အခန်း (၁၃၅၉-၁၃၆၀)

အခန်း (၁၃၅၉) - ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် အခြားသူများမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် စစ်ဆေးပွဲ အောင်မြင်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ စတင်တက်လှမ်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

ဤသည်မှာ စစ်ဆေးပွဲ ကာလအတွင်း၌ တစ်ဖက်လူသည် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် တစ်ဖက်၌ တိုက်ခိုက်ရင်း ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြားရသည်အထိ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို မည်သို့ ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်၌ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မည်သို့ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သနည်း။

"ကောင်းတယ်... ငါတောင် မျက်စိမှောက်သွားတော့မလို့ပဲ"

လင်းတုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခုနက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော မကျေနပ်မှု အနည်းငယ်မှာလည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ပြီး စစ်ဆေးပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ ရွေးချယ်ပွဲများတွင် မကြာခဏ မြင်တွေ့ရတတ်သည့် အရာဖြစ်သည်။

သို့သော် အချို့မှာ ဖိနှိပ်မထားနိုင်ဘဲ စစ်ဆေးပွဲအတွင်းမှာပင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားတတ်ကြသည်။

အချို့မှာမူ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို မရရှိကြချေ။

ကျင့်ကြံခြင်းကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ ရလဒ်ကောင်းကိုလည်း ရယူနိုင်ပြီး၊ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော သူတစ်ဦး ပေါ်လာတိုင်း ရတနာတစ်ခု ကောက်ရသကဲ့သို့ပင် မှတ်ယူနိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ တစ်သုတ်တည်း တက်လာသူများထဲတွင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပါဝင်နေခြင်းသည် အခြားအဖွဲ့များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အပြတ်အသတ် အသာစီးရရန် လုံလောက်သော အခြေအနေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အရူးအမူး စီးဝင်နေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း အဆက်မပြတ် အသွင်ပြောင်းလဲနေသည်။

တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၏ ဘေးဒုက္ခကိုးခု ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ယခု ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ ဖန့်ချန်အတွက် ရေစီးကြောင်းအတိုင်း လှေစီးရသကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့နေပြီး မည်သည့် အခက်အခဲမျှ မရှိချေ။

ထိုလှေကြီးပေါ်မှ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ သတိပြုမိသွားကြပုံရပြီး မကြာမီမှာပင် အခြားသော လှေအချို့ထံမှလည်း အလားတူ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... အခု ဒီအချိန်မှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းမယ့်သူ ၄၃ ယောက် ရှိတယ်။ ဒီထဲမှာ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြား ရထားတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် ငွေရောင်ရထားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေလည်း ပါဝင်နေမှာပဲ"

လင်းတုန်းက ခပ်အေးအေး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူ ခုလေးတင် လက်ခံလိုက်သော ဤတပည့်သည်လည်း တစ်ပြိုင်တည်း တက်လှမ်းနေသဖြင့် တော်သေးသည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

မဟုတ်လျှင် စစ်ဆေးပွဲ အပြီးသတ်သွားသည့်အခါ ထိုအုပ်စု၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် မျက်နှာငယ်ရပေလိမ့်မည်။

"ဒီလောကမှာ ပါရမီရှင်တွေက ဒီလောက်တောင် များနေတာလား..."

ယွီဝူရှီးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော သူသည် မိမိကဲ့သို့ တည်ရှိမှုမျိုးမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မှ ကျွယ်မင်နန်းတော်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီး၏ လက်အောက်တွင် သူ့ကဲ့သို့သော သူများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရတော့သည်။

သူသည်ပင် ထိုအထဲတွင် အထူးခြားဆုံး မဟုတ်ခဲ့ချေ။

"လောကမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပါရမီရှင်ချင်းလည်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက် ရှိတယ်"

လင်းတုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ရှင်းပြသည်

"မင်းတို့က ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တွေ မဟုတ်ဘဲ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဖြစ်ဦးတော့၊ တခြားသူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာတာကိုက အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီစစ်ဆေးပွဲမှာ ကြေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြား ရနိုင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ ရသလို၊ ငွေရောင် ကျောက်စိမ်းပြား ရတဲ့သူဆိုရင် လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ တစ်ယောက်မှတောင် မရှိဘူး "

"မင်းတို့နဲ့ သူတို့ကြားက ကွာဟချက်က အထင်အရှားပဲ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တွေ ဆိုရင်တော့ ဒီလိုစစ်ဆေးပွဲမျိုးမှာ အနည်းဆုံး ကြေးနီရောင် ရကြတာပဲ။ ငွေရောင်တို့၊ ရွှေရောင်တို့ ဆိုတာကလည်း သူတို့အတွက် အေးဆေးပဲပေါ့"

"ရှူးးး"

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နိုင်ပါဦးမလား အစွမ်းထက်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား

"ဒါလေးနဲ့ပဲ အံ့သြနေကြတာလား "

လင်းတုန်းက ခပ်နောက်နောက် အကြည့်ဖြင့် သူ၏ ခါးမှ ငွေရောင်သန်းနေသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်

"ကျုပ်တုန်းက စစ်ဆေးပွဲ ဝင်ခဲ့စဉ်ကလည်း ငွေရောင်ကျောက်စိမ်းပြား ရခဲ့တာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီနေ့မှာ အဆင့် ၃ မသေမျိုးအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီး မသေမျိုးအရှင်သခင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနိုင်တာပေါ့"

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လင်းတုန်းသည် ငယ်စဉ်က ငွေရောင်ကျောက်စိမ်းပြား ရရှိခဲ့သူဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

စစ်ဆေးပွဲကို ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးမှသာ ငွေရောင်ကျောက်စိမ်းပြား ရရှိရန် မည်မျှ ခဲယဉ်းကြောင်း သူတို့ သိကြရသည်။

ထိုကျောက်စိမ်းပြားသည် လင်းတုန်း၏ လက်ရှိ အဆင့် ၃ မသေမျိုး ကျင့်ကြံခြင်းထက်ပင် သူတို့ကို ပို၍ အံ့သြရိုသေစေတော့သည်။

လင်းတုန်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ အဆင့်တက်ခြင်းကို ပြင်ပမှ မနှောင့်ယှက်နိုင်စေရန် တားမြစ်ချက်တစ်ခု ကို လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ ခင်းကျင်းလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ပြောပြသည်

"အရင်က လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ဖူးတယ်။ သူ့ကို အထက်သုံးနယ်မြေက ဘယ်လို ထိပ်တန်းအင်အားစုမှာပဲ ထားထား၊ ဘယ်သူနဲ့မှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ထူးချွန်တဲ့သူပဲ"

"ဒါဆိုရင်... အဲဒါက..."

ယွီဝူရှီးနှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"အဲဒါ စီနီယာ ဝမ်ချုံးစန်း လားခင်ဗျာ "

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ယွီဝူရှီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းတုန်းထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

လင်းတုန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်

"မင်းတို့ မှတ်မိနေကြသားပဲ။ ဒါဟာ မင်းတို့ မှတ်မိနေသင့်တဲ့ အရာပဲလေ။ သူဟာ လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေရဲ့ သန်းပေါင်းများစွာသော နှစ်တွေအတွင်းမှာ စစ်ဆေးပွဲကနေ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ဦးတည်းသော ရရှိခဲ့တဲ့သူပဲ "

"သူ့ရဲ့ ပါရမီ၊ သူ့ရဲ့ အစွမ်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျန်တဲ့ တူညီတဲ့အဆင့်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သူ့ရှေ့မှာ ပေတစ်သောင်းမြင့်တဲ့ နှင်းတောင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေရတဲ့ ခြပုဒ်တွေလိုပဲ။ အမှန်တကယ်လည်း စီနီယာဝမ်ဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီမသေမျိုးလမ်းစဉ်ပေါ်မှာ ငါတို့အားလုံးထက် ပိုပြီး အဝေးကြီးကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ သူ့မတိုင်ခင်က လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေကနေ တက်သွားတဲ့ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးဟာ အဆင့် ၆ မသေမျိုးအဆင့်အထိပဲ ရောက်ခဲ့ကြတာ "

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာဝမ်ကတော့ မတူဘူး၊ သူဟာ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးအဆင့်ကို ခြေတစ်လှမ်းအလို အထိ ရောက်ခဲ့တာ။ မသေမျိုးစားရင်းဝင်ခွင့် မရှိလို့သာ အဆင့်တက်မသွားနိုင်ခဲ့တာ။ တကယ်လို့သာ မသေမျိုးစားရင်းဝင်ခွင့် ရှိခဲ့ရင် သူဟာ အခုဆိုရင် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ "

အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး...

လူတိုင်းမှာ ထိုနယ်ပယ်ကို ခဏတာမျှ စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် မိမိတို့နှင့် မည်မျှ အလှမ်းဝေးကွာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များအဖြစ် မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးထားကြသော်လည်း၊ ဤအဆင့်သို့ ရောက်နိုင်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးကြချေ။

အဆင့် ၁ မသေမျိုးအဆင့်သည်သာ သူတို့၏ ပန်းတိုင် ဖြစ်သည်။

"အခု ကျွယ်မင်နန်းတော်က ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ၂၃ ခုထဲက ၅ ခုကို စီနီယာဝမ်က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပေးခဲ့တာ"

လင်းတုန်းက ပြုံးလျက်

"သူကမှ တကယ့် ပါရမီရှင်စစ်စစ်ပဲ။ မင်းတို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဖန့်ချန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျုပ်တောင်မှ ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်လို့မရဘူး။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေထက် နည်းနည်းလေး ပိုတော်တဲ့သူတွေလို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်"

"..."

လူတိုင်း ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

မည်သူမျှ ပြန်လည် မချေပကြသလို လင်းတုန်း၏ စကားကိုလည်း ထောက်ခံနေကြပုံရသည်။

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာဝမ်က နောက်ပိုင်းမှာ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်မလာခဲ့ဘူးလေ"

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"သူ့လို ပါရမီရှင်မျိုးတောင် ကျွယ်မင်နန်းတော်တို့လို ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေရဲ့ ရှေ့မှာတော့ ဘာမှမဟုတ်သလို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာပဲ မဟုတ်လား"

"..."

ဝမ်ချုံးစန်း၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ပါရမီတွင် နစ်မျောနေသော လူတိုင်းမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ စကားကြောင့် လက်တွေ့လောကထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ဟုတ်ပေသည်။

ထိုစီနီယာဝမ်၏ အဆုံးသတ်မှာ သိပ်မလှခဲ့ပုံရချေ။

ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော်လည်း မသေမျိုးစားရင်း ဝင်ခွင့် မရှိသဖြင့် ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်မလာခဲ့သလို၊ နောက်ဆုံးတွင်လည်း သတင်းအစအန ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

"မင်းက စီနီယာဝမ်အကြောင်း အတော်လေး သိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ သူဟာ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုကို ခိုးယူသွားခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီရတနာကို သုံးပြီး ထိုက်ယီမသေမျိုး ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ရယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ အင်အားစု အသီးသီးရဲ့ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ"

လင်းတုန်းက ပြုံးလျက်

"ကျုပ်တို့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ လုပ်သင့်တာကို လုပ်ရမယ်၊ မလုပ်သင့်တာကိုတော့ အစွန်းလေးတောင် မထိသင့်ဘူး။ စည်းကျော်မိရင်တော့ အကျိုးဆက်ကို ပြန်ခံရမှာပဲ"

အဖိုးတန်ရတနာ...

ဤအချက်မှာ အဓိကပင် ဖြစ်သဖြင့် ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

လင်းတုန်း ပြောနေသော ရတနာမှာ မိစ္ဆာသန္ဓေသား နှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ပေသည်။

ဝမ်ချုံးစန်းနှင့် ချင်းရှမိစ္ဆာသခင် တို့၏ တူညီသော နည်းလမ်းများကို ဆက်စပ်ကြည့်လျှင် ဝမ်ချုံးစန်းသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကို ထည့်သွင်းထားခဲ့ပုံရသည်။

"ဒါဆိုရင် သူက ဘာလို့ နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းနေပြီး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကို အတိုင်းအတာ သေးသေးလေးနဲ့ပဲ စမ်းသပ်နေရတာလဲ "

" မိစ္ဆာသန္ဓေသားမှာ ဘယ်လို ချို့ယွင်းချက်တွေ ရှိနေလို့ သူ ဒီလောက်အထိ သတိကြီးနေရတာလဲ "

မေးခွန်းများ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော်လည်း ဖန့်ချန် အသေးစိတ် မစဉ်းစားအားတော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဆယ်ဆကျော် တိုးပွားလာသလို ပိုမို သန့်စင်သွားကာ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

"ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း"

ဖန့်ချန်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို ငြိမ်သက်စွာ ခံစားနေလိုက်သည်။

ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်...

ယခင် ကျုံးကျိုး နယ်မြေတွင်မူ ထိုအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို မသေမျိုး ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး ကျုံးကျိုး၏ အထက်တန်းလွှာ ကျင့်ကြံသူများစာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၃၆၀) - နည်းလမ်းတစ်ခု ပြောင်းလဲခြင်း

"ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်း... တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နဲ့လည်း သိပ်မဝေးတော့ဘူး။ နောက်ထပ် လုပ်ရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခုရှိသေးတယ်... ဘယ်လို မသေမျိုးလမ်းစဉ်မျိုးကို ရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရတော့မယ်"

ဖန့်ချန်သည် မိမိစိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။

ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် သူက အခြားသူများကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မနေဘဲ ရှေ့ဆက်ရမည့် မသေမျိုးလမ်းစဉ် အတွက်သာ စတင်စီမံကိန်း ချနေလေပြီ။

လောကတွင် မသေမျိုးလမ်းစဉ် အမျိုးမျိုးရှိရာ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် မပြည့်စုံသော လမ်းစဉ်များဖြစ်နေပါစေ၊ သူ၏ ထံတွင် မှန်လေး ရှိနေသရွေ့ လိုအပ်သော နတ်ဆေးပင် များကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လမ်းစဉ်တစ်ခုသည် ပြည့်စုံခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သူ သိပ်ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘဲ မိမိနှင့် အသင့်တော်ဆုံး လမ်းစဉ်ကိုသာ ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

၎င်းတို့အနက် စစ်မှန်သော မသေမျိုးလမ်းစဉ် မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ပြီးသားဖြစ်၍ အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း၊ ပို၍ ကောင်းမွန်သော လမ်းစဉ်မရှိလျှင်သာ ထိုလမ်းကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဆေးပင် များကို ရှာဖွေရာတွင် မသေမျိုးလောကငယ် မှ ရိပ်မိမသွားစေရန် အလွန်ပင် သတိကြီးစွာ ထားရပေမည်။

အကယ်၍ အောက်ခြေခြောက်နယ်မြေတွင်သာ ဆိုပါက သူ ဤမျှ စိုးရိမ်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ယခု အထက်သုံးနယ်မြေတွင်မူ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ဖဲချပ်ဖြစ်သည့် ယင်လောကသို့ ကူးပြောင်းခြင်း ကို အသုံးမပြုနိုင်သေးသဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ အကာအကွယ်ပေးရန် ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဆင့် ၅ သို့မဟုတ် အဆင့် ၆ မသေမျိုးများ၏ အကြည့်အောက်သို့ ရောက်သွားပါက သူ၏ လက်အောက်ရှိ ဟွမ်ဝူကျိ ၊ ဖန့်ထျန်းဇွန်၊ ဖန့်ရွှမ်ယန် နှင့် ဖန့်လူသား တို့ ရှိနေလျှင်ပင် အင်အားချင်း ယှဉ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် "

မုံချင့်လင်သည် ဦးစွာ လက်အုပ်ချီ၍ ဝမ်းသာအားရ ဆိုလိုက်သည်

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ နောင်ကျရင် ကျမတို့အဖွဲ့ရဲ့ ပင်မအင်အားက ပိုပြီးတော့ တောင့်တင်းလာမှာ သေချာပါတယ်"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဖန့်မိတ်ဆွေ "

ယွီဝူရှီးနှင့် အခြားသူများလည်း သတိဝင်လာကာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုမှုနှင့် ဝန်တိုမှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ယခု ဂုဏ်ပြုစကားမှာ စိတ်ရင်းအမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အဖွဲ့တစ်ခုတည်းဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အဖွဲ့၏ အင်အားကြီးမားခြင်းသည် သူတို့အတွက်လည်း အကျိုးရှိပေမည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က အခု အဆင့်တက်တဲ့ ပီတိထဲမှာ နစ်မျောနေတာဆိုတော့ သိပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်ကြနဲ့ဦး"

"ဟုတ်တယ်... အခုလေးတင် တက်ထားတာဆိုတော့ အရှိန်အဝါကို တည်ငြိမ်အောင် အရင်လုပ်ရဦးမယ်"

ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိပေးလိုက်သဖြင့် လူတိုင်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ ခန့်ကြာသောအခါ ဖန့်ချန်သည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် လင်းတုန်းအား လက်အုပ်ချီ၍

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ... စောင့်ရှောက်ပေးလို့"

"အင်း..."

လင်းတုန်းက ပြုံးလျက်

"မင်းက အခုမှ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တာဆိုတော့ ကျင့်ကြံခြင်းကို တည်ငြိမ်အောင် အချိန်တစ်ခုယူရဦးမယ်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်မှ စစ်ဆေးပွဲတွေက ပြီးဆုံးမှာဆိုတော့ လှေပေါ်မှာပဲ အေးဆေး ကျင့်ကြံနေလိုက်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ထိုက်ရွှီမသေမျိုး တို့အဖွဲ့သည် အကြီးစား စစ်ဆေးပွဲ တာဝန်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကြယ်တာရာနယ်မြေ ရှစ်ခုလုံးကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သွားရောက်ခဲ့ရုံသာမက၊ ထိုနယ်မြေများရှိ နာမည်ကျော် ဒေသများသို့လည်း သွားရောက်ခဲ့ကြသဖြင့် ကျွယ်မင်နန်းတော်အတွက် ထောင်နှင့်ချီသော အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော လူရည်ချွန် စုဆောင်းနိုင်စွမ်းမျိုးမှာ သာမန်ဂိုဏ်းများ လုံးဝ မလုပ်နိုင်သည့် အရာပင်ဖြစ်သည်။

ယွီဝူရှီးတို့အဖွဲ့သည် ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက် သွားရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ လင်းတုန်းသည် သူတို့ကို လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေမှ အလွန်ဝေးကွာလှသော ဂြိုဟ်တစ်လုံးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုခရီးစဉ်အတွက်ပင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အချိန်အတော်များများကို ဟင်းလင်းပြင် ထဲ၌သာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

"ဒီဂြိုဟ်က ကျုပ် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရင်းနဲ့ ရှာတွေ့ထားတာ။ ဒီမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းက နိမ့်သလို၊ အရင်းအမြစ်လည်း မပေါများဘူး။ ဒါပေမဲ့ အားသာချက်တစ်ခုကတော့ နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ နဲ့ အနီးဆုံးမှာ ရှိနေတာပဲ"

လင်းတုန်းသည် လူတိုင်းကို ထိုဂြိုဟ်၏ ပြင်ပတွင် သီးသန့်တည်ရှိသော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန် သို့ ခေါ်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူ အတော်များများကို တွေ့ရပြီး အချို့မှာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၊ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၊ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသလို အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ မသေမျိုးများပင် ပါဝင်နေသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ လင်းတုန်းအပေါ် အလွန် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကြသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အခါအားလျော်စွာ အဖွဲ့လိုက် လှေကြီးများကို စီးနင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။

"မင်းတို့တွေ မသေမျိုး အဆင့် မရောက်မချင်း ဒီနေရာမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ရလိမ့်မယ်"

လင်းတုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းတို့ သီးသန့်ကျင့်ကြံတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နံပါတ် (၁၅၇) ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားရောက် စူးစမ်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အနိမ့်ဆုံး စံနှုန်းအရ ကျွယ်မင်နန်းတော်က မင်းတို့ကို တစ်နှစ်ကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ စီ ပေးလိမ့်မယ်"

" အဲဒါထက် ပိုလိုချင်ရင်တော့ တားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရလိမ့်မယ်။ ရလာတဲ့ အရာတွေထဲက သုံးပုံတစ်ပုံကို မင်းတို့ယူ၊ ကျန်တဲ့ ခုနစ်ပုံကိုတော့ အထက်ကို ပေးသွင်းရမယ်"

" ဒါပေမဲ့ သတိထားရမှာက ဒီတားမြစ်နယ်မြေက ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေသေးတယ်၊ ဆိုလိုတာက မင်းတို့ဟာ တခြား အင်အားကြီးအဖွဲ့တွေရဲ့ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့တွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့နိုင်တယ်။ အပေးအယူ စာချုပ်တွေ ရှိပေမဲ့ အန္တရာယ်ကတော့ အမြဲရှိနေသလို၊ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အန္တရာယ်တွေကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ တင်းမာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းတုန်းက ပြုံးလျက်

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့မှာ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေကို စူးစမ်းခွင့် ရသွားပြီလေ။ အထက်သုံးနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူ အတော်များများဟာ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို စိတ်ကူးနဲ့တောင် မမှန်းနိုင်ကြဘူး"

စကားအဆုံးတွင် လင်းတုန်းသည် လူတိုင်းကို ဂူဗိမာန်များစွာ ရှိသော တောင်တန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားပြီး ဖန့်ချန်တို့အတွက် လူမရှိသော ဂူဗိမာန် ၂၀ ကို ရွေးချယ်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံတယ်ဆိုပေမဲ့ ပွဲကြီးလမ်းကြီးနဲ့ လုပ်တာမဟုတ်ဘူး။ နောင်ကျရင် မင်း တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ရောက်မှပဲ တရားဝင် တပည့်အဖြစ် ပွဲလုပ်ပြီး လက်ခံမယ်။ အခုတော့ မင်းက အစမ်းသင်တပည့် ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ဘက်ကနေ မင်းကို တစ်နှစ်ကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး အပိုပေးမယ်"

"ပြီးတော့ မင်းက စစ်ဆေးပွဲမှာ ကြေးနီရောင် ရထားတဲ့အတွက် နောက်ထပ် ၁၀ တုံး ထပ်တိုးရဦးမယ်။ ဆိုတော့ စုစုပေါင်း တစ်နှစ်ကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ ရမယ်။ အချိန်တန်ရင် ဂုဏ်ပြုနန်းတော် မှာ ကိုယ်တိုင်သွားထုတ်ချေ"

လင်းတုန်းက ဖန့်ချန်ကို မှာကြားပြီးနောက် လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ

"နောက် လအနည်းငယ်လောက် အနားယူရင်း ဒီနေရာရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံတွေကို လေ့လာကြ။ ပြီးရင်တော့ မင်းတို့အဖွဲ့အတွက် သီးသန့်လှေကို သွားထုတ်ကြ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ လှေတွေက တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ မင်းတို့အတွက် အသက်ရှင်ဖို့ အဓိက သော့ချက်ပဲ"

လင်းတုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း ခဏတာ စကားစမြည် ပြောကြပြီးနောက် မိမိတို့ ဂူဗိမာန်များသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် သူ၏ နယ်နိမိတ်ဘူးသီး ထဲမှ ဟွမ်ဝူကျိ ကို ထုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရမယ် ထင်ထားတာ၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလို ဝေးလံတဲ့ နေရာကို ရောက်လာခဲ့ရတယ်"

"သခင်လေး... ကျနော် အခွင့်အရေးရှာပြီး နတ်ရိုသေနန်းတော် နဲ့ ဆက်သွယ်ကြည့်ရမလား၊ သခင်လေး သိချင်တဲ့ သတင်းကို တိုက်ရိုက် ဝယ်လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား"

ဟု ဟွမ်ဝူကျီက အကြံပေးသည်။

ဖန့်ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်

"ငါ့မှာ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ လိုအပ်တဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး က အတော်လေး များလိမ့်မယ်။ မင်း ဘူးသီး ထဲမှာပဲ ခဏ ပြန်နေဦး၊ ငါ ဒီနေရာက ထွက်သွားတဲ့အခါမှ အခွင့်အရေးကြည့်ပြီး မင်းကို ပြန်ထုတ်ပေးမယ်"

ဟွမ်ဝူကျိ ဘူးထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် မှန်လေးကို ထုတ်ယူကာ မေးမြန်းလိုက်သည်

"ငါ ဝမ်ချုံးစန်းရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်ရင် မသေမျိုးကျောက်တုံး ဘယ်လောက် လိုမလဲ "

"အစ်ကို... မင်း သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်ရင်တော့ အတော်များမယ်၊ အနည်းဆုံး နှစ်သောင်း လိုလိမ့်မယ်"

နှစ်သောင်း

တကယ်ကို မနည်းလှချေ။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မသေမျိုးကျောက်တုံး ကိုးရာကျော်သာ ရှိသဖြင့် နှစ်သောင်းနှင့် ဆိုလျှင် အလှမ်းဝေးလွန်းနေသေးသည်။

အရင်က အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးရဲ့ မသေမျိုးစားရင်းဝင်ခွင့်တောင်မှ မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းခြောက်ထောင်နဲ့ မသေမျိုးအရိုးဆီ ခုနစ်ကျပ်သားပဲ ပေးခဲ့ရတာ။

မသေမျိုးအရိုးဆီ တစ်ကျပ်သားကို ကျောက်တုံး ၈၀၀ နဲ့ တွက်ရင်တောင် အဲဒီ စားရင်းဝင်ခွင့်ရဲ့ တန်ဖိုးက ကျောက်တုံး ၂၁,၆၀၀ ပဲ ရှိတာ။

အခု ဝမ်ချုံးစန်းရဲ့ တည်နေရာကို မေးတာတင် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး စားရင်းဝင်ခွင့် တန်ဖိုးလောက် ရှိနေတာလား

"အစ်ကို... မင်း တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ပြောင်းမေးရင်တော့ ကုန်ကျမယ့် ကျောက်တုံးက နည်းသွားနိုင်တယ်..."

ဟု မှန်ချပ်က သတိပေးလိုက်သည်။

"တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ပြောင်းမေးရမယ် "

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ပြန်မေးလိုက်သည်

"ချန်ခုန်းမသေမျိုးအရှင် ရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်ရင်ကော ဘယ်လောက် လိုမလဲ "

"သုံးထောင်ဆို ရပြီ သုံးထောင်ပဲ လိုတယ် "

မှန်လေးက အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ပြန်ဖြေလိုက်တော့သည်။

၎င်းမှာ အရောင်းအဝယ် မလုပ်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ အတော်လေး စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။