အခန်း (၁၈၁-၁၈၃)
Vol. 13 Ch. 181-183
အခန်း - (၁၈၁)
ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကြာတော့ ဂိုဒေါင်ရဲ့ သံတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး လူတစ်စုကပြုံးကာ ထွက်လာကြတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေရာကထွက်သွားနိုင်ပြီလို့ သူတို့ထင်ခဲ့ကြပေမယ့် လမ်းကိုကြည့်လိုက်တော့ ကားတွေကို ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရတော့ပါ။
အထူးသဖြင့် လူငယ်နှင့် သူရဲ့သူဌေးပေါ့ ၊ လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ကားတွေကို မြင်လိုက်ကြပါတယ်။ ရုတ်တရက်ကြီး ဘယ်လိုလုပ်ပြီးပျောက်သွားရတာလဲ။
အကယ်၍ ထိုလူများသာ ပြန်လာ၍ ကားများကို မောင်းထုတ်သွားလျှင် တစ်ခုခုတော့ အသံကြားရလိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ ဘာမှမကြားဘူးလေ။
"သူဌေး ၊ ကားတွေရှိလို့ ကျွန်တော်တို့အခုထွက်သွားလို့ရတယ်လို့ မင်းပြောတယ်လေ ကားတွေက ဘယ်မှာလဲ" ယောက်ျားတစ်ယောက်က မေးတယ်။
"ကားတွေက ဒီမှာရှိတယ်" ပြောပြီး သူဌေးက စိတ်ရှုပ်သွားသလို ခံစားရတယ်။
ဒါကိုကြားတော့ တခြားလူကမေးတယ် "သူဌေး မင်းမြင်တာက မမှားဘူးဆိုတာ သေချာလား ၊ ကားကမရှိဘူးလေ"
သူ့ရဲ့သူဌေးက ဒေါသထွက်လာတာကိုမြင်တော့ လူငယ်လေးက အမြန်ပြောလိုက်တယ် "အစ်ကို ၊ ဒီမှာ ကားတွေ တကယ်ရှိတယ်၊ ကျွန်တော် မျက်စိနှင့်မြင်ခဲ့တာ ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကပဲ ဒီမှာ ရှိနေတယ်"
"မင်းပြောတာမှန်ရင် အခုကားတွေက ဘယ်မှာလဲ"လို့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က မကျေမနပ်နဲ့ မေးသည်။
သူဌေးက သူတို့ရဲ့ သံသယတွေနှင့်မယုံကြည်မှုတွေကို သတိပြုမိတာကြောင့် "မင်းတို့ငါ့ကို မယုံရင် အထဲကို ပြန်ဝင်သွားလို့ရတယ်၊ ကားရှိရှိ မရှိရှိ ငါကတော့ ဒီနေ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ထိုစကားကိုကြားတော့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "သူဌေး မင်းက ငါတို့ကို ဒီနေရာမှာ ထားခဲ့မှာလား ၊ ငါတို့ကို မင်းနောက်လိုက်ခဲ့သမျှ စားဝတ်နေရေး အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ မင်းကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ရက်တော်တော်ကြာတဲ့အထိ ရေတစ်ငုံနှင့် ဘီစကွတ်တစ်ထုပ်ပဲရတယ်"
ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ထိုလူရဲ့မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အလုပ်သမားတွေကို ခဏလောက် ရပ်ကြည့်နေပြီးမှ “ငါ မသိလို့ပြောမိတာ တောင်းပန်ပါတယ်။ အခြေအနေက သိပ်မဆိုးဘူးလို့ ထင်ပြီး အတူတူ အလုပ်လုပ်နေသမျှ ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ငါထင်ခဲ့တာ”
"ဒါပေမယ့် အစ်ကိုတွေနဲ့အတူ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှ အခြေနေတွေက စိတ်ကူးထားတာထက် ပိုဆိုးနေတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ပစ္စည်းတွေက အကန့်အသတ်နဲ့ရှိပြီး အစာရှာဖို့နဲ့ပဲ သေရနိုင်ခြေကအရမ်းများတယ်"
"မင်းတို့အားလုံးအတွက် အစာရှာဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ညီအကိုတွေကို ငါတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကြိုးစားမှုနဲ့ စွန့်လွှတ်မှုတွေကို မင်းတို့က ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ခဲ့လဲ"လို့ သူကတည်ငြိမ်စွားမေးလိုက်တယ်။
သူ့စကားကိုကြားတော့ ဘယ်သူကမှ ပြန်မဖြေ။ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူ့အကြည့်တွေကို ရှောင်သွားကြတယ်။ ခဏအကြာတွင်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။
"သူဌေး ၊ မင်းက ဒီနေရာရဲ့ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး မင်းက ငါတို့ကို ငှားထားတာ။ မင်းရဲ့ အလုပ်သမားတွေကို အကာအကွယ်ပေးဖို့ မင်းတာဝန်မဟုတ်ဘူးလား။ငါတို့ကပဲ မင်းကို တစ်ခုခုပေးစရာရှိ နေသလိုမျိူး ဘာလို့ ပြောနေတာလဲ"
သူမရဲ့စကားကိုကြားလိုက်တာနဲ့ သူဌေးရဲ့အနားမှာရှိနေတဲ့ လူငယ်လေးကချက်ချင်းပင် ဒေါသတွေပေါက်ကွဲသွားတယ်။ သူက သူမကို လက်ညှိုးထိုးးပြီး "နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပြောလိုက်"ဟု အော်ငေါက်လိုက်တယ်။
လူငယ်လေးက မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်နေတာကိုမြင်တော့ အမျိုးသမီးကပြန်ပြောလိုက်တယ် "ငါပြောတာ မှားသွားလား။ အစာနှင့်ရေရှာဖို့က ဘာများ ခက်နေတာလဲ"
"နင်က ကျေးဇူးကန်းတဲ့ခွေးမ။ ငါတို့သူဌေးကြောင့်သာမဟုတ်ရင် နင့်ယောက်ျားက ဖုတ်ကောင်ဖြစ်သွားပြီး နင့်ကိုသတ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု လူငယ်က ဒေါသတကြီးပြောသည်။
"ငါတို့သူဌေးက နင်နှင့် နင့်ရဲ့သားသမီးတွေကို ကျွေးမွေးပြီး ကာကွယ်တာက လုပ်သင့်တာပဲလို့ နင်ထင်နေတာလား။ တခြားသူတွေရဲ့ ကြင်နာမှုကိုပဲယူမိလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မရှက်မိဘူးလား" သူကမေးလိုက်တယ်။
သူရဲ့ပေါက်ကွဲသံက သူနှင့် အခြားသူအများအပြားအကြားတွင် ပြင်းထန်သောငြင်းခုံမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ သူ့အဖွဲ့နှင့် ကျန်တဲ့အဖွဲ့တွေ ငြင်းခုံနေကြတာကို မြင်တော့ အဲဒီလူက "လုံလောက်ပြီ"လို့ ဖြတ်အော်လိုက်တယ်။
လူတိုင်းက သူ့စကားကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးပြောလိုက်တယ် "အစာရှာရတာက လွယ်တယ်ထင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာသွားရှာလိုက်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့အဖွဲ့က မင်းတို့အတွက် အစာမစုဆောင်းပေးတော့ဘူး။ မင်းတို့အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ သေသည်ဖြစ်စေ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်"
ပြောပြီးဒါနဲ့ သူလှည့်ထွက်သွားတယ်။
သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ သူ့နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားခဲ့ပြီး ကျန်သူများမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။ ဆွေးနွေးပြီးနောက်တော့ ဂိုဒေါင်သို့ ပြန်သွားကာ အစိုးရကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူငယ်လေးက “သူဌေး၊ ကျွန်တော်တို့ အခု ဘယ်သွားမှာလဲ” လို့ မေးတယ်။
အဲဒီလူက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ "အဲဒီလူတွေကို အရင်သွားရှာပြီး သူတို့ဆီကနေ အစားအသောက်နှင့်ရေ ဝယ်လို့ရမလား ကြည့်ရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
"ကောင်းပြီ"
အဖွဲ့ငယ်လေးက သူတို့ကိုရှာဖွေနေစဉ်တွင် နတ်ဆိုးအဖွဲ့ကတော့ တိရစ္ဆာန်မွေးမြုူရေးခြံများရှိရာသို့ ရောက်ရှိနေကြတယ်။ မြေပုံနှင့် နီးကပ်လာဆတာ့ ထိုနေရာတွင် ရေးထားသော အချက်အလက်ကြောင့် အံ့ဩသွားကြသည်။
ဤဒေသတွင် လယ်ယာလုပ်ငန်းတစ်မျိုးတည်းသာ လုပ်ကိုင်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြတယ်။
ထင်မှတ်ထားသလိုမဟုတ်ဘဲ၊ဤဧရိယာတွင် ကြက်မွေးမြူရေး၊ နွားမွေးမြူရေး၊ ဝက်မွေးမြူရေး၊ ဆိတ်မွေးမြူရေး၊ သိုးမွေးမြူရေး၊ ငါးမွေးမြူရေး၊ ပျားမွေးမြူရေး—ယုန်မွေးမြူရေး၊ မြင်းမွေးမြူခြင်းဟုလည်း စုံလင်စွာရှိသည်။
ဒါကိုမြင်တော့ ကျိူးလီဇီက ဝမ်းသာသွားပြီး "အစ်ကိုယန်း တိရိစ္ဆာန်တွေကို သွားကြည့်ရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
"ကောင်းပြီ" ကျင်းရွှီယန်းက အဆင်သင့်ပဲ သဘောတူလိုက်တယ်။
ကျန်အဖွဲ့ဝင်များကတော့ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့ နောက်ကို အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။ လမ်းလျှောက်နေရင်းဖြင့် ချင်လူဇီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ့စိတ်မြေပုံထဲမှ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။
မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် သူက ရုတ်တရက် "ကပ္ပတိန် ၊ လမ်းကြောင်းတည့်တည့်မှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်" ဟု ရုတ်တရက်ပြောသည်။
သူ့စကားကိုကြားတော့ အားလုံးကသေနတ်တွေထုတ်ပြီး လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားကြတယ်။ ဤသည်က ဝက်မွေးမြူရေး ဧရိယာဖြစ်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဝက်ခြံဆီကနေ အော်ဟစ်ငိုယိုသံတွေ ဆက်တိုက်ကြားလာရတယ်။
"အော်အင်း အော်အင်း"
ဒီအသံကိုကြားတာနဲ့ အားလုံးက အံ့သြသွားကြတယ်။ ရှောင်ချီက ပြုံးပြီး "ဝက်ရှိတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ခြံထဲကို သူအပြေးအလွှားသွားချင်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမဝင်ခင်မှာပဲ ချင်လူဇီက သူ့ကို ရပ်စေလိုက်ပြီး "အဲ့ဒီဝက်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ချီက အံ့အားသင့်သွားပြီး "အစ်ကို ချင် ၊ မင်းဘာလို့ဒီလိုပြောတာလဲ"လို့ မေးလိုက်တယ်။
"အထဲက ဝက်ရဲ့အရောင်က အဝါရောင်ပဲ"
ချင်လူဇီက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောသည်။
ဤအရောင်ကို သူပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးတာပဲ။
"အရောင်" ရှောင်ချီက စိတ်ရှုပ်သွားတယ်။
ချင်လူဇီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ငါရဲ့မြေပုံမှာ သာမန်လူတွေကို အဖြူရောင်အစက်နှင့် ကိုယ်စားပြုတယ်၊ ဖုတ်ကောင်က အနီရောင်အစက်ဖြစ်ပြီး စွမ်းရည်အသုံးပြုသူတစ်ဦးက အစိမ်းရောင်အစက်ပဲ။ အဝါရောင်အစက်က ဘာကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုတာကို ငါမသိဘူး"
အခန်း-(၁၈၂)
စကားဆုံးတော့ ချင်လူဇီက ကျင်ရွှီယန်း နှင့် ကျိူးလီဇီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။ အစိမ်းရောင်အစက်များအစား အပြာရောင်အစက်များ ဘာကြောင့်ဖြစ်နေရသည်ကို ယခုအချိန်အထိ သူမသိနိုင်သေးပါ။ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိတဲ့အတွက် ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။
သို့သော် ယနေ့တွင် သူနောက်ထပ် အဝါရောင်တစ်မျိုးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ခဏလောက်တွေးပြီးမှ ကျင်းရွှီယန်းက ပြောလိုက်တယ် "ငါ အထဲကို သွားပြီး စစ်ဆေးလိုက်မယ်။ အားလုံးက ဒီမှာပဲ စောင့်နေ"
အဖွဲ့ဝင်များက သူတို့ရဲ့ကပ္ပတိန်က မည်မျှ အားကောင်းသည်ကို သိသောကြောင့် သူရဲ့အကြံပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်ကြတယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ကျိူးလီဇီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အာ့ဇီ မင်း ကိုယ့်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်လား"လို့ မေးလိုက်တယ်။
"ဟုတ်"
တိရိစ္ဆာန်က တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲနေပြီဟု ကျိူးလီဇီ ခံစားနေရသည်။ အထဲက တစ်ကောင်သာဗီဇပြောင်းထားတဲ့ဝက်ဖြစ်ရင် သူမရဲ့နေရာမှာ မွေးမြူထားနိုင်ပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ခြံထဲကိုဝင်လိုက်တာနဲ့ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးအစုံက သူတို့ကို ရဲရဲကြီး စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
ဗီဇပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဝက်များရဲ့အရွယ်အစားက အဆများစွာ တိုးလာခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ခွန်အားနှင့် မျိူးပွားနိုင်စွမ်းကလည်း နှစ်ဆကျော်တိုးလာသည်။
ယခုအချိန်တွင်တော့ သူတို့ရဲ့ရှေ့တွင် ပြောင်းလဲမှုရှိသော စုစုပေါင်းဝက်ခုနစ်ကောင်ရှိသည်။ အရွယ်အစားအလိုက်ခွဲရရင်တော့ ဝက်ထီးနှစ်ကောင်နှင့် ဝက်မငါးကောင်ရှိသည်။
သူတို့ကိုမြင်လိုက်သောအခါ ကျိူးလီဇီရဲ့မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး သူမရဲ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ သူမက ကျင်းရွှီယန်းရဲ့လက်ကိုဆွဲကာ "အစ်ကိုယန်း ဒါက သက်ရှိသတ္တဝါပဲ"လို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောလိုက်တယ်။
ကျင်းရွှီယန်းကလည်း သူမကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အင်း အဲဒါ သက်ရှိသတ္တဝါပဲ"
ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် သူကပြောလိုက်တယ် "အာ့ဇီ ဒါဆို ကိုယ့ သူတို့ကို တခြားနေရာတွေမှာ အရင်စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်မယ်"
"ကောင်းပြီ"
ကျင်းရွှီယန်းက ထွက်သွားပြီး "ကျန်းယွမ် ငါတို့ရဲ့ညီအစ်ကိုတွေကိုခေါ်သွားပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေနှင့်ရိက္ခာတွေအတွက် တခြားနေရာတွေကို စစ်ကြည့်ရအောင်။ အာ့ဇီနှင့် ငါက ဗီဇပြောင်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ဂရုစိုက်လိုက်မယ်"
သူ့စကားကိုကြားတော့ ချင်လူဇီက မေးလာတယ်" ကပ္ပတိန်၊ အထဲမှာရှိတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက ဗီဇပြောင်းသွားပြီလား"
"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက မျိုဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်ပဲ။ အသားက စားလို့ကောင်းသလားတော့ မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် ဝှက်ထားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ဖို့ အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မယ်"လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
ကပ္ပတိန်ထံမှ အတည်ပြုချက်ရပြီးနောက်တော့ ချင်လူဇီက ခေါင်းညိတ်ကာ "သတိထားပါ" ဟုပြောသည်။
သူ့မြေပုံပေါ်ရှိ အဝါရောင်အစက်က ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုတယ်။ အခုဆို ဘာကိုကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုတာ သူသိထားပြီးဖြစ်လို့ တူညီတဲ့အခြေအနေမျိုးကြုံလာရင် သူ့အသင်းကို ကြိုတင်သတိပေးနိုင်တယ်။
သူတို့ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ကျင်းရွှီယန်းက ခြံထဲသို့ပြန်ဝင်လာချိန်မှာ ဗီဇပြောင်းလဲသွားသောဝက်များနှင့်အတူ စိုက်ကြည့်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုအလယ်တွင်ရောက်နေသော ကျိူးလီဇီကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ သူက တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး "အာ့ဇီ မင်းရဲ့နေရာလွတ်ထဲမှာ မသိမ်းခင် သူတို့ကို အရင်သတ်လိုက်ရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
အသားက မာကျောပြီး အရသာမရှိပေမယ့်
ဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေကို စားသုံးနိုင်တာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး သိကြသည်။
သူ့စကားကြားတော့ ကျိူးလီဇီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန်း သတ်စရာမလိုပါဘူး။ အဲဒါတွေကို တိုက်ရိုက် သိမ်းထားလိုက်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မရဲ့နေရာလွတ်ကို ဝင်လညပြီးတာနဲ့ သူတို့ သေသွားလိမ့်မယ်"
"ကောင်းပြီ"
ကျင်းရွှီယန်းက သဘောတူလိုက်သော်လည်း ဗီဇပြောင်းလဲသွားသောဝက်များက သူမကို အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသေးသည်။ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ မိန်းကလေးကို ကယ်တင်ရန် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့စိတ်ထဲကမျှော်လင့်နေတဲ့ လှပနေသောမြင်ကွင်းဟာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ ကျိူးလီဇီက လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကြီးမားတဲ့ ဗီဇပြောင်းဝက်ခုနစ်ကောင်ဟာ ချက်ခြင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဒါကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျင်းရွှီယန်းလည်း စိတ်ပျက်သွားတယ်။ ထက်မြက်တဲ့ ချစ်သူရည်းစားရှိခြင်းဟာ သူ့အတွက်တော့ တကယ်ကောင်းတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ခန့်ညားမှုကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေးရဖို့ ခဲယဉ်းပါတယ်။
လူတစ်ယောက်ရဲ့ သေးငယ်သော အတွေးအမြင်များကို မသိဘဲ ကျိူးလီဇီကတော့ နေရာလွတ်အတွင်းမှ ဗီဇပြောင်းဝက်များကို အမြန်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူမရဲ့ အာကာသမှ စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများအဖြစ်သို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရမည်ကို သူမစိုးရိမ်နေသည်။
သူမရဲ့ အာကာသအတွင်းရှိ လက်ရှိ
အောက်ဆီဂျင်အဆင့်မှာ တိရစ္ဆာန်အကောင် ၈၀ ကိုသာ မွေးမြူနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အာကာသထဲသို့ဝင်ပြီးနောက်တော့ ဝက်များဟာ အသက်ရှူမဝတော့ဘဲ အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ငေါက်ငမ်း အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့အသက်ရှင်နေသေးတာကိုတွေ့တော့ ကျိူးလီဇီ က သူတို့ကို အိမ်နဲ့အလှမ်းဝေးတဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကို ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်တယ်။
ဆက်တင်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီးသည်နှင့် ဝက်များပတ်လည်ဧရိယာကို 50 m² ဧရိယာအဖြစ်သူမ ကန့်သတ်ထားလိုက်သည်။
သူမက မြက်ခင်းပြင်ကို ချိန်ညှိနေစဉ်တွင် တိရိစ္ဆာန်များ အာကာသထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် အောက်ဆီဂျင်ပမာဏ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားတာကို သူမ သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် ကောက်ပဲသီးနှံများ၊ မြက်ခင်းပြင်များ၊ ချုံပုတ်များနှင့် သစ်ပင်များက အောက်ဆီဂျင်ပိုမိုထွက်ရှိမှုနှင့်အတူ အောက်ဆီဂျင်အဆင့်က တဖြည်းဖြည်း တိုးလာပြန်တယ်။
သူမ ခဏလောက် တွေးနေမိတယ် ၊ တိရစ္ဆာန်တွေ သူမရဲ့အာကာသထဲ ဝင်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် အောက်ဆီဂျင်ပမာဏက ထပ်မံတိုးလာနိုင်သေးရင် သူမရဲ့ အရင်ယူဆချက်တွေ မှားနေတာလားလို့။
တိရိစ္ဆာန်များ မွေးမြူရန်အတွက်က နည်းပါးသောအောက်ဆီဂျင် နှင့် အောက်ဆီဂျင် သုံးစွဲမှုလိုအပ်ချက်တို့ကြောင့် သူမရဲ့အာကာသအတွင်းမှာ တိရစ္ဆာန်အကောင် ၈၀ ကိုသာ မွေးမြူနိုင်မည်ဟု သူမ တွေးခဲ့သည်။
သို့သော် သူမရဲ့ ယခင်အတွေးများကမှားနေပြီး ကောက်ချက်အသစ်ကသာ မှန်နေပါက သူမရဲ့ အာကာသတွင် အကန့်အသတ်မရှိ တိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုတာပဲ။
သူမစိတ်ထဲမှာ ဒီအတွေးပေါ်လာတော့ အရမ်းပျော်သွားတယ်။ သူမက တိရိစ္ဆာန်များ ထပ်မံစုဆောင်းပြီးတဲ့နောက်တွင် အမှန်တရားကို သူမသိနိုင်တော့မည်။
ရုတ်တရက် ပြောင်းရွှေ့မှုကြောင့် ဝက်များက ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဝက်မများက တစုတစည်းတည်းနဲ့ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေကြပြီး၊ ဝက်ထီးများက ခြိမ်းခြောက်ဟစ်အော်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။
သူတို့က စောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း ခဏအကြာထိ ဘာမှမဖြစ်ပေ။ မှားယွင်းသော ထင်မြင်မှုဟု သူတို့ထင်သောအခါတွင်မှ ကြီးမားသော အင်တုံကြီးနှစ်ခုက မည်သည့်နေရာကမှန်းမသိ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အင်တုံတစ်ခုက ရေနှင့်ပြည့်နေပြီး နောက်တစ်ခုက အစာနှင့်ပြည့်နေသည်။
အာကာသအပြင်ဘက်က ကျင်းရွှီယန်းကတော့ သူ့ရဲ့အာ့ဇီ ဟာ ခြံထဲမှာ ရှိသမျှအရာအားလုံးကို စုဆောင်းနေတာကိုကြည့်ပြီး "အာ့ဇီ ဘာလို့ ဝက်စာတွေကောက်နေတာလဲ"လို့ မေးလိုက်တယ်။
"အစ်ကိုယန်း အနာဂတ်မှာ လိုအပ်လာနိုင်တယ်။ တစ်နေ့မှာ အခြေချနေထိုင်ပြီး တိရိစ္ဆာန်တွေ မွေးမြူချင်လာမလားဆိုတာ ကျွန်မတို့ မသိနိုင်ဘူး။ အဲဒီအခါကြရင် ဒီအရာတွေက အသုံးဝင်လာမှာ" ဟု ကျိူးလီဇီက ပြုံးလျက်ပြောသည်။
သူမရဲ့စကားတွေကိုကြားတော့ သူနှင့်သူမဟာ အိမ်လေးတစ်အိမ်မှာ အတူတူနေထိုင်ပြီး မိသားစုလေးကို အတူတူတည်ဆောက်နေတဲ့ပုံက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။ သူတို့ကလေးတွေ ဘယ်လိုပုံစံရှိမယ်ဆိုတာတောင် သူစိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပြီး သားသမီးတွေကို ဘယ်လိုနာမည်ပေးသင့်လဲ ဆိုတာကို တွေးနေတယ်။
အခန်း-(၁၈၃)
ကျင်းရွှီယန်းရဲ့အတွေးများက အနာဂတ်ဆီသို့ အလွန်ခရီးနှင်သွားတာကိုမသိဘဲ ကျိူးလီဇီကတော့ ဝက်ခြံအတွင်းမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို ယူကာ "အစ်ကိုယန်း တခြားနေရာကို သွားကြည့်ရအောင်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူ့အသိတွေပြန်ဝင်လာတော့ ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးက အခြားခြံကိုသွားစစ်ဆေးစဉ်တွင် ကျန်းယွမ် နှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများက လူနေဧရိယာကို စစ်ဆေးခဲ့ကြတယ်။
ဝေးလံခေါင်သီသော အရပ်ဖြစ်တာကြောင့် ပိုင်ရှင်က အလုပ်သမားများနှင့် ၎င်းတိုရဲ့ မိသားစုများအတွက် အိမ်များစွာ ဆောက်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လူနေရပ်ကွက်က ကျယ်ပြန့်သော မြေကွက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကျောင်းငယ်၊ ဆေးခန်းနှင့် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည့် ဆိုင်ငယ်များပင် ရှိသည်။
သူတို့လမ်းလျှောက်လာရင်း ချင်လူဇီက သတိပေးတယ် "သတိထား အထဲမှာ ဖုတ်ကောင်တွေအများကြီးရှိတယ်"
ဒါကိုကြားတော့ နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားတွေက သူတို့ရဲ့ သေနတ်တွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး ခေါင်းညိတ်တယ်။ ဝိန့် ညီအကိုများက သတ္တုဒိုင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာလျှောက်သွားပြီး ကျန်သူများကတော့ အနောက်မှ လိုက်ကြသည်။
တံခါးဝကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ ချင်လူဇီက "ညာဘက်"လို့ လှမ်းအော်တယ်။
" ကလန်"
"အိုးး" ဝိန့်ခိုင်က သူ့ရဲ့သတ္တုအကာနဲ့ ဖုတ်ကောင်ရဲ့ လက်သည်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့ ညည်းတွားသံထွက်လာတယ်။
"ခရစ်ပ်"
ဒိုင်းကာကို ကြမ်းတမ်းစွာကုတ်ခြစ်နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်ရဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ လက်သည်းတွေကြောင့် ထွက်ပေါ်လာတဲ့အသံက နားထဲကို စူးရှရှဝင်လာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ ဝိန့်ခိုင်က သူ့ဒိုင်းအကာကိုသုံးပြီးဖုတ်ကောင်ကို တွန်းထုတ်ပြီး ဘေးသို့ ထွက်သွားလိုက်တယ်။
"ပေါ့ပ် ပေါ့ပ် ပေါ့ပ်"
ကျန်းယွမ် နှင့် ရိဖုယင်တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ လေသေနတ်တွေကို မြှောက်ပြီး ဖုတ်ကောင်တွေကို ပစ်သတ်လိုက်ကြပြီးတာနဲ ဖုတ်ကောင်တွေဟာ ချက်ချင်းပဲ သေဆုံးသွားကြပါတယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ ချန်ကျိရိ နှင့် ကျောင်းလီရှင်းတို့ အံ့သြသွားသည်။
သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေ နိုးထလာပြီးနောက်တွင် သူမမှာ ကုသနိုင်တဲ့စွမ်းရည်ရှိကြောင်း ကျောင်းလီရှင်းတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ၎င်းက အသက်ကို ကယ်ဆယ်နိုင်သည့် ရှားပါးသော စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူမတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် သူမကို အုပ်စုအလယ်တွင် အကာအကွယ်ပေးခဲ့သည်။
ချန်ကျိရိဟာလည်း စွမ်ရည်နိုးထခြင်းဖြစ်စဉ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း သူရဲ့အတွင်းအင်္ဂါများမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ မပျောက်သေးသောကြောင့် အုပ်စုအလယ်တွင် အကာအကွယ်ပေးခြင်းခံရသည်။
ဝိန့်မိုက သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေကို သတိပြုမိတာကြောင့် "ဖုတ်ကောင်တွေကို ရှင်းပြီးရင် မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် လေသေနတ်တစ်လက်စီကို လုပ်ပေးမယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဝိန့်မို"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော်ထက်အသက်ကြီးတယ်။ နာမည်ပဲခေါ်ပါ" လို့ ဝိန့်မိုက ပြုံးပြီးပြောသည်။
ချန်ကျိရိက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟုဆိုသည်။
"ပေါ့ပ် ပေါ့ပ် ပေါ့ပ်"
သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင်ပဲ သူတို့အဖွဲ့ဝင်တွေက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုတ်ကောင်များကို သတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ရှန်းကျင်းဇီက ထုံးစံအတိုင်း အလောင်းများကို မီးရှို့ခဲ့ပြီး ရှောင်ချီက အမြုတေများကို ကောက်ယူသည်။
သူတို့ သွားနေစဉ်တွင် ချင်လူဇီက အိမ်တစ်အိမ်ကို ရုတ်တရက် ညွှန်ပြပြီး "အဲဒီအိမ်ထဲမှာ လူတွေရှိတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ အဖွဲ့က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ အိမ်ကို သွားကြည့်တယ်။
အိမ်အတွင်းတွင် အဘွားကြီးတစ်ဦးက ဗီရိုအတွင်းဝှက်နေစဉ် ကလေးငယ်ကိုတော့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားသည်။ သူမက အပြင်မှလူများကို မြင်ခဲ့ပြီး ထိုလူများက သူမကိုမတွေ့သွားစေရန် ဆုတောင်းခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ဆုတောင်းနေပါစေ လူအုပ်စုက သူမအိမ်ထဲကို ဝင်လာနေတုန်းပါ။
"သူတို့က ဗီရိုထဲမှာဘဲ"
ဒီစကားကိုကြားတာနဲ့ အဘွားကြီးက လက်ထဲမှဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး အပြင်ကလူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။
အတွင်းကလူက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို မသိဘဲ ဝိန့်ခိုင်က ဗီရိုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ သူ့ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ထားတဲ့ ဓားတစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ကလန်"
ဒါကိုမြင်တော့ သူက ဒိုင်းကာကို မြှောက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်တယ်။
"ကလန် ကလန် ကလန်"
" သေလိုက် ... အားးးးး" အဘွားအိုက သူ့ဓားဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ခုတ်ရင်း အော်လိုက်တယ်။
သူတို့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့သူက အဘွားကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို ကျန်းယွမ်က မြင်တော့ "အဘွား၊ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ကျွန်တော်တို့က လူဆိုးမဟုတ်ဘူး"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ အဘွားကြီးက ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပြောသည် "လူလိမ်၊ သူတို့ကလဲ လူဆိုးတွေမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ငါ့သားကို ငါးစားအဖြစ်သုံးပြီး ငါ့ချွေးမကို မသေမချင်း အရှက်ခွဲခဲ့တယ်"
သူမရဲ့စကားကြောင့် နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားများဟာ အဘွားကြီးနှင့် သူမတို့ရဲ့မိသားစုရဲ့ အဖြစ်ပျက်မှန်သမျှကို ခန့်မှန်းလိုငါနိုင်ကြသည်။
"အဘွား၊ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီလူတွေနဲ့ တစ်အုပ်စုထဲ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို မယုံရင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားမှာပါ" ဟု ကျန်းယွမ်က ပြောလိုက်တယ်။
ဒီလိုပြောလိုက်တာနဲ့ အဘွားကြီးရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာ အိတ်နေတဲ့ကလေးက ရုတ်တရက်နိုးလာပြီး အားနည်းတဲ့အသံနဲ့ "ဝါးး"ဆိုပြီး အော်ငိုလာတယ်။
အာဟာရချို့တဲ့မှုကြောင့် ကလေးရဲ့ငိုသံက ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိ။ အားနည်းသော ငိုသံနှစ်ချက်ပြီးတာနဲ့ ကလေးက ရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားကာ လက်ချောင်းလေးများကို စို့သည်။
ဤသည်မှာကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်တွင် ကလေးတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဖူးခြင်းပင်။ လူတိုင်းရဲ့အကြည့်က ကလေးအပေါ်တွင် ကျရောက်သွားတယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ အဘွားကြီးက သူ့မြေးကို ခပ်မြန်မြန် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "မင်းတို့အနားကို လာရဲရင် ငါမင်းတို့ကို သေအောင်သတ်မယ်" လို့ ဓားနဲ့ ခြိမ်း ခြောက်လိုက်တယ်။
ဒီအချိန်မှာ သူတို့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ အဘွားကြီးနှင့် ကလေးလေးကို ဒီနေရာမှာသာ ထားသွားခဲ့ရင် သေမှာက သေချာပါတယ်။ သူတို့ခေါ်လာခဲ့ရင်လည်း ကလေးရဲ့ငိုသံက ဖုတ်ကောင်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။
ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ ကျန်းယွမ်က ပြောလိုက်တယ် "အဘွား၊ ကျွန်တော်တို့ကလေးကို မယူသွားပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီမှာက မလုံခြုံဘူး။ အစာသာမရှိရင် အရမ်းဆာလောင်ပြီး ငတ်သေသွားလိမ့်မယ်"
"ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်မတွေးရင်တောင် ကလေးအတွက် စဉ်းစားရမယ်။ အစာမရှိရင် ကလေးက အသက်မရှင်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့၊ လုံခြုံတဲ့နေရာကို ပို့ပေးမယ်"
အဘွားအိုက အားသာချက် အားနည်းချက်များကို ချိန်ဆကြည့်သည်။ သူမက သေခြင်းကိုမကြောက်သော်လဲ မြေးဖြစ်သူကိုတော့ ကြီးပြင်းလာကာ ကမ္ဘာကြီးကိုမြင်တွေ့ခွင့်မယ့် အခွင့်အရေးကို မဆုံးရှုံးစေချင်ပေ။
ခဏအကြာတွင်မှ ဓားကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး “ငါ မင်းတို့နဲ့လိုက်ခဲ့မယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အားလုံးကသက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ကြသည်။
အဘွားကြီး ဗီရိုထဲက ထွက်လာပြီးနောက်မှ သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ကလေးရဲ့ ကော်လာပေါ်မှာ သွေးစွန်းထင်းနေတာတွေကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒါကိုမြင်တော့ အဘွားကြီးကို ပိုလေးစားသွားတယ်။ ကလေးအသက်ရှင်ဖို့ သေချာစေရန်အတွက် သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သွေးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
ရှောင်ချီက သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နေရာလွတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်တော့ ထောင့်တွင် ဂျုံစေ့သေတ္တာအများအပြားကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး အဘွားကြီးထံ ပေးလိုက်တယ်။