အခန်း (၆၁၉-၆၂၁)

Chapter 619: ငါ သတ်ရင် သေရမယ် ရှင်ခွင့်ပေးရင် ရှင်ရမယ်

ရှိထျန်းဟောက်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ခန့်ညားထည်ဝါသော နတ်ဘုရားနဂါးတစ်ကောင် ရုတ်ချည်းပေါ်ပေါက်လာတော့၏။ ၎င်းသည် တိမ်တိုက်များကို ဝါးမြိုကာ မြူနှင်းများကို မှုတ်ထုတ်နေပြီး လေနှင့် တိမ်တို့ကို အဖော်ပြုလျက် ရှိသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အဆင့် အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖြစ်သည့် စစ်နဂါးပင် ဖြစ်သည်။ စစ်နဂါးဆိုသည်မှာ မြစိမ်းနဂါး၊ ပယင်းနဂါးနှင့် မီးလျှံနဂါးတို့ကဲ့သို့ပင် ကြီးမြတ်သော နဂါးမျိုးနွယ်စုကြီး လေးခုထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ဤနဂါးမျိုးနွယ်စုများသည် အစကတည်းက နဂါးစစ်စစ်များအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နဂါးဘိုးဘေး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အနွယ်အဖွားများ ဖြစ်ကြသည်။ စစ်နဂါး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် ရှိထျန်းဟောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ချက်ချင်းလှုံ့ဆော်ကာ လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရှိန်အကုန်မြှင့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့၏။ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရုံမျှနှင့်ပင် ဤလှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်မှာ အဆင့်မြင့်လှကြောင်း သိသာနေသည်။ ဘာပဲပြောပြော ရှိထျန်းဟောက်သည် ဤသိုင်းကွက်ဖြင့်ပင် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းကို လုယူခဲ့ပြီး ယင်းစန်းဟွာ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်မိုကမူ ခပ်ပါးပါး ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့ကို အရှိန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်မိမိ အရှက်ခွဲနေခြင်းနှင့် မခြားပေ။

ရှန်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ဖြတ်ခနဲလက်သော မြင်းဖြူ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ မကြာမီ မြင်းဖြူတစ်ကောင် ဟီသံနှင့်အတူ လေပြင်းများ ဝေ့ယမ်းလာတော့သည်။ လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးမှာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်မိုသည် ကောင်းကင်နင်း ဟင်းလင်းပြင်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူရှိနေသည့် နေရာမှ ပေတစ်ထောင်ကျော်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ရှန်မို ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ နဂါးလက်မောင်းတစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှိထျန်းဟောက်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ 'ပလက်တီနမ်နဂါးလက်သီး'!

ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ဖော်ပြရလျှင် နှေးကွေးနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှိထျန်းဟောက် တုံ့ပြန်မိပြီး ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိချိန်တွင် ပလက်တီနမ်နဂါးလက်သီးမှာ သူ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်း!

ရှိထျန်းဟောက်မှာ ခုခံရန်အတွက် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဒိုင်းငယ်လေးတစ်ခုကိုသာ ထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်ချိန် ရလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ အရိုက်ခံလိုက်ရတော့၏။ သူသ ပေပေါင်း ထောင်ချီမက လွင့်စင်သွားပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် ကျသွားသည်။ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဒိုင်းငယ်မှာလည်း ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်း၏ တောက်ပမှုမှာလည်း ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ရှန်မို ထိုပင်လယ်ပြင်၏ အထက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုစဉ် ရေထဲမှ ပုံရိပ်သုံးခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မတူညီသော လမ်းကြောင်း သုံးခုသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သုံးယောက်စလုံးမှာ ရှိထျန်းဟောက်နှင့် လုံးဝ တူနေသည်။ သို့သော် တစ်ယောက်သာလျှင် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လေ၏

အခြားနှစ်ယောက်မှာ လိုက်လံဖမ်းဆီးသူကို မျက်စိလည်စေရန် ရှိထျန်းဟောက် အသုံးပြုလိုက်သော ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုကမူ မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြပေ။ ပလက်တီနမ်နဂါးလက်သီးကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လက်သီးချက် ခြောက်ချက် တိတိ ဖြစ်၏။ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းအားလုံးမှာ လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း!

ပုံရိပ်ယောင် နှစ်ခုမှာ တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြူနှင်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ တတိယမြောက် ပုံရိပ်မှာမူ ညည်းညူသံနှင့်အတူ လေထဲတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး ဆေးပင်တစ်ရာကျွန်းဆီသို့ လွင့်စင်ကျသွားတော့သည်။

ရှန်မိုသည် ကောင်းကင်နင်း ဟင်းလင်းပြင်ခြေလှမ်းကို ထပ်မံ အသုံးပြုကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ရှိထျန်းဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူပင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ရှိထျန်းဟောက်မှာ ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်သွားပြီး လေထဲတွင်သာ ဝဲနေရတော့၏။ သူသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားပြီး သွေးများမှာလည်း စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ရှိထျန်းဟောက်မှာ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်၏။ ယင်းစန်းဟွာ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရစဉ်ကပင် သူသည် ဤမျှအထိ ဆိုးဝါးသော အခြေအနေမျိုး မကြုံခဲ့ဖူးပေ။ ယခုမူ အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အသည်းအသန် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားရသည်။ သူ၏ ဝှက်ဖဲအားလုံးကို သုံးခဲ့သော်လည်း လွတ်မြောက်ရန် ကျရှုံးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကို တစ်ပြိုင်တည်း ခံစားရစေ၏။ သူ၏ ခွန်အားနှင့် ဝှက်ဖဲများမှာ ရယ်စရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသလား။

ရှန်မို အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ ကောင်းကောင်း သိပါသည်။ ရှိထျန်းဟောက်ကို ကြားဖြတ်ဖမ်းရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း သတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူ့တွင် မသိမသာသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ရှိနေ၏။ အကယ်၍ သူသည် ရှိထျန်းဟောက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပါက မျှော်လင့်မထားသော မတော်တဆမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး အနားမှ ဖြတ်သွားခြင်းမျိုး သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ဆူနာမီ သို့မဟုတ် ငလျင်တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုက ရှိထျန်းဟောက်ကို လွတ်မြောက်စေရန် အမြဲတမ်း ကြားဝင် နှောင့်ယှက်ပေလိမ့်မည်။

"ညီလေး... ငါက လူသတ်တာတို့၊ မီးရှို့တာတို့ဆိုရင် ဘယ်တုန်းကမှ သဘောမကျခဲ့ဘူး… ငါ အနှစ်သက်ဆုံးကတော့ တခြားသူတွေနဲ့ ကံကောင်းခြင်း အဆက်အသွယ်လေးတွေ လုပ်ရတာပဲ"

"မင်း ပစ္စည်းကို ထုတ်ပေးလိုက်ရင် ငါတို့ကြားမှာ ပြီးသွားပြီ"

ရှန်မို ပြုံးဖြဲဖြဲနှင့် ပြောလိုက်ရာ ခရီးသွားများကို လုယက်တတ်သော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ တူနေသည်။ ရှိထျန်းဟောက်၏ အကြည့်မှာ ခက်ထန်သွား၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

'ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်း’

အဲဒီပစ္စည်းထဲမှာ ရွှေစာမျက်နှာတွေ ရှိနေသေးတာလေ။ သူ့ရဲ့ နဂါးမျိုးနွယ် သွေးပါမှုနဲ့ဆိုရင် အဲဒီထဲမှာ နဂါးမျိုးနွယ် သိုင်းပညာတွေ ပါဝင်နေဖို့ အလားအလာ အများကြီးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒါတွေကို ထုတ်ယူဖို့ အချိန်မရသေးဘူး။ တကယ်လို့ အခုလိုပဲ ပေးလိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဒီလူအတွက် အသားလွတ် အမြတ်ထွက်စေတာ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ မပေးလျှင်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်း မရှိသလိုပင်။ သူ့ရှေ့က ရက်စက်ပြီး မရင်းနှီးသော ကျင့်ကြံသူမှာ အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ သူ မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

အတော်ကြာအောင် စိတ်နာနာနှင့် စဉ်းစားပြီးနောက် ရှိထျန်းဟောက် အံကြိတ်ကာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။

"ငါ ပစ္စည်းကို ပေးမယ်… ငါ့အသက်ကိုတော့ ချမ်းသာပေးပါ"

တောင်စိမ်းကြီး ရှိနေသရွေ့ ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုဟု သူ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။ ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းက အမှန်တကယ် အဖိုးတန်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ နောင်တွင် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်း ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ထပ်မံ ရရှိနိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ ဤလေလွင့်ကျင့်ကြံသူကို ကလဲ့စားချေရန် မနှောင်းပေ။ ထိုသူသည် သာမန်လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်၏။ သာမန်လူတစ်ယောက်က ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းသော အစွမ်းမျိုး ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ အခြားသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် အရေးမကြီးပေ။ သူ ထိုလူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို မှတ်မိထားပြီးသားပင်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ချင်း ထပ်တူညီသူဆိုတာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ဒါကို သုံးပြီး သူ ထိုလူ၏ မူလလက္ခဏာကို သေချာပေါက် ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်။

ရှန်မို ပြုံးလျက်

"သေချာတာပေါ့… ငါက အမြဲတမ်း ကတိတည်တဲ့လူပါ"

ရှိထျန်းဟောက်ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးရှိလျှင်ပင် သူ သတ်မည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးက ရှိထျန်းဟောက်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားလာလျှင်ပင် သူ ကူညီပြီး ကယ်ထုတ်ပေးပေလိမ့်မည်။ ဤမျှအထိ အသုံးတည့်သော သိုးထီးကြီးတစ်ကောင်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ အသေခံခိုင်းပါ့မည်နည်း။

ရှိထျန်းဟောက်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ရှာဖွေလိုက်ပြီး ကြက်သွေးရောင် လိပ်စာမူတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်၏။ သူက ထိုအရာကို အဝေးမှနေ၍ ရှန်မိုထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းပဲ… ငါ အခု သွားလို့ရပြီလား"

ရှိထျန်းဟောက်မှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိနေစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်။

ရှန်မို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက နဂါးစစ်စစ် သိုင်းပညာတွေကိုလည်း အတော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်… မင်းဆီမှာ တခြား ဘာရှိသေးလဲ"

ရှိထျန်းဟောက် အံကြိတ်လိုက်မိသည်။

"ငါ့ကို အစွန်းမရောက်အောင် မလုပ်နဲ့… အရမ်း တွန်းအားပေးရင် မင်းကိုပါ ငါနဲ့အတူ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားမှာနော်”

ရှန်မို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်းရဲ့ အသက်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတာလေ… ငါက သေစေချင်ရင် မင်း သေရမှာပဲ… ငါက အသက်ရှင်စေချင်ရင်တော့ မင်း ရှင်ရလိမ့်မယ်" "အဲဒါကို မင်း မသိဘူးလား"

ရှိထျန်းဟောက် အသက်ကို ထပ်မံ၍ ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း မိမိကိုယ်မိမိ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ နဂါးစစ်စစ် ပညာရပ်တစ်ခု ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ… ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်မို ပြုံးပြရင်း

"သင်ယူလို့ မရရင်တောင် ပြန်ရောင်းစားလို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား… မီးလျှံနဂါးအဆောင်ကတော့ အတော်လေး ကောင်းတဲ့ ဈေးပေးမှာပါ"

မီးလျှံနဂါးအဆောင်သည် တောင်ဘက်ကျွန်းစုတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသော နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်စဉ်များ၊ သိုင်းပညာများ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ပစ္စည်းများကို အမြဲတမ်း စုဆောင်းနေသော နေရာဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ထိုကဲ့သို့သော ရတနာများကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး နဂါးမျိုးနွယ်စုကို ဆက်သခြင်းအားဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ကြသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် လက်ဖျားပင် မတွန့်ကြပေ။

ရှိထျန်းဟောက်သည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် သွေးများ ထပ်မံထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ သူ မတတ်သာဘဲ ကြီးမားသော ခရုခွံကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပစ်ပေးလိုက်ရတော့၏။ ထိုအပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော နာမည်မှာ ဘုရင်နဂါးလက်သီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် မကြာသေးမီကပင် ထွက်ပြေးနေရသဖြင့် သူ လေ့ကျင့်ရန် အချိန်မရသေးပေ။

ရှန်မိုသည် လူတစ်ရပ်မက ကြီးမားသော ခရုခွံကြီးကို ပြုံးလျက် လက်ခံလိုက်သည်။

"သွားတော့လေ... နောက်တစ်ခါကျမှ ငါ မင်းကို ထပ်လာရှာဦးမယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှိထျန်းဟောက် လှည့်ထွက်သွားရင်း ပင်လယ်ထဲသို့ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်လာရှာမယ်" ဟူသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဘာလဲ... သူ့ကို တစ်သက်လုံး အသားစားပြီး အရိုးထုတ်တော့မှာလား။

ဒါကတော့ လွန်လွန်းလှပြီ။

ရှိထျန်းဟောက်သည် ရင်ထဲတွင် နာကျည်းမှုများနှင့်အတူ မင်ယွဲ့ကျွန်းဆီသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ငါ နည်းမျိုးစုံသုံးပြီး နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်မယ်"

"ငါ ကျိန်ရဲတယ်… ဒီနေ့ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အရှက်ရမှုမျိုး ငါ့ဘဝမှာ ဒုတိယအကြိမ် မဖြစ်စေရဘူး” ရှိထျန်းဟောက်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေတော့သည်။

ရှန်မိုကမူ ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းကို ရရှိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားပြီး ချင်းရွှမ်ကျွန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

Chapter 620: ညီလေးရှန်က အသက်သခင်ပါပဲ

ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ အပြာနှင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ရင်ဘတ်နှင့် လက်မောင်းများတွင် တိမ်တိုက်ပုံစံများကို ထိုးနှံထားကြသည်။

ရှန်မို ဤဝတ်စုံများကို မှတ်မိသည်။

၎င်းမှာ လျိုယွန်းကျွန်းရှိ လျိုယွန်းခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူများ ဝတ်ဆင်သည့် ဝတ်စုံများ ဖြစ်၏။ ၎င်းအပြင် ဆုန့်ကျန့်ဖေး၏ ယုံကြည်ရသော လက်ရုံးများသာလျှင် ဤဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ခွင့် ရှိကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် အဝေးမှ ရှန်မိုကို လှမ်းမြင်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ဝမ်းသာသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြတော့သည်။

"ကျွန်းအရှင်ရှန်… ကျွန်တော်တို့ ကျွန်းအရှင် ပြန်လာမှာကို အကြာကြီး စောင့်နေခဲ့ရတာပါ”

"ကျွန်တော်တို့ ကျွန်းအရှင်ဆုန့်ကလည်း ကျွန်းအရှင်ရှန်ကို အမြဲတမ်း သတိရနေတာ… စားမဝင် အိပ်မပျော်တောင် ဖြစ်နေရှာတာပါ… အခုတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့"

ထိုနှစ်ယောက်မှာ တက်ကြွလှိုက်လှဲမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ သူတို့၏ စကားများကို ကြားရတော့မှ ရှန်မို ရုတ်တရက် နားလည်သွားတော့သည်။ ဆုန့်ကျန့်ဖေးသည် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် လူလွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ရှန်မိုမှာ လပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သဖြင့် သူတို့မှာ အတော်လေး စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အပြင်မှာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ ကြန့်ကြာသွားတာပါ… အစ်ကိုဆုန့်ကို စိတ်ပူအောင် လုပ်မိသွားပြီ… ကျွန်တော် အခုပဲ လျိုယွန်းကျွန်းကို လာခဲ့ပါ့မယ်"

ရှန်မို မတတ်သာဘဲ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး… မလိုပါဘူး… ကျွန်တော်တို့ ကျွန်းအရှင်ဆုန့်ဆီကို သတင်းပို့လိုက်ပါပြီ… သူ အခု လာနေပြီလေ"

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။ ထို့နောက် ဆုန့်ကျန့်ဖေး၏ အားရပါးရ ရယ်မောသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ညီလေးရှန်… မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"

ဆုန့်ကျန့်ဖေးသည် သူ၏ရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးကို ကြည်နူးစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူတို့ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့စဉ်က ရှိထျန်းဟောက်မှ ရှန်မိုကို ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ရှန်မိုသည် ရှိထျန်းဟောက်၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ မကြာခင်မှာပင် ရှိထျန်းဟောက်သည် အန္တရာယ်ကို သူ့ဘက်သို့ လွှဲပြောင်းကာ ယင်းစန်းဟွာ၏ လိုက်လံမှုကို အချိန်ဆွဲရန်အတွက် သူ့ကို အသုံးချလိမ့်မည်ဟု မည်သို့ ထင်ထားပါမည်နည်း။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်မို မထွက်ခွာမီ သူ့ကို သတိပေးချက် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ဂူအရှင်သခင် ၁၈ ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ယင်းစန်းဟွာ၏ လက်ချက်ဖြင့် သူသည် သဲလွန်စမကျန်ဘဲ ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဆုန့်ကျန့်ဖေးမှ အလေးအနက်ဖြင့်

"ရှန်မို… ညီလေးရှန်… မင်းက ငါ့ရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပဲ… အခုကစပြီး မင်း ငါ့ကို ဘာပဲခိုင်းခိုင်း ငါ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လုပ်ပေးမယ်"

ရှန်မို ရယ်မောလိုက်ရင်း

"အစ်ကိုဆုန့်... ဒီလိုတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး… အစ်ကိုက လူကောင်းတစ်ယောက်မို့ ကျွန်တော် လုပ်သင့်တာကို လုပ်ခဲ့တာပါ"

ထိုနှစ်ယောက် အတော်ကြာအောင် စကားပြောဖြစ်ကြသည်။ နေဝင်သွားတော့မှသာ ဆုန့်ကျန့်ဖေး မတတ်သာဘဲ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွါသွားတော့၏။ မထွက်ခွာမီ သူ ရှန်မိုအား လျိုယွန်းကျွန်းသို့ မကြာမီ လာရောက်လည်ပတ်ရန်နှင့် ထိုက်ထိုက်တန်တန် ဧည့်ခံကျွေးမွေးလိုကြောင်း ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ ရှန်မိုမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော ပွဲလမ်းသဘင်များကို မနှစ်သက်သဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်လေ၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ချင်းရွှမ်ကျွန်းကို ပြန်ရောက်ပြီပေါ့"

ချင်းရွှမ်ကျွန်း၏ မြေအောက်ကျင့်ကြံခန်းအတွင်း၌ ရှန်မိုသည် လေပူများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ပေါ်တွင် ရှိထျန်းဟောက်၏ ဝိညာဉ်အာရုံ အမှတ်အသား အပ်နှံထား၏။ ထို့ကြောင့် သူ ထိုအမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးပြီး မိမိ၏ ပစ္စည်းဖြစ်လာစေရန် သွေးဖြင့် သန့်စင်သည့် အစီရင်ခံကို ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စမှာ ရှန်မိုအတွက် မခက်ခဲလှပေ။ ၎င်းအပြင် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူသင်္ချိုင်း မပွင့်မီ အချိန်များစွာ လိုသေးသဖြင့် ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ကို သန့်စင်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိသည်။

ရှန်မို သူ၏ ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံ အမှတ်အသားကို အလွယ်တကူပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ သွေးအစက်ချကာ ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည့် လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သည်။ ဤအပိုင်းကတော့ အနည်းငယ် နှေးကွေး၏။

အစီရင်ခံ ပြီးဆုံးသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ရှန်မိုသည် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းကို ဖွင့်လှစ်ကာ အသေအချာ လေ့လာနေလိုက်သည်။ သူသည် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများသာလျှင် လှုပ်ရှားနေသည်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အကြည့်များအတွင်း၌ နားလည်သဘောပေါက်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာတော့၏။ သူ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်သီးမှာ အလိုအလျောက်ပင် ရှေ့သို့ ထိုးနှံလိုက်မိသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးရောင်လွှမ်းသော နဂါးလက်မောင်း ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ထိုလက်မောင်းပေါ်တွင် သွေးနီရောင် နဂါးအကြေးခွံများ စိပ်စိပ်လေး စီတန်းနေ၏။ ကြွက်သားများမှာ ထွားကျိုင်းနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများက ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည်။

ဘုန်း!

လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ကျင့်ကြံခန်း နံရံကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားတော့သည်။ ကျောက်စကျောက်နများမှာ အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်သွားကြ၏။ ရှန်မို အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရာ ကျင့်ကြံခန်း၏ နံရံများတစ်လျှောက်တွင် အက်ကြောင်းလေးများ ပေါ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားကြသည်။ ရှန်မို၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာ၏။

ဤကျင့်ကြံခန်း၏ နံရံများကို အလွန်မာကျောသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုန့်ကျန့်ဖေးသည် ကုန်ကျစရိတ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိမ်တိုက်ကျောက်မျက် နတ်ဘုရားသံရည်များကိုပင် အမြောက်အမြား ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း မာကျောလှ၏။ ဓမ္မအမှတ်အသား ၅၀ ရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ အစွမ်းကုန် ထိုးလိုက်လျှင်ပင် ၎င်းအပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခုမျှ ကျန်ရစ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယင်းစန်းဟွာကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှသာ အက်ကြောင်းများ ပေါ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နံရံတစ်ခုလုံးကို ထိုသံရည်ဖြင့် လုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရောစပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရင်ကဆိုလျှင် ရှန်မို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှသာ ဖြူဖျော့ဖျော့ အမှတ်အသားလေးတစ်ခု ကျန်ရစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာအောင်ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

"သွေးတောက်လောင်နဂါးလက်သီး… တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်လှပါလား”

ရှန်မို အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ဤသိုင်းကွက်၏ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်၏။ ဤလက်သီးချက်သည် သွေး၏ အနှစ်သာရနှင့် ဇီဝစွမ်းအားများကို အမြောက်အမြား စားသုံး၍ ၎င်းကို ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မှ သုံးသင့်သော နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ရှန်မို၏ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် အကယ်၍ ဤလက်သီးကို အသေအချာ ပစ်လွှတ်နိုင်ပါက ယင်းစန်းဟွာပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်ပေသည်။

"နောက်ထပ် နဂါးဘုရင်လက်သီးလည်း ရှိသေးတာပဲ… အဲဒါကိုလည်း လေ့လာကြည့်ရအောင်"

ရှန်မို ကြီးမားသော ခရုခွံကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ရှေးဟောင်းပြီး နက်နဲလှသော နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စာလုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ကြည့်ရင်း နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ပြန်လည် စတင်လိုက်ပြန်သည်။

အချိန်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နှစ်ကာလများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လွန်မြောက်သွားကြ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငါးနှစ်တာ ကာလသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းရွှမ်ကျွန်း၏ သိုင်းကွင်းပေါ်တွင်မူ ပုံရိပ်ယောင်များ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေသည်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်များတွင် မျက်နှာအသွင်အပြင် မရှိသော်လည်း လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

ဓား၊ လှံ၊ သံလျက်၊ ကောက်စိပ်၊ ပုဆိန်၊ ဒုတ်၊ ချိတ်၊ ခွ— သူတို့ မကိုင်တတ်သော လက်နက်ဟူ၍ မရှိပေ။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ အချို့သော ပုံရိပ်ယောင်များက စွမ်းအားများ စုစည်းကာ အဝေးမှနေ၍ သိုင်းပညာရပ်များကို အသုံးပြုနေကြသည်။

လူတစ်ဦးတည်းသော ပုံရိပ်မှာမူ ပင်လယ်ထဲမှ တိုးထွက်လာသော နဂါးရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်များ၏ ဝိုင်းရံမှုကို အခက်အခဲမရှိ ရင်ဆိုင်နေသည်။ လက်သီးလေလှိုင်းသံများမှာ ဟိန်းထွက်နေပြီး နဂါးအရှိန်အဝါများကလည်း ဟုန်းဟုန်းတောက်နေတော့သည်။ သူ ထိလိုက်သည့် မည်သည့် ပုံရိပ်ယောင်မဆို ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရ၏။

"နောက်ဆုံးတစ်ချက်… ပလက်တီနမ်နဂါးလက်သီး”

ထိုလူငယ်က လေသံနှိမ့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ လက်သီးချက်တစ်ခုမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။ အဝေးရှိ ပုံရိပ်ယောင် သုံးခုမှာ သူတို့၏ သိုင်းကွက်များကို မထုတ်ရသေးမီမှာပင် အနုမြူအလင်းတန်းများအဖြစ် နေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။

"ဟူး..."

ရှန်မို အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရင်း စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

ဤပုံရိပ်ယောင်များကို ပုံရိပ်ယောင်တစ်ထောင် တိုက်ပွဲအင်းကွက်က ဖန်တီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်မိုသည် ဤအင်းကွက်ကို လော့ယန်အား သတ်ပြီးနောက် သူ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော အင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် သူတို့၏ သိုင်းပညာများကို လေ့ကျင့်ရန် ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်များမှာ အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းကြပြီး အစုအဖွဲ့လိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းများကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ သူတို့သည် လက်နက်မျိုးစုံနှင့် သိုင်းပညာမျိုးစုံကို အသုံးပြုကြ၏။ လော့ယန်သည် နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ဂိုဏ်း နှင့် သွေးနတ်ဘုရားနတ်ဆိုးနန်းတော်တို့မှ သိုင်းပညာ အများအပြားကိုပင် ဤအင်းကွက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းမှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။ သူ ရွှေယင်ဂူသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုများကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အင်းကွက်မျိုးကို လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်တွင် ပြန်ရောင်းမည်ဆိုပါက အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ်ခန့် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည်။ နဂါးပုန်းကျွန်း၊ နေလဂိုဏ်း နှင့် ရတနာမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကဲ့သို့သော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများအတွက် တပည့်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် အကောင်းဆုံး ကိရိယာပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ တပည့်များသည် တကယ့်ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အားသာချက် ရရှိစေရန် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းမှာ ရှန်မို၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပေပြီ။

"ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၁ ခု"

ရှန်မိုသည် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ကြည့်ကာ ရှေးဦးဆင်ရိုင်း၊ မသေမျိုးမြစ် နှင့် တောက်လောင်နေသော နတ်မျက်စိ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များပေါ်ရှိ ဓမ္မအမှတ်အသားများကို ရေတွက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ့တွင် ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၁ ခုသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်များ၊ သိုင်းပညာများ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ထူးဆန်းသော မီးလျှံများကဲ့သို့သော ရတနာများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ယခုအခါ သူသည် ယင်းစန်းဟွာနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံလျှင် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားရန် သို့မဟုတ် လှည့်ဖြားရန် မလိုတော့ပေ။ သူ၏ အစွမ်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြသနိုင်သည်။ ယင်းစန်းဟွာအနေဖြင့်လည်း သူ့ကို လေးစားစွာဖြင့် ဆွေးနွေးလာရပေလိမ့်မည်။ အင်အားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူ့အနေဖြင့် သဘောတူရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

"ကံကြမ္မာမှတ်တမ်းရဲ့ ဖော်ပြချက်အရဆိုရင် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းက ဒီနှစ်ထဲမှာ ပွင့်ရမှာ မဟုတ်လား"

ရှန်မိုတစ်ယောက် သူ၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို အတွင်းစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

Chapter 621: ရှိထျန်းဟောက် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ရောက်ပြီ

[နောင်လာမည့် အခွင့်အရေး ၁ - ယခုမှ နောက်ထပ် နောင်နှစ်ဝက်အကြာတွင် နေလဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူဗိမာန် ပွင့်လာခြင်းကို အချက်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် နဂါးပုန်းကျွန်းမှ ကျင့်ကြံသူများကို ဦးဆောင်ကာ နေလဂိုဏ်းသို့ လာရောက်မည်ဖြစ်ပြီး ရှန်မိုသည်လည်း ဖိတ်ကြားချက်အရ တက်ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသတင်းကို ကြားသည်နှင့် အတွင်းပင်လယ်၊ ပြင်ပပင်လယ်နှင့် အခြားဒေသအသီးသီးမှ အင်အားစုများစွာ ရောက်ရှိလာကြပေမည်။ ရှန်မိုအပါအဝင် ရွှေစာမျက်နှာကို ကိုင်ဆောင်ထားသူများသည် အခြားသူများထက်စော၍ ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်းခံရကာ ရတနာအမြောက်အမြားကို ရရှိကြပေလိမ့်မည်။]

[နောင်လာမည့် အခွင့်အရေး ၂ - ...]

နောင်လာမည့် အခွင့်အရေးများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ရှန်မို နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတော့သည်။ သူ အခုတော့ သေသေချာချာ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်၏။ မြစိမ်းရောင် ရွှေစာမျက်နှာဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ဂူဗိမာန်ကို ဖွင့်လှစ်မည့် သော့ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်တန်လျှင် သူ၏လက်ထဲတွင် ရွှေစာမျက်နှာ ရှိနေသည်ဟူသော လျှို့ဝှက်ချက်မှာ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၁ ခု ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ရှန်မိုအနေဖြင့် မည်သူကမျှ သူ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိလာသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်မလာသရွေ့တော့ ဓမ္မအမှတ်အသား ၁၀၀ ရှိသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ပညာရှင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်အောင် လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

"ရွှေစာမျက်နှာ ရှိတဲ့သူတွေက အချိန်စောပြီး ဂူဗိမာန်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံရမယ်ပေါ့… ဒါဆိုရင် ပိုပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိလာနိုင်တာပဲ"

"ဒါ သတင်းကောင်းပဲ"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

အခြားသူများထက် အချိန်စောဝင်ရခြင်းမှာ ရတနာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် အခြားသူများထက် အချိန်ပိုရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူဗိမာန်ထဲတွင် ရတနာများစွာ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ အရင်ဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်သူများမှာ အဖိုးတန်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက်များ၊ ရှားပါးလှသော ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးပင်များကို သိမ်းပိုက်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

"နောက်ထပ် နောင်နှစ်ဝက်လောက် လိုသေးတယ်… ငါ့ရဲ့ ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်ကို ပိုပြီး တိုးအောင် ကြိုးစားတာ ပိုကောင်းမယ်"

ရှန်မိုသည် အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အင်းကွက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ထောင် တိုက်ပွဲအင်းကွက်ကို ထပ်မံ၍ အသက်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ သိုင်းပညာများကို သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း ထူးဆန်းသော မီးလျှံမှာလည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို မနားမနေ တောက်လောင် ပေးနေသည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ တစ်စစနှင့် တိုးတက်လာနေတော့၏။

သုံးလအကြာတွင် မင်ယွဲ့ကျွန်းရှိ သီးသန့်ကျင့်ကြံခန်းတစ်ခုအတွင်း၌

ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကျယ်ပြောလှသော မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများနှယ်ပင်။ သို့သော်လည်း ထိုအရှိန်အဝါ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံခန်း၏ အင်းကွက်ကြောင့် လျင်မြန်စွာပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရတော့သည်။ အာရုံခံစားမှု အလွန်ထက်မြက်သော ကျင့်ကြံသူများမှအပ မည်သူမျှ ဤအရှိန်အဝါကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံခန်းအတွင်း၌ ရှိထျန်းဟောက် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခုန်ထလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"နိဗ္ဗာန်အဆင့်… ငါ နောက်ဆုံးတော့ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ"

ရှိထျန်းဟောက်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေတော့သည်။ အခုအချိန်အထိ သူသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့် တစ်ပိုင်း၌သာ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး အခြားသူများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို အမြဲ ခံနေခဲ့ရသည်။ အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားလက်နက် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်း နှင့် နဂါးမျိုးနွယ် သိုင်းပညာများ ပါနိုင်သည့် ရှေးဟောင်းခရုခွံကြီးပင်လျှင် လုယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုမူ သူ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ပေါက်မြောက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှိထျန်းဟောက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ စစ်နဂါး ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုအပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းပြီး နက်နဲလှသော ဓမ္မအမှတ်အသား ၁၀ ခု ပါရှိသည်။ သူသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူသည့်အချက်မှာ အများစုသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ရောက်မှသာ အပြင်ဘက်မှ မီးလျှံများကို သုံး၍ ဓမ္မအမှတ်အသားများကို တောက်လောင်စေနိုင်သော်လည်း သူကမူ နိဗ္ဗာန်အဆင့် တစ်ပိုင်း၌ ရှိနေစဉ်ကတည်းက ဓမ္မအမှတ်အသားများကို စတင် တောက်လောင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဤဓမ္မအမှတ်အသား ၁၀ ခုမှာ နှစ်ထောင်ချီ မြေကမ္ဘာမီးလျှံ၏ အနှစ်သာရကို သုံး၍ အချိန်ယူကာ သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါက နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို ခုမှ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ ဆိုပေမဲ့ ငါ့မှာ ဓမ္မအမှတ်အသား ၁၀ ခု ရှိနေပြီ"

"ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ နဂါးမျိုးနွယ် သိုင်းပညာတွေနဲ့ဆိုရင် ဓမ္မအမှတ်အသား ၂၀ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ငါ ချေမှုန်းနိုင်တယ်"

"ဓမ္မအမှတ်အသား ၃၀ ရှိတဲ့ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ငါ့မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသေးတယ်"

ရှိထျန်းဟောက်သည် သူ၏ အစွမ်းအပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။

"နောက်ထပ် ငါ နေလဂိုဏ်းကို ဝင်ရမယ်"

သူသည် နေမင်းကျွန်းရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါ့ဆီမှာသာ ရွှေစာမျက်နှာ ရှိနေခဲ့ရင် ငါ နေလဂိုဏ်းကို အားကိုးနေစရာ မလိုဘဲ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကို ပိုတိုးအောင်ပဲ ကျင့်ကြံနေလို့ ရမှာ"

"နှမြောစရာကောင်းတာက ပထမရွှေစာမျက်နှာကို ရှန်မိုက လုသွားတယ်… ပြီးတော့ ကြက်သွေးရောင် နေမင်းကျမ်းထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ဒုတိယမြောက်ကိုတော့ အဲဒီ အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူက လုသွားခဲ့တယ်"

ရှိထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ရွှေစာမျက်နှာ နှစ်ခုစလုံး လုယူခံလိုက်ရခြင်းက သူ့ကို နေလဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်စေကာ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူဗိမာန်သို့ ဝင်ရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းလွဲသွားခြင်းကြောင့် သူ ကျင့်ကြံရမည့် အချိန်များစွာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရ၏။ ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းကွာခြားချက်လေးကြောင့်ပင် ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ အရေးအကြီးဆုံး ရတနာကို လက်လွှတ်သွားရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီး... ငါ ဒါကို ရအောင် ယူရမယ်”

ရှိထျန်းဟောက်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်လောင်နေတော့သည်။

သူ့တွင် နဂါးအနွယ်ဝင် သွေးပါရှိ၏။ သူ၏ မိခင်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ သာမန်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ မိခင်ဘက်မှ ဘိုးဘေးမှာ နဂါးစစ်စစ် တစ်ကောင် ဖြစ်၍ ထိုဘိုးဘေးမှာ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ တိုက်ရိုက်မဟုတ်သော မျိုးဆက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူဗိမာန် တည်ရှိမှုကို အစောကတည်းက သိရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဂူဗိမာန်အတွင်း၌ မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်၊ မည်သည့် ရတနာများ ဝှက်ထားသည်ကိုလည်း သူ သိသည်။ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် တစ်သက်တာ အသုံးပြုခဲ့သော နတ်ဘုရားလက်နက် အများစုကို နောင်မျိုးဆက်များ လာရောက်ယူဆောင်ရန် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဤအိုးကြီးမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ပထမအချက်မှာ ၎င်းတွင် ယှဉ်နိုင်သူမရှိသော ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤအိုးကြီးကြောင့်ပင် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်သည် သူတော်စင်အဆင့်ကို စိန်ခေါ်ဝံ့သည့် ယုံကြည်ချက် ရှိခဲ့ပြီး သူတော်စင်တစ်ဦး၏ လက်ထဲမှပင် အသက်ရှင်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ၎င်းသည် လောကကြီးအတွင်းရှိ မည်သည့် စွမ်းအားမျိုးကိုမဆို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး အသုံးပြုသူ လိုအပ်သည့် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် ဇီဝစွမ်းအား ဖြစ်ပါစေ အသုံးပြုသူ လိုအပ်သမျှကို ထိုအိုးကြီးက ပြောင်းလဲပေးပေလိမ့်မည်။ မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီးမှ သန့်စင်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် စင်ကြယ်လှသဖြင့် ထပ်မံ၍ သန့်စင်နေရန် မလိုတော့ပေ။ ၎င်းကို စုပ်ယူလိုက်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်သည် ဤအိုးကြီးကြောင့်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အစွမ်းကြီးလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်အဆင့်အောက်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံးသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအချက်မှာ အရေးအကြီးဆုံးအချက် ဖြစ်သည်။

ထိုအိုးကြီးသည် ဓမ္မအမှတ်အသားများ တောက်လောင်ခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်၏။ မြစိမ်းရောင် သံသရာအိုးကြီးသာ လက်ထဲတွင် ရှိခဲ့ပါက သူသည်လည်း မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ရှိထျန်းဟောက်သည် နောင်နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာပင် ဓမ္မအမှတ်အသား တစ်ရာကို တောက်လောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာပင် သူ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပေလိမ့်မည်။

"ငါ ဒီအိုးကြီးကို ရအောင် ယူရမယ်”

"ဒါပေမဲ့ ဒါကို ရဖို့အတွက် ငါ့မှာ ရွှေစာမျက်နှာ တစ်ခု ရှိရမယ်"

"ရွှေစာမျက်နှာ စုစုပေါင်း ကိုးခု ရှိတယ်… ရဖို့ အလွယ်ဆုံး တစ်ခုကတော့ ရှန်မိုရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတဲ့ တစ်ခုပဲ"

"သူ့ရဲ့ လက်ရှိအစွမ်းအရဆိုရင် သူ့မှာ ဓမ္မအမှတ်အသား ၃၀ ထက် မပိုနိုင်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် သူက ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအနေနဲ့လည်း မမြင်ဘူး"

"အချိန်တန်ရင် တခြားသူရဲ့လက်ကို ငှားပြီးဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ဖြစ် ငါ အဲဒီ ရွှေစာမျက်နှာကို လုရမယ်"

ရှိထျန်းဟောက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်လှသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

...

နောက်ထပ် သုံးလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နေလဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာ အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းလုံးများနှယ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်နှင့် အနီးနားရှိ ရေပြင်များကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။ အတွင်းပင်လယ်ပြင်၌ပင် ကျင့်ကြံသူများသည် အစွမ်းထက်လှသော နဂါးအရှိန်အဝါကို ခံစားမိကြပြီး ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်နေသော မြစိမ်းရောင် အလင်းတိုင်ကြီးကို မြင်တွေ့ကြရသည်။

မြစိမ်းရောင်အလင်း။

နဂါးအရှိန်အဝါ။

အထွတ်အထိပ်အဆင့်။

ဤစကားလုံးများ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ခန့်မှန်းချက်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ နဂါးပုန်းကျွန်း နှင့် ရတနာမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့သည် လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်သို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာကြပြီး နေလဂိုဏ်း၏ အခြေအနေကို အတိအလင်းရော၊ တိတ်တဆိတ်ပါ စမ်းသပ်ကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း နေလဂိုဏ်းမှာ မည်သည့်အရာမှ ဖောက်ထွက်၍ မရနိုင်သော ခံတပ်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ နေလဂိုဏ်းမှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟပေ။

နောက်ထပ် နောင်နှစ်ဝက်လောက် ကြာသွားပြီးနောက် 'နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ဂိုဏ်း' နှင့် 'မီးလျှံနဂါးဆောင်' တို့ တစ်ပြိုင်တည်း ရောက်ရှိလာတော့မှသာ နေလဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ပိုင်ဖုန်းသည် တောင်ဘက်ကျွန်းစု၏ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခု၏ ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောလိုက်ရတော့သည်။

အမှန်တရားမှာ လွန်ခဲ့သော လပေါင်းများစွာက နေလဂိုဏ်းသည် 'နေမင်းကျွန်း' ၏ အောက်ခြေတွင် ရှေးဟောင်းဂူဗိမာန်တစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ ၎င်းကို ဖွင့်လှစ်ရန် နည်းလမ်းများကို အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ 'မီးလျှံနဂါးအဆောင်' မှ အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ 'မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်' ၏ ဂူဗိမာန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြတော့သည်။

အစပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ဂိုဏ်း နှင့် မီးလျှံနဂါးအဆောင်တို့သည် ဤသတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး ဂူဗိမာန်ကို သူတို့ဘာသာ သိမ်းပိုက်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း နေလဂိုဏ်း၊ နဂါးပုန်းကျွန်းနှင့် ရတနာမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့အတွင်း၌ ကောလာဟလများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ မကြာခင်မှာပင် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာသည့် ကိစ္စမှာ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုနှယ် ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။ အတွင်းပင်လယ်ပြင်မှစ၍ ပြင်ပပင်လယ်ပြင် ဒေသ ၁၈ ခုလုံးအထိပင် ဖြစ်လေသည်။