အခန်း (၁၈၇-၁၈၉)
Vol. 13 Ch. 187-189
အခန်း-(၁၈၇)
အဘွားအိုက အထပ်ထပ်အခါခါ အရိုအသေပေးလို့အသနားခံကာ "ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ငါ့သမီးကို ကယ်တင်ပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
" ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်"
သူမရဲ့နဖူး မြေပြင်ကို ထိသွားသော အသံဟာ ဂိုဒေါင်အတွင်းမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း မည်သူကမျှ ရှေ့ကိုတိုးမလာပါဘူး။
အမျိုးသမီးက ယောက်ျားအုပ်စုကို သတ်ပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ ရှေ့တက်ကာ ကူညီချင်စိတ်မရှိပေ။ အကြောင်းရင်းတစ်ခုက စစ်မှန်သောအကူအညီကို ပေးစွမ်းနိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး အခြားအကြောင်းပြချက်ကတော့ ကျိူးလီဇီ နှင့် ကျင်းရွှီယန်း တို့ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုစုံတွဲက တခြားသူတွေနဲ့မတူဘူးဆိုတာကို သူတို့မြင်နိုင်သလို မဆိုင်းမတွလည်း သတ်နိုင်တာကိုသိတယ်။
ထိုစုံတွဲက ဒီမိန်းမကို သတ်ချင်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ပြီးတော့ သူ့မကို ကူညီလိုက်တာက သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် ဘေးဥပဒ်ကို ဖိတ်ခေါ်နေတာမျိူးပဲမဟုတ်လား။
ဇနီးမောင်နှံက သမီးဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဟု တွေးနေချိန်မှာပဲ ငယ်ရွယ်တဲ့စုံတွဲက လမ်းလျှောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဘွားအိုက သူတို့ကိုမျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရဲရဲကြီး ကြည့်နေသည်။
“ရဲဘော်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့သမီးကို ကယ်ပါ” ဟု အဘွားကြီးက သူတို့အား ခေါင်းငုံ့ကာ တောင်းပန်သည်။
ကျိူးလီဇီက သူမကို မတားဘဲ အဘွားကြီးရဲ့သမီးကို စစ်ဆေးဖို့ လက်လှမ်းလိုက်တယ်။ ဆေးပညာ ဗဟုသုတ တစ်စုံတစ်ရာမရှိသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးရဲ့ အခြေအနေက အလားအလာမရှိမှန်း သူမ သိသည်။
ထိုအမျိူးသမီးက ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သူမ ဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် ကူးစက်ခံခဲ့ရသည်။ သူမက ဖျားနေပြီး အဖျားကလည်း အရမ်းကြီးတယ်။
ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးက ကူးစက်ခံရနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် ထိုအမျိုးသားများက အမျိုးသမီးများကို ဆက်ဆံပုံနဲ့ဆိုရင် ဖုတ်ကောင်သွေး သို့မဟုတ် အသားပုပ်များနဲ့ ထိတွေ့မိခြင်းကြောင့် ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရနိုင်ခြေ လည်းရှိနေသည်။
ခဏလောက်စစ်ဆေးပြီးနောက်မှ ကျိူးလီဇီက ကန်ရေတစ်ပုလင်းနှင့် အဖျားကျဆေးတစ်တောင့်ကို ကျောပိုးအိတ်ထဲမှယူကာ အမျိုးသမီးအား တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။
ပြီးတော့ သူမပြောလိုက်တာက "သူမရဲ့အဝတ်တွေချွတ်လိုက်"
ဒါကိုကြားတော့ လင်မယားနှစ်ယောက်လုံးက အံ့သြသွားပြီး သူမရဲ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာဖို့ မလိုလားကြပါဘူး။ သူတို့ရဲ့သမီးက အရှက်ရနေပြီးပြီ။ သူမရဲ့ဗလာကိုယ်ထည်ကို လူအများရှေ့တွင် ထပ်မံမဖော်ပြချင်ကြပေ။
သူတို့ တုံ့ဆိုင်းနေချိန်မှာ ကျင်းရွှီယန်းကပြောလာတယ် "အာ့ဇီ မင်း သူ့ကို ဂရုစိုက်လိုက်။ ကိုယ် အလောင်းတွေကို ရှင်းလိုက်မယ်"
အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ကျိူးလီဇီက စိတ်ထဲသိပ်မထားပါဘူး။ ပိုင်ရီကျီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း အရင်က သူမ မြင်ဖူးထားတာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့စကားကိုကြားတော့ ပိုသက်တောင့်သက်သာဖြစ်သွားပြီး "ကောင်းပြီ" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ထိုမျှလောက်သာ ၀တ်စားဆင်ယင်ထားသော အမျိုးသမီးများစွာရှိနေသည့်တိုင် သူမက မသိဘဲ ကျင်းရွှီယန်းက သူမတို့ကို တစ်ချက်မျှတောင် မကြည့်ခဲ့ပေ။
ဂိုဒေါင်ထဲကို ဝင်လာပြီးကတည်းက သူ့အကြည့်တွေက သူ့ ရဲ့အာ့ဇီပေါ်မှာသာ ရှိနေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ပေါင်းသင်းရန် သူစိတ်မဝင်စားပေ။ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို အလိုမရှိဘူး။(TN- သူက ကျိူးလီဇီရယ် ၊ သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကိုပဲ (လူတွေ) ဆိုပြီးမြင်တယ်လို့ ပြောထားတယ်။ ကျန်တဲ့သူအကုန်ကို တိရိစ္ဆာန်လို့သုံးနှုန်းသွားတာပါ)
သူထွက်သွားပြီးနောက် ကျိူးလီဇီကပြောလိုက်တယ် "မင်းတို့ဆက်တုံ့ဆိုင်းနေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့သမီးရဲ့အသက်ကို ကျွန်မကယ်နိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး"
သူမရဲ့စကားကိုကြားတော့မှ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်က သူတို့တုံ့ဆိုင်းနေမှုကို နောင်တရသွားတယ်။ အဘွားအိုက သူ့သမီးရဲ့ အဝတ်အစားတွေကိုချွတ်ပြီး "ရဲဘော်၊ ငါ့သမီးကို ကယ်တင်နိုင်ပါ့မလား" ဟု မေးသည်။
"ဒါက သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ဆပ်ပြာတစ်တုံးကိုထုတ်ကာ အမျိုးသမီးရဲ့အရေပြားကိုပွတ်တိုက်ရန် လက်ကိုဆန့်လိုက်သည်။ သူမရဲ့လက်ဖဝါးက အမျိူးသမီးရဲ့ဗလာကိုယ်ထည်ပေါ်မှာ ဝေ့ဝဲလာသောအခါတွင် သူမရဲ့လက်ဖဝါးမှ ရေများ စီးကျလာတယ်။
အမျိုးသမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် အသုံးပြုသည့်ရေများက သူမရဲ့လက်ဖဝါးမှ စီးကျလာတာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။
သူတို့မသိတာကတော့ သူမနေရာက ကန်ရေတွေ ထွက်လာတယ်ဆ်ိုတာကိုဘဲ။ ကန်ရေက အနာကျက်စေသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသာ ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရပါက ကန်ရေဟာ ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ကို တိုက်ဖျက်နိုင်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်ခြေကို တိုးမြင့်ပေးနိုင်သည်။
သွေးနှင့် အညစ်အကြေးများကို သန့်စင်ရန်နှင့် အမျိုးသမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှအညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောရန်အတွက် ဆပ်ပြာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆပ်ပြာကိုအသုံးပြုခြင်းက ဘက်တီးရီးယားနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးများကို ဖယ်ရှားနိုင်စေပြီး နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကိုလည်း လျှော့ချပေးသည်။
ပြီးသည်နဲ့ ဆပ်ပြာကို ကန်ရေများများဖြင့် ဆေးကြောပြီးနောက် အိတ်ကပ်ထဲမှ အနာလိမ်းဆေးပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူမက အဘွားကြီးကို ပေးလိုက်ပြီး "ဒီဆေးကို ဒဏ်ရာတွေမှာ လိမ်းပေးလိုက်။ အထူးသဖြင့် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကိုမှ မလွတ်စေနဲ့" လို့ပြောလိုက်တယ်။
အဘွားအိုက ဆေးကိုလက်ခံပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမ ဆေးလိမ်းနေစဉ်တွင် ကျိူးလီဇီက အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို စစ်ဆေးရန် သွားခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးငယ်များထံ မချဉ်းကပ်မီတွင် အရင်ဆုံး ကလေးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများကို သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ပြီးတာနဲ့ အရှေ့မှာ ရပ်ပြီး “မင်းတို့ အသက်ရှင်ချင်လား” လို့ မေးလိုက်တယ်။
အချိန်အနည်းငယ်ကြာတော့မှ ခေါင်းညိတ်လာကြသည်။
ဒါကိုမြင်တော့ သူမကပြောလိုက်တယ် "အသက်ရှင်ချင်ရင် အသက်ရှင်နိုင်ဖို့သန်မာပြီး တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ရမယ်။ သန့်ရှင်းတဲ့ထည့်စရာတွေ သွားရှာလိုက် ရေပေးမယ်"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါတွင်တော့ မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်များက သူတို့ရဲ့မျက်လုံးများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ကလေးများက အလွန်အားနည်းကြသောကြောင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများကသာ ဘူးများကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားကြသည်။
ဆယ်မိနစ်မပြည့်ခင်မှာပဲ ပုလင်းတွေ၊ အင်တုံတွေ၊ ကွဲနေတဲ့မျက်မှန်တွေတောင်ပါသေးပြီး ပစ္စည်းတွေ မျိုးစုံနဲ့ ပြန်လာကြတယ်။
ကျိူးလီဇီက ရေဘောလုံးကို ဖန်တီးပြီး " ထည့်စရာတွေကို အရင်ဆေးလိုက်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ လူတိုင်းက ထည့်စရာတွေကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဆေးကြောလိုက်ကြသည်။ ဆေးကြောပြီးသည်နဲ့ တစ်ခုစီကို ရေဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမက သူတို့ ကျေနပ်သည်အထိ သောက်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး နောက်မှ သူတို့ထည့်စရာတွေကို ပြန်ဖြည့် ပေးလိုက်တယ်။
ပြီးသွားသောအခါမှ သူမက အမျိုးသမီးအုပ်စုထံ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူမတို့ကိုကြည့်လိုက်ပြီးတော့ ဓားမြှောင်ကို မြေပြင်ပေါ်ပစ်ချကာ "မင်းတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုရှိတယ် မင်းတို့လက်လျှော့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ် သေမလား ဒါမှမဟုတ် မတ်တပ်ရပ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်မလား" လို့ပြောလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးတွေက ခေါင်းကို မော့ပြီး သူမကိုကြည့်တယ်။ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးများကိုကြည့်ရင်း အများစုမှာ အသက်ရှင်လိုစိတ်ပျောက်ဆုံးသွားပြီဆိုတာကို ကျိူးလီဇီ တွေ့လိုက်ရတယ်။
သူမတို့ကိုယ်တိုင်ကလွဲရင် ဘယ်သူကမှ သူမတို့ကို မကူညီနိုင်တဲ့အတွက် ဆွဲဆောင်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ပါဘူး။ ဤအခက်အခဲကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါက သေခြင်းတရားဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးတွေကို အဆုံးသတ်လိုက်တာကသာ အသက်ရှင်ခြင်းထက် သက်သာရာရပေလိမ့်မည်။
ခဏအကြာတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဓားမြှောင်ဆီသို့ ရုတ်တရက်တွားသွားကာ မဆိုင်းမတွပင် သူမရဲ့လည်ချောင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ နောက်ဆုံးအသက်ရှုမရပ်ခင်မှာ ကျိူးလီဇီကို ကျေးဇူးတင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ လူတိုင်းကအံ့ဩသွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တခြားအမျိုးသမီးက ဓားမြှောင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နှလုံးကို ဓားနဲ့ထိုးချလိုက်တယ်။ ငြိမ်သက်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး ပြုံးနေသော သူမရဲ့အမူအရာက နောက်ဆုံးတော့ အိပ်မက်ဆိုးမှ လွတ်မြောက်သွားသလိုပင်။
ဒါကိုကြည့်ရင်း ကျိူးလီဇီ ငြိမ်သွားသည်။ သူမရဲ့အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ သူမရဲ့မျက်လုံးများတွင်လည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမရှိပါ။ သူမရဲ့အရှေ့မှာ သတ်သေသွားတဲ့ သူတို့ကို သနားစိတ်တောင် မရှိဘူး။
အခန်း-(၁၈၈)
အမျိုးသမီးတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သတ်သေသွားတာကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်းက ထိတ်လန့်သွားတယ်။ မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင်တော့ အမျိုးသမီး သုံးဆယ်ကျော်တွင် နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။
ကျိူးလီဇီက သူမတို့ကိုကြည့်ကာ "မင်းတို့နှစ်ယောက်ကော ဘယ်လိုလဲ" လို့မေးလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အံကြိတ်ကာ လက်သီးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပြောလိုက်တယ် "ဒီခွေးကောင်နှင့် ခွေးမကို မသတ်နိုင်ခင်မှာ ငါသေရဖို့ ကိုငြင်းတယ်။ ငရဲရောက်သွားရင်တောင် ငါ့လက်နဲ့ သေချာပေါက် သူတို့အသက်ကို သေအောင်သတ်မယ်"
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ သူမရှေ့တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ လက်ကိုကမ်းပြီး ဘာမှမပြောဘူး။
အမျိုးသမီးငယ်က သူမရဲ့လက်ကိုမြှောက်ပြီး ဆွဲလိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှကြာအောင် ကြောင်တက်တက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
အမျိုးသမီးကလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ကျိူးလီဇီက သူမကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး "မင်း သန်မာလာတဲ့အထိ ဘယ်လိုတိုင်ခိုက်ရမယ်ဆိုတာကို ငါသင်ပေးမယ်။ ဖုတ်ကောင်ဖြစ်ဖြစ် လူသားပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် မင်း သန်မာလာရမယ်"
အမျိုးသမီးငယ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့အရိပ်အယောင်က သူမရဲ့မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပလာသည်။
ကျိူးလီဇီက အခြားအမျိုးသမီးဘက်ကိုလည်းလှည့်ကာ "မင်းကော ဘယ်လိုလဲ"လို့ မေးလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက ပင်ပန်းနေပေမယ့် အားတင်းပြီးပြုံးကာ "ညီမလေး၊ ငါက ဝေဒနာကို ကြောက်ပြီး သေရဖို့ဆို ပိုကြောက်တယ်။ အသက်ရှင်နေရတာက နာကျင်နေရရင်တောင် ငါ ဆက်ရှင်သန်ချင်သေးတယ်"
"ကောင်းပြီ"
သူမတို့နှစ်ဦး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးတာနဲ့ ကျိူးလီဇီက သူမတို့ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ပုံးအလွတ်တစ်လုံးထဲတွင် သူမရဲ့ကန်ရေဖြည့်ပေးပြီး ဆပ်ပြာတုံးတစ်တုံးကိုပေးကာ သူမတို့ကို သန့်စင်စေခဲ့သည်။
အမျိူးသမီးတွေ ရေချိုးနေချိန်မှာ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားနိုင်ဖို့အတွက် ကျိူးလီဇီက တစ်ခုခုရှာခဲ့တယ်။
မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတော့ အမျိူးသမီးတွေ ဆေးကြောလို့ပြီးသွားကြတယ်။ သူမတွေ့ခဲ့တဲ့ အဝတ်နှစ်ထည်ကို ကျိူးလီဇီကပေးလိုက်ပြီး "အခုတော့ ဒါကိုပဲ ဝတ်ထားလိုက်အုံး။ ငါတို့အဖွဲ့နဲ့ပြန်ဆုံရင် မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့ အဝတ်အစားတွေ ရှာပေးမှာပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
အထည်ကိုလက်ခံပြီးတော့ သူမတို့နှစ်ယောက်က "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "လို့ ပြောလာတယ်။
ကျိူးလီဇီက သူတို့ကို ရေတစ်ပုလင်း၊ အဖျား၊ ရောင်ရမ်းမှုတွေနှင့် ဒဏ်ရာတွေအတွက် ဆေးအချို့ပေးခဲ့သည်။ "ဒဏ်ရာကို ဂရုစိုက်ပြီး ဆေးသောက်ပါ"
သူမတို့ကို လိုအပ်တာများလုပ်ပေးပြီးနောက်တွင်
ကျင်းရွှီယန်းက လမ်းလျှောက်လာပြီး "အာ့ဇီ ကိုယ် အလောင်းတွေကို ရှင်းပြီးပြီ။ ကိုယ်တို့ အရင်ထွက်ပြီး တိရစ္ဆာန်တွေကို ရှာသင့်တယ်"လို့ ပြောလာတယ်။
ကျိူးလီဇီက သူမတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်ကို မေ့မသွားဘဲ "ကောင်းပြီ" ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
မထွက်ခွာမီတွင် သူမနှင့်ကျင်းရွှီယန်းတို့က အရင်ဆုံးအိတ်ထဲရှိ ရိက္ခာအားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး "အနားယူပြီး မင်းတို့ရဲ့ခွန်အားကို ပြန်ယူထား။ ငါတို့အဖွဲ့ပြန်လာရင် ငါတို့ကဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမှာပါ" လို့ပြောခဲ့တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေနှင့် ကလေးတွေက သူတို့ကိုကြည့်လာတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က မေးလာတယ်“ရဲဘော်၊ ငါတို့ကို ခေါ်သွား ပေးလို့ရမလား”
ကျိူးလီဇီက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှပြန်ဖြေလိုက်တယ် "လူတိုင်းကို ငါတို့နဲ့အတူ ခေါ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ငါ့တို့ရဲ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို နားထောင်ပြီး ငါ့တို့ရဲ့စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းကို ရောက်ရင်တော့ ငါတို့လမ်းခွဲမယ်"
လူတိုင်းက သူမရဲ့ကြင်နာမှုအတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြပြီး လျှင်မြန်စွာသဘောတူခဲ့ကြသည်။
ဂိုဒေါင်ထဲမှ ထွက်လာတဲ့အခါမှာ ကျင်းရွှီယန်းက သူမကို ကြည့်ပြီး "အာ့ဇီ ဘာလို့ သူတို့ကို ရုတ်တရက်ကြီး ကူညီလိုက်တာလဲလို့"မေးမြန်းသည်။
ကျိူးလီဇီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး "အစ်ကိုယန်း၊ အရင်တုန်းကဆို ကျွန်မကလဲ ငါးစာအဖြစ် အသုံးချခံခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့အခက်အခဲကို ကျွန်မနားလည်တယ်။ သူတို့ကို ကူညီတာက ကြင်နာမှုတွေကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကြောင့်ပဲ။ အဲဒီအမှောင်မှတ်ဉာဏ်ထဲကနေ လွတ်မြောက်ချင်ခဲ့တာ"
“အဲဒီတုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ ကျွန်မကို အဲဒီနေရာကနေ ဆွဲထုတ်ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်မလည်း လှည့်စားခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူမှားကို ယုံကြည်မိပြီး ကြေကွဲစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့တာမျိူးလဲ ဖြစ်လာမယ်မထင်ဘူး” ဟု သူမက တိုးတိုးလေးပြောသည်။
ဒါကိုကြားတော့ သူရင်ဘတ်ထဲက စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုကို ကျင်းရွှီယန်းခံစားလိုက်ရတယ်။ သူမကိုသာ သူစောစောရှာတွေ့ခဲ့ရင် သူမက ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာနေထိုင်သွားနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီကမ္ဘာမှာက 'အကယ်၍'ဆိုတာမျိူး မရှိဘူး။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကိုလည်း ပြောင်းလဲလို့မရဘူး။ ယခုချိန်မှာ သူလုပ်နိုင်သမျှကတော့ သူမကို ဤဘဝတွင်ကာကွယ်ပြီး သူတို့အရှေ့ရှိ အန္တရာယ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်သာဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်က ကြက်မွေးမြူရေး ဧရိယာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြတယ်။ အဝေးက ကြက်တွန်သံတွေကိုကြားနေရတယ်။
"အစ်ကိုယန်း၊ ကျွန်မတို့ကံကောင်းလိုက်တာ။ တိရစ္ဆာန်အများစုသေသွားပေမယ့်၊ ကျွန်မတို့မှာက သန္ဓေပြောင်းထားတဲ့အကောင်တွေ ရှိနေသေးတယ်" ဟု ကျိူးလီဇီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။
သူမ စိတ်မကောင်းမဖြစ်တော့တာကိုမြင်ပြီး ကျင်းရွှီယန်း ပြုံးလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့လက်ချောင်းတွေကို ယှက်တွယ်လိုက်ပြီး တိရစ္ဆာန်တွေကို စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ မွေးမြူရေးခြံအတွင်းကိုဝင်ကြည့်လိုက်တော့ စုစုပေါင်း ကြက်အကောင်၂၀ ရှိတာကို တွေ့လ်ိုက်ရသည်။ ကြက်ဖသုံးကောင်၊ ကြက်မဆယ့်ခုနှစ်ကောင်။ ယခင်ဘဝကလို လုံးဝသန္ဓေပြောင်းသွားခဲ့သော တိရစ္ဆာန်များနှင့်မတူဘဲ အခုလက်ရှိ ကြက်များဟာတော့ ၎င်းတို့ရဲ့ မူလဝိသေသလက္ခဏာများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ရဲ့အရွယ်အစားမှာ ယခုအခါတွင်တော့ ငှက်ကုလားအုတ်များကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး သာမာန်ကြက်များထက် တောက်ပသော အမွေးများမှလွဲလို့ အခြားအရာအားလုံးက အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဒါကိုမြင်တော့ ကျိူးလီဇီ ဝမ်းသာသွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ အရွယ်အစားနဲ့ဆိုရင် သူတို့အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ကျွေးဖို့တောင် ကြက်တစ်ကောင်က လုံလောက်နိုင်တယ်။
သူမက အားလုံးကို သူမရဲ့နေရာလွတ်ထဲ အမြန်သိမ်းဆည်းကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ခြံအတွင်းရှိ ကြက်အစာအားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်ပြီး ထောင့်တွင်ရှိနေတဲ့ ကြက်ဥပုံတစ်ပုံကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ကြက်ဥတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ဖို့က လက်နှစ်ဖက်လုံး လိုအပ်တယ်။ ဥတွေက ငှက်ကုလားအုတ်ဥတွေလောက်ကိုကြီးတယ်။
"အစ်ကိုယန်း ၊ ဒီကြက်ဥအရွယ်အစားကို ကြည့်ပါဦး။ နောက်ဆို ကြက်ဥဂျုံယာဂု အိုးကြီးတစ်လုံးလုပ်ဖို့တေယင် တစ်လုံးပဲလိုတယ်" ဟု သူမက ဝမ်းသာအားရပြောလိုက်သည်။
ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမကို ပြုံးပြသည်။ သူမပျော်နေသရွေ့တော့ သူလည်းပျော်ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦးက အခြားဧရိယာကိုစစ်ဆေးခြင်းမပြုမီတွင် အရာအားလုံးကို စုဆောင်းခဲ့သည်။
နှစ်နာရီအကြာတွင် သူမတို့က ကြက်ခြံဧရိယာမှပြန်လာကြပြီး နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားများမှာလဲ အဝေးမှလမ်းလျှောက်လာ နေတာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့အနောက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်စုလည်း ပါလာသည်။
ယူဖူယွင်က မျက်လုံးကောင်းပြီး သူတို့ကို အရင်ဆုံးတွေ့လိုက်တယ်။ သူက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး နှုတ်ဆက်တယ်"ကပ္ပတိန်၊ ခယ်မ"
သူတို့အဖွဲ့ပြန်ဆုံတဲ့အခါမှာ ကျန်းယွမ်ကချက်ချင်းသတင်းပို့တယ် "ကပ္ပတိန်၊ သူတို့က လူနေရပ်ကွက်နဲ့ တခြားနေရာတွေက ကျွန်တော်တို့တွေ့ခဲ့တဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပဲ"
ကျင်းရွှီယန်း လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအများစုမှာ ကလေးများ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများ သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးများသာဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်တယ်။ သူတို့တွင် ဆယ်ကျော်သက် ယောက်ျားလေး အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူ ယောက်ျားလုံးဝမရှိပေ။
ဒါကိုမြင်တော့ သူက မျက်ခုံးပင့်ပြီး “ အမျိုးသားတွေ လုံးဝမရှိဘူးလား” လို့ မေးလိုက်တယ်။
အခန်း-(၁၈၉)
ကျင်းရွှီယန်းရဲ့စကားကိုကြားတဲ့အခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးက သူမရဲ့လက်ကိုမြှောက်ကာ "ရဲဘော်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့အစ်ကို၊ ခင်ပွန်း၊ ဖခင်တွေကို လူတစ်စုက ဖမ်းခေါ်သွားကြပြီ" ဟုပြောသည်။
အဲဒီ့နောက် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "သူတို့က ငါတို့ဆီက လူတွေမဟုတ်ဘူး၊ ရုတ်တရတ်ကြီး ရောက်လာတာ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို လုယက်ရုံတင်မကဘူး၊ ကျွန်တော့်တို့အစ်မနဲ့ ယောက်ဖကိုလည်း ဖမ်းသွားတာ"
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက "အဲဒီအဖွဲ့အပြင် တခြားတစ်ဖွဲ့ရှိ သေးလား"လို့ မေးလိုက်တယ်။
သူမမေးလိုက်သည့်အခိုက်တွင်ပဲ သူမက အဝနားတွင် ပုန်းအောင်းနေတဲ့အဖွဲ့ကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားများက နားလည်လိုက်ကြသည်။
ကောင်လေးက ခေါင်းခါပြီး “မသိဘူး” လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ သူကဆက်ပြောတယ် "ဒါပေမယ့်အဲဒီလူတစ်စု မလာခင်မှာဘဲ ခြံပိုင်ရှင်က လူတွေကို ဘေးကင်းတဲ့နေရာရှာဖို့ အားလုံးကို စုစည်းတယ် ကျွန်တော်အစ်မနဲ့ ယောက်ဖတို့က အိမ်မှာနေပြီး ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ကို စောင့်နေရတာက ပိုလုံခြုံတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သူတို့နဲ့ မလိုက်သွားဘူး"
ကျိူးလီဇီက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ကြည့်ပြီး "မင်းတို့ကို ကယ်ဆယ်ဖို့ အစိုးရက လူတွေကို စေလွှတ်မှာ စောင့်နေတာထက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားကိုးတာက ပိုကောင်းတယ်" ဟုပြောလိုက်သည်။
"အစ်မ ၊ အဲဒါ ကဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ကောင်လေးက မေးတယ်။
"ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက ဒီဒေသမှာပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဖြစ်နေတာ" ဟု ကျိူးလီဇီက ဖြေကြားခဲ့သည်။
သူမရဲ့စကားကိုကြားတော့ လူတိုင်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးက ယာယီအကြပ်အတည်းတစ်ခုဟုသာ အမြဲတမ်းထင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို ကယ်ဆယ်ရန်အတွက် အစိုးရကရောက်လာတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ယခင်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဟု သူတို့က အမြဲတမ်းတွေးခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီအခြေအနေက ကမ္ဘာတဝှမ်းမှာဖြစ်နေတာဆိုတော့ သူတို့ ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ။
ကျိူးလီဇီက ဆက်ပြီးတော့ပြောသည်"အဲဒီဘီလူးတွေက ဖုတ်ကောင်တွေပဲ။ သူတို့က ဗီဇသက်သက်ပဲပြုမူကြပြီး သူတို့က အသံနှင့် ရနံ့ကို အာရုံခံနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့နဲ့အနီးကို ချဉ်းကပ်သွားတာမျိူး ဒါမှမဟုတ် ကျယ်လောင်တဲ့ အသံထွက်တာမျိူးက မင်းတို့ရှိနေတာကို သူတို့က ချက်ချင်း သိသွားနိုင်တယ်"
"သာမန်လူတွေကတော့ ဖုတ်ကောင်တွေကြောင့် ဒဏ်ရာရရုံနဲ့ ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ညစ်ညမ်းတဲ့အစားအစာ ဒါမှမဟုတ် ရေလိုမျိုး အရာတွေကိုစားသောက်တာကြောင့်လဲ အစာခြေလမ်းကြောင်းကတစ်ဆင့် ကူးစက်နိုင်ခြေလည်း ရှိတယ်။ ကူးစက်ခံရပြီးတာနဲ့ သေဆုံးမှုနှုန်းက 99% အထိ မြင့်မားပါတယ်"
သူမပြောပြီးတာနဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများရဲ့ မျက်နှာများက ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူတို့ထဲက အများစုဟာ သူတို့ရဲ့ ချစ်ရသူတွေလက်နဲ့ အသတ်ခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာကို ကြုံဖူးကြပြီးသားပါ။ အချို့ကတော့ ဖုတ်ကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော မိသားစုဝင်များကိုပင် သတ်ပစ်ရန် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခံကြရသည်။
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကမေးတယ် “ရဲဘော်၊ ရောဂါပိုးကူးစက်ပြီးရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိလား”
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "မင်းရဲ့ကိုယ်ခံစွမ်းအားက အားကောင်းရင် မင်းအသက်ရှင်နိုင်တယ်။ အခွင့်အလမ်းက 1% ပဲရှိတယ်၊ မင်းသာ အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့စွမ်းအင်ကို နိုးထနိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း 0.01% ရှိတယ်"
စကားပြောနေစဉ်တွင်ပဲ သူမကလက်ဖဝါးကိုဖြန့်လိုက်တော့ လေဖိအားနည်းရပ်ဝန်းတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေဘောလုံးတစ်လုံးက သူမရဲ့လက်အထက်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။
ဒါကိုမြင်တော့ သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ အံ့သြခြင်းတွေပြည့်သွားတယ်။ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ပြီး အားနည်းသူအချို့ရဲ့အကြည့်များကတော့ ရေဘောလုံးပေါ်တွင် ကပ်နေပြီး သူတို့ရဲ့နှုတ်ခမ်းကွဲများကို လျှာဖြင့်သပ်ရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်ကြပေ။
ဒါကိုမြင်တော့ ကျင်းရွှီယန်းကအမိန့်ပေးလိုက်တယ် "ရှောင်ချီ သူတို့ကို ရေနည်းနည်းလောက်ပေးလိုက်"
သူ့အမိန့်ကိုကြားတော့ ရှောင်ချီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့နေရာလွတ်ကနေ ရေသန့်ဗူးပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူကာ တစ်ယောက်ကို တစ်ခုစီဝေငှလိုက်သည်။ အစားအသောက်အတွက်ကတော့ ကပ္ပတိန်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်မှာပါ။
"ဂိုဒေါင်ကို အရင်သွားရအောင်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက ပြောလိုက်သည်။
ကြက်ခြံမှာရှိနေတဲ့ ဂိုဒေါင်ဆီသို့ သူတို့လိုက်သွားကြတယ်။ အထဲကိုဝင်လိုက်တာနဲ့ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွှင့်နေတဲ့ ထူးဆန်းသောရနံ့ကြောင့် နှာတွန့်သွားကြသည်။
သူတို့ပြန်လာတာကိုမြင်တော့မှ ဂိုဒေါင်အတွင်းထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဟာ နောက်ဆုံးတော့သက်ပြင်းချလိုက်ကြတယ်။ ထိုစုံတွဲက ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘဲ သူတို့ကနာရီပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူတို့က အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားများကတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများရဲ့ အခြေအနေကြောင့် မအံ့သြခဲ့ပါဘူး။ ပြည်နယ်များတွင်အလားတူ လူအများအပြားကို တွေ့ပြီးတဲ့နောက် အနည်းငယ် ထုံကျဉ်လာပြီဖြစ်သည်။
ဒါတောင် အမျိုးသမီးသုံးယောက်ရဲ့ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်လုံးတွေမှိတ်သွားရတယ်။ မြေပြင်ပေါ်မှာအနက်ရောင်ပြာများကိုတွေ့လိုက်တော့ ဒါတွေက သူတို့ရဲ့ကပ္ပတိန်သည် တစ်စုံတစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးကို သတ်ခဲ့ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။
ကျိူးလီဇီက ရှောင်ချီဆီကို လျှောက်လာပြီး "ရှောင်ချီ မင်းမှာ အမျိုးသမီးဝတ်ရှိလား" လို့ မေးတယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ချီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "မရီး ၊ အရင်က စက်ရုံမှာတွေ့ခဲ့တာတွေကို စုဆောင်းထားတယ်။ မင်း ဘယ်နှစ်ထည် လိုချင်လဲ"လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
"တီရှပ်နဲ့ ဘောင်းဘီ သုံးစုံ ပေးပါလား... အမျိုးသမီး အတွင်းခံ ရောရှိလား" လို့ သူမကမေးသည်။
ပထမကတော့ ရှောင်ချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် စကားရဲ့ ဒုတိယအပိုင်းကို ကြားလိုက်ရတော့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်လာပြီး ပါးပြင်ပေါ်မှာနီရဲလာတယ်။
သူက အသံတိုးတိုးဖြင့်ပြန်မပြောခင်မှာ ပါးစပ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အဖွင့်အပိတ်လုပ်ပြီးမှ "မရီး ကျွန်တော်က လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖောက်ပြန်သူ မဟုတ်ဘူး။ အမျိုးသမီးအတွင်းခံက ဘယ်လုပ်လုပ်ပြီးရှိမှာလဲ" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
ကျိူးလီဇီက ကျင်းရွှီယန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။သူ အရင်က သူမကိုအတွင်းခံတစ်စုံ ပေးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါဆို သူက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဖောက်ပြန်သူလို့ ဆိုလိုတာလား။
သူမရဲ့အကြည့်ကို သတိထားမိတော့ ကျင်းရွှီယန်းက ပြုံးပြီး "အာ့ဇီ ကိုယ်က မတူဘူး။ ကိုယ်က မင်းရဲ့လူလေ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရတာက သဘာဝပဲ" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
ဒီစကားကိုကြားတော့ နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားတွေဟာ စကားမပြောဘဲ သူ့ကိုပဲကြည့်နေလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ကပ္ပတိန်ကသာ ဒီလိုမျိုး ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောနိုင်တယ်။ သူ့အသားက တကယ် ထူတယ်။
ကျိူးလီဇီက ဒီအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောချင်တော့ပါဘူး။ ဒီတော့ သူမက ရှောင်ချီဘက်လှည့်ပြီး "ဒါဆို ကျွန်မကိုအဝတ်အစားတွေ ပေးလိုက်ပါ" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ရှောင်ချီက အဝတ်အစားတွေကို သူမဆီအမြန်ပေးလိုက်ပြီး "မရ တခြားဘာလိုသေးလဲ" လို့ မေးတယ်။
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး " အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို စားစရာ ပေးလိုက်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူစခန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့တဲ့အခါကြမှ သူတို့ကို အဲဒီမှာပဲနေခွင့်ပေးပြီး လမ်းခွဲလိုက်မယ်"လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
"နားလည်ပြီ" ရှောင်ချီက ပြန်ပြောပြီး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။
ကျိူးလီဇီက အဝတ်အစားများကို ကိုင်ထားရင်း သူမနေရာလွတ်မှ အမျိုးသမီးအတွင်းခံဘောင်းဘီသုံးစုံကို မသိမသာ ထုတ်ယူကာ အဝတ်အစားအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် မည်သူမျှ သတိမထားမိပေ။
အသက်ကြီးတဲ့ လင်မယားနှစ်ယောက်ရှေ့မှာ ရပ်ပြီး “ဒီမှာ မင်းတို့သမီး ဝတ်ရအောင်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးက အဝတ်အစားများကို လက်ခံလိုက်ပြီး သူမအား ဦးညွှတ်ကြသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင်"
"ကျွန်မက လူကောင်းမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ကျေးဇူးရှင်လည်းမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မကိုဒီလိုမခေါ်နဲ့"
ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားပြီး အဝတ်အစားများကို အခြားအမျိုးသမီးများထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အပြင်ကခြေသံတွေဆက်တိုက်ကြားလိုက်ရတယ်။ ချင်လူဇီ နှင့် ရှန်းကျင်းဇီတို့က အပြင်ဘက်တွင် အစောင့်အကြပ်အဖြစ် ရပ်နေသဖြင့် မည်သူကမျှ သတိမပြုဘဲ မချဉ်းကပ်နိုင်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က မထိတ်လန့်ဘဲ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်သာ ဆက်လုပ်ကြသည်။