အခန်း (၅၃၉-၅၄၀)
Vol. 54 Ch. 539-540
အခန်း (၅၃၉) အပြစ်အနာအဆာများ ဖန်ဆင်းရှင်
ဤနေရာသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အရာအားလုံး စတင်ပြောင်းလဲလာမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ နက်နဲနယ်မြေ အတွင်းရှိ မူလစွမ်းအင်များသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ ခြောက်ကပ်နေပုံရသော မြေရိုင်းပြင်ကြီးမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် စတင်ပြောင်းလဲလာတော့သည်။ အပင်များမှာ မြေဆီလွှာမရှိသော မြေပြင်မှ တိုးထွက်ပေါက်ရောက်လာကြပြီး နက်နဲနယ်မြေအတွင်းရှိ ပူပြင်းသောအပူရှိန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အေးမြလာသည်။
၎င်းမှာ သံသရာအသစ်တစ်ခု၏ အစပျိုးခြင်းပင်။ နက်နဲနယ်မြေအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ ပေါ်လာတော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် ဤဖြစ်ရပ်မှာ နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
၎င်းမှာ နိမိတ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်လအကြာတွင် နက်နဲနယ်မြေ၌ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ ပေါ်လာတော့မည်ဟူသော နိမိတ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တစ္ဆေကျောင်းတော်မှ လူများ အလွန်အမင်း မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့သော နိမိတ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက်ပင် သူတို့သည် နက်နဲနယ်မြေအတွင်း၌ အကြီးအကဲတစ်ဦးကို တာဝန်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နက်နဲနယ်မြေအတွင်း ဖြစ်ပေါ်သမျှ ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို အထက်သို့ သတင်းပို့ရန် တာဝန်ရှိသည်။
တစ္ဆေကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲမှာ နက်နဲနယ်မြေအတွင်း ထိုင်နေသည်။ သူ အနားယူနေစဉ် လေထု၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
အတန်ကြာသော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်လာပြီပဲ။ ဒီခြောက်ကပ်နေတဲ့ မြေရိုင်းပြင်ကနေ ငါ ထွက်သွားလို့ ရပြီ" သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် နက်နဲနယ်မြေမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာကာ သူ၏ အထက်လူကြီးများကို သတင်းပို့ရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။
သူသည် ကျောင်းတော် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးထံ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကာ ဤပြောင်းလဲမှုအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်သည်လည်း အခြားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဆက်လက် သတင်းပို့လိုက်သည်။
ယဇ်ပုရောဟိတ်အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူတို့၏ နေရာများမှ ထွက်ခွာလာကြတော့သည်။
ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို အစီရင်ခံရန် ကျောင်းတော်အရှင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကြသည်။
ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကျောင်းတော်အရှင်မှာ သူ၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။
"စပြီလား" ယဇ်ပုရောဟိတ်များ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ကျောင်းတော်အရှင်က လှမ်းမေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့... နယ်မြေထဲမှာ အပြောင်းအလဲတွေ စနေပါပြီ။ နောက်ထပ် နှစ်လကြာရင် အချိန်တန်ပါပြီ။ အဲဒီနေရာက နောက်ဆုံးတော့ တစ်ခါ ပြန်ပေါ်လာတော့မှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အထဲကို ဝင်နိုင်တော့မှာပါ" ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ငါတို့တွေ ရှေးဟောင်းမြေအောက်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ အဝင်ဝအထိ ရောက်ခဲ့ကြတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အထဲကို မဝင်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ အထဲမှာ ရှိနေတဲ့အရာတွေကို ရအောင်ယူနိုင်ဖို့ အထဲကို ရောက်အောင်ဝင်ကြမယ်" ကျောင်းတော်အရှင်က အကြီးအကဲများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ခု... အရင်မျိုးဆက်တွေ မြေအောက်ထောင်ထဲကို ဝင်တုန်းက အဝင်ဝမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ စာသားတွေကို ဘာသာပြန်တာ မပြီးသေးဘူးလား" ကျောင်းတော်အရှင်က တစ်ခုခုကို သတိရဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အဲဒီအကြောင်းကို ပြောဖို့ပဲ ကျွန်တော်တို့ လာခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာသာပြန်လို့ ပြီးပြီလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ အဲဒီစာသားတွေရဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ဘာသာပြန်ချက်ကို ရထားပါပြီ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ပြန်ဖြေသည်။
"မင်းတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီလား" ကျောင်းတော်အရှင်က အံ့သြစွာ မေးသည်။
"ဟုတ်ကဲ့" ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ပြန်ဖြေကြသည်။
"ကောင်းပြီ... အဲဒီစာသားတွေက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ငါ့ကို ပြောပြစမ်း" ကျောင်းတော်အရှင်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ဆိုသည်။
"သဘာဝတရား၏ စည်းစနစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အပြစ်အနာအဆာများကို ဖန်ဆင်းရှင်။ အကြိမ်တစ်ထောင် သေသင့်သောအပြစ် ရှိသော်လည်း မသေနိုင်သူ။ ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်။ အကြိမ်တစ်ထောင် သေဆုံးရန် ကံပါလာသူ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်များကို ဆေးကြောပေးမည့် နိယာမမြစ်။ နှစ်ခု ပေါင်းစည်းသောအခါ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားမည်၊ ကံကြမ္မာများ ကြေမွသွားမည်ဖြစ်ပြီး သေဆုံးခြင်းက နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာလိမ့်မည်။ စည်းမျဉ်းမှာ မှားယွင်းနေသည်။ နိုးထခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်။ သေဆုံးခြင်းမှာ အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေပြီ"
"ဒါကတော့ ဘာသာပြန်ချက်ပါပဲ" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဆိုသည်။
"ဒါက မှန်ကန်တဲ့ ဘာသာပြန်ချက် ဟုတ်ရဲ့လား။ အချို့စာသားတွေက အဓိပ္ပာယ်တောင် မရှိဘူးလေ" ကျောင်းတော်အရှင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အချို့စာသားတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က စာသားတွေကို မပြောင်းလဲဘဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသိပညာနဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို သုံးပြီး အကောင်းဆုံး ဘာသာပြန်ထားတာပါ။ အဲဒီလူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။ ဒီဘာသာပြန်ချက်ရဲ့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်က မှန်ကန်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ပါတယ်" ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဆိုသည်။
"အဲဒီစာသားတွေက အထဲကို ဘယ်လိုဝင်ရမလဲ ဒါမှမဟုတ် အထဲမှာ ဘာတွေရှိမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတစ်ခုခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားစုတွေလိုပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာသာပြန်တာ ကောင်းပါတယ်။ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ကြ။ စူးစမ်းရှာဖွေရေး အချိန်မတိုင်ခင် အဲဒါ ပြီးရမယ်။ အရာအားလုံးက အချိန်မီ ဖြစ်ရမယ်" ကျောင်းတော်အရှင်က ပြောလိုက်သည်။
ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ခေါင်းညိတ်ပြကာ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။
ခန်းမထဲတွင် ကျောင်းတော်အရှင်တစ်ယောက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဒီစာသားတွေက နိမိတ်မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ရှိနေမှာတော့ သေချာတယ်။ လူတွေ အထဲကို မဝင်နိုင်အောင် ဒီလောက် တားမြစ်ချက်တွေနဲ့ ဝင်္ကပါတွေ အများကြီး ရှိနေတာက အဲဒါကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီအရာကို ငါ ရအောင်ယူရမယ်။ တကယ်လို့ အဲဒါက ငါထင်သလောက် တကယ်ပဲ အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်ဆိုရင် ငါလုပ်ချင်တာကို ငါလုပ်နိုင်တော့မယ်။ ဒီကမ္ဘာလေးက ငါ့အတွက်တော့ သိပ်ကို သေးငယ်လွန်းနေပြီ" ကျောင်းတော်အရှင်က ကောင်းကင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ မူယွမ်မှာ သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။
လုံချန်းသည် မင်ယုကို ကမ္ဘာတုထဲမှ ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမအား လှည့်စားခြင်းမျက်နှာဖုံးကို ပေးလိုက်သည်။
သူသည် သူမကို တစ်ကြိမ် နမ်းလိုက်ပြီးနောက် စံအိမ်ဝင်းအပြင်ဘက်သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ထွက်ခွာလိုက်သည်။
သူသည် ဝိညာဉ်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ဦးတည်ချက်တစ်ခုသို့ စတင် ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ဤအထပ်တွင် ကင်းစောင့်များ မရှိသော်လည်း အပေါ်သို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ပျံသန်းလာသည်နှင့်အမျှ လုံချန်းမှာ ပို၍ သတိထားနေခဲ့သည်။
အတန်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် သူ သွားမည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူတွေ့ခဲ့သော မြေပုံအရ ဤဝင်္ကပါသည် လူတစ်ယောက်ကို ၂၄ ထပ်မြောက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် ဝင်္ကပါပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားကို အောက်သို့နှိမ့်ကာ ဝင်္ကပါရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဓားကို သိုလှောင်အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ကာ ဝင်္ကပါထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ စတင် လင်းထိန်လာမည်အား စောင့်နေလိုက်သည်။
သူသည် ဝင်္ကပါအတွင်း၌ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ လင်းထိန်လာခြင်း မရှိပေ။
"ဘာဖြစ်တာလဲ" ဝင်္ကပါက အသက်မဝင်သဖြင့် လုံချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဝင်္ကပါကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"ပိတ်ထားတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆို ဘာက ပြဿနာ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ ဘာလို့ အပေါ်တက်လို့ မရတာလဲ" လုံချန်းက ဝင်္ကပါကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။
"ဒါက လုံခြုံရေးမရှိတဲ့ အထပ်မှာ ရှိနေတာမို့ တစ်ခုခု ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်း လိုအပ်နေလို့လား။ ဒီမှာ ကင်းစောင့်တွေ မရှိဘူးဆိုတော့ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါလည်း ဒီမှာ နေတာပဲ။ တခြား အကြီးအကဲတွေမှာလည်း ကလေးတွေ ရှိမှာပဲ။ အကြီးအကဲတွေမှာတော့ အပေါ်ထပ်တွေကို သွားဖို့အတွက် ဝင်္ကပါတွေကို အသုံးပြုတဲ့ တခြားနည်းလမ်း ရှိရမယ်" လုံချန်းက ဝင်္ကပါကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ကောက်ချက်ချလိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၅၄၀) အတိတ်၏ အကြွင်းအကျန်များ
"အောက်ထပ်တွေကနေ တစ်ဆင့် သွားကြည့်ရင် ကောင်းမလား။ အောက်ထပ်တွေမှာရှိတဲ့ အထက်တက်တဲ့ ဝင်္ကပါတွေက လုံခြုံရေး စနစ်ရှိပြီးသားဆိုတော့ အထူးတလည် နည်းလမ်းတွေ လိုမှာမဟုတ်ဘူး" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။
သူသည် ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာကနေ သွား၍ မရနိုင်တော့သည့်အတွက် လမ်းဝေးသော်လည်း ပတ်သွားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤမှာ ထိုင်စောင့်နေရခြင်းထက်စာလျှင် လမ်းဝေးကနေ သွားရခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိမည်ဟု သူ ယူဆသည်။ အကယ်၍ သူ၏ အထင်သာ မှန်ခဲ့လျှင် အောက်ထပ်ကနေတစ်ဆင့် ၂၄ ထပ်မြောက်သို့ သူ သေချာပေါက် ရောက်နိုင်လိမ့်မည်။
လုံချန်းသည် ဓားပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဓားသည် ၁၂ ထပ်မြောက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် ဝင်္ကပါဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
၁၂ ထပ်မြောက်သို့ သွားရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းသည် သူ၏ တပည့်တံဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ မြေပုံကြည့်နိုင်သော အမြင့်ဆုံးအထပ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ၁၂ ထပ်မြောက်တွင် ၂၄ ထပ်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါကို ရှာဖွေရန် သူ့အတွက် ပို၍ လွယ်ကူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝင်္ကပါမှာ လင်းထိန်လာပြီး သူ့ကို ၁၂ ထပ်မြောက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။
"ဟေ့... ငါ ခုနက ဝင်္ကပါကြီး လင်းသွားတာ မြင်လိုက်သလိုပဲ" ၂၁ ထပ်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါ အနားတွင် ရပ်နေသော ကင်းစောင့်တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဝင်္ကပါဆီသို့ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်း မျက်စိမှားတာ ဖြစ်မှာပါကွာ"
"မင်း ညက အိပ်မပျော်ဘူးလား။ အထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘဲနဲ့။ ဝင်္ကပါတွေက လေနဲ့တင် အသက်ဝင်တာ မဟုတ်ဘူးလေ"
"ဟဲဟဲ... မင်း ညက မင်းမိန်းမနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့လား"
အခြားစစ်သည်များက ဝင်္ကပါ လင်းသည်ဟု ပြောသော စစ်သည်ကို ဝိုင်းဝန်း ရယ်မောကြတော့သည်။
ထိုစစ်သည်သည်လည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အမြင်အာရုံ မှားယွင်းခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့သည်။
လုံချန်းမှာမူ ဝင်္ကပါထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရိပ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုထားသဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။
သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်လာကာ အသံမထွက်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူတို့နှင့် ဝေးရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အတန်ဝေးသို့ ရောက်သောအခါမှ သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားကို ထုတ်ယူ၍ ပျံသန်းလိုက်သည်။
သူသည် ၁၂ ထပ်မြောက်၏ မြေပုံကို ကြည့်ရှုကာ ၂၄ ထပ်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ဤနေရာမှာ ၂၁ ထပ်လိုမျိုး လူသူကင်းမဲ့နေသည်မဟုတ်ဘဲ ကင်းစောင့်များစွာ ရှိနေသဖြင့် သူ ပို၍ သတိထားကာ ထိုဦးတည်ချက်အတိုင်း တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် လုံချန်းသည် ၁၂ ထပ်မြောက်၏ တောင်ဘက်အစွန်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤအထပ်တွင် လူများသော်လည်း လုံချန်းသည် ၂၄ ထပ်သို့ သွားမည့် ဝင်္ကပါ အနားသို့ ဘာပြဿနာမျှ မရှိဘဲ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။
ပြဿနာမှာ ထိုနေရာကို ကင်းစောင့်များက ဝိုင်းရံထားခြင်းပင်။ ၂၁ ထပ်က ဝင်္ကပါနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာတွင် ကင်းစောင့် ပိုများနေသည်။ ၂၁ ထပ်တွင်မူ ကင်းစောင့်များအကြား ကြားလပ်များ ရှိနေသဖြင့် လုံချန်းအနေဖြင့် ဝင်္ကပါထဲသို့ အသာလေး ဝင်သွားနိုင်သော်လည်း ဤနေရာကမူ အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။
ကင်းစောင့်များမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကပ်လျက် ရပ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် လုံချန်းအနေဖြင့် သူတို့ကြားကို ဖြတ်ပြီး ဝင်္ကပါထဲ ဝင်ရန် လမ်းမရှိပေ။ သူ ပျံဝင်ဖို့ ဆိုပြန်လျှင်လည်း ဝိညာဉ်ဓား သို့မဟုတ် မိစ္ဆာတောင်ပံကို သုံးရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့မှာ သူ့လို ကိုယ်ပျောက်နေမည် မဟုတ်သဖြင့် လူသိသွားလိမ့်မည်။
လုံချန်းသည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ခုန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်ဖြတ်ကာ သူတို့ ဝိုင်းရံထားသည့် အလယ်ရှိ ဝင်္ကပါထဲသို့ ခုန်ဆင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် မိစ္ဆာဘုရင်ခန္ဓာကိုယ် အစွမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုကာ ခုန်တက်လိုက်သည်။
လုံချန်းသည် အလွန်မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူသည် ကင်းစောင့်များ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်ဖြတ်ကာ ဝင်္ကပါထဲသို့ ကွက်တိ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝင်္ကပါမှာ လင်းထိန်လာပြီး သူ့ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်ပေးလိုက်တော့သည်။
ကင်းစောင့်များသည် လုံချန်း ဆင်းသက်လိုက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အရာမျှ ရှိမနေတော့ပေ။
လုံချန်းသည် အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ အခြားအထပ်တစ်ထပ် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူ တွေ့ခဲ့သမျှ အထပ်အားလုံးမှာ အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဤအထပ်မှာမူ လုံးဝ အမှောင်အတိ ကျနေသည်။ ဤနေရာတွင် မည်သူမျှ နေထိုင်ခြင်း မရှိပုံရပေ။ သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည့် စွန့်ပစ်ထားသော အထပ်တစ်ထပ်နှင့် တူလှသည်။ ထို့ပြင် ဤဝင်္ကပါ၏ အပြင်ဘက်တွင်လည်း ကင်းစောင့်များ ရှိမနေပေ။
သူသည် ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် မှောင်မည်းနေသော်လည်း သူသည် အမှောင်နိယာမကို တတ်မြောက်ထားသဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ အမှောင်ထုမှာ သူ၏ အဖော်မွန်ပင်။ သူသည် အလင်းရောင်ထဲမှာထက် အမှောင်ထဲမှာ ပို၍ နေသားတကျ ရှိလှသည်။ ဤနေရာက သူ့အတွက် ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။
သူသည် ဝိညာဉ်ဓားကို မထုတ်သေးဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်သရွေ့ ဤအထပ်မှာ ဗလာကျင်းနေပုံရသည်။ နေရာအနှံ့တွင် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးများနှင့် အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များ ပြန့်ကျဲနေသည်။
နေရာအတော်များများတွင်လည်း မြေပြင်မှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဤအရာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။ သူ မြင်တွေ့နေရသည့် သဲလွန်စအားလုံးမှာ အတိတ်တုန်းက ဤနေရာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော သတ်ဖြတ်မှုကြီးတစ်ခု၏ လက္ခဏာများပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် အနီးရှိ အဆောက်အဦးတစ်ခု၏ အပျက်အစီးများထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားရာ အရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ပန်းချီကားဘောင်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ အပေါ်မှ မှန်မှာ ကွဲအက်နေပြီး သွေးစွန်းနေသော်လည်း ပုံထဲတွင် လူနှစ်ယောက် ပါရှိသည်ကို သူ မြင်နိုင်သေးသည်။
ပုံထဲတွင် လုံချန်း၏ ဖခင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။
'ဒါက သူ့ရဲ့ အဖေလား။ ငါ့ရဲ့ အဖိုးစစ်စစ် ဒါမှမဟုတ် ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ယောက်လား' ပုံထဲက အမျိုးသားမှာ သူ၏ ဖခင်၏ ဖခင် ဖြစ်မလားဟု လုံချန်း တွေးတောမိသည်။ သူ၏ ဖခင်မှာ ဤအမျိုးသားဆီမှ ရုပ်ရည်အချို့ကို အမွေဆက်ခံထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
ပုံထဲရှိ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကိုမူ သွေးများက ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သူ မမြင်ရပေ။ သူသည် သွေးများကို သုတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သွေးများမှာ ပုံရိပ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။
သူသည် ထိုပုံဘောင်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေလိုက်သည်။
သူသည် အခြား အရာဝတ္ထုများစွာကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ပျက်စီးနေသော ကလေးကစားစရာတစ်ခု၊ သွေးစွန်းနေသော အဝတ်အစားတစ်ထည်၊ အမျိုးသားစီး ဖိနပ်တစ်စုံ စသည်ဖြင့် ကျပန်းအရာများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ထူးခြားသည့်အရာ ဘာမျှမတွေ့ရသဖြင့် သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်လာကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
သူ ဘယ်လောက်ဝေးဝေး လျှောက်သွားသွား သူ မြင်တွေ့ရသမျှမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ထပ်လုံးမှာ ဤကဲ့သို့ပင်။ နဂိုအတိုင်း ရှိနေသော အဆောက်အဦး တစ်ခုမျှ သူ မတွေ့ရပေ။ အတန်ကြာသော် နောက်ဆုံး၌ သူသည် မပျက်မစီးဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်သော အဆောက်အဦးတစ်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
လုံချန်းသည် ထိုအဆောက်အဦးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ထိုအဆောက်အဦးမှာ နှစ်ထပ်သာ ရှိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြတင်းပေါက်များ မရှိပေ။ ပြတင်းပေါက်များသာ ရှိလျှင် လုံချန်းအနေဖြင့် အထဲသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ဝင်ရန် အလွန် လွယ်ကူလိမ့်မည်။
အဆောက်အဦးတွင် တံခါးတစ်ချပ်သာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ ကျောက်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသော်လည်း အဆောက်အဦးအတွင်းပိုင်းကို မမြင်နိုင်ပေ။
'တစ်ခုခုတော့ အထဲမှာ ရှိနေမှာပဲ။ ငါ တံခါးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရမလား' ကျောက်တံခါးကို ကြည့်ရင်း လုံချန်း တွေးတောနေမိလေတော့သည်။