အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း ၂၄၃ - မကောင်းမှုများကို အမြစ်ဖြတ်ခြင်း၊ ယုတ်မာသော သွေးပိုးအိမ်

ဓားသမားသည် မော့ညီအစ်ကိုများ၏ သေဆုံးပုံမတူညီမှုကို စောစောကတည်းက သတိထားမိခဲ့သည်။ ချိတ်ကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသော နှာခေါင်းနှင့် အဘိုးအိုသည် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ခံထားရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာ အများအပြားရှိသည်။ ၎င်းမှာ သမားတော်ကြီးချန်၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပါ၏။ သမားတော်ကြီးချန် ယခင်က ပြသခဲ့ဖူးသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားအရ ချိတ်ကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသော နှာခေါင်းနှင့် အဘိုးအိုကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ဓားသမားကို အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်စေသည်မှာ မော့ဖူ၏ သေဆုံးပုံ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းမှလွဲ၍ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် လိမ်ကောက်ကြေမွနေပြီး ရွှံ့ပုံတစ်ပုံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းပင်။

ဒါက သမားတော်ကြီးချန်၏ လက်ရာပုံစံ မဟုတ်ပေ။ ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ မော့ဖူကို လုချင်း သတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် လုချင်းနှင့် သူ့ဆရာ နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ဓားသမားသည် ဒါကို ယုံရခက်နေပြီး ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုချင်နေသည်။ "ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် စောစောက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ မော့ဖူက ကျွန်တော့်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပါဘူး" လုချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ သခင်လေးက သတ်လိုက်တာကိုး..." ဓားသမား အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မော့ဖူသည် လက်တစ်ဖက် ပြတ်နေပြီး သမားတော်ကြီးချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူ့ကို လူငယ်လေးတစ်ဦးက သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ခဲ့၏။

ထို့ပြင် လုချင်းသည် လေးပစ်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးသည်မဟုတ်ပါလော။ မော့ဖူ၏ သေဆုံးပုံက မြှားချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်လှသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ကြောင့် ဖြစ်ပုံရသည်။ မှင်သက်နေသော ဓားသမားတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေပါ၏။ သို့သော် လုချင်းက မေးမြန်းခွင့် မပေးပေ။ မာကူးနှင့် သူ့လူစု တိမ်လွှာမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" တိမ်လွှာစီးမြို့ အဝင်ဝတွင် မာကူးနှင့် သူ့အပေါင်းအပါများသည် မြင်းလှည်းကို မောင်းနှင်လာရင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။ လူပုံသဏ္ဍာန် သွေးကွက်များနှင့် ပြန့်ကျဲနေသော အဝတ်အစားများသည် ကျောချမ်းစရာကောင်းလှပြီး သူတို့အားလုံး၏ ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်သွားစေသည်။

လုချင်း စောစောက သူတို့ကို လိုက်ခွင့်မပေးခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ဤကျောချမ်းဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မြို့ထဲတွင် ဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပါ၏။

လူကြီးမင်းဝမ်သည် ပို၍ပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ စောစောတုံးက သူတို့အား သမားတော်ကြီးက မြို့ထဲသို့ မဝင်ရန် တားမြစ်ခဲ့ခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များလည်း ဤသွေးကွက်များထဲတွင် ပါဝင်သွားနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော။

ထိုအတွေးကြောင့် သူ ရုတ်တရက် ကြက်သီးထသွားလေ၏။

သမားတော်ကြီးက ဒါကို ကြိုသိနေခဲ့တာများလား။

"ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို သွားရမလဲ" တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော လမ်းမကြီးကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော ဝေ့ကျိအန်းက မေးလိုက်သည်။

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ ညီလေးလုနဲ့ ဆရာကြီး မြို့ထဲမှာ ရှိနေမှတော့ ငါတို့ ရောက်လာတာကို သူတို့ အာရုံခံမိမှာပါ"

မာကူး ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူရိပ်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မြင်းလှည်းရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

"ညီလေး"

မာကူးက မြင်းလှည်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ခေါ်လိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း စိတ်သက်သာရာရသွားကြ၏။ တိမ်လွှာစီးမြို့၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန် ထူးဆန်းလွန်းလှသဖြင့် သူတို့အားလုံး စိုးရိမ်နေမိကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာပြီပဲ။ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ကြ၊ ဆရာ ဟိုဘက်မှာ ရှိတယ်" လုချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးလု... ဒီဟာတွေကရော..." မာကူးက လမ်းမပေါ်ရှိ သွေးကွက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"အဲဒါတွေက တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းရဲ့ မိစ္ဆာနည်းလမ်းတွေနဲ့ သွေးအဖြစ် အရည်ပျော်သွားရတဲ့ သာမန် မြို့သူမြို့သားတွေပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့က ခင်ဗျားတို့အတွက် အန္တရာယ် မရှိပါဘူး" လုချင်းက ဂရုမစိုက်သလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့စကားကြောင့် မာကူးနှင့် အခြားသူများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းက သူတို့၏ မြို့သူမြို့သားများကိုပင် ပစ်မှတ်ထားလောက်အောင်ထိ ရူးသွပ်နေခဲ့ကြတာပင်။

မြင်းလှည်းသည် လုချင်းနောက်သို့ လိုက်ကာ တည်းခိုခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချိတ်ကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသော နှာခေါင်းနှင့် အဘိုးအို၏ အလောင်းနှင့် အခြားလူတစ်ယောက်၏ အလောင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသလို ပျက်စီးနေသော လမ်းမကြီးကိုလည်း မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူတို့ ပို၍ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအလောင်းနှစ်လောင်းသည် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုသည်ကတော့ အသက်ရှင်စဉ်က အလွန် စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေတာပင်။ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းပညာရှင်များ သေဆုံးနေခြင်းနှင့် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော လမ်းမကြီးကို မြင်ရသည်မှာ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေလေ၏။

"ဒီနေရာမှာ စောစောက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ၏ အလောင်းကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၌ လုချင်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး မာကူးကို မြင်းလှည်း ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူသည် အိမ်တစ်အိမ်ဆီသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ ကိုင်ဆောင်ခဲ့သည့် အနက်ရောင် တုတ်ရှည်ကို တွေ့သည်အထိ ရှာဖွေလိုက်သည်။

"သွားကြစို့" လုချင်းသည် တုတ်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြင်းလှည်းဆီသို့ ပြန်လာပြီး မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်လိုက်သည်။ အခြားသူများမှာတော့ မေးခွန်းမထုတ်ရဲကြဘဲ သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

မကြာမီ သူတို့ တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ မြင်းလှည်းသံ ကြားသဖြင့် ဓားသမား ထွက်လာ၏။

"ဒါက ငွေရောင်လမင်းဂိုဏ်းက အကြီးအကဲယန်ပါ" လုချင်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ အကြီးအကဲယန်" မာကူးနှင့် အခြားသူများကလည်း လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် လူကြီးမင်းဝမ်နှင့် သူ့တပည့်များမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ယွင်ကျိုးသားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဒေသတွင်းရှိ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းများကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။

ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ငွေရောင်လမင်းဂိုဏ်း၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် အကြီးအကဲတစ်ဦးဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

"သခင်လေးရဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲ၊ ဒီလောက်ကြီး ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး" ဓားသမားက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ အခြားသူများသာဆိုလျှင် ဓားသမားသည် ဝါပိုများသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် မာန်မာနထားကောင်းထားနိုင်ပါ၏။

သို့သော် ဤလူများနှင့် လုချင်း၏ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို မြင်ရသဖြင့် သူ မာန်မတက်ရဲပေ။

ဓားသမားသည် လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးချန်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားကြီးသူများအဖြစ် အလွန်လေးစားသည်။

ငွေရောင်လမင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲယန်က လုချင်းအပေါ် အလွန် ယဉ်ကျေးနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လူကြီးမင်းဝမ်မှာ စိတ်ထဲ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများမှာမူ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် မည်သူကမျှ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို အာရုံမစိုက်အားပေ။

လုချင်းက မေးလိုက်သည် "အကြီးအကဲယန်... ဆရာ လူတိုင်းကို ကုပေးပြီးပြီလား"

"ပြီးခါနီးပါပြီ။ ကျုပ်ထွက်လာတုန်းက ရောဂါရှာကြည့်ဖို့ လူနည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်လေ"

"ကျွန်တော် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်" လုချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မာကူးကို ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာမာ... ကျေးဇူးပြုပြီး အပြင်မှာ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"

တည်းခိုခန်းထဲတွင် အလောင်းအများအပြား ရှိနေပြီး မြင်ကွင်းမှာ ကြမ်းတမ်းလွန်းသည်။

ရှောင်ယန်သည် မကြာသေးမီက အလောင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နေသည်ကိုတော့ လုချင်း မမြင်စေလိုပေ။

တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ၌ သမားတော်ကြီးချန်သည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသူအား ရောဂါရှာဖွေနေသည်ကို လုချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာ...ဆရာမာတို့ ရောက်လာပါပြီဗျ" လုချင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း" သမားတော်ကြီးချန် ပြန်ထူးလိုက်ပြီး လက်ကို ရုတ်သိမ်းကာ သူ့ရှေ့မှ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေက အရင် သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်။ သွေးနဲ့ချီ နှစ်ခုစလုံး ကုန်ခမ်းနေပြီး အခြေခံပျက်စီးနေတယ်။ ကံကောင်းတာက အသက်အန္တရာယ် မရှိဘူး။ ကောင်းကောင်း အနားယူပြီး သင့်တော်တဲ့ အားဆေးတွေ မှီဝဲရင် ပြန်ကောင်းလာမှာပါ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချန်ပေ့" အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး သိုင်းပညာရှင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး သမားတော်ကြီးချန်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ချိတ်ကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသော နှာခေါင်းနှင့် အဘိုးအို၏ မိစ္ဆာနည်းလမ်းများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အန္တရာယ်များ ချန်ထားရစ်ခဲ့မည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ယခု ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာမရှိကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

"လူကြီးမင်းတို့..." လူတိုင်းကို ရောဂါရှာဖွေပြီးနောက် သမားတော်ကြီးချန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အားလုံးရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သိုင်းပညာ အခြေခံက ခိုင်မာပြီး ကျင့်ကြံမှုက နက်ရှိုင်းကြတယ်လေ။ ချီနဲ့ သွေး ကုန်ခမ်းနေပေမဲ့ အသက်အန္တရာယ် မရှိကြပါဘူး။ ကျွန်တော် ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်ဖို့အတွက် ဆေးစာ နှစ်စောင် ပေးပါ့မယ်။ ဆေးစာအတိုင်း လိုက်နာရင် တစ်လ ၊ နှစ်လအတွင်းမှာပဲ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာပါလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချန်ပေ့" ယွင်ကျိုး သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

သမားတော်ကြီးချန်ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုချင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "အားချင်း... ဆေးစာရေးဖို့ မှင်နဲ့ စက္ကူ ပြင်ပေးပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ"

လုချင်း စာရေးကိရိယာများကို အမြန် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ရာ သမားတော်ကြီးချန်သည် ဆေးစာနှစ်စောင်ကို လျင်မြန်စွာ ရေးသားပြီး နံရံပေါ်တွင် ကပ်လိုက်၏။ "ဒီ ဆေးစာနှစ်စောင်က ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးဖို့ပါ။ ဒီအတိုင်း မှတ်ထားတာ ဒါမှမဟုတ် ကူးယူထားကြပါ။ ပြီးတော့ ဆေးစာအတိုင်း လိုက်နာကြပါ"

ထို့နောက်၌ ယွင်ကျိုး သိုင်းပညာရှင်များသည် ဆေးစာကို ကူးယူရန် အလျင်အမြန် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို ယူ၍ ဓားသမားသည် အနားသို့ ကပ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ချန်ပေ့... တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းက ယွင်ကျိုးကို ဒုက္ခပေးနေတာ ကြာပါပြီ။ အခုလည်း အသက်တွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ မိစ္ဆာအစီအရင်ကိုတောင် တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ မော့ညီအစ်ကိုတွေ သေသွားပေမဲ့ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းက အင်အားကြီးနေတုန်းပါပဲ။ သူတို့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲဗျ"

"အင်း..." သမားတော်ကြီးချန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ သူက ဤကိစ္စရပ်များတွင် မကျွမ်းကျင်သလို ဘာလုပ်ရမှန်းလည်း အမှန်တကယ် မသိပေ။ ချိတ်ကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသော နှာခေါင်းနှင့် အဘိုးအိုနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတို့ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ သူ့ဒေါသများ လျော့ပါးသွားပြီ ဖြစ်ကာ ဆက်လက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ လုချင်းဘက် လှည့်လိုက်သည်။ "အားချင်း... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

လုချင်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ... တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ ပုံစံတွေကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီပဲ။ ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုက ယွင်ကျိုးပြည်သူတွေအတွက် ကပ်ဆိုးတစ်ခုပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ တစ်လောကလုံးကို မကယ်တင်နိုင်ပေမဲ့ ပြည်တည်နာအကြိတ်ကို ဖယ်ရှားပြီး ယွင်ကျိုးပြည်သူတွေရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုတော့ လျှော့ချပေးလို့ ရပါတယ်ဗျ။ ဆရာက သဘောထားကြီးပြီး လူမသတ်ချင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ခွင့်ပြုပါ"

သမားတော်ကြီးချန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်မြင်ယောင်လာ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းကို ဆက်ပြီးရှိနေခွင့် မပေးသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို သဘောထားကြီးပြီး လူမသတ်ချင်ဘူးလို့ ပြောတာကတော့... အားချင်း၊ မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာပဲ။ ငါက အဲဒီလောက်လည်း မပျော့ညံ့ပါဘူးကွာ။ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ကို ဖယ်ရှားတာက လူကောင်းဆယ်ယောက်ကို ကယ်တာနဲ့ ညီမျှတယ်ဆိုတာ ငါ နားလည်ပါတယ်။ ငါ မင်းနဲ့အတူ တောင်ပေါ် လိုက်ခဲ့မယ်"

"ချန်ပေ့... တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ပေါ့ ဟုတ်လားဗျ" ဓားသမားမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားလေ၏။

သမားတော်ကြီးချန်က တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းကို လွှတ်ပေးလိုက်လျှင်တောင် သူကတော့ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူသည် အင်အားစုများကို စုစည်းပြီး အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မော့ညီအစ်ကိုများ၏ ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းအပေါ် သူ အလွန် စိုးရိမ်မိသည်။

တောင်ခြေရင်းရှိ မြို့ငယ်လေးတွင်ပင် မော့ညီအစ်ကိုများက ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာအစီအရင်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပင်မစခန်းတွင် မည်သည့် လှည့်ကွက်များ ရှိနေဦးမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစီအရင်များ ရှိနေပါက သူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သမားတော်ကြီးချန်နှင့် လုချင်း၏ အကူအညီပါလျှင်မူ အခြေအနေ ကွာခြားသွားပေမည်။

ဤဆရာနှင့် တပည့်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားကြီးသည်။ သမားတော်ကြီးချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီစွမ်းအားသည် ဓားသမားကို ယခုထိ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေဆဲပင်။

လုချင်းမှာတော့ ပို၍ပင် ခန့်မှန်းရခက်ပြီး ခန့်မှန်းမရနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက အစီအရင်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း နက်နဲသော ဗဟုသုတ ရှိပုံရသည်။ သူတို့၏ အကူအညီဖြင့် တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ သေချာပေါက် အောင်မြင်မည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

"ချန်ပေ့... ကျွန်တော်တို့ အမြန် လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်မယ်။ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းချုပ် မော့ကျန်းက စောစောက မြို့ထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားတာဆိုတော့ ခုချိန်လောက်ဆို တောင်ပေါ်ကို ပြန်ရောက်နေလောက်ပြီလေ။ သူ့သိုင်းပညာက အဆင့်မြင့်တယ်၊ မွေးရာပါနယ်ပယ် ရောက်လုနီးပါးပဲ။ တကယ်လို့ သူက တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်သီးတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားရင် ကျွန်တော်တို့ သူတို့စခန်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တောင် အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ ပုန်းအောင်းနေပြီး နောက်ပိုင်းမှ ပြန်ထွက်လာရင် ဒုက္ခပေးဦးမှာပဲလေ။ မကောင်းမှုကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အမြန် လှုပ်ရှားရပါမယ်" ဓားသမားက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အချိန်သည် အရေးကြီးကြောင်း သမားတော်ကြီးချန်လည်း သိပါ၏။

"ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြတာပေါ့" သူ ပြောလိုက်သည်။

လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့ သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးသည် အခြားသူများကို မှာကြားချက်များ ပေးကာ တိမ်လွှာစီးမြို့မှ ထွက်ခွာ၍ မြင့်မားသော တိမ်လွှာစီးတောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

"တောင်ကို မြင်ရပေမဲ့ မြင်းမောအောင် သွားရတယ်" ဆိုသော စကားပုံသည် ဤနေရာတွင် မှန်ကန်နေသည်။ တောင်သည် မြို့နှင့် နီးကပ်သယောင် ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ၇ မိုင်၊ ၈ မိုင်ခန့်လောက်ထိ ဝေးကွာနေသေးပါ၏။

သို့သော် သူတို့၏ နှုန်းဖြင့် ထိုအကွာအဝေးသည် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ မကြာမီ သူတို့သည် တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေ၏။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီမှာလည်း အစီအရင် ရှိနေတာပဲ" ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သောအခါ ဓားသမား၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။

တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း အတွင်း၌ မီးခိုးရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ လက်နေပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ လှိုင်တက်နေသည်။ တိမ်လွှာစီးမြို့ရှိ အစီအရင် အကာအရံနှင့် ဆင်တူသော အလင်းအတားအဆီး တစ်ခုက ဂိုဏ်းကို ဖုံးလွှမ်းထား၏။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် မရှိရင် အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားက အများကြီး လျော့ကျသွားတယ်လေ။ ကျွန်တော် ဖျက်ဆီးပစ်တာကို ကြည့်ထားပါ" လုချင်းသည် အစီအရင်ကို အာရုံခံပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး"

ထို့နောက် လုချင်းသည် မြှားအိမ်မှ မြှားရှည် အများအပြားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စတင် ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။ အမှန်ပင်၊ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မရှိလျှင် အစီအရင် အကာအရံသည် သူ့မြှားများကို မခံနိုင်ပေ။ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ သူတို့ရှေ့မှ မီးခိုးရောင် အလင်းအတားအဆီးသည် တုန်ခါသွားလျက် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

"သခင်လေးရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်တော့က တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းပါတယ်၊ ကျုပ်မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးပါပဲ" ဒုတိယအကြိမ် မြင်လိုက်ရသည့်တိုင် ဓားသမားက ချီးကျူးလိုက်မိပါ၏။

"သာမန် စွမ်းရည်လေးပါဗျာ၊ ခင်ဗျား မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ" လုချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင် အတားအဆီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံ့လာပြီး ကြီးမားသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" သုံးဦးသား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၌ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ ဂိတ်တံခါးမကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားလိုက်ကြသည်။ ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့ မှင်သက်သွားကြသည်။

ဂိတ်တံခါးမကြီး၏ နောက်တွင် ကျယ်ဝန်းသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် ရှိပြီး ယခုအခါ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း တပည့်များ၏ အလောင်းရာပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဆိုးရွားဆုံးမှာ ထိုအလောင်းများသည် လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အများအပြား ရရှိထားကာ မျက်နှာများမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ရူးသွပ်မှုများဖြင့် လိမ်ကောက်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း တပည့်တွေက ဘာလို့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြတာလဲ။

"ဆရာ၊ အကြီးအကဲယန်... ကြည့်ပါဦး" ဓားသမား စဉ်းစားနေစဉ် လုချင်းက ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ သူ့လက်ညှိုးညွှန်ရာသို့ ဓားသမားနှင့် သမားတော်ကြီးချန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လူတစ်ရပ်စာအရွယ်ရှိ သွေးပိုးအိမ်တစ်ခု တည်ရှိနေလေသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးများသည် ပိုးအိမ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခံနေရ၏။ ကြီးမားသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များက ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ" ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော ဓားသမားသည် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခန်း ၂၄၄ - သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်၊ လုချင်း၏ နည်းစနစ်သစ်

တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင် အလယ်ဗဟိုတွင် သွေးပိုးအိမ်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေသည်။

ယင်း၏အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဂါထာမန္တန်များ ပေါ်ထွက်နေပြီး အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကာ သေဆုံးနေပုံရသော တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ သွေးပိုးအိမ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနေသည်။ သွေးများ ပေါင်းစပ်လာသည်နှင့်အမျှ သွေးပိုးအိမ်အတွင်းမှ ယုတ်မာသော အရှိန်အဝါသည် ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့လေ၏။ မှေးမှိန်သော အခြေအနေမှသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ" ဓားသမား၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှင်သက်မှုများ ပေါ်နေသည်။ ဤမျှ ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာသော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ့ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် သွေးပိုးအိမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်များက သူ့အမြင်အာရုံတွင် ပေါ်လာသည်။

[သွေးမိစ္ဆာ ပိုးအိ : ရှေးဟောင်း သွေးမိစ္ဆာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သွေးပိုးအိမ် ဖြစ်ပြီး သက်ရှိများ၏ အသွေးအသားကို စုပ်ယူကာ စုစည်း ပြောင်းလဲစေသည်။]

[သွေးမိစ္ဆာ ပိုးအိမ်ကို ဖွဲ့စည်းသူသည် အတားအဆီးပိတ်ဆို့မှုများကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ပိုးအိမ်မှ ထွက်လာပါက ဓားလှံမတိုးသော၊ ကြီးမားသော ခွန်အားရှိသော သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိမည်။]

[ယုတ်မာသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များသည် လူတစ်ဦး၏ သဘာဝကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။ သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိသူသည် လူသားအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်တော့ဘဲ သွေးကို အစာအဖြစ် မှီဝဲရသော သွေးဆာနေသည့် မိစ္ဆာကောင်များ ဖြစ်လာကြသည်။]

သူ့အမြင်အာရုံမှ အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ လုချင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယွင်ကျိုးခရီးစဉ်သည် ဤမျှ အဖြစ်အပျက်များလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်း အစီအရင်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရရုံသာမက ယခုအခါ သွေးမိစ္ဆာ ပိုးအိမ်ကဲ့သို့သော ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာသည့် အရာမျိုးပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်၏။

"ဆရာ... ဒါက သွေးမိစ္ဆာ ပိုးအိမ်ပါ။ အတွင်းထဲမှာ သွေးမိစ္ဆာလို့ ခေါ်တဲ့ သတ္တဝါကို မွေးမြူနေတာလေ။ အဲဒီကောင် ထွက်မလာခင် ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်လိမ့်မယ်" လုချင်း ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သမားတော်ကြီးချန် ထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ သွေးပိုးအိမ်ဆီသို့ အားကောင်းသော ဓားချီတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ဓားသမားသည်လည်း ဓားချီအများအပြားကို ခုတ်ပိုင်း လွှတ်လိုက်သည်။ လုချင်းကလည်း မြှားရှည်သုံးစင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သွေးပိုးအိမ်၏ အထက်၊ အလယ်နှင့် အောက်ပိုင်းများကို ချိန်ရွယ်ကာ လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်လေ၏။

တိုက်ခိုက်မှုသုံးခု သွေးပိုးအိမ်ကို ထိမှန်ခါနီးတွင် ရုတ်တရက် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သွေးရောင် ရေဘဝဲလက်တံအများအပြားက သွေးပိုးအိမ်၏ မျက်နှာပြင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဘုန်း

အားကောင်းသော စွမ်းအားများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွေးမြူခိုးများကြားတွင် အနီးနားရှိ အလောင်းများပင် လွင့်စင်သွားရလေ၏။

"ဟင်"

ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း လုချင်းနှင့် သမားတော်ကြီးချန် နှစ်ဦးစလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

ယခင်တိုက်ခိုက်မှုများသည် သွေးပိုးအိမ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟား ဟား ဟား..."

သူတို့အထင်အမြင်က မလွဲမှားပေ။

သူတို့ သေချာ မမြင်ရသေးမီမှာပင် ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံတစ်ခုက သွေးမြူခိုးများကြားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ သွေးမြူခိုးများ ရုတ်တရက် လွင့်စင်သွားကာ လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ထိုအခါ၌ သုံးဦးသား စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခင် သွေးပိုးအိမ်သည် ကွဲထွက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ညစ်ညမ်းသော သွေးအိုင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သွေးပိုးအိမ် ရှိခဲ့သော နေရာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေလေသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် အဝတ်အစား မရှိဘဲ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ မျက်လုံးများ အနီရောင် တောက်နေပြီး အားကောင်းသော၊ သွေးဆာနေသော၊ ကြမ်းကြုတ်ပြီး ယုတ်မာသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

လုချင်း ချက်ချင်း အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

[မော့ကျန်း : တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်၊ မော့ရွှမ်၏ ဖခင်။ ရက်စက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်သည်။ အတ္တကြီးပြီး ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များသည်။]

[ကျင့်ကြံမှု : သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် ကနဦး ဖွဲ့စည်းမှု၊ မွေးရာပါနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ရှိသည်။]

[ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ရက်စက်သည်။ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံသည်။ တပည့်များကို လှည့်ဖြားပြီး သတ်ဖြတ်ရန် အစီအရင်များကို အသုံးပြုကာ အသက်သွေးများကို စုပ်ယူ၍ သွေးမိစ္ဆာ ပိုးအိမ်ကို စုစည်းခဲ့သည်။]

"မော့ကျန်း... မင်းပဲကိုး" လုချင်း အချက်အလက်များကို ဖတ်ပြီးသည်နှင့် ဓားသမား၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံဖို့ မင်းရဲ့ တပည့်တွေကိုတောင် မချန်ဘူးပဲ။ မင်း လုံးဝကို မိစ္ဆာကောင် ဖြစ်သွားပြီပဲ" ဓားသမားသည် မော့ကျန်းထံမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားရပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

"ဟား ဟား ဟား... မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် ဖိအားပေးခဲ့ကြတာလေ။ မင်းတို့သာ အဓိပတိအကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ကို မသတ်ဘဲ တိမ်လွှာစီးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ မကြိုးစားခဲ့ရင် ငါကလည်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာပါ့မလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းတို့ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရပြီးကတည်းက လူသား အသက်သွေးကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံသင့် ၊ မကျင့်ကြံသင့်ကို ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ သိသွားပြီ... လူသား အသက်သွေးက ဘယ်အမြုတေဆေးထက်မဆို ပိုအရသာရှိတယ်။ ငါ့အဘိုး ဘာလို့ ဒီလောက် ရူးသွပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ရဖို့အတွက်ဆိုရင် ဂိုဏ်းဆိုတာ ဘာမလို့လဲ... မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်လို့ ရတယ်"

မော့ကျန်းသည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို စွဲလမ်းစွာ ကြည့်ရှုရင်း အတွင်းမှ လှိုင်တက်လာသော စွမ်းအားကို ခံစားကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါသည် အလွန်ပင် ယုတ်မာလှပါ၏။

"ဒီမော့ကျန်းက ရူးနေပြီ" ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေသော မော့ကျန်းကို ကြည့်ရင်း ဓားသမား၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွား၏။ "ချန်ပေ့... ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို သတ်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ထွက်ပြေးသွားတာနဲ့ တစ်လောကလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်"

"မင်းတို့မှာ ငါ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိလို့လား" သမားတော်ကြီးချန် ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် မော့ကျန်းက အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပြီးစနှင့် စွမ်းအားများ လှိုင်တက်နေချိန်ဖြစ်၍ သူ အယုံကြည်မှု အရှိဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးယောက် ပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

"ငါ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်သွေးကို မြည်းမစမ်းဖူးသေးဘူး။ ဘယ်လောက် အရသာရှိမလဲ သိချင်လိုက်တာ" မော့ကျန်းသည် သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာတွင် သွေးဆာနေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူ့ထံမှ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ထပ်မံ လှိုင်တက်လာရာ ဓားသမားမှာလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာမိ၏။ မော့ကျန်း ရုတ်တရက် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးလာရန် မည်သို့သော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သနည်းဟု တွေးတောမိရင်း မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရရှာသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့အရှိန်အဝါသည် မော့ညီအစ်ကိုများထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေလေ၏။

"ဟားဟား... မိစ္ဆာကောင် ဖြစ်သွားပြီးတဲ့နောက် ခင်ဗျားရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကလည်း သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားပုံပဲ" ထိုအချိန်တွင် လုချင်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ ဆရာနှင့် ဓားသမားဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ဆရာ၊ အကြီးအကဲယန်... ကျွန်တော့်လက်တွေ ယားနေပြီ။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော့်ကို ဦးဆောင်ခွင့်ပေးပါ။ ဆရာတို့နှစ်ယောက်က နောက်ကနေ ပံ့ပိုးပေးမလားဗျ"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာ………." ဓားသမားမှာ မှင်သက်သွားပြီး သူ့နားသူ မယုံနိုင်ဖြစ်သွားရလေ၏။

သမားတော်ကြီးချန်ပင်လျှင် လုချင်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "အားချင်း... မင်း အတည်ပြောနေတာလား"

ထိုပုံရိပ်သည် ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူခြင်း မရှိဘဲ စွမ်းအားကြီးကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့... တပည့်က မကြာသေးခင်က ရထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု ထိုးထွင်းသိမြင်မှု တချို့ကို စမ်းသပ်ချင်နေလို့ပါဗျ" လုချင်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သမားတော်ကြီးချန်သည် လုချင်း၏ လေးနက်သော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ကောင်းပြီ... သွားပါ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ" ဆရာ့ခွင့်ပြုချက် ရသည်နှင့် လုချင်းသည် လေးနှင့်မြှားကို မြေပြင်ပေါ် ချထားပြီး အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

"ချန်ပေ့..." ဓားသမား စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။ "ပြဿနာ မရှိပါဘူး" သမားတော်ကြီးချန်က သူ့ကို လက်ကာပြပြီး တားလိုက်သည်။ "အားချင်းက သူ မသေချာတဲ့အလုပ် ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး။ သူ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုမှတော့ သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိမှာပါ"

ဓားသမား တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ ငြိမ်နေလိုက်ရပြီး လုချင်း၏ ကျောပြင်ကို စိုးရိမ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ လုချင်းသည် ယခင်က မော့ဖူကို သတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်က မော့ဖူသည် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးထားပြီး သမားတော်ကြီးချန်၏ ဓားချီကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသည်။ သူ့အသက်စွမ်းအား များစွာ လျော့နည်းနေပြီး အစီအရင်ကို စောင့်ရှောက်ရင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းနေခဲ့၏။

သို့သော် မော့ကျန်းမှာမူ အကောင်းဆုံး အခြေအနေရှိသော မော့ဖူထက်ပင် သိသိသာသာ ပိုပြီး သန်မာနေသည်။ ထို့ပြင် ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကိုလည်း ကျင့်ကြံထား၏။ ထို့ကြောင့် သူ ဤတိုက်ပွဲအပေါ် အကောင်းမမြင်ပေ။

"မင်း ဆင်းလာရဲတယ်ပေါ့" လုချင်း ခုန်ဆင်းလာပြီး သူ့ဆီ လျှောက်လာသည်ကို မြင်တော့ မော့ကျန်းမှာ အံ့သြသွားသည်။ မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်စေဘဲ သုံးယောက်စလုံးကို ပိုက်စိတ်တိုက် ဖမ်းဆီးရန် မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်းဟု သူ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ထိုကောင်လေးက ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာရဲသည်။

"ခင်ဗျားလို မိစ္ဆာကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျွန်တော့်ဆရာ လှုပ်ရှားစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်" လုချင်းသည် မော့ကျန်းနှင့် သုံးပေခန့်အကွာသို့ လျှောက်သွားပြီး အပြုံးလေးဖြင့် ရပ်လိုက်သည်။

"မင်းတစ်ယောက်တည်းလား" မော့ကျန်းသည် လုချင်းကို အထက်စီးမှ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တိမ်လွှာစီးမြို့မှ စောစီးစွာ ထွက်ပြေးလာခဲ့သဖြင့် နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူ မသိပေ။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့အဘိုးနှင့် အခြား အဓိပတိအကြီးအကဲ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းပြားများ ကွဲကြေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ ကပ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ မည်သို့ သေဆုံးခဲ့သည်ကို သူ မသိ။ လုချင်း၏ ခွန်အားကိုလည်း မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သူ့အတွက်တော့ ဒီကောင်လေးက သေလမ်းရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ရောက်လာသော သုံးယောက်ထဲတွင် သူ ကြောက်သည်မှာ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော သမားတော်ကြီးချန်နှင့် ဓားသမားသာ ဖြစ်သည်။ လုချင်းကိုမူ အစကတည်းက အလေးမထားခဲ့ပေ။

သူ့အာရုံခံစားမှုထဲတွင် လုချင်းသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။ စောစောက လုချင်း ပစ်လိုက်သော မြှားသုံးစင်းသည် သူ့ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပဲ" လုချင်း လက်အိတ်များကို စွပ်လိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်များကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မော့ကျန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာတော့၏။

"ခင်ဗျားနာမည်က မော့ကျန်းမလား။ ဟိုမော့ဖူဆိုတာ ခင်ဗျားအဘိုးပေါ့။ အတော်ပဲ... ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတချို့ ရထားလို့ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေတာ။ ခင်ဗျားပုံစံက သဲအိတ်ကောင်းတစ်လုံးနဲ့ တူတယ်။ လက်သီးချက်တစ်ချက်တောင် မခံနိုင်တဲ့ ခင်ဗျားအဘိုးထက် လက်သီးချက် ပိုခံနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာ..." မော့ကျန်း မှင်သက်သွားသော်လည်း လုချင်း စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။ ကျားဟိန်းသံတစ်ခုက သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မော့ကျန်း၏ ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်၍ တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဒီ ကျားဟိန်းသံ..." တောင်ပေါ်ဂိတ်တံခါးဝမှ ကြည့်နေသော ဓားသမား နားလည်သွားသည်။ စောစောက မြို့ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သော ကျားဟိန်းသံမှာ လုချင်း၏ လက်သီးသိုင်းကွက်မှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

"ဒီ လက်သီးသိုင်းကွက်" လုချင်း၏ လက်သီးစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၌ မော့ကျန်း၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုများ ပေါ်လာကာ လုချင်းကို လျှော့တွက်နေခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဤမျှ စွမ်းအားဖြင့် ထိုးနှက်နိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လုချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

သို့သော် ဒါတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် မလုံလောက်ပေ။ လုချင်း၏ လက်သီး ဝင်လာသည်ကို မြင်တော့ မော့ကျန်း မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ညာဘက်လက်ဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်၏။

ဘုန်း

လက်သီးနှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ အားကောင်းသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို ပေါက်ကွဲစေသည်။ စွမ်းအင်များ ပြန့်ကျဲသွားသည်နှင့် လုချင်းသည် ၁၀ လှမ်းကျော်ခန့် နောက်ဆုတ်သွားပြီးမှ ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနည်းငယ် နာကျင်သွားသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်၏။

"မသေဘူးလား" မော့ကျန်း အံ့သြသွားသည်။

သူ ယခု ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားကို သူ ကောင်းစွာ သိသည်။ အဆင့်မတက်မီကသာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ လက်သီးချက်မျိုး ခံရပါက မသေလျှင်တောင် မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဒီကောင်လေးကတော့ လက်ကောက်ဝတ် နာကျင်ရုံသာ ရှိပြီး သူ့သွေးနှင့်ချီပင် ကမောက်ကမ မဖြစ်သွားပေ။

ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် မဟာသခင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို ကျော်လွန်နေသော ဒီကောင်လေးက မည်သူနည်း။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လုချင်းထံမှ မည်သည့် မွေးရာပါနယ်ပယ် စစ်မှန်သောချီကိုမျှ သူ အာရုံမခံမိပေ။ လုချင်း သူ့ကို ထိုးလိုက်စဉ်က သွေးနှင့်ချီ စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဒီကောင်လေးက သာမန် မဟုတ်ဘူး

ယင်းအတွေးက မော့ကျန်း၏ ခေါင်းထဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အဘိုးထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်" လုချင်း သူ့လက်ကောက်ဝတ် အဆင်ပြေကြောင်း ခံစားမိပြီး မော့ကျန်းကို ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့စကားကြောင့် မော့ကျန်း၏ သူငယ်အိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "မင်းက သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း သိတယ်လား"

"ဟဲဟဲ... သွေးမိစ္ဆာ နည်းလမ်းက လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ၊ ကျွန်တော်က ဘာလို့ မသိရမှာလဲ" လုချင်း၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး အနေအထား ပြန်ပြင်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးပါတယ်၊ ကျွန်တော် အလေးအနက်ထားဖို့ ထိုက်တန်တယ်"

"မောက်မာလိုက်တာ။ မင်း စကားမပြောချင်မှတော့ သေလိုက်တော့။ ငါ့ရဲ့ သွေးမိစ္ဆာ နည်းလမ်းအောက်မှာ မင်း မောက်မာနိုင်ဦးမလား ကြည့်ကြတာပေါ့" မော့ကျန်း၏ မျက်နှာ ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပိုပြီး နီရဲလာသည်။ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် လုချင်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေထုကို ခွင်းလျက် သူ့လက်ဝါးဖြင့် လုချင်း၏ ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ပြီး ရိုက်ချလိုက်သည်။

သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် မော့ကျန်းသည် လက်နက် အသုံးပြုခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ အသန်မာဆုံး လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် မော့ကျန်း လက်မနှေးတော့ဘဲ သူ့စွမ်းအား ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ပါ၏။

သို့သော် မော့ကျန်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လုချင်း၏ ခေါင်းကို ချေမှုန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် လေးလံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သဖြင့် သူ့တိုက်ခိုက်မှုကလည်း ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားလေ၏။ ထိုရပ်တန့်သွားသော အခိုက်အတန့်တွင် လုချင်းတစ်ယောက် သူ့လက်အောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခါ၌ လုချင်း၏ ခေါင်းကို ချေမှုန်းရမည့် လက်သည် လေကိုသာ ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။ ထို့ပြင် သူ့တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထိတ်သွားကာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ" မော့ကျန်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ လုချင်းကို တစ်ကိုက်ခန့် အကွာတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဝါရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

"ဒါက ကျွန်တော် နားလည်ထားတဲ့ နည်းစနစ်အသစ်ပဲ"

မော့ကျန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကို မြင်တော့ လုချင်းကလည်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစကတော့ ခင်ဗျားအဘိုးပေါ်မှာ စမ်းသပ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက သိပ်အားနည်းလွန်းတော့ ကျွန်တော့်လက်သီးတစ်ချက်လေးတောင် မခံနိုင်ဘူးလေ။ ခင်ဗျားရဲ့ သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ်က အများကြီး ပိုသန်မာတော့ ဒီသိုင်းကွက်ကို စမ်းသပ်ဖို့ အတော်ပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် လုချင်း ရှေ့သို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး မော့ကျန်းဘက်သို့ လေထဲမှ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ မော့ကျန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ထပ်မံ လေးလံသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချင်းက သူ့မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ပြီးနောက်မှ သူသည် မော့ကျန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာ၌ ပြန်ပေါ်လာရာ မော့ကျန်း၏ နှလုံးတည့်တည့်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်တော့၏။

ဘုန်း

ထူးဆန်းသော စွမ်းအားအောက်တွင် မော့ကျန်းမှာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့သလို ကာကွယ်နိုင်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ဘဲ လုချင်း၏ လက်သီးချက်ကို ရင်ဘတ်တည့်တည့်၌ ခံယူလိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့လေသည်။