အခန်း (၂၃-၂၄)
Vol. 3 Ch. 23-24
အခန်း ၂၃။ ချွန်ထက်တဲ့ဓားက ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တာအိုကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ ဓားပဲ
“မင်း လာခဲ့...”
ယန်ချင်းယွင်က တပည့်တစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဓားကို ချီနဲ့ ထိန်းချုပ်ပြီး လူသတ်လို့ ရပါတယ်...”
ထိုတပည့်သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ ယန်ချင်းယွင်ကို ကြည့်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ချီသန့်စင်ခြင်းတာအို ထွန်းကားပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကြာတဲ့အထိ ပထမဆုံး လက်နက်သန့်သင်ပညာရှင် မပေါ်လာသေးသလို ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရဲ့ ပထမဆုံး မှော်ရတနာလည်း မရှိသေးဘူး...”
“မင်းပြောတဲ့ ဓားဆိုတာက သာမန် လောကီပစ္စည်းတစ်ခုပဲလေ...”
“အဲဒီအရာက မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီတွေကို ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ...”
ယန်ချင်းယွင်က ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုတပည့်မှာ ကြောင်အသွားခဲ့ရ၏။ ချီသန့်စင်ခြင်း ပေါ်ပေါက်ပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကြာမှ ပထမဆုံး မှော်ရတနာ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသလော။
“တကယ်လို့ ဓားမရှိရင်လည်း ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီကိုသုံးပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ဖော်ထုတ်လို့ ရပါတယ် အဲဒါက လူသတ်ဖို့ သေချာပေါက် လုံလောက်ပါတယ်...”
အမေးခံရသော တပည့်သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ တကယ်လို့ ဓားမရှိလျှင် ချီကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
“ချီသန့်စင်ခြင်းတာအို ထွန်းကားပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးရာအကြာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချီသန့်စင်ခြင်း တာအိုကနေတစ်ဆင့် ပထမဆုံး တန်ခိုးစွမ်းအား နည်းစနစ်ကျမ်းကို နောက်ဆုံးမှာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာ...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။ ယခင်က ယုံကြည်မှု ရှိနေသော တပည့်သည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဇွဲလျော့သွားတော့သည်။ ဤသည်လည်း မရ၊ ထိုသည်လည်း မရနိုင်ချေ။ ရှေးအကျဆုံး ကာလများတွင် ချီကို ကျန်းမာရေးအတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းလော။ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ထာဝရအသက်ကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် တာအိုကို ကာကွယ်ရန်အတွက်လည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းသည် တာအိုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
“တောင်သခင်လင်း...”
“တကယ်လို့ မင်းသာဆိုရင် လူသတ်ဖို့အတွက် ချီကို ဘယ်လိုသုံးမလဲ...”
ယန်ချင်းယွင်သည် လင်းရီကို ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ယနေ့ သင်ခန်းစာကို မူလက လင်းရီအတွက် ရည်ရွယ်၍ သင်ကြားပေးခြင်းဖြစ်ရာ ယန်ချင်းယွင်သည် လင်းရီကို သဘာဝကျကျ အလေးထားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့၏။ ယန်ချင်းယွင်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းရီအနေဖြင့် သူ၏ စကားအနည်းငယ်မှတစ်ဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်း၏ အနှစ်သာရအချို့ကို နားလည်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း သိလိုနေခဲ့ပေသည်။
“ခန္ဓာကိုယ်...”
လင်းရီက မဆိုင်းမတွပင် ပြောလိုက်သည်။
“ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးမယ်ဟုတ်လား...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ တပည့်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဟုတ်တယ်...”
“ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးလို့ရတယ်...”
“လက်သီးကို ချီနဲ့ လွှမ်းခြုံလိုက်ရင် လက်သီးတစ်ချက်က တောင်တွေကို ဖြိုခွဲနိုင်သလို ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း အက်ကွဲစေနိုင်တယ်...”
“ခြေထောက်ကို ချီနဲ့ လွှမ်းခြုံလိုက်ရင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နိုင်တာပေါ့...”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုတိုက်ခိုက်နည်းမျိုးက အင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ အမူအကျင့်နဲ့ မလိုက်ဖက်ဘဲ အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသလိုတော့ ခံစားရတယ်...”
စောစောက အမေးခံရသော တပည့်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးမှ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နေရမည်ကို တွေးမိသောအခါ ၎င်းမှာ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ လွတ်လပ်ပြီး ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်နှင့် မကိုက်ညီဟု သူ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“သံသယဖြစ်နေဖို့ မလိုဘူး...”
“ဒါက ရှေးအကျဆုံး ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းပဲ...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ်သုံးပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်တာပေါ့...”
“ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း သမိုင်းမှာ ပထမဆုံး တန်ခိုးစွမ်းအားဟာ လက်သီးနည်းစနစ် တန်ခိုးစွမ်းအား ဖြစ်ခဲ့တာပဲ...”
“အင်မော်တယ်တွေဟာ အမြဲတမ်း လွတ်လပ်ပြီး မြင့်မြတ်နေကြတာလို့ မထင်လိုက်နဲ့...”
“ဘာမှမရှိတဲ့ ခေတ်ကာလမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အသုံးချနိုင်တာက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်တွေပဲလေ...”
“တစ်ဦးရဲ့စွမ်းအားက ဘယ်လောက် ခိုင်မာတယ်ဆိုတာဟာ ဝိညာဉ်ရေးရာချီကို အသုံးချနိုင်စွမ်းနဲ့ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ်မှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေခဲ့တာ...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် သုံးတာက ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့...”
“နောက်ဆုံးတော့ ချွန်ထက်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို မမီပါဘူး...”
“လက်သီးက ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပေမဲ့ ဓားကတော့ အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်တယ်...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ နားလည်ပြီးရင်တော့ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက သဘာဝကျကျ အောင်မြင်လာမှာပါ...”
လင်းရီ၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားပြီး ယန်ချင်းယွင်က ချီတာအိုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုဖြစ်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့သည်ကို သူ နားလည်သွားပုံရပေသည်။
“မှန်တာပေါ့...”
“အဲဒါက ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းပဲ...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ လင်းရီအပေါ် ယန်ချင်းယွင်၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့၏။ တစ်ခုကိုသိလျှင် အခြားအရာများကိုပါ ဆက်စပ်တွေးတောနိုင်ပေသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူပီပီ ထိုသို့သော နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်ပေသည်။
“ချီဆိုတာ...”
“အခြေခံအကျဆုံး တာအိုပဲ...”
“ဒါ့အပြင် အပြောင်းအလဲ အများဆုံး တာအိုလည်း ဖြစ်တယ်...”
“ချီကနေ မီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် မီးကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ လက်နက်သန့်သင်ခြင်းတွေမှာ သုံးလို့ရတယ်...”
“ချီကနေ ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ဓားကိုစီးပြီး ပျံသန်းနိုင်စေတယ်...”
“ချီက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးနဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နိုင်တယ် ပုံစံတွေ ဖော်ဆောင်ပြီး ဝင်္ကပါတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်...”
“လောကမှာရှိတဲ့ တာအိုပေါင်းများစွာဟာ ချီသန့်စင်ခြင်းနဲ့ အားလုံး နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေကြတာပဲ...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟွာချီစင်မြင့်မှာ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားများ နိုးထလာကာ ဟွာချီစင်မြင့်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ပုံရိပ်များအဖြစ် ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤအရာများမှာ ချီတောင်၏ ယခင် တောင်သခင်များ၏ ကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့မှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ပုံရိပ်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော်မှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသလာကြသည်။ အချို့သော တောင်သခင်များသည် သူတို့၏ လက်များကို မြှောက်ကာ လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြု၍ အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြ၏။ အချို့သော တောင်သခင်များသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ချီကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ဓားများဖြင့် ကြယ်မြစ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ကြသည်။ အချို့သော တောင်သခင်များသည် သူတို့၏ လက်များဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ကြပြီး ချီကို မီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။
ဤကြီးမြတ်သော တာအို အမှတ်အသားများသည် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်း မဟုတ်သလို မှော်ရတနာများကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားခြင်း မရှိကြချေ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရေးရာချီများကို အသုံးပြု၍ တာအိုအမျိုးမျိုးကိုသာ ဖော်ဆောင်ကာ ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ချီကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ပြီးပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ထားသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ အစုအဝေး ဖြစ်၏။
“ဪ ဒီလိုကိုး...”
“ချီက အခြေခံဖြစ်ပြီး အဆုံးအစမဲ့ တာအိုတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာပဲ...”
“ဒီတောင်သခင် သုံးထောင်ကျော်ထဲမှာ တော်တော်များများက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအမွေအနှစ်တွေကို တည်ထောင်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်...”
လင်းရီသည် တောင်သခင် သုံးထောင်ကျော်ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများ လှုံ့ဆော် စီးဆင်းပုံများကို ဂရုတစိုက် နားလည်အောင် ကြိုးစားနေခဲ့၏။ ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု များစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
“ချီတောင်မှာ အမွေအနှစ် စတင်ကတည်းက တောင်သခင်ပေါင်း သုံးထောင်ကျော် ရှိခဲ့တယ်...”
“အဲဒီသုံးထောင်ကျော်ထဲက တောင်သခင် နှစ်ထောင်ကျော်ဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို အမှတ်အသားတွေနဲ့ ဟွာချီစင်မြင့်ကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ကြတာ...”
“ကျန်တဲ့တောင်သခင် တစ်ထောင်ကျော်ကတော့ ဟွာချီစင်မြင့်ရဲ့ အဆင့်တစ်ခုစီမှာ ရှိနေကြတယ်...”
“ဒီလူတွေထဲက တချို့က ဓားတာအိုကို စတင်လမ်းဖောက်ခဲ့ကြပြီး ချီတောင်ကနေ ထွက်ခွာကာ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို တည်ထောင်ခဲ့ကြတယ်...”
“တချို့က ချီကျမ်းကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ချီတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးသခင် ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်...”
“မင်းတို့ သူတို့ဆီကနေ နိယာမ အနည်းငယ်လောက်ကိုပဲ နားလည်နိုင်မယ်ဆိုရင်တောင် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီးရမှာပါ...”
ယန်ချင်းယွင်က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် များပြားလှသော တပည့်များသာမက တောင်တစ်ရာမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း ထိုမဟာတာအိုအမှတ်အသားများကို တောင့်တမှုများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။ လင်းရီနှင့် အခြားသူများသည် နေဝင်ချိန်အထိ ခြောက်နာရီ တိတိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်က လူတိုင်းအပေါ် အိပ်မက်ဆန်သော အရိပ်များကို ကျရောက်စေခဲ့သည်။
“ပထမသင်ခန်းစာရဲ့တာဝန်...”
“ချီကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သင်ယူကြ...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းကို ဖော်ဆောင်နိုင်တဲ့သူတွေက ပြန်သွားပြီး ဆက်လက်လေ့လာနိုင်တယ်...”
“မလုပ်နိုင်သေးတဲ့သူတွေကတော့ ဒီမှာပဲ ဆက်ပြီး နားလည်အောင် လုပ်ရမယ် အောင်မြင်မှပဲ တောင်ပေါ်က ဆင်းခွင့်ရှိမယ်...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်ပြန်သည်။ ဤသည်မှာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ သင်ခန်းစာများအတွက် စံလုပ်ထုံးလုပ်နည်းဖြစ်ပေသည်၊ ပေးထားသော တာဝန်များကို နေရာမှာတင် ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်၏။
“တောင်သခင်လင်း...”
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းက သူတို့အတွက် တာဝန်လေ...”
“မင်းအတွက် တာဝန်ကတော့ အခက်အခဲ တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ရမယ်...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းသည် ချီထိန်းချုပ်ခြင်းအတွက် အရိုးရှင်းဆုံး အခြေခံနည်းလမ်းဖြစ်ပေ၏။ လင်းရီကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးအတွက် ၎င်းကို စံနှုန်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ သဘာဝကျကျ အလွန် နိမ့်ကျနေပေသည်။
“တောင်သခင်... လမ်းညွှန်ပေးပါဦး...”
လင်းရီက ဦးညွှတ်လိုက်၏။
“ဒါဆိုရင် ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း ခိုင်းရမှာပေါ့...”
“ဓားသွားဆိုတာ ထက်မြက်မှုကို ဆိုလိုတာပဲ...”
“မင်း ဒါကို လုပ်နိုင်ပြီဆိုရင်တော့ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း၊ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး အခြေခံသင်ခန်းစာအတွက် အခက်ခဲဆုံးသော တာဝန်စံနှုန်း ဖြစ်ပေ၏။
“အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိလားဟင်...”
လင်းရီက မေးလိုက်သည်။
“မရှိဘူး...”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှာ အမြန်ဆုံးလူက သုံးရက်အတွင်းမှာ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် သုံးနိုင်ခဲ့ဖူးတယ်...”
“တောင်သခင်လင်း... မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံနဲ့ဆိုရင် ဒီစံချိန်ကို ဘာလို့ စိန်မခေါ်ကြည့်တာလဲ...”
ယန်ချင်းယွင်က မျက်လုံးမှေးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“သုံးရက် ဟုတ်လား...”
လင်းရီက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို လှန်လိုက်ရာ ကြယ်လဝိုင်တစ်အိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ယန်ချင်းယွင်၏ အရှေ့မှာတင် တစ်ငုံသောက်လိုက်ရာ ဝိုင်ရနံ့မှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။
“ရိုးရှင်းပါတယ်...”
အခန်း ၂၄။ ဆရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး သောက်ပါဦး
“ရိုးရှင်းတယ် ဟုတ်လား...”
ယန်ချင်းယွင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
“တကယ်လို့ မင်းက သုံးရက်အတွင်းမှာ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ချီတောင်ကို ထပ်လာစရာ မလိုတော့ဘူး...”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီတောင်တပည့်များသည် ပို၍ပင် ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း၊ ၎င်းသည် တစ်ဦး၏ ချီထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အကြီးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။ သုံးရက်ဆိုတာကို ထားလိုက်ပါဦး၊ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကြာတဲ့အထိ မအောင်မြင်သေးတဲ့ လူတွေအများကြီး ရှိပေသည်။
လင်းရီက တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုသေးဘဲ ဝိုင်ကို တစ်ငုံချင်းသာ သောက်နေခဲ့၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် တွေးတောရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ သူ့လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ လမ်းကြောင်းများ ရေးဆွဲနေတတ်သည်။ ဟွာချီစင်မြင့်အောက်မှာမူ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီ ဖြစ်၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လက်သီးကို ချီဖြင့် လွှမ်းခြုံရန် ရည်ရွယ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ မွေးရာပါချီ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းက ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားသဖြင့် ထိုသူမှာ နေရာမှာတင် လဲကျသွားခဲ့၏။ အခြားတစ်ယောက်က ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုသော်လည်း သူ၏ လက်သီးပေါ်ရှိ ချီများမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသဖြင့် ဘေးကလူကို သွားရောက် ထိုးမိသွားရာ ထိုသူမှာ မျက်နှာ ဖူးရောင်သွားခဲ့ရသည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ အချို့က ချီကို လက်သီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသော်လည်း မထိုးရသေးမီမှာပင် ချီများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထဲသို့ ပြန့်ကျဲသွားသဖြင့် မည်သည့် စွမ်းအားမျှ မရှိတော့ချေ။
သဘာဝကျကျပင် အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ကောင်းမွန်သောကြောင့် ချီကို လက်သီးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသူများလည်း ရှိပေ၏။
မျက်မမြင်အဘိုးအို။
မျက်မမြင်အဘိုးအိုသည် ချီကို လက်သီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနည်းကို ပထမဆုံး သင်ယူနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်နေသဖြင့် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ မျက်မမြင်အဘိုးအိုသည် သူ၏ ညစ်ညမ်းသော မျက်နှာဖြင့် မြက်ဖျာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် မွေးရာပါချီ အစက်အပြောက်လေးများက သူ့လက်သီးပေါ်တွင် စုစည်းလာခဲ့သည်။ သူ ထိုးလိုက်သောအခါ လက်သီးရာတစ်ခုက ပေသုံးဆယ်ခန့်အကွာအထိ ပန်းထွက်သွားခဲ့၏။
“ဝမ်ရှန်းကန်းက တကယ့်ကိုတော်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရထားတာပဲ...”
“သူက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာတင် ချီကို လက်သီးအဖြစ် သုံးနိုင်သွားတာပဲ...”
ယန်ချင်းယွင်သည် ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသဖြင့် အောက်ခြေရှိ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။ သူသည် မျက်မမြင်အဘိုးအိုကို သဘာဝကျကျ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။ ဟွေရှင်း၏ လက်သီးပေါ်တွင် မီးအလင်းရောင် အလွှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဟွေရှင်း၏ သွယ်လျဖြူလွတ်သော လက်သီးလေးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သည်။ ဟွေရှင်းသည် သူမ၏ လက်သီးမှာ ပူလောင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အလိုအလျောက်ပင် ထိုးထုတ်လိုက်တော့သည်။
“အောင်မလေး...”
ဟွေရှင်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော မျက်မမြင်အဘိုးအိုမှာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ဟွေရှင်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ၎င်းက မျက်မမြင်အဘိုးအိုအား ခုန်တက်စေပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်များကို အမြန်ပင် ပုတ်ခတ်စေခဲ့သည်။ မီးငြိမ်းသွားသောအခါ မျက်မမြင်အဘိုးအို၏ မုတ်ဆိတ်များမှာ လိပ်ကွေးသွားသဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ပင် ညစ်ပတ်ပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
“မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး...”
“ချီကနေ မီးအဖြစ် မီးကနေ လက်သီးအဖြစ်...”
“ဟွေရှင်းရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက ဒီမျက်မမြင်လေးထက်တောင် ပိုမြင့်သေးတယ်...”
ယန်ချင်းယွင်က ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း လူအချို့မှာ ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း တာဝန်ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြီးစီးခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူမျှ စောစော မထွက်ခွာခဲ့ကြချေ။ ဟွာချီစင်မြင့်ဆိုသည်မှာ စိတ်ကြိုက် လာချင်တိုင်း လာလို့ရသည့် နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ တကယ်လို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ပိုမို ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေ မရယူနိုင်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ကိုယ့်ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထို့အပြင် လင်းရီသည် သုံးရက်အတွင်းမှာ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း လူတိုင်းက သိချင်နေကြပေ၏။ လင်းရီမှာမူ ညတာ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဝိုင်သောက်ရင်း လမင်းကို ကြည့်ကာ လုံးဝကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။
“တောင်သခင်လင်းရီ...”
“မင်းရဲ့ ပါရမီက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်နေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ထူးကဲတဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ဖျက်ဆီးပစ်သလို ဖြစ်မသွားဘူးလား...”
ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပို၍ တင်းမာသွားခဲ့သည်။
“တောင်သခင်... စိတ်ချပါ...”
“ဒီအိုးကုန်သွားရင်တော့ ပြီးသလောက် ဖြစ်သွားပါပြီ...”
လင်းရီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီး အိုးထဲရှိ ကြယ်လဝိုင် နောက်ဆုံး တစ်ငုံကို သောက်လိုက်၏။
“နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်အိုး ကုန်သွားပြန်ပြီ တကယ်လို့ ဝိုင်အသစ် မချက်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါက နောက်ဆုံးအိုး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...”
“သောက်လို့ မဝသေးဘူး...”
လင်းရီက သူ၏ လက်ကို လှန်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်အိုးကို ထပ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ယန်ချင်းယွင်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ သူ ကတိပေးခဲ့သည့် နောက်ဆုံး ဝိုင်အိုးက ဘယ်မှာနည်း။
သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် လင်းရီသည် ကြယ်နှင့် လ၏ အလင်းရောင်များအောက်တွင် ထရပ်လိုက်သည်။ ဝိုင်တာအို၏ ချီများမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဝင်သွားရာ သူသည် တောက်ပသော အင်မော်တယ် အလင်းရောင် အလွှာတစ်ခုဖြင့် အုပ်မိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ဂလု...”
လင်းရီသည် သူ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ လှန်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးကို မြှောက်လိုက်၏။ မူးယစ်စေသော ဝိုင်များမှာ စမ်းရေအလား သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။ လင်းရီ၏ ပုံရိပ်မှာ ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး သုံးပုံတစ်ပုံခန့် မူးယစ်နေပုံရပေသည်။
လင်းရီသည် မော့သောက်နေရင်းမှာပင် သူ၏ လက်သီးကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကာ ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လင်းရီ၏ လက်သီးပေါ်တွင် လက်သီးရာများ ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးများအလား ပတ်လည် လည်ပတ်နေခဲ့၏။
“ချီကို လက်သီးအဖြစ် သုံးတာလား...”
“အရမ်းကောင်းတယ်...”
“ကိုယ့်ရဲ့ ချီကို ဒီအဆင့်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်တာက အသေးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ...”
ယန်ချင်းယွင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ အစပြုခြင်း၊ အသေးစားအောင်မြင်မှု၊ အကြီးစားအောင်မြင်မှု၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်း၊ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း။ ဤအရာများမှာ ချီတောင်၏ ချီထိန်းချုပ်မှုဆိုင်ရာ နယ်ပယ် ငါးခု ဖြစ်ပေသည်။ ချီကို လက်သီးအဖြစ် သုံးခြင်းမှာ အစပြုခြင်း ဖြစ်၏။ ချီကို လက်သီးအဖြစ် လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ အသေးစားအောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း မှာ အကြီးစားအောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။ ချီကနေ အင်္သချေပုံစံ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်၏။ ချီတစ်မျှင်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဓား... လာစမ်း...”
လင်းရီသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံယိမ်းနွဲ့သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးကို ဝန်းရံထားသော လက်သီးရာများမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အတူတကွ ပေါင်းစပ်ကာ ဝိုင်ချီ ဓားရှည်တစ်လက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဓားပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြည်လင်သော ဓားမြည်သံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လင်းရီသည် ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဝိုင်ချီ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။
ဓားမြည်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဓားအလင်းတန်း အလွှာများမှာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
“ချီကို ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း လား...”
“သုံးနာရီအတွင်းမှာ ချီကို ဓားသွားအဖြစ် သုံးနိုင်သွားတာလား ချီထိန်းချုပ်မှု အကြီးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ပဲ...”
ယန်ချင်းယွင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ သုံးရက်အတွင်းမှာ ချီထိန်းချုပ်မှု အကြီးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ကို ရောက်ရှိခြင်း၊ ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ချီတာအို အရိုးတည်ဆောက်ပုံရှိသော ချီတောင်၏ တောင်သခင်တစ်ဦး တင်ခဲ့သည့် စံချိန် ဖြစ်ပေ၏။ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် မည်သူကမျှ ဤစံချိန်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ချေ။ ယခုမူ လင်းရီက ၎င်းကို အလွန် လွယ်ကူစွာ ချိုးဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ချက်ချင်းမှာပင် ယန်ချင်းယွင်မှာ စကားပင် မပြောနိုင်လောက်အောင် ပို၍ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ လင်းရီသည် ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် ၎င်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ရုပ်သိမ်းလိုက်ချိန်တွင် လင်းရီ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ချီဓားမှာ ဝိုင်ချီဓားပြားကြီး တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြတ်ခုတ်လိုက်တော့၏။
ဓားပြားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်နှင့် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှသော ဓားအလင်းရောင်မှာ ကြယ်နှင့် လ၏ အလင်းရောင်ကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားပုံရပေသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်စိထဲတွင် ဤအံ့မခန်း ဓားပြားအလင်းရောင် တစ်ခုတည်းကိုသာ မြင်တွေ့နေရတော့၏။
တုန်ခါနေသော အသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ လင်းရီ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ချီဓားပြားကြီး ကျဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ၎င်းသည် အေးစက်သော အလင်းရောင်များကို မှုတ်ထုတ်နေသည့် လှံရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟွာချီစင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်ချက် ထိုးလိုက်၏။ လှံထိပ်ဖျားမှာ ထိမိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း ရုပ်သိမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ၎င်းသည် တုတ်ရှည်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းရီက ဝှေ့ယမ်းထုတ်လိုက်ပြန်သည်။
“ချီကနေ အင်္သချေပုံစံ ပြောင်းလဲနိုင်တာလား...”
“ဒါက အကြီးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ထက် ပိုသွားပြီ ဒါက ချီထိန်းချုပ်မှု ပြီးပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ်ပဲ...”
“သုံးနာရီအတွင်းမှာ ချီထိန်းချုပ်မှု ပြီးပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတာလား...”
“လင်းရီက ဘာလို့ ချီတာအိုကို မရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ...”
ဤအချိန်တွင် ချီတောင်တစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ ယန်ချင်းယွင်၏ နှလုံးကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံသာ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ တောင်တစ်ရာမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များသည်ပင် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
“ငါတို့ မှားသွားတာလား...”
တောင်သခင် အချို့မှာမူ လင်းရီကို အတွင်းစည်း၏ ဖိအားများမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်းက မှားယွင်းခဲ့သလားဟု တွေးတောရင်း နောင်တရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ခဏအကြာတွင် လင်းရီသည် သူ၏ ဝိုင်တာအို စွမ်းအားများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝိုင်အိုးကို ကိုင်ကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့၏။
“တောင်သခင်လင်း... ချီတောင်မှာ မင်းကို သင်ပေးစရာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး...”
ယန်ချင်းယွင်သည် လင်းရီကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လေးစားအားကျမှုများ ရှိနေသလို၊ မရရှိနိုင်ခဲ့သည့်အပေါ်တွင်လည်း ပို၍ပင် နောင်တရနေခဲ့ပေသည်။
“တောင်သခင်...”
“ချီတောင်မှာ ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးစရာတွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်...”
လင်းရီက ခပ်သဲ့သဲ့ ရယ်မောလိုက်၏။
“ဘာ...”
ယန်ချင်းယွင် ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။
“တောင်သခင်ယန်...”
“ဂျူနီယာက တောင်သခင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီဘိုးဘေးသခင်တွေကို ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် တိုက်ချင်တာကတော့ အလွန်အကျွံ မဖြစ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား...”
လင်းရီသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း တောင်သခင်များ၏ပုံရိပ်ယောင်များကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားများက ယန်ချင်းယွင်ကို နေရာမှာတင် ကြက်သေ သေသွားစေတော့သည်။ တာအိုပုံရိပ်ယောင် အစုအဝေးကြီးက ဝိုင်ကို ဘယ်လိုလုပ် သောက်နိုင်မှာနည်း။