အခန်း (၁၃၃၁-၁၃၃၂)

အခန်း (၁၃၃၁) - အမွေအနှစ်၏ ပိုင်ရှင်

မကြာမီမှာပင်၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူများသည် ကျောက်ဂူရှေ့တွင် တန်းစီလိုက်ကြလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ယခင်က နဂါးကျားကျောင်းတော် တပည့်များ စမ်းသပ်မှုခံယူရန် တန်းစီခဲ့ကြသည့် ပုံစံနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးကျားကျောင်းတော်ရှိ လူအပေါင်းတို့သည် ဤအခြင်းအရာကို ကြည့်ရင်း စိတ်အာရုံများ ရှုပ်ထွေးနေကြတော့သည်။

ယခုမူ ဤနန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုသည် တကယ်ပင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း၊ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ နောက်ပြောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို အသေအချာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာ... စိတ်ထဲမထားဘူး မဟုတ်လား အခုခေတ် လူ့လောကကိုးခုထဲမှာ နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှု တည်ရှိတဲ့နေရာကို ရှာရတာ မလွယ်တော့ဘူးလေ"

ဖန့်ချန်က ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး၏ မျက်နှာတွင် အတင်းအကျပ် ပြုံးထားရသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်နေသည်

"စိတ်မထားပါဘူး... စိတ်မထားပါဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ထားရမှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက တာအိုညီနောင်တွေပဲလေ၊ အပြန်အလှန် ကူညီရမှာပေါ့"

စိတ်ထားမည့်သူမှာမူ အမှုန့်ဖြစ်အောင် အချေဖျက်ခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်ပါလား။

နဂါးကျားကျောင်းတော်၏ ထိုက်ဆန်းအကြီးအကဲ သုံးဦးမှာလည်း ထိုအချိန်တွင် သတ္တိမွေးကာ အနားသို့ တိုးကပ်လာကြသည်။

ဖန့်ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖုံးကွယ်လိုက်ကြတော့သည်။

ဘယ်သူက စိတ်မထားဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။

ဤနေရာသည် နဂါးကျားကျောင်းတော်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အစဉ်အဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သည့် နေရာ ဖြစ်သည်။

တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သူ မရှိခဲ့သဖြင့် လူအများက လိမ်ညာမှုဟု ပြောခဲ့ကြသော်လည်း...

လိမ်ညာမှုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ထိုနေရာသည် နဂါးကျားကျောင်းတော်၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပလူများက ဤသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မည်သူမဆို စိတ်ထဲ ရှိကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ ယခုအခါ ဤနန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုတွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေကြောင်း သူတို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

မဟုတ်လျှင် စောစောက သေဆုံးသွားသည့် အင်အားကြီးသူက ဘာကြောင့် ထိုမျှ အရေးတယူ ရှိနေရမည်နည်း ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကကော ဘာကြောင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်ကျော်ကို ခေါ်ပြီး စမ်းသပ်မှု ခံယူခိုင်းရမည်နည်း

"ဒီနေရာက... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျာတို့ နဂါးကျားကျောင်းတော်နဲ့ ပတ်သက်နေတာဆိုတော့၊ ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ ကျုပ်ရဲ့ တပည့်တွေထဲက စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်ပြီး အမွေအနှစ် ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ... စီနီယာ့ကို ပင်ပန်းရကျိုးနပ်အောင် အဖိုးအခ တစ်ခု ပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မသေမျိုးကျောက်တုံး (၁၀) တုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးအား ကမ်းပေးလိုက်သည်

"စီနီယာ... နည်းတယ်လို့တော့ သဘောမထားပါနဲ့"

ဖန့်ချန်၏ လက်ဝယ်တွင် မသေမျိုးကျောက်တုံး လက်ကျန် သိပ်မများတော့ချေ။

ပြီးခဲ့သည့် မသေမျိုးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲတုန်းက အထက်သုံးနယ်မြေရှိ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ဖိတ်ကြားလွှာနှင့် ယန်ကျန်း ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေအမြောက်အမြား အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင်မှ ကျိထျန်းတုနှင့် ဆုယာသခင်မတို့၏ လက်ထဲမှ မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၅၀၀ ခန့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မသေမျိုးကျောက်တုံး ၈၀၀ ကို အသုံးပြု၍ လုံဖူးမသေမျိုးအရှင် ထံမှ မသေမျိုးအရိုးဆီ ကို ဝယ်ယူခဲ့သေးသည်။

ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် အရေးပေါ်အသုံးပြုရန်အတွက် မသေမျိုးကျောက်တုံး ၉၀၀ ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဖန့်ထျန်းဇွန်၊ ဖန့်ရွှမ်ယန် နှင့် ဖန့်လူသား ဟူသော ထိုကိုယ်ပွားသုံးခုမှာ အဆင့် (၁) လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့်များ ဖြစ်ကြရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျင့်ကြံရန်အတွက်လည်း မသေမျိုးကျောက်တုံးများ လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

အထက်သုံးနယ်မြေသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ပြန်လာလိုလျှင်လည်း မသေမျိုးကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်ရာ အောက်ခြေနယ်မြေများသို့ အချိန်မရွေး ပြန်လာနိုင်သည် မဟုတ်ချေ။

"မ... မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေလား "

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀ တုံးကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။

ကျောက်တုံးများပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော မသေမျိုးချီ အငွေ့အသက်များကြောင့် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ မသေမျိုးချီများပင် တုန်ခါသွားရသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် ထိုနှစ်များတစ်လျှောက် ဤပစ္စည်းကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာခဲ့ဖူးသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်ကြာမှ တစ်တုံး တွေ့တတ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ မတွေ့ရသည်မျိုးလည်း ရှိသည်။

ယခုမူ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀ တုံးတိတိ ပေးလိုက်သည်၊ ဤသည်မှာ နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုအတွက် ဝင်ကြေးသက်သက်ပဲလား

သူ့အဆင့်ရောက်လာသောအခါ ကမ္ဘာလောကကြီးဆီမှ မသေမျိုးချီကို မရရှိနိုင်တော့ကြောင်း သူ သတိပြုမိလာသည်။

ကိုယ်တွင်းရှိ မသေမျိုးချီမှာ သုံးစွဲလိုက်တိုင်း လျော့နည်းသွားပြီး၊ အဝင်နှင့်အထွက် မမျှတပါက ထိုသို့ လျော့နည်းသွားခြင်းသည် သူ၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားခြင်းကိုပင် ဆိုလိုပေသည်။

ယခု ထိုမသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀ တုံးသည် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် သူ၏ဘဝကို ပြည့်စုံလုံလောက်စွာ ရှင်သန်နိုင်စေလိမ့်မည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး၏ စိတ်ထဲမှ မကျေနပ်မှုအနည်းငယ်မှာ လေထဲသို့ လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မသေမျိုးကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ နောက်နောင်လည်း မကြာခဏ လာခဲ့ပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ နဂါးကျားကျောင်းတော် တံခါးက မိတ်ဆွေအတွက် အမြဲတမ်း ပွင့်နေမှာပါ "

"စီနီယာက အားနာတတ်လိုက်တာ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ စမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ကာ အပြင်သို့ ပြန်ထွက်လာကြသည်။

နဂါးကျားကျောင်းတော် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဤသို့ဖြစ်မည်ကို နေသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးသည် နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟုလည်း သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်ကြချေ။

မကြာမီမှာပင် ကျောက်ကျောင်လုံ၊ ဟွားမြောင်ချင်း နှင့် အခြားသူများလည်း ရှုံးနိမ့်သွားကြသည်။

"နှမြောစရာပဲ"

ကျောက်ကျောင်လုံတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးသည် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း သူတို့ ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း၊ ကံမပါခဲ့သဖြင့် လက်လွှတ်လိုက်ရပေပြီ။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...

ကျောက်ဂူအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး၊ ထိုက်ဆန်းအကြီးအကဲ သုံးဦး၊ နဂါးကျားကျောင်းတော် တပည့်များ နှင့် ဖန့်ချန်တို့ အားလုံးသည် ထိုထူးခြားသော စွမ်းအားလှိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖန့်ချန်မှာ ထိုလှိုင်းနှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်။

ယခင်က သူ အရေခွံဆုတ်အတတ် အမွေအနှစ်ကို လက်ခံစဉ်ကလည်း ဤကဲ့သို့ အငွေ့အသက်မျိုး ပေါ်ထွက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါတို့ နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ခဲ့တာတောင် ဒီလို ထူးခြားမှုမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါဆိုရင် ဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ပဲ စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သွားတာလား "

နဂါးကျားကျောင်းတော် ကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သံသယများဖြင့် ကျောက်ဂူတံခါးဝကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိပြီး မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဘိုးဘေးများ ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုသည် တစ်ကြိမ်သာ အောင်မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဦးဦး အောင်မြင်သွားပါက ထိုနန်းဆောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်လူများ စမ်းသပ်မှု ခံယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားလှိုင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နန်းဆောင်တစ်ခုတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"ဒီတစ်သုတ် ဝင်သွားတဲ့ထဲမှာ ညီမလေးရော၊ လီတောက်ယဲ့ တို့ရော ပါတယ်... ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ မသိဘူး"

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်လာသည်။

မည်သူပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ကျောက်စိမ်းလုံးကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အရည်အချင်း မပြည့်မီသည့်တိုင်အောင် အမွေအနှစ် ရရှိသွားခြင်းက ရလဒ်ကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သွားသည့် ထိုသူသည် ကျန်သည့် နန်းဆောင်နှစ်ခု၏ စမ်းသပ်မှုကိုပါ ဆက်လက် အောင်မြင်နိုင်မလားဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရပေမည်။

စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ တစ်နာရီခန့်အထိ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးကမူ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားကာ၊ သူနှင့် အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာနိုင်သည့် ထိုကျင့်ကြံသူများကို သေသေချာချာ စတင် အကဲခတ်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်မိသည်

"မိတ်ဆွေ... ကျုပ်တို့ နဂါးကျားကျောင်းတော်က နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာတာတောင် ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ အောင်မြင်မှု မရခဲ့တာလဲခင်ဗျာ..."

"ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ကျုပ် စောစောက ကြည့်လိုက်တော့ ခင်ဗျာတို့ နဂါးကျားကျောင်းတော်မှာ နတ်သားရဲ သုံးပါး ကို ကိုးကွယ်ထားပေမဲ့ ဘေးဘက် နန်းဆောင်လေးမှာပဲ ထားထားတာကိုး။ ခင်ဗျာတို့ အဓိက ကိုးကွယ်နေတာက နဂါးကျားကျောင်းတော်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား တစ်စုံတစ်ယောက်လား... အဲဒီတော့ နတ်သားရဲ သုံးပါးရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့ ခက်ခဲသွားတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နတ်... သားရဲ သုံးပါးလား "

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းလှသော ဘေးဘက် နန်းဆောင်လေးကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် နတ်သားရဲ ရုပ်ထု သုံးခု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

နတ်သားရဲ သုံးပါးက တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတာလား

နဂါးကျားကျောင်းတော်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒီနတ်သားရဲ သုံးပါးကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ထားခဲ့မိလို့ အခုလို အမွေအနှစ်တွေကို လက်လွတ်လိုက်ရတာလား

သူ၏ အတွေးများ မတည်ငြိမ်သေးခင်မှာပင် ကျောက်ဂူအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဒါဟာ ကန်လေ မိုးကြိုး ရဲ့ အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် ထိုအငွေ့အသက်ကို ခွဲခြားသိမြင်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်... အတွင်း၌ စမ်းသပ်မှု ခံယူနေသော ကျင့်ကြံသူများသည် ကျောက်ဂူအတွင်းမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးထွက်လာကြသည်။

ကျောက်ဂူအတွင်းမှ ပြိုကျပျက်စီးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများ အပြင်သို့ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ကျောက်ဂူတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားတော့သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က နှမြောတသဖြစ်သည့် မျက်နှာဖြင့် ရှကျီကို လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်

"အစ်ကိုရှ... ဂုဏ်ယူပါတယ်နော်"

"အစ်ကိုရှက တကယ် တော်တာပဲ၊ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အမွေအနှစ် သုံးမျိုးလုံးကို ရသွားတာပဲ"

လီတောက်ယဲ့ ကလည်း အံ့သြတသစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ရှကျီထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်သွားကြသည်။

ရှကျီ ကိုယ်တိုင်မှာမူ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ရင်း

"ငါ... တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ အမွေအနှစ် သုံးမျိုး ရလိုက်ပုံပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေပါ၊ အခုတော့ အရင်ပြန်ကြရအောင်"

"ဝေ့မိတ်ဆွေ ဘယ်ကို သွားလိုက်သလဲဆိုတာ အရင်ပြောပြကြရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ မသေမျိုးလှေ တစ်စင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အခန်း (၁၃၃၂) - မျိုးဆက်သစ်ဆီသို့ လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း

ထိုမသေမျိုးလှေ ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

၎င်းပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်ဖိအားတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းရှိ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး အပါအဝင် နဂါးကျားကျောင်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် မွန်းကျပ်လာပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲသွားကြသည်။

ဖန့်ချန်က ဝေ့ဝူရှန်း ပြောခဲ့သည့် စကားကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၊ ချင်းမင် နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့မှ လာသည်ဟု ဆိုခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

လူ့လောကကိုးခုအတွင်းရှိ မသိသေးသော နယ်မြေများနှင့် ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေများကို အထူးရှာဖွေရသည့် အဖွဲ့ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုမသေမျိုးလှေ အတွင်း၌ အငွေ့အသက် ရှစ်ခုရှိနေပြီး အဆင့် (၁) နှင့် အဆင့် (၂) လွတ်လပ်သောမသေမျိုးများ ဖြစ်ကြရာ ဝေ့ဝူရှန်း၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လှေဦးပိုင်းတွင် လူရိပ် ရှစ်ခု ဆင့်ကဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လူအုပ်ကြီးက မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့ရသော်လည်း ထိုရှစ်ဦးဆီမှ စီးဆင်းနေသည့် အငွေ့အသက်များမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး၏ မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

ဝေ့ဝူရှန်းတွင် ဤကဲ့သို့ နောက်ထပ် အင်အားစုများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။

သူနှင့် အဆင့်တူရုံသာမက သူ့ထက်ပင် အင်အားကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမည်နည်း ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ဤလူငယ်ကကော တောင့်ခံနိုင်ပါဦးမည်လော

သူသည် ဖန့်ချန်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုစဉ် ဖန့်ချန် စကားပြောလိုက်သည်ကို အမှတ်မထင် ကြားလိုက်ရသည်

"သတ်လိုက်... အရှင်တစ်ယောက်မှ မထားနဲ့"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရောက်ရှိလာပြီး မသေမျိုးလှေ ကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

လှေပေါ်မှ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ရှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားကြပြီး အော်ဟစ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် နောက်ထပ် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ထိုမသေမျိုး ရှစ်ဦးမှာ ထွက်ပြေးရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဓားအရှိန်အဝါအောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ထက်ပိုင်းပြတ်နေသော မသေမျိုးလှေကြီးမှာ နဂါးကျားတောင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းကနဲ မြည်ဟီးကာ ကျဆင်းသွားပြီး မီတာရာဂဏန်း အကျယ်နှင့် အနက်ရှိသော ကျွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဟွမ်ဝူကျိသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက်လာပြီး ထိုမသေမျိုးများ ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ပိဖူးသဲ ( သိုလှောင်ပစ္စည်း) များကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းကာ ပျက်စီးနေသော လှေနားတွင်လည်း ခေတ္တ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးမှ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဝိညာဉ်အမှတ်အသားများကို ဖျက်ဆီးထားသည့် ပိဖူးသဲများကို ဖန့်ချန်လက်ထဲသို့ အပ်နှံလိုက်သည်။

မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးအိုကြီး ကမူ လက်ထုတ်စရာပင် မလိုလိုက်ချေ။

သူ့အထင်တွင်မူ ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုးသို့ လာလျှင် သူ သို့မဟုတ် ဟွမ်ဝူကျိ တစ်ယောက်ယောက် ပါလာလျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး ခေါ်လာခြင်းမှာ ဖန့်ချန်က သတိကြီးလွန်းရာ ရောက်နေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

တကယ်တမ်းလည်း သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အစမှအဆုံးအထိ အဆင့် (၃) မသေမျိုး တစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ရောက်လာသမျှမှာ အဆင့် (၁) နှင့် (၂) များသာ ဖြစ်ရာ သူ့အတွက်တော့ အလွန်ပင် ပျင်းစရာ ကောင်းလှသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကမူ နေသားကျနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဘာမှမထူးခြားသလို ရှိနေကြသော်လည်း၊ ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးတို့ အုပ်စုမှာမူ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ရှစ်ယောက်တောင်... တချို့ဆို ငါ့ထက်တောင် အားကောင်းတာကို ဓားနှစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်တာလား "

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် စိတ်ထဲမှ အေးစိမ့်သွားရသည်။

သူသည် ဟွမ်ဝူကျိကို တိုက်ရိုက်ပင် မကြည့်ရဲတော့ဘဲ အကြည့်လွှဲကာ ခိုးကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ တပည့်များ နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ခြင်းသည် နတ်သားရဲ သုံးပါးနှင့် ပတ်သက်နေရုံသာမက၊ ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ အခြေခံနှင့် နောက်ခံမှာလည်း အလွန်ပင် မြင့်မားလွန်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုပိဖူးသဲများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အများစုမှာ အထွေထွေ ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ပြီး မသေမျိုးကျောက်တုံး ပါသော်လည်း အနည်းငယ်သာ ရှိကာ အားလုံးပေါင်းမှ ၃၀ ပင် မပြည့်ချေ။

ကျန်ရှိနေသည့် ပစ္စည်းအများစုမှာ သတ္တုရိုင်းများ ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ချင်းမင် နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"စီနီယာ... နောင် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာတော့ ဒီလို အဆင့်မရှိတဲ့ ပြင်ပလူတွေ ထပ်ရောက်လာမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး၊ ကျုပ်တို့လည်း ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

ဖန့်ချန်က ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး နယ်နိမိတ်ဘူးသီး ကို အသုံးပြုကာ လူအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖြူဖွေးသော မြူထုကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နဂါးကျားကျောင်းတော်သည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် ပြိုကျပျက်စီးသွားသော ကျောက်ဂူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၊ လက်ထဲမှ မသေမျိုးကျောက်တုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်နှင့် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

"ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး... အဲဒီလူတွေက တကယ်ပဲ ဘယ်ကလာတာလဲဟင် စောစောက သူတို့ပြောတာ လူ့လောကကိုးခု တဲ့... အဲဒီ ကိုးခုဆိုတာက ဘာကို ပြောတာလဲ..."

နဂါးကျားကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးက သတ္တိမွေးကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်

"ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ ငါလည်း ဇီယွမ်ဂြိုလ်ကနေ တစ်ခါမှ ထွက်ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှာ သွားလာနိုင်တဲ့ အားကောင်းတဲ့သူတွေဆိုတာ သေချာတယ်"

"ငါ ဟင်လင်းပြင်ထဲကို သွားဖူးတယ်၊ အဲဒီနေရာက အရမ်းကို ခြောက်ကပ်ပြီး အထီးကျန်ဆန်လွန်းတယ်။ ငါတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေတောင် လမ်းပျောက်ပြီး အသက်ရှင်လျက်နဲ့ သေသွားမှာ ကြောက်လို့ အဝေးကြီး မသွားရဲဘူး"

သူက ခေတ္တရပ်ကာ

"သူတို့ပြောတဲ့ လူ့လောကကိုးခုဆိုတာ ဒီလောကကြီးရဲ့ တကယ့် ပုံရိပ်စစ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဟင်းလင်ပြင် ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာပေါ့... ငါတို့တွေကတော့ ချင်းမင်ထဲကနေတောင် ထွက်နိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါတွေ အားလုံးက မင်းတို့ကြောင့်ပဲ၊ တစ်ယောက်မှ နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်ကြဘဲ ဒါကို အလိမ်အညာလို့ လိုက်ပြောနေကြတာ။ ဘာကို လိမ်မှာလဲ ဘိုးဘေးတွေက သေခါနီးမှ ငါတို့ကို လိမ်ဖို့ ဒီလောက် ပျင်းနေလိမ့်မယ် ထင်လို့လား"

"အခုတော့ ကြည့်စမ်း... နောက်ဆိုရင် နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို တခြားလူက ယူသွားပြီ... တကယ်ကို မကျေနပ်နိုင်စရာပဲ"

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးက ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာပြီး အကြီးအကဲ သုံးဦးကို ဆူပူလိုက်တော့သည်။

သုံးဦးသားမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်က မလှမ်းမကမ်းတွင် ပျက်ကျနေသော မသေမျိုးလှေကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်

"ကျောင်း... ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး... အကယ်၍ ကျုပ်တို့ အဲဒီလှေကြီးကို ပြန်ပြင်နိုင်ရင် ဟင်လင်းပြင်ထဲမှာ သွားလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား "

"အင် အဲဒါ တကယ်ပဲ ပစ္စည်းကောင်းပဲ၊ စောစောက လူငယ်က ဒါကို ယူသွားဖို့ မေ့သွားပုံရတယ်၊ သွားကြည့်ကြစို့ "

ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရသွားပြီး မသေမျိုးလှေ ပျက်ကျရာသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားတော့သည်။

အကြီးအကဲ သုံးဦးလည်း အပြေးအလွှား လိုက်သွားကြလေသည်။

"ဒီကျောက်စိမ်းလုံးထဲမှာ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ လို့ ခေါ်တဲ့ မသေမျိုးနယ်မြေတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒါကို သုံးနိုင်ဖို့ဆိုရင် နတ်သားရဲ သုံးပါးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရထားဖို့ လိုတယ်။ အခု မင်းက အသိအမှတ်ပြုခံရပြီဆိုတော့ ဒါကို မင်း သုံးနိုင်ပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျောက်စိမ်းလုံးပေါ်က အက်ကြောင်းတွေ ပြန်စေ့သွားဖို့ အချိန်တစ်ခုတော့ လိုဦးမယ်။ ပြန်ကောင်းသွားမှပဲ သုံးတော့။ တစ်ခါသုံးရင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပေးရမယ်၊ ဒါက အခု မင်းအတွက်တော့ ဘာမှ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

ကျုံးကျိုး၊ ချန်းတောက်နယ်မြေ၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း။

ဖန့်ချန်သည် ကျောက်စိမ်းလုံးကို ရှကျီ လက်ထဲသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဒါဟာ သူ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ ချလိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။

သူ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေထဲမှာ နေခဲ့တဲ့ အချိန်က အရမ်းကို ကြာလွန်းနေပြီ။

ဒါကြောင့် သူ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးနောက် ရရှိလာတဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော် သက်တမ်းရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ဟာ အဲဒီထဲမှာပဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ။

အကယ်၍ ဆက်ပြီး သုံးနေဦးမယ်ဆိုရင် တစ်စုံတစ်ခု အမှားအယွင်း ဖြစ်လာတဲ့အခါ ကျန်ရှိတဲ့ သက်တမ်းက ဒီမမျှော်လင့်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီတစ်ခါ အထက်သုံးနယ်မြေကို သွားတဲ့အခါ ဝမ်ချုံစန်းကို ရှာဖို့ အချိန် ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ သူ မသိဘူး။

ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ကိစ္စတွေကို ရှင်းဖို့ အချိန် ဘယ်လောက် ပေးရမလဲဆိုတာလည်း မသိနိုင်ဘူး။

ဒါကြောင့် ဒါကို သူ့ဆီမှာ ထားမယ့်အစား ရှကျီ လက်ထဲကို အပ်ခဲ့တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

ကျောက်စိမ်းလုံးရဲ့ အကူအညီရယ်၊ ယင်လောက ဆိုတဲ့ နောက်ခံရယ် ရှိနေရင် ရှကျီရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆို နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပဲ။

ရှကျီ ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် အင်အားကြီးလာတာဟာ ယင်လောကအတွက်ရော၊ လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာန အတွက်ရော၊ ဖန့်ချန်အတွက်ပါ အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရှိပါတယ်။

"အတွင်းမှာ ၁၀ နှစ်၊ အပြင်မှာ ၁ ရက်ပဲလားတကယ်ကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲ"

ရှကျီက အံ့သြတသစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာနကို စတင် တည်ထောင်ကတည်းက ဖန့်ချန်က သူ့ကို ဘာကြောင့် နန်းဆောင်သုံးရပ် စမ်းသပ်မှုကို ရှာခိုင်းရသလဲဆိုတာ အခုမှ သူ နားလည်သွားတော့သည်။

"အထဲမှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့်အထိတော့ တက်လို့ မရဘူး။ ဒါက အများဆုံး တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အထိပဲ သုံးလို့ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒါက လုံးဝ ကြေမွသွားလိမ့်မယ်"

"နောင်တစ်ချိန်မှာ တခြား စမ်းသပ်မှု နယ်မြေသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့လို့ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းထဲက တစ်ယောက်ယောက်က နတ်သားရဲ သုံးပါးလုံးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင်..."

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကလည်း တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုရင် ဒီကျောက်စိမ်းလုံးကို နောက်တစ်ယောက်ကို ဆက်ပြီး လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်ပါ"

ဟု ဖန့်ချန်က မှာကြားလိုက်သည်။

ရှကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"အဲဒီအချိန် ရောက်လာရင် ငါ ဒါကို ဆက်ပြီး လက်ဆင့်ကမ်းပေးပါ့မယ်။ ဒါဟာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်သစ်ဆီကို လက်ဆင့်ကမ်းတဲ့ တာဝန် ပဲ၊ စိတ်ချပါ ဖန့်ကြီး"

သူက ခေတ္တရပ်ကာ

"ဖန့်ကြီး... ဒီတစ်ခါ မင်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တယ်၊ ယင်လောကရဲ့ နတ်ဘုရားတွေကိုလည်း အမြောက်အမြား ခန့်အပ်ခဲ့တယ်၊ အခု ကျောက်စိမ်းလုံးကိုပါ လက်ဆင့်ကမ်းဖို့ စီစဉ်နေပြီဆိုတော့... ဒီတစ်ခါ အထက်သုံးနယ်မြေကို သွားမယ့် ခရီးက အရမ်းကို အန္တရာယ် များနေလို့လား "

ရှကျီ၏ အကြည့်မှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်

"မင်း အစား တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လို့ မရဘူးလား "