အခန်း (၅၄၁-၅၄၂)

အခန်း (၅၄၁) အတွင်းပိုင်းကို မြင်တွေ့ရခြင်း

​လုံချန်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ရုတ်တရက် ဖမ်းမိသွားခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

​သူသည် ကျောက်တံခါးအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံကို နားလည်စေရန် တံခါးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ ဤကျောက်တံခါးကို ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိ မရှိ သို့မဟုတ် ၎င်းမှာ ကျောက်တံခါးနှင့် တူသော အခြားအရာတစ်ခုခုလား ဆိုသည်ကို သူ သိလိုသည်။

​"ကြည့်ရတာတော့ သာမန်ကျောက်တံခါးပါပဲ။ ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက ဘာလို့ အထဲကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ရတာလဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ငါ တကယ်ပဲ ဒါကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရမလား။ တကယ်လို့ ဒီအထဲမှာ တစ္ဆေကျောင်းတော်က လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေရင်တော့ ငါ ဒုက္ခလှလှတွေ့တော့မှာပဲ။ ဒီတစ်ထပ်လုံးက စွန့်ပစ်ထားတာဆိုတော့ လူနေဖို့ အခွင့်အလမ်းက အရမ်းနည်းပေမဲ့ သတိထားရမှာပဲ" လုံချန်းက တံခါးကို အကဲခတ်ရင်း တွေးနေမိသည်။

​"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... လုပ်လိုက်တော့မယ်။ ငါက နေရာအနှံ့ကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာပဲ။ ဒီလောက် သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတဲ့နေရာကို မြင်ပြီးမှတော့ ဒီအတိုင်း ပြန်မလှည့်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အကျဉ်းထောင်အစစ်က ဒါဆိုရင် ပြန်သွားမိရင် အမှားကြီး မှားလိမ့်မယ်" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။

​သူသည် နောက်သို့ ငါးလှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဘုရင်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​အတန်ကြာမှ ဤဓားကို ပြန်လည် ကိုင်မြှောက်လိုက်ရသဖြင့် လုံချန်း၏ လက်ထဲတွင် ခံစားချက် ကောင်းနေသည်။ ဓားမှာ သူ၏ အဖော်မွန်ကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် မူယွမ်၏ စံအိမ်ဝင်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ခဲ့ရစဉ်က ခံစားချက်မျိုးလောက်တော့ မပြင်းထန်ပေ။ ထိုဓားမြှောင်က သူ၏ သွေးသားများကို လှုံ့ဆော်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု သူ စဉ်းစားနေဆဲပင်။

​သူ ထွက်ခွာမည့်အချိန်တွင် ထိုဓားမြှောင်ကို ခိုးယူသွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုဓားမြှောင်ကို ယူသွားမည့်အစား သူသည် စာအချို့ ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုစာထဲတွင် သူမ၏ သားမှာ စွန့်စားခန်းထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းသာ ရေးသားထားမည်။ မူယွမ်ထံမှ တန်ဖိုးရှိသောအရာကို သူ ယူသွားသော်လည်း သူမကို မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုတော့ ချန်ပေးထားချင်သည်။ သူမ၏ သားသေဆုံးသွားပြီဟူသော အဖြစ်မှန်ကို သူမ မသိစေလိုပေ။

​"ဒါက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်။ ရွှင်း... အမှောင် ယဇ်ပဏ္ဏာကို သုံးပြီးကတည်းက ငါနဲ့ မပတ်သက်တဲ့လူတွေ၊ ငါနဲ့ မနီးစပ်တဲ့လူတွေအပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ စာနာစိတ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားရမှာ မဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘာလို့ ငါက မူယွမ်အပေါ်မှာ စာနာစိတ်ရှိနေပြီး မူလင်း အပေါ်မှာကျ ဒေါသထွက်နေရတာလဲ" လုံချန်းက ရွှင်းကို မေးလိုက်သည်။

​ရွှင်းသည် လုံချန်း၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

​"ငါလည်း သေချာမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က နင်နဲ့ အမျိုး တော်စပ်နေလို့ ဖြစ်နိုင်မလား။ အဲဒါကပဲ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နင့်ရဲ့ အဖေဘက်က အဖွားဟာ ဒီနေရာက ဖြစ်နိုင်တာမို့၊ မူယွမ်နဲ့ တော်စပ်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး။ အမှောင်ယဇ်ပဏ္ဏာဆိုတာ ရှုပ်ထွေးတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ နင် အခု သိထားတာတွေက အခြေခံအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နင့်ရဲ့ နိယာမမျိုးစေ့က ခုမှ စတင်ဖြစ်တည်နေတာမို့လို့ပဲ။ နိယာမမျိုးစေ့ ကြီးထွားလာတဲ့အခါ နင် ပိုပြီး နားလည်လာလိမ့်မယ်" သူမက ဆိုသည်။

​"ထားလိုက်ပါတော့... နောက်မှပဲ အဖြေရှာရမှာပေါ့" ထိုသို့ ပြန်ပြောပြီးနောက် လုံချန်းသည် ကျောက်တံခါးဆီသို့ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။

​သူသည် ဓားရေးဟန်ကို ပြင်လိုက်ပြီး တံခါးကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

​"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ပဉ္စမမြောက် ပုံစံ၊ ဖရိုဖရဲ" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ဓား ရွေ့လျားသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နီမှောင်သော အလင်းတန်းတစ်တန်းက ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်တံခါးဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

​ထိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသော လေထုမှာပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားသည်။

​တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ကြောင်း ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

​မကြာမီ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အဆောက်အဦး၏ ကျောက်တံခါးသို့ ထိမှန်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံသွားသဖြင့် တံခါးမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လုံချန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။ ဖုန်မှုန့်များ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသောအခါမှ အဝင်ဝကို လုံချန်း မြင်လိုက်ရသည်။

​သို့သော် သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာမှာ သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ ကျောက်တံခါးမှာ ကျိုးပျက်မသွားသေးပေ။ နဂိုအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း တံခါးပေါ်တွင် မီတာဝက်ခန့် နက်သော အက်ကြောင်းတစ်ကြောင်းတော့ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

​"ဒီတံခါးက ဘယ်လောက်တောင် ထူနေလို့လဲ။ မီတာဝက်လောက်အထိ ထိုးဖောက်သွားတာတောင် မပွင့်သေးဘူးလား" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေရွတ်သည်။

​"ငါ အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်တဲ့ အစွမ်းကို သုံးရတော့မယ်။ ပိုပြင်းတဲ့ အစွမ်းကို သုံးလိုက်လို့ အထဲကအရာတွေ အထိအခိုက် မများဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ" လုံချန်းက ဆိုသည်။

​သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ထပ်မံ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

​သူသည် ခြေစုံကို မြေပြင်တွင် ခိုင်မြဲစွာ နင်းလိုက်ပြီး ကျောကို ဆန့်ကာ ဓားရေးဟန်ကို တစ်ဖန် ပြင်လိုက်ပြန်သည်။

​"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ပုံစံ၊ ဗြောင်းဆန်ခြင်း" လုံချန်းသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင် အများစုကို လက်ထဲရှိ ဓားဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ရှိသမျှ အင်အားကို သုံး၍ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော ချီစွမ်းအင် အများစုမှာ ဓားမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသွားပြီး ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမှောင်အလင်းတန်းကို ပိုမို အစွမ်းထက်စေသည်။

​ယခု တိုက်ခိုက်မှုမှာ အရင်တစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မနေပေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနှင့်ပင် မတူပေ။ အမှောင်အလင်းတန်းမှာ တံခါးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသော ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ အရင်တိုက်ခိုက်မှုမှာ စိတ်ဆိုးနေသော နွားသိုးတစ်ကောင်နှင့် တူခဲ့လျှင် ယခု တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ တိတ်ဆိတ်သော ကျားသစ်တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်မြန်သော်လည်း မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်စွာ ရွေ့လျားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

​တိုက်ခိုက်မှုမှာ တံခါးသို့ ရောက်ရန် အချိန်အတော်ကြာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တံခါးသို့ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

​တိုက်ခိုက်မှုမှာ တံခါးသို့ ထိမှန်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုံချန်းသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။ တိတ်ဆိတ်နေသော ကျားသစ်မှာ ရုတ်တရက် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

​ရိုက်ခတ်မှု စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် လုံချန်းပင်လျှင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် တံခါးမှာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

​ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အဆောက်အဦးအတွင်းပိုင်းမှာ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ လုံချန်း အထဲဝင်ရန် လမ်းပွင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

​သို့သော် သူသည် ဇွတ်တရက် အထဲသို့ မဝင်သေးပေ။ တံခါးမှာ ပွင့်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အထဲသို့ စူးစမ်းရန် အခွင့်အရေး ရသွားပြီဟု သူ ယူဆသည်။

​သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို စတင် အသုံးပြုလိုက်ရာ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤနေရာ၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် အထဲတွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာမှာ သူ့ကို ဒေါသထွက်သွားစေပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

​"ဒီကောင်တွေ။ သူတို့ တကယ်ပဲ..." သူသည် မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်ရင်း လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၅၄၂) စွန့်စားမှုကို ရွေးချယ်ခြင်း

​တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုံချန်းသည် အဆောက်အဦးအတွင်းပိုင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုအဆောက်အဦးအတွင်း၌ အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ပင်။

​အဆောက်အဦးထဲတွင် အလောင်းပေါင်း ထောင်ချီ၍ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

​သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ထိုထောင်ပေါင်းများစွာသော အလောင်းများကြားမှ သီးခြားဖြစ်နေသည့် အလောင်းတစ်လောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအလောင်းက သူ့ကို တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

​သူသည် အဆောက်အဦးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

​အဆောက်အဦးအတွင်း၌ သေခြင်းတရား၏ ပုပ်စော်နံသော အနံ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤလူများ သေဆုံးနေခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာပြီလဲဆိုသည်ကို လုံချန်း မသိသော်လည်း အလောင်းများ၏ အခြေအနေမှာ သေဆုံးသည်မှာ မကြာသေးသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အမှန်မဟုတ်ကြောင်း လုံချန်း သိမြင်နိုင်သည်။ ဤအဆောက်အဦးအတွင်း၌ အလောင်းများကို မပုပ်သိုးအောင် တားဆီးပေးထားသည့် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

​လုံချန်းသည် အခြားအလောင်းအများစုကို လျစ်လျူရှုကာ အလောင်းတစ်လောင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​သူ အနားသို့ တိုးသွားလေလေ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းမှုများက လွှမ်းမိုးလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ထိုသူနှင့် လူကိုယ်တိုင် မဆုံဖူးသော်လည်း ဤဝမ်းနည်းမှုမှာ သူ တစ်သက်လုံး သိကျွမ်းလာခဲ့သော သူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

​သူသည် ထိုအလောင်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲသော အကြည့်များဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေမိသည်။

​၎င်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အလောင်းဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးကို သူ အရင်က မမြင်ဖူးသော်လည်း သူမ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားကိုမူ သူ မှတ်မိနေသည်။ ၎င်းမှာ သူတွေ့ခဲ့သော ဓာတ်ပုံဘောင်ထဲမှ အမျိုးသမီး ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားပင် ဖြစ်သည်။

​ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ သူ၏ ဖခင်နှင့် ဆင်တူယိုးမှား ရှိနေသကဲ့သို့ ပုံတူကားချပ်ထဲမှ အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာလည်း သူ၏ ဖခင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။ ဓာတ်ပုံထဲမှ လူများသည် သူ၏ ဖခင်နှင့် တော်စပ်သူများ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ အရင်က သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အမှောင်ယဇ်ပဏ္ဏာ၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေပါလျက်နှင့်ပင် ဤမျှအထိ ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားနေရခြင်းက ဤအမျိုးသမီးသည် သူနှင့် တော်စပ်သူ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

​သူ ယုံကြည်မိသည်မှာ သူတို့၏ ပတ်သက်မှုမှာ သိပ်မဝေးလှပေ။ သွေးသား တော်စပ်မှုမှာ ကျဲကျဲပါးပါး မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက်တော်စပ်သည့် သွေးသား ဆက်နွှယ်မှုမျိုး ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူ၏ အဖိုး၊ အဖွားတို့နှင့် အလွန်နီးစပ်သော ဆွေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

​သူ၏ အဖွားရင်းမှာ လုံချန်း၏ ရှေ့မှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ သူမ မသေဆုံးမီတွင် သူမ၏ ရင်သွေးကို ကာကွယ်ရန် လုံချန်းထံ အပ်နှံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဖိုးရင်းမှာမူ ဤဂိုဏ်းမှပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

​"ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် မသိခဲ့ပေမဲ့... စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"နောက်မှ ခင်ဗျားကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်္ဂြိုဟ်ပေးပါ့မယ်" လုံချန်းက ပြောလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ အလောင်းကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူ ထိုအမျိုးသမီးကို မသိသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမကို မြှုပ်နှံပေးခြင်းက သူ့အတွက် ဘာမှ နစ်နာစရာမရှိကြောင်း သူ သိသည်။

​သူသည် အခြားအလောင်းများကို ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရှုပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဟူသော သဲလွန်စကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမျှ ရှာမတွေ့သဖြင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

​သူသည် အဆောက်အဦးအတွင်းမှ ထွက်လာပြီး အလောင်းများကို နောက်တွင် ချန်ရစ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ တံခါးမှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ဤနေရာသို့ လာခဲ့လျှင် သိသွားမည်မှာ သေချာသော်လည်း ၎င်းမှာ ယခုအချိန်တွင် သူ စိုးရိမ်ရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သူသည် တစ်ထပ်လုံးကို အရင်ဆုံး စူးစမ်းချင်သည်။ ထို့ပြင် ဤအထပ်မှာ ဤကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်နေသဖြင့် လူတစ်ယောက်ယောက် လာဖို့ဆိုသည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​လုံချန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် အရှိန်မြှင့်ရန် ဝိညာဉ်ဓားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

​မကြာခင်မှာပင် သူသည် တစ်ထပ်လုံးကို ပတ်ကြည့်ပြီးသွားခဲ့သည်။ ဤအထပ်မှာ လုံးဝကို ဗလာကျင်းနေသည်။ အသက်ရှင်နေသော လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ မတွေ့ရပေ။ အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုအဆောက်အဦးတစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်အဆောက်အဦးများမှာ ပျက်စီးနေကြသည်။ ဤတစ်ထပ်လုံးမှာ လုံးဝ ဥဿုံ ဖျက်ဆီးခံထားရပုံရပြီး ထိုသို့ ပြုလုပ်သူမှာ အတိတ်တုန်းက ဤနေရာ၌ နေထိုင်ခဲ့ကြသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတို့၏ အလောင်းများကို ထားရှိရန်အတွက် အဆောက်အဦး တစ်ခုတည်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပုံရသည်။

​သူသည် အကြောင်းအရင်းကို နားလည်ချင်သော်လည်း ဤဂိုဏ်းမှာ သူမြင်ဖူးသမျှနှင့် မတူကြောင်း သူ သိထားသည်။ မူယွမ်အပေါ် သူ အထင်ကြီးလေးစားမှု ရှိသော်လည်း ဤဂိုဏ်းမှာမူ တကယ့်ကို ပျက်စီးနေဆဲပင်။ ဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ လူများ နေ့တိုင်း သေဆုံးနေပြီး အကြီးအကဲများက လျစ်လျူရှုထားသော နေရာမျိုး ဖြစ်သည်။ အထပ်တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခံရခြင်းမှာလည်း သူတို့အတွက်တော့ မထူးဆန်းလှပေ။ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းမျိုးအတွက်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေသည်။ တစ္ဆေကျောင်းတော်သည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ၂၄ ထပ်မှ လူများကို အပြစ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

​'ဖြစ်နိုင်တာက... အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီအထပ်ကို တိုက်ခိုက်ခံရလို့ အဖွားက ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ပြေးခဲ့တာလား။ သူတို့က သူ့နောက်ကို လိုက်ဖမ်းကြပြီး အတန်ကြာမှ ရှာတွေ့သွားတယ်။ သူက သူတို့ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရခဲ့တယ်။ မသေခင်မှာ သူ့ရဲ့ ကလေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လုံရန်ဆီ အပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီကလေးက ကြီးပြင်းလာပြီး သူကိုယ်သူ လုံရန်ရဲ့ သားလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ သူ အိမ်ထောင်ကျပြီးတဲ့နောက် ဂိုဏ်းက သူ့အကြောင်း သိသွားပြီး သူ့ကို ပြန်ဖမ်းလာခဲ့တာလား' လုံချန်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းတော်က တစ်စုံတစ်ခုအတွက် သူ့ရဲ့ ကလေးကို လိုချင်လို့ သူ ထွက်ပြေးခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ရဲ့ မိသားစုနဲ့ ဒီအထပ်က လူတွေကို အပြစ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။ တစ်ခုလုံးကတော့ တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ။ ကျောင်းတော်ယဇ်ပုရောဟိတ် ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းတော်အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ယောက်ပဲ ဒါကို သိလိမ့်မယ်" သူက ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။

​တစ်ထပ်လုံးကို ရှာဖွေပြီး ဘာမှ မတွေ့သဖြင့် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိလာသည်။ မနက်မလင်းခင် အချိန် လေးနာရီခန့် ကျန်သေးသည်။ သူ့တွင် ဤအထပ်၏ မြေပုံမရှိသော်လည်း သူ့ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော ဝင်္ကပါကို သုံး၍ ၁၂ ထပ်သို့ ပြန်သွားနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ သို့သော် သူ စဉ်းစားနေသည်မှာ ပြန်သွားသင့်၊ မသင့် ဆိုသည်ကိုပင်။

​လုံချန်းတွင် အချိန် လေးနာရီ ရှိနေသဖြင့် ပိုမြင့်သောအထပ်သို့ သွားရောက် ရှာဖွေရန် အခွင့်အရေးလည်း ရှိနေသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သူ၏ ကံအပေါ်မှာသာ မူတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူ့တွင် မြေပုံမရှိသလို မည်သည့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါက ၂၅ ထပ်သို့ သွားမည်ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မသိပေ။

​နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ၂၅ ခုထဲတွင် ပြန်သွားရမည့် ဝင်္ကပါကိုသာ သူ သိသည်။ အကယ်၍ သူ ကြုံရာ ရွေးချယ်မည်ဆိုလျှင် မှန်ကန်သော ဝင်္ကပါကို ရွေးမိဖို့ အခွင့်အရေးမှာ ၂၄ ပုံ ၁ ပုံသာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ အခွင့်အလမ်း သိပ်မကောင်းလှပေ။

​"ထားလိုက်တော့... ငါ ဒီကို လာတာက စွန့်စားဖို့ပဲလေ၊ ငါ စွန့်စားကြည့်မှာပေါ့။ အနီးဆုံး ဝင်္ကပါကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်၊ ကျောင်းတော်အရှင် ရှိတဲ့ အထပ်ကိုတော့ မရောက်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိသော အနီးဆုံး ဝင်္ကပါဆီသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

​သူသည် ဝင်္ကပါရှေ့တွင် ဆင်းသက်ကာ ဝိညာဉ်ဓားကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

​သူသည် ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ ဝင်္ကပါ အသက်ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရိပ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကိုလည်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အထပ်အသစ်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း ကင်းစောင့်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို မခံရစေရန် သူ အထူး သတိထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။