အခန်း (၂၆၃-၂၆၄)

အခန်း (၂၆၃) - ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များမှ ရန်စလာခြင်း(၁)

ယင်းရွှမ်းဇီက ထွက်ခွာသွားသော အဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

ယခင် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် သူတို့၏ တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များမှာ အကြီးအကျယ် သေကျေပျက်စီးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်ကော ရလဒ်က မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်းဟု သူ တွေးတောနေမိ၏။

“ဝူယွမ်... မင်း သူတို့အားလုံးကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ခေါ်လာနိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

ယင်းရွှမ်းဇီက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့နှင့်အတူ ပါသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ လုံခြုံရေးမှာ ဝူယွမ်အပေါ်တွင် မူတည်နေခဲ့လေသည်။

ယင်းရွှမ်းဇီသည် ဝူယွမ်အပေါ် ယုံကြည်မှု ကြီးကြီးမားမား ရှိလေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးအချိန် မရောက်မချင်း သူ အပြည့်အဝ စိတ်မချနိုင်သေးပေ...။

“အားလုံးပဲ... ငါ့နောက်ကို အနီးကပ်လိုက်ခဲ့ကြ၊ ငါတို့ အခု စူပါဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံး စုဝေးကြမယ့် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်ဆီကို သွားနေတာ..."

“တခြား စူပါဂိုဏ်းကြီးတွေက အဖွဲ့တွေလည်း ခရီးစဉ် စတင်လောက်ပြီလို့ ငါထင်တယ်၊ မကြာခင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်မှာ ငါတို့ သူတို့နဲ့ ဆုံရလိမ့်မယ်...”

ချီလဲ့က အရှေ့မှ ပျံသန်းနေပြီး သူ၏ အသံက အနောက်ဘက်ရှိ ပြိုင်ပွဲဝင် တပည့်များထံသို့ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့လေသည်။

ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေသည် အရှေ့ဘက် ရွှမ်ဒေသ၏ အလယ်ဗဟိုပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ဤနယ်မြေကို အရှေ့ဘက် ရွှမ်းဒေသတွင် အလွန် ကျော်ကြားသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြ၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ရှေးဟောင်း စစ်ပွဲကြီးမှာ ယနေ့ခေတ် လူများအတွက် အလွန် ဝေးကွာလွန်းလှပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သူတို့ အတိအကျ မသိရှိကြပေ။

သို့သော် ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အတွင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အားကောင်းသည့် ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ကျဆုံးခဲ့ကြပြီး အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသော နယ်မြေပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရှေးဟောင်းရတနာများနှင့် အမွေအနှစ်များ ဖုံးကွယ်နေကြောင်းကိုတော့ သူတို့ သိရှိထားကြလေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှာ အလွန် လူကြိုက်များပြီး ရတနာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် နေ့စဉ် လူအများအပြား ဝင်ရောက်လာကြ၏။

အကယ်၍ ရတနာကောင်း တစ်ခုကိုသာ ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ဘဝမှာ ချက်ချင်းပင် တိုးတက်သွားနိုင်ပေသည်။

ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နယ်မြေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြို့များစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း ထိုမြို့များအနက် အကျော်ကြားဆုံးမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...

တောင်ဂိုဏ်းအဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်ဆီသို့ အလျင်စလို ပျံသန်းနေကြ၏။

ဝူယွမ်က ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းနေပြီး မြေပြင်ကျယ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဤနယ်မြေရှိ မြေပြင်၏ အရောင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်းမှောင်သော အရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

ဤမည်းမှောင်သော အရောင်မှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ တည်ရှိသွားပြီး ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ အရောင်မှာ ပိုရင့်လာလေလေပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမှောင်မိုက်မှုမှာ အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံနှင့် ဆက်သွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူများကို ဖိနှိပ်မှု ခံစားရစေသည့် အနက်ရောင် တွင်းပေါက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေခဲ့လေသည်။

ဝူယွမ်သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများနှင့် ထိတွေ့ဖူးပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤအရောင်မှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ သောင်းကျန်းပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရောင်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိရှိထားလေသည်။

နယ်မြေအပြင်ဘက်မှ ထိုမှောင်မိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော သတ္တဝါများသည် ဤကမ္ဘာကြီးထံသို့ ဖျက်ဆီးခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမှ ယူဆောင်မလာခဲ့ကြပေ။

လက်ရှိ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရှေးဟောင်း စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု၏ စစ်တလင်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး များပြားလွန်းသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများသည် ၎င်းအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူတို့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်သို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြား အဖွဲ့အချို့ ပေါ်လာပြီး အလွန်အမင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်လာခဲ့လေသည်။

တောင်ကြီးတစ်တောင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် ထိုတောင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် အဆုံးအစမမြင်နိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်သော အနက်ရောင် ဧရာမမြို့တော်ကြီး ရှိနေလေသည်။

၎င်းမှာ အထီးကျန်စွာ ခွေရစ်နေသော ရှေးဟောင်း နဂါးနက်ကြီး တစ်ကောင်အလား လောကဓံနှင့် အေးစက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော် အတွင်းသို့ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသော လူအရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှပြီး အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီး တစ်အုပ်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

သို့သော် တောင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ လူရာပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့များမှာမူ လူနည်းစုသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်သို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များစွာကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းစားသွားခဲ့လေသည်။

စူပါဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုမှာ ဤနေရာတွင် လူသိများ ကျော်ကြားပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားခဲ့၏။

“တောင်ဂိုဏ်းက လူတွေ ရောက်လာပြီ...”

“ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်က အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင် လေးယောက်တောင် သူတို့ကို ဦးဆောင်လာတယ်၊ အထင်ကြီးစရာပဲ...”

“ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ တောင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေကကော ဘယ်လို စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက သူတို့ အရမ်း ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်"

“ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံရပြီး သနားစရာကောင်းလောက်အောင် လူဒါဇင် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ကျန်ခဲ့တာလေ...”

“တောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ယွမ်ဂိုဏ်းကြားက ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းနေတုန်းပါပဲ... ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးနဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးရှစ်ပါးက ထိပ်တန်း တပည့်တွေဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက် ရွှမ်းဒေသမှာ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားနေတာ ကြာပြီလေ၊ လူငယ်မျိုးဆက်တွေထဲမှာ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဆိုတာ သိပ်မရှိဘူး...”

“ဝရမ်းစာရင်းမှာ အဆင့်လေးနေရာက ယောင်းလင်းကို သတ်ခဲ့တဲ့ ဝူယွမ် ဆိုတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်... ဒါပေမယ့် သူက ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတော့ သူ့နဲ့ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးကြားမှာ သေချာပေါက် ကွာဟချက် တစ်ခုတော့ ရှိနေဦးမှာပဲ...”

…

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။ တောင်ဂိုဏ်းနှင့် ယွမ်ဂိုဏ်းကြားရှိ ရန်ငြိုးများမှာ အရှေ့ဘက် ရွှမ်ဒေသတွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော်ငြားလည်း ဤလူများ၏ ဝူယွမ်နှင့် ပတ်သက်သော နားလည်မှုမှာ ယောင်းလင်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် သူ၏ အောင်မြင်မှုအပေါ်တွင်သာ အခြေခံနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော ဟုန်ယာတုန်မှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အကြောင်းမှာမူ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဟုန်ယာတုန်သည် မျက်နှာပျက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရှက်ရဖွယ် ကိစ္စမျိုးကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ပြန်ခဲ့ပေ။ တောင်ဂိုဏ်း နယ်မြေအတွင်းရှိ သူများသာလျှင် ဝူယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိရှိထားကြလေသည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် အကြီးအကဲကျန်းနှင့် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စကိုမူ သိရှိသူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ဤဆွေးနွေးမှုများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ အားလုံးမှာ အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးက ဝူယွမ်၏ စွမ်းအားကို သိရှိထားကြပြီး ဤဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲအတွက် ယုံကြည်မှု အချို့ ရှိနေကြကာ ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့် အချို့ကို ထပ်မံ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

သူတို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ကောင်းကင်ယံမှ လေထုကို ခွင်းလာသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများစွာ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ များပြားလှသော လူရိပ်များ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

“ရုပ်သေးတစ်သောင်းဂိုဏ်းပဲ...” ဝမ်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ရုပ်သေးတစ်သောင်းဂိုဏ်းသည်လည်း စူပါဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဝူယွမ်သည် ဤဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍ များစွာ မသိထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ မဟာယန် ပြည်ထောင်စုတွင် သူ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော ယင်ရုပ်သေးဂိုဏ်းနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။

၎င်းမှာ ယင်ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဗားရှင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

သောင်းချီရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ တပည့်များ အားလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သေးရုပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံမှာ အမြဲလိုလို နှစ်ယောက် တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး ဖြစ်လေသည်။

“အရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ ကောင်က ရုပ်သေးတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေထဲမှာ အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးရုပ်သေး ကွေ့လီပဲ...”

ဝမ်ယန်၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ အနောက်တွင် မတ်မတ် ရပ်နေပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားရှိသည့် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ် တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါအရ သူသည်လည်း နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ကွေ့လီရဲ့ မူလ ဝိညာဉ်ရုပ်သေးကလည်း နိဗ္ဗာန်အဆင့် ၉ ကို ရောက်နေပြီ...” ကွေ့လီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အတော်လေး ဖိအားခံစားနေရသည်မှန်း ထင်ရှားလှသော ဝမ်ယန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

နှစ်ယောက် တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တူသူများကြားတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန်မှာ မည်သူ့အတွက်မဆို ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရုပ်သေးတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း တောင်ဂိုဏ်း ဘက်ကို အကဲခတ်နေကြလေသည်။ ကွေ့လီ၏ အကြည့်များက ဝူယွမ်နှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့၏။

သူသည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝူယွမ်ထံမှ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရပုံရသည်။ သူက ဝူယွမ်ကို စူးစမ်းရန် အေးစက်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို မရည်ရွယ်ဘဲ ပစ်လွှတ်လိုက်မိလေသည်။

သို့သော် ထိုစွမ်းအားမှာ ဝူယွမ်၏ အနီးသို့ပင် မရောက်မီမှာပင် ဘာမှမဟုတ်သော အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ကွေ့လီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ ဤထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသုံးပြုမှုက ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ယင်းရှောင်ရှောင်နဲ့ ဝမ်ယန်တို့ အပြင် တောင်ဂိုဏ်းမှာ ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး... သူက ဝူယွမ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ကွေ့လီ၏ မျက်လုံးများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သွားပြီး သူက ချက်ချင်းပင် သတိထားလာကာ တောင်ဂိုဏ်းနှင့် ပဋိပက္ခမဖြစ်ရန် ရှောင်ရှားရမည်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက အချင်းချင်း တစ်ချက်သာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အသီးသီး မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ချီလဲ့က သူတို့ကို ယာယီ နေထိုင်ရန်အတွက် စံအိမ်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်သည်လည်း အလွန် ထူးခြားသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လေသည်။ နေရာချထားပြီးနောက် တပည့်များ အားလုံးက မြို့ထဲသို့ ထွက်၍ လေ့လာစူးစမ်းလိုနေကြလေသည်။

သို့သော် ထိုနေရာတွင် လူပေါင်းစုံ ရောနှောနေသဖြင့် အပြင်ထွက်မည့် တပည့်များအနေဖြင့် တစ်ယောက်တည်း မသွားဘဲ အဖွဲ့လိုက်သွားကြရန် ချီလဲ့က ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ချက်ချင်းပင် ဝူယွမ်ကို လာရှာလေသည်။ “ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး မြို့တော်ရဲ့ ရတနာရှာဖွေရေး နယ်မြေက အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်၊ ငါတို့ အတူတူ သွားကြည့်ရအောင်...”

“ရတနာရှာဖွေရေး နယ်မြေလား...”

ဝူယွမ်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်နှင့်အတူ အပြင်ထွက်ရန် သဘောတူတော့မည့် အချိန်တွင် သူ၏ ချစ်လှစွာသောကို လင်းတုန်ကို ကြည့်လိုက်မိပြီး ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“မင်းက မင်းရဲ့ အစ်မကြီးနဲ့ အတူတူ နေနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အပြင်ထွက်ရင် ဘာလို့ မင်းအစ်မကိုပါ မခေါ်တာလဲ... သွား၊ မင်းအစ်မကိုပါ သွားခေါ်၊ ငါတို့ အတူတူ ထွက်ကြတာပေါ့...”

“ငါကလည်း မင်းအစ်မကို မေးစရာ တစ်ခု ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အကြောင်းကို သူမက ငါ့ထက် ပိုသိတယ်လေ...”

“ကောင်းပြီ...”

ယင်းဟွမ်ဟွမ်က သူတို့နှစ်ဦးကို ယင်းရှောင်ရှောင်၏ နေရာသို့ ခေါ်သွားပြီး ယင်းရှောင်ရှောင်ကို ခေါ်ကာ သူတို့အားလုံး အတူတကွ ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့ကြလေသည်။

အခန်း (၂၆၄) - ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များမှ ရန်စလာခြင်း(၂)

ရတနာရှာဖွေရေးလမ်းမကြီးဆီသို့ သွားရာလမ်းတွင် ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့က ရှေ့မှ လျှောက်သွားကြပြီး လင်းတုန်နှင့် ယင်းရှောင်ရှောင်တို့က အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြ၏။

ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် အခက်အခဲ ရှိသော သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူကို မေ့သွားပုံရသည်။

လူမှုဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သော သူမ၏ သဘာဝအတိုင်း ရတနာရှာဖွေရေးနယ်မြေ အကြောင်း ဇာတ်လမ်းများကို ဝူယွမ်အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြနေခဲ့လေသည်။

“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်က ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေနဲ့ ကပ်လျက်ရှိနေတော့ လူတွေက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေထဲကနေ ရှေးဟောင်း ရတနာတွေ အများကြီးကို မကြာခဏ ယူလာတတ်ကြတယ်...”

“ဒါပေမယ့် လူအများစုက အဲ့ဒါတွေကို မမှတ်မိကြဘူးလေ၊ တကယ်လို့ ရတနာ တစ်ခုရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို ငါ မသိဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါကို ဒီကို ယူလာပြီး ရောင်းမှာပေါ့...”

“တစ်ယောက်ယောက်က ရတနာရှာဖွေရေး နယ်မြေမှာ သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ ရောင်းတဲ့သူက မကျေနပ်လို့ သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်...”

“အဲ့ဒီ ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်မှ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်ရဲ့ ရတနာရှာဖွေရေးနယ်မြေက နာမည်ကြီးလာတာ... အားလုံးက ဒီကိုလာပြီး ဈေးပေါပေါနဲ့ ပစ္စည်းကောင်းတွေကို ရှာချင်ကြတာလေ...”

“ငါတို့လည်း ဒီမှာ သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်ရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲ...”

“အိပ်မက်မက်မနေနဲ့... ဈေးပေါပေါနဲ့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှာဖို့ဆိုတာ အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ဘူး၊ ဒီရတနာရှာဖွေရေး နယ်မြေက တည်ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ သန့်စင်ယွမ်ရတနာက တစ်ကြိမ်ပဲ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးတာလေ...”

ဝူယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

“မောင်လေးဝူယွမ်... အစောက မင်းက ငါ့ကို မေးစရာ ရှိတယ်လို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား...” အနောက်ဘက်တွင် ရှိနေသော ယင်းရှောင်ရှောင်သည် နေရခက်သော လေထုကို ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် ဝူယွမ်ကို လှမ်းမေးလိုက်လေသည်။

ဝူယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “အို... အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အကြောင်းကို ပိုသိချင်လို့ပါ..."

“အင်... ဟို၊ လင်းတုန်ကလည်း အဲ့ဒီအကြောင်း သိပ်မသိဘူးလေ... ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး၊ လင်းတုန်ကို ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နယ်မြေ အကြောင်း အရင် ပြောပြလိုက်ပါ၊ ပြီးမှ ဒီည ပြန်ရောက်ရင် လင်းတုန်က ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပြောပြပေးပါလိမ့်မယ်...”

“ဟွမ်ဟွမ်ကို ဟိုကြည့်ဒီကြည့် အရင်လိုက်ပြပေးလိုက်ဦးမယ်...” ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဝူယွမ်က ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ခေါ်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

“ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ... ကျွန်မအစ်မနဲ့ လင်းတုန်က စကားမှ သိပ်မပြောကြတာကို... သူတို့ကို အတူတူ လမ်းလျှောက်ခိုင်းတာက နေရခက်အောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ နင်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကများ...”

ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်ကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။ ဤကိစ္စမှာ ထိုမျှ မရိုးရှင်းကြောင်း သူမ၏ ဗီဇစိတ်က ပြောပြနေခဲ့၏။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ... နေ့တိုင်း မင်းခေါင်းထဲမှာ ဘာတွေ တွေးနေမှန်းကို မသိဘူး၊ နည်းနည်းလောက် ဖြူစင်လို့ မရဘူးလား... ငါတို့ အားလုံးက ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေပဲလေ...”

ဝူယွမ်က ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ ယင်းဟွမ်ဟွမ် တွေဝေသွားချိန်တွင် သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်၏။

“စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်လေ... ‘ပစ္စည်းကောင်းကို အပြင်လူ လက်ထဲ မရောက်စေနဲ့’ တဲ့၊ နင့်အစ်မကို အဝေးကြီးမှာ အိမ်ထောင်ကျသွားမှာကို နင်မှမလိုလားတာ... လင်းတုန်ကလည်း အရမ်း ရိုးသားတယ်”

“ပြီးတော့ တောင်ဂိုဏ်းကပဲလေ... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒါက အိမ်ပေါ်တက်မဲ့သမက်ပဲ... နင်တို့ မိသားစုက အမြတ်ထွက်တာပေါ့၊ နားလည်လား...”

စကားပြောပြီးနောက် ဝူယွမ်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ခဏတာ စဉ်းစားရန် ချန်ထားခဲ့လေသည်။ “အာ... ရှင်တို့က လွန်လွန်းတယ်၊ ရှင်တို့က ကျွန်မအစ်မကိုတောင် ပစ်မှတ်ထားနေကြတာလား...”

သူမက ဝူယွမ်ကို လျင်မြန်စွာ အမီလိုက်သွားပြီး သူမ၏ လက်သီးဆုပ်လေးများဖြင့် သူ့ကို ကျီစယ်ကာ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

နောက်ပြောင် ရယ်မောရင်း သူတို့သည် ရတနာရှာဖွေရေး နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံးတွင် ချဲ့ကားထားသော အော်ဟစ်ကြော်ငြာသံ မျိုးစုံကို ကြားနေရပြီး သန့်စင်ယွမ်ရတနာများ၊ ဝိညာဉ် သိုင်းပညာရပ်များနှင့် ကောင်းကင် သိုင်းပညာရပ်များ၊ ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ သန့်စင်သော ဆေးလုံးများ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အဆက်မပြတ် ကြေညာနေကြလေသည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် အရာအားလုံးက ရတနာများအလား ထင်မှတ်ရပြီး ဈေးနှုန်းများမှာလည်း ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေကာ မကြာခဏဆိုသလို နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး သန်းဆယ်နှင့်ချီ၍ ‌ဈေးခေါ်ကြလေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ဈေးဆစ်၍လည်း ရနိုင်ပြီး နိဗ္ဗာန် ဆေးလုံး သောင်းဂဏန်းခန့်ဖြင့်ပင် ရကောင်း ရနိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ ရတနာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးကွက်တစ်ခုသို့ သွားရသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့၏။

ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း စည်ကားလှသော လေထုကို သဘောကျနေခဲ့လေသည်။

ဈေးဝယ်ထွက်ခြင်းသည် အမျိုးသမီးများအတွက် သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် လိပ်ပြာလေး တစ်ကောင်အလား လူအုပ်ကြားတွင် လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်လေးများမှာ နုပျိုတက်ကြွမှုများဖြင့် လန်းဆန်းနေကာ လူအများ၏ အကြည့်များကို ဖမ်းစားထားလေသည်။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် အလယ်ဗဟို ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

ဤနေရာရှိ ကုန်ပစ္စည်းများမှာ ပိုမို အဆင့်မြင့်ပုံ ရလေသည်။ ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် ဝူယွမ်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ဆိုင်ခန်းမျိုးစုံကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုရန် တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားလေတော့သည်။

“နင်တို့တွေက အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် မလုပ်ကြဘူးပဲ ...”

ဝူယွမ်က အနောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လာရင်း ဈေးပေါပေါဖြင့် ပစ္စည်းကောင်း ရှာတွေ့ရန် ကြိုးစားနေစဉ် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

သူက လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားလိုက်၏။ ဤအချိန်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ အရှေ့တွင် ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေသော လူငယ် သုံးဦး ရှိနေလေသည်။

သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းရောင် ဆံထိုးလေး တစ်ခုကို ပစ်မြှောက်ကစားနေကြပြီး ၎င်းထံမှ အားကောင်းသော စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ခပ်ရေးရေး ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ...” ဝူယွမ်က အနီးသို့ ရောက်လာပြီး မေးလိုက်လေသည်။

“အဲဒီ ဆံထိုးက ငါ အရင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုပဲ၊ ဈေးတောင် တည့်ပြီးသွားပြီ... ဒါပေမယ့် ဒီလူယုတ်မာ သုံးယောက်က ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး ဆံထိုးကို လုယူသွားကြတယ်...” ယင်းဟွမ်ဟွမ်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

“ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေလား...”

ဝူယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်များအရ ထိုလူ သုံးဦး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူ မှတ်မိလိုက်၏။

ထိုတံဆိပ်များမှာ သူတို့ ယခင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးနှစ်ဦး၏ တံဆိပ်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤလူ သုံးဦးသည် ဆံထိုးကို အမှန်တကယ် လိုချင်၍ မဟုတ်ဘဲ ယင်းဟွမ်ဟွမ်က တောင်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်းကို မြင်သောကြောင့် တမင်တကာ ပြဿနာလာရှာခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သူတို့က ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို စနောက်နေပုံ ရလေသည်။

“မင်းတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေက အခုတော့ တော်တော်လေး ဟုတ်နေပါလား... မိန်းမတွေဆီကနေ ဆံထိုး လုယူဖို့တောင် သင်ယူနေကြပြီလား၊ မင်းတို့ အားလုံးက ယောကျ်ား မလုပ်ချင်ကြတော့ဘူးလား...”

ဝူယွမ်က ထိုသုံးဦးကို အထင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ကောင်စုတ်လေး... မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်း စော်ကားရဲရတာလဲ...” ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့် တစ်ဦးက ဝူယွမ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ဝူယွမ်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး… “မင်းက အရူးလား... ယွမ်ဂိုဏ်းကို စော်ကားနေတာက မင်းတို့လေ၊ ငါ မဟုတ်ဘူး..."

“မင်းတို့ကို မိန်းမလုပ်ဖို့ ငါက အတင်းအကျပ် ခိုင်းနေတာမှ မဟုတ်တာ၊ ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ မင်းတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းကသာ ပြည့်တန်ဆာရုံ ဖွင့်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါ လာအားပေးချင် အားပေးဦးမှာပေါ့...”

ထိုသုံးဦးမှာ ဝူယွမ်၏ စော်ကားမှုများကြောင့် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ နီရဲသွားခဲ့လေသည်။

“ဒီနေ့ မင်းရဲ့ အမေအရင်းတောင် မမှတ်မိနိုင်တဲ့အထိ မင်းကို ငါ ရိုက်နှက်ပြမယ်...” ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်လေသည်။

“ဖြန်း...”

ထိုလူ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီ ဝူယွမ်က သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်လေသည်။

“သေစမ်း...”

သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ယွမ်စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဝူယွမ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

“ဖြန်း...”

သို့သော် ဝူယွမ်က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရိုက်လိုက်ပြန်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခမ်းနားသော တောင်တန်း ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲငင်အားက ပြိုင်ဘက်ကို ဖိနှိပ်သွားခဲ့လေသည်။

ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့် ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သော ယွမ်စွမ်းအင်များ အားလုံးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ထိုသုံးဦးစလုံးမှာ ဝူယွမ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဆွဲငင်အားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေခဲ့ကြ၏။

သူတို့က ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဧရာမတောင်ကြီး တစ်တောင်ကို ထမ်းပိုးထားရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး လှုပ်ရှား၍ပင် မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

“ဖြန်း၊ ဖြန်း၊ ဖြန်း...”

ဝူယွမ်က ဧရာမ ယွမ်စွမ်းအင် လက်ဝါးကြီး ခြောက်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးလိုက်ပြီး ထိုလူ သုံးဦးကို ဒေါသတကြီး ရိုက်နှက်လေတော့သည်။

သူသည် ထိုသုံးဦးကို မျက်နှာများ ဖူးယောင်ပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားသည်အထိ ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။

“အခုဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ အမေတွေတောင် မင်းတို့ကို မှတ်မိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဝူယွမ်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းရောင် ဆံထိုးလေးကို ပြန်လည်လုယူကာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ပေးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ရော့... နင့်အတွက်...”

ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ၎င်းကို ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယွမ်ဂိုဏ်း တပည့် တစ်ဦးက ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော အမူအရာဖြင့် ဝူယွမ်၏ ဆွဲငင်အား ချုပ်နှောင်မှုမှ အနည်းငယ် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူက လက်ကို တစ်ချက် ဆုပ်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေထုထဲ၌ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့၏။ တောက်ပလှသော မီးရှူးမီးပန်းများက ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တံဆိပ် အလင်းတန်း ပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“မင်း စောင့်နေလိုက်... ငါတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေ အခုချက်ချင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ ဒီနေ့ ငါတို့ ယွမ်ဂိုဏ်းကို စော်ကားတဲ့အတွက် မင်း သေချာပေါက် တန်ဖိုးတစ်ခု ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်...” ထိုတပည့်က ဝူယွမ်ကို စူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံးက စိတ်ဝင်တစား လာရောက် ကြည့်ရှုနေကြပြီး စူပါဂိုဏ်းကြီးများမှ လူအများအပြားလည်း ပါဝင်လေသည်။

သူတို့က ထိုသူများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။

“အဲဒီတစ်ယောက်က ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်စစ်သူကြီးရှစ်ပါးထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းထောင် မဟုတ်ဘူးလား... သူက အဲ့ဒီလောက်တောင် အရိုက်ခံလိုက်ရတာလား...”

“သူ့ကို ရိုက်သွားတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ... သူက အရမ်း အားကောင်းလွန်းတယ်၊ ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေကိုတောင် ရိုက်ရဲတယ်...”

“အဲဒီလူက တောင်ဂိုဏ်းက တပည့် ဖြစ်ပုံရတယ်... အသက်ဒီလောက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ လူသုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး ယွမ်ဂိုဏ်း တပည့် သုံးယောက်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်၊

“အဲ့ဒီအထဲက တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေသေးတယ်...”

“မိုက်တယ်ဟေ့...”