အခန်း (၁၈၇-၁၈၈)

အခန်း ၁၈၇ - လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

"လက်ရှိ အခြေအနေအရ လူမြင်အောင် နေဖို့က မသင့်တော်ဘူး... အင်မော်တယ် အရှင်မြတ် တစ်ပါး ရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုကို ဝင်တာက လုံလောက်ပြီ... အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်တွေက တကယ်တော့ ပိုပြီး အန္တရာယ်များတယ်..."

ဝူလီသည် သူ၏ လက်ထဲက အချက်အလက်များကို စိုက်ကြည့်ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိသည်။ ဘိုးဘေးကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အသန်မာဆုံး မဟုတ်နိုင်သော်လည်း အင်မော်တယ် အရှင်မြတ်ထက် ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်းကို သူ သေချာပေါက် သိထား၏။

ထို့ကြောင့် ဝူလီသည် ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ သိပ်မသန်မာသော်လည်း သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ရှင်သန်နိုင်မည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘိုးဘေးကြီးက အိမ်မှာပဲ မကျင့်ကြံဖို့ ပြောခဲ့တာလေ... ဂိုဏ်းထဲမှာ မကျင့်ကြံဖို့မှ မပြောခဲ့တာ...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ၊ ဝူလီသည် သူ့ကိုယ်သူ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မကြာမီ ဝူလီသည် သူ့တွင် ရှိသော အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ၍ သူ၏ ပစ်မှတ်နှင့် ကိုက်ညီသော အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည်။

"လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း... ဂိုဏ်းချုပ် မိုကျူးရန်က အင်မော်တယ် အရှင်မြတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကလည်း ငါ့လိုပဲ အလွန် သတိထားတတ်တယ်... ဒါ့အပြင် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းက အထက်ကမ္ဘာမှာ လူအများ သတိမထားအောင်နေထိုင်ပြီး အထက်ကမ္ဘာက အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတွေ စီစဉ်တဲ့ ပွဲတွေမှာလည်း ပါဝင်ခဲတယ်... လိုအပ်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိမှသာ လှုပ်ရှားလေ့ ရှိတယ်..."

"ဒါ မှန်တယ်... လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းမှာ ရန်သူ သိပ်မရှိဘူးဆိုတာ ငါ အာမခံနိုင်တယ်... အကယ်၍ ငါသာ လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းကို ဝင်ရင် သူတို့ရဲ့ ရန်သူတွေကြောင့် ငါ သေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်..."

ဝူလီသည် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လုထျန်းယွီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လေသံတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။

"ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို လူနှစ်ယောက် သိနိုင်သလို လူတစ်ယောက်တည်းလည်း သိနိုင်တယ်... မင်း ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ် မဟုတ်လား..."

"စီနီယာ... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် လုထျန်းယွီက ကောင်းကင်တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်... အကယ်၍ စီနီယာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကျွန်တော် ထုတ်ပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ လမ်းစဉ်တစ်သောင်း ကပ်ဘေးမိုးကြိုးနဲ့ အသတ်ခံရပါစေ..."

အကယ်၍ ဝူလီသည် သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးရန် ရည်ရွယ်မထားဘူးဆိုပါက ၊ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် လုထျန်းယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားပြီး၊ ဝူလီသည် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ အသိဉာဏ် ရှိတာပဲ... ငါက အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေကို အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ကျပန်း သတ်ဖြတ်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး... မင်း နားလည်တာ ကောင်းပါတယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ သွားတော့မယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဝူလီသည် လှည့်ကာ လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လုထျန်းယွီမှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေလေ၏။

ဒါကို အကြောင်းပြချက် ပေးတယ်လို့ ခေါ်တာလား...

သို့သော်လည်း သူ့အနေဖြင့် ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ အမှန်တရားသည် ဝူလီ၏ ဘက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ဝူလီ၏ အကြောင်းပြချက်များကို သူ နားထောင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း၌ တပည့်သစ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ခံနေစဉ် ဝူလီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဟေ့ ညီအစ်ကို... မင်းလည်း လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းမှာ တပည့်လာခံတာလား..."

ဝူလီသည် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း‌မှ တံခါးဖွင့်ပြီး တပည့် လက်ခံမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် နေရာတစ်ခု ရှာနေစဉ်မှာပင် ၊ တောင့်တင်းသန်မာသော လူငယ်တစ်ဦးက ဝူလီထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏‌လေသံတွင် မေးမြန်းစုံစမ်းမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။

ဝူလီသည် သိပ်ပြီး ခပ်တည်တည် နေတတ်သူ မဟုတ်သောကြောင့် အသိအမှတ်ပြုသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ၊ ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ချက်ချင်း လင်းလက်သွားပြီး ဝူလီ၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ စကားများ ဆက်တိုက် ပြောလေတော့သည်။

ဝူလီကမူ စကားပြောခဲလှသည်။ သူ၏ နာမည်ကို ပြောပြီးနောက် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ထိုလူငယ််၏ အမည်မှာ ကျန်းထျဲ ဖြစ်ပြီး ၊ အနီးအနားရှိ ရွာတစ်ရွာမှ မိဘမဲ့ ကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ကာ ယခုနှစ်တွင် အသက် ရှစ်နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဝူလီ သိရှိလိုက်ရ၏။

လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းက တပည့်များ လက်ခံရန် တံခါးဖွင့်ထားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် လာရောက်တပည့်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းထျဲသည် အသက် ရှစ်နှစ်သာ ရှိသေးကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝူလီ၏ မျက်လုံးများသည် အလိုအလျောက် ပြူးကျယ်သွား၏။ ဝူလီထက် ခေါင်းတစ်လုံး ပိုမြင့်ပြီး ကြွက်သားများ တောင့်တင်းကာ သူ့ထက် နှစ်မီတာ အရပ်ရှည်သည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

"မင်းက ဒါကို အသက်ရှစ်နှစ်လို့ ခေါ်တာလား..."

"မင်းက အင်မော်တယ်တွေနဲ့ ရေစက် နည်းနည်းတော့ ပါတာပဲ... လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ မင်းအတွက် သိပ်ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဝူလီသည် ကျန်းထျဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် အတော်လေး ပါရမီ ပါကြောင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြဿနာ မရှိနိုင်ကြောင်း တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းထျဲသည် ခေါင်းလေး ကုတ်လျက် အနည်းငယ် နေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝူ... အစ်ကို့ဆီမှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်နဲ့ မတူတဲ့ ထူးခြားတဲ့ အသွင်အပြင် ရှိနေတာကို ကျွန်တော် မြင်တယ်... အစ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်...လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းက လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တချို့ကို လက်ခံလေ့ ရှိတယ် ၊ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းမှာ ဝင်ရောက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများတယ်လေ..."

"တကယ်လို့ အစ်ကိုဝူက သဘောမတူဘူးဆိုရင် အစ်ကို့ရဲ့ ဂျူနီယာ ဖြစ်ချင်ပါတယ်... အစ်ကို ဆန္ဒရှိမလားဆိုတာ သိချင်လို့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူလီသည် အလိုအလျောက် ငြင်းဆိုချင်သွားသော်လည်း အကယ်၍ ကျန်းထျဲကို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါက အနာဂတ်တွင် ကျန်းထျဲသည် သူ ကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်သော ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပြီး သူ၏ လုံခြုံရေးကို များစွာ တိုးတက်စေမည် ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်၏။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ဝူလီက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို လက်အောက်ငယ်သား အဖြစ် လက်ခံဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ ငါ ခိုင်းတာ မှန်သမျှ လုပ်ရမယ်... ငါက အရှေ့ကို သွားလို့ ပြောရင် မင်း လုံးဝ အနောက်ကို မသွားရဘူး... ငါက သတ်လို့ ပြောရင် မင်း လုံးဝ မီးမရှို့ရဘူး... တကယ်လို့ အဲဒါတွေကို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် မင်းကို ငါ လက်ခံမယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းထျဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွန့်ဆုတ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"အစ်ကိုဝူ... ကျွန်တော်က ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့တဲ့ ဒါမှမဟုတ် ယုတ်မာတဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ မလုပ်ဘူးနော်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါကလည်း ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ... အဲ့တော့ သေချာပေါက် ကိုယ်ကျင့်တရားမဲ့တဲ့ ဒါမှမဟုတ် ယုတ်မာတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဝူလီ၏ လေးနက်သော ကတိစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းထျဲသည် ဆက်လက် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူလီသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

လူသတ်တာတွေ၊ မီးရှို့တာတွေ အားလုံးက လီဖေးယွီ ခိုင်းတာလေ... ငါ ဝူလီနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဝူလီသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ပါရမီကို ပြသခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း၏ သူတော်စင် ဖြစ်လာကာ မိုကျူးရန်၏ တပည့်လည်း ဖြစ်လာခဲ့၏။ကျန်းထျဲ အတွက်မူ ၊ ဝူလီ၏ နောက်လိုက် အနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက် မြန်မြန်နဲ့ အဆင့်(၁၂)ကို ရောက်သွားတာပေါ့လေ..."

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆင့်(၁၂)သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဝူယီဖန် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ၊ လီဖန်ထျန်း၏ မူလက တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာမှာ လုံးလုံးလျားလျား မယုံနိုင်မှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

သယံဇာတများစွာ ရှိနေသော သူကိုယ်တိုင်ပင် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆင့်(၁၂)သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရန် နှစ်တစ်သန်းတိုင်တိုင် အချိန်ယူခဲ့ရကြောင်း သင် သိထားရမည်။ မဟာတာအိုဖွင့်လှစ်ခြင်း ကောင်းကင်ခန္ဓာ အကြောင်းကိုတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

အခြားတစ်ဘက်တွင်မူ၊ အသက် တစ်ထောင်ပင် မပြည့်သေးသော ဝူယီဖန်သည်လည်း အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထိုအရာကို တွေးမိရင်း ၊ လီဖန်ထျန်းသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။ ရှေးဟောင်းကန္တာရ ခေါင်းလောင်းကို ကိုးကြိမ်တိတိ မြည်ဟည်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ဦးပီပီ သူကိုယ်တိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဒါတွေက ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို မဟာတာအိုဖွင့်လှစ်ခြင်း ကောင်းကင်ခန္ဓာရဲ့ ကနဦး အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်စေမယ့် ပစ္စည်းတွေပဲ... ငါတို့ ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အခြေအနေအရ မဟာတာအိုဖွင့်လှစ်ခြင်း ကောင်းကင်ခန္ဓာရဲ့ ကနဦး အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ သယံဇာတတွေကိုပဲ ငါတို့ စုဆောင်းနိုင်တယ်... ကျန်တဲ့ ခရီးကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်..."

လီဖန်ထျန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဝူယီဖန် လိုအပ်သော သယံဇာတများကို ဝူယီဖန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူယီဖန်၏ အမူအရာသည် အလွန် လေးနက်သွားပြီး လက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... လင်းမိသားစုနဲ့ မင်းမှာ ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိနေရမယ် မဟုတ်လား... လင်းမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်ဖို့ ဆရာက ကူညီပေးဖို့ လိုလား..."

လီဖန်ထျန်းသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သတိပေးလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဝူယီဖန်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဆရာ... တပည့်ကိုပဲ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းခွင့် ပြုပါ... လင်းမိသားစုက ဆရာ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကောင်းပြီ... မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ ရှေ့ဆက်သွားပါ... ဆရာက မင်းကို ထောက်ခံဖို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတယ်..."

သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ အဖြစ် လီဖန်ထျန်းကို မလိုအပ်သော်လည်း သို့သော် ဤစကားများသည် ဝူယီဖန်ကို စိတ််လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ဝူယီဖန် ထွက်သွားပြီးနောက် လီဖန်ထျန်းမှာ သက်ပြင်းချမိလေသည်။

"ဟူး... ရှေးဟောင်းကန္တာရ ခေါင်းလောင်းကို ကိုးကြိမ်တိတိ မြည်ဟည်းအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်က ဒီလောက်ထိ မြန်မြန် ကြီးပြင်းလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး... အနှစ်တစ်ရာ မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူက အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို အထင်သေးနိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိနေပြီ... တစ်နေ့နေ့ကျရင် သူ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလာမလဲ ဆိုတာကို ငါ မြင်တွေ့နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

အခန်း ၁၈၈ - ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူ အသစ်၊ လီထျန်းရှဲ့

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာရှိ ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း၌ လေထုသည် အလွန်တင်းကျပ်နေပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသက်မသာ ဖြစ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့သည် သူတို့ ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မြင့်မြတ်အရှင်သခင် လီထိုက်ပိုင်၏ ဇနီး ဝူရွှယ်ယင်း မီးဖွားမည့် နေ့ပင် ဖြစ်သည်။

မီးဖွားခန်းထဲသို့ မဝင်မီက ၊ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေလေ့ရှိသော လီထိုက်ပိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသက်မသာ ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင် ရှိနေပါစေ ၊ သူ ချစ်ရသော အမျိုးသမီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤသို့သာ ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

မီးဖွားခန်းထဲမှ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်၏ ကျယ်လောင်ပြီး ကြည်လင်သော ငိုသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ လီထိုက်ပိုင်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွား၏။ ကလေး၏ အခြေအနေကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ဇနီး ဖြစ်သူ အဆင်ပြေနေသရွေ့ ထိုအရာကသာ အရေးအကြီးဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

လီထိုက်ပိုင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် မီးဖွားခန်းထဲမှ မှုန်ဝါးသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ လီထိုက်ပိုင်နှင့် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၏ သန်မာလှသော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် အလွန်တရာ မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေပြီး ကြီးမားလှသော ထိတ်လန့်မှု တစ်ခုက ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော တာအို ပုံရိပ်ယောင် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ချွင်းချက်မရှိ သူတို့အားလုံးသည် မြူခိုးများကဲ့သို့ အနက်ရောင် ချီအငွေ့အသက် အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသဖြင့် အစစ်အမှန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ၎င်းတို့သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် သန်မာကြောင်း ခံစားမိနိုင်၏။

"ဒီဆူညံသံကို ဖြစ်စေတာ တကယ်တန်း ဘာများလဲ..."

လီထိုက်ပိုင်သည် သူ၏ မသက်မသာ ဖြစ်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားရင်း တံတွေးကို အတင်း မြိုချလိုက်သည်။ ဤဆူညံသံကို ဖြစ်စေခဲ့သူမှာ သူ၏ သားဖြစ်ကြောင်း သူ ကြိုတင် ခံစားမိနေ၏။

သို့သော်လည်း သူ အခြား ဘာမှမလုပ်နိုင်မီမှာပင် ဝူဟောက်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မီးဖွားခန်းရှေ့၌ ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် ဘိုးဘေး..."

လီထိုက်ပိုင်က ဝူဟောက်ကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လီထိုက်ပိုင်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ သန်မာလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း ရိုသေစွာဖြင့် အတူတူ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ဝူဟောက်သည် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် လက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက မီးဖွားခန်းဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သားဖွားဆရာမသည် ကလေးငယ်ကို ချီပိုးကာ ထွက်လာသည်ကို လီထိုက်ပိုင်နှင့် အခြားသူများ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ဝူဟောက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမသည် တစ်ခဏမျှ လန့်ဖျပ်သွားသော်လည်း လီထိုက်ပိုင်၏ အချက်ပြမှုကြောင့် ကလေးကို ဝူဟောက်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လီထိုက်ပိုင်ကလည်း ဝူဟောက်၏ အနီးသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ ဝူဟောက်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ကလေးငယ်သည် ပန်းရောင်သန်းနေသော အသားအရေ ရှိပြီး အလွန်တရာ ချစ်စရာကောင်းပုံ ပေါ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အနက်ရောင် မှဲ့တစ်လုံး ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပုံ ပေါ်စေသည်။

"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော့်သားမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး..."

ဝူဟောက်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကလေးငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကလေးငယ်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

[အမည် - မသတ်မှတ်ရသေးပါ]

[ကံကြမ္မာ - ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူ၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဝင်စားသူ]

[ပါရမီ - ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်]

[ခန္ဓာကိုယ် - ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်]

"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တဲ့လား... အခြေအနေတွေက ရှုပ်ထွေးလာတော့မယ့်ပုံပဲ..."

ဝူဟောက်သည် စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိ၏။

"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေလို့ အခေါ်ခံရတဲ့ သူတွေက အခြေခံအားဖြင့် ရက်စက်ပြီး အညှာအတာ ကင်းမဲ့ကြတယ်... ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုနဲ့ဆိုရင် ဒီမြစ်လေးက အနာဂတ်မှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေကို သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်လောက်တယ်..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီထိုက်ပိုင်က သားဖြစ်သူ အဆင်ပြေကြောင်း ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ဝူဟောက်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဘိုးဘေး... ဒီနေ့ ဘိုးဘေးလည်း ဒီနေရာကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်သားကို နာမည် ပေးခဲ့ပါလား..."

အမှန်အားဖြင့် လီထိုက်ပိုင်သည် သားအတွက် နာမည်ကို စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝူယီဖန်တို့သည် ဝူမိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း ဇနီးဖြစ်သူထံမှ ကြားသိခဲ့ရ၏။ ဝူယိတောက်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ဝူဟောက်မှ နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပါရမီများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

လီထိုက်ပိုင်အနေဖြင့် သူ၏ သားကို ပို၍ ကြီးမားသော ပါရမီ ရှိစေချင်၏။ ဝူယီဖန်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် အထိ မလိုအပ်သော်လည်း သာမန်လူထက် ပို၍ သန်မာစေလိုသည် ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူဟောက်သည် တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် နာမည်ကောင်း တစ်ခုကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားမိသွား၏။

"သူ့ကို လီထျန်းရှဲ့လို့ ခေါ်ကြစို့..."

"လီထျန်းရှဲ့... မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားက မှဲ့ကြောင့်လား..."

ဤစကားကို ကြားပြီး လီထိုက်ပိုင်သည် တွေးတောရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်၏။

ဒီနာမည်က ငါကိုယ်တိုင် ရွေးထားတဲ့ နာမည်ထက် သေချာပေါက် နားထောင်လို့ ပိုကောင်းတယ်... ပြီးတော့ ဝူဟောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီးတွေ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် ဒီနာမည်က ငါ့သားကို ပိုပြီး ဝေးဝေးသွားနိုင်ဖို့နဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ အရာတွေကို အောင်မြင်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်...

ထိုအခိုက်တွင် ဝူရွှယ်ယင်းကလည်း မီးဖွားခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝူဟောက်ကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်၍ မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစိပေါ်လာခဲ့သည်။

"အဘိုး... ရောက်လာတာပဲ..."

"အင်း... ငါ့မြေးမလေးရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နေ့ကို ငါ သေချာပေါက် လာကြည့်ရမှာပေါ့... မင်း အနားယူလိုက်ဦး... ပြီးရင် အထက်ကမ္ဘာကို မြန်မြန် တက်လှမ်းခဲ့တော့..."

ဝူဟောက်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လှမ်း၍ ဝူရွှယ်ယင်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီထိုက်ပိုင်က လီထျန်းရှဲ့ကို ဝူရွှယ်ယင်းထံ သယ်ဆောင်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ရွှယ်ယင်း... ကြည့်ပါဦး... ဒါက ငါတို့ရဲ့ သားလေ... ဘိုးဘေးက သူ့ကို လီထျန်းရှဲ့ဆိုပြီး နာမည်တောင် ပေးခဲ့ပြီးပြီ..."

"လီထျန်းရှဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူရွှယ်ယင်းသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူဟောက်သည် ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အထက်ကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်း မပြန်ခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူသည် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ ဝူမိသားစု ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ကြည့်ကာတွေးတောနေမိသည်။

"လက်ရှိ အခြေအနေတွေအရ ကြည့်ရတာ ငါ့မြေးတွေရဲ့ ပထမဆုံး ကလေးတွေ အားလုံးက ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူတွေ ဖြစ်နေပုံရတယ်... ထျန်းခွန်းနဲ့ ချီထျန်းတို့ ဘယ်အချိန်မှ အိမ်ထောင်ကျပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုကို တည်ထောင်ကြမလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်..."

ဝူဟောက်သည် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်မိ၏။

"ကျစ်... ငါ့ဆီမှာ ဆတိုး အဆတစ်သန်း ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူ မျိုးဆက် ခုနစ်ယောက်တောင် ရှိနေပြီပဲ... ဝူမိသားစုမှာ ရှိတဲ့ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူဦးရေကိုတော့ ထည့်မပြောတော့ဘူး..."

ထိုအခိုက်တွင် ဝူဟောက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ဝူမိသားစု၏ နောက်ဘက် တောင်ကုန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝူမိသားစု၏ နောက်ဘက် တောင်ကုန်း၌ ဝူဟူသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေသည်။ သူ၏ ချီအငွေ့အသက်က မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် တည်ငြိမ်နေပြီး မကြာမီ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

ဝူမိသားစု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သယံဇာတများ၏ သွန်းလောင်းမှုအောက်တွင် ဝူဟူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ဟု ဖော်ပြနိုင်ပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။

"ဝူဟူ..."

ဝူဟောက်မှခေါ်လိုက်သည်နှင့် အိပ်မောကျနေသော ဝူဟူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ ဝူဟောက်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ခဏတာ လန့်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် တုံ့ပြန်လာနိုင်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်... ပြန်ရောက်လာပြီလား..."

"အင်း..."

ဝူဟောက်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"မင်းတို့ ဝိညာဉ်မြေခွေး ကိုးမြီး မျိုးနွယ်စုမှာ အထက်ကမ္ဘာကို တက်လှမ်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိရမယ် မဟုတ်လား... မင်း ဘာသယံဇာတတွေ လိုအပ်လဲ..."

ဝူဟောက်သည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်မြေခွေး ကိုးမြီးကို အထက်ကမ္ဘာသို့ တက်လှမ်းစေရန် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ ဝိညာဉ်မြေခွေး ကိုးမြီး၌ ကြီးထွားလာရန် အလားအလာ ရှိနေသေးပြီး အထက်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ဝူချီလုံကို အဖော်ပြုပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူဟူ၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပြောလိုက်၏။

"နှလုံးသွေး... သန်မာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ နှလုံးသွေးကို လိုအပ်တယ်..."