အခန်း (၄၃၃-၄၃၄)

အပိုင်း(၄၃၃) မချိုး... ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပါလား

လှေငယ်သုံးစင်းက ကျောက်ဆောင်များ ဖုံးကွယ်နေသည့် မြူခိုးများကြားတွင် ခုတ်မောင်းသွားလာနေကြသည်။

မြူခိုးများအတွင်း မြင်ကွင်းက အလွန် မှုန်ဝါးနေသဖြင့် သင်္ဘောအရှိန်ကို မြှင့်တင်၍ မရဘဲ ဤရေပြင်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော သင်္ဘောကပ္ပတိန်များကသာ သတိကြီးစွာဖြင့် မောင်းနှင်နေရသည်။

လင်းယွမ်က ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း အနည်းငယ် စိတ်ပူနေသည်။

မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်များက မည်မျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မည်ကို သူ မသေချာပေ၊ အကယ်၍ ချန်ယွင်တောက်သာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါလျှင်။

တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အရ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု မသေချာသော်လည်း ဤလှေအချို့ကို တားဆီးထားရန်ကတော့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။

ဤသင်္ဘောကပ္ပတိန်များက အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီး အခွင့်အရေးသမားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်က မညံ့ဖျင်းသည်ကိုတော့ ငြင်းဆို၍ မရပေ။

အကယ်၍ ထိုက်ယန်တောင်သို့သာ ခေါ်သွားနိုင်မည်ဆိုလျှင် လင်းယွမ်၌ ဤလူများ၏ စိတ်ကို သိမ်းသွင်းကာ သူ့အတွက် အပြည့်အဝ အလုပ်လုပ်ပေးလာစေရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေသည်။

ဤသည်ကပင် လင်းယွမ်က သင်္ဘောများအားလုံးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်ပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်မပြေးရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျိုးသန့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့နှင့် အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တို့၏ ကွာခြားချက်ကို သိရှိပြီးနောက်ပိုင်းတွင်။

အမှတ် ၅၀ ရှိသော မျိုးသန့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရသည့် အခက်အခဲကို လင်းယွမ်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်ရှိ ထိုလူများကိုသာ အားကိုးပြီး အမှတ် ၅၀ ရှိသော မျိုးသန့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြားကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

လက်ရှိအချိန်အထိ ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်တွင် အဓိက အရည်အသွေးမှတ် ၅၀ အထိ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်က ဤလူများကို သိမ်းသွင်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ဤသင်္ဘောကပ္ပတိန်များက မူလက သင်္ဘောသူကြီးများ၊ သင်္ဘောသားများကဲ့သို့သော လူများ ဖြစ်ကြသည်။

အနာဂတ်တွင် ထိုက်ယန်တောင်၌ သင်္ဘောတပ်ဖွဲ့ကို တိုးချဲ့တည်ဆောက်လိုပါက ဤကဲ့သို့ သင်္ဘောမောင်းတတ်ပြီး ရေကြောင်းပြ ကျွမ်းကျင်သူများက မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။

ဤလူများကို ခေါ်သွားခြင်းဖြင့် ထိုက်ယန်တောင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့်အပြင် ထိုက်ယန်တောင်အတွက် ရေတပ်သင်္ဘောအုပ်စုကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် နောက်တစ်ဆက်တည်းသော ရေတပ်သင်္ဘောအုပ်စုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်လည်း ကူညီပေးနိုင်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဤလူများကို ခေါ်သွားခြင်းက လင်းယွမ်နှင့် ထိုက်ယန်တောင်အတွက် အကျိုးကျေးဇူး အလွန် ကြီးမားလှသည်။

စစ်သင်္ဘော သုံးစင်းက ကျောက်ဆောင်များ ပြည့်နှက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေရင်း နောက်ဆုံး၌ တစ်နာရီအကြာတွင် သမ္မတ ၇ အပျော်စီးသင်္ဘောကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သမ္မတ ၇ ပေါ်တွင် ဟန်ရှန်းမန်က ကင်းစင်ပေါ်၌ ရပ်နေပြီး လင်းယွမ်တို့ ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအံ့သြသွားသော အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကိုလင်းယွမ်"

သူမက ချက်ချင်းပင် ခုန်ချလိုက်ပြီး ကင်းစင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာစဉ် သူမ၏ ခြေအောက်ရှိ ရေနဂါးက ဟိန်းဟောက်ကာ သူမကို သယ်ဆောင်လျက် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ကျဆင်းလာသည်။

လင်းယွမ်က အပျော်စီးသင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူမကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဟန်ရှန်းမန်က အရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပြည့်ဖြိုးသော ရင်သားများက လင်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်တိုက်သွားပြီး မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခုက လွင့်ပျံလာသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် အံ့သြမှင်တက်သွားသည်။

ဟန်ရှန်းမန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ရှင် ပြန်လာလို့တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ကျွန်မ မြူခိုးမြို့တော်ကို သွားရှာတော့မလို့"

လင်းယွမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြုံးကာ "ငါပြန်ရောက်လာပြီပဲ မဟုတ်လား"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက မနေနိုင်ဘဲ သူမ၏ ခေါင်းကို ဖွဖွလေး ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဟန်ရှန်းမန်က ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့ကာ လင်းယွမ်ကို ဖက်ထားမိကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

သူမ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး အလျင်အမြန် လက်ကို လွှတ်ကာ ရှည်လျားသော ခြေတံကြီး နှစ်ချောင်းက ချက်ချင်း နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သဖြင့် အကွာအဝေးက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ၁၆ ပေမှ ပေ ၂၀ ခန့်အထိ ကွာဝေးသွားသည်။

လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ငိုရမလို ရယ်ရမလို ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမကို တမင်တကာ မစနောက်တော့ဘဲ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "သင်္ဘောပေါ်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးမလား"

ဟန်ရှန်းမန်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှက်ရွံ့နေသော နီရဲမှုက အတော်လေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယခင်ကလို တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားသည်။

သူမက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တခြားကိစ္စတွေတော့ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတစ်ခုတော့ ရှင့်ကို သတင်းပို့ရဦးမယ်"

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မြေအောက်ခန်းထဲက လန်ယွဲ့ဟွာတို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အကြည့်များက ချက်ချင်း စူးရှသွားပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာလဲ"

ဟန်ရှန်းမန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "လင်းယာ လွှတ်ပေးလိုက်တာ"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး ဆက်မေးလိုက်သည်။ "သူရော ထွက်ပြေးသွားတာလား"

"မပြေးဘူး... သူက လန်ယွဲ့ဟွာ၊ လျှိုဆစ်ဆစ်နဲ့ အဲဒီ ကျိုးထျန်ထျန်တို့ကို လွှတ်ပေးပြီးတော့... ကျွန်မဆီကို ကိုယ်တိုင် လာပြီး သူ လုပ်ခဲ့တာတွေကို ဝန်ခံသွားတယ်"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "သူက ဘယ်လိုပြောလဲ"

"လန်ယွဲ့ဟွာက သူနဲ့ ရှန်ယွင်ရှီအပေါ်မှာ အသက်ကယ်ကျေးဇူး ရှိခဲ့ဖူးတာမို့လို့ သူက လန်ယွဲ့ဟွာကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်တာလို့ ပြောတယ်"

လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ "သူက တော်တော်လေး သံယောဇဉ်ကြီးပြီး ကျေးဇူးသိတတ်တာပဲ"

ဟန်ရှန်းမန်ကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အင်း... လင်းယာက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လို့ မရလို့ သူနဲ့ ရှန်ယွင်ရှီကို အခန်းထဲမှာ ပိတ်ထားပြီး ရှင် ပြန်လာတာကို စောင့်နေတာ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီကိစ္စကို အလျင်စလို မလုပ်နဲ့ဦး... ငါတို့ မြူခိုးမြို့တော်ကနေ အရင် ထွက်ကြတာပေါ့"

"ထွက်သွားမယ်"

ဟန်ရှန်းမန်က မှင်တက်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ရှင် မြူခိုးမြို့တော်ရဲ့ အရှင်သခင်ကို တွေ့ခဲ့တာလား"

"နောက်မှ မင်းကို ပြောပြမယ်"

လင်းယွမ်က ဤအကြောင်းများကို အသေးစိတ် ပြောပြရန် အချိန်မရှိသဖြင့် "မင်း အားလုံးကို ချက်ချင်း သင်္ဘောပေါ်ကနေ ဆင်းခိုင်းပြီး ဟိုလှေငယ်လေးတွေဆီ ပြောင်းစီးခိုင်းလိုက်"

"ဒါဆို ဒီအပျော်စီးသင်္ဘောကြီးကရော" ဟန်ရှန်းမန်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်... ဒီကျောက်ဆောင်တွေ ကြားကနေ ထွက်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

ဟန်ရှန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မမေးတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက ဟန်ရှန်းမန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ချက်ချင်းပင် ဘာပစ္စည်းမှ မယူဘဲ လှေငယ် သုံးစင်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လူဦးရေက သိပ်မများလှဘဲ စုစုပေါင်း လူတစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိသည်။

လှေသုံးစင်းပေါ်တွင် တိုးဝှေ့စီးမည်ဆိုလျှင် လုံးဝ လုံလောက်ပေသည်။

လင်းယွမ်က လူအများကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျိုးဝမ်ရှီး၊ လီချုံမင်၊ ကျန်းဟန်လျန်... ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက် ချက်ချင်း လှေမောင်းပြီး ဒီကျောက်ဆောင်တွေ ကြားကနေ ထွက်ကြ"

"ဆရာလင်း... ဒါဆို ခင်ဗျားကရော" ကျိုးဝမ်ရှီးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က "ငါ လူတစ်ယောက်နဲ့ ချိန်းထားတာ ရှိတယ်... နာရီဝက်လောက် စောင့်ဖို့ လိုသေးတယ်"

"ခင်ဗျားတို့ ချက်ချင်း ထွက်ကြ... ရှန်းမန်... မင်း ပြန်ရမယ့် လမ်းကို သိတယ်မလား"

ဟန်ရှန်းမန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ထောက်လှမ်းရေးအိမ်မြှောင် ရှိနေလို့ လမ်းကြောင်းကို ခွဲခြားသိနိုင်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို မင်းတို့ အရင် ထွက်သွားကြ... မှတ်ထားနော်... ဘယ်နေရာမှာမှ ရပ်မနေနဲ့... အစွမ်းကုန် မောင်းသွား... နာရီဝက်နေရင် ငါ အမီလိုက်လာခဲ့မယ်"

"နားလည်ပြီ" ဟန်ရှန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် သူမက လင်းယွမ်ကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘဲ စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေတော့ပေ။

ချက်ချင်းပင် လှေသုံးစင်းက မြူခိုးများအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ မောင်းနှင်သွားပြီး ကျွန်းအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လှေသုံးစင်း၏ အရိပ်ကို မမြင်ရတော့သည့်အချိန်အထိ ရောက်မှသာ လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ သမ္မတ ၇ အပျော်စီးသင်္ဘောကြီးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက လက်လှမ်းကာ သမ္မတ ၇ ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

သမ္မတ ၇ က တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လင်းယွမ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ရာ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း၏ အကွက်အသစ်ထဲတွင် လှပသော အပျော်စီးသင်္ဘော ပုံစံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က နေရာမှာတင် ရပ်မနေဘဲ ကိုယ်နေဟန်ထားက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ နင်းလျက် အနီးအနားရှိ မြူခိုးများကြားတွင် စတင် ရှာဖွေစူးစမ်းလေတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူက အနီးအနားရှိ ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် ပိတ်မိနေသေးသော သင်္ဘောများ အားလုံးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤသင်္ဘောများက အကြီးရော အသေးပါ ရှိပြီး အခြေခံအားဖြင့် ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် ပိတ်မိနေသဖြင့် ယူဆောင်သွား၍ မရနိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။

အချို့သင်္ဘောများ၏ ကိုယ်ထည်က ကောင်းမွန်နေသေးသော်လည်း အပေါ်ရှိ အသုံးအဆောင်များက ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးကာ သံချေးတက်နေပြီး စွန့်ပစ်ခံထားရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ဘာတစ်ခုမှ မချန်ထားဘဲ အားလုံးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။

ဤသင်္ဘောများကို ထိုက်ယန်တောင်သို့ ယူဆောင်သွားပါက ပြုပြင်၍ ရကောင်း ရနိုင်သေးသည်။

အကယ်၍ ပြုပြင်၍ မရလျှင်တောင်မှ ဤသံထည်များက လက်နက်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အလွန် ကောင်းမွန်သော ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ အရိုးများက မာကျောပြီး အသုံးဝင်သော်လည်း ပုံစံ ပုံသေဖြစ်နေသဖြင့် ပုံစံအသစ် ပြန်လည် ပုံသွင်း၍ မရနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ဤသံမဏိများကို ထည့်သွင်း အရည်ကျိုလိုက်မည်ဆိုလျှင် မျှော်လင့်မထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရရှိလာနိုင်ပေသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် လင်းယွမ်က မြူခိုးတောအုပ်၏ မြစ်ငယ်လေး ထွက်ပေါက်နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင်က သူ ဤနေရာတွင် လှေငယ်တစ်စင်း ချန်ထားခဲ့သည်။

ယခုတိုင်အောင် ထိုလှေငယ်လေးက ထိုနေရာမှာပင် ရှိနေသေးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။

လင်းယွမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ချိုးရင်ယွဲ့က မြူရေခဲမြို့တော်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ ထင်တယ်... ခေါင်းဆောင်ချိုးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလား"

သူ ထပ်မစောင့်တော့ဘဲ ထိုလှေငယ်လေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လှည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ မသွားတော့ဘဲ ရေအောက်သို့ ငုပ်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူက ကျွန်းပတ်လည်ရှိ ကျောက်ဆောင်များကို မရင်းနှီးသော်လည်း ရေအောက်တွင် မြူခိုးများ မရှိသဖြင့် လင်းယွမ်အတွက် ရေအောက်မှ ထွက်ခွာရခြင်းက ပို၍ အဆင်ပြေပေသည်။

ရေအောက်သို့ ငုပ်ဆင်းပြီးနောက် လင်းယွမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားသည်။

မိုင်အနည်းငယ် ကူးခတ်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က အနောက်သို့ လှည့်ကာ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရေပေါ်ကျွန်းကြီးကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုကျွန်းကြီး၏ ရေအောက်ရှိ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မြင်တွေ့ရသည်။

၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍန်က ကြီးမားသော ဝက်ဝံပုံစံ သက်ရှိသတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

ရေအောက်တွင် ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အရည်မပျော်နိုင်သော အပြာရောင် ရေခဲတောင်ကြီးများ ခဲနေသေးသည်။

"ဒီအရည်မပျော်နိုင်တဲ့ ရေခဲနက်တွေက... ဒီရေပေါ်ကျွန်းက ဧရာမ သားရဲကြီး သေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရေခဲဓာတ် စွမ်းအင်တွေ လွင့်စင်ထွက်လာတာကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"

"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... သေသွားတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ မသိပေမဲ့... ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေက မကုန်ခမ်းနိုင်သေးဘဲ ရေခဲကျွန်းကြီး တစ်ကျွန်းအဖြစ် တည်ရှိနေသေးတယ်"

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့သြမှင်တက်သွားပြီး ဤသက်ရှိသတ္တဝါက ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ရေကြီးရေလျှံမှုကြီး မတိုင်မီကတည်းက လူတွေ ရှာတွေ့သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ သတ္တဝါ မဟုတ်လျှင် ဒါက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။

လင်းယွမ်က နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး ဤရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော ရေကြီးရေလျှံမှုကြီးကဲ့သို့ပင် ကမ္ဘာမြေအပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို တကယ်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

နိုင်ငံအသီးသီးက အာကာသထဲမှာ ဂြိုဟ်တုတွေ တပ်ဆင်ထားကြပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ နည်းနည်းလေးတောင် ကြိုတင် မသိရှိခဲ့ရတာလဲ။

အတွေးအမျိုးမျိုးက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် လင်းယွမ်က ရေခဲဂူသဖွယ် ဖြစ်နေသော ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးနှင့်တူသည့် ကျွန်းကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းလှည့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

...

"မချိုး... ခင်ဗျား ပြောတာက ခင်ဗျား အပြင်ဘက်ကနေ ရောက်လာတာဆို... ခင်ဗျား အဖေကို တကူးတက လာရှာတာလား"

မြူရေခဲမြို့တော်အတွင်းရှိ အပျက်အစီးများကြားတွင် ရင်အုပ်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချွီချုံးကွမ်က ခေါင်းလှည့်ကာ ချိုးရင်ယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ "ကျွန်မ ရောက်လာပြီးမှ အရူးလုပ်ခံလိုက်ရမှန်း သိလိုက်ရတယ်"

"မြူရေခဲမြို့တော်မှာ ပိရမစ်စနစ်လူလိမ် အဖွဲ့အစည်း ရှိနေတာပဲ... သူတို့က အဖေ့ရဲ့ လက်ရေးကို အတုခိုးပြီး ကျွန်မဆီ စာရေးပို့ခဲ့တာ... ကျွန်မကို အပြင်မှာ သူတို့အတွက် ပစ္စည်းတွေ ရှာပေးခိုင်းခဲ့တာ"

ချွီချုံးကွမ်က အံ့သြသွားပြီး "ခင်ဗျားက ယုံလိုက်တာလား... တစ်ဖက်လူက ခင်ဗျားနဲ့ ဘယ်လို အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တာလဲ"

"သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကို စေခိုင်းပြီး လာရောက် အရောင်းအဝယ် လုပ်တာပါ"

"အကြိမ်တိုင်း လိပ်ကြီးတစ်ကောင်က ကျွန်မတို့ ရပ်ကွက်ထဲကို ကူးလာခဲ့တာ"

ချိုးရင်ယွဲ့၏ စကားကြောင့် ချွီချုံးကွမ်က သဘောပေါက်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ပြောတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပြီ"

"ရှင် သိတယ်... ဘယ်သူလဲ"

"အန်းကျားအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် မာရွေ့ပဲ"

"အန်းကျားအဖွဲ့"

ချိုးရင်ယွဲ့က မှင်တက်သွားပြီး ထိုအဖွဲ့က ဘာအဖွဲ့အစည်းလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ပေ။

နားထောင်ကြည့်ရသလောက်တော့ ရေကြီးရေလျှံမှု ကပ်ဘေးကြီး မတိုင်ခင်က အိမ်အကူ ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုခုနဲ့ တူနေသလိုပဲ မဟုတ်လား။

ချွီချုံးကွမ်က "အန်းကျားအဖွဲ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က... အဖွဲ့ဝင်တိုင်း အိမ်ရာရရှိဖို့နဲ့ လူတိုင်း ကျွန်တော်တို့ မြူရေခဲမြို့တော်ထဲမှာ နေထိုင်နိုင်ဖို့ပါပဲ... အဖွဲ့ဝင်အသစ်တွေကို ဆက်တိုက် ရှာဖွေနိုင်မယ်ဆိုရင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိမှာပါ"

"အဖွဲ့ထဲ ဝင်ပြီးရင်တော့ လူသစ်တွေက သူတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အဖွဲ့ဆီ ပေးအပ်ရပြီး အဖွဲ့ကနေ တစ်ပြေးညီ စီမံခန့်ခွဲပေးတာပဲ"

ချိုးရင်ယွဲ့က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း မနေနိုင်ဘဲ "ဒါက ပိရမစ်စနစ်လူလိမ် အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူးလား"

ချွီချုံးကွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပိရမစ်စနစ်လူလိမ် အဖွဲ့အစည်းပဲလေ"

"ဒီမာရွေ့က ရေကြီးရေလျှံမှု မတိုင်ခင်တုန်းက ကျန်းမာရေး ဖြည့်စွက်စာတွေ ရောင်းတဲ့သူပေါ့... ပိရမစ်စနစ်လိမ်လည်တဲ့ ကိစ္စတွေကို သူက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်"

"ရေကြီးရေလျှံမှု ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ကပ်ဘေးကြီးအပေါ် လူတွေရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို အသုံးချပြီး ပိရမစ်စနစ်လိမ်လည် နည်းလမ်းတွေကို စပြီး အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့တာ... ရလဒ်ကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ... သူ့ရဲ့ အန်းကျားအဖွဲ့က မြူရေခဲမြို့တော်မှာ သေးတဲ့ အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်တော်တို့ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ကသာ သူ့ကို ထပ်တလဲလဲ သတိမပေးခဲ့ဘူးဆိုရင်... သူက အချိန်တိုအတွင်း ကျွန်တော်တို့ မြူရေခဲမြို့တော်ရဲ့ လူဦးရေထက်တောင် ပိုများအောင် တိုးချဲ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်"

"ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကျွန်းပေါ်မှာ တိုးချဲ့ခွင့် မပေးတာကို သူက အပြင်ဘက်အထိ လက်တံဆန့်တန်းပြီး ခင်ဗျားဆီကိုတောင် ဆက်သွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ချိုးရင်ယွဲ့က တစ်ခဏမျှ စကားပြောမထွက်ဖြစ်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "တပ်မှုးချွီ... ရှင်က ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်မှုးဆိုတော့ ရှင် ကျွန်မအဖေကို မြင်ဖူးလား"

"ခင်ဗျား အဖေ နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ချိုးကုံရုံ"

ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်း မှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများက တစ်ချက်မျှ တောက်ပသွားကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မကြားဖူးဘူး... ကျွန်တော် မသိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... မချိုး... မာရွေ့က ခင်ဗျားအဖေရဲ့ လက်ရေးနဲ့ ခင်ဗျားကို လှည့်စားနိုင်တယ်ဆိုတော့ သူက ခင်ဗျားအဖေရဲ့ နေရာကို သေချာပေါက် သိရမယ်"

"ဒီလိုလုပ်ရင်ရော... ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မြူရေခဲမြို့တော်က အဓိကရုဏ်း နှိမ်နင်းတာကို ဝိုင်းကူပေး... ပြီးရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ခင်ဗျားကို ဒီမာရွေ့ဆီ ခေါ်သွားပြီး မေးပေးမယ်လေ"

ချိုးရင်ယွဲ့က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သူက ရှင့်စကားကို နားထောင်ပါ့မလား"

ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အထင်သေးတာလား"

ချိုးရင်ယွဲ့က အနည်းငယ် တွေဝေသွားသော်လည်း ချက်ချင်းတော့ သဘောမတူခဲ့ပေ။

သူမက လင်းယွမ်ဆီ ပြန်သွားပြီး တိုင်ပင်ကြည့်ချင်သေးသည်။

ဤနေရာတွင် လူစိမ်းနေရာစိမ်း ဖြစ်နေသဖြင့် သူမက အတူတူ ရောက်လာခဲ့သော လင်းယွမ်ကို ပို၍ ယုံကြည်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက "နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့... အခုချိန်မှာ ဒီမြူရေခဲမြို့တော်က ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးနေတာဆိုတော့ ငြိမ်သက်သွားဖို့ မလွယ်ကူလောက်ဘူး ထင်တယ်... မြေမိခင်ဂိုဏ်းက အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတာမှ မဟုတ်တာ"

ချွီချုံးကွမ်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း အံ့သြသွားပြီး "ခင်ဗျား မြေမိခင်ဂိုဏ်းကို သိတယ်ပေါ့"

ချိုးရင်ယွဲ့က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အမူအရာက အနည်းငယ် မှိုင်းညို့သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရစဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရှက်ကွဲမှုများကို သတိရသွားသည်။

အကယ်၍ လင်းယွမ်သာ ကယ်တင်မပေးခဲ့လျှင် သူမ ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင်...

ချိုးရင်ယွဲ့က အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး "မြေမိခင်ဂိုဏ်းက ကွမ်ဖူခရိုင်ရဲ့ အဓိက ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ... ကွမ်ဖူစစ်ဒေသတောင်မှ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်အောင် မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ဘဲ ပိုပိုပြီးတောင် အင်အားကြီးလာတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမျိုးပဲ"

"သူတို့ ဒီလောက် လူအများကြီး မြူရေခဲမြို့တော်ထဲကို ဝင်လာတာဆိုတော့ အကြံအစည်က သေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မကတော့ ဒီရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စထဲကို ဝင်မပါတော့ဘူး"

ချိုးရင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပင် ချွီချုံးကွမ်ကို လက်ယှက်အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်းပင် သူမကို တားလိုက်သည်။ "ခဏလေး နေပါဦး... မချိုး... ခင်ဗျား အခု ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးတယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ မြူရေခဲမြို့တော်ရဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်လာမှာပါ... နောင်တစ်ချိန်မှာ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်ပြီး မြူရေခဲမြို့တော်မှာ နေထိုင်ခွင့် ရချင်လည်း ရလာနိုင်တာပဲ"

"ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက လူတိုင်း ရနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သိဖို့လိုတယ်"

ချိုးရင်ယွဲ့က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ရှင် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်လို့လား"

ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေ သေဆုံးဒဏ်ရာရတာ များနေတော့ လူလိုနေတဲ့ အချိန်ပဲ... အရှင်သခင် ပြန်လာရင် သေချာပေါက် ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေကို ထပ်ပြီး စုဆောင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်... ခင်ဗျားရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဆီ ဝင်ဖို့ သေချာပေါက် အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်"

ချိုးရင်ယွဲ့က အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး အကယ်၍ သူမသာ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့လျှင် အပေါင်းအသင်းများကိုပါ ခေါ်ဆောင်ပြီး ဤကျွန်းပေါ်တွင် ဆက်နေနိုင်မည်လားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ရေလွှမ်းမိုးနေသော အဆောက်အအုံကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်ထက်စာလျှင် ကျွန်းပေါ်တွင် သယံဇာတ ပိုမို ကြွယ်ဝပြီး အသက်ရှင်သန်ရန် ပိုမို သင့်လျော်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ကျွန်မ ဝင်မယ်"

ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး "အရှေ့ဘက်မှာ မြေမိခင်ဂိုဏ်းဝင် တစ်စု ရှိသေးတယ်... ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်က ဘယ်ညာ ခွဲပြီး ကျွန်တော်က မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ပြီး အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ထားမယ်... ခင်ဗျားက ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ဖို့ တာဝန်ယူ... ဘယ်လိုလဲ"

"ရတယ်"

လူနှစ်ယောက်က တာဝန်ခွဲဝေမှု ရှင်းလင်းသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် လူနှစ်ယောက်က စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပူးပေါင်းကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ရပ်ကို လျင်မြန်စွာ စတင်လိုက်ကြသည်။

ဤဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုက မြေမိခင်ဂိုဏ်းဝင် အချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အလျင်အမြန် ဆွဲဆောင်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် မြေမိခင်ဂိုဏ်းဝင် အမြောက်အမြားက တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ချွီချုံးကွမ်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရေခဲတံတိုင်း အကာအကွယ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်ပြီး လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ထိုသို့ ထွက်ပြေးလိုက်သဖြင့် သူနှင့် ချိုးရင်ယွဲ့တို့က ချက်ချင်း ကွဲကွာသွားကြသည်။

ချွီချုံးကွမ်က လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ တစ်လျှောက်လုံး ပြေးဝင်သွားရာ ရုတ်တရက် နှင်းပြင်ထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

ချွီချုံးကွမ်က ထိုလူကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အကြည့်များက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ်က အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူက ရုတ်တရက် လေသံတိုးတိုးဖြင့် အော်လိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ချိုး"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၄၃၄) အပြန်အလှန် အလစ်တိုက်ခိုက်ခြင်း

ချိုးကုံရုံက မြူရေခဲမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မြူရေခဲမြို့တော်ကြီးက ဗြောင်းဆန်နေသဖြင့် သူ၏သမီးဖြစ်သူ ဘယ်ရောက်နေမှန်း လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူက အန်းကျားအဖွဲ့ဌာနချုပ်ဘက်မှ ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ဘဲ ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး လုယက်ခံထားရပြီး ပြောင်သလင်းခါနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏သမီးကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ယခုတော့ မြူရေခဲမြို့တော်ထဲတွင် ကံစမ်း၍သာ ရှာကြည့်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူက ဤဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုအသံများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိုဘက်မှ အသံဗလံများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူက ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် လမ်းကြားလေးထဲမှ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ "တပ်မှူးချွီ..."

ချွီချုံးကွမ်က အလျင်အမြန် လျှောက်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားကာ ပြောလိုက်သည်။ "မထင်ထားဘူး... ခေါင်းဆောင်ချိုး ခင်ဗျားက မြေအောက်ကနေ ထွက်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားမိဘူး"

ချိုးကုံရုံက နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်ကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ "ဟက်ဟက်... ခင်ဗျား တကယ် မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား"

ချွီချုံးကွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အောက်ဘက်က အဲဒီလောက်နက်တာကို ခင်ဗျားတို့ကို မျက်လုံးပိတ်ပြီး ခေါ်သွားခဲ့တာလေ... သွေးကြောလမ်းကြောင်းတွေကလည်း ရှုပ်ထွေးပွေလီနေတာကို ခင်ဗျားက ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို တော်တာပဲ"

ချိုးကုံရုံက သူ့ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ... ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ပြန်ဖမ်းမလို့လား"

ချွီချုံးကွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ချိုး... မြေအောက်ထဲမှာ ရေခဲတူးတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတဲ့အထဲမှာ ခင်ဗျားက အတော်လေး အစွမ်းအစရှိတဲ့သူလို့ ဆိုရမယ်"

"အခု ခင်ဗျားရှေ့မှာ အခွင့်အရေးကောင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေတယ်... တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ ကျုပ်တို့ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေကို ကူညီပြီး ဒီမြေမိခင်ဂိုဏ်းက အကြမ်းဖက်သမားတွေကို နှိမ်နင်းပေးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကို ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်မယ်လို့ ကျုပ် ကတိပေးနိုင်တယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် ခင်ဗျားက မြူရေခဲမြို့တော်မှာ ထာဝရ နေထိုင်သွားလို့ ရပြီ... ဘယ်လိုလဲ"

ချိုးကုံရုံက သူ့ကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ရာ ချွီချုံးကွမ်က မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားပေးအားမြှောက်ပြုလိုသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး စဉ်းစားဟန်ပြုကာ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကြားရတာ မဆိုးပါဘူး"

"ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားက ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိလို့လား"

ချွီချုံးကွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကျုပ်လို ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့မှူးတစ်ယောက်က မြူခိုးမြို့တော် သခင်ဆီမှာ နေထိုင်ခွင့် တစ်နေရာလေး တောင်းဆိုရတာက အရမ်းကို ရိုးရှင်းပါတယ်"

ချိုးကုံရုံက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "တစ်နေရာတည်းနဲ့ မလောက်ဘူး... ကျုပ်မှာ မိသားစုတွေ ရှိသေးတယ်"

ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဘယ်နှနေရာ လိုချင်လို့လဲ"

"ငါးနေရာ..."

"ရတယ်..."

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီပေးမယ်" ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

ချွီချုံးကွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဝမ်းသာသွားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်"

သူက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လက်ကမ်းပေးလိုက်ကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ချိုးကုံရုံနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ချိုးကုံရုံကလည်း သူ့လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ လက်ဝါးများ ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည့် တစ်ခဏမှာပင် နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းမော့လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ချွီချုံးကွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အစွမ်းများက ချက်ချင်း ဆူပွက်လာပြီး ရေခဲဓာတ် စွမ်းအင်များက ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လက်နှစ်ဖက်ဆီသို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး ချိုးကုံရုံ၏ လက်ဝါးကို တိုက်ရိုက် ရေခဲရိုက်သွားစေသည်။

ထို့ပြင် ဤရေခဲရိုက်သော စွမ်းအားက အပေါ်ဘက်သို့ ဆက်လက်၍ ပျံ့နှံ့တက်လာနေသေးသည်။

ချိုးကုံရုံဘက်တွင်လည်း သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးထဲမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်းတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး အနီးကပ်အကွာအဝေးမှနေ၍ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အား..."

တစ်ခဏချင်းအတွင်း အသံလှိုင်းနှင့် စိတ်စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ ရိုက်ခတ်လှိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချွီချုံးကွမ်၏ ခေါင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ချွီချုံးကွမ်က ချိုးကုံရုံ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ခဏချင်းအတွင်း သူက ကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိလိုက်ဘဲ ခေါင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ဆူညံသွားပြီး တုန်ခါသွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းကြောင့် အရှင်လတ်လတ် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး မျက်နှာအရေခွံ တစ်လွှာလုံး ကွာကျသွားကာ သွေးများ သံယိုဖြစ်သွားတော့သည်။

"အား..."

အသားစိမ်းငါးစိမ်း ဆုတ်ဖြဲခံရသော နာကျင်မှုကြောင့် ချွီချုံးကွမ်က ချက်ချင်းပင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှု ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အသိစိတ်များကလည်း ချက်ချင်း စူးရှစွာ နာကျင်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

သူက ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်၍ ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ လှဲချလိုက်သည်။

ချိုးကုံရုံ၏ လက်မောင်းက တစ်ဖက်လူ၏ ရေခဲရိုက်ခြင်းကို ခံထားရပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် ဆက်နေသဖြင့် လုံးဝ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သူက အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စိတ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးလိုက်ရသည်။

"ဝုန်း"

ဤကန်ချက်က ချွီချုံးကွမ် အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့လာရချိန်တွင် အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထုတ်ကာ ကန်လိုက်သော ကန်ချက်ဖြစ်သည်။

ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် သူက မသိစိတ်အရ သူ၏ ရေခဲအစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ခြေဖဝါးပေါ်တွင် ကြီးမားသော ရေခဲချွန် လက်နက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ဤသည်က ခြေထောက်တစ်ချောင်း လုံးဝ မဟုတ်တော့ဘဲ ရေခဲလှံတစ်လက် ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ဘုန်း"

စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်က ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက် ရေခဲရိုက်၍ ကပ်နေသော လက်မောင်းများကလည်း ချက်ချင်း ပြုတ်ထွက်သွားသည်။

ရေခဲလွှာများ ကွဲအက်သွားပြီးနောက် ချိုးကုံရုံက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။

စိတ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အသံလှိုင်းများက လှုံ့ဆော်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြမ်းတမ်းသော အသံလှိုင်းများက မြေထိုးစက်ကြီးတစ်စီးကဲ့သို့ ချွီချုံးကွမ်ကို ရူးသွပ်စွာ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို စိတ်စွမ်းအင် အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ချွီချုံးကွမ်က ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး လုံးဝ ထမလာနိုင်တော့ပေ။

ချိုးကုံရုံက ခါးမှနေ၍ အရိုးတူရွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခုန်ထွက်ကာ အရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားရင်း ပါးစပ်မှလည်း ဒေါသတကြီး ဆဲရေးလိုက်သည်။

"ခွေးမသား... မင်းကများ ငါ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

"ဒုန်း..."

တူဖြင့် တစ်ချက် ထုချလိုက်ရာ တုန်ခါမှုတူပေါ်တွင် အလင်းရောင်များ လင်းလက်လာပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ချွီချုံးကွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားသည်။

ကြွက်သားများတွင် မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမှ မရှိသော်လည်း သူ၏ ရင်ဘတ်မှ အရိုးများကမူ သိသိသာသာ ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤတူချက်က သူ၏ ရင်ဘတ်မှ အရိုးများကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။

တုန်ခါမှုတူက ကျုံ့ဆန့်နိုင်သော ကြွက်သားများအပေါ်တွင် ထိခိုက်မှု မရှိလှသော်လည်း မာကျောသော အရိုးများကိုမူ တစ်ချက်ထုလျှင် တစ်ချက် ထိထိမိမိကို ကြေမွစေနိုင်သည်။

ချိုးကုံရုံက လက်ကို မရပ်တန့်လိုက်ဘဲ အရိုးတူကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အဆက်မပြတ် ထုချနေတော့သည်။

သူက ရူးသွပ်စွာ ထုရိုက်နေရင်း ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုနေသည်။ "ခွေးကောင်... မင်းတို့ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေ သွားသေလိုက်... ငါ့ကို အလုပ်ကြမ်းသမား လုပ်ဖို့ လိမ်ခေါ်လာတယ်ပေါ့လေ... သွားသေလိုက်စမ်း"

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

တူဖြင့် ဆက်တိုက် ထုချလိုက်ပြီးနောက် ချွီချုံးကွမ်မှာ လုံးဝ အလောင်းတစ်လောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လမ်းကြားဝ၌ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားတော့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း..."

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး လျှပ်စီးများ ခုန်ပေါက်ကာ ချိုးကုံရုံ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ချွီချုံးကွမ်၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ဒေါသထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲ လူသတ်သမားကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားတော့သည်။

"အဖေ..."

ချိုးကုံရုံက အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း ချိုးရင်ယွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း အံ့သြဝမ်းသာသွားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သမီးလေး... သမီး... သမီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

ချိုးရင်ယွဲ့ကလည်း အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီစကားကို သမီးက မေးရမှာပါ အဖေရယ်... အဖေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ... ပြီးတော့ ဘာလို့ တပ်မှူးချွီကို သတ်လိုက်ရတာလဲ"

ချိုးကုံရုံက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့... ငါတို့ မြန်မြန် သွားကြမယ်... မြူခိုးမြို့တော်ကနေ ထွက်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

ချိုးရင်ယွဲ့က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "အဖေ... တပ်မှူးချွီက အဖေ့ကို ဘာတွေများ စော်ကားမိလို့လဲ... အရင်တုန်းက သူက သမီးကို ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားသေးတယ်... သမီးက အဖေ့ကိုပါ ခေါ်ပြီး ဒီမှာ အတူတူ နေဖို့တောင် စဉ်းစားထားတာ"

ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ဆဲရေးလိုက်သည်။ "ဒီငလိမ်ကောင်က သမီးကို ဒီလိုတောင် လိမ်ထားတာလား"

"သမီးကို လိမ်ထားတာ..." ချိုးရင်ယွဲ့က အံ့သြသွားသည်။

"ဒီနေ့အထိ အဖေက ဒီရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေရဲ့ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်တာကို ခံထားရပြီး... မြေအောက်ထဲမှာ သူတို့အတွက် တစ်နေကုန် ရေခဲတူးပေးနေရတာ"

"ဟက်... ဒီတပ်မှူးချွီက တာဝန်ကျတဲ့အချိန်တုန်းက အဖေ့ကို အစောကြီးကတည်းက မြင်ဖူးတယ်... သူက အဖေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သမီးကို မပြောပြဘူး မဟုတ်လား"

ချိုးရင်ယွဲ့မှာ အံ့သြမှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်သွားသည်။ "သူက အဖေ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာကို အစောကြီးကတည်းက သိနေတာပေါ့"

"ဟက်ဟက်... သိရုံတင် ဘယ်ကမလဲ... အစတုန်းက အဖေတို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ဖို့ တာဝန်ယူခဲ့တာက သူတို့ပဲလေ"

ချိုးကုံရုံက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ချိုးရင်ယွဲ့ကို ဆွဲကာ မြို့ပြင်သို့ တစ်လျှောက်လုံး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က ပြေးနေရင်းနှင့်ပင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သူ့အား မေးမြန်းနေခဲ့သည်။

ချိုးကုံရုံက ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဖေ ပြောချင်တာက ဒီကျွန်းကြီးက တကယ်တမ်းကျတော့ ဧရာမ အလောင်းကြီး တစ်လောင်းဆိုတဲ့ သဘောလား"

"ဘယ်လို အလောင်းမျိုးက ဒီလောက်တောင် ကြီးနေနိုင်မှာလဲ"

ချိုးကုံရုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ အဖေလည်း မသိတော့ဘူး... ဂြိုဟ်သားတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

ချိုးရင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း မြူခိုးမြို့တော် သခင်၏ ကိစ္စကို မေးရန်ပင် မေ့သွားခဲ့ကာ အဖေ့ကို မည်သူက ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကိုပါ မေးရန် မေ့သွားတော့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ တစ်လျှောက်လုံး ပြေးလာခဲ့ကြသည်။

ချိုးကုံရုံက ဗြောင်းဆန်နေသော ဆိပ်ကမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ လူတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ。

သူက မနေနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မြစ်ကြောင်းပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မမီတော့ဘူး... အဲ့ဒီကောင်လေး ထွက်သွားလောက်ပြီ"

"အဖေ... အဖေပြောတာက ဘယ်သူ့ကိုလဲ" ချိုးရင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"အဖေနဲ့အတူတူ ထွက်ပြေးလာတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်လေ... ငါတို့က ဒီနေရာမှာ ဆုံကြဖို့ ချိန်းထားတာ... ဒါပေမယ့် သူက အဖေ့ကို နာရီဝက်ပဲ စောင့်မှာ... အချိန်လွန်သွားပြီ ထင်တယ်"

ချိုးရင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

"အရင်ဆုံး ဒီကနေ ထွက်သွားကြတာပေါ့"

"အဖေ... ဘာလို့ ဒီကနေ မဖြစ်မနေ ထွက်သွားရမှာလဲ... ဒီရေပေါ်ကျွန်းကြီးက ရှင်သန်ဖို့အတွက် အတော်လေး သင့်တော်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ချိုးရင်ယွဲ့က အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချိုးကုံရုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဖေက မြေအောက်ထဲမှာ အများကြီး ရလာခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ရဲ့ လက်ဝဲတပ်ရင်းမှူး ဟယ်ကျွင်းက အဖေ့မျက်နှာကို မြင်သွားပြီ... အခု ဆက်နေမယ်ဆိုရင် ချန်ယွင်တောက်က သေချာပေါက် ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး ထွက်သွားတာက ပိုကောင်းတယ်"

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီရေပေါ်ကျွန်းကြီး ရှိနေနိုင်တယ်ဆိုရင် တခြား ရေပေါ်ကျွန်းတွေလည်း သေချာပေါက် ရှိနေဦးမှာပဲ"

"ငါတို့က ဒီနေရာကိုပဲ အသေအလဲ ဖက်တွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး... မျိုးရိုးဗီဇကို ဖောက်ထွက်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇ အဆင့်မြင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်နေရာကိုပဲဖြစ်ဖြစ် သွားလို့ရပြီ"

ချိုးရင်ယွဲ့က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဤမျှကောင်းမွန်သော ခြေကုပ်ယူစရာ နေရာလေးအတွက် နှမြောသွားသော်လည်း အဖေဖြစ်သူက ဤသို့ပြောလာမှတော့ သူမမှာလည်း တုံ့ဆိုင်းနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမက ဤမြူခိုးမြို့တော်အပေါ် မည်သည့် သံယောဇဉ်မှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သားအဖနှစ်ယောက်က ရိုးရှင်းသော သစ်သားဖောင်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီး မြစ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တွန်းချလိုက်ကာ နှစ်ယောက်စလုံး ဖောင်ပေါ်သို့ တက်၍ အလျင်အမြန် လှော်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... သမီးတို့က ပစ္စည်းတွေ နည်းနည်းပါးပါး မပြင်ဆင်တော့ဘူးလား"

ကျယ်ပြောလှသော ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးပေါ်တွင် သူတို့ သားအဖနှစ်ယောက် ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ပစ္စည်းများ ရှိနေမည်ဟု မသေချာပေ။

ချိုးကုံရုံကမူ ရယ်မောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... အဖေ့ဆီမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က သူ၏ထံတွင် သိုလှောင်အိတ် ရှိနေသည်ကို မသိသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်မှာလဲ"

ချိုးကုံရုံက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခဏနေမှ ဆက်ပြောမယ်... အရင်ဆုံး မြူခိုးမြို့တော်ကနေ ထွက်သွားကြတာပေါ့"

သစ်သားဖောင်လေးက မြူခိုးထူထပ်သော နေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မြစ်ကြောင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း မောင်းနှင်သွားသည်နှင့်အမျှ သားအဖနှစ်ယောက်က ဤမြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျွန်းကြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွန်း၏ ပတ်လည်တွင် ရေအောက်ကျောက်ဆောင်များ အများအပြား ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏ သစ်သားဖောင်လေးက အလွန်သေးငယ်သဖြင့် သောင်တင်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သူတို့တွင် အိမ်မြှောင် မရှိသဖြင့် လားရာကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ယောက်သား တိုင်ပင်လိုက်ကြပြီး ချိုးကုံရုံက နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

သူက ရေအောက်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းကာ လမ်းပြလိုက်ပြီး ရေအောက်ထဲတွင် မြူခိုးများ မရှိသဖြင့် လားရာကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသွားသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ယောက်က မြူခိုးနယ်မြေထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဤကျွန်းကြီးနှင့် ဝေးကွာသွားတော့သည်။

မြူခိုးနယ်မြေထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချိုးကုံရုံက သစ်သားဖောင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့ပြီးမှ သမီးဖြစ်သူ ချိုးရင်ယွဲ့အား ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများကို ပြောပြလိုက်သည်။

သူက ကိုယ့်သမီးအပေါ်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ မျိုးရိုးဗီဇ သတင်းအချက်အလက်များ၊ သန့်စင်သော မျိုးရိုးဗီဇနှင့် မျိုးစပ် မျိုးရိုးဗီဇတို့၏ ကွာခြားချက်များအပြင် မြေအောက်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်ပြောပြလိုက်သည်။

"အဖေ... အဲဒီလူငယ်လေးက ဘယ်လိုရုပ်မျိုးလဲ"

"ရုပ်ကတော့ သာမန်ပါပဲ... အဖေ့လောက်တော့ မချောဘူးပေါ့" ချိုးကုံရုံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က ပြောစရာစကားမဲ့သွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "သူ့မှာ ဘာအစွမ်းတွေ ရှိလဲ... အဓိက အရည်အသွေးက ဘာလဲ"

ချိုးကုံရုံက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင် အဖေတောင် နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားမိတယ်"

"အဖေက သူ အစွမ်းလေးမျိုးထက်မနည်း သုံးတာကို မြင်ဖူးတယ်... စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း၊ ခွန်အား၊ မီးတောက်... နောက်ပိုင်းကျတော့ ဟင်းလင်းပြင်အစွမ်းတောင် ပါသေးတယ်"

"လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အစွမ်းလေးမျိုးလောက် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်မှာလဲ... အဖေလည်း စဉ်းစားလို့ မရဘူး... သူကိုယ်တိုင်ကတော့ သူက ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်လို့ ပြောတာပဲ... ဒါပေမယ့် ကြည့်ရတာ သိပ်မတူဘူး... အဲဒီကောင်လေးက အရမ်း ဉာဏ်များတယ်... သူ့အစွမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာ"

"အော်... ဒါနဲ့ သူက သမီးကိုလည်း သိတယ်လို့ ပြောသေးတယ်"

ချိုးကုံရုံက သမီးဖြစ်သူကို တစ်ချက် စွေကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က အဖေဖြစ်သူ ပြောနေသည်မှာ မည်သူလဲ ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ သူ ဖြစ်နေတာကိုး..."

"ဟင်... သမီး... သမီးက တကယ်ပဲ သူ့ကို သိနေတာလား... အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ... နင်တို့က ဘယ်လိုလုပ် သိကြတာလဲ" ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ဆက်တိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဖေအိုကြီး၏ စိတ်နေသဘောထားက ပြန်လည် နိုးကြားလာပြီး သမီးဖြစ်သူ စောစီးစွာ ရည်းစားထားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့် သတိထားမှုမျိုး အတော်လေး ရှိနေခဲ့သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က အဖေအိုကြီး၏ အတွေးကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်နေသဖြင့် မျက်စောင်းတစ်ချက် မထိုးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "အဖေက ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ... သမီးနဲ့ သူက အဖေ ထင်သလောက် မရင်းနှီး ပါဘူး"

"သူ့နာမည်က လင်းယွမ်တဲ့... ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ... ဒီတစ်ခေါက် သူ လာတာကလည်း သမီးက သူ့ကို အဖေ့ကို အတူတူ လိုက်ရှာပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းထားလို့ ရောက်လာတာ"

"ဒီကောင်လေးက ဒီလောက်တောင် စေတနာကောင်းတာလား"

"သမီးက သူ့ကို မျိုးရိုးဗီဇကိစ္စ ပြောပြလိုက်တော့ သူက လိုက်လာတာပါ"

"ဟင်... သမီးက အပြင်မှာကတည်းက မျိုးရိုးဗီဇအကြောင်းကို သိနေတာလား"

"ဟုတ်တယ်... လူတစ်ယောက်က အဖေ့ရဲ့ လက်ရေးကို အတုခိုးပြီး စာပို့လိုက်တာလေ... အဲဒီအထဲမှာ ဒီအကြောင်းအရာတွေကို ပြောပြထားတယ်"

"ခွေးမသား မာရွေ့... စောစောက အန်းကျားအဖွဲ့ဌာနချုပ်မှာ ဒီခွေးကောင်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"

"အဖေ... အဖေလည်း မာရွေ့ဆိုတာကို သိနေတာလား... တကယ်ပဲ သူက အဖေ့ကို ဟန်ဆောင်ပြီး သမီးကို လိမ်ခဲ့တာလား"

"သူကလွဲရင် ဘယ်သူမှမဖြစ်နိုင်ဘူး"

သားအဖနှစ်ယောက်က စကားပြောနေရင်းနှင့် မြူခိုးကျွန်းမှလည်း တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ဝေးကွာလာခဲ့သည်။

"သမီးတို့ အခု ဘယ်သွားကြမလဲ"

"အရင်ဆုံး လီရွှေဥယျာဉ်ကို ပြန်ကြမယ်... အဖေက ဦးလေးမုန့်နဲ့ အားရှင်းကို ပြောထားတယ်... တကယ်လို့ အဖေ့ကို စောင့်လို့ မရဘူးဆိုရင် သူတို့က လီရွှေဥယျာဉ်ကို အရင် ပြန်သွားကြလိမ့်မယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရလာတယ်... အဖေတို့ အချိန်တစ်ခုအထိ အသုံးပြုဖို့ လုံလောက်တယ်"

ချိုးရင်ယွဲ့က ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးမုန့်နဲ့ ကိုအားရှင်းတို့က အသက်ရှင်နေကြသေးတာလား"

"အင်း... ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှင်နေကြသေးတယ်"

"ဒါဆိုတော်သေးတာပေါ့"

ချိုးရင်ယွဲ့မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤလူနှစ်ယောက်က ချိုးကုံရုံ၏ လက်ရုံးများ ဖြစ်ကြပြီး လီရွှေဥယျာဉ်တွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ဤလူနှစ်ယောက်က သူ၏ဘေးတွင် အမြဲ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့က ဤနှစ်ယောက်အပေါ်တွင်လည်း အလွန် ရင်းနှီးပြီး အမြဲတမ်း ဦးလေးနှင့် အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် သဘောထားခဲ့သည်။

ဤနှစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက ချက်ချင်းပင် အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

"ဒါပေမယ့် လီရွှေဥယျာဉ်ဘက်မှာတော့ အကြာကြီး နေလို့ရမယ် မထင်ဘူး... အဲဒီဘက်က အခြေအနေက အဖေတို့ ထွက်သွားပြီးကတည်းက စားစရာ သောက်စရာတွေ အကုန်လုံး အခက်အခဲ ဖြစ်ကုန်ပြီ"

"လူတိုင်းက ရေထဲက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကိုပဲ စားပြီး ရှင်သန်နေရတော့တာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချိုးကုံရုံက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

ပစ္စည်းများအနေဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း သိပ်မများလှဘဲ လူအနည်းငယ်အတွက် လဝက်စာ ရိက္ခာလောက်သာ လုံလောက်မည် ဖြစ်သည်။

သူက တစ်ချက် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပြန်ပြီး သွားကြည့်ကြတာပေါ့... တကယ်လို့ လုံးဝကို အခက်အခဲ ဖြစ်နေပြီဆိုရင်လည်း ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို သွားကြမယ်"

ချိုးရင်ယွဲ့က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း အံ့သြသွားသည်။ "ထိုက်ယန်တောင်ကို သွားမလို့လား"

"ဟုတ်တယ်... လင်းဆိုတဲ့ကောင်က သမီးနဲ့လည်း ခင်မင်မှု ရှိနေတာပဲ... ဒီတစ်ခေါက် သူက ငါ့နောက်လိုက်လာပြီး အမြတ်တွေ အများကြီး ထွက်သွားတာဆိုတော့ ငါတို့လည်း သူ့ဆီ သွားပြီး အချောင် သွားစားကြရမှာပေါ့... တောက်..." ချိုးကုံရုံက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူက နစ်နာသွားသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ လင်းဆိုသည့်ကောင်က သွေးရေခဲ အများစုကို သိမ်းဆည်းသွားခဲ့သဖြင့် သူက မျက်စိကျနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချိုးရင်ယွဲ့မှာ ငိုရခက် ရယ်ရခက် ဖြစ်သွားပြီး ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်က လူကောင်းပါ... သူက သမီး အသက်ကိုတောင် ကယ်ပေးခဲ့သေးတာ"

"ဟေ... ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း ကိစ္စလေ..."

ချိုးရင်ယွဲ့က သူမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ကိစ္စကို ပြောပြလိုက်သောအခါ ချိုးကုံရုံ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မှိုင်းညို့သွားတော့သည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းကတောင် ဒီအထိ ရောက်လာပြီပေါ့"

ချက်ချင်းပင် သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နယ်ပယ်ချဲ့ထွင်မှု ခြေလှမ်းများက မြို့သစ်ခရိုင်ဘက်အထိ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသွားသည်။

သူတို့က ကွမ်ဖူခရိုင်ဘက်မှာ တရားဟောတာ လုံလောက်တဲ့ အနေအထားကို ရောက်သွားလို့များလား။

လူဦးရေ မလောက်ငတော့လို့ သူတို့က အပြင်ဘက်က လူဦးရေကို စတင် လုယက်နေကြတာလား။

ချိုးကုံရုံက ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ အကျင့်စရိုက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသည်။ ဤလူများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး မျိုးရိုးဗီဇ အစွမ်းထက်သူများကို ပျိုးထောင်ရန်အတွက် အဓိက အရည်အသွေးက အမှတ် ၅၀ ပြည့်သည်ဖြစ်စေ မပြည့်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘဲ မျိုးရိုးဗီဇ စုစည်းရန် တိုက်ရိုက် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလေ့ရှိသည်။

ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း သေဆုံးသွားသည့် လူမည်မျှရှိမှန်းပင် မသိနိုင်ပေ။ သူတို့တွင် ဂိုဏ်းသား ထိုမျှလောက် များများစားစား မရှိသဖြင့် အပြင်ဘက်သို့သာ တိုးချဲ့ကာ လူဦးရေကို လုယက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကွမ်ဖူခရိုင်လို ကြီးမားသော နေရာကြီးကတောင် သူတို့ ဖျက်ဆီး၍ မလောက်ငဘဲ မြို့သစ်ခရိုင်ဘက်အထိ လက်တံဆန့်လာလိမ့်မည်ဟု သူက ဘယ်လိုမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သေချာပေါက် သူ့ကို ပို၍ လက်ခံရခက်စေသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော ခေါင်းဆောင်ချိုး တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သူက ယနေ့အချိန်အထိ ရှင်သန်လာခဲ့သော်လည်း မျိုးရိုးဗီဇကို စုစည်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးသည့်အပြင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အင်အားစုနယ်မြေကိုပင် တည်ထောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...