မြူသန့်စင်ဆေးလုံး

နံနက်ခင်း၏ ဆီးနှင်းမှုန်များ တဖွဲဖွဲဝေ့ဝဲကျဆင်းနေသော အအေးဒဏ်ကြားတွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်၏ တံခါးဝ၌ ကျောက်ရုပ်ပမာ မလှုပ်မယှက် ရပ်စောင့်နေလေသည်။

တံခါးချပ်ကြီးများ ပွင့်ဟလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ အတွင်းသို့ တည်ကြည်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

"မြူသန့်စင်ဆေးလုံး ငါးပုလင်းနဲ့ စိတ်ငြိမ်အမွှေးတိုင် တစ်ဗူး ပေးပါ" ဟု သူ ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

ကောင်တာနောက်ကွယ်မှ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသော အရောင်း မိန်းကလေးမှာ အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားမိသည်။

သူမ အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့်ပင် အလိုအလျောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မြူသန့်စင်ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ပါ၊ စိတ်ငြိမ်အမွှေးတိုင် ကတော့ တစ်ဗူးကို ၁၂၀ ပါရှင့်"

လူငယ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပြည့်နှက်နေသော အိတ်ကို ကောင်တာပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၁၂၀ ပါ .... သေချာအောင် ရေတွက်ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ထိုအသံကြောင့် မိန်းကလေးမှာ အိပ်ချင်စိတ်များ လုံးဝ လွင့်ပြယ်သွားတော့သည်။

"အော်…. ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး"

ဝယ်သူ ထွက်ခွာသွားသည့်တိုင်အောင် သူမသည် ထိုလူငယ် ရပ်နေခဲ့သော နေရာကို ကြောင်စီစီဖြင့် ငေးကြည့်နေမိဆဲပင်။

လက်ဖွာလွန်းသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ဆိုသည်မှာ ဤဒေသတွင် ရှားပါးလှရာ၊ ယခုလူငယ်မှာမူ မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ မြူသန့်စင်ဆေးလုံး ငါးပုလင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ဝယ်ယူသွားခဲ့သည်။

‘မြူသန့်စင်ဆေးလုံးလို အရည်အသွေးမြင့် ဆေးမျိုးကို ချီသန့်စင် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဝယ်တတ်ကြတာ၊ အဲဒါတောင် တစ်ခါဝယ် တစ်ပုလင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ငါးပုလင်းတောင် တစ်ခါတည်း ဝယ်သွားတာပဲ’ ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

“အခုခေတ် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက်တောင် ချမ်းသာနေကြတာလား….”

….

လော့ချန်အနေဖြင့် အခြားသူများ၏ ကြွယ်ဝမှုအကြောင်းကို မသိသော်လည်း၊ ချီစွမ်းအင်ဖြည့်ဆေးလုံး များမှာ သူ့အတွက် အာနိသင် မရှိတော့ကြောင်းကိုမူ သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

သူသည် ယခုအခါ ချီသန့်စင် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုဆေးလုံးများ၏ ဆေးစွမ်းမှာ သူ့အတွက် ဘာမှမထူးတော့ပေ။ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တက်လိုပါက ပိုမိုပြင်းထန်သော အစားထိုးဆေးတစ်မျိုး လိုအပ်သည်။

မြူသန့်စင်ဆေးလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့် ဆေးလုံးများထဲတွင် ထူးခြားထင်ရှားသော မြူသန့်စင်ဆေးလုံးမှာ ကြီးမားသန့်စင်သော ဆေးစွမ်းကြောင့် ကျော်ကြားသည်။ ပြင်ပတွင် ရောင်းချသော အဆင့်နိမ့် မြူသန့်စင်ဆေးလုံးများပင်လျှင် ချီစွမ်းအင်ဖြည့်ဆေးလုံးများထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုထိရောက်သည်။

ကူချိုင်ယီ တျန်းရှန်းမျှော်စင်တွင် ရှိစဉ်က၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖေးပေါ်ဝမ် လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ထိပ်တန်းအဆင့် မြူသန့်စင်ဆေးလုံး နှစ်လုံးတည်းဖြင့် အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်၍ ချီသန့်စင် အဆင့် ၉ သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိပ်တန်းအဆင့် မြူသန့်စင်ဆေးလုံးများကိုမူ လော့ချန် မဝယ်နိုင်သေးသလို၊ ဘယ်မှာဝယ်ရမည်ကိုလည်း မသိပေ။

ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်ကဲ့သို့ ဆိုင်မျိုးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို သာမန်အားဖြင့် တင်ရောင်းလေ့မရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အနိမ့်စား ဆေးလုံးများကိုသာ ရောင်းချပေးလေ့ရှိသည်။

မနေ့က လေလံပွဲအတွင်းမှာသာ အဆင့်လတ်နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို လေလံတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်၏ မိခင်ဂိုဏ်းဖြစ်သော ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းသည် အကောင်းဆုံး ဆေးလုံးများကို မိမိတို့ဘာသာ အသုံးပြုရန်အတွက်သာ သိမ်းဆည်းထားခြင်း သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းကြီးများသို့သာ သီးသန့်ရောင်းချခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လော့ချန် သံသယမကင်း ဖြစ်မိသည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကအား အုပ်စိုးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းဝင်ကျင့်ကြံသူများသည် ပိုမို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်ကြပြီး၊ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပါရမီရှိလျှင်ပင် အရင်းအမြစ် ကွာဟချက်ကြောင့် နောက်ကောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရမြဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လော့ချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အစီအစဉ်ကို ပြန်လည် ချမှတ်လိုက်သည်။

မနေ့မှ လေလံပွဲသည် လက်တွေ့ဘဝ၏ သဘာဝကို သူ့အား ကောင်းကောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်းပင်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး အတွက် ပြင်းထန်သော လေလံဆွဲမှုများ၊ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော ကစားကွက်များသည် သူ့အား ခေတ္တမျှ တုန်လှုပ်စေခဲ့သော်လည်း ခဏမျှသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သူသည် မာကျောသော စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် လမ်းကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ချီသန့်စင်အဆင့်အား အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရမည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက်မူ နောက်မှ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အလွန်အကျွံ စဉ်းစားနေခြင်းမှာ အပိုစိတ်ပူနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများကို တွေးတောပူပန်နေမည့်အစား ဆေးဖော်ဆောင်၊ ဖိုရှန်းဂိုဏ်းနှင့် မီရှုဟွာတို့ထံမှ သူ မည်သို့ အထောက်အပံ့ ရနိုင်မည်ကိုသာ သူ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“ချီစွမ်းအင်ဖြည့်ဆေးလုံးတွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး၊ အဲဒါတွေကို မြူသန့်စင်ဆေးလုံးတွေနဲ့ အစားထိုးပေးဖို့ ဖိုရှန်းဂိုဏ်းကို ပေးစရာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာရမယ်၊ အကြောင်းပြချက် ရှာဖို့က လွယ်ပါတယ်၊ အဓိကက မီရှုဟွာအတွက် ငါက ဘယ်လောက်အထိ အသုံးဝင်လဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်….”

မီရှုဟွာသည် လေးရောင်ခြယ်ဆေးအိုးကိုပင် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ ဝယ်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ လော့ချန်၏ အလားအလာကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

နေ့စဉ် ကျွေးမွေးပြုစုမှုမှစ၍ ချော့မော့အားပေးသော စကားများအထိ၊ မီရှုဟွာ သူ့အား ချင်လျန်ချန်း သို့မဟုတ် ဝမ်ယွမ်တို့ထက်ပင် ပို၍ အရေးပေးနေသည်ကို လော့ချန် သိနေသည်။ အရာအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်များပင် ဖြစ်သည်။

မနေ့လေလံပွဲတွင် မီရှုဟွာ မှော်ရတနာအား လေလံဆွဲလိုက်သဖြင့် သူ့စုဆောင်းထားသမျှ ကုန်သလောက်ထိပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည် ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ၏ ပစ္စည်းအများအပြားကို ပြန်ထုတ်ရောင်းနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဖိုရှန်းဂိုဏ်းမှာ ဝင်ငွေကောင်းသော်လည်း လက်ငင်း ရခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများအား ဖိုရှန်းဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိစေရန်အတွက် အကျိုးအမြတ်များကိုလည်း ခွဲဝေပေးရသေးသည်။

ထိုအခြေအနေတွင် ကျောက်စိမ်းအမြုတေ ဆေးလုံး များသည် ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းသစ် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဆေးလုံးများ ဖြန့်ဖြူးမည့် လမ်းကြောင်းများမှာလည်း တာဟဲစျေးမြို့တော်၊ တာကျန်းဂိုဏ်းနှင့် ဒေသခံ ကျင့်ကြံသူ မိသားစုများအထိ အခိုင်အမာ ဖြစ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မီရှုဟွာ ကိုယ်တိုင်လည်း မှော်ရတနာကို ရရှိထားရာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ အထောက်အပံ့ကိုပင် ရရှိထားနိုင်ချေရှိသည်။ အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုံး လိုအပ်ချက်မှာ ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှုပင် ရှိတော့သည်။

'ငါ့ဆီကနေ ထုတ်လုပ်မှုနှုန်း တက်လာတာ လိုချင်ရင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးအိုး တစ်လုံးတည်းနဲ့တော့ မရဘူးလေ'

လော့ချန် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

ယခင်က သူသည် အဘိုးကြီးမီအား အနိုင်ကျင့်မိနေပြီဟု ထင်ကာ အနည်းငယ် အားနာခဲ့သေးသော်လည်း၊ လေလံပွဲတွင် အဘိုးကြီးမီတစ်ယောက် ငွေကို ရေလိုသုံးခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ အလွန်သဘောကောင်းခဲ့မိကြောင်း နားလည်သွားသည်။

မြို့ပြင်သို့ ထွက်လာစဉ် လော့ချန်သည် ဂိတ်တံခါးဝတွင် သူ၏ အစောင့်အရှောက် နှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သူတို့သည် လော့ချန်အား သတိမထားမိဘဲ အပေါ်ဘက်ရှိ အရာတစ်ခုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် လော့ချန်က ပြုံးရင်း လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ကြည့်နေကြတာလဲ"

ကျိုးယွမ်လီက ချက်ချင်း ပြန်မဖြေဘဲ အပေါ်သို့သာ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

လော့ချန် သူတို့အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

ပြတ်တောက်နေသော ဦးခေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် စီတန်းထားပြီး အေးစက်သော လေတိုက်နှုန်းကြောင့် အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေကြသည်။

အကယ်၍ လော့ချန်သာ စစ်အတွေ့အကြုံ မရှိခဲ့ပါက ထိုနေရာမှာတင် အော့အန်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုပင်လျှင် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသည်။

"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" ဟု သူ တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်လီ သက်ပြင်းချလိုက်ရာ အအေးဒဏ်ကြောင့် အသက်ရှူငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အများစုက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေပဲ"

"သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ"

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

လျိုချန်းက လှောင်ပြုံးဖြင့် ဝင်ပြောသည်။

"ဒီအရူးတွေက မနေ့ညက မြို့တွင်းမှာ လူသတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့ကြတာလေ။ ဓားနန်းဆောင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို မရှိသလို သဘောထားခဲ့ကြတာပေါ့"

လော့ချန် နောက်တစ်ကြိမ် သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ထိုဦးခေါင်းများ၏ မျက်နှာတွင် သေခါနီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများ အထင်အသား ရှိနေသည်။ လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်း၊ ထက်မြက်ပြီး တိကျလှသည်။ ၎င်းမှာ ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်စု သို့မဟုတ် သာမန် လက်နက်များ၏ လက်ချက် မဟုတ်ပေ။

သာမန် ပျံသန်းဓားများသည် ထက်မြက်သည်ဟု ကျော်ကြားသော်လည်း၊ ချီစွမ်းအားများ ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ လှီးဖြတ်သည်ထက် ဆုတ်ဖြဲသကဲ့သို့ ဒဏ်ရာမျိုးကိုသာ ပေးစွမ်းလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤဒဏ်ရာများတွင် ထိုကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးမှုများ မရှိပေ။ ဤသို့သော တိကျမှုမျိုးမှာ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားနန်းဆောင်မှ လေ့ကျင့်ပေးထားသော ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ လက်ချက်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့သည် ဓားအမြုတေများကို အသုံးမပြုလျှင်ပင် ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ဓားအလင်းနှင့် ချီစွမ်းအားကို ချည်မျှင်မျှလောက်သေးသော တိုက်ခိုက်မှုများအဖြစ် ဖိသိပ်ထားနိုင်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားပါက မည်သည့် အစအနမျှ မကျန်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိမှန်သွားပါက ကျောက်စိမ်း သို့မဟုတ် ရွှေကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းပြီး လွယ်ကူသော တိတ်ဆိတ်သည့် သေခြင်းတရားကို ယူဆောင်လာပေးသည်။

ကျိုးယွမ်လီက လော့ချန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကာ ပြောပြသည်။

"ကံမကောင်းတာက အစောင့်တပ်ဖွဲ့က မြို့တွင်းကိစ္စကိုပဲ ကိုင်တွယ်တာ။ မြို့ပြင်မှာ အဓိကရုဏ်း အကြီးအကျယ် မဖြစ်သရွေ့ သူတို့က မျက်ကွယ်ပြုထားကြတယ်"

"ဟုတ်တယ်"

လျိုချန်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မနေ့ညက မြို့ပြင်မှာ အနည်းဆုံး ရန်ပွဲပေါင်း ရာနဲ့ချီ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဒါတောင် သူတို့အတွက် ပြဿနာကြီး မဟုတ်သေးဘူး ထင်ပါရဲ့"

လော့ချန်မှာ မှင်သက်ကာ ရပ်နေမိသည်။

‘မြို့ပြင်ပိုင်းမှာ ဒီလောက်အထိ အကြမ်းဖက်မှုတွေ ရှိခဲ့တာလား…’

ရုတ်တရက် အရာအားလုံးကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

လေလံပွဲ၊ ထိုရှားပါးဆေးလုံးများ၊ မှော်ရတနာများနှင့် အဆင့်မြင့် ရင်းမြစ်များ….။

လူတိုင်းက ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြန်သွားကြသည် မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့ လိုချင်သည့်အရာကို မရရှိခဲ့သူများမှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ ထိုဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် အကြမ်းဖက်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မြို့တွင်းပိုင်း နေထိုင်သူများမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ သို့မဟုတ် မဟာမိတ်များကြောင့် ကာကွယ်မှု ရနိုင်သော်လည်း၊ ညအမှောင်တွင် ထွက်ခွာသွားသော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ လွယ်ကူသော သားကောင်များ ဖြစ်သွားကြသည်။

မြို့ပြင်ပိုင်းတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

လော့ချန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "ငါ့ဆီကိုတော့ အဲဒီလို ပြဿနာတွေ ရောက်မလာပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အစောင့်အရှောက်များကို အချက်ပြကာ သုံးဦးသား လခြမ်းတောင်ကြား ဆီသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်သောကြောင့် လုံခြုံမှု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိသည်။ မည်မျှ ရဲတင်းသော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ လူမြင်ကွင်းတွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့အား စိန်ခေါ်ရန် မဝံ့ကြပေ။

ညဉ့်အခါမှာသာ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ထွက်လာတတ်ပြီး၊ နေရောင်အောက်တွင်မူ အေးဆေးစွာ နေထိုင်ကြသည်။

….

ဒုန်း….

ဆေးဖော်စပ်ခန်း အတွင်းမှ ခပ်လေးလေး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အသစ်ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးဖော်ခန်းအတွင်းသို့ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် လည်ပင်းရှည်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ တိုးတိုးတိုးတိုး ရေရွတ်သံများမှာ လေတိုက်၍ လှုပ်ရှားနေသော ကျူပင်များအလား ပျံ့နှံ့နေသည်။

"ဆေးဖော်စပ်ခန်းမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးပေါင်းအိုးကြီး ရောက်နေပြီလား"

အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် လေးရောင်ခြယ်ဆေးအိုးကို ပင်မဆေးဖော်ခန်းတွင် တပ်ဆင်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြင်ဆင်မှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် သူသည် အဟောင်းဖြစ်သော တိမ်စုပ်ဆေးအိုးအား အခန်းငယ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့စေခဲ့သည်။ နေရာမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းကျပ်သဖြင့် မနည်း ညှိယူလိုက်ရသည်။

ပြင်ဆင်မှုများကို စစ်ဆေးရန် သူ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ၊ ဆူညံသံများအစား ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုက သူ့အား ဆီးကြိုနေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆူညံနေတတ်သော ဆေးဖော်ဆောင်ကြီးအတွင်း ခြောက်ခြားဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

မီရှုဟွာ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာ နံနက်ခင်းပါ ဂိုဏ်းချုပ်"

လော့ချန်တစ်ယောက် မနေ့ညက ကျိန်ဆဲခဲ့ခြင်း မပြုခဲ့သည်အလား တက်ကြွရွှင်လန်းသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မီရှုဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် အပြုံးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့တော့ ထူးထူးခြားခြား ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ လမ်းကြုံလို့ ဝင်လာရင်း လေးရောင်ခြယ်ဆေးအိုးက မင်းနဲ့ အဆင်ပြေရဲ့လားဆိုတာ လာကြည့်တာပါ”

‘လမ်းကြုံလို့ ဟုတ်လား.…’

လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသော်လည်း သူ ဘာမှ မပြောဘဲ ပါးနပ်စွာ နေလိုက်သည်။

မီရှုဟွာ၏ လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဆေးဖော်ဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ အလုပ်ရှုပ်သွားပြီး လူတိုင်းသည် ဆေးအိုးအသစ်၏ ပထမဆုံး တရားဝင် စမ်းသပ်မှုကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။

လော့ချန်သည် ပင်မဆေးဖော်ခန်းကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ယနေ့သည် အခြားအရာများထက် လေးရောင်ခြယ်ဆေးအိုးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် အဓိကဖြစ်သည်။

သူသည် မီးမွှေးလိုက်ပြီး ဆေးအိုးကို ဖွင့်ကာ ဆေးအမယ် လေးသုတ်စာကို စတင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုများမှာ နူးညံ့ပြီး တိကျလှသည်။

သန့်စင်ထားသော ကျောက်စိမ်းလေးခုမှ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးများမှာ နှင်းစက်များကျသကဲ့သို့ ဆေးအိုးအတွင်းသို့ လျှောကျသွားသည်။

"ဟင်း.... အပူချိန် မလုံလောက်သေးဘူးလား"

လော့ချန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် အဖုံးပိတ်ကာ မီးတွင်းထဲသို့ ထင်းများ ထပ်ထည့်လိုက်သည်။ သူ မကျေနပ်နိုင်သေးဘဲ မီးလုံးမှော်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်း၏ စွမ်းအင်များကို သေးငယ်သော စမ်းချောင်းလေးများအဖြစ် ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မီးထိန်းကျောင်းမှု အောက်တွင် မီးစွမ်းအင်မှာ ဆေးအိုး၏ အခြေတွင် ညီညာစွာ ရစ်ပတ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

အခန်းအတွင်းရှိ အပူရှိန်နှင့် ချီစွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး လော့ချန်၏ ဆေးအိုးအပေါ် နားလည်မှုမှာလည်း တိုးတက်လာသည်။

ဆေးအိုးသည် သူ၏ ထိန်းကျောင်းမှုကို တဖြည်းဖြည်း တုံ့ပြန်လာသည်ကို သူ ခံစားရသည်။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က ၎င်း၏ အရှင်သခင်ကို တဖြည်းဖြည်း အသိအမှတ်ပြုလာသကဲ့သို့ပင်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အမူအရာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

လော့ချန် ဆေးဖော်ခန်းမှ ထွက်လာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး လမ်းလျှောက်ရာတွင်လည်း မောဟိုက်နေသည်။

“ဆေးလုံး ၄၀ ရပါတယ်၊ အဆင့်လတ် ၁၅ လုံးနဲ့ အဆင့်နိမ့် ၂၅ လုံးပါ၊ ဒီနေ့တော့ ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမှာပဲ”

မီရှုဟွာသည် လော့ချန်၏ လက်ထဲမှ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆေးလုံးများကို ယူလိုက်သည်။

သူ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“အရမ်းတော်တယ်၊ ပထမဆုံး ကြိုးစားမှုမှာတင် ရလဒ်ကောင်းတွေ ရတာပဲ၊ မင်း ဆေးအိုးအသစ်နဲ့ အသားကျသွားပြီဆိုရင် အဆင့်လတ်ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှုက သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာ သေချာတယ်”

"ဒါတွေက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါ" ဟု လော့ချန် နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မီရှုဟွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ့လို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဆေးဖော်ဆရာတွေကို အဲဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတော်လို့ပါ"

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ လော့ချန်၏ သိသာထင်ရှားလှသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အမူအရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဆေးဖော်ရတာ မင်းကို ဒီလောက်တောင် ပင်ပန်းစေတာလား” ဟု သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

လော့ချန် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ခင်ဗျာ၊ လေးရောင်ခြယ်ဆေးအိုးဆိုတာ ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်လက်နက် တစ်ခုပါ၊ သူ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုတာတောင် ချီစွမ်းအား အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးစေပါတယ်”

“ဒါ့အပြင် ဒီမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီနိုင်တဲ့သူ မရှိသေးဘူး၊ အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုင်တွယ်နေရတယ်၊ ဒါကြောင့် မပင်ပန်းဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ”

ဤစကားမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသည်ဟု ထင်ရသည်။

အမှန်စင်စစ် ဆေးဖော်စပ်နေစဉ်အတွင်း မီရှုဟွာသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ဆေးဖော်ခန်းအတွင်းရှိ လော့ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဆေးအမယ်များကို ကိုင်တွယ်ပုံ၊ အဖုံးဖွင့်ရန် သင့်တော်သော အချိန်ကို ရွေးချယ်ပုံမှ မီးအရှိန်ကို ချိန်ညှိပုံနှင့် ချီစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဆေးအမယ်များကို ညင်သာစွာ မွှေနှောက်ပုံအထိ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ အသေးစိတ်ကျပြီး ပင်ပန်းလှသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သာမန် ချီသန့်စင်အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ ဆေးလုံး တစ်သုတ် ဖော်စပ်ခြင်းသည် အဆင့်တူကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲရသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ချီစွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံ စူးစိုက်မှု နှစ်ခုလုံးကို အညီအမျှ ကုန်ဆုံးစေသည်။

မီရှုဟွာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “မင်း တစ်ခုခု အကူအညီ လိုသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

လော့ချန် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ “ကျွန်တော် မြူသန့်စင်ဆေးလုံးတွေ လိုချင်ပါတယ်၊ တစ်လကို အနည်းဆုံး လေးပုလင်းလောက်ပါ” ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားများမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ဘေးတွင် ရပ်နေသော စီကုန်းရှိုးကျားနှင့် ကူချိုင်ယီတို့ပင်လျှင် အသက်ရှူအောင့်ထားမိကြသည်။

မြူသန့်စင်ဆေးလုံး လေးပုလင်းဆိုသည်မှာ တစ်လလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက် ၈၀၀ နီးပါး ကုန်ကျစရိတ် ရှိသည်။ ဖိုရှန်းဂိုဏ်းအတွင်း ခေါင်းဆောင် ကိုးဦး အမြတ်ခွဲဝေပြီးနောက်၌ပင် ထိုကဲ့သို့သော ထောက်ပံ့မှုမျိုးကို ပုံမှန် မရရှိကြပေ။

လော့ချန်၏ ယခင် လစဉ်ထောက်ပံ့မှုတွင် ဝိညာဉ်ကျောက် ၅၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိသော ချီစွမ်းအင်ဖြည့်ဆေးလုံး ငါးပုလင်းသာ ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တိုးတောင်းခြင်းမှာ အလွန့်အလွန် တောင်းဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မီရှုဟွာမှာမူ ခဏမျှသာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ မီကျွင်းဖျင်က ဒီနေ့ မင်းအတွက် ဝေစုတွေကို လာပို့ပေးမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ ချီစွမ်းအင်ဖြည့်ဆေးလုံးတွေ အားလုံးကို မြူသန့်စင်ဆေးလုံးတွေနဲ့ အစားထိုးပြီး ယူလာပေးဖို့ ငါ ပြောလိုက်မယ်”

သူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သတိပေးသည့် လေသံဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီလမှာတော့ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးတွေ ရလဒ်ကောင်းဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်နော်”

လော့ချန် နှုတ်ဖြင့် ကတိမပေးသော်လည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အဘိုးကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ လော့ချန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချနိုင်တော့သည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မီရှုဟွာ၏ တည်ရှိမှုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို လေးလံလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အထူးသဖြင့် သူ ပြုံးမနေသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မှော်ရတနာအသစ်ကြောင့် ရရှိလာသော ယုံကြည်ချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လော့ချန်သည် ပင်မဆေးဖော်ခန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး လေးရောင်ခြယ်ဆေးအိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးနုနုလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယခုမူ သူ၌လည်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။