အခန်း (၃၄၅-၃၄၆)

အခန်း (၃၄၅) - စုရွှန်းချင်း၊ အဘိုးအရှင်မြတ် ကြွမြန်းတော်မူပါ ၊ အသူရာစစ်သည်တော်များနှင့် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ၊ ဝိညာဉ်လောကအုပ်ချုပ်ရေးက ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရေခဲမှတ်အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

လယ်သမားအိုကြီးသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများပင် ခဲမတတ် အေးစက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာ၏။

ပြင်းထန်လှသော အလောင်းစိမ်းဓာတ် တစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မရပ်မနား တိုက်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းက နိုးထလာပြီလား

လယ်သမားအိုကြီးသည် ထိုရှေးဟောင်းဒင်္ဂါးပြားကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ထူးခြားသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်လိုက်သော်လည်း...

ဗြုန်း

အမျိုးသမီးအလောင်းက ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ချေပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေ့သို့ သုံးလံခန့်အကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာ၏။

သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး အသက်ကို လုရှူနေရတော့သည်။

"အထင်မှားတာပါ... အားလုံးက အထင်မှားတာပါ "

လယ်သမားအိုကြီးက အသည်းအသန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသည်။

အမျိုးသမီးအလောင်း၏ အမူအရာမှာ အေးစက်လှပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် လယ်သမားအိုကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာရာ လယ်သမားအိုကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

အစားထိုးကောက်ရိုးရုပ် များမှာ စောစောကပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

သူသည် အစွမ်းကုန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ ဂါထာမန်းမှုတ်လိုက်ရာ၊ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးခြားသော ကာကွယ်ရေးအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒိန်း

လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

သူသည် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအမျိုးသမီးအလောင်း၏ လက်အောက်တွင်မူ အချက်အနည်းငယ်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး၊ ရင်ဘတ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ နဖူးတွင် ကပ်လိုက်သည်။

လက်နှစ်ဖက်က မန္တန်များကို ဖော်ဆောင်ပြီး ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

"ယူမင်တောင်ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ မျိုးဆက် ဝမ်ရွှယ်အန်း က အဘိုးအရှင်မြတ်ကို ကြွမြန်းတော်မူဖို့ ရိုသေစွာ ပင့်ဖိတ်ပါတယ် "

နတ်ဝင်သည်အတတ်

လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်ခဏချင်းပင် ထိုးတက်သွားကာ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း မှောင်မိုက် အေးစက်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော တန်ခိုးအာဏာ ဖိအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာ၏။

လီယန်ချူမှာ မသိမသာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

အမျိုးသမီးအလောင်းက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ဒီကောင် သေပြီဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏ အဘိုးအရှင်မြတ် ကိုပါ ပင့်ဖိတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘေးတွင် ခေတ္တရပ်ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူတို့ကြားက နာကျည်းချက်တွေနဲ့ ရန်ငြိုးတွေကို သူ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပုံရပြီး၊ သူမ၏ အလောင်းကို လယ်သမားအိုကြီးက ဖုန်းတူးထဲမှ လျှို့ဝှက်အတတ်ဖြင့် ခိုးယူလာကာ အစွမ်းထက်သော အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးအလောင်းက အသိစိတ် ပြန်လည်ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

"စုရွှန်းချင်း လား "

လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြားအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အိုမင်းရင့်ရော်ပြီး နိမ့်ဆင်းကာ အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ရှိ၏။

အမျိုးသမီးအလောင်း၏ ဆံပင်ရှည်ကြီးများမှာ ဦးခေါင်းနောက်တွင် လွင့်ပျံနေပြီး၊ ထက်မြက်သော လက်သည်းများမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အရှိန်အဝါမှာလည်း အေးစက်စက်နှင့် ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ဝူဆန်းမြေခွေးအို... နင်က ငါ့ကို မှတ်မိနေသေးတာပဲ၊ နင့်ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ကို ငါ့ရဲ့ အလောင်းကိုတောင် ခိုးယူခိုင်းရဲတယ်ပေါ့လေ "

အမျိုးသမီးအလောင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စုရွှန်းချင်း... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီဖုန်းတူးထဲမှာ အချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး ဘယ်တော့မှ ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်အလွတ်တစ်ခုကိုတော့ ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါတော့ "

လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ထဲမှ အိုမင်းသောအသံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နင့်အမေကို ယိုးလိုက်လေ "

အမျိုးသမီးအလောင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမသည် သေးသွယ်သော လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲယူလိုက်သည် မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက လယ်သမားအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကလီစာအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ထူးခြားသော အတတ်ပညာဖြင့် မခုခံနိုင်ပါက၊ ခဏချင်းမှာပင် ကိုယ်တွင်းကလီစာများ အကုန်အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံရမည့် စက်ဆုပ်ဖွယ် အခြေအနေမျိုးပင်။

"ဟွန်း"

လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ထဲမှ ထိုအိုမင်းသောအသံက စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဒိန်း

ပြင်းထန်သော အင်အားနှစ်ရပ်မှာ လေထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ရေလှိုင်းတွန့်များကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

အင်အားချင်းမှာ မျှတနေသည်

ဟော

လီယန်ချူ၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေပြီး သူ မသိမသာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

တစ်ဖက်က ခန္ဓာကိုယ်က အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်ကမူ နတ်ဝင်သည်အတတ် ဖြင့် ဝိညာဉ်အစိပ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပင့်ဖိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ

ဆိုလိုသည်မှာ... ဤ ဝူဆန်းမြေခွေးအို နှင့် စုရွှန်းချင်း တို့မှာ အနည်းဆုံးတော့ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူသည် မူလက လယ်သမားအိုကြီးကို သတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားသော်လည်း၊ ယခုကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှ အမှားအယွင်းရှိပါက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် အဘိုးအို နှစ်ယောက်၏ ကစားပွဲထဲတွင် မြေစာပင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဝမ်ရွှယ်အန်း တစ်ယောက်တည်းတောင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံရှိနေလျှင်၊ ဤကဲ့သို့ အဘိုးအရှင်မြတ် အဆင့်ရှိသူများတွင် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသော မှော်အတတ်များ ရှိနေဦးမည်နည်း။

ဒိန်း ဒိန်း ဒိန်း

နှစ်ဦးသားမှာ တကယ့်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးအလောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ သန်မာလှပြီး၊ လယ်သမားအိုကြီး၏ မှော်အတတ်များမှာလည်း နက်ရှိုင်းလှသည်။

လေထဲတွင် ပွင့်ထွက်နေသော လှိုင်းတွန့်များကြောင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ထူပြောနေတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဓားရိုးကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း အမူအရာက တည်ကြည်နေသည်။

သူ၏ အကြည့်များက နှစ်ဦးသားအပေါ်တွင် အကဲခတ်နေ၏။

ဒါက တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ၊ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ

'တကယ်လို့ သူတို့ကို သတ်နိုင်ရင်... ရရှိမယ့် ကုသိုလ်မှတ်က မနည်းလှဘူးပဲ '

လီယန်ချူကတော့ နှစ်ဦးသား အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနှစ်ယောက်မှာ အခြားသူ၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်သော အတတ်များ မတတ်မြောက်ကြပေ။

သို့မဟုတ်ပါက လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ ထိုမျှ အထင်သေးခြင်းကို ခံရသဖြင့် ဒေါသတကြီးနှင့် သူ့ကိုပါ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

ဂျောက်... ဂျောက်

သံချပ်ကာဝတ်စုံများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေးလံသော ခြေသံများကိုလည်း ကြားနေရသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဘာမှမရှိပေ။

လေးလံသော ခြေသံများက ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး အလွန်ထူထပ်သော ဝိညာဉ်ဓာတ် များ ပျံ့နှံ့လာသည်။

လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်မျက်စိအတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မျက်ဝန်းအစုံမှ တရားသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသူရာစစ်သည် တစ်ဖွဲ့ ပေါ်ထွက်လာ၏။

သူတို့၏ သံချပ်ကာများမှာ အေးစက်စက်ရှိနေပြီး လှံရှည်များမှာလည်း ထက်မြက်လှသည်။

သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ လှံစွပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထွားကျိုင်းပြီး မျက်နှာကို သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ နီရဲသော မျက်လုံးတစ်စုံသာ ပေါ်နေသည်။

ဤအသူရာစစ်သည်အဖွဲ့ဆီမှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်ဓာတ်များနှင့် အေးစက်သော လေများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အသူရာစစ်သည်များ လမ်းကြောင်းပေါ် ဖြတ်သန်းခြင်း

တိုက်ခိုက်နေကြသော ဝူဆန်းမြေခွေးအို နှင့် စုရွှန်းချင်း တို့မှာလည်း မနေနိုင်ဘဲ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ထိုအသူရာစစ်သည်များကို သိသိသာသာပင် ကြောက်ရွံ့နေပုံရ၏။

လှံစွပ်ကို ကိုင်ထားသော စစ်သူကြီးသည် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ဝူဆန်းမြေခွေးအို ပူးကပ်နေသော လယ်သမားအိုကြီးနှင့် ဝိညာဉ်ဝင်ပူးနေသော စုရွှန်းချင်း တို့ကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လီယန်ချူကိုမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ဒါက တာအိုအတတ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအတတ် ကြောင့်ပင် အမည်ကတော့ မဆန်းသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ဝိညာဉ်တွေ့လျှင် ဝိညာဉ်၊ မိစ္ဆာတွေ့လျှင် မိစ္ဆာအဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်သည်။

ထိုစစ်သူကြီးမှာ လီယန်ချူကို ဖုန်းတူးထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော လေလွင့်ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ထင်မှတ်သွားပုံရသည်။

"ဖမ်းဆီးစမ်း "

ထွားကျိုင်းသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အသူရာစစ်သည်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဝူဆန်းမြေခွေးအို နှင့် စုရွှန်းချင်း တို့ဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

လီယန်ချူအတွက် ထူးဆန်းနေသည်မှာ... ထိုအသူရာစစ်သည်များမှာ အမင်္ဂလာဓာတ်များ ပြင်းထန်ပြီး၊ မသေခင်က တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့သော စစ်သားဟောင်းများ ဖြစ်ကြကာ စစ်သူကြီးမှာလည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ အလွန်ထူထပ်နေသော်လည်း၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့သွားစေလောက်သည့် အခြေအနေမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝူဆန်းမြေခွေးအို ပူးကပ်နေသော လယ်သမားအိုကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည် စုရွှန်းချင်း မှာလည်း ထို့အတူပင်။

တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးမှာ မတိုက်ခိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြသည်မှာ ရန်သူကို အကြီးအကျယ် ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ပင်

လှံစွပ်ကိုင်စစ်သူကြီးမှာ သူတို့နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။

လီယန်ချူကိုမူ တစ်ချက်ကလေးတောင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

လယ်သမားအိုကြီး၏ ကိုယ်ထဲမှ ဝူဆန်းမြေခွေးအိုမှာ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို သိရှိသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မနေနိုင်ဘဲ ဆဲဆိုတော့သည်။

'ဒါကို သွေးချီပြင်းထန်တယ်လို့ ခေါ်တာလား ဖုန်းတူးထဲ ဝင်တာနဲ့ အားလုံးရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ '

ဖုန်းတူးရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးက သူ့ကို လုံးဝကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျော်သွားသည် မဟုတ်ပါလား

လီယန်ချူမှာလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကာ ဓားဆွဲထုတ်ပြီး ခုတ်ပစ်ချင်သည့် စိတ်ကို မနည်းထိန်းလိုက်ရသည်။

'ဒီအသူရာစစ်သည်တွေမှာ တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုခု ရှိနေတာလား '

'ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ကြောက်နေတာက ဒီအသူရာစစ်သည်တွေကို မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့ကိုယ်စားပြုတဲ့ နောက်ခံ ကို ကြောက်နေကြတာလား '

'သတ်လို့မရတဲ့ အရာတွေလား'

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူသည် ဤဖုန်းတူးကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာတော့သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များအရ ဖုန်းတူးဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်လောက သို့မဟုတ် ငရဲဘုံကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် လယ်သမားအိုကြီးက ပထမဆုံး စတင်ပြောဆိုစဉ်က လီယန်ချူမှာ ၎င်းကို ငရဲဘုံဟု မတွေးခဲ့ဘဲ ထူးခြားသော နယ်မြေတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သူသည် အသူရာစစ်သည်များ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည်။

'ဒီဖုန်းတူးထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံရှိပြီး လူတွေ ကြောက်လန့်ရလောက်အောင် အင်အားကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိနေတာလား၊ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ဝူဆန်းမြေခွေးအို နဲ့ စုရွှန်းချင်း တို့က မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရှောင်ဖယ်သွားကြတာလား '

ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရား နယ်မြေ များကို မြင်ဖူးနေကျဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုဝိညာဉ်လောက လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ အတွေးအခေါ်အချို့မှာ အနည်းငယ် ချော်ထွက်နေခဲ့သည်။

'ဘယ်သူက ပြောလဲ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေက အမြဲတမ်း ပျက်စီးနေရမယ်လို့ '

သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အဝရှူလိုက်ပြီး ဤဖုန်းတူးလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာတော့သည်။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ဖန့်ချင်းလန်၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပုစဉ်း ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

အခန်း (၃၄၆) - သရဲမျက်နှာနွယ်ပင် ၊ ဝှက်ဖုံးနေသော သတင်းစကား ၊ ကတုံးနှင့် လူငယ်

ဖုန်းတူး၏ ကောင်းကင်ယံမှာ မည်းမှောင်နေသော မြူခိုးလွှာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အုံ့မှိုင်းလေးလံနေသည်။

၎င်းက လူကို အလွန်အမင်း ဖိအားပေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း အေးစက်သော ဝိညာဉ်လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး ခဏခဏဆိုသလို ရက်စက်သော ဝိညာဉ်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ကြားနေရသည်။

ထို့ပြင် ယောကျ်ား၊ မိန်းမ၊ လူကြီး၊ ကလေးတို့၏ ငြင်းခုံသံ၊ ငိုယိုသံနှင့် သက်ပြင်းချသံများမှာလည်း နားမခံနိုင်အောင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အချိန်မရွေး တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေနိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါများကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

သူသည် တိမ်စီးနှင်းခြင်း နတ်ဘုရားခန္ဓာ ကိုလည်း အသုံးမပြုသလို၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်တို့၏ သွေးချီ ကိုလည်း ထုတ်မသုံးပေ။

သူသည် မိမိ၏ သန်မာလှသော ရုပ်ကန္ဓာအင်အားကိုသာ အသုံးပြု၍ ထိုဖုန်းတူးလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ခုန်လွှားသွားလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့သွားခြင်းက အနည်းငယ် နှေးကွေးသော်လည်း ပို၍ စိတ်ချရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဂမ္ဘီရနေရာမျိုးတွင် တတိယအဆင့် အဘိုးအရှင်မြတ်ကို ပင့်ဖိတ်ထားနိုင်သူပင် အမြီးကုပ်၍ နေထိုင်ရသည် မဟုတ်ပါလား။

မဆင်မခြင် တိမ်စီးပျံသန်းခြင်းမှာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဝေးဝေးပင် မပျံသန်းနိုင်သေးခင် ငှက်တစ်ကောင်တောင် မဖြတ်ကျော်နိုင်သော အန္တရာယ်ရှိ နယ်မြေတစ်ခုခုနှင့် တိုးမိခြင်း၊ သို့မဟုတ် တိမ်တိုက်များ သို့မဟုတ် တောင်ထိပ်များကြားမှ ကြီးမားသော လက်ကြီးတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ရိုက်ချပစ်ခြင်းမျိုး ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

အသွင်ပြောင်းခြင်းအတတ် ၏ ကန့်သတ်ချက်မှာ မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို အလွန်အကျွံ ထုတ်မသုံးနိုင်ခြင်းပင် သို့မဟုတ်ပါက သင်၏ သွေးချီအရှိန်အဝါမှာ မီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်နေလျှင် မည်မျှပင် ထုံထိုင်းသော ဝိညာဉ်ဖြစ်ပါစေ သင်သည် ဝိညာဉ်မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူသည် တာအိုအတတ်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ ဖုန်းတူး၏ လူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းများအတွင်း ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မှောင်မိုက်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်လာသလို ခံစားရသည်။

ယခု သူရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ မြေပြန့်ဒေသဖြစ်ပြီး မြေကြီးမှာ မာကျောကာ သွေးညှီနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သက်ရှိဟူသမျှ ကင်းမဲ့နေပြီး မည်သည့် အပင်တစ်ပင်မျှ မပေါက်ရောက်သော ကတုံးတောင်ပြင်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ စတင်ပြောင်းလဲလာကာ ရံဖန်ရံခါတွင် ကုန်းမြင့်များနှင့် တောင်တန်းများကို တွေ့လာရသည်။

ထို့ပြင် လီယန်ချူသည် ဖုန်းတူးအတွင်း ပထမဆုံးသော အပင်တစ်ပင်ကို စတင်တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အနက်ရောင် ကျောက်တုံးများကြားတွင် ပေါက်ရောက်နေသော နွယ်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် သရဲမျက်နှာ တစ်ခု ပါရှိနေသည်။

လီယန်ချူ ဖြတ်သွားသည့်အချိန်တွင် ထိုသရဲမျက်နှာနွယ်ပင်က သူ့ကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားသည့်အနေဖြင့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ ချိုသာသော သီချင်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

၎င်းက လူကို ရမ္မက်ကြွစေပြီး အသက်ရှူ မြန်လာစေသည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် သိလိုက်သည်၊ ဤအရာက ကာမစိတ်ကို နှိုးဆွပေးနိုင်သော အာနိသင် ပါဝင်နေခြင်းပင်

"ဖျူး"

"အောက်တန်းကျလိုက်တာ "

သူသည် ကာကွယ်ရေး ရတနာများကို ထုတ်မသုံးဘဲ မိမိ၏ အံ့မခန်း စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကိုသာ အသုံးပြု၍ ထိုလှည့်စားမှုကို တွန်းလှန်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာမှာ ဖုန်းတူးထွက် ပစ္စည်းဖြစ်သဖြင့် လီယန်ချူသည် စိတ်ဝင်စားသွားကာ ၎င်းကို ပြန်ယူသွားရန် ကြံစည်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ထိုသရဲမျက်နှာနွယ်ပင်၏ အာနိသင်ကြောင့် လုံးဝမဟုတ်ပါ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများမှ ရတနာများကို စုဆောင်းရသည်ကို ဝါသနာပါသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထက်မြက်လှသော ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဤနွယ်ပင်ကို တူးထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ လယ်သမားအိုကြီးဆီမှ သိမ်းဆည်းထားသော ကြေးနီဓားမြှောင် ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ထိုသရဲမျက်နှာနွယ်ပင်မှာ လူကဲ့သို့ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို ပြသလာသည်။

ဤဓားမြှောင်ပေါ်တွင် အေးစက်လှသော ဓားချီ များ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများအတွက် အလွန်ပင် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

မှန်ပါသည်၊ ကျန့်ကျောင်းဓား ကလည်း ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ အမြဲတမ်းလက်စွဲ လက်နက်ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ချင်းယွဲ့ထန် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် နန်မင်လီဝမ့်ဓား ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လက်နက်ကို ရရှိခဲ့စဉ်ကပင် သူသည် ဓားကိုစွန့်၍ ဓားရှည် ကို မသုံးစွဲခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် မိမိ၏ဓားကို ပေါက်ပြားသဖွယ် မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်ပါမည်နည်း။

သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်မှာ မကြာမီပင် တူးထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအရာမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ကိုသာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူနှင့် တွေ့လိုက်ရခြင်းမှာ ၎င်းအတွက် ရှစ်ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးအထိ ကံဆိုးခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အလွန်တရာ မာကျောခိုင်ခံ့ပြီး ကျစ်လျစ်လှသဖြင့် သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လုံးဝ မခံရပေ။

"ဒီတာအိုသူငယ်ချင်း... ငါတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ဒီမိစ္ဆာကို သတ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ "

သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ဆီမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံအရ အသက်အရွယ် သိပ်မကြီးသေးကြောင်း သိသာသည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဘာတွေလဲဟ

ထိုသရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ထဲတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ် ရှိနေတာလား သို့မဟုတ်ပါက ဤနွယ်ပင်က တစ်ခြားလူတစ်ယောက်ကို စကားလှမ်းပြောရင်း ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံနေတာလား ထိုသရဲမျက်နှာနွယ်ပင် စကားပြောနိုင်သည်ကို သူ သိပ်မအံ့သြမိပေ။

ဤအရာက ကြည့်ရသည်မှာ ထိုမျှအထိ မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်ရှိပုံမရသော်လည်း မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ဒါက ဖုန်းတူး ပဲလေ ဝိညာဉ်လောက လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ ထူးဆန်းသော အရာများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်မှာ မဆန်းပေ။

မကြာမီမှာပင် သူ ထင်မှတ်ထားသည်မှာ မှားယွင်းနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ထဲမှ အခြားအသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စိတ်မဝင်စားဘူး "

၎င်းမှာ အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူကို အဝေးသို့ တွန်းပို့နေသကဲ့သို့ အေးစက်စက်ရှိသော်လည်း အသံမှာ အလွန်ပင် နားထောင်ကောင်းလှသည်။

အသံရှင်မှာ အသံကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပါက၊ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဒီအသံက... ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ

"တာအိုသူငယ်ချင်း... ဒီဖုန်းတူးဝိညာဉ်နယ်မြေက အလွန်အန္တရာယ်များတယ်၊ ငါ မင်းကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ကူညီပေးနိုင်မှာပါ "

"မလိုဘူး "

"တာအိုသူငယ်ချင်း... ဟေ့... ခဏနေပါဦး "

နောက်ထပ် စကားပြောသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ထိုကောင်က အသံဖမ်းစက် တစ်ခုပဲ ကြားခဲ့ရတဲ့ စကားလုံးတွေကို ပြန်လည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခြင်းပင်။

ဤစကားဝိုင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အမျိုးသားအသံရှင်မှာ စိတ်ရင်းစေတနာရှိလှသော မျက်နှာလုပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေများပြီး၊ အမျိုးသမီးအသံရှင်မှာမူ အလွန်ပင် မာနကြီးကာ အေးစက်သူ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အမျိုးသမီးက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

"အယ် "

"ဒါ ဖန့်ချင်းလန် မဟုတ်လား "

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်မိသည်။

စောစောက သူ ချက်ချင်း သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဤဖုန်းတူးလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် လူရှင်ဆိုလို့ ဘယ်က လာပါဦးမည်နည်း။

ဒါက ဖန့်ချင်းလန်ရဲ့ အသံပဲ စောစောက အမျိုးသမီးအသံက စုစုပေါင်း စကားလုံး ၅ လုံးပဲ ပြောခဲ့တာလေ လီယန်ချူ သူမနှင့် မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ခဏတာ ခွဲခြားရန် ခက်ခဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။

ထိုအမျိုးသားအသံမှာ အသက်မကြီးလှဘဲ လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ "

"ဒီဖုန်းတူးထဲမှာ ငါ့အပြင် တခြား ယောကျ်ားတစ်ယောက်ပါ ရှိနေသေးတာလား "

လီယန်ချူသည် အဆောင်စက္ကူတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။

ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ

သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ပေါ်မှ အဖြူရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

"နှိမ်နင်းလို့ မရဘူးပဲ "

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

စောစောက သူထုတ်ယူလိုက်သည်မှာ ဝိညာဉ်များကို နှိမ်နင်းရာတွင် သုံးလေ့ရှိသော သာမန် အန္တရာယ်ကင်းအဆောင် ဖြစ်သော်လည်း ဤအရာအပေါ်တွင် သိသာသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သူ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ နဂါးကျားရွှေအမြုတေ အတွင်းမှ ယွန်နျန်း ကို ခေါ်ထုတ်နိုင်သော်လည်း ယွန်နျန်းမှာ သတ္တိနည်းလှသည်။

ထို့ပြင် သူမတွင် မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဆိုင်ရာ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသဖြင့်၊ ယခုအချိန်တွင် သူမ ထွက်လာပါက ဝပ် ၂၀၀၀ ရှိသော မီးသီးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရှားသွားပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်နည်းမှာ အန္တရာယ်ကင်းအဆောင် ကို ကုသိုလ်မှတ် ဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင် လိုက်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်တစ်ပင်အတွက် ကုသိုလ်မှတ်များကို အလဟဿ အကုန်အကျ မခံလိုပေ၊ များသောအားဖြင့် သူသည် ဓားဖြင့်သာ ခုတ်ပစ်လေ့ရှိသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ဆွဲငင်ခြင်း အတတ် ကို အသုံးပြု၍ နွယ်ပင်ကို မှော်အတတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

'ဘာသာရပ်ချင်း ကိုက်ညီမလားတော့ မသိဘူး'

ဟု လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ဝိညာဉ်ဆွဲငင်ခြင်းအတတ် ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များကို အထူးပြု ဖမ်းဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဖုန်းတူးထဲမှ သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်အတွက် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် သူ မသေချာပေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်မှာ အနည်းငယ်မျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် ပြင်းထန်လှသော တားမြစ်ချက်တစ်ခုဖြင့် အပိတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ရသားပဲ "

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

ထိုအချက်က သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်သည် ဝိညာဉ်ဒြပ်စင် တစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းလား အပင် မဟုတ်ဘူးလား

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း ခေါင်းခါကာ ဆက်မတွေးတော့ဘဲ သရဲမျက်နှာနွယ်ပင်ကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခရီးဆက်ခဲ့၏။

တစ်နာရီခွဲခန့် ကြာပြီးနောက်...

သူသည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ကြမ်းတမ်းလှသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နေရာတိုင်းတွင် အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်ကြီးများ ထောင်မတ်နေပြီး ကြီးမားလှသော အပျက်အစီး နယ်မြေတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

ရုတ်တရက်

လီယန်ချူသည် အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်ရန် ချောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျောပေးထားသည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ လူဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်ဖြစ်စေ... ဘာကြောင့်များ ဒီလောက်တောင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဖြစ်နေရတာလဲ

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ တရားသောအလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာကာ ထိုသူ၏ အခြေခံကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်မြင်လိုက်ရသည်။

လူရှင်ပဲ

သို့သော် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် လူ့အငွေ့အသက် များကို ဖုံးကွယ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ပါရှိနေသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

'ဒီလောက်တောင် တိုက်ဆိုင်ပါ့မလား '

သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုပုံရိပ်ရှိရာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားလိုက်သည်။

အနားသို့ ရောက်သောအခါမှ ထိုသူမှာ ကတုံး တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ခြေသံကြားသဖြင့် ထိုကတုံးသည် လှည့်ကြည့်လာကာ မျက်နှာတွင် သတိအပြည့် ရှိနေသည်။

ထိုကတုံးမှာ အသက် ၂၅၊ ၂၆ နှစ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီး မျက်လုံးသေးသေး၊ ရုပ်ရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ စာပေပညာရှိ တို့ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ခါးပတ်တွင်မူ ပုဆိန် တစ်လက်ကို ထိုးထားလေသည်။