အခန်း (၁၉၀-၁၉၂)
Vol. 13 Ch. 190-192
အခန်း-(၁၉၀)
ချင်လူဇီက အသစ်ရောက်လာသူများကို ကြည့်ကာ သူ့မြေပုံကို စစ်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူတို့အားလုံးက စွမ်းအင်အသုံးပြုသူတွေဖြစ်နေကြတာကိုမြင်တော့ သူကရှေ့ကိုလှမ်းသွားပြီး "ဒီနေရာကို ယူပြီးသွားပါပြီ။ တခြားတစ်နေရာကို သွားလို့ရတယ်" လို့ ပြောလိုကါတယ်။
အဖွဲ့ထဲက လူငယ်တစ်ယောက်က အနားကိုလျှောက်လာပြီး "အစ်ကို ၊ ဒါက သူဌေးလင်း" လို့ပြောလာတယ်။
"ဒါဆို" ချင်လူဇီက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးသည်။
သူဌေးလင်း က သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က သာမာန်လူတွေနဲ့ မတူတာကို သတိပြုမိတယ်။ "အစ်ကို ၊ မင်းဆီမှာ စားစရာနှင့် ရေရှိမရှိ မေးချင်တယ် ၊ မင်းဆီက ဝယ်လို့ရလား"
ရိက္ခာဝယ်ရန် သူတို့လာသည်ဟု ကြားသောအခါ ချင်လူဇီက ရှန်းကျင်းဇီဘက်လှည့်ပြီးပြောလိုက်တယ် "ကျင်းဇီ၊ ကပ္ပတိန်ဆီသွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်"
"ကောင်းပြီ"
ရှန်းကျင်းဇီ ထွက်သွားပြီးနောက်တော့ ချင်လူဇီက " မင်းဒီမှာစောင့်နိုင်ပါတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
သူဌေးလင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့အဖွဲ့သားတွေကို မျက်လုံးတွေနဲ့ အချက်ပြလိုက်တယ်။
သူတို့သည် ကမ္ဘာပျက်မတိုင်မီကဆိုရင် သာမန်လူများသာဖြစ်သည်။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ နိုးထလာပြီးနောက်မှာတောင် လူတွေကို မသတ်ဝံ့သေးပေ။
ပဋိပက္ခတွေကို ရှောင်ရှားပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းနိုင်တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒါကြောင့် သူတို့အထက်လူကြီးရဲ့ အချက်ပြမှုကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်တော့ ဘယ်သူမှ ရူးရူးမိုက်မိုက်မလုပ်ရဲကြဘဲ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပါတယ်။
ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ ရှန်းကျင်းဇီက အရပ်မြင့်မြင့် ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ အတူပြန်လာခဲ့တယ်။ သူ့ကိုမြင်သောအခါမှာပဲ သူက ကပ္ပတိန်ဖြစ်ရမည်ကို သူတို့သိလိုက်ကြတယ်။
"ကပ္ပတိန် ၊ ဒီလူတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီကနေ ပစ္စည်းတွေဝယ်ချင်နေတယ်" ဟု ချင်လူဇီက ပြောသည်။
ကျင်းရွှီယန်းက သူတို့ကို ကြည့်ပြီးမေးလိုက်တယ် "မင်းက ငါ့အဖွဲ့ဆီမှာ ပစ္စည်းတွေဝယ်ချင်တာလား"
သူဌေးလင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “အစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့က ပေါက်ဈေးရဲ့သုံးဆလောက်အထိ ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်” လို့ပြောလိုက်သည်။
ဒါကိုကြားတော့ ရှန်းကျင်းဇီက မေးလိုက်တယ် "လက်ရှိအခြေအနေမှာ ပိုက်ဆံတွေကိုလိုချင်နေတုန်းလို့ မင်းထင်တာလား"
သူဌေးလင်းက သူ့စကားက မိုက်မဲမှန်းကိုသိပြီး “ဒါဆို အစားအသောက်ကို ဘာနဲ့ လဲလှယ်ချင်လံ” လို့ မေးလိုက်တယ်။
"အမြုတေတွေ" ကျင်းရွှီယန်းက ပြန်ဖြေသည်။
သူ့စကားကိုကြားတော့ သူဌေးလင်းနဲ့ သူ့အဖွဲ့ဟာ သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲက အိတ်ငယ်လေးကို မထုတ်ခင် ခဏလောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသေးတယ်။
အိတ်ငယ်လေးကိုဖွင့်ကာ ပစ္စည်းတွေကိုပြပြီး "အစ်ကို၊ ဒါက မင်းလိုချင်တာလား"လို့ မေးတယ်။
အတွင်းမှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ကာ ရှန်းကျင်းဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
အတည်ပြုချက်ကို ရရှိတော့ သူဌေးလင်းနှင့်အဖွဲ့ဟာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သွားကြသည်။ ဖုတ်ကောင်များကိုသတ်ပြီးနောက်တွင် ဤကျောက်ခဲများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မသိကြသော်လည်း ကျောက်ခဲများကို သိမ်းဆည်းခဲ့ကြသည်။
ဤကျောက်ခဲများက အဖိုးတန်ပြီး အစားအစာအတွက် လဲလှယ်နိုင်မည်ဟု သူတို့ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပါ။ သူတို့သာသိခဲ့လျှင် အပြင်ထွက်ပြီး ဖုတ်ကောင်များကို သတ်ပစ်ကြမည်ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို ၊ ဒီ အမြုတေပမာဏနဲ့ဆို ကျွန်တော်တို့ အစာဘယ်လောက်ရနိုင်လဲ"လို့ သူဌေးလင်းက မေးသည်။
ကျင်းရွှီယန်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ "ငါ့ချစ်သူကို အရင်မေးရမယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ထိုစကားကိုချန်ထားပြီးနောက်တော့ သူလှည့်၍ အထဲသို့ဝင်သွားတာကာ သူဌေးလင်း နှင့် သူ့အဖွဲ့ကို အံသြသွားစေတယ်။
ကပ္ပတိန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မယ်လို့ သူတို့ထင်ခဲ့တယ်။ တစ်ကယ်တော့ ရာထူးကြီးကြီး ကိုင်ထားရင်တောင် သူ့ချစ်သူရဲ့စကားကို သူနားထောင်နေရတုန်းပဲ။
အမျိုးသမီးများက အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ရှိသောလူများဖြစ်ကြောင်းကို အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဒီလိုဖရိုဖရဲခေတ်မှာ သာယာတဲ့ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ရင် အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေသင့်ပါတယ်။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကျင်းရွှီယန်းဟာ ကျိူးလီဇီနဲ့ အတူ ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ အပြင်ဘက်က လူတစ်စုကိုတွေ့လိုက်တဲ့အခါမှာ ကျိူးလီဇီက အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမရဲ့မျက်လုံးတွေလည်း လင်းလက်လာကာ အတိတ်ဘဝကအမှတ်တရများက သူမစိတ်ထဲမှာ တ်ိုးဝင်လာသည်။
အရှေ့တွင်ရပ်နေသောလူမှာ သူမရဲ့အတိတ်ဘဝက အဖွဲ့ ကပ္ပတိန်ဟောင်းဖြစ်သည်။
ဤမျှ ခပ်ငယ်ငယ်အရွယ်နှင့် ဆုံတွေ့ရန် သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ကျင်ဝူမြို့ကိုသွားလျှင် သူနှင့်တွေ့နိုင်မည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။
သူရဲ့အာ့ဇီက မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်လူကို စိုက်ကြည့်နေတာကို သတိပြုမိတာကြောင့် ကျင်းရွှီယန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမရဲ့လက်ကို ညှစ်လိုက်တယ်။
သူမရဲ့အာရုံများ ပြန်ရောက်လာသောအခါမှ ကျိူးလီဇီက သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူမကို စိုက်ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မပျော်ဘူးဆိုတဲ့ အကြည့်နဲ့။
သူမကပြုံးပြီး အနားကို တိုးကပ်သွားကာပြောပြသည် "အစ်ကိုယန်း အဲဒီလူက အရင်ဘဝက ကျွန်မတို့အဖွဲ့ရဲ့ကပ္ပတိန်ပဲ"
ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြန်ပြောတယ် "မင်းရဲ့ကပ္ပတိန်က လူငယ်မဟုတ်ဘူးလား"
သူ့ရဲ့ချဉ်နေတဲ့လေသံကို သတိပြုမိတာကြောင့် ကျိူးလီဇီက ဂရုတစိုက်ပြောလိုက်တယ်"အဲဒီလူက ကျွန်မရဲ့ ဒုကပ္ပတိန်ပဲ။ ကျွန်မရဲ့ကပ္ပတိန်က ကျွန်မကို သန္ဓေပြောင်းတိရစ္ဆာန်ဘေးကနေ ကယ်တင်ဖို့ သူ့အသက်ကို စတေးပြီး အဖွဲ့ကို လွှဲပြောင်း ပေးခဲ့တာ"
"လူတိုင်းက ကျွန်မကို အပြစ်တင်တဲ့အတွက် အဖွဲ့ဝင်တွေက ကျွန်မကို ဝိုင်းပယ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်မရဲ့ ဒုကပ္ပတိန်က ကျွန်မကို သနားတဲ့အတွက် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်။ ကျွန်မတို့မှာ အချစ်ရေးပတ်သက်မှု လုံးဝမရှိပါဘူး"
ဒါကိုကြားပြီးနောက်တော့ ကျင်းရွှီယန်းရဲ့အမူအရာက တိုးတက်လာပြီး "ဒီဘဝမှာတော့ သူက မင်းကိုမသိဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့အပြုအမူတွေကို သတိထားသင့်တယ်"လို့ သူမကို သတိပေးလိုက်တယ်။
ကျိူးလီဇီက ပြုံးပြီး "သိပါတယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
တီးတိုးပြောပြီးသောအခါမှ သူတို့ပြန်ထွက်လာကြသည်။ သူတို့လာနေတာကိုမြင်တော့ သူဌေးက ပြုံးပြီး "ရဲဘော်၊ ဘယ်လိုလဲ ၊ မင်းရည်းစားနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီလား" လို့ မေးတယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက သူမကို မိတ်ဆက်ရာတွင်သူ့ရည်းစားအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိသောကြောင့် သူမက ခေါင်းစဉ်အတွက် စိတ်ထဲမထားပေ။ အဲဒီအစား သူမက အရင်ဘဝက အဖွဲ့ရဲ့ကပ္ပတိန်ဟောင်းဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး "ရဲဘော်၊ မင်းက ဒီမွေးမြူရေးခြံရဲ့ပိုင်ရှင်ဆိုတာ ကျွန်မကြားတယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
သူဌေးလင်း က ခေါင်းညိတ်ပြီး သက်ပြင်းချကာပြန်ဖြေတယ် "ကျွန်တော်ပါ ၊ ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ တိရစ္ဆာန်တွေက ရောဂါနဲ့ သေသွားတော့ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး"
"ရဲဘော်၊ မင်းက ဒီနေရာရဲ့ပိုင်ရှင်ဆိုတော့၊ ဆန်ဆယ်ကီလိုဂရမ်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ အမြုတေတစ်လုံးကို သုံးလို့ရတယ်" ဟု ကျိူးလီဇီကဆိုသည်။
သူမ ဒီလိုပြောလိုက်တော့ ချင်လူဇီ နှင့် ရှန်းကျင်းဇီ အပါအဝင် လူတိုင်းက အံ့ဩသွားကြတယ်။ အမြုတေက အဖိုးတန်ကြောင်း သူတို့သိသော်လည်း ဒီလောက် အစားအစာနဲ့တော့ လဲလှယ်၍မရနိုင်ပါ။
သံသယတွေရှိပေမယ့် နှစ်ယောက်သား စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောကြဘူး။ သူတို့ခယ်မရဲ့ စကားကို ကပ္ပတိန်က တိတ်တဆိတ်သဘောတူတဲ့အတွက် သူ့ကို ယုံကြည်ဖို့ပဲလိုတယ်။
"ရဲဘော် ၊ ကျွန်တော်တို့က ဆန်ဆယ်ကီလိုဂရမ်ကို အမြုတေတစ်လုံးနဲ့ လဲလှယ်လို့ရမှာ သေချာလား" သူဌေးလင်းရဲ့ အနားက လူငယ်ကမေးလာတယ်။
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး " ရေနဲ့ လဲလှယ်ချင်ရင် အမြုတေတစ်ခုအတွက် ရေငါးဂါလံကို ရနိုင်တယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
ဒီတစ်ခါမှာတော့ သူဌေးလင်းနှင့်သူ့အဖွဲ့ဟာ အရမ်းပျော်နေတာကြောင့် ကခုန်လိုက်ချင်ကြတယ်။ အစားအသောက်နဲ့ ယှဉ်ရင် ရေက ပိုရဖို့ခက်တယ်။ တွင်းထွက်ရေက အကန့်အသတ်နဲ့ရှိပြီး ရေအရင်းအမြစ်များက ညစ်ညမ်းနေပြီဖြစ်သည်။
အခန်း-(၁၉၁)
သူဌေးလင်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ဟာ ခဏအကြာငြိမ်သက်သွားသည်။ လူငယ်က သူ့အမြုတေတွေကို အမြန်ထုတ်ပြီး "သူဌေး၊ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော်ရဲ့အမြုတေတွေပဲ အစားအသောက် ၊ ရေနဲ့ လဲလှယ်ရအောင်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ တခြားလူသုံးယောက်ကလည်း သူတို့ရဲ့ အမြုတေတွေကို ထုတ်ပြီး သူဌေးဆီအပ်လိုက်တယ်။ သူဌေးလင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ကောင်းပြီ" ဟုပြောသည်။
သူတို့ဟာ ဖုတ်ကောင်အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း အမြုတေရရှိနှုန်းက အကန့်အသတ်နဲ့ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့၌ အမြုတေ ၃၇ ခုသာရှိသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးပြီး နောက်ဆုံးတော့ သဘောတူညီမှု ရရှိသွားသည်။
သူဌေးလင်းက ကျိူးလီဇီကိုကြည့်ပြီး "ရဲဘော်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ အမြုတေ၃၇ လုံးရှိတယ်။ အဲဒါတွေကို ဆန် ၂၅၀ ကီလိုဂရမ်၊ ရေဂါလံ ၆၀ နဲ့ လဲလှယ်ချင်တယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်တယ်။
"ကျင်းဇီ ၊ ဖုန်းယွင်ကိုခေါ်လိုက်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းကပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ ကပ္ပတိန်"
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဖုန်းယွင်က ရောက်လာပြီး "ကပ္ပတိန်၊ မင်းကျွန်တော်ကိုရှာနေတာလား" လို့မေးတယ်။
ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဆန် 250 ကီလိုဂရမ်နှင့် ရေဂါလံ 60 ကို ယူထုတ်လိုက်"လို့ ပြောတယ်။
ဖုန်းယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ဆန်နှင့်ရေတွေပေါ်လာတယ်။ ကျင်းရွှီယန်းရဲ့ နောက်ကိုလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက သူသည် အသင်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပေ။ သူ့ရဲ့အောက်စည်းကို မကျော်သရွေ့တော့ အမိန့်ကို မဆိုင်းမတွ လိုက်နာမှာပါ။
သူဌေးလင်း နဲ့ သူ့လူတွေဟာ ဆန်နှင့်ရေကိုမြင်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတယ်။ ခဏအကြာမှ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကမေးတယ် “သူဌေး၊ အခု ကျွန်တော်တို့မှာ စားစရာနှင့်ရေရှိနေပြီ ဒီနေရာကထွက်သွားမလား”
သူဌေးလင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ငါတို့ ဒီမှာပဲ့ ထာဝရနေလို့မရဘူး။ အပြင်က အခြေအနေတွေသိအောင်လုပ်ပြီး အစီအစဉ်ဆွဲရမယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။
သူ့ရဲ့စကားကြားကိုတော့ အားလုံးက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့လက်ခံကြပြီး “ဒီနေရာက ထွက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့လိုက်မယ် သူဌေး”လို့ ပြောတယ်။
"ကောင်းပြီ ငါအရင်ဆုံး ကားရှာလိုက်အုံးမယ်။ မင်းတို့လေးယောက်က ငါ့ကို စောင့်နေ" လို့ သူဌေးလင်းက ပြောလိုက်တယ်။
"ကောင်းပြီ"
အရောင်းအဝယ်တွေပြီးသွားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက ကျိူးလီဇီကို ဂိုဒေါင်ထဲဆွဲသွင်းပြီး အာ့ဇီ သူ့ကိုကူညီဖို့စဉ်းစားနေတာလား" လို့မေးတယ်။
ကျိူးလီဇီက ခေါင်းခါပြီးပြောတယ် "အရင်က ကျွန်မကြောင့် သေသွားခဲ့တာ။ ကျွန်မသာမရှိရင် သူက သန္ဓေပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေကြောင့် သေမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မယ်"
သူမက လူအုပ်စုကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးဆက်ပြောတယ် "အဲဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ဆို သူတို့ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး တာနဲ့အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းကိုရောက်နိုင်သင့်တယ်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့လူတွေအတွက်နဲ့ သူသေရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
ထိုလူလေးယောက်ကို သူမ မတွေ့ဖူးသော်လည်း သူမရဲ့ကပ္ပတိန်ဆီမှ သူတို့အကြောင်းကို သိခဲ့ရတယ်။ ၎င်းတို့လေးဦးဟာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အနောက်မှာချန်နေခဲ့၍ သေဆုံးသွားကြသည်။
ဒုတိယမိုးရွာပြီးနောက်တွငါ တိရစ္ဆာန်များက လုံးဝသန္ဓေပြောင်းလဲသွားမှာဖြစ်ပြီး ဤမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းဧရိယာတွင် နေထိုင်ခြင်းက သားရဲတွင်း၌ နေခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် ကပ္ပတိန်တို့ကလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချိန်တွင် ၎င်းတို့လေးဦးကတော့ ကျန်သူများကိုကာကွယ်ရန်အတွက် တိရစ္ဆာန်များကို လှည့်စားကာ နောက်ချန်ခဲ့လို့ တိရစ္ဆာန်များရဲ့အစာအစားဖြစ်သွားကြသည်။
ဒီဘဝမှာတော့ သူတို့ရဲ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူမမျှော်လင့်တယ်။
ပစ်ကပ်ထရပ်ကားကို ရှာတွေ့ပြီးနောက်တွင် သူဌေးလင်းနှင့်သူ့အဖွဲ့ဟာ အစားအသောက်နှင့် ရေများကို ကောင်းစွာတင်ဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ နတ်ဆိုးအဖွဲ့ကတော့ မနက်ဖြန်မထွက်ခွာခင်မှာ တစ်ရက်လောက်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။
အဖွဲ့ဝင်များက ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသပေးပြီး ရိက္ခာရေးပစ္စည်းများနှင့် ရေများဝေငှပေးနေစဉ်တွင် ကျိူးလီဇီကတော့ ထောင့်တစ်နေရာတွင်ထိုင်ကာ သူမရဲ့နေရာလွတါကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
မြက်ခင်းပြင်တွင် မျိုးပြောင်းအပင်များကို ပြန်လည်စိုက်ပျိုးပြီးတဲ့နောက်တော့ ၎င်းတို့ရဲ့ကြီးထွားမှုက နှေးကွေးသွားသည်။ အဲဒါကြောင့် လယ်မြေအတွင်းရှိ အနက်ရောင်မြေဆီလွှာတွင် အာဟာရဓာတ်ပိုကောင်းလာပြီး သီးနှံများ ကြီးထွားမှုတို့ကို အရှိန်မြှင့်နိုင်သည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့တယ်။
သူမပ အောက်ဆီဂျင်အဆင့်ကို စစ်ဆေးကြည့်တော့လည်း ရာခိုင်နှုန်းက တဖြည်းဖြည်း တိုးလာနေတာကို သတိပြုမိခဲ့သည်။
သူမရဲ့နေရာလွတ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များကို ပြန်လည်နေရာချနေစဉ်တွင် အော်သံကြောင့် လန့်သွားသည်။
"ငါ့သားကို ပြန်ပေးပါ"
မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ လေးလသားကလေးငယ်ကို ချီထားတဲ့ အဘွားကြီးအား ယောက်ျားတစ်စုကို သတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးက စိုက်ကြည့်နေတာ မြင်လိုက်ရတယ်။
"ဒါ ငါ့မြေး။ သူက မင်းရဲ့သားမဟုတ်ဘူး" အဘွားကြီးက ပြန်ပြောသည်။
သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံက ကလေးငယ်ရဲ့မျက်နှာကို မြင်ပြီးနောက်တွင် မြေးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။
အမျိုးသမီးရဲ့ အမေကလည်း "သူက ငါ့မိသားစုရဲ့မြေးပဲ။ ရဲဘော် ၊ မင်းက ငါ့မြေးကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး အခု ငါတို့ဆီ ပြန်ပေးဖို့လည်း ငြင်းနေတုန်းပဲ၊ ဒါမျိူး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုပ်နိုင်ရတာလဲ"လို့ ပြောတယ်။
အဘွားကြီးက မျက်စောင်းထိုးပြီး “ဒါ ငါ့မြေးပါ” လို့ ခေါင်းမာမာနဲ့ ပြန်ပြောတယ်။
ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မှုကြောင့် ကျင်းရွှီယန်း နှင့် ကျန်အဖွဲ့သားများက လျှောက်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ကျိူးလီဇီ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် ထိုအမျိုးသမီး နိုးနေပြီဖြစ်တာကို သူမတွေ့လိုက်ရတယ်။ အားနည်းနေသေးသော်လည်း သူမရဲ့ပုံက စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရသည်။
သူမရဲ့အပြောအဆိုအရဆို သူမအမှန်အတိုင်းပြောနေတာလို့ ကျိူးလီဇီ ပြောနိုင်တယ်။ အဘွားကြီးကိုတော့ မျက်လုံးတွေကို မှေးပြီး လေ့လာလိုက်တယ်။
ခဏကြာတော့မှ သူမက အနားကို လျှောက်သွားပြီး "အဘွား၊ ဒီကလေးက မင်းရဲ့မြေးလို့ ပြောဖို့ သက်သေရှိလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။
"ဘာလို့ သက်သေလိုရမှာလဲ၊ ဒီကလေးက ငါ့မြေးပါ"
ကျိူးလီဇီက အမျိုးသမီးဘက်သို့ လှည့်လာပြီး "အစ်မ ဒီကလေးက မင်းရဲ့သားဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားရှိလား" လို့ ထပ်မေးလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်မရဲ့သားက ခါးမှာ မွေးရာပါ အမှတ်အသားရှိတယ်။ လခြမ်းနီလလို ပုံစံမျိူးပဲ" လို့ ပြန်ဖြေသည်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောတယ် "အဘွား၊ ဒီကလေးက မင်းရဲ့မြေး ဒါမှမဟုတ် ဒီအစ်မရဲ့သားဟုတ်မဟုတ်သိရဖို့ ကျွန်မတို့လုပ်ရမှာက သူ့ခါးကို စစ်ဆေးဖို့ပဲ။ မွေးရာပါအမှတ်မရှိရင် သူက မင်းပိုင်တယ်။ ရှိရင် သူက သူမရဲ့ ကလေးပဲ"
အားလုံးက သဘောတူပြီး ခေါင်းညိတ်ကြတယ်။
အဘွားကြီးကသာ ခေါင်းခါပြီး "အဲဒါကို လုပ်စရာ မလိုဘူး။ ဒီမိန်းမက ငါ့မြေးရဲ့ အနှီးကို ပြောင်းနေတာမြင်တယ်။ မွေးရာပါ အမှတ်အသားကို မြင်ဖူးတယ်"လို့ အသည်းအသန်ငြင်းသည်။
"ဒါဆို ကလေးမှာ မွေးရာပါ အမှတ်အသားရှိတယ်ပေါ့" ကျိူးလီဇီက ပြောလိုက်တယ်။
"အဘွား၊ မင်းမြေးရဲ့အနှီးတွေက ပြောင်းထားတာလို့ ပြောတယ်နော်။ သုံးပြီးသားတွေကရော ဘယ်မှာလဲ" ဟု သူမမေးတယ်။
သူမရဲ့မေးခွန်းကြောင့် အဘွားကြီးကအံ့အားသင့်သွားပြီး "ငါက သူတို့ကို လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်" ဟု ခပ်တိုးတိုးပြန်ဖြေသည်။
"သူတို့ကို ဘယ်မှာ ပစ်လိုက်တာလဲ" ကျိူးလီဇီက ထပ်မေးတယ်။
အကြည့်တွေကို ရှောင်ပြီး အဘွားကြီးက “မေ့သွားပြီ” ဟု ရေရွတ်သည်။
ကျိူးလီဇီက သူမကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ "အဘွား၊ သုံးပြီးသား အနှီးတွေကိုသာ ကျွန်မတို့ကို ပြနိုင်ရင် မင်း လိမ်တာမဟုတ်ဘဲ ဒီအစ်မကသာ အပြစ်ရှိကြောင်းကို သက်သေပြနိုင်သွားလိမ့်မယ်"ဟု ပြောသည်။
အခန်း-(၁၉၂)
ခေတ္တနားပြီးနောက်မှ ကျိူးလီဇီက ဆက်ပြောလိုက်တယ် " ရှင်ကမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီကလေးရဲ့အနှီးကို ရှင်ဘယ်တော့မှ မပြောင်းခဲ့ဘူးပဲ။ ဒီအစ်မကလဲ မွေးရာပါအမှတ်ကို မမြင်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဒီအစ်မက သူ့အမေပဲဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့်မွေးရာပါအမှတ်ကို သဘာဝကျကျပဲ သိလိမ့်မယ်"
သူမရဲ့မေးမြန်းမှုအောက်တွင် အဘွားအိုက နောက်ဆုံးတော့အော်ဟစ်ကာပြောဆိုလာတယ် "ငါက သူ့အဖွားမဟုတ်ပေမယ့် ငါက သူ့ကို ကောက်ယူပြီး ငါ့သွေးကိုတောင်ကျွေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက ငါ့ရဲ့အပိုင်ပဲ၊ ဘယ်သူကမှ ငါ့ဆီကနေ ယူသွားလို့မရဘူး"
သက်ကြီးဇနီးမောင်နှံနှင့် အမေဖြစ်သူတို့က အံ့ဩသွားကြသည်။ သူတို့က ကလေးပြန်ရဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားပြီး တခြားဘာမှမေးဖို့ကို မစဉ်းစားထားဘူး။ အခုလိုကြားသိရတော့ ကလေးကို အတင်းလုယူလို့ရပါ့မလား မသိတော့ဘူး။
နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဝိန့်ခိုင်က ရှေ့ကို တိုးလာပြီးပြောတယ် "ခယ်မ၊ ဒီအဘွားနှင့်ကလေးလေးကိုတွေ့တော့ သူမက အကာအကွယ်ပေးထားတယ်။ ပြီးတော့ သူမရဲ့သွေးကို တိုက်ကျွေးထားတဲ့ သဲလွန်စတွေကိုလည်း တွေ့လိုက်ရပါတယ်"
ကျိူးလီဇီက အဘွားအိုကို ကြည့်ပြီးပြောလိုက်တယ် "အဘွား၊ ရှင်က ကလေးရဲ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် သူက မင်းရဲ့မြေးမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို သူ့မိသားစုဆီ ပြန်ပေးရမှာပဲ"
"သူနဲ့အတူ ဆက်ပြီးရှိနေနိုင်မလားဆိုတာကတော့ သူ့မိသားစုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့အမေဆီ ပြန်ပေးဖို့ ငြင်းဆန်တာကတော့ သူ့အတွက် မတရားပါဘူး။ သူက ကလေးလေးပဲရှိသေးတယ် သူ့အမေကို လိုအပ်တယ်"
သူမရဲ့စကားကြားတော့ အဘွားအိုက ခေါင်းငုံ့ပြီးငိုတယ် "တကယ်တော့ ငါ့မြေးက နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီ။ ငါ့လက်နဲ့ ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဒီမြေးကို အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး... ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါသေလိမ့်မယ်"
သူမရဲ့စကားများကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက မသနားတော့ပေ။ မိခင်နှင့်ကလေးကို ခွဲထားခြင်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘာအကြောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအဘွားကြီးက ဒီလိုလုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘူး။
ကလေးပြန်မပေးသေးတဲ့အတွက် ကျိူးလီဇီက လမ်းလျှောက်လာပြီး အဘွားအိုလက်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ ကလေးက လန့်ပြီးငိုတယ်။
“ဝါး…ဝါး…”
ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးခြင်းမပြုမီတွင်ပဲ ကျိူးလီဇီက သူမရဲ့အိတ်ကပ်ထဲမှ နို့သီးခေါင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ကလေးက ချက်ချင်းငြိမ်သွားပြီး စုပ်စပြုလာတယ်။
"သူ့ကိုပြန်ပေးပါ" အဘွားအိုက ကျိူးလီဇီဆီ အော်ဟစ်ပြီး အပြေးသွားသည်။
ကျိူးလီဇီက တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုချင်၊ ဒီအဘွားနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ထင်လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။
ချင်လူဇီက ခေါင်းညိတ်ပြီး အေးစက်စွာပြောသည် "သူမမှာ ရောဂါပိုးရှိနေတယ်"
သူပြောသံကိုကြားတြော အားလုံးက ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြပြီး စောင့်ကြည့်နေဖို့ မဝံ့ရဲတော့ပါဘူး။
"ငါမကူးစက်ဘူး" အဘွားအိုက ထိတ်လန့်တကြား ပြန်ပြောသည်။
ဒီစကားကိုပြောပြီးတာနဲ့ သူမရဲ့လက်ကောက်ဝတ်က ခြစ်ရာလေးတစ်ခုတွေ့တော့ အံ့ဩသွားတယ်။ ခြစ်ရာတစ်ဝိုက်ရှိ အသားများက နီမြန်းနေပြီး ပုပ်စပြုလာသည်။ သူမ ဒဏ်ရာရခဲ့တုန်းက အချိန်ကိုမှတ်မိဖို့ကြိုးစားလိုက်တယ်။ ခဏအကြာတွင် သူမ ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
အစောပိုင်းက သူမသည် ဤလူများနှင့် လယ်လုပ်သူတို့ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုကို ခိုးနားထောင်ရန် ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ပြန်လာတော့ သူမရဲ့လက်ကောက်ဝတ်မှာ အကုတ်ခံရတာကို ခံစားရပေမယ့် လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်။
သေးငယ်သောတုတ်က သူမအတွက် သေဒဏ်ဖြစ်စေသည်ကို သူမ နားမလည်ခဲ့ပါ။ အကယ်၍ သူမသာခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မသွားခဲ့ပါက သူမက ကုတ်ခြစ်ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်သလို ကူးစက်ခံရလိမ့်မည်လည်းမဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သူမကိုယ်တိုင်ပဲလုပ်ခဲ့တာ။
သူမက ခေါင်းကိုမော့ပြီး "သတ်ပါ ၊ ငါက ဘီလူးမဖြစ်ချင်ဘူး" လို့ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက ပြန်ပြောတယ် "အဘွား ၊ အခုသေချင်နေတာ သေချာလား ၊ဘယ်သူသိမလဲ မင်း အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိနိုင်သေးတာလည်းဖြစ်မှာပဲ"
အဘွားအိုက ခေါင်းယမ်းပြီး "ငါ့သား၊ ချွေးမနှင့်မြေးတွေ အားလုံးကသေကုန်ပြီ၊ ငါ့ကိုတစ်ယောက်တည်း ဒီကမ္ဘာမှာထားခဲ့ကြပြီလေ ငါလည်းပင်ပန်းနေပြီ။ အခုပဲ အနားယူချင်တယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ကျိူးလီဇီက သူမကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြည့်နေပြီးမှ "ဒါဆို မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
အဘွားအိုက ကျိူးလီဇီရဲ့လက်နှစ်ဖက်ထဲက ကလေးကို ကြည့်ပြီးပြောတယ် "ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ဂရုစိုက်ပါ"
ကျိူးလီဇီက ကလေးငယ်ကို အမျိုးသမီးထံ ပြန်အပ်လိုက်ပြီး "သူ့မှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ သူ့မိသားစုရှိတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
ဒါကိုကြားတော့ အဘွားအိုက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်တယ် "မင်းပြောတာ မှန်တယ်"
အဘွားအိုထံကို ကျိူးလီဇီလျှောက်သွားသောအခါမှာ နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားများက သူမကို အလိုလို တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် သူတို့စကားမပြောမီတွင်ပဲ သူတို့ကပ္ပတိန်က သူတို့ကို စူးစူးစိုက်စိုက်စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါကိုမြင်တော့ သူတို့ မတ်တပ်ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေရုံပဲတတ်နိုင်တော့တယ်။
ကျိူးလီဇီက အဘွားအိုရဲ့ရှေ့မှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး "အဘွား၊ မင်းမျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ထားလိုက်။ နိုးလာတဲ့အခါကြရင် အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာပါ"လို့ ပြောတယ်။
အဘွားအိုက ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေးပြောသည် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ကောင်မလေးက သူမကိုလိမ်နေမှန်း သူမသိတယ်။ သူမက မကြာခင် ဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်လာတော့မယ်လေ ဘယ်ဘိုလုပ်ပြီး အဆင်ပြေမီာလည်း။ ဒါကို သူမသိရင်တောင်မှ သက်ပြင်းရှည်ကြီးထုတ်ပြီး မျက်လုံးကိုမှိတ်ထားဆဲပါ။
ကျိူးလီဇီက အဘွားအို နဖူးပေါ်မှာ လက်နှစ်ချောင်းကိုတင်ပြီး သူမရဲ့စွမ်းအင်များကို အမျိုးသမီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သူမရဲ့စွမ်းအင်များက အဘွားအိုရဲ့ သွေးကြောများထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါတွင်ပဲ အဘွားအိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှာရွေ့လျားပြီး အာရုံကြောများကို ဖိထားသည့် ဆံပင်ကဲ့သို့ပါးလွှာသော အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရုတ်တရက် အဘွားကြီးက မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သတိလစ်သွားသည်။
ဒါကိုမြင်တော့ ကျိူးလီဇီက ဓားမြှောင်ကိုထုတ်ယူပြီး အဘွားအိုရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က ပုပ်နေတဲ့ အသားတွေကို ဂရုတစိုက် လှီးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒဏ်ရာကိုလည်း ကန်ရေနဲ့ ဆေးပြီး ဆေးလိမ်းပေးကာ အိတ်ကပ်ထဲက ရေသန့်ဘူးသေးသေးလေးကို ထုတ်လို့ နောက်ထပ်ကန်ရေကိုလည်း တိုက်ကျွေးခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမက သူမရဲ့စွမ်းအင်တွေကို အမျိုးသမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုထဲ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပြီး အပ်ကို အာရုံကြောများမှတစ်ဆင့် ဒဏ်ရာဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ထို့နောက် သူမက စွမ်းအင်တွေကို ပါးလွှာသော အမြှေးပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကူးစက်ခံထားရသော ဧရိယာတစ်ဝိုက်တွင် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။
ဤနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မည်လားဆိုတာကို သူမ မသိသော်လည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အလားတူနည်းလမ်းကိုတစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ကုသပေးသူတစ်ဦး အကြောင်းကို သူမကြားဖူးသည်။
မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အမျိုးသမီးဘက်လှည့်ကာပြောလိုက်တယ် "အစ်မ ၊ ဒီအဘွားက အရင်က ဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့ မင်းသားရဲ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရမယ်"
"သူမအတွက် ဆေးဝါး၊ အစာနဲ့ ရေ ပေးမယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူမရဲ့ ကိုယ်အပူချိန်ကိုစစ်ဆေးပေးပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဖို့လိုလိမ့်မယ်။ သူမမှာ ရေဓာတ်ပြည့်ဝနေဖို့ သေချာအောင်လုပ်ပါ။ ပုပ်သွားတဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုခု တွေ့ရင်တော့ ချက်ချင်း အကြောင်းလာကြားပေး"