အခန်း (၄၀၉-၄၁၀)

အခန်း(409)

စုန့်ရှီးယန်၏ ယခုတစ်ကြိမ် တာဝန်မှာ လင်းရန်ကို ပြောပြခဲ့သကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပါချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ ရရှိထားသော တာဝန်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလွန်းပြီး ကျိုးကျယ်ပင်း၏ အကူအညီ သို့မဟုတ် ပို၍ တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ဆေးရုံ၏ အကူအညီကို လိုအပ်နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ထံသို့ ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှာ အသစ် တည်ထောင်လိုက်သော ဆေးဝါးစက်ရုံ တစ်ရုံအား စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဖြစ်နေသောကြောင့်သာဖြစ်လေ၏။

ထိုစက်ရုံမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတိုင်း စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်ပေါ်ဒေသ၏ စီးပွားရေးကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ဒေသခံ ပြည်သူများ၏ ဘဝကို မြှင့်တင်ရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အစိုးရထံသို့ စက်ရုံတည်ထောင်ရန် တင်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဆိုရလျှင် ဤကိစ္စမှာ ဒေသခံ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးက ပြည်သူများ၏ ဘဝ မြှင့်တင်ရန်အတွက် တောင်းဆိုခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အမှားအယွင်း မရှိသည့်အပြင် အစိုးရကလည်း အပြည့်အဝ အားပေးထောက်ခံခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တခြားသော ဒေသများရှိ ဆေးရုံများက ထိုဆေးဝါးစက်ရုံမှ ထုတ်လုပ်ပေးသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မကောင်းတော့ကြောင်း သတိပြုမိလာကြသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ နိုင်ငံအတွင်း၌ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အပင်တချို့ကိုလည်း ဆေးဝါးများအတွင်း၌ ရောနှောအသုံးပြုနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြရလေသည်။

ထိုဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းမျိုးမှာ ပြည်တွင်းရှိ ပစ္စည်းများနှင့် ပုံစံတူပြီး ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်ချင်းလည်း ဆင်တူသော်လည်း အရည်အသွေးသည်က များစွာ ညံ့ဖျင်းလွန်းသည်။

သို့သော်လည်း ထိုဆေးတို့ကို တူညီသော ဈေးနှုန်းများဖြင့်သာ ရောင်းချနေခဲ့ကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဤသည်မှာ လိမ်ညာလှည့်စားခြင်းဟုဆိုနိုင်ပေသည်။

ထိုဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို တခြားသော ပစ္စည်းများအတွင်း ရောနှောထားသောကြောင့် ဂရုတစိုက်ဖွင့်ကာ စစ်ဆေးခြင်း မပြုပါက တွေ့ရှိရန် ခက်ခဲလွန်းသည်။

ဆရာဝန်တစ်ဦးက လူနာတစ်ဦးဆီသို့ ဆေးပေးခဲ့ချိန်တွင် ထိုဆေး၏ အာနိသင်မှာ သူ ညွှန်းဆိုထားသော ပမာဏနှင့် ကိုက်ညီမှု မရှိကြောင်းကို ရက်အတော်ကြာပြီးနောက်မှသာ သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူ့အနေဖြင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ရိပ်မိသွားသောကြောင့် လူနာအား ဆေးကို ပြခိုင်းခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးမှသာ ထိုဆေးက သူ သိရှိထားသော ဆေးမဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိခဲ့လေ၏။

ထို့နောက်တွင် ဆရာဝန်များက စုပေါင်းပြီး လေ့လာစစ်ဆေးခဲ့ကြလေ၏။

ထိုအထဲတွင် အစောပိုင်းနှစ်များက ပြည်ပတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သော ပရော်ဖက်ဆာကြီးတစ်ဦးက ထိုဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှသာ ဤရှုပ်ထွေးနေသော ကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အတိုင်းဆိုပါက သူတို့အနေဖြင့် ထိုဆေးဝါးစက်ရုံကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်ဆောင်ပြီး အရည်အသွေးညံ့သော ပစ္စည်းများကို အကောင်းစားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရောင်းချသည့်အတွက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းကာ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုပါ ရပ်တန့်ပစ်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းသည်ကား တရုတ်နိုင်ငံအတွင်း၌ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးဘဲ ပြည်ပတွင်သာ ရရှိနိုင်သည့်ပစ္စည်းဖြစ်နေခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုပစ္စည်းကို ပြည်ပမှ လျှို့ဝှက်သယ်ယူလာခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မျိုးစေ့ကို ပြည်ပမှ ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံတွင် စိုက်ပျိုးခြင်းဖြစ်စေ..

မည်သည့်နည်းလမ်းကို သုံးသည်ဖြစ်ပါစေ “ပြည်ပ” ဟူသော စကားလုံး ပါဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားသောပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထိုကိစ္စမှာ ပြည်သူလူထု၏ကျန်းမာရေးနှင့်အသက်ကိုခြိမ်းခြောက်နိုင်သော ဆေးဝါးကိစ္စဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် စုန့်ရှီးယန်အား ဤတာဝန်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေ၏။ အထက်မှ သူ့ကို ဤကိစ္စကို ရှင်းလင်းစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဒေသခံရဲတပ်ဖွဲ့ဘက်မှ ထိုဆေးဝါးစက်ရုံသို့ သွားရောက်စုံစမ်းခဲ့ချိန်တွင် ယေဘုယျ အခြေအနေများကို သိရှိခဲ့ရသည်။

ဆေးဝါးစက်ရုံရှိ တခြားအလုပ်သမားများနှင့် ဒေသခံ အဖွဲ့ဝင်များတွင်တော့ ပြဿနာရှိပုံမရပါချေ။

ထိုသူတို့မှာ ဆေးဝါးများ စုဆောင်းနည်း၊ ဆေးပင်စိုက်ပျိုးနည်းနှင့် ၎င်းတို့ကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်နည်းများကိုသာ ညွှန်ကြားခြင်းခံထားရသည်။

ထိုဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ရင်းမြစ်နှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ တောင်ပေါ်မှ ရှာဖွေစုဆောင်းသည့်အပြင် အများစုမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးထားခြင်းဖြစ်ပြီး မျိုးစေ့များကို စက်ရုံမှူးက ထောက်ပံ့ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့က စက်ရုံမှူးကိုလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။ ထိုသူမှာ ထူးခြားသော နောက်ခံမရှိသည့် ဒေသခံတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူနှင့် ပတ်သက်သည့် ထူးခြားချက်ကို ရှာဖွေချိန်တွင် ဤသည်ကိုတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုလူမှာ တပ်မဟာအဖွဲ့ဝင်များ၏ ဘဝကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဆေးဝါးစက်ရုံ တည်ထောင်ရန်ဟူသော အကြံဥာဏ်မျိုးကို နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တစ်ခါမျှ မပြောဆိုခဲ့ဖူးပါချေ။ ယခုမှသာ ရုတ်တရက် လုပ်ဆောင်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ထိုစက်ရုံမှူးသည်က စက်ရုံတည်ထောင်ရန် အဆိုမပြုမီက လဲ့ပြည်နယ်ရှိ ဆွေမျိုးတချို့နှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပုံရသည်။ သူ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဒေသခံဌာနသို့ ဤကိစ္စကို တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယခုအခြေအနေမှာ သိသိသာသာပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပေသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ လမ်းညွှန်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထိုသူမှာလည်း လဲ့ပြည်နယ်နှင့် ပတ်သက်မှုရှိသူ သို့မဟုတ် လဲ့ပြည်နယ်တွင်ရှိနေသူ ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

သို့သော် ထိုသူက မည်သူဖြစ်ပြီး မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသည်ဟူသောကိစ္စကိုတော့ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။

သို့သော်လည်း စုန့်ရှီးယန်တို့အနေဖြင့် ထိုဆေးဝါးစက်ရုံမှ လူများက ဤကာလအတွင်း မြို့တော်ဆေးရုံနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လာရောက် ဆွေးနွေးကြမည်ဟူသော သတင်းကို ရရှိထားခဲ့ကြသည်။

စုန့်ရှီးယန် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စမှာ ထိုလူများကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် သူတို့ထံတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူများ ရှိ၊ မရှိ စုံစမ်းရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးကျယ်ပင်းက ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။

ထို့နောက် သူက တွန့်ဆုတ်စွာပြောလိုက်လေသည်။

“အဲဒီဆေးဝါးစက်ရုံရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ငါနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ”

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စုန့်ရှီးယန်သည်လည်း အဖွဲ့အစည်းထံမှ ဤအကြောင်းကို စတင် ကြားသိရချိန်က ကျိုးကျယ်ပင်းကဲ့သို့ပင် တုံ့ပြန်ခဲ့မိသည်။

သူ့အနေဖြင့် သူ၏ယောက္ခမဖြစ်သူ လင်းကျန်းအန်း၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြရန်အတွက် တိုက်ရိုက် ပြောဆိုချင်စိတ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့ရသေးသည်။

ဆိုရလျှင် ဤဆေးဝါးစက်ရုံ၏ နောက်ခံ၊ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လက်ရှိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများမှာ လင်းကျန်းအန်း၏ စက်ရုံနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူနေခဲ့သည်ပင်။

သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် အဖွဲ့အစည်းက ထိုစက်ရုံမှာ တစ်ဖက်ပြည်နယ်ရှိ ခရိုင်မြို့လေးတစ်ခုတွင် ရှိခြင်းသာဖြစ်ပြီး လဲ့ပြည်နယ်တွင် မဟုတ်ကြောင်း၊ စက်ရုံမှူး၏ မျိုးရိုးအမည်မှာလည်း လင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့လေ၏။

ထို့အချိန်မှသာ စုန့်ရှီးယန်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့၏။

ကျိုးကျယ်ပင်း၏ သံသယကို တွေ့ရချိန်တွင် စုန့်ရှီးယန်က ခေါင်းခါပြလျက် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

“အဲဒါ လင်းရန်ရဲ့ အဖေမဟုတ်ဘူး၊ နောက်တစ်ယောက်ပဲ”

ထိုအချိန်မှသာ ကျိုးကျယ်ပင်းလည်း စိတ်သက်သာရာရသွားရတော့သည်။

သူတို့ကဲ့သို့ နောက်ခံမျိုးဖြင့် ကြီးပြင်းလာသူများအနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း၌ “ပြည်ပ”နောက်ခံ ရှိနေခြင်းက မည်မျှအထိ ပြင်းထန်သော ကိစ္စဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ အချိန်မရွေး စောင့်ကြည့်ပေးမယ်.. ဆေးဝါးလုပ်ငန်း ဒါမှမဟုတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် ဆေးရုံကို လာတာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးမယ်”

စုန့်ရှီးယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျိုးကျယ်ပင်းအား ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဆေးရုံမှ ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ အချိန်စောနေသေးသောကြောင့် သူ့အနေဖြင့် ဘူတာရုံသို့ အရင်သွားရန် တွေးတောလိုက်လေသည်။ ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းသော သူစိမ်းများကို တွေ့နိုင်လောက်ပေ၏။

သို့မဟုတ်ပါကလည်း သူခိုးနှစ်ယောက်ခန့် ဖမ်းဆီး၍ အချိန်ဖြုန်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ ဆေးရုံတံခါးဝမှ ထွက်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာသော လူငယ်နှစ်ဦးမှာ သူ၏ဘေးမှဖြတ်ကာ ဆေးရုံသို့ ဝင်သွားကြလေသည်။

စုန့်ရှီးယန် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း တည်ငြိမ်လေးနက်သွားရသည်။

ထိုလူနှစ်ဦး သယ်ဆောင်လာသော အိတ်များထဲမှ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ ထူးခြားသောအနံ့ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ရရှိလိုက်ပေသည်။

စုန့်ရှီးယန်သည် မျက်လုံးများကို မှေး၍ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးရုံထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

*

ထိုအချိန်တွင် တုန်ဖန်းတပ်ဖွဲ့၌ ရှိနေသော လင်းကျန်းအန်းသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိနေခဲ့၏။

“ကျန်းအန်း.. ဒီတစ်ခေါက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အဆင်မပြေဘူးလား၊ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ. အရင်တုန်းက အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေတာကို ဘာလို့ ဆေးရုံနှစ်ခုက ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ရတာလဲ

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ စိုက်ထားတဲ့ ဆေးပင်တွေကို ရောင်းလို့ ရပါဦးမလား၊ ဆေးခင်းထဲမှာတင် အသေခံလိုက်လို့မဖြစ်ဘူးနော်”

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်က အလွန်ပင် ပူပန်နေပုံရသည်။ သူက အလွန်အမင်း အေးစက်လွန်းသော ရာသီဥတုတွင်ပင် ဆေးခင်းထဲ၌ အလုပ်လုပ်နေကြသော အလုပ်သမားများကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေလေ၏။

သူတို့အားလုံးမှာ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို ဈေးကောင်းရရန်နှင့် နှစ်သစ်ကူးတွင် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် စိတ်ကိုတင်း၍ လုပ်ကိုင်နေကြခြင်းဖြစ်ပေ၏။

မည်သူက သိနိုင်ပါမည်နည်း။

သူတို့၏ ဆေးဝါးစက်ရုံမှာ ယခင်က အရာအားလုံး ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ လင်းကျန်းအန်း သွားရောက်ခဲ့သော တခြားပြည်နယ်ရှိ ဆေးရုံတချို့ကလည်း သူတို့၏ ဆေးဝါးများကို သဘောကျကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ဆေးဝါးများကို လက်ခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်တွင် လင်းကျန်းအန်းက နောက်ထပ်ဆေးဝါးများကို မည်သည့်အချိန်တွင် ပေးပို့ရမည်ကို မေးမြန်းရန် သူတို့ထံသို့ ဆက်သွယ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က လက်တလောတွင် ဆေးဝါးများကို မလိုအပ်သေးကြောင်း အားနာစွာဖြင့် ရုတ်တရက် အကြောင်းပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လင်းကျန်းအန်း၏ မသိစိတ်က တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဟု ပြောနေခဲ့သည်။ သူ့အနေဖြင့် ထိုဆေးရုံများသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ကြည့်ရှုဖူးသောကြောင့် ထိုဆေးရုံများ၌ နေ့စဉ် လိုအပ်သော ဆေးဝါးပမာဏက မနည်းကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ဒါဆို ဘာလို့များ ဆေးဝါးတွေကို မလိုတော့ဘူးလို့ ပြောလာကြတာလဲ။

လင်းကျန်းအန်း အကြောင်းပြချက်ကို ချက်ချင်းပင် စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

သူတို့ထံတွင် လုံလောက်သော ဆေးဝါးများ ရှိနေခြင်းသာဖြစ်ရမည်။ ထိုဆေးဝါးများမှာ သူတို့ဆီမှ ပေးပို့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တခြားသော ဆေးဝါးစက်ရုံများထံမှ ဝယ်ယူထားခြင်းသာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် တခြားသော ဆေးရုံတစ်ခုကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် အကြောင်းပြန်ခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လင်းကျန်းအန်းအနေဖြင့် ဤကိစ္စကို တိုက်ဆိုင်မှုဟု မယူဆရဲတော့ပါချေ။

သူ့အနေဖြင့် ဆေးရုံရှိ လူများထံသို့ အတတ်နိုင်ဆုံး စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ပြီးနောက် တခြားသော ပြိုင်ဘက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရလေသည်။

ထို့အပြင် ထိုဆေးရုံနှစ်ခုလုံးအား အသစ်တည်ထောင်ထားသော ဆေးဝါးစက်ရုံတစ်ခုက လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခြင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

*

အခန်း(410)

လင်းကျန်းအန်း ထပ်မံစုံစမ်းကြည့်ချိန်တွင် ထိုစက်ရုံ၏ ဈေးနှုန်းမှာ သူတို့ထက် များစွာသက်သာပြီး ဆေးဝါးအရည်အသွေးမှာလည်း သူတို့နှင့် မကွာခြားကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသည်။

ဆေးရုံအနေဖြင့် မည်သူနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်ဆိုသည်မှာ အခြေအနေများစွာအပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်မည်ကို လင်းကျန်းအန်း နားလည်ထားသည်။

သူတို့၏ ဈေးနှုန်းက သက်သာပြီး အရည်အသွေးမှာလည်း မဆိုးပါက လင်းကျန်းအန်းဘက်မှ စိတ်ပျက်နေလျှင်ပင် ဝင်ပြော၍ မရတော့ပါချေ။

သို့သော် သူ နားမလည်နိုင်သေးပေ။

သူ၏ စက်ရုံမှ ဈေးနှုန်းမှာလည်း အတော်လေး သက်သာနေပြီဟု သူ ယူဆထားခဲ့သည်။

သူသည်က အစောပိုင်းတွင် အမြတ်နည်းနည်းသာ ယူရန်နှင့် ဆေးရုံများနှင့် ရေရှည် ပတ်သက်မှု တည်ဆောက်ရန်၊ စက်ရုံ၏ နာမည်ကို တည်ဆောက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ ပမာဏ များများရောင်းချခြင်းဖြင့် ဈေးနှုန်း အားနည်းချက်ကို ပြန်လည်ကုစားရန် စီစဉ်ထားခဲ့လေ၏။

အရာအားလုံးက သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်သူ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။

ထိုဈေးနှုန်းမျိုးဖြင့်ဆိုပါက တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် အမြတ်ရော ရရှိနိုင်ပါမည်လား။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်၏ အသံကို ကြားချိန်တွင် လင်းကျန်းအန်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းကို အသာခါရမ်းပြလိုက်မိလေသည်။

“တစ်ဖက်လူ ပေးတဲ့ ဈေးနှုန်းက တကယ်ကို သက်သာလွန်းနေတယ်၊ လောလောဆယ်တော့ သူတို့ကို ယှဉ်ဖို့ မလွယ်ဘူး...”

“ဒါဆိုရင် ငါတို့လည်း ဈေးလျှော့ပြီး ဆေးရုံနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို အရင် အရယူလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်မှာ စိုးရိမ်လွန်းသောကြောင့် တစ်ဖက်လူကဲ့သို့ ဈေးလျှော့ရန် အကြံပြုလာခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် လင်းကျန်းအန်းက ထိုစကားကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး၊ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က အခု တစ်ဖက်လူနဲ့အပြိုင် ဈေးလျှော့လိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်း ပုံမှန်ဈေးအတိုင်း ပြန်တိုးချင်တဲ့အချိန်မှာ ဆေးရုံက ကျေနပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊

သူတို့က ဈေးတွေ အရမ်းတက်လာတယ်လို့ ခံစားရပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဖြတ်တောက်သွားနိုင်တယ်”

ထို့အပြင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ပျက်ပြားခြင်းထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ အမြင်တွင် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာတို့ ထိခိုက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စီးပွားရေး လုပ်ရာတွင် “ဂုဏ်သိက္ခာ” က အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့ဖြစ်၍ လင်းကျန်းအန်းအနေဖြင့် ထိုဆေးရုံနှစ်ခုမှ ဖောက်သည်များကို ပြန်လည် မရယူနိုင်တော့လျှင်ပင် တစ်ဖက်လူကဲ့သို့ ဈေးလျှော့သည့် အပြုအမူမျိုးကိုမူ လုံးဝ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ထို့အပြင် အကယ်၍ သူတို့က ဈေးလျှော့လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သိသွားပါက သူတို့ကလည်း ထပ်မံ၍ ဈေးလျှော့ကြဦးမည် ဖြစ်၍ ဈေးကွက် စနစ်တစ်ခုလုံးကို ပျက်ပြားသွားစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဈေးလျှော့ခြင်းမှာ နည်းလမ်းကောင်း မဟုတ်ပါချေ။

“ဒါကလည်း မဖြစ်၊ ဟိုဟာကလည်း မဖြစ်ဆိုမှတော့ .. ငါတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို အဲဒီ ဆေးဝါးစက်ရုံက လုယူသွားတာကို ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်နေရတော့မှာလား

အိုက်ယား.. ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ၊ ဒီနှစ်မှာ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ နှစ်သစ်ကူးနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ရိတ်သိမ်းချိန်လည်း ဖြစ်တော့မယ်လို့ ထင်ထားတာကို.. ဘာလို့ ဒီလို ကိစ္စဆိုးတွေနဲ့ ကြုံရတာလဲ”

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်မှာ အရှေ့တွင် ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲများကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေရှာသည်။

လင်းကျန်းအန်းသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ခေါင်းဆောင်အား နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။

“အဆင်ပါတယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတဲ့ ဆေးရုံတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ၊

ဒီဆေးရုံနှစ်ခုကိုတော့ လောလောဆယ် လက်လျှော့လိုက်ကြရအောင်.. နှစ်သစ်ကူးဖို့ တစ်လလောက် ကျန်သေးတယ်ဆိုတော့ တခြားနေရာတွေကို သွားပြီး စုံစမ်းကြည့်ပါဦးမယ်

တကယ်လို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မဲ့ ဆေးရုံအသစ် ရလာတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

“ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ တပ်မဟာရဲ့ အခြေအနေက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေပါပြီ၊ တပ်မဟာတစ်ခုလုံး လယ်လုပ်နေရတဲ့ အချိန်တုန်းကထက်တော့ ပိုဆိုးမသွားတော့ပါဘူး”

နှစ်ပေါင်းများစွာ လယ်လုပ်ခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ ဘဝမှာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ အတိတ်ကို မေ့ပျောက်၍ မဖြစ်ပါချေ။ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သတိရပြီး ချိုမြိန်မှုကို ခံစားတတ်ရန်နှင့် ရောင့်ရဲတတ်ရန် သင်ယူခြင်းမှာလည်း သူတို့အတွက် အလွန် အရေးကြီးပေသည်။

တပ်မဟာခေါင်းဆောင်က သူ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဒေါသများမှာ ပြေလျော့သွားခဲ့လေသည်။

မှန်ပေ၏။ လင်းကျန်းအန်း ပြောသည်မှာ အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ သူသည်က ဆေးဝါးစက်ရုံလုပ်ငန်း စတင်အောင်မြင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောကြောင့် လောဘတက်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ မကောင်းပါချေ။ သူတို့သည်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းနိုင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။

ခေါင်းဆောင်က လင်းကျန်းအန်းအား အားနာသောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

“ကောင်းပါပြီ.. မင်းပြောသလိုပဲထားရအောင်၊ ငါလည်း စိတ်ရှုပ်သွားလို့ပါ..

မင်း ပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဘဝက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေပြီ၊ ရောင့်ရဲတတ်အောင် သင်ယူရမယ်”

ခေါင်းဆောင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်ကို မြင်ရမှသာ လင်းကျန်းအန်းလည်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

သို့သော် သူ ခေါင်းဆောင်အား နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ပစ္စည်းများကို အလျှင်အမြန် ထုပ်ပိုးလိုက်ပြီး ဈေးကွက်သစ် ရှာဖွေရန်အတွက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

အဘွားလင်းက သူ ပြန်ရောက်လာသည်မှာ နှစ်ရက်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ပစ္စည်းများ ထပ်မံ ထုပ်ပိုးနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အံ့ဩသွားရသည်။

“ဒုတိယသား.. ဘာလို့ ပစ္စည်းတွေ ပြန်ထုပ်နေတာလဲ၊ ခရီးဝေးကိုထပ်သွားဦးမလို့လား”

လင်းကျန်းအန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ သူ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဆေးဝါးစက်ရုံတွင် ကြုံတွေ့နေရသော အခက်အခဲများကို အဘွားအိုအား မပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အဘွားအို သိသွားပါက စိုးရိမ်နေရုံသာရှိမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့ဖြစ်၍ သူက ဆင်ခြေပေး၍ပြောလိုက်သည်။

“ဒီရက်ပိုင်း နှစ်သစ်ကူးလည်း နီးနေပြီဆိုတော့ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပါ.. ခဏလောက်တော့ အလုပ်များဦးမယ် ထင်တယ်”

လင်းကျန်းအန်း၏ ပုံစံက ထူးထူးခြားခြားမရှိသည်ကို မြင်လျှင် အဘွားအိုလည်း စိတ်အေးသွားခဲ့လေ၏။

“ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါကျရင် ဘယ်ကိုသွားမှာလဲ၊ ဘယ်တော့လောက်ကိုပြန်လာမလဲ၊ အချိန်ရရင် ရန်ရန်ဆီလည်း ဝင်ကြည့်လိုက်ဦးနော်”

“ရန်ရန်တို့ နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း ဘယ်ရက်လောက်မှာ ခွင့်ရမလဲမသိဘူး၊ သူမ ပြန်လာမှပဲ မိသားစု ပြန်ဆုံကြတာပေါ့”

သို့သော် အဘွားအိုက ထိုသို့ ပြောနေသော်လည်း လင်းရန်အနေဖြင့် နှစ်သစ်ကူးတွင် ပြန်လာနိုင်မည်ဟု သိပ်ပြီး မမျှော်လင့်ရဲပါချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ စားသောက်ဆိုင်က နှစ်သစ်ကူးတွင် ပိတ်လေ့မရှိကြောင်းကို သူမ ကြားဖူးထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤနှစ်က သူမ အိမ်ပြန်ရောက်သည့် ပထမဆုံးနှစ် ဖြစ်သော်လည်း မိသားစု စုံစုံလင်လင်ဖြင့် ဆုံစည်းပြီး အတူ စားသောက်နိုင်ရန်အတွက် မျော်လင့်ချက်နည်းပါးနေခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် အဘွားလင်းတစ်ယောက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရလေသည်။

လင်းကျန်းအန်းလည်း သူမအား မည်သို့ နှစ်သိမ့်ရမည်ကို မသိသောကြောင့် အသာပြောလိုက်လေ၏။

“အချိန်ကျရင် ရန်ရန်ကို မေးကြည့်လိုက်ပါ့မယ်”

ထို့နောက် လင်းကျန်းအန်းက ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ အိမ်မှ ထွက်ခွာလာလေခဲ့သည်။

သူက တပ်မဟာခေါင်းဆောင်ထံတွင် ထောက်ခံစာ သွားယူပြီးနောက် မြို့ပေါ်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

သူ့အနေဖြင့် တခြားသော နေရာများသို့ သွားလိုလျှင် မြို့ပေါ်သို့ သွား၍ ရထားစီးရမည်ဖြစ်သောကြောင့် မြို့သို့ သေချာပေါက် သွားရလိမ့်မည်။

သူ မြို့သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လုံးဝမှောင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပေပြီ။

သူ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မြို့ပေါ်၌ တစ်ည အိပ်စက်ပြီးမှ မနက်ဖြန် မနက်တွင်မှ ဘူတာရုံသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

သူက လင်းရန်၏ အိမ်နှင့် အနီးဆုံးရှိ တည်းခိုခန်းတွင် အခန်းငှားရမ်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းရန်၏ အိမ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

သူ သမီးဖြစ်သူ၏အိမ်သို့ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် စုန့်ရှီးယန်လည်း အိမ်တွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

“အဖေ... ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ”

စုန့်ရှီးယန်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ လင်းကျန်းအန်းကို အထဲသို့ အမြန်ခေါ်လိုက်ပြီး ဟင်းချက်နေသော လင်းရန်ဆီသို့ လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

“ရန်ရန်... အဖေ ရောက်နေတယ်”

အဖေ ရောက်နေတာလား။

လင်းရန်က ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် မီးဖိုချောင်ထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့လေ၏။

လင်းကျန်းအန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

“အဖေ... ရောက်လာပြီလား၊ မြန်မြန် ဝင်ထိုင်ပါဦး၊ ထမင်းက အခုပဲ ကျက်တော့မှာ”

လင်းကျန်းအန်းသာ အလုပ်များနေသည် မဟုတ်ပါချေ။ လင်းရန်သည်လည်း အလွန်ပင် အလုပ်များနေသောကြောင့် သူတို့သားအဖ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာနေခဲ့ပေပြီ။

လင်းကျန်းအန်း ယခုကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလုပ်ကိစ္စကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေမည်။ သို့သော်လည်း လင်းရန်၏ ထင်မြင်ချက်အရ လင်းကျန်းအန်းက အမြဲတစေတည်ငြိမ်လေးနက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသောသူ ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ငန်းတွင် ပြဿနာများ ရှိနေပြီး တခြားသော ဆေးရုံများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေရလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပါချေ။

လင်းကျန်းအန်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာချိန်တွင် အားနာနေခြင်းမရှိဘဲ ထမင်းစားပွဲတွင် တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ဘေးနားရှိ စုန့်ရှီးယန်ကတော့ လုံးဝ ဝင်မထိုင်ရဲပါချေ။ သူက လင်းကျန်းအန်းကို အသင့်အနေအထားဖြင့် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယောက္ခမဖြစ်သူက တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်လိုလျှင် သို့မဟုတ် တစ်ခုခု လိုအပ်လျှင် မျက်နှာသာရအောင် ကူညီပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။

ယောက္ခမ၏ ရှေ့တွင်တော့ သူသည်က “စုန့်ရှီးယန်” မဟုတ်ပါချေ။ နှိမ့်ချတတာသော သမက်တစ်ဦးသာဖြစ်နေခဲ့သည်။

“အမ်.. အဖေ လက်ဖက်ရည် သောက်မလား”

လင်းကျန်းအန်းနှင့် နှစ်ဦးတည်း ရှိနေရသည်က အတော်လေး အနေခက်သောကြောင့် စုန့်ရှီးယန်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲရန် စကားစလိုက်လေ၏။

ထိုစကားကို ကြားချိန်တွင် လင်းကျန်းအန်းက သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလာခဲ့သည်။

“ခဏနေရင် ထမင်းစားတော့မှာကို ငါ့ကို လက်ဖက်ရည် တိုက်နေတာလား၊ မင်းက ငါ့ကို ထမင်း နှစ်လုပ်လောက် လျှော့စားစေချင်လို့လား”

စုန့်ရှီးယန်: “...”

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို သက်သေပြုပါတယ်။

သူ့မှာ အဲဒီလို အတွေးမျိုး လုံးဝမရှိပါဘူး။

သူ့ကို “ဦးလေးလင်း” လို့ ခေါ်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက သူ့အပေါ်မှာ အရမ်း ကြင်နာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူ့လား။

အခု သမက်ဖြစ်သွားမှ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားရတာလဲ။

စုန့်ရှီးယန်တစ်ယောက် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဝမ်းနည်းသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရန်က သူ့အား ဟင်းများ ကူသယ်ပေးရန် လှမ်းခေါ်လိုက်လေ၏။ ထိုအချိန်မှ စုန့်ရှီးယန်လည်း အမြန်ပင် ပြေးထွက်လာခဲ့တော့သည်။

“အဖေ...ကျွန်တော် သွားကူလိုက်ဦးမယ်နော်၊ အဖေ အရင် နားနေပါဦး”

ထို့နောက် မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ အလျင်စလိုပြေးသွားခဲ့လေ၏။

စုန့်ရှီးယန်တစ်ယောက် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးလာသည်ကို မြင်လျှင် လင်းကျန်းအန်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိပြီး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေ၏။

ဒီကောင်လေးကတော့...

ဘယ်လောက်ပဲ အရည်အချင်း ရှိရှိ၊ သူ့ရှေ့မှာတော့ ရိုးရိုးသားသား နေရမှာပဲ။

ဟမ့်! သူ့သမီး ရန်ရန်ကို ဘာလို့ အစောကြီး လာပြီးလက်ထပ်ရတာလဲ။

သူ့ကို အဲဒီလောက်မြန်မြန် မျက်နှာသာပေးဦးမှာ မဟုတ်ဘူး!

*