဆူညံသံများ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ... ယွီချန်ချင်း နှင့် စုချီ တို့သည် အနီရောင် အမွှေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဝိညာဉ်ကြက် တစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်တွင် 'ပက်လက်' လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ နှုတ်သီးမှ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်း သေးသေးလေးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် - “...”

‘ဒီ ဝိညာဉ်ကြက် က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သားရဲအဖော် အသစ်လား။

ဒါမှမဟုတ် ကြက်စွပ်ပြုတ် လုပ်သောက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား။ ဘာလို့ မိုးကြိုးနဲ့ ပစ်နေကြတာလဲ’

အခန်း (၃၇၅) - မိစ္ဆာသားရဲအုပ်စုကို မွေးမြူခြင်း၊ အသီးအပွင့် ခံစားခြင်း (၁)

~တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ၊ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် တွင် ဖြစ်၏။

တာ့ယွဲ့ ခန်းမဆောင်ကြီးသည် တိမ်တိုက်များအကြားတွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး... အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင်မူ ကောင်းကင်ပြာသည် ကြည်လင်တောက်ပနေ၏။

အထက်မှ ရွှေရောင် နေရောင်ခြည်သည် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အမိုးခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ရွှေရောင် အမှုန်အမွှားလေးများ တလက်လက် တောက်ပနေစေသည်။

အပြင်ဘက်မှ မြင်တွေ့ရသော ထူထပ်သော မြူခိုးများသည် တကယ်တော့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ ဂိတ်တံခါး အကာအကွယ် အခင်းအကျင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌...

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် သည် တစ်ဖက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နားထောင်နေ၏။ ရံဖန်ရံခါ ပင်မပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ နန်းတော်သခင်မကြီးကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

နန်းတော်သခင်မကြီးသည် လမင်းရောင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး... မျက်နှာကို အဖြူရောင် ဇာပဝါဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရာ သူမ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဝါးတားတား မြင်နေရသည်။ သူမသည် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေပြီး... သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် နက်ရှိုင်းကာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော အာဏာစက် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူမ၏ ရှေ့တွင်... မီးခိုးရောင် ရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ပြင်ပရေးရာ ခန်းမဆောင်မှ တတိယ အကြီးအကဲ ရွှီလင် သည် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေ၏။

သူ၏ ငွေရောင် ဆံပင်များသည် တောက်ပနေပြီး နန်းတော်သခင်မကြီးကို လေးစားစွာ သတင်းပို့နေသည်။

ရွှီလင် က လေးနက်စွာ အသိပေးလိုက်၏။

“နန်းတော်သခင်မကြီး... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ဇီကွမ်း နယ်မြေ ရှိ ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ချီမြစ် မျိုးဆက် ဆီက သတင်းရပါတယ်... ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် မှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်”

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်က ချီမြစ် မျိုးဆက် ရဲ့ တာအိုဆရာ ရီကျန် နဲ့ တာအိုဆရာ ချန်ယွီ တို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါတယ်”

“ပြီးတော့ အဲ့ဒီလူကပဲ ချီမြစ် မျိုးဆက် ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ရောက် စီးနင်းခဲ့ပါတယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ဆုံးရှုံးမှု ဘယ်လောက် ရှိလဲ ဆိုတာ အတိအကျ မသိရပေမယ့်... သေချာတဲ့ အချက်တစ်ခုကတော့ ချီမြစ် မျိုးဆက် က ဖမ်းဆီးထားတဲ့ စုမိသားစု ဝင်တွေကို ကယ်ထုတ်သွားတာပါပဲ”

“ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ က ချီမြစ် မျိုးဆက် ကို ထိပါးရဲတဲ့ အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားပါတယ်... ကယ်တင်ခံလိုက်ရတဲ့ စုမိသားစု ဝင် နှစ်ယောက်ကိုပါ သတ်ပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်”

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ နန်းတော်သခင်မကြီး နှင့် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် တို့၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လမင်းဧကရီ နတ်သမီး ဟု လူသိများသော တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သခင်မကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရွှီလင် ကို မေးလိုက်၏။

“စုမိသားစု ဝင်တွေ ကယ်တင်ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား... စုမိသားစု သို့မဟုတ် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း နဲ့ သက်ဆိုင်နေမလား”

ရွှီလင် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါတော့ မသေချာပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ဖြစ်နိုင်ချေကို ထည့်မတွက်လို့ မရပါဘူး... မဟုတ်ရင် ဘာလို့ သူစိမ်းတစ်ယောက်က ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ရမှာလဲ”

“ဒါပေမဲ့... ဇီကွမ်း နယ်မြေ ထဲက ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် ကို ဝင်စီးပြီး... တာအိုဆရာ ရီကျန် နဲ့ တာအိုဆရာ ချန်ယွီ တို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးက စုမိသားစု သို့မဟုတ် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း မှာ မရှိပါဘူး”

“ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း က စုယွီ နဲ့ လော့ချန်ယွီ တို့ဟာ ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်ကြပြီး... ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၂) နဲ့ (၃) အသီးသီး ရောက်ရှိနေကြပေမယ့်...”

“သူတို့အနေနဲ့ ချီမြစ် အင်မော်တယ် မြို့တော် ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး လူကယ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”

“ဒါဆိုရင် ဘယ်သူ လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်မလဲ”

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် များ ဖြစ်နေမလား... စုမိသားစု နဲ့ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း မှာ အဲ့ဒီလောက် စွမ်းအား မရှိတာ သေချာတယ်... ဒါပေမဲ့ စုယွီ က ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိပုံပဲ... အရင်တုန်းက မှော်စွမ်းအင် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးက စုယွီ ကို သတိထားမိခဲ့ပေမယ့်... နောက်ဆုံးမှာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တယ်လေ”

“ပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် က လူတစ်ယောက် တာ့ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် မှာ ရှိနေခဲ့တယ်... ဘယ်သူမှ မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲကြဘူး”

“တကယ်လို့ စုယွီ ကသာ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ကို အကူအညီ တောင်းခဲ့မယ် ဆိုရင်... အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ် ရှိသွားပြီ”

ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ဟုတ်လား...

လမင်းဧကရီ နတ်သမီး နှင့် ရွှီလင် တို့ နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် ၏ ခန့်မှန်းချက်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးဟု သူတို့ ယူဆလိုက်ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စတွင် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မပါဝင်ကြောင်း သူတို့ သေချာ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှလွဲ၍... တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ တွင် ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သော အင်အားစု နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ဖြစ်ပြီး... နောက်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင် အပျက်အစီး ခန်းမ ဖြစ်၏။

ကောင်းကင် အပျက်အစီး ခန်းမ ကတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ စုယွီ က သူတို့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှု မရှိပေ။

ထို့အပြင် ကောင်းကင် အပျက်အစီး ခန်းမ သည် အရှုံးပေါ်မည့် အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပေ။ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်အတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် သာ ဖြစ်သည်။ စုယွီ သည် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိပြီး... ကောင်းကင် သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် ၏ အထောက်အထား အမိန့်ပြား ကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ခဏကြာသောအခါ...

လမင်းဧကရီ နတ်သမီး က ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စက ငါတို့ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ အတွက်တော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ... ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ချီမြစ် မျိုးဆက် အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးနစ်နာသွားတဲ့အတွက်... ငါတို့ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဖိအား နည်းနည်း လျော့သွားတာပေါ့”

“ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ နန်းတော် နဲ့ ဖုန်းလော့ စံအိမ်တော် တို့ရဲ့ အကြံအစည်တွေကို အခု အတော်လေး နားလည်နေပါပြီ... တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ် အတွင်း သူတို့ ငါတို့ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ကို သေချာပေါက် စစ်ကြေညာတော့မယ်”

“ဒါကြောင့် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ လိုတယ်... ထျယ် မိသားစု၊ ချန် မိသားစု စတဲ့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုတွေ အပါအဝင် တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ထဲက အင်အားစု အားလုံး ဒီစစ်ပွဲမှာ ပါဝင်လာအောင် လုပ်ရမယ်”

“နောက်ပိုင်းကျရင် အင်အားစု အသီးသီးရဲ့ တာဝန်တွေကို ငါ ခွဲဝေပေးမယ်... တတိယ အကြီးအကဲ... .. ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ပါ”

ရွှီလင် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ နန်းတော်သခင်မကြီး”

စကားဆုံးသွားသောအခါ လမင်းဧကရီ နတ်သမီး ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြေလျော့သွား၏။

“ဒီပြဿနာက မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး... ဘိုးဘေးကြီးက မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီးတွေရဲ့ ကိစ္စကို တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးပါလိမ့်မယ်... မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီးတွေသာ ဒီစစ်ပွဲမှာ ဝင်မပါဘူး ဆိုရင်... ငါတို့ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ ခံနိုင်ရည် မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ မရပါဘူး”

“ငါတို့ သူတို့ကို ပြန်တိုက်ထုတ်နိုင်လောက်ပါတယ်... ဒါကြောင့် တတိယ အကြီးအကဲ... ရှင် အင်အားစု အားလုံးကို စည်းရုံးပြီး စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေအောင် လုပ်ထားပါ”

ရွှီလင် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ နန်းတော်သခင်မကြီး”

လမင်းဧကရီ နတ်သမီး ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“တတိယ အကြီးအကဲ... သွားလို့ ရပါပြီ”

ရွှီလင် ရိုသေစွာ ထွက်ခွာသွား၏။

လမင်းဧကရီ နတ်သမီး သည် တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဆရာမ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”

ထိုအခါ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် သည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်နေ၏။

“ကျွန်မ သူ့ကို ကုတင်ပေါ် ဖိချပြီး ကောင်းကောင်း နှိပ်နယ်ပေးလိုက်တော့... ချက်ချင်း မျက်နှာတွေ ရဲသွားတာပဲ... အခုတော့ ကျွန်မ တိုက်တွန်းစရာ မလိုဘဲ လိမ္မာစွာနဲ့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေပါပြီ... ပြန်ထွက်လာရင် ကျွန်မကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမမယ်လို့တောင် ပြောနေသေးတယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လမင်းဧကရီ နတ်သမီး ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“ခစ်ခစ်..တကယ့်ကို တပည့်ကောင်းလေးပါပဲ”