အခန်း (၅၆၅-၅၆၆)

အခန်း (၅၆၅) သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အရသာ

​လုံချန်းနှင့် မင်လန်တို့သည် နေဝါးမျိုလင်းယုန်ကြီး လင်းလက်တောက်ပသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပျံသန်းနေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

​ဤနယ်မြေသည် တကယ့်ကို လှပပြီး လှပသော နေရာများစွာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် သဘာဝတရားများ အလွန် ကြွယ်ဝပုံရသည်။

​သူတို့သည် နာရီပေါင်းများစွာ ပျံသန်းခဲ့ပြီး နေရာများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ရက်တည်းမှာပင် သဲကန္တာရဆန်သော မြေရိုင်းများ၊ မြက်ခင်းပြင်များ၊ ရေကန်များနှင့် တောင်တန်းတစ်တန်းကိုပင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

​လုံချန်းသည် လမ်းခရီးတွင် လူသားနှင့်တူသော်လည်း အရေပြားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ ထူးခြားချက်များဖြစ်သော လက်သည်းများ၊ အမြီးများနှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်များ ကွဲပြားသည့် မျိုးနွယ်စုကြီးအချို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသလို ထူးဆန်းသော မျိုးနွယ်စုများကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ ထူးဆန်းသလို ခံစားနေရသည်။

​ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသော နွားများနှင့်တူသည့် မျိုးနွယ်စုတစ်စုကို လုံချန်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအချက်မှလွဲ၍ ရုပ်ရည်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိသေသလက္ခဏာများမှာ နွားများနှင့် ဘာမှမခြားပေ။ သူ အရာများစွာ မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူမြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အထူးဆန်းဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။

​လူသားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နွားများအကြောင်း သူ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘဲ ထိုမြင်ကွင်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် လမ်းလျှောက်နိုင်သော အသိဉာဏ်ရှိသည့် နွားများကို မြင်နေရသလိုပင်။

​အတန်ကြာ ထပ်မံ ပျံသန်းပြီးနောက်တွင် သူတို့ သွားလိုသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

​လုံချန်းသည် ကျယ်ပြောလှသော ဧရိယာကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် တောက်ပသော အနီရောင် အမိုးခုံးပုံစံ အကာအကွယ် တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

​"ဒါက မင်းပြောပြထားတဲ့အတိုင်းဆိုရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ နေရာဖြစ်မယ် ထင်တယ်။ ငါပြောတာ ဟုတ်လား" လုံချန်းက မင်လန်ကို မေးလိုက်သည်။

​"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါ အဲဒီနေရာပါပဲ" မင်လန်က လုံချန်းကို ပြန်ဖြေသည်။

​"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ငါ့အတွက် လုံလောက်ပြီ" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်ရင်း နေဝါးမျိုလင်းယုန်ကို အောက်သို့ဆင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​နေဝါးမျိုလင်းယုန်သည် အကာအကွယ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

​"မင်းက သွေးတွေကို မကြောက်ဘူး မဟုတ်လား" လုံချန်းက နေဖျက်ဆီးသူ လင်းယုန်ပေါ်မှ မင်လန်နှင့်အတူ ဆင်းလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​"တကယ်လို့ မင်းကြောက်တယ်ဆိုရင် နောက်မှာပဲ နေခဲ့သင့်တယ်။ အထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ သွေးချောင်းစီးမှုတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်" သူက ဆက်ပြောသည်။

​"နေဦး... ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ။ နင်က အထဲကို တိတ်တိတ်လေး ခိုးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား" မင်လန်က စိုးရိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းသည်။

​"ငါ အထဲကို တိတ်တိတ်လေး ခိုးဝင်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ တိတ်တိတ်လေး ထွက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီနယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီးရင် နောက်တစ်ခါ ပြန်လာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ငါ ဒီမှာ ရှိနေတုန်း မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် အဟန့်အတားတွေနဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့တာ ပိုကောင်းမယ်" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​"ဒီမှာ... ပြန်လာပြီပဲ။ နင့်အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါတွေ စုဆောင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်" ရွှင်းက လုံချန်း၏ နားထဲတွင် ပြောလိုက်သည်။

​'အေး... အဲဒါကလည်း ငါ့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေထဲက တစ်ခုပဲ' လုံချန်းက စိတ်ထဲမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​"ဒါဆို ဘာလို့ အထဲကို ခိုးဝင်မှာလဲ။ ဘာလို့ ထွက်ခွာခါနီးမှ သတ်ဖြတ်ဖို့ စောင့်နေမှာလဲ" ရွှင်းက မေးမြန်းပြန်သည်။

​'ငါ မိန်းကလေးတွေကို အရင်ဆုံး လွှတ်ပေးချင်လို့ပါ။ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် မစတင်ခင် ဓားစာခံတွေကို ရအောင်ယူထားတာက ပိုကောင်းတယ်' လုံချန်းက ရွှင်းကို ဖြေလိုက်သည်။

​"အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ စစ်ပွဲကြီးတစ်ပွဲကို မစတင်ပါနဲ့။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက တကယ့်ကို အင်အားကြီးတယ်၊ နင်က ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့က အများကြီးရှိနေချိန်မှာ နင်က တစ်ယောက်တည်းလေ။ နင့်ကို ငါ မဖြစ်စေချင်ဘူး..." မင်လန်က လုံချန်း၏ အသက်အန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးနှင့် ဗြောင်မတိုက်ရန် ဖျောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း လုံချန်းက သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ မသေပါဘူး" သူက သူမကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ယုံပါ"

​မင်လန်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းငြိတ်လိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ငါ့ကို ယုံကြည်ချက်ထားပါ။ ငါ ဒဏ်ရာမရစေရဘူး" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။

​"ဒါနဲ့... မင်း သွေးတွေကို ကြောက်လား" သူက သူ၏ ပထမဆုံး မေးခွန်းကို ထပ်မေးပြန်သည်။

"မကြောက်ပါဘူး" ​မင်လန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

​"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ဝင်ကြတာပေါ့" သူက သူမကို ပြောလိုက်သည်။

​"ခဏလေးဦး။ ငါ အဲဒါကို ဖြတ်သွားလို့ မရဘူး။ အကာအကွယ်က ဒီဂြိုဟ်က မျိုးစိတ်တွေကို တားဆီးဖို့ လုပ်ထားတာ။ ငါ့အတွက် အဲဒါကို ဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး" မင်လန်က လုံချန်းကို သတိပေးသည်။

​"အဲဒါအတွက်လည်း ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ မင်းကို ငါ အထူးနေရာတစ်ခုဆီ ပို့ထားမယ်။ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ရောက်သွားမှ မင်းကို ပြန်ခေါ်ထုတ်မယ်။ ငါ့အမေကို နှုတ်ဆက်လိုက်ဦးနော်" လုံချန်းက မင်လန်၏ လက်ကို ကိုင်ကာ သူမကို ကမ္ဘာတု အတွင်းသို့ ပို့လိုက်သည်။

​ကမ္ဘာတုအတွင်းရှိ သူ၏ မိသားစုထံသို့ သူမကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် အကာအကွယ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

​လုံချန်းသည် နေရာပြောင်းခြင်း အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် ယေဘုယျအားဖြင့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ အကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်သော်လည်း ဤအတားအဆီးမှာ ဤဟင်းလင်းပြင်ရှိ လူများအတွက်သာ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း သူ ကြားသိထားသည်။ သူသည် ထိုစကားများကို ယုံကြည်ကာ အကာအကွယ်ကို လက်ချောင်းဖြင့် တို့ကြည့်လိုက်သည်။

​သူ၏ လက်ချောင်းမှာ ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘဲ အကာအကွယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

​"သူတို့ ပြောတာ မှန်ပုံရတယ်။ အကာအကွယ်က ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ဘူးပဲ" လုံချန်းက ပြုံးရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး မိစ္ဆာဟု ခေါ်ဆိုကြသူများ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ အကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

​သူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ မြေရိုင်းပြင်ကြီးတစ်ပြင် ဖြစ်သည်။ စိမ်းလန်းမှုမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မှ အစအန မရှိပေ။

​နေရာတိုင်းတွင် သဲနှင့် ဖုန်မှုန့်များသာ ရှိသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင် အဆောက်အဦးအချို့ကိုမူ သူ မြင်တွေ့ရသည်။ ပြဿနာမှာ သူသည် ဤမြေပြင်တွင် လေ့ကျင့်နေပုံရသော မိစ္ဆာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် တိတ်တိတ်လေး ခိုးဝင်မည့် သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ပျက်ပြားသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​"ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် စတင်ရတော့မယ် ထင်တယ်" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ဝိညာဉ်ဓားနှင့် သူ၏ ဘုရင်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​သူသည် ကူညီရန်အတွက် မြွေဘုရင်ကိုလည်း ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် မုဆိုးကြယ်နှင့် အနက်ရောင် ဦးချိုပါ သံချပ်ကာ ကြံ့တို့ကိုပါ ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

​"ကဲ... သူငယ်ချင်းတို့၊ ပျော်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ" သူက သားရဲများကို ပြောလိုက်သည်။

​သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာများမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ နဖူးအလယ်တွင် ဆိတ်ဦးချိုကဲ့သို့ ဦးချိုတစ်ချောင်း ရှိသည်။ သူတို့၏ အရေပြားမှာ အနီရင့်ရောင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ထက်မြက်သော လက်သည်းများလည်း ရှိကြသည်။

​"သူတို့က စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာတွေတော့ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ မိစ္ဆာအမည်ကို သုံးနေတဲ့ တခြားမျိုးစိတ် ဖြစ်နိုင်သလို မိစ္ဆာသွေးမျိုးဆက် နည်းနည်းလောက် ပါဝင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ရွှင်းက မိစ္ဆာများကို မြင်သောအခါ လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို တိုးပွားစေသရွေ့တော့ ငါက ဘာဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေပါတယ်" လုံချန်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

​သူ၏ သားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်ဓားတို့က လူတိုင်းကို ရှင်းလင်းပေးနေသဖြင့် သူ ဘာမှပင် လုပ်စရာ မလိုပေ။ မိစ္ဆာများမှာ ကိုယ်တစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်ခြင်း နင်းခြေခံရခြင်းနှင့် နေရာအနှံ့ ကြိတ်ခြေခံနေရခြင်းတို့ ဖြစ်နေသည်။

​လုံချန်းသည် လက်တစ်ချောင်းမျှပင် မလှုပ်ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ အားလုံးကို စုဆောင်းနေခဲ့သည်။

​သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရန် ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုရင်း အနီးဆုံး အဆောက်အဦးဆီသို့ ရှေ့တိုး လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

​လုံချန်းက ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်နေသည်။ မုဆိုးကြယ်က သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် လျှောက်ပြီး အနက်ရောင် ဦးချိုပါ သံချပ်ကာ ကြံ့က သူ၏ ညာဘက်တွင် လျှောက်နေသည်။ မြွေဘုရင်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားတို့မှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပျံသန်းနေကြသည်။

​သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် သွေးများ စီးကျနေသော အလောင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

​လုံချန်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် နတ်ဘုရားဆန်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံး ဆေးတစ်မျိုးကို တွေ့ရှိလိုက်ရသလိုပင်။ သူသည် ထိုနတ်ဘုရားဆန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို ရရှိနေသည့် ခံစားမှုကို မြတ်နိုးနေမိသဖြင့် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ မြင့်တက်လာနေသည်။

​သူသည် သူ၏ ခံစားချက်များထဲတွင် မည်မျှအထိ နစ်မွန်းနေသနည်းဆိုလျှင် မင်လန်ကို ကမ္ဘာတုထဲမှ ပြန်ခေါ်ထုတ်ရန်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​သူ လျှောက်လာစဉ် မည်သည့် မိစ္ဆာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ လေ့ကျင့်နေသော မိစ္ဆာများမှလွဲ၍ တခြားမည်သူမျှ အပြင်တွင် မရှိသယောင်ပင်။

​သူသည် အနီးဆုံး အဆောက်အဦးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ဤအဆောက်အဦးအတွင်းကိုလည်း မမြင်နိုင်ပေ။ လုံချန်းသည် တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာသို့ ဝင်လိုက်သည်။

​သူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

​ထိုအဆောက်အဦးသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ လူပေါင်းထောင်ချီကို သက်သောင့်သက်သာ ထားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော်လည်း သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ၎င်းမဟုတ်ပေ။

​သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ထိုနေရာတွင် အမှောင်နတ်မိမယ် ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ကို ရှာတွေ့သဖြင့် ဝမ်းသာမည့်အစား သူသည် ဒေါသသာ ထွက်လာခဲ့သည်။

​သူ၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့သည်။

အခန်း (၅၆၆) သေဟန်ဆောင်ခြင်း

​အခန်းထဲတွင် အမှောင်နတ်မိမယ် ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး သူတို့အားလုံးမှာ အဝတ်အစား တစ်ထည်မျှ မရှိကြပေ။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ကြိမ်ဒဏ်ပေးခံထားရသည့် အမှတ်အသားများလည်း ရှိနေသည်။

​လုံချန်း ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံးက သတိကြီးစွာထားပြီး နောက်ထပ် နှိပ်စက်မှုများ ခံရမည်ကို ကြောက်လန့်တုန်ရင်နေကြသည်။

​"ငါ့မှာ သူတို့အတွက် အဝတ်အစားတွေ မရှိဘူး" လုံချန်းက သူတို့ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ငါက မင်းတို့ကို ကယ်ထုတ်ပြီး အမှောင်နတ်မိမယ် မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ပို့ပေးဖို့ လာတာပါ။ မင်ရင်းက မင်းတို့ကို ကူညီဖို့ ငါ့ကို တောင်းဆိုလိုက်တယ်။ ထကြပါ... ငါတို့ သွားကြမယ်။ လမ်းမှာ မင်းတို့အတွက် အဝတ်အစားတွေ ငါ ရှာပေးမယ်" လုံချန်းက လူတိုင်း ကြားနိုင်လောက်သည့် အသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

​မိန်းကလေးများကမူ တုန်ရင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဝေခွဲမရသော အကြည့်များဖြင့် လုံချန်းကို ကြည့်နေကြသည်။

​"ဟေ့... လူတွေ ထပ်လာနေပြီ။ ငါတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာကို သူတို့ သိသွားပြီ ထင်တယ်။ သူတို့ကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ပဲ ရှင်းလိုက်ရမလား" မြွေဘုရင်က အဆောက်အဦးထဲသို့ ဝင်လာရင်း လုံချန်းကို မေးလိုက်သည်။

​"မင်းတို့ မလုပ်နဲ့၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းမယ်" လုံချန်းက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ကြေညာလိုက်သည်။

​"မင်းတို့ မိန်းကလေးတွေ... ငါ မင်းတို့ကို နားဝင်အောင် ပြောနေဖို့ အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး။ ငါ့ကို ယုံတယ်ဆိုရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ တကယ်လို့ သံသယ ရှိနေသေးရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ တံခါးနားမှာ ရပ်ပြီး အပြင်မှာ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ကြည့်လိုက်ပါ။ အဲဒီကျရင် မင်းတို့ စပြီး ယုံကြည်လာလိမ့်မယ်" လုံချန်းက သူတို့ကို ပြောပြီးနောက် ခန်းမထဲမှ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

​သူက ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသည့် မိစ္ဆာ ရာပေါင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"သူတို့ အရေအတွက်က တော်တော်များသားပဲ။ မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ကို အကူအညီ မယူချင်တာ သေချာလား" မြွေဘုရင်က ထပ်မေးသည်။

​"သူတို့က နည်းပါသေးတယ်။ အရေအတွက် များနေရုံနဲ့ ဒီလို အားနည်းတဲ့ကောင်တွေကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ကျင့်ကြံသူလို့ ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိတော့ဘူး" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်ရင်း သူ၏ ဘုရင်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ မိစ္ဆာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိရာဆီသို့ တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

​လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော မိစ္ဆာ ၉၀၀ ခန့်ရှိသည့် စစ်တပ်ကြီးဆီသို့ သွေးများ စွန်းထင်နေသည့် ဓားကို ကိုင်ထားသော လူသားတစ်ယောက်တည်းက ဦးတည်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​လုံချန်းနှင့် ထိုစစ်တပ်ကြီးသည် လမ်းခုလတ်တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပြီး မိစ္ဆာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်က လုံချန်းကို ဓားများဖြင့် ဝိုင်းခုတ်ကြသည်။ လုံချန်းကမူ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် အထိခံလိုက်သည်။

​သူ့တွင် အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ရတနာ တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ့၏ ကာကွယ်ရေးအား တစ်ချက်တည်းနှင့် မဖျက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ရှေ့က မိစ္ဆာများကမူ ပြောနေစရာတောင် မလိုပေ။

​လုံချန်းက ကာကွယ်ရေးကို အာရုံမစိုက်ဘဲ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် မိစ္ဆာ ၅ ယောက်၏ ခေါင်းများ ပြတ်ထွက်သွားသည်။ သူက မရပ်နားဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဓားအား ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခေါင်းများ ထပ်ပြီး လွင့်စင်သွားသည်။ လုံချန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုက အလွန် ထိရောက်လှပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြိုင်ဘက် အများအပြားကို သတ်နိုင်သည်။ မိန်းကလေးများ အဝတ်အစားအတွက် စိုးရိမ်နေလျှင် ပြန်ဝတ်ရအောင် သူက မိစ္ဆာများ၏ လည်ပင်းများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားပြီး ခုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဒီကောင် ဒီနေ့တော့ ပုံစံမိနေတာပဲ။ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ ခွေးပေါက်လေး" မြွေဘုရင်က မုဆိုးကြယ်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ မုဆိုးကြယ်ကမူ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ လုံချန်းကိုသာ အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ လိုအပ်လျှင် ဝင်ကူရန် သူက အသင့်ပင်။

​"မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်ခွင့် ရဖို့ဆိုတာ အမြဲတမ်း မလွယ်ဘူးလေ။ ပြိုင်ဘက်က အားနည်းနေရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ ဒီဘုရင်ကြီး အထက်ဘုံမှာ ရှိတုန်းက စစ်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီဘုရင်ကြီး တစ်ယောက်တည်းနဲ့ စစ်တပ်ကြီး တစ်ဘီလီယံကို ရင်ဆိုင်ပြီး အကုန် ရှင်းပစ်ခဲ့တာ။ အဲဒီမှာတင် နယ်မြေများကို အောင်နိုင်သူဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရခဲ့တာပေါ့" မြွေဘုရင်က ဆက်ပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေသည်။

​မုဆိုးကြယ်က မြွေဘုရင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

​"မင်းက ဘယ်သူ့ကို ကြွားလုံးထုတ်တဲ့ကောင်လို့ ခေါ်နေတာလဲ။ မင်း... ကောင်းကင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်သွားရုံနဲ့ ဒီဘုရင်ကြီးကို အထင်သေးလို့ ရပြီ ထင်နေလား။ ဒီနေ့ ဒီဘုရင်ကြီး စိတ်ကြည်နေလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းကို ပညာပေးလိုက်မှာ" မြွေဘုရင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် မုဆိုးကြယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​မုဆိုးကြယ်နှင့် မြွေဘုရင်တို့ ငြင်းခုံနေကြစဉ်တွင် လုံချန်းကမူ မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်၍ ကောင်းနေဆဲပင်။ ယင်းက တကယ့် တိုက်ပွဲထက်စာလျှင် လုံချန်းအတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းနေသလို ဖြစ်နေသည်။ မိစ္ဆာများက သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေမည့် လုံချန်း၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုက မိစ္ဆာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို သေစေနိုင်သည်။

​"မိန်းကလေးတွေအတွက် အဝတ်အစား လုံလောက်သွားပြီ" သူက လုံလောက်သော အရေအတွက်ကို သတ်ပြီးပြီဟု ယူဆလိုက်သောအခါ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက အဝတ်အစားများ မစွန်းအောင် ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုတော့ပါ။

​လုံချန်းက နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဓားကွက်တစ်ကွက် ပြင်လိုက်သည်။ "အကုန်လုံးကို အဆုံးသတ်ရမယ့် အချိန်ပဲ" သူက ရေရွတ်ရင်း သူ၏ ချီစွမ်းအားများကို လက်ဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

​"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ပဉ္စမမြောက်ပုံစံ၊ ဖရိုဖရဲ" လုံချန်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ ဓားကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

​လုံချန်း ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းကြီး တစ်တန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားလေလေ ပိုပြီး ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းတန်းက မိစ္ဆာများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို မြက်ပင်များလိုပင် တစ်ပိုင်းစီ ပြတ်တောက်သွားစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုအလင်းတန်းက နောက်က အဆောက်အဦးကို သွားမှန်တော့သည်။

​သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် မိစ္ဆာအားလုံးနီးပါး သေဆုံးသွားပြီး ၃ ယောက်ကမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဟန်ဆောင်ပြီး လဲနေကြသည်။ ယင်းကို လုံချန်းက သတိထားမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

​သူတို့ ၃ ယောက် သေဟန်ဆောင်နေချိန်တွင် လုံချန်းက သူတို့အနားသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူက မျက်လုံးမှိတ်ထားသည့် မိစ္ဆာတစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက ဓားကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းကို ချိန်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဓားဖြင့် ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သေဟန်ဆောင်နေသော ထိုသူဆီမှ အော်သံ အကျယ်ကြီး ထွက်လာပြီးမှ တကယ် သေသွားတော့သည်။

​ကျန်သည့် ၂ ယောက်က ထိုသည်ကို မြင်သည့်အခါ ဤနည်းလမ်းက မအောင်မြင်ကြောင်း သိသွားပြီး သူတို့ အသက်အတွက် အတော်လေး စိုးရိမ်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ၂ ယောက်လုံး ထရပ်ပြီး ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

​လုံချန်းက သူတို့ ထွက်ပြေးနေသည်ကို ကြည့်နေပြီး လိုက်ဖမ်းဖို့ မကြိုးစားပေ။ ထိုအစား သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားက ထွက်ပြေးနေသည့် သူများနောက်သို့ လိုက်သွားပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်များက စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ပြေးနေပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

​ဝိညာဉ်ဓားက လုံချန်းဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ လုံချန်းက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဆောက်အဦးထဲမှ သူ့ကို ကြည့်နေသည့် မိန်းကလေးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

​"ငါ အဝတ်အစားတွေ ထားခဲ့ပေးတယ်။ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အဝတ်အစားကို ဝတ်ရမှာ မရှက်ဘူးဆိုရင် အဲဒါတွေကို ယူဝတ်ကြပါ။ တကယ်လို့ အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင်လည်း အဝတ်မပါဘဲ လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်။ မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုက အမျိုးသမီးတွေပဲ ရှိတာဆိုတော့ အဝတ်မပါဘဲ လမ်းလျှောက်ရတာ သိပ်ပြီး ရှက်စရာ မကောင်းလောက်ပါဘူး။ မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်" လုံချန်းက သူတို့ကို ပြောပြီးနောက် တခြား အဆောက်အဦးများဆီသို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များ ပေါ်မလာသေးကြောင်း သူ သိနေသည်။ သူ လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအား ရဖို့အတွက် ခေါင်းဆောင်ကို ရှာဖို့ လိုအပ်သည်။

​"မင်းတို့ မိန်းကလေးတွေနားမှာ နေခဲ့ပါ။ ပေါ်လာတဲ့ မိစ္ဆာမှန်သမျှကို သတ်ပစ်ပါ။ ငါ ရှေ့ကို သွားလိုက်ဦးမယ်။ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိရင် ငါ့ကို ပြောပါ" သူက မြွေဘုရင်နှင့် တခြားသားရဲများကို မှာကြားပြီး ထွက်ခွာခဲ့သည်။

​လုံချန်းက နောက်ထပ် အဆောက်အဦးတစ်လုံးကို တံခါးကန်ဖွင့်ပြီး ဝင်ရှာပေမည့် မည်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရပေ။ သူ အပြင်သို့ ပြန်ထွက်ပြီး နောက်ထပ် အဆောက်အဦးဆီသို့ သွားဖို့ ပြင်သည့်အခါတွင်မူ ထိုအဆောက်အဦးထဲမှ လူ ၅ ယောက် ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့အားလုံးက ပျံသန်းနေကြပြီး သူတို့၏ ကျောဘက်တွင် လင်းနို့တောင်ပံလိုမျိုး အနီရောင် တောင်ပံများ ရှိနေကြသည်။