အခန်း (၃၄၉-၃၅၀)

အခန်း (၃၄၉) - လူရှင်ယောင်ဆောင်မှု ၊ စက္ကူအရုပ် ၊ ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၊ ဆယ်ပါးသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးများ

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲမျက်နှာပေါ်ရှိ စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ရမ္မက်ဓာတ်ခံနှင့် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများ ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာလည်း သူ၏ အကြောများအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ အမင်္ဂလာဓာတ် ထူထပ်ပုံမှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် သွေးသားအင်အား ကို ချက်ချင်း လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အရှိန်အဝါများကို ပြောင်းလဲစေလိုက်မှသာ ထိုအေးစက်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့တော့သည်။

ဘေးနားရှိ သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာမူ မထိန်းနိုင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး၊ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ဘာမိစ္ဆာမျိုးမို့လို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းနေရတာလဲ "

ထိုအပြင်းအထန် နှိပ်စက်ခံထားရပုံပေါ်သော လီကွဲဝိညာဉ်သည် အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကတုံးလေး သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ဦးစွာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားကာ ဦးရေပြားပင် ထုံကျင်သွားတော့သည်။

သူသည် ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော ပုဆိန်သွားပေါ်မှ ထူးခြားသော အားအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများမှာ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

အနှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်အိုကြီးများပင်လျှင် ထိုပုဆိန်၏ ထက်မြက်မှုကို ဆီးတားနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း...

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ၊ ထိုခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ ရှေ့တွင်မူ သျှူးချွမ်းဖုန်းမှာ လုံးဝပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အသက်မဲ့သွား၏။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်၍ မော့ကြည့်လာသောအခါတွင်မူ၊ မျက်ဝန်းအစုံတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ : "..."

ဒါပဲလား

မဖြစ်နိုင်တာ

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအရဆိုလျှင် သျှူးချွမ်းဖုန်းက သူ၏ ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးပြီး ဤဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ပြရမည် မဟုတ်ပါလား။

သူ အချိန်ယူ စဉ်းစားရခြင်း မရှိသေးမီမှာပင်၊ သျှူးချွမ်းဖုန်းက ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ပြုလိုက်ပြီး လီယန်ချူထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

အပြောင်းအလဲမှာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် ဘေးကနေ ပွဲကြည့်ချင်နေသော လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အငိုက်မိသွား၏။

ဗုန်း

သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ပုဆိန်မှာ လီယန်ချူကို မထိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားကာ၊ နက်ရှိုင်းလှသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

သူက ကိုယ်ကိုတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ပြီး လီယန်ချူထံသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။

လီယန်ချူက လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ညွှန်လိုက်သည်။

တာအိုအတတ်

ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်

သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားသော်လည်း၊ ခဏမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

လီယန်ချူက အနားသို့ တိုးဝင်ကာ လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

စင်ကြယ်သော ယန်အတွင်းအား တစ်ခုမှာ သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ သွေးသားအင်အားများကို ဆူပွက်လာစေသည်။

စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ...

ထိုအေးစက်ပြီး ရက်စက်လှသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ခွာသွားရတော့သည်။

နက္ခတ်လက်ဝါး

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်နှင်အတတ်

သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကြည်လင်လာပြီး၊ အေးစက်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်ကိုပင် မငဲ့တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်တော့သည်။

"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ "

သျှူးချွမ်းဖုန်းက လက်သီးဆုပ်၍ အလေးပြုလိုက်သည်။

လီယန်ချူကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး၊ သျှူးချွမ်းဖုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောက အချိန်အတွင်းမှာ... သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် တာအိုအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာ၏။

အရှိန်ဝါကြည့်အတတ်

သူသည် သျှူးချွမ်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအေးစက်သော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ လီယန်ချူကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေပြီး

"သေစမ်း "

ရုတ်တရက်ပင်...

နက်နဲသော နေရာမှ ထူးဆန်းသောအင်အားတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး၊ လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်တော့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော လှိုင်းလုံးများအောက်တွင် လီယန်ချူကဲ့သို့ သန်မာလှသော စိတ်ဝိညာဉ် ပင်လျှင် ခဏမျှ အားနည်းသွားကာ အရှိန်အဝါများ ယုတ်လျော့သွားရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ခရမ်းရွှေရောင်အရှိန်အဝါ၊ လျှို့ဝှက်သော မီးနတ်ဘုရားတံဆိပ် နှင့် စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတို့မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး... အလုပ်လုပ်လာမှသာလျှင် ထိုထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုများကို ပြန်လည်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

"ကျိန်စာလား "

"ဒါမှမဟုတ် ပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်ဆိုတဲ့ အမိန့်စွမ်းအားလား "

လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ အံ့သြသွားမိသည်။

အကယ်၍ သာမန် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် ထိုနေရာ၌ပင် တိုက်ရိုက် ကျဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ချွမ်း

ကျန့်ကျောင်းဓား ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး၊ ထိုအေးစက်သော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

မူလကပင် ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လီယန်ချူ၏ ပိုင်းဖြတ်မှုကြောင့် ခါးလယ်မှ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း...

ဤဝိညာဉ်မှာ သေဆုံးမသွားဘဲ၊ ပြတ်တောက်သွားသော ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ နှစ်ခုမှာ ပြန်လည်ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် ဓားပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် ဆက်၍မရဘဲ ဖြစ်နေ၏။

စူးရှလှသော ဝိညာဉ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲမှတ်အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ တရှရှ အသံများနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ရိပ်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

၎င်းအပြင်၊ ထိုထူးဆန်းသော အပင်များမှာလည်း အသက်ဝင်လာကြသည့်အလား ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း လီယန်ချူထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးသားအင်အားများမှာ မီးခိုးတိုင်ကြီးအလား ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုအလားပင်

"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီးမှာ ဒီလောက်တောင် ထူထပ်တဲ့ သွေးသားအင်အား ရှိတာလား "

သျှူးချွမ်းဖုန်း အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် အမင်္ဂလာဓာတ်များ လွှမ်းမိုးနေသော ဖုန်းတူးနယ်မြေထဲတွင် ဤအင်အားမှာ နေမင်းကြီးအလားပင်

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ရိပ်များနှင့် ဝိညာဉ်အပင်များမှာ အနားသို့ မကပ်နိုင်သေးမီမှာပင် လီယန်ချူ၏ ထူထပ်လှသော သွေးသားအင်အားကြောင့် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားကြတော့သည်။

"မင်းတို့လို ဝိညာဉ်နယ်မြေက အညှော်တွေအားလုံးကို ဒီနေ့ ငါကပဲ အစဖျောက်ပေးမယ် "

သူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံအလား ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

ဖုန်းတူးထဲ လျှောက်လှမ်းရာတွင် အမှောင်ကိုဖုံး၊ အသက်ရှူသံကိုအုပ်ပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ထိုဝိညာဉ်များကို အာရုံမနောက်ချင်သဖြင့် ဝေးဝေးက ရှောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အတားအဆီးနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ဝိညာဉ်နယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ မှားဝင်ခဲ့ရသည်။

အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးခံနေရသဖြင့် လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

ဝုန်း

ထျန်းကန်းလက်ဝါး

သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်၏။

ပူပြင်းထက်မြက်လှသော သွေးသားအင်အားမှာ လှိုင်းလုံးကြီးအလား ပြေးထွက်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစက်သော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များကို အကုန်အစင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ထိုမျောက်မျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်မိစ္ဆာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး၊ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော သွေးသားအင်အားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ဝုန်း

ဝုန်း

လီယန်ချူသည် အတွင်းအားများကို ကျန့်ကျောင်းဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါများမှာ ဤတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ရမ်းကားတိုက်ခိုက်တော့သည်။

လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလားပင်

ထိုမျောက်မျက်နှာနှင့် ဝိညာဉ်မှာ အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ရှောင်တိမ်းနေရပြီး၊ ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသော ဓားအရှိန်အဝါများကြောင့် အကျပ်ရိုက်နေတော့သည်။

"ဝိညာဉ်နယ်မြေလေးတစ်ခုကများ တားမြစ်နယ်မြေလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်၊ မျောက်က လူလိုဝတ်ပြီး မင်းမူနေတာပဲ "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ ဤနယ်မြေအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

မူလက သူသည် ဖုန်းတူးထဲသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်ကာ ဖန့်ချင်းလန်ကို ရှာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သူ၏ စိတ်ကူးကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ဆွဲနေလျှင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

မည်သူမဆို လမ်းပိတ်လျှင် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ပစ်မည်

သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး၊ မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသည်။

ဝုန်း

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။

သူသည် အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူက သူ့ကိုပါ ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ

"ဝမ်ချွမ်ဆရာကြီး... ခင်ဗျား ဘာဖြစ်လို့လဲ "

သျှူးချွမ်းဖုန်းက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး

"စောစောက ငါ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အတွင်းအားတွေ ထည့်ပေးတုန်းက တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ် "

"မင်းရဲ့ သွေးသားအင်အားက အေးစက်ပြီး အမင်္ဂလာဓာတ်တွေ ပြည့်နေတယ်၊ အဲ့ဒါက အတုပဲ"

သူသည် သျှူးချွမ်းဖုန်းကို စောစောက ဝိညာဉ်နှင်ပေးစဉ်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါမှ ဟာကွက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါတွင်မူ...

ဒါဟာ လူမဟုတ်ဘဲ စက္ကူအရုပ် တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်ကြောင်း ထိုးဖောက်မြင်လိုက်ရတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ လူရှင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အသွင်ဆောင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သျှူးချွမ်းဖုန်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ ထက်မြက်ဖျတ်လတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ဝိညာဉ်တုတစ်ခု လုပ်ထားတာတောင် မင်းကို မလှည့်စားနိုင်ဘူးပဲ၊ မင်းလို တာအိုဆရာလေးက တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ရှိတာပဲ "

သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပါးနီကြီးများ ခြယ်သထားသော အေးစက်စက် စက္ကူအရုပ်ပုံစံနှင့် လူငယ်ကတုံးပုံစံတို့မှာ တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲနေသည်။

လက်ထဲမှ ထက်မြက်သော ပုဆိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွား၏။

၎င်းမှာ အမိန့်ပေးတံဆိပ် တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

၎င်းပေါ်တွင် စာလုံးကြီးနှစ်လုံး ရေးထွင်းထား၏။

"ညလှည့်ကင်း "

"မင်း... မင်းပဲလား "

ထိုအေးစက်သော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သျှူးချွမ်းဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အခုမှ သိတာလား၊ နောက်ကျသွားပြီ "

သူသည် လေကို အားရပါးရ ရှူသွင်းလိုက်ရာ

သူ၏ ပါးစပ်မှာ ရုတ်တရက် စုတ်ပြဲသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာကာ၊ ဦးခေါင်း၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ဟသွားတော့သည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် သျှူးချွမ်းဖုန်း၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင်...

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာသည်။

ဤလူငယ်ကတုံး၏ အရေပြားမှာ တစ်စစီ ကွဲအက်သွားပြီး၊ အတွင်းမှ အေးစက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စက္ကူအရုပ်တစ်ရုပ်မှာ ရုန်းထွက်လာသည်။

လက်ထဲမှ ညလှည့်ကင်း တံဆိပ်ပြားမှာလည်း ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များဖြင့် လင်းလက်နေ၏။

စက္ကူအရုပ်မှာ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင်လည်း ပညာရှိဦးထုပ် ဆောင်းထားသည်။

၎င်းမှာ ငရဲပြည်မှ ဝိညာဉ်အရာရှိ တို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအတိုင်းပင်။

သို့သော် ပါးနီကြီးများနှင့် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

ဝိညာဉ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ဝါးမြိုပြီးနောက်၊ စက္ကူအရုပ်၏ မျက်ဝန်းအတွင်းရှိ အလင်းတန်းများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာတော့သည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များအရ...

ငရဲပြည်တွင် ဆယ်ပါးသော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးများ ရှိကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်ဘုရင် ၊ နေ့လှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၊ ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၊ အဖြူအမည်း ဝိညာဉ်ဖမ်းသမားများ ၊ ကျွဲခေါင်း၊ မြင်းမျက်နှာ ၊ ကျားသစ်အမြီး ၊ ငှက်နှုတ်သီး ၊ ငါးပါးဟက် နှင့် ပုတီးစုန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားမှာ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိပေသည်။

အခန်း (၃၅၀) - ငရဲပြည်ဝိညာဉ်အရာရှိ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကလောင်တံ၊ အဆင့်မြင့်အာဏာစက်

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ပူးကပ်ထားသော စက္ကူအရုပ်သည် လီယန်ချူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ တာအိုဆရာလေး၊ မင်းက ဒီအစောင့်ခွေးကို အင်အားချည့်နဲ့သွားအောင် ရိုက်ပေးလိုက်လို့သာ..."

"မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ကို ဝါးမြိုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် လေကို အားရပါးရ ရှူသွင်းလိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းနေသည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ဝါးမြိုလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာဦးမှာပဲ"

သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူက လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကို ဗဟိုပြု၍ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မြေပြင်နှင့် တောင်ကုန်းများပင် တုန်ခါသွားရသည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤဝမ်ချွမ်တာအိုဆရာမှာ ထိုမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်သော သိုင်းပညာကျင့်ကြံဆင့် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင်။

သူ့အကြည့်မှာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် အစွမ်းထက်လှသော ရတနာလက်နက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

သူ၏ ခွန်အားမှာ ယခုအချိန်အထိ အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းသေးသဖြင့် ဤတာအိုဆရာကို ခဏချင်းနှင့် အနိုင်မယူနိုင်သေးသော်လည်း၊ ထိုလက်နက်ကိုသာ ရရှိလိုက်လျှင် အရာအားလုံးက လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

သူသည် လက်ထဲမှ ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူးဆန်းသော လှိုင်းလုံးများမှာ လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

၎င်းမှာ ဆူပွက်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ပင်။

အမင်္ဂလာလေပြင်းများမှာလည်း ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။

"ကလေးကစားစရာတွေပါ "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သည့်အလား ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက အမင်္ဂလာလေလှိုင်းကြီးကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား စက္ကူအရုပ်မှာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ကိုယ်ပျောက်ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤနေရာ၏ အာဏာစက်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတားအဆီးစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုးဝင်လာကြသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ကြီးမားသော ကြိတ်ဆုံကြီးတစ်ခုအလား လီယန်ချူ၏ သွေးသားများကို အတင်းအဓမ္မ ကြိတ်ခြေပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"နတ်ဘုရား လင်ပေါင်ထျန်းကျွင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြိမ်သက်စေပါ၊ တပည့်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါးကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ နဂါးပြာ ကျားဖြူ အရန်သင့်ရှိစေ၊ ငှက်နီ လိပ်မည်း ကိုယ်ကို စောင့်ကြပ်စေ၊ အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဆုံး ဖြစ်စေရမည် "

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။

တာအိုဘာသာ၏ အဓိက မန္တန်ရှစ်ပါးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကိုယ်သန့်စင်ဂါထာ ပင် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော အတားအဆီးဖိအားများမှာ ဝုန်းခနဲ ပျက်စီးသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူသည် ကိုယ်ကိုတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝုန်း

ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ ဒြပ်သားတစ်ခုအလား ဖြစ်လာပြီး တားမြစ်နယ်မြေကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲပျက်စီးစေလိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာအနှံ့မှ တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံများမှာလည်း မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ဖုန်းတူးအတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေကြသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးများဖြစ်ပြီး၊ ဤဖိအားကို ခံစားမိသဖြင့် နိုးထလာကြခြင်းပင်။

ရှေးဟောင်းဝတ်စုံနှင့် ပညာရှိဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အရာရှိတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

ယခုတွင် သူက စက္ကူအရုပ် မဟုတ်တော့ဘဲ လုံးဝဥဿုံ ပြည့်စုံသော စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေပြီ။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားအပြင် ကလောင်တံတစ်ချောင်းပါ ရှိနေသည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားသည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ မည်သည့်အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့သည်မသိသော်လည်း ယခုအခါတွင် ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။

အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ သူ၏ထံသို့ မပြတ်တမ်း စီးဝင်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း ဆက်တိုက် မြင့်တက်နေသည်။

လက်ထဲမှ ကလောင်တံမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် အစွမ်းထက်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။

သူသည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော "နှိမ်နင်း " ဆိုသည့် စာလုံးကြီးမှာ လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လီယန်ချူထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

တာအိုပညာရပ်များဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာရှင်၏ သွေးသားအင်အားဖြစ်စေ ထိုခဏအတွင်းမှာပင် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တာအိုအစီရင်ဝတ်စုံ မှာလည်း မည်သည့်ကာကွယ်မှုကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို "နှိမ်နင်း" ဆိုသော စာလုံးမှာ အစွမ်းထက်လှသော ချိပ်ပိတ်ခြင်းစွမ်းအားတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်နက်နဲသော စည်းမျဉ်းအချို့ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုစာလုံးက လီယန်ချူကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားတော့မည့် အချိန်ရောက်မှသာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တာအိုအစီရင် ဝတ်စုံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာဝတ်စုံက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

သွေးသားအင်အားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူပွက်လာသော်လည်း ထိုနှိမ်နင်းခြင်းစာလုံးမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသဖြင့် တာအိုအစီရင်ဝတ်စုံကိုပင် ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားပြန်သည်။

"နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းရဲ့ အသက်က ရွှံ့နွံလို တန်ဖိုးမရှိဘူး "

"ငါက မင်းကို အလွယ်လေး နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်နိုင်တယ် "

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်နေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်းမှာ လူကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုးပင်။

"ဟုတ်လို့လား "

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပေတံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများမှာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကလောင်တံထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

ကျောက်စိမ်းပေတံ ဆိုသည်မှာ ရတနာလက်နက်မှန်သမျှကို ကျဆင်းစေနိုင်သော အစွမ်းရှိသည်။

ထိုကလောင်တံမှာ ချက်ချင်းပင် လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားတော့သည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မအံဩဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

လက်ထဲတွင် ဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ကလောင်တံမှာ အောက်သို့ လွတ်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကလောင်တံမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တာအိုအတတ်

အဝေးမှပစ္စည်းယူခြင်းအတတ်

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

"ငါ့ကလောင်တံကို ပြန်ပေးစမ်း"

သူ၏ လက်ထဲမှ ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်။

ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားမှာလည်း ထပ်မံ၍ လွတ်ကျသွားပြန်သည်။

"ဒီလူငယ်လေးကတော့ "

မိုးကြိုးသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားက တာအိုအတတ်တစ်ခုကို သုံးပြီး တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများက တံဆိပ်ပြားကို ထိခါနီးအချိန်မှာပင် ညလှည့်ကင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါလေးက မဆိုးဘူးပဲ၊ ငါ သိမ်းထားလိုက်မယ် "

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ယုတ်မာလှချည်လား "

"ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ် "

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ သူ့ထံသို့ စုပြုံလာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းက လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူသည် စောစောက တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းတွင် ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့သဖြင့် အမင်္ဂလာဓာတ်များကို စုပ်ယူထိန်းချုပ်ရာတွင် ပိုမို ချောမွေ့လာခြင်းပင်။

ဝုန်း

လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားလှသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သူက ဓားဖြင့် အားကုန် ပိုင်းချလိုက်ရာ နောက်ကျောရှိ အရိပ်ကြီးကလည်း အတူတူ ပိုင်းချလိုက်သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမင်္ဂလာမိစ္ဆာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား တုန်လှုပ်သွားရသည်။

၎င်းမှာ သိုင်းပညာရှင်၏ အတွင်းကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ မဟုတ်ပါလား လူ့လောကတွင် ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော သိုင်းပညာရှင် ရှိနေသေးသည်လား သူသည် အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤဖုန်းတူးအတွင်းတွင် အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ ထူထပ်လှသဖြင့် သူ့အတွက်မူ စွမ်းအားများမှာ ကုန်ဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။

အနာဂတ်တွင်လည်း အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်။

"ဒီမှာက ဖုန်းတူးပဲ၊ မင်းလို လူ့လောက ကျင့်ကြံသူက ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ "

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားက အမင်္ဂလာဓာတ်များကို စုပ်ယူရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

လီယန်ချူက ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အရှိန်အဝါမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးထံသို့ ချက်ချင်းပင် စီးဝင်သွားကြသည်။

သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရှိမနေတော့ချေ။

ဒါဟာ မယုံနိုင်စရာပင် တတိယအဆင့်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား များပင်လျှင် ဤမျှ ဖိအားမျိုးကို ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဒါဟာ အာဏာစက် ၏ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံး၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကတင် သူ၏ အမင်္ဂလာဓာတ် စုပ်ယူခွင့်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းပင်။

"ဒါ... ဒါက ငရဲမင်းကြီးဆယ်ပါးရဲ့ တံဆိပ်တုံးလား "

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုက်ရှန်းဖူကျွင်းတံဆိပ် အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဖုန်းတူးအတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေကြသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးများမှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နိုးထလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူလဲ ဘယ်ကောင်က ဒီလောက်တောင် အမင်္ဂလာဓာတ်တွေကို စုပ်ယူနေတာလဲ ဒါက မြန်လွန်းတယ်

"မင်းလိုကောင်က ဖုန်းတူးထဲမှာ ဒီလောက်အထိ ဆူပူအောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်း ဒီနေရာရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို လုံးဝ မသိသေးဘူး "

ပညာရှိဦးထုပ် ဆောင်းထားသော ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားမှာ ထိုဝမ်ချွမ်တာအိုဆရာသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ သတ္တိရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"သွားစမ်းပါကွာ "

"မင်းက တကယ်ကြီး ဒီနေရာကို ငရဲပြည်လို့ ထင်နေတာလား "

လီယန်ချူက ဆဲဆိုလိုက်သည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား မှင်တက်သွားပြီး မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

ဟိန်း

ထိုအချိန်တွင် ကြီးမားလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်နှင့် တောင်ကုန်းများမှာ တုန်ခါသွားရသည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ထိတ်လန့်သွားပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

ဤတာအိုဆရာမှာ ဥပဒေမဲ့လွန်းလှသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါကြီးများကို နှိုးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသာ ဆက်ရှိနေလျှင် ကျဆုံးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိသည်။

အစအဆုံး သူသည် လီယန်ချူက သူ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ အရာရှိအဆင့်အတန်းကို မဖယ်ရှားနိုင်သရွေ့ လူ့လောကမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သူ့ကို အရင်းအမြစ်ကနေ ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားခြင်းပင်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် ကျောက်ထျန်းတံဆိပ် ၊ နဂါးငါးပါးစက်ဝန်း နှင့် မီးကျီးကန်းအိုး ဟူသော ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာသုံးခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခုခံရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

‎

‎