အခန်း (၁၀၅-၁၀၆)

Vol. 11 Ch. 105-106

Chapter 105

အခန်း ၁၀၅

" ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းက ချီယန် ..မဟာယန်ဧကရာဇ်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်.. "

အနီရောင်တာအိုဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မေးစေ့ကို အနည်းငယ်မော့ကာ ယုံဟဲဧကရာဇ်ကို တည့်တည့်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခွန်းဆက်ကာ ဝင်လာ၏ ။

ယုံဟဲ ဧကရာဇ်သည်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကို နှောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည် ။

" ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းက ဘာများ အလိုရှိလို့လဲ.. "

ကျင့်ကြံသူချီယန်သည် ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းတွင် အရေးမပါသော်လည်း ရွှမ်ချန်းဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး လာသူဖြစ်၏ ။

" ဧကရာဇ်ရဲ့ ခရီးလမ်းကို စတင်ဖို့အတွက် တိုက်တွန်းချင်လို့ ကျုပ်လာခဲ့တာပါ.. "

ချီယန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည် ။

" လဝက်လောက်ပဲ လိုတော့တာ ဆိုတော့ ဟဲရန်မြို့ကနေထွက်ခွာပြီး ချင်းမင်တောင်တန်းဆီ ဦးတည်သင့်ပြီမှတ်လား.. "

ယုံဟဲဧကရာဇ်က ပြန်မဖြေ ။ တိတ်ဆိတ်၍သာ ရပ်နေ၏ ။ သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဒူးထောက်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် ရသလောက်အချိန်ဆွဲနေမိသည် ။

" ဒါနဲ့.. မနေ့က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ရွှမ်ထျန်းဘုရားကျောင်းထဲ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပက်သက်ပြီး.."

ချီယန်က ပြောလိုက်လျှင် ယုံဟဲဧကရာဇ် ရင်ထဲတွင် တစ်ဆို့ဆို့ကြီး ဖြစ်သွား၏ ။ ဖြစ်လာမည့်ကိစ္စက ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ ။ သူ ယခုအထိ မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ ။

" အင်မော်......."

ယုံဟဲဧကရာဇ်က ဖြေရှင်းချက်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဥ် ချီယန်က ဖြောင့်မတ်သောအမူအရာဖြင့်..

" မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက သူတော်စင်မ ဝူချင်းရှင်း မှားယွင်းစွာ ဆုံးဖြတ်မိတာပါ.. "

" ကျုပ်တို့ ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းက ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းဆိုတော့ အရာရာကို တရားမျှမျှတတ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်တယ်.. "

" ခုကိစ္စမှာ သူတော်စင်မ ဝူချင်းရှင်းရဲ့ အမှားဖြစ်တဲ့အတွက် ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ.. "

" ဝူချင်းရှင်းရဲ့ သူတော်စင် ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဖယ်ရှားပြီး ဟဲရန်မြို့ကနေ နှင်ထုတ်မယ် .."

ယုံဟဲဧကရာဇ် အံ့အားသင့်သွား၏ ။ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု သူလုံးဝ ထင်မထားချေ ။ ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းသည် တခြားဂိုဏ်းရှစ်ခုထက် စကားပြောရသည်မှာ ပိုလွယ်နေသည်လော ။ အမှန်အမှားနှင့် တရားမျှတမှုအကြောင်းကိုပင် ဆွေးနွေးနေသည်လော ။

အစောင့်ချူး၏ နှလုံးသားသည် တဆက်ဆက်တုန်ရီနေ၏ ။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်လာမှန်း သူ မသိသော်လည်း သူသိသည်မှာ ဝူချင်းရှင်း သေပေတော့မည် ။ ဝူကျိအသင်း၏ သစ္စာဖောက် ဖြစ်သဖြင့် သူမ အင်မော်တယ်ဂိတ်မှ ထွက်သည်နှင့် ဝူကျိအသင်း၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရပေတော့မည် ။

" မဟာယန်ဧကရာဇ်အနေနဲ့.. ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ခရီးဆက်လို့ ရမယ်လို့ ထင်ပါတယ်.. "

…………..

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မြို့မြောက်ဘက်ရှိ ရွှမ်ထျန်းဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်တွင်...

မနေ့က ဖြစ်ခဲ့သော အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီး ဘုရားဖူးများနှင့် ပြန်လည် စည်ကားနေ၏ ။

လမ်းဘေးရှိ ခေါက်ဆွဲဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင်...

ချောင်မူက စားပွဲတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သက်ရှည်ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲ မှာလိုက်၏ ။

" ဒီနေ့ ကျုပ်ရဲ့ အသက် ၆၀ ပြည့်မွေးနေ့ဆိုတော့ အမဲသားထည့်.. မဟုတ်ဘူး..မဟုတ်ဘူး.. သိုးသားထည့်.. "

သူက အေးဆေးထိုင်စားရင်း ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများကို ငေးကြည့်နေသည် ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး ငြိမ်းချမ်းမှုကို ကျေနပ်စွာ ခံစားနေ၏ ။

" မြောင်..."

ခြေလှမ်း သုံးလေးဆယ်အကွာရှိ လမ်းထောင့်တစ်ခုမှ ကြောင်ခေါင်းသေးသေးလေး ပေါ်ထွက်နေပြီး ချောင်မူကို အသံပြုလိုက်သည် ။

ချောင်မူက လှည့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ခေါင်းပြန်ပုဝင်သွား၏ ။

ကြောင်ပေါက်လေးသည် ချောင်မူ၏ အနားသို့ကပ်လာတိုင်း မျက်လုံးမှေးပြီး ခြေကားယား လက်ကားယား ဖြင့် လဲကျသွားသည်ကို ချောင်မူ သတိပြုမိ၏ ။ သူ့အား ကိုင်ခိုင်းသလိုပင် ဖြစ်နေသည် ။

ချောင်မူသည် မနေ့ညက စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကြောင်လေးကိုကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး အားရပါးရ ကုတ်ပေးလိုက်၏ ။ ထိုအချိန်မှ စ၍ အနှီကြောင်ငတုံးသည် ချောင်မူ၏ အနားသို့ မကပ်ရဲတော့ဘဲ အဝေးမှသာ လိုက်အော်နေတော့သည် ။

ချောင်မူက ကြောင်ငတုံးသာ သူ့အနားတွင် နေချင်လျှင် ခေါ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေသည် ။ ဝိညာဥ်ဖမ်းသားရဲသည် သေအံ့နီးနီး လူများ၏ ဘေးတွင်သာ ပေါ်လာတက်သဖြင့် သူသေခါနီးလျှင် ကြောင်ငတုံးက ပိုပျော်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူလည်း ပို၍ ပျော်ရမည်ပင် ။

ချောင်မူက ကြောင်၏ တုန့်ပြန်မှုကိုကြည့်ပြီး သေမည့်အချိန်ကို ခန့်မှန်းနိုင်မည်လောဟု တွေးနေ၏ ။

ချောင်မူက ခေါင်းငုံ့ပြီး ခေါက်ဆွဲပြန်စားကာ တခါတရံ ဘုရားကျောင်းဝင်ပေါက်သို့ လှမ်းကြည့်နေသည် ။

သူ မနေ့ညက မြို့ပြင်ကို သွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဝူချင်းရှင်းကို မခွဲနိုင်၍ ထွက်မသွားသေးပေ ။

သို့သော်လည်း ဝူချင်းရှင်းသည် သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ထား၍ သူ လုပ်ကြံ၍ ရမည်မဟုတ် ။ သူ ဝူချင်းရှင်း၏ အနားသို့ ရောက်လျှင် ဝူချင်းရှင်းက သတိထားမိသွားမည်ဖြစ်သည် ။

' ဒီကျမ်းက တကယ်ကို ဆိုးလိုက်တာ.. '

ချောင်မူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏ ။ သူ ဤကျမ်းကို ကျွမ်းကျင့်အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့၏ ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်နေ၍ တခြားသိုင်းများကိုသာ အားစိုက်လေ့ကျင့်ရန် ကြံရွယ်ထားသည် ။

' ဟမ်..လက်ထောက်ချန်ပါလား.. '

ချောင်မူက အကြည့်က လမ်းမပေါ်ရှိတွင် လူဆိုးထိန်းတစ်ဦးအပေါ်သို့ ရောက်သွား၏ ။

လမ်းပေါ်တွင် ကင်းလှည့်နေသော ချန်ချန်က လူဆိုးထိန်း အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး အလျင်စလို သွားနေသည် ။

ဘုရားကျောင်းနားတွင် ကင်းလှည့်သော လူဆိုးထိန်း ပိုများလာသဖြင့် လုံခြုံရေး တင်းကြပ်ထားပုံရ၏ ။ နောက်ထပ် ချောင်ပိုင်ဖူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာမည်ကို ကြောက်နေပုံရသည် ။

ရုတ်တရက်...

ချန်ချန်၏ လေးနက်နေသော မျက်နှာထားမှာ ဖားယားသော အပြုံးဖြစ်သွားပြီး ခါးကို အနည်းငယ်ကိုင်းကာ အရာရှိဝတ်စုံဖြင့် လျှောက်လာနေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ဦးညွှတ်လိုက်သည် ။

" အဲ့တာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့မှတ်လား.. "

ခေါက်ဆွဲဆိုင်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည် ။

" မနေ့က ကိစ္စကြောင့်လာတာများလား .."

ချောင်မူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့အကြည့်က ချင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည် ။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့က ချန်ချန်၏ နုတ်ဆက်စကားကို ဂရုမစိုက် ။ သူ၏ အစောင့်များနှင့်သာ ရွှမ်ထျန်းဘုရားကျောင်းထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်သွား၏ ။

ချန်ချန်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏ ။ သူ၏ ကင်းလှည့်တာဝန်ကို ပြန်လည်ဆောင်ရွက်သောအခါ မျက်နှာတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိတော့ပေ ။

' ချန်ချန်က ဒီနှစ်တွေ တလျောက် သူ့အဖေအတွက် လော့မျိုးရိုးကို ငွေစ ဘယ်လောက်ပေးခဲ့လဲမသိဘူး ..'

' အော် မေ့လို့ ခုပေးစရာမှ မလိုတော့တာ.. '

ချောင်မူက ဘုရားကျောင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေ၏ ။

ငွေစ တစ်စသည် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို ဒူးထောက်စေနိုင်သည် ဟူသော စကားပုံအရ ချန်ချန်သည် ငွေစတစ်ထောင်အတွက် မည်မျှအထိ နှိမ့်ချ နေခဲ့ပါသနည်း ။

Chapter 106

အခန်း ၁၀၆

ရွှမ်ထျန်းဘုရားကျောင်း၏ အဓိကခန်းမဆောင်တွင်...

ဝူချင်းရှင်းသည် ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အင်မော်တယ်ရုပ်ထုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည် ။

အင်မော်တယ်ရုပ်ထုများကို အဆင့်အတန်းပေါ် မူတည်ပြီး သုံးမျိုးခွဲခြားထား၏ ။

အဓိကနေရာတွင် ရှိနေသည်က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် အရေးပါသည့်အကြီးအကဲများဖြစ်သည် ။

ဒုတိယနေရာတွင် ဂိုဏ်း၏ ထူးချွန်သော သူတော်စင်များနှင့် အဓိကတပည့်အချို့ ရှိသည် ။

အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင် ဘုရားကျောင်း၏ အကာအကွယ်အစေခံအစောင့်များဖြစ်သော ချီယန်နှင့် ချင်းယန် တို့ရှိ၏ ။

သို့ရာတွင် မည်သည့်နေရာတွင်မှ သူမ၏ ရုပ်ထုမရှိပေ ။

' တစ်နေ့မှာ ငါလဲ နေရာတစ်ခု ရရမယ်..'

ဝူချင်းရှင်းက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့နှင့် သူ့လူများ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏ ။

" သူတော်စင်မ.."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့က တောင်းပန်ဟန်ပြုံး၍...

" ချောင်ပိုင်ဖူ ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် ကျုပ်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်.. "

" ဒီငွေတစ်သောင်းက ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းကို လှူဒါန်းတာပါ.. ဘုရားကျောင်းအပျက်အဆီးတွေအတွက် ပြင်ဖို့ ငွေလိုတာ ကြိုသိလို့ လာပို့ပေးတာပါ.. "

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့ ပြောပြီးနောက် သူ၏ အစေခံများက သယ်ဆောင်လာသော သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ သေချာ စီရီထားသော ငွေတုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည် ။

ဝူချင်းရှင်းက အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် အကြည့်များက အေးစက်နေ၏ ။

သူမသည် သူတော်စင်မဘွဲ့ကို ရထားသော်လည်း အင်မော်တယ်ဂိတ်တွင် ဘာမှ မဟုတ်ချေ ။

သို့သော်လည်း ဟဲရန်မြို့တွင်မူ ကွာခြားသည် ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့လို သာမန်လူများအတွက် သူတော်စင်မ ဟူသည်က အင်မော်တယ်ဂိတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အရေးပါသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးပင် ။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့သည် အဆင့် ၄ သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ခရိုင်တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နေသူလည်း ဖြစ်၏ ။

ယခု ဘုရားကျောင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်က သူနှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း အပြစ်တင်ခံရမည်ကို စိုး၍ ငွေလှူဒါန်းခြင်းပင် ။

ဘုရားကျောင်း ပြုပြင်ရန် ဆိုသည်က ဆင်ခြေတစ်ခုသာဖြစ်၏ ။ ချောင်ပိုင်ဖူသည် ဘုရားကျောင်း အဝင်ဝတွင် ပြာဖြစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဘုရားကျောင်းတွင် မည်သည့် ပျက်ဆီးမှုမှ မရှိချေ ။

" အရှင်လော့ စိတ်ပူနေစရာမလိုပါဘူး ..ဒီကိစ္စက အရှင်နဲ့မှ မဆိုင်တာ .."

ဝူချင်းရှင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ...

" ကျွန်မတို့ အင်မော်တယ်ဂိတ်က အပြစ်မရှီတဲ့သူကို အပြစ်ပုံမချတက်ပါဘူး .."

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလော့က စိတ်သက်သာရာ ရသွားဟန်ဖြင့် ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီး ပြန်ထွက်သွား၏ ။

ဝူချင်းရှင်းက ငွေတုံးများ အပြည့်ထည့်ထားသော ငွေသေတ္တာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည် ။

ငွေကြေးများသည် ကျင်ကြံသူများအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း အသုံးချ၍ ရသည့် နေရာများရှိ၏ ။

သူမက ခဏစဥ်းစားကာ ဘုရားကျောင်းဂိတ်စောင့်အားလုံးကို စုဝေးခိုင်းလိုက်ပြီး ...

" မနေ့က မင်းတို့အားလုံး ရှိနေပေမဲ့ သာမန်သိုင်းပညာရှင်ကိုတောင် မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ဘူး.. "

သူမ၏ ပြောလိုက်သည်နှင့် အစောင့်များ အားလုံး တုန်ရီသွားကြ၏ ။ အပြစ်ပေးခံရမည်ကို စိုးသဖြင့် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည် ။

" ထ..ထ..မင်းတို့ကို အပြစ်မပေးပါဘူး.. "

သူတော်စင်မ ဝူချင်းရှင်းက တည်ငြိမ်သည့် အသံဖြင့်...

" ငါတို့ အင်မော်တယ်ဂိတ်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မှားနေရင်တောင် အမြဲတမ်းအမှန်ပဲ.."

" မင်းတို့ရဲ့ အမှားက မင်းတို့မှာ ခွန်အား လုံလုံလောက်လောက်မရှိတာ.. "

" မနေ့က မင်းတို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေ တော်တော်များတယ်.. မအောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့ ကြိုးစားခဲ့တာကို အသိအမှတ်ပြုတယ် .."

" ဒါ မင်းတို့အတွက် ဆုလဒ်ပဲ.. "

သူမက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အစောင့်အချို့ကို ငွေတုံး ဝေပေးခိုင်းလိုက်သည် ။

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျ.. သူတော်စင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.."

အစောင့်များက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်နေကြပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို အထပ်ထပ် ပြောနေ၏ ။

ဤအစောင့်များ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူတော်စင်မ ဝူချင်းရှင်းက စံပြဖြစ်သည် ။ သူမရှိနေသည့် အတွက်ကြောင့်သာ သိုင်းပညာရှင်အစေခံများ ဤမျှအထိ ရှိနေခြင်းပင် ။

" ငါ့အတွက် အင်မော်တယ်ဂိတ်ကို အမှုထမ်းရင် ဆုလဒ်တွေ ရမယ်.. ကြီးကြီးမားမား အောင်မြင်မှုရရင် ဒီလို သာမန်အရာတွေတင်မကဘူး အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဥ်တွေကိုပါ သင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်.. "

သူမက အိမ်မက်လှလှလေး ပေးပြီးနောက်...

" မြို့ပြင်က တောင်တန်းတွေပေါ်မှာ ဝိညာဥ်သားရဲတွေ ရှိပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ သဘာဝ ရတနာတွေလည်း ရှိတယ်........."

ဝူချင်းရှင်းသည် ဘုရားကျောင်းမှ မထွက်ခွါရဲသော်လည်း သိုင်းကျွန်များကို အသုံးပြုပြီး စိတ်ဝိညာဥ်သစ်သီးများကို ရှာဖွေရန် စေခိုင်းနိုင်သေး၏ ။

သူတော်စင်မဟူသည့် ဝိသေသက အလွန်အသုံးဝင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည် ။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူလော့ဖြစ်စေ သိုင်းကျွန်များဖြစ်စေ သူမအား ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည် ။

အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ သူတော်စင်ဝူချင်းရှင်းသည် လေနှင့်အတူ တစ်ဖန်ပျံတက်သွားပြီး တောင်ကုန်းထိပ်ရှိ သူမ၏ အိမ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည် ။

ကျင့်ကြံရန် အချိန်နည်းသေးသည့်အတွက် ရသမျှ အချိန်အားလုံးကို ကျင့်ကြံသည့်နေရာတွင်သာ အသုံးချပေသည် ။

သို့သော်လည်း သူမ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် စောင့်နေသော အနီရောင်တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူကို တွေ့လိုက်ရ၏ ။

" သူတော်စင်မလေး..ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ အမိန့်ကို ကျုပ်လာပို့တာပါ.. "

ကျင့်ကြံသူ ချီယန် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ဝူချင်းရှင်း၏ တည်ငြိမ်အေးစက်သည့် အမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည် ။