အခန်း (၅၅၉-၅၆၀)
Vol. 56 Ch. 559-560
အခန်း (၅၅၉) လုံချန်း၏ လက်ထပ်ပွဲ
ဒုတိယအကြိမ် နမ်းပြီးနောက်တွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ခုတင်ဆီသို့ ပြန်သွားသည်။
"ဒါဆို နင့်နာမည်က လုံချန်းပေါ့လေ" ထိုအမျိုးသမီးက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါ ကျွန်တော့်နာမည်ပါ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ငါက မင်ရင်းပါ။ ငါ့သမီးက နင့်ကို အကုန်ပြောပြလိုက်ပြီလို့ ကြားတယ်။ ငါ သူ့ကို မပြောခိုင်းရသေးခင်မှာ အခုလို ပြောလိုက်တာကတော့ အတော်လေး အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ နင်ကလည်း ငါတို့ကို ကူညီဖို့ သဘောတူပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဆက်ပြောကြရအောင်။ ငါ စကားမပြောခင် နင် သိချင်တာရှိရင် အရင်မေးလို့ရပါတယ်" သူမက လုံချန်းကို မေးခွန်းမေးရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ကျွန်တော် မေးပါရစေ။ ပထမအချက်က... ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ရင် အဲဒီနောက်မှာ ခင်ဗျားတို့ကိုယ်ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ကာကွယ်မလဲ။ ဆိုလိုတာက... ပြန်ပေးဆွဲခံရတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ကျွန်တော် ဒီကို ခေါ်လာပေးခဲ့ရင်တောင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို ထပ်ပြီး ဖမ်းသွားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ဒေါသထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်တာမျိုးကို ဘယ်လို တားဆီးမှာလဲ" လုံချန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အဲဒါကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ နင် အဲဒါအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး" မင်ရင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ဒုတိယမေးခွန်း မေးပါရစေ။ ကျွန်တော် တကယ် သိချင်နေတာ တစ်ခုရှိတယ်။ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်အကူအညီကို ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုကို အညံခံမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပြန်တိုက်မှာလား"
"အဲဒါကိုတော့ ငါ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ တစ်ခုခု မဆုံးဖြတ်ခင် လူတိုင်းရဲ့ သဘောထားကို အရင်မေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ ဒီနေ့က မဲခွဲဆုံးဖြတ်ရမယ့်နေ့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မဲမခွဲခင်မှာပဲ နင် ပေါ်လာခဲ့တာ" မင်ရင်းက ဆိုသည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ထပ်မေးခွန်းက... ကျွန်တော်သာ သူတို့နေရာကို ခိုးဝင်ပြီး ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ယူလိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ဘာလို့ ကယ်ထုတ်ပေးရမှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ အရာတောင် မရှိဘဲနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ပိုပြီး အန္တရာယ်ဖြစ်အောင် ဘာလို့ လုပ်ရမှာလဲ" လုံချန်းက စိတ်ဝင်တစားရှိသော အကြည့်များဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"နင် ငါတို့ကို ကူညီမယ်လို့ ကတိပေးပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား" မင်ရင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးသည်။
"ကတိပေးခဲ့တာ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မေးချင်တာက... ကျွန်တော် ဘာလို့ အဲဒီကတိကို တည်ရမှာလဲ။ သူတို့နေရာကို ဝင်ဖို့ အန္တရာယ်အားလုံးကို ကျွန်တော်ပဲ ရင်ဆိုင်ရမှာလေ။ ကျွန်တော် လိုချင်တာကို ယူဖို့ဆိုရင်တော့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့အတွက် ဒါကို လုပ်ပေးဖို့ကတော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိသလိုပဲ။ ဒါက မတရားဘူးလို့ မထင်ဘူးလား" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် မင်လန်၏ မျက်နှာအမူအရာကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မင်လန်ကတော့ သူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကို နားလည်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။
သူသည် ဖြစ်နိုင်လျှင် အပိုဆုလာဘ်အချို့ ရရှိရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
မင်ရင်းသည် သူမနှင့် စကားပြောနေစဉ် သမီးဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်နေသော လုံချန်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အထင်လွဲသွားလေတော့သည်။
သူမက လုံချန်းသည် သူမ၏ သမီးကို လက်ထပ်ချင်၍ တောင်းဆိုနေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒါဆို... နင်က တကယ်ပဲ အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေး ရာပေါင်းများစွာကို မကယ်တင်ပေးဘူးပေါ့ ဟုတ်လား" သူမက ထပ်မေးသည်။
"ကျွန်တော် ကူညီဖို့ ကြိုးစားမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းအန္တရာယ်များမယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်အတွက် တစ်ခုခု တွန်းအားပေးမယ့်အရာတော့ လိုတာပေါ့" သူက ပြန်ဖြေသည်။
'ငါ့သမီးကို သူစိမ်းတစ်ယောက်လက်ထဲ မထည့်ချင်ပေမဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာက ဒီအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။ ငါ့သမီးနဲ့ ပတ်သက်နေလို့ဆိုပြီး မျက်နှာလိုက်လို့ မရဘူး။ ငါတို့ ဘာမှမလုပ်ရင် အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေး ရာပေါင်းများစွာ သေရလိမ့်မယ်၊ ငါသာ စစ်ခင်းမယ်ဆိုရင်လည်း နောက်ထပ် ထောင်ပေါင်းများစွာ သေကြဦးမယ်။ ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ တကယ်လို့ သူကသာ ထိုက်တန်တဲ့သူဆိုရင် ဟိုမိစ္ဆာတွေနဲ့ လက်ထပ်ရတာထက်စာရင် အများကြီး ပိုကောင်းမှာပါ' သူမက လုံချန်းကို အကဲခတ်ရင်း တွေးနေမိသည်။
"ရော့... ဒါကို ဖမ်းလိုက်" သူမက ပြောရင်း လုံချန်းဘက်သို့ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခဲကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။
လုံချန်းက လက်မြှောက်၍ ထိုပုံဆောင်ခဲကို ဖမ်းလိုက်သည်။
ပုံဆောင်ခဲက လုံချန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခန်းလုံး ပြည့်သွားအောင် စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ စတင်တောက်ပလာတော့သည်။
"ဒါက ဘာလဲ" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် သူမကို ကြည့်ကာ မေးသည်။
'အမေက ဘာလို့ ဒါကို သူ့ကို ပေးလိုက်တာလဲ။ ဒါက အမှောင်နတ်မိမယ် တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ထိုက်တန်၊ မထိုက်တန် စစ်ဆေးတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးလား။ ပုံဆောင်ခဲက ပိုတောက်ပလေလေ အဲဒီလူက ပိုပြီး ထိုက်တန်လေလေပဲ မဟုတ်လား' မင်လန်က နားမလည်နိုင်စွာ တွေးနေမိသည်။
'ပုံဆောင်ခဲက ဒီလောက်အထိ တောက်ပနေတာ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေ လက်ထပ်တုန်းကပဲ မြင်ဖူးတဲ့ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းမျိုးတောင် ထွက်နေတယ်။ သူက ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ခင်ပွန်းလို လူမျိုးလား။ ဘိုးဘေးတွေနောက်ပိုင်း ဒီနယ်မြေမှာ ပေါ်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ သူက အထိုက်တန်ဆုံးသူ ဖြစ်နေတာလား' မင်ရင်းကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အံ့သြစွာ တွေးနေမိသည်။
လုံချန်းမှာတော့ အံ့အားသင့်နေကြသော မင်လန်နှင့် မင်ရင်းတို့၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ဘာမှနားမလည်ဘဲ ရပ်နေဆဲပင်။
မင်ရင်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လုံချန်းအနားသို့ လျှောက်လာသည်။
"နင့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ လက်ခံပါတယ်။ နင်ဟာ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ခင်ပွန်းနောက်ပိုင်း ပေါ်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ အထိုက်တန်ဆုံးသူပဲ။ ဒါကို လုပ်ရတဲ့အတွက် ငါ ဘာမှ ဝမ်းမနည်းဘူး။ ရော့... ဒါကို ယူထားလိုက်" သူမက ပြောရင်း သူမ၏ လည်ပင်းမှ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။
မင်လန်သည် ထိုဆွဲကြိုးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် အထင်လွဲနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် တစ်ခုခုပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ မင်ရင်းက ထိုဆွဲကြိုးကို လုံချန်းအား ပေးလိုက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။
လုံချန်းက ထိုဆွဲကြိုးကို လက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆွဲကြိုးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"အာ..." မင်လန်က လုံချန်းနှင့် သူမအကြား ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ညည်းသံလေး ထွက်သွားသည်။
လုံချန်းသည်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မင်လန်အပေါ် ယခင်ထက် ပိုမိုဆွဲဆောင်ခံရသလို ခံစားရပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်သွယ်မှု ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မင်ယုနှင့် သူ၏ တခြားဇနီးများအပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်မျိုးလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း အရင်က မင်လန်အပေါ် ရှိခဲ့သော ခံစားချက်ထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုများသွားပြီဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" သူက မင်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။
"နင် လိုချင်တာကို ငါပေးလိုက်တာပါ။ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်သမီးတော်ဟာ အခုဆို နင့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်သွားပါပြီ။ သူ့ကို ပျော်အောင် ထားပေးပါ သမက်လေး" မင်ရင်းက ပြောရင်း လုံချန်းနှင့် မင်လန်တို့၏ လက်များအား ဆွဲယူကာ မင်လန်၏ လက်ကို လုံချန်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
လုံချန်းမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆွံ့အသွားတော့သည်။
"ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ကျွန်တော် အခု လက်ထပ်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား" လုံချန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူ၏ လက်များကို ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
"ဩော်... နင်က ဒီက လက်ထပ်ပုံ လက်ထပ်နည်းကို နားမလည်လို့ ဖြစ်မှာပါ။ နင်တို့ရဲ့ ရိုးရာအတိုင်း လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြောပါ၊ ငါတို့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အခု လက်ထပ်ပြီးသွားပါပြီ။ ငါတို့ အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုမှာ အမေတွေကပဲ သူတို့သမီးတွေ ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်တာ။ ငါတို့ သမီးတွေ မွေးလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့ရဲ့ လည်ပင်းမှာ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံး ပေါ်လာတတ်တယ်။ ငါတို့ သမီးအတွက် ရွေးချယ်ပေးတဲ့ အမျိုးသားကို ဒီဆွဲကြိုး ပေးလိုက်တာနဲ့ အဲဒီဆွဲကြိုးက အဲဒီအမျိုးသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားက သံယောဇဉ်နှောင်ကြိုး ဖြစ်ပေါ်သွားကာ လက်ထပ်ပွဲက မြောက်သွားတာပဲ" မင်ရင်းက ရှင်းပြသည်။
"ဘာတွေလဲဗျာ။ ဒီက လက်ထပ်ပုံတွေ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းသမီးကို ကျွန်တော်နဲ့ ပေးစားလိုက်တာလဲ" လုံချန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မင်ရင်းက သူ့ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူ့ကို ကူညီပေးတဲ့ အလဲအလှယ်အနေနဲ့ သူ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ်လို့ နင်ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါ နင်လိုချင်တဲ့ အရာမို့လို့ ငါ့သမီးကို နင့်ကို ပေးလိုက်တာလေ" သူမက ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော်က ရတနာတွေ၊ ပစ္စည်းတွေကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ တောင်းတာဗျ၊ လက်ထပ်ဖို့ တောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှလည်း မပြောဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်း လက်ထပ်ပေးလိုက်တာလား။ ကျွန်တော့်မှာ ဇနီးသည်တွေ ရှိပြီးသားဗျ။ ကျွန်တော် သူ့ကို တကယ်ချစ်မိသွားလို့ လက်ထပ်တာဆိုရင် တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုက ဘာမှလည်း မဖြစ်သေးဘဲနဲ့ ကျွန်တော်က လက်ထပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီလား"
လုံချန်းမှာ သူ့အပေါ် ဘာတွေဖြစ်ပျက်သွားသလဲ ဆိုသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
ဤသည်က သူ၏ ပထမဆုံးသော တရားဝင် လက်ထပ်ပွဲဖြစ်ပြီး ထိုသည်ကလည်း သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည့် မိန်းကလေးနှင့်မှ လက်ထပ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်နေသည်။
"နင်က ရတနာတွေကို တောင်းတာလား" မင်ရင်းက ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အခုတော့ ဘာမှ ပြောင်းလဲလို့ မရတော့ဘူး။ သူက နင့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်သွားပြီ၊ ဆွဲကြိုးကလည်း နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ရောက်သွားပြီ။ သူက နင်နဲ့အတူ နေရမယ်၊ နင် ထွက်သွားတဲ့အခါမှာလည်း နင့်နောက်ကို လိုက်သွားရမယ်။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ နောက်ပြီး ငါ ဟိုပုံဆောင်ခဲကို ယုံကြည်တယ်။ နင် ဒီလက်ထပ်ပွဲအတွက် မပျော်ရင်တောင် နင်က ငါ့သမီးနဲ့ သေချာပေါက် ထိုက်တန်တဲ့သူဖြစ်သလို သူ့ကိုလည်း ပျော်အောင် ထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်" မင်ရင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သွားတဲ့အခါ သူက ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမှာလား" လုံချန်းက မေးမြန်းလိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၅၆၀) မင်ရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ စည်းကမ်းပဲ။ အဲဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုမှာ အမျိုးသားတွေ မရှိတာပေါ့။ နတ်မိမယ်တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ပြီဆိုရင် သူက ခင်ပွန်းနောက်ကို လိုက်သွားရပြီး ခင်ပွန်းရှိတဲ့နေရာမှာပဲ နေထိုင်ရတယ်" မင်ရင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် ရူးချင်စရာကောင်းလာပြီ။ ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ။ ခင်ဗျားလည်း မင်းခင်ပွန်းရှိတဲ့နေရာမှာ ရှိနေသင့်တာပေါ့" လုံချန်းက မင်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ ခင်ပွန်းမရှိဘူး။ ငါ လက်မထပ်ရသေးဘူး" မင်ရင်းက ဆိုသည်။
"ဒါဆို ကလေးက ဘယ်လိုရတာလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သော်လည်း မကြာခင်မှာပင် ထိုသည်က လက်မထပ်ဘဲ ရသည့် ကလေး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ကလေးရဖို့အတွက် လက်ထပ်စရာ မလိုသည် မဟုတ်လော။
"အမှောင်နတ်မိမယ်တွေက ခင်ပွန်းမလိုဘဲ ကလေးမွေးနိုင်ကြတယ်။ ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသွေးကို သုံးပြီး ဥတစ်လုံး ဖြစ်တည်အောင် လုပ်နိုင်တယ်၊ အဲဒီဥထဲကနေ ကလေးလေး ထွက်လာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လက်ထပ်ပြီးသွားရင်တော့ မတူတော့ဘူး။ အဲဒီအခါကျရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ခင်ပွန်းရဲ့ မျိုးစိတ်အလိုက် သာမန်အတိုင်းပဲ ကလေးမွေးကြတော့တာ" မင်ရင်းက ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆို မင်လန်က အမျိုးသားမပါဘဲ မွေးလာတာပေါ့၊ ထားပါလေ... အဲဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာက ကျွန်တော် လက်ထပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတာရယ်၊ ခင်ဗျားက ဒါကို မလုပ်ခင် ကျွန်တော့်ကို မရှင်းပြခဲ့တာရယ်ပဲ" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူးလေ။ ဖြစ်ပြီးသွားပြီပဲ" မင်ရင်းက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
လုံချန်းက မင်လန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက သူ့ကို ကြောင်စီစီဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"မင်းကော ဒီလက်ထပ်ပွဲကို လက်ခံလား" လုံချန်းက မင်လန်ကို မေးလိုက်သည်။
မင်လန်က ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြသည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို အခုကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ ဇနီးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးပါရစေ... ငါ့မှာ ဇနီး ၅ ယောက် ရှိပြီးသား" လုံချန်းက အတည်ပေါက် ပြောလိုက်သည်။
"၄ ယောက်ပဲ ရှိတာဟဲ့" ရွှင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ ၆ ယောက်မြောက် ဇနီးပေါ့" လုံချန်းက ရွှင်း၏ ကန့်ကွက်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
မင်လန်က ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်ပြပြန်သည်။
"နင်က ခုနက အတော်လေး အံ့သြနေပြီး ငြင်းဆန်နေတာဆိုတော့၊ နင့်မှာ ချစ်သူရှိနေပြီး သူ့အပေါ် သစ္စာရှိချင်လို့လားလို့ ငါထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ နင့်မှာ ဇနီး ၅ ယောက်တောင် ရှိနေတာလား" မင်ရင်းက လုံချန်းကို မေးသည်။
"ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပါပဲ... ခံစားချက်ကြောင့်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အတင်းအကျပ် လုပ်တာမျိုးကိုတော့ ကျွန်တော် မကြိုက်ဘူး" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"အချိန်ကြာလာရင် ခံစားချက်တွေ ရှိလာမှာပါ။ ငါ့သမီးက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အတော်ဆုံး မိန်းကလေးပါ" မင်ရင်းက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အားလုံးက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အတော်ဆုံးတွေပါပဲ" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ကဲ... နင် ငါ့စကားကို သဘောတူလိုက်ပြီပဲ။ အခု ငါ့သမီးကလည်း နင့်လူ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့... နင် ဟိုမိန်းကလေးတွေကို သွားကယ်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် နင်လိုချင်တဲ့ ရတနာတွေကိုပဲ ပေးလိုက်ရမလား" မင်ရင်းက မေးသည်။
"ရပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ အခုတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်သွားပြီ။ ကျွန်တော့်မိသားစုဆီကနေ ရတနာတွေ မတောင်းတော့ပါဘူး။ ဩော်... ဒါနဲ့ တစ်ခုတော့ သတိပေးပါရစေ။ ဒီနေရာက ဟင်းလင်းပြင်တွေကြားမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ ကျွန်တော် မင်းသမီးကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားပြီးရင် ပြန်လာနိုင်ဖို့ မသေချာဘူးနော်" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ရပါတယ်။ ငါ့သမီး ပျော်နေသရွေ့ ငါလည်း ပျော်ပါတယ်။ သူ့ကိုသာ ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပေးပါ" မင်ရင်းက ဆိုသည်။
"သူ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရှိနေသရွေ့ ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်လို့ ကျွန်တော် ကတိပေးခဲ့ပြီးသားပါ။ အခုဆို သူက ကျွန်တော့်မိသားစု ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ပိုပြီးတော့တောင် ကာကွယ်ပေးရမှာပေါ့" လုံချန်းက သူ၏ ယောက္ခမအသစ်ကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အခုတော့ နင်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောနေတာပဲနော်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်ကလူတွေကို ဒါတွေအကုန်လုံး ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲဆိုတာ စဉ်းစားပြီးပြီလား" ရွှင်းက လုံချန်းကို မေးလိုက်သည်။
'ငါလည်း အဲဒါကို စိုးရိမ်နေတာပဲ။ ရိုးရိုးသားသားပဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကုန်ပြောပြလိုက်မှာပေါ့' လုံချန်းက ပြန်ပြောသည်။
"အခြေအနေက ဆိုးပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရယ်ရတယ်နော်။ နင်က မင်ယုကို ဂိုဏ်းထဲမှာ စူးစမ်းဖို့ ထားခဲ့ပြီး တစ်ညအိပ် ထွက်လာတာ၊ မနက်လင်းတော့ ၆ ယောက်မြောက် ဇနီးနဲ့အတူ ပြန်ရောက်သွားတာမျိုးပေါ့" ရွှင်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
'ဒါဆို နင်ကလည်း သူမကို ငါ့ရဲ့ ၆ ယောက်မြောက် ဇနီးအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီပေါ့။ နင် ဒါကို သိနေတယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ' လုံချန်းက ရွှင်းကို ပြန်စလိုက်သည်။
"ဒါဆို သူတို့ကို ကယ်ဖို့ ဘယ်တော့ ထွက်မလဲ။ နင်နဲ့အတူ အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ဖွဲ့ ထည့်ပေးလိုက်မယ်လေ" မင်ရင်းက လုံချန်း၏ အာရုံကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။
"ရပါတယ်။ ဘယ်အဖွဲ့မှ မလိုဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် ပိုပြီး အလုပ်လုပ်ရတာ အဆင်ပြေတယ်။ မင်လန်ကိုပဲ နေရာပြဖို့ ခေါ်သွားမယ်" လုံချန်းက ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"ထွက်သွားမယ့် အချိန်ကတော့... ကျွန်တော် ပြန်ဖို့ လိုအပ်နေတာဆိုတော့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြီးချင်တယ်။ ဒီညပဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဆီကို ထွက်သွားမယ်" သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။
"တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မခေါ်သွားချင်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား"
"သေချာပါတယ်။ ခိုးဝင်တဲ့ အပိုင်းမှာဆိုရင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်"
"ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို ငါလည်း နင့်ကို ယုံကြည်လိုက်မယ်။ ငါ့သမီးကို ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်ပါ။ မြင်းတွေ စီစဉ်ပေးလိုက်မယ်" မင်ရင်းက ခုတင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ပျံသွားမှာပါ" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။
"နင် ပျံနိုင်တယ်လို့ ငါကြားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာက အရမ်းဝေးတယ်။ ဟိုကို မရောက်ခင်မှာတင် နင့်ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်သွားမှာကို ငါမလိုလားဘူး။ မြင်းတွေကိုပဲ ယူသွားပါ၊ ခရီးစဉ်က ရက်နည်းနည်းပဲ နောက်ကျမှာပါ" မင်ရင်းက တိုက်တွန်းသည်။
"ကျွန်တော်တို့ စွမ်းအင် မကုန်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိုးပျံ သားရဲကို သုံးမှာမို့လို့ပါ" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။
"လူနှစ်ယောက်ကို သယ်ပြီး ပျံသန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ သားရဲတွေလား။ အဲဒီလိုမျိုးတွေ တကယ်ရှိလို့လား" မင်ရင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။ မင်လန်ပင်လျှင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။
သူမသည် မြွေဘုရင် ပျံသန်းသည်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်ကိုပင် မသယ်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သည်။ လူများကို သယ်ဆောင်ပြီး ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲများမှာ ဤနေရာတွင်မူ စိတ်ကူးယဉ်ပုံပြင်ထဲ၌သာ ရှိသည်။ အချို့မျိုးစိတ်များက ကိုယ်တိုင်ပျံနိုင်ကြသော်လည်း တခြားသူများကတော့ ကုန်းသတ္တဝါများကိုသာ သုံးကြသည်။ မိုးပျံ သားရဲများကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။
"ရှိတာပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာ မိုးပျံ သားရဲတစ်ကောင် ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား တကယ် သိချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ကြည့်လို့ရပါတယ်" လုံချန်းက မင်ရင်းကို ပြောလိုက်သည်။
"ငါ လာကြည့်မှာပေါ့"
"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို အခု အဓိက အကြောင်းအရာကို ပြန်သွားရအောင်။ ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာက မိစ္ဆာတွေနဲ့ သူတို့နယ်မြေအကြောင်းကို ပိုသိချင်လို့ပါ။ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားသိသမျှ အကုန် သိချင်တယ်" လုံချန်းက မိစ္ဆာများအကြောင်း ပြောသောအခါ တည်ကြည်သွားသည်။
သူတို့သည် နောက်ထပ် နှစ်နာရီခန့်ကို မင်ရင်း၏ အခန်းထဲတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနှင့် သူတို့၏ နေရာအကြောင်း ဆွေးနွေးရင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ သဘာဝ၊ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များနှင့် သူတို့နယ်မြေ၏ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုများအကြောင်းကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
နှစ်နာရီကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ လုံချန်းမှာ သူ မည်သည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း အကြမ်းဖျင်း သိသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ မသိသေးသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာက လူများ၏ စွမ်းအားကို မမြင်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သူနှင့် မရင်းနှီးသော မျိုးစိတ်များဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံပုံချင်းလည်း မတူသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
သူတို့က သူ့ထက် အားသာသည်လား၊ အားနည်းသလား သူ မသိသေးပေ။ အဲဒီအချက်နှစ်ချက်ပေါ် မူတည်ပြီး လုပ်ဆောင်ပုံချင်း ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ပိုသန်မာပါက သူ ခိုးဝင်ပြီး ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူတို့က ပိုအားနည်းပါက သူ အကုန်သတ်ဖြတ်ပြီး လိုချင်သည်ကို ယူရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုအတွက် အန္တရာယ်တစ်ခုကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးရာ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ တစ်ချက်လောက် တိုက်ခိုက်ကြည့်လို့ ရမလား။ သူတို့ ဘယ်လောက်အထိ သန်မာနိုင်လဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းနိုင်ဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ချင်လို့ပါ" လုံချန်းက မင်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ။ ညနေကျရင် လေ့ကျင့်တဲ့အနေနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။ လန်အာက နေရာကို သိပါတယ်။ သူ နင့်ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်" မင်ရင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ကောင်းပါပြီ" လုံချန်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ မင်လန်ကလည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခဲ့သည်။
လုံချန်း အပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ကင်းစောင့် အများအပြားက သူ့ကို ထပ်မံ ကြိုဆိုကြပြန်သည်။
သူတို့ အများစုက သူ့ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြဆဲပင်။
"သူတို့တွေ ငါ့ကို ရာဇဝတ်သား တစ်ယောက်လို ကြည့်နေတာ ရပ်ခိုင်းလို့ ရမလား" လုံချန်းက မင်လန်ကို မေးလိုက်သည်။
"နင်က သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာဆိုတော့ နင့် အနားမှာ ငါတို့ နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေဖို့ လိုတာပေါ့" အစောက သူ့ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်လာခဲ့သော အမျိုးသမီးက ပြန်ပြောလိုက်လေတော့သည်။