အခန်း (၃၅၇-၃၅၈)

အခန်း (၃၅၇) - ဖမ်းမိပြီနော်၊ စုရွှန်းချင်း၊ သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်၊ မိစ္ဆာမျက်လုံးနှင့် စင်ကြယ်သော ယန်မက်မွန်သစ်သားဓား

မိုးကြိုးအတတ်သည် လောကရှိ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ယန်စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းတူး မြို့ကြီးမှာမူ အမင်္ဂလာဓာတ်များ စုစည်းရာ၊ ရန်ငြိုးအာဃာတများနှင့် သေလူများ ပြည့်နှက်နေသည့် အလွန်တရာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျလှသော အရပ်ဒေသ ဖြစ်သည်။

ဤအရာနှစ်ခုမှာ ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြ၏။

လီယန်ချူ အသုံးပြုလိုက်သော မိုးကြိုးငါးပါး အဆောင် ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လှုပ်ခတ်မှုမှာ ယခင်က သူအသုံးပြုခဲ့သည့် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တုံး ကဲ့သို့သော နတ်လက်နက်များထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းမှာ တစ်မြို့လုံးကို တုန်ဟီးသွားစေသည့်အလားပင်။

သို့သော်လည်း အနီးနားရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်သတ္တဝါများမှာမူ ဤကဲ့သို့သော လောကကြီး၏ အာဏာစက်ကြောင့် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြရသည်။

ထိုချောက်ကမ်းပါးနက်ကြီး၏ အောက်ခြေမှ ဝိညာဉ်မျက်နှာကြီးနှင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိစ္ဆာသစ်ပင် တို့မှာ အမင်္ဂလာဓာတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မိစ္ဆာများဖြစ်သည့်အလျောက် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားကြတော့သည်။

ထိုရလဒ်က စုရုံးရောက်ရှိလာကြသော ဝိညာဉ်အပေါင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူထပ်လှသော သွေးချီအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ တိမ်တိုက်များအလား ထိုးတက်နေသည်။

၎င်းမှာ ဤဖုန်းတူးမြို့ကြီး၏ အငွေ့အသက်များနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန် ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအရှိန်အဝါမှာ ယခင်က ကျန်းထင်ရှန်း နယ်မြေ ၌ တွေ့ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမို အာဏာစက်ပြင်းထန်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

လီယန်ချူသည် နဂါးငါးပါး စက်ဝိုင်း ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

တောက်လောင်နေသော မီးနဂါးငါးကောင်မှာ ဟိန်းဟောက်၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမိစ္ဆာသစ်ပင်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ပင် ဝါးမျိုလိုက်တော့သည်။

မီးသည် သစ်သားကို နိုင်၏

နဂါးငါးပါး စက်ဝိုင်း မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်လက်နက်များကို တုပပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သလို မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင် တန်းရန်ကျီ ၏ ဝှက်ဖဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်သဖြင့် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ယခုအခါ မိစ္ဆာသစ်ပင်ကြီးမှာ မီးနဂါးများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်လှသော အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာလည်း မီးတောက်များ၏ အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံနေရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ သေလုမျောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

စောစောက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဂမ္ဘီရဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးအဖြစ် နိုးထလာစဉ်က ရှိခဲ့သည့် ကောင်းကင်တုန်ဟီးမတတ် အရှိန်အဝါများမှာ တစ်စက်ကလေးမျှ မကျန်တော့ချေ။

မိစ္ဆာသစ်ပင်ကြီးက စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးပြီး တွန့်လိမ်နေသော သစ်မြစ်များပေါ်ရှိ သေလူများမှာလည်း မရပ်မနား အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြပြီး အဘိုးအို၊ ကလေးသူငယ်၊ အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသားများ၏ အသံပေါင်းစုံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် နာကျင်ခံခက်လှသော အသံများ ဖြစ်ကြသည်။

"မလောင်ပါနဲ့တော့"

"မီးတွေက တအားကြီးတာပဲ"

"ငါတို့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ ငါတို့ကို လွှတ်ပေးပါ"

ထိုသေလူများမှာ ယခုအခါတွင်မူ အသည်းခိုက်မတတ် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေကြပြီး ၎င်းမှာ လူတို့၏ စာနာစိတ်ကို လှုံ့ဆော်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူတို့သည် အသက်ရှင်စဉ်က မီးလောင်ကျွမ်းမှုကို ခံရစဉ်ကကဲ့သို့ အသနားခံနေကြခြင်းပင်။

"မိစ္ဆာတွေက ငါ့ရဲ့ တာအိုစိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား "

"သေစမ်း "

လီယန်ချူ၏ လေသံမှာ အေးစက်လှပြီး ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခုမှာ လေထဲ၌ ကြီးမားလာပြီး တောက်ပသော နတ်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်အပြည့် ဖုံးလွှမ်းသွားသော နတ်မီးတောက်များမှာ မိစ္ဆာသစ်ပင်ကြီးကို တစ်ခဏချင်း ရစ်ပတ်လောင်ကျွမ်းစေတော့သည်။

ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်တုံး

မိစ္ဆာသစ်ပင်ပေါ်ရှိ သေလူများမှာ အေးစက်သော မျက်နှာများဖြင့် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

ထိုအရာများမှာ မူလကတည်းက သေပြီးသား အရာများသာ ဖြစ်ကြ၏။

အဆင့်မြှင့်ထားသော မိုးကြိုးငါးပါး အဆောင် ဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်လက်နက် နှစ်ခု၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မိစ္ဆာသစ်ပင်ကြီးမှာ မကြာမီမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လောကကြီးအတွင်းမှ အပြီးအပိုင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ဖုန်းတူးအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သော ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဂမ္ဘီရဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်မျက်နှာကြီးမှာမူ နဂါးငါးပါး စက်ဝိုင်း ထွက်ပေါ်လာကတည်းက ရုန်းကန်၍ ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အာဏာစက်ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးငါးပါး အဆောင် ကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်မှာ ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့် အရှိန်မှာ သိပ်မမြန်လှပေ။

လီယန်ချူသည် လျှပ်စီးလက်သည့်အလား လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် မိစ္ဆာသစ်ပင်ကို သုတ်သင်ပြီးနောက် ဓားကိုကိုင်ကာ နောက်ကနေ တိုက်ရိုက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း

သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြေးလွှားနေပြီး မြေပြင်မှာလည်း တုန်ခါနေကာ နဂါးနှင့် ဆင်အလား အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသည်။

အမင်္ဂလာဓာတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အဘွားအိုတစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်မျက်နှာကြီးနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော လီယန်ချူ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိတ်ဆို့မိသွားသည်။

ဒုန်း

ထိုအဘွားအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပူပြင်းလှသော သွေးချီအရှိန်အဝါနှင့် တိုက်မိရုံဖြင့် ထိုအဘွားအိုမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားရခြင်းပင်။

ဖုန်းတူးမြို့အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်များနှင့် မိစ္ဆာများမှာ ခြေလှမ်းများ တန့်သွားကြရသည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဆောင်ခက်မများမှာ အပြည့်အဝ ပွင့်နေပြီး အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော စင်ကြယ်သော ယန်သွေးချီ များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အစီရင်ဝတ်စုံ တစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပသော နတ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နေပြီး ၎င်းမှာ သိုင်းပညာဖြင့် တာအိုသို့ဝင်ကာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းသည့် လမ်းစဉ်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေသည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စုစည်းထားသော ဆေးဝါးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု အာနိသင်များမှာ အစီရင်ဝတ်စုံ ၏ လည်ပတ်မှုအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

မူလကပင် သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ၍ တိုးတက်လာပြန်သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ချောက်ကမ်းပါးနက်ကြီးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်မျက်နှာကြီးကို မှီသွားတော့သည်။

"ဖမ်းမိပြီနော် "

လီယန်ချူ၏ လေသံမှာ အေးစက်လှသည်။

ထိုဝိညာဉ်မျက်နှာကြီး၏ အမူအရာပေါ်တွင် လူသားကဲ့သို့ ခံစားချက်များ ပေါ်လာပြီး သိသိသာသာပင် ကြောက်ရွံ့နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ချွင်

လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက်ကို ခွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ခွန်အားကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်ကြီးမှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သွေးချီများမှာ သက်တံ့အလား တောက်ပနေကာ လီယန်ချူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။

ဝုန်း

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်မျက်နှာကြီးမှာ တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါအောက်တွင် အပြီးအပိုင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်မှာလည်း လွင့်စင်ကာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဖုန်းတူးအတွင်း၌ အမင်္ဂလာဓာတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာလေးတစ်ဦးမှာမူ ဓားကိုကိုင်ကာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်။

ဤမြို့တစ်မြို့လုံးရှိ အေးစက်လှသော ဝိညာဉ်များကြားတွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ကိုယ်တည်းဖြင့် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို အာခံနိုင်သည့်အလား အာဏာစက်ပြင်းထန်လှသည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသည်လား

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားခြေလှမ်း တာအိုအတတ် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်ချင်းလန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"သွားစို့ "

သူသည် ဖန့်ချင်းလန်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဤမြို့ဟောင်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"သတိထား "

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိမထားမိပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် နောက်တစ်ခဏတွင် တိုက်ရိုက်ပင် နောက်သို့ လှည့်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။

ထက်မြက်လှသော ဓားသွားမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ထိမှန်သွားပြီး ထူးဆန်းလှသော မျက်လုံးတစ်လုံးမှာ လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဝဲပျံနေသည်။

၎င်းမှာ ယခင်က ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် မျက်လုံးနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။

သို့သော် ဤတစ်လုံးမှာမူ သွေးများ ယိုစီးနေသော မျက်လုံးအစစ် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထွင်းထုထားသည့် အရာမဟုတ်ဘဲ လူသား၏ အာရုံကြောများနှင့် ဆင်တူသော အရာများပါ ပါဝင်နေသဖြင့် မြင်ရသူကို ရင်ထိတ်စေသည်။

၎င်းသည် လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ အသံတိတ် လိုက်ပါလာခြင်းဖြစ်ပြီး လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလားပင်။

ထိုမျက်လုံးပေါ်တွင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက် မဟုတ်ဘဲ လောကကြီးနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီသော ထူးဆန်းသည့် အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာ လား"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ကျန်းထင်ရှန်း နယ်မြေ အတွင်း၌လည်း မိစ္ဆာများနှင့် ထူးဆန်းသော လူရုပ်ထုများ ရှိခဲ့သည်။

သူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဖက်လူမှာလည်း ထိုအရာ၏ အငွေ့အသက်ကို မှတ်မိနေကြောင်း သိသာလှသည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အေးစက်သွားသည်။

ဝိညာဉ်သတ္တဝါများထက်စာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် မိစ္ဆာများက ပိုမို ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလှပြီး အမျိုးအစားများမှာလည်း စုံလင်လှသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူသည် မာ နတ်ဘုရား ၏ အကြွင်းအကျန် မှတ်ဉာဏ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသလို ကျန်းထင်ရှန်း နယ်မြေမှာ မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားရပုံ၊ တာအိုအမွေအနှစ်များ ပြတ်တောက်သွားရပုံတို့ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာများကို အလွန်ပင် မုန်းတီးလှသည်။

"သွားစမ်း "

သူသည် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဓားအလင်းတစ်ခုမှာ ပျံသန်းသွားပြီး ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံးကို မြေပြင်ပေါ်၌ တိုက်ရိုက်ပင် စိုက်ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုမျက်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော နက်ရှိုင်းလှသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များကြောင့် ဝိညာဉ်အချို့ပင်လျှင် စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

၎င်းမှာ မူလက တာအိုဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက ဖန့်ချင်းလန်ကို ယဇ်ပူဇော်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် ယဇ်ပလ္လင်၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ၎င်းမှာ လွတ်မြောက်လာပြီး သွေးချီအရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော လီယန်ချူ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာကာ လူရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချ၍ လူ့လောကသို့ ပြန်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအရာမှာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မြေပြင်တွင် စိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ဝမ်းသာသွားသော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုဓားမှာ အကြမ်းစား ထွင်းထုထားသော မက်မွန်သားဓား တစ်လက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မဟာဝက်ဝံကြယ်ခုနစ်လုံး အမှတ်အသားများ ပါရှိသည်။

၎င်းမှာ ကျင်းကွမ်းဘုရားကျောင်း မှ ယွီရှုးရဟန်းတော်၏ လက်ဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ရာ မက်မွန်သားဓားပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော ယန်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဒုန်း

ထိုထူးဆန်းသော မျက်လုံးမှာ တစ်ခဏချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှံ့နွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မက်မွန်သားဓားမှာမူ တစ်စက်ကလေးမျှ ဖုန်မတင်ဘဲ စင်ကြယ်နေပြီး လီယန်ချူက သိုလှောက်အိတ် အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်း ထွက်ပေါ်ရာတွင် ပုံရိပ်ပင် မမြင်ရဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း လီယန်ချူ၏ ဤတာအိုအတတ်မှာ တကယ့်ကို ဓားနတ်သမီး၊ ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါအတိုင်းပင်။

မြို့ဟောင်း၏ အရိပ်အောက်တွင် ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အဝတ်အစားများ မသပ်မရပ်ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"စင်ကြယ်သော ယန်မက်မွန်သားဓား ..."

မက်မွန်သားသည် သစ်သားငါးမျိုးတွင် အနှစ်သာရ အရှိဆုံးဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် အစွမ်းထက်လှသော နတ်သစ်သား ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ထိုမက်မွန်သားဓားမှာမူ မဟာဝက်ဝံကြယ်ခုနစ်လုံး အမှတ်အသားပါရှိသဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာတွင် အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဖုန်းတူးအတွင်း၌ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ဆထက်ထောင်မက တိုးပွားနေပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ထိုဓားပေါ်တွင် သူမကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

"ဒီလူငယ်က ဘယ်တာအိုကျောင်းက တပည့်လဲ မသိဘူး၊ ဒီလောက်အထိ ပြတ်ပြတ်သားသား သတ်ဖြတ်နိုင်သလို နတ်လက်နက်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေတယ်၊ စောစောက သူနဲ့ ရန်သူမဖြစ်ခဲ့တာ ကံကောင်းတယ် "

ထိုအမျိုးသမီး၏ ရုပ်ရည်မှာ လှပပြီး လူရှင်တစ်ဦးနှင့် ဆင်တူသော်လည်း သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် အလောင်းကောင် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူမကား ဝူဆန်းမိစ္ဆာအိုကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စုရွှန်းချင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဗီဇစိတ်ဖြင့် သူမသည် စောစောက ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း ထိုအဖြူရောင်အလင်းလုံးကို ဝင်ရောက်လုယူခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူမသည် ဤမြို့ဟောင်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၃၅၈) - မိုးထိအောင် မြင့်မားသော လက်ဝါးကြီး၊ဝိညာဉ်တံခါး ပွင့်ခြင်း၊ တုန်းယွဲ့ဧကရာဇ် နတ်ကွန်းနှင့် နဂါးမင်းကြီးက မစတာလား ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေကို ဝါးမြိုမှာလား

အမှန်တကယ်ပင်

ထိုတာအိုဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ပြီး အမြတ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ဝူဆန်းမိစ္ဆာအိုကြီး လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဖုန်းတူး မြို့အတွင်းရှိ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိစ္ဆာသစ်ပင်လည်း ပျက်စီးသွားပြီ။

ချောက်ကမ်းပါးနက်ကြီးထဲမှ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး၏ အကြွင်းအကျန် ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်မျက်နှာကြီးလည်း သေဆုံးသွားပြီ။

မြို့ဟောင်း ယဇ်ပလ္လင်အတွင်း ပိတ်လှောင်ထားသည့် မိစ္ဆာမျက်လုံးလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုရွှန်းချင်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ပုတ်လိုက်မိသည်။

နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်စိတ်များ မပြယ်သေးချေ။

"ဒီတာအိုဆရာလေးက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တအားပြင်းတာပဲ "

သူမသည် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖျောက်ကွယ်ကာ မြို့ဟောင်းအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံမှုအထိ ရောက်ရှိခဲ့သူပီပီ ယခုအခါ ပြဿနာအချို့ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝှက်ဖဲအချို့ ကျန်ရှိနေသေး၏။

စုရွှန်းချင်း အားကိုးသည်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု မဟုတ်ဘဲ အခြေအနေကို ကြည့်၍ ဆုံးဖြတ်တတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စုရွှန်းချင်း ထွက်ခွာသွားသော ဘက်သို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

သူသည် သိုင်းပညာဖြင့် တာအိုသို့ ဝင်ခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ထောင်သောင်းချီသော လေ့ကျင့်မှုများမှ ရရှိလာသည့် အလိုလိုသိစိတ် မှာ ထူးခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်မထားလျှင် သူ့ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

စုရွှန်းချင်းသည် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်မရသေးသဖြင့် စောစောက သူမ၏ ကြည့်လိုက်သော အကြည့်တစ်ချက်မှာ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ဝိညာဉ်မြို့တော်အတွင်း၌ အမင်္ဂလာဓာတ်များ ဝန်းရံနေပြီး ရန်ငြိုးအတေးများဖြင့် ကြည့်နေကြသော အကြည့်များမှာ အနှံ့အပြား ရှိနေသဖြင့် သူလည်း အလွန်အမင်း ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ဂါး...

ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးတွင် နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်မြို့လုံးရှိ ဝိညာဉ်များမှာ မည်သူမျှ မချွင်းချက်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

၎င်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုအပေါ် အလိုလို ရှိနေသည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို သိမြင်ခြင်းပင်။

ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ ဖုန်းတူးအတွင်း၌ နိုးထလာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မှိန်မှိန်လေး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ နွားနှင့်တူသယောင်ရှိသော်လည်း နွားမဟုတ်ပေ။

ထိုအရာ၏ ကြီးမားပုံမှာ ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဤမြို့ဟောင်းနီးပါး ရှိနေပေသည်။

၎င်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဖုန်းတူးအတွင်းရှိ ရှေးဟောင်း တန်ခိုးရှင်ကြီးကို နှိုးလိုက်မိပြီ ထင်ပါ့။

ထိုအလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အနက်ရောင်အရိပ်ကြီးက အောက်ဘက်သို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် လူကို အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားစေသည်။

ဝိညာဉ်များစွာမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းကာ တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်နေကြပြီ။

ဖန့်ချင်းလန် လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ဖြူလျော်သွားရသည်။

သူမသည် လီယန်ချူကို မသိမသာ ကြည့်လိုက်မိရာ လီယန်ချူမှာမူ ခါးကို မတ်မတ်ဆန့်၍ အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ထိုကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်း တန်ခိုးရှင်ကို စိုးရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်း ဝုန်း

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ထိုရှေးဟောင်း တန်ခိုးရှင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဖုန်းတူးဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားသော ဖိအားပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကိုယ်ပွားမဟုတ်ဘဲ ပုံရိပ်ယောင် ကဲ့သို့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမျှနှင့်တင် ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"သွားစို့"

"ဒီအရာရဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ကို တက်နေတာပဲ၊ သိသာတယ်၊ ဒါက ဖုန်းတူးမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ တားမြစ်ထားတဲ့ တန်ခိုးရှင် ပဲ၊ ငါတို့ တိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး"

ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်စိုးရိမ်နေမိသည်။

လီယန်ချူ စိတ်တိုပြီး ထိပ်တိုက် သွားတိုးမည်ကို သူမ စိုးရွံ့နေခြင်းပင်။

လီယန်ချူမှာမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေ၏။

သူက ဖန့်ချင်းလန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့"

"ဒီလိုအရာမျိုး ထွက်လာပြီဆိုမှတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီဇာတ်လမ်းကို သိမ်းဖို့ ထွက်လာရတော့မှာပေါ့"

ဖန့်ချင်းလန်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားရသည်။

လီယန်ချူမှာ ဤခရီးအတွက် ဝှက်ဖဲတစ်ခုခု ပါလာသေးတာလား။

သူမသည် လီယန်ချူကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

အခု လီယန်ချူက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေပြီလား။

အမှန်တကယ်ပင်

မိုးထိအောင် မြင့်မားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့်အလားပင်။

"သတ္တိရှိလှချည်လား"

ဘုရားသခင်တစ်ပါး နိုးထလာသည့်အလား ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂါး...

ထိုရှေးဟောင်း တားမြစ်တန်ခိုးရှင်ကြီးက ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်ရာ ၎င်း၏ အသံထဲတွင် ရန်ငြိုးများနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဖုန်းတူးအတွင်းရှိ အမင်္ဂလာဓာတ်များမှာလည်း ဒီရေတက်လာသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သို့သော် ထိုမိုးထိအောင် မြင့်မားသော လက်ဝါးကြီးက တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး တောင်များပါ ပြိုကျမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်လှသော လေလှိုင်းကြီးများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

အင်အားနည်းသော ဝိညာဉ်များမှာမူ ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးကာ ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်သွားကြရသည်။

မြို့ဟောင်းအတွင်းရှိ အိမ်ခြေများမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခိုင်ခံ့လှသော မြို့ရိုးကြီးများမှာလည်း ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားရသည်။

နေရာအနှံ့မှာ ပျက်စီးနေသော အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ထိုကြီးမားလှသော အနက်ရောင်အရိပ်ကြီးမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို ပြန်လည် နှိမ်နင်းကာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ပိတ်လှောင်လိုက်ခြင်းပင်။

နေရာတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လီယန်ချူကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဤအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လောကတုန်ဟည်းစေမည့် ပါရမီရှင်ကြီးက လီယန်ချူနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိနေသည်လား။

လီယန်ချူက ဖန့်ချင်းလန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အများကြီး မတွေးနဲ့ဦး၊ ဒါက ငါ ခန့်မှန်းကြည့်တာ"

ဖန့်ချင်းလန်မှာ မယုံနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း လီယန်ချူက ထပ်မံ၍ ရှင်းမပြတော့ချေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် လန့်သွားမိသည်။

ဤဖုန်းတူးမြို့ကြီး၏ အနက်အရှိုင်းမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုနက်နဲလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဖုန်းတူးမြို့အပေါ် ပိုမို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက ဖုန်းတူးအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စစ်သည်များ လမ်းလျှောက်ခဲ့စဉ်က ဝူဆန်းမိစ္ဆာအိုကြီးနှင့် စုရွှန်းချင်းကဲ့သို့သော တန်ခိုးရှင်များကိုပင် ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်ကတည်းက သူ သံသယရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုဖုန်းတူးအတွင်း၌ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို သတ်မှတ်ပေးနေသည့် အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိနေမလားဆိုသည်ကိုပင်။

အထူးသဖြင့် အမင်္ဂလာဓာတ်များစွာနှင့် တားမြစ်တန်ခိုးရှင်များစွာမှာ နိုးထလာခြင်းမရှိဘဲ ဖုန်းတူး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများ၌ အိပ်မောကျနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဖုန်းတူး၌ အလွန်အစွမ်းထက်သော တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးရှိနေပြီး ထိုမိစ္ဆာများနှင့် ဝိညာဉ်များကို တားမြစ်နယ်မြေများအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

ယခုအခါ မြို့ဟောင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မြို့ထဲသို့ စီးဝင်လာကြသော ဝိညာဉ်များမှာလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြသည်။

လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်ကိုခေါ်၍ နတ်ဆိုးတံတားလေး ဆီသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အလင်းနှင့် အမှောင်တွင် အစီအစဉ်ရှိသည်၊ အသက်နှင့် သေခြင်းမှာ ကွဲပြားသည်၊ ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာကြလော့"

တောက်ပလှသော နတ်အလင်းတစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ဝုန်း

နက်နဲပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်တံခါး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရုတ်တရက်

ဝိညာဉ်တံခါးမှာ ပွင့်သွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခွန်အားကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန် နွေးထွေးလှသည်။

ပြင်းထန်လှသော ခေါင်းမူးဝေမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူ မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အမွှေးနံ့သာနံ့များဖြင့် သင်းပျံ့နေသော နတ်ကွန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ထွက်လာပြီလား"

သူ မယုံနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေမိသည်။

ဤမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

စောစောက မိုးထိအောင် မြင့်မားလှသော လက်ဝါးကြီး၏ ပိုင်ရှင်မှာ မည်သူနည်း။

အဘယ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ပင် အပြင်သို့ ပို့ပေးလိုက်ရသနည်း။

ဖန့်ချင်းလန် မှာလည်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ

သူတို့နှစ်ဦးသည် နတ်ကွန်း၏ ရှေ့ဆောင်ခန်းမသို့ ရောက်လာကြရာ ၎င်းမှာ တုန်းယွဲ့နတ်ကွန်း တစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ တုန်းယွဲ့ဧကရာဇ် ကို ကိုးကွယ်ထားသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘွဲ့အမည် အပြည့်အစုံမှာ တုန်းယွဲ့ ထိုက်ရှန်း ထျန်းချီ ရန်ရှန့် ဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီး ထိုက်ရှန်းဖူကျွင်း ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်လောကရှိ ယမမင်းဆယ်ပါးနှင့် ငရဲတစ်ဆယ့်ရှစ်ထပ်လုံးကို အမြင့်ဆုံး အုပ်ချုပ်စီရင်သူ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

"စောစောက ဖုန်းတူးထဲမှာ ဝိညာဉ်တွေကို ဖမ်းပြီး မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ"

"ဘာကြောင့် ငါတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီတုန်းယွဲ့ဧကရာဇ် နတ်ကွန်းဆီ ပို့ပေးလိုက်ရတာလဲ"

သင်းပျံ့နေသော အမွှေးနံ့သာနံ့များနှင့် လူသားတို့၏ အငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ လီယန်ချူ တွေးတောနေမိသည်။

ဤဖုန်းတူး၏ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။

သူသည် ထိုနေရာအပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် တုန်းယွဲ့ဧကရာဇ်ကို အလေးအမြတ်ပြု ကန်တော့ကြပြီးနောက် နတ်ကွန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို စုံစမ်းကြည့်လိုက်ရာ...

ယန်ချွမ်းနယ်မြေ ၏ မြို့တော်ပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ချွမ်းနယ်မြေမှာ ပေ့ဖုန်း နှင့် ဖေးယွန်း နယ်မြေနှစ်ခုစလုံးနှင့် ထိစပ်နေသော နေရာဖြစ်သည်။

ယန်ချွမ်းမြို့တော်မှာ လူဦးရေ များပြားလှပြီး လမ်းဘေးဝဲယာရှိ ဆိုင်ခန်းများမှာလည်း စီတန်းနေကာ အလွန်ပင် စည်ကားလှသည်။

မြို့လယ်ရှိ ရင်ပြင်ကြီးပေါ်တွင် ကျူးချွဲ ကျောက်ထုရုပ်ထုကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

၎င်းမှာ ယန်ချွမ်းကို စောင့်ရှောက်သည့် နတ်သတ္တဝါဖြစ်ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ မိုးလေဝသ မှန်ကန်စေရန် စောင့်ရှောက်ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထိုရင်ပြင်ကြီးကိုလည်း ယခင်မျိုးဆက် ယန်ချွမ်းမင်းကြီးက ဖုန်းရွှေပညာရှင်များ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတော်များနှင့် တာအိုပညာရှင်များကို ပူးပေါင်းစေ၍ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းအတွက် ငွေကြေး၊ ပစ္စည်းနှင့် လူအင်အား အမြောက်အမြား အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး တုန်းယွဲ့နတ်ကွန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လမ်းတစ်လျှောက် ကြားရသည့် စကားများမှာ ကျူးချွဲအကြောင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ နဂါးနန်းတော် မှ ရေနတ်သားများနှင့် နဂါးစစ်စစ် ကိုယ်ထင်ပြခြင်း အကြောင်းပင်

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ယန်ချွမ်းကို ဖြတ်စီးသွားသော ရှဟယ် မြစ်လက်တက် ဖြစ်သည့် ချူကျန်း မြစ်တွင် ရေကြီးခဲ့သည်။

ကန်ပေါင်များပင် ကျိုးပေါက်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူအများအပြား ဘေးအန္တရာယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချူကျန်းမြစ်အတွင်းရှိ နဂါးမင်းကြီး ကိုယ်ထင်ပြခဲ့သဖြင့် ထိုကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို ငြိမ်းအေးစေခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တည်းခိုရန် နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ကြရာ တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ကြားရသမျှမှာလည်း နဂါးမင်းကြီး ကိုယ်ထင်ပြသည့် အကြောင်းများသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်တစ်ပေါက်နှင့် ပိုမို ချဲ့ကားပြောဆိုနေကြခြင်းပင်။

တည်းခိုခန်းရှေ့ရှိ အဘိုးအိုတောင်းရမ်းသူတစ်ဦးကမူ ရူးကြောင်ကြောင်နှင့် တစ်ခုခုကို ပြောနေသည်။

"နဂါးမင်းကြီးက လူသားတွေကို ဝါးမြိုတော့မယ်၊ လူပေါင်း တစ်သိန်းကို ဝါးမြိုပြီးမှ သူက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းမှာ ယန်ချွမ်းမှာ မကြာခင်မှာ ငိုကြွေးသံတွေ ပြည့်နှက်တော့မယ် "

ထိုကဲ့သို့ ကောလာဟလများ ဖြန့်ဝေနေသဖြင့် ထိုအဘိုးအိုမှာ မကြာမီမှာပင် အဝေးသို့ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။