အခန်း (၆၂၂-၆၂၄)

Chapter 622: မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပွင့်သွားပြီ

ထိုက်ဖျင်းပင်လယ်ဒေသ၊ ရွှေယန်ကျွန်း။

ဤကျွန်းမှာ ရွှေယန်ဓားဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုက်ဖျင်းပင်လယ်ဒေသတွင် အကြီးဆုံးကျွန်း မဟုတ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကြွယ်ဝဆုံး ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဖြစ်ပေသည်။ ရွှေယန်ကျွန်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် နေထွက်လာသည်ကို ရင်ဆိုင်လျက် ပုံရိပ်နှစ်ခု ရပ်နေကြ၏။ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသူမှာ ထွားကျိုင်းသန်မာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော သွေးနီရောင် ဝတ်ရုံပွကြီးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တင်းကျပ်နေပြီး စစ်ဝတ်စုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ထွားကျိုင်းလှသော ရင်အုပ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို အထင်းသား ပေါ်လွင်စေသည်။ သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ နုနယ်ကျော့ရှင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ သွေးနှင့် အနှစ်သာရကို အဓိက သန့်စင်လေ့ကျင့်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေသည်။ သူကတော့ အခြားသူမဟုတ်၊ ရွှေယန်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရှုံထျန်းရှင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင်မူ အေးစက်သော မျက်နှာထားနှင့် ကျင့်ကြံသူ လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

"နေလဂိုဏ်းဆီက သတင်းရောက်လာပြီ… မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ရဲ့ ဂူဗိမာန် ပွင့်တော့မယ်တဲ့… ယန်... မင်း သွားရဲလား"

ရှုံထျန်းရှင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယဲ့ယန်မှ အလေးအနက် ပြန်ဖြေ၏။

"ဘာလို့ မသွားရဲရမှာလဲ"

"ဒီတစ်ခေါက်မှာ ငါတို့က အနီးနား ပင်လယ်ပြင်က ဂိုဏ်းတွေနဲ့တင် မကဘဲ အတွင်းပင်လယ်ပြင်က ထိပ်သီးအင်အားစု ငါးခုနဲ့ပါ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာ… အဲဒီထဲမှာ ယှဉ်နိုင်သူမရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေလည်း ပါလိမ့်မယ်… မင်း မကြောက်ဘူးလား"

ရှုံထျန်းရှင်းသည် လူသားစားဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ ထွားကျိုင်းလှသော ကိုယ်လုံးကြီးဖြင့် ယဲ့ယန်ကို အသက်ရှူရခက်စေလောက်အောင် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

ယဲ့ယန် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ရှေ့ကိုပဲ ဆက်သွားရမှာပါ… အတွင်းပင်လယ်ပြင်က ပါရမီရှင်အချို့ ပေါ်လာရုံနဲ့ ဘာလို့ ရပ်တန့်နေရမှာလဲ"

"ဟားဟားဟား… ကောင်းတယ်… ကောင်းကင်ကို အန်တုပြီး မြေပြင်ကို တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ငါ သဘောကျတယ်"

"မင်းက နိဗ္ဗာန်အဆင့် တစ်ပိုင်းမှာပဲ ရှိသေးတယ် ဆိုပေမဲ့ ပေါက်မြောက်ဖို့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ လိုတော့တာပါ"

"မင်း မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ထဲမှာတင် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်”

ရှုံထျန်းရှင်း၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းထွက်နေတော့သည်။

"ဆရာ ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး… အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပါပဲ"

ယဲ့ယန်မှ ယုံကြည်ချက်ရှိသော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။ ရှုံထျန်းရှင်း ပို၍ပင် သဘောကျသွား၏။

သူ ယဲ့ယန်ကို ကြည့်လေလေ ပို၍ ကျေနပ်လေလေ ဖြစ်နေသည်။ ဤကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးမှာ ရွှေယန်ဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ပါရမီ ထူးချွန်လှသလို စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ခိုင်မာလှသည်။ ၎င်းက ရှုံထျန်းရှင်းအား သူ၏ လူငယ်ဘဝကို ပြန်လည် သတိရစေ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ချိုးဖောက်ကာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုံထျန်းရှင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယန်တစ်ယောက် အရှေ့ဘက် လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

"ရွှေယန်ဓားဂိုဏ်းကို ဝင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဒီလို ကြီးကျယ်တဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်ရဲ့ ဂူဗိမာန်... အဲဒါ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ ဂူဗိမာန်ပဲ”

ယဲ့ယန်မှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှောင်ဖန်မှ အရင်ဆုံး စကားစလာသည်။

"ဝိညာဉ်လေးခုစလုံး ပေါင်းစည်းသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ယှဉ်နိုင်သူ မရှိတော့ဘူး… အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရမှာပါ"

လင်းတုန်းထျန်းကလည်း ဆက်ပြောသည်။

"မှန်တယ်… နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုတည်း ရရင်တောင် အကြီးအကျယ် အမြတ်ထွက်တာပဲ"

"ဒါ့အပြင် ငါသိသလောက်ဆိုရင် မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က တစ်ချိန်က သိုင်းဘိုးဘေးဆီကနေ စစ်မှန်သော သိုင်းလောက ဖျက်ဆီးရေးတံဆိပ်တော် ဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ရခဲ့ဖူးတယ်"

"အဲဒီလက်နက်က တိုက်စစ်ပိုင်းမှာတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ… အဲဒါကိုသာ ငါတို့ ရခဲ့ရင် ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းက ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားမှာ”

ယဲ့ယနမ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

"သိုင်းဘိုးဘေး ထားရစ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် ဟုတ်လား”

သူတို့ အတူတူရှိနေစဉ်အတွင်း လင်းတုန်းထျန်း၌ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ သိုင်းဘိုးဘေးကျမ်းရှိကြောင်း သူ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းထျန်းမှာ သိုင်းဘိုးဘေး၏ ဆက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။ ထို့ကြောင့် လင်းတုန်းထျန်းအနေဖြင့် ထိုတံဆိပ်တော် ရှိမည့်နေရာကို အတိအကျ ရှာဖွေနိုင်ရန် အလားအလာ အလွန်များပေသည်။

"အခု ဝိညာဉ်လေးခုစလုံးက တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ငါ မင်းကို အဲဒီတံဆိပ်တော် ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးမယ်… ငါ့ကို ယုံလိုက်"

လင်းတုန်းထျန်းမှ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ ယဲ့ယန်လည်း တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကျေးဇူးပါပဲ"

ရှောင်ဖန်း ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်၏။

"ငါတို့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ရတဲ့အချိန်ကျရင် ရှန်မိုကတော့ ဟိုကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ ပိတ်မိပြီး ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို နားလည်အောင် မနည်း ကြိုးစားနေရတုန်း ဖြစ်မှာပဲ"

လင်းတုန်းထျန်းကလည်း အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အတိအကျပဲ… သူ ရထားတဲ့ အချိန်နဲ့ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားရဲ့ အရိပ်အယောင် တစ်ခု နှစ်ခုလောက်ပဲ ရဦးမှာ… ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်"

ယဲ့ယန် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး

"တကယ်ပါပဲ... ကံကြမ္မာဆိုတာ ထူးဆန်းတာပဲ… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ရှန်မိုရဲ့ အစွမ်းက ငါ့ထက် အများကြီး သာခဲ့ပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ငါ သူ့ကို ဖုန်မှုန့်တွေကြားမှာ ထားရစ်ခဲ့တော့မှာပါ"

သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်များ ဝင်းလက်နေတော့သည်။

အတွင်းပင်လယ်ပြင်။

စန်းဟွာကျွန်း။

ဤကျွန်းမှာ ရွှေယင်ဂူလက်အောက်ရှိ ကျွန်းပေါင်း သိန်းချီထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အရင်ကတော့ ဤအမည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းစန်းဟွာမှ ၁၈ ဦးမြောက် ဂူအရှင်သခင်အဖြစ် တာဝန်ယူပြီးနောက်တွင် စန်းဟွာကျွန်းဟု အမည်ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ယင်းစန်းဟွာတစ်ယောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခန်းအတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မအေးချမ်းမှုတစ်ခုက အမြဲ ရှိနေသည်။ လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်မှ ပြန်လာကတည်းက သူ ဤကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်၏။ အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ယင်းစန်းဟွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"အဲဒီကျင့်ကြံသူ ရှိထျန်းဟောက်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ... အဲဒီနာမည်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ရှာလို့ မရဘူး"

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်…

အပြင်ဘက်မှ ခပ်ဖွဖွ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစေခံမလေးတစ်ဦးက ရိုသေစွာ လျှောက်တင်၏။

"ဂူအရှင်သခင်... ဂူအရှင်သခင်ကြီးရောက်လာလို့ တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်"

ယင်းစန်းဟွာ မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်လို့ ဆရာမကို သွားပြောလိုက်"

"မလိုပါဘူး... ငါ ဒီကို ရောက်နေပြီ"

အိုမင်းရင့်ရော်သောအသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်းစန်းဟွာသည် ကျင့်ကြံခန်း၏ လေးလံလှသော ကျောက်တံခါးကြီးကို အမြန်ပင် ဖွင့်လိုက်၏။ အပြင်ဘက်တွင် ဆံပင်ဖြူဖြူ၊ ခါးကုန်းကုန်းနှင့် အဘွားအိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ အဘွားအို၏ အမိန့်အရ အစေခံမလေးမှာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ ယင်းစန်းဟွာ ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်ပြီး အဘွားအိုအား သူ့ရှေ့ရှိ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ တွဲကူကာ ထိုင်စေလိုက်သည်။ "ဆရာမ... ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်တောင် လာရတာလဲ… ကျွန်မ ဆရာမဆီ လာကန်တော့မလို့ပဲ ရှိသေးတာ"

အဘွားအို နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်း ပြန်ရောက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ… ငါ့ဆီ လာဖို့ကို စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ထားဘူး မဟုတ်လား”

"မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ယင်းစန်းဟွာ မတတ်သာသလို ပြုံးလိုက်မိသည်။ အဘွားအိုမှာ သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်၏။

"မင်းက ဇွဲရှိတဲ့သူဆိုတာ ငါ သိပါတယ်… ဒုတိယဂူအရှင်သခင်ဝေ့က မင်းအပေါ် ဖိအားမပေးအောင် ငါ့ကို ကြားဝင် မလုပ်စေချင်ဘူး မဟုတ်လား"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်လေ… သူက မင်းကို အဲဒီလို ကျိန်ဆိုခိုင်းတာဟာ မင်းကတစ်ဆင့် ငါ့ကို ရန်စလိုက်တာပဲ"

"ငါသာ ကြားဝင်မပေးရင် တခြား ဘယ်သူက ကူညီမှာလဲ”

ယင်းစန်းဟွာသည် ချိုသာစွာဖြင့် နာခံတတ်သော အပြုံးလေးကို ပြုံးလိုက်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် အေးစက်ပြီး ခန့်ညားလှသော အလှပဂေးလေးမှာ ယခုအခါတွင်မူ ကျောင်းရှိ ဆရာ့ရှေ့မှ လိမ္မာသော ကျောင်းသူလေးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ တူနေတော့သည်။ အဘွားအိုသည် ယင်းစန်းဟွာ၏ ဆံပင်ရှည်များကို အသာအယာ သပ်ပေးရင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"စန်းဟွာ... ငါ့ကို အကုန်ပြောပြစမ်း… လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်ကို သွားတုန်းက တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

"ဘာတစ်ခုမှ ချန်မထားနဲ့"

ယင်းစန်းဟွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ ၎င်းအထဲတွင် ရှိထျန်းဟောက်နှင့် အပေးအယူ လုပ်ခဲ့သည်များကိုလည်း ထည့်ပြောလိုက်၏။

အဘွားအိုမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြန်သည်။

"ဂိုဏ်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး အပေးအယူ လုပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူကိုတောင် သတ်ပစ်ခဲ့တယ်ပေါ့"

"ယင်းစန်းဟွာ... မင်းက ရွှေယင်ဂူကို မင်းစိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ရတဲ့ နေရာလို့ ထင်နေတာလား"

ယင်းစန်းဟွာ အားငယ်သလို ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာမကပဲ ကျွန်မရဲ့ တကယ့် မိသားစုပါ… ရွှေယင်ဂူထဲက တခြားလူတွေက ကျွန်မအတွက်တော့ သူစိမ်းတွေနဲ့ ဘာမှမခြားပါဘူး"

"ဆရာမသာ ကျွန်မကို ၁၈ ဦးမြောက် ဂူအရှင်သခင်အဖြစ် တာဝန်ယူခိုင်းလို့သာ ကျွန်မ ဒီကို လာခဲ့တာပါ"

အဘွားအို၏ ခက်ထန်သော အမူအရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ ခေါင်းကို ချစ်ခင်စွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆက်ပြော၏။

"အဲဒီဝေ့ကတော့ တကယ်ကို လွန်လွန်းလှတယ်… ဒုတိယဂူအရှင်သခင် ဖြစ်နေပြီးတော့ မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မင်းအနားမှာ လူနှစ်ယောက် ထည့်ပေးထားတယ်… ပြီးတော့ အဲဒီလူတွေက မင်းအပေါ်မှာ သစ္စာမရှိဘဲ တစ်မျိုး၊ ကွယ်ရာမှာ တစ်မျိုး လုပ်နေကြသေးတာ" "ဒီလိုလူမျိုးတွေကတော့ သေသင့်တာ ကြာလှပြီ"

"မင်း အပေးအယူ လုပ်ခဲ့တဲ့ လူနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့..."

အဘွားအို စဉ်းစားနေမိသည်။

"ရှိထျန်းဟောက်... အဲဒီနာမည်ကို ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

ယင်းစန်းဟွာမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားသေးတယ်… ဘယ်သူမှ အဲဒီနာမည်ကို မကြားဖူးကြဘူး"

"ဆရာ... ကျွန်မ ထင်တာကတော့ သူက အပြင်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ရမယ်"

"သူ့ရဲ့ အင်းကွက်ပညာက အတော်လေး မြင့်မားတယ်။ သူက ဝမ်ရှန့်သန့်စင်နယ်မြေက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိပါတယ်"

အဘွားအိုမှ ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

သူတို့နှစ်ယောက် အတော်ကြာ စကားပြောဖြစ်ကြဍ။ ထို့နောက်မှ ယင်းစန်းဟွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာမ... ဆရာမ အခုလာတာ ဒီကိစ္စ တစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်"

အဘွားအို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့"

"မင်း လုပ်ဆောင်ရမယ့် တခြား အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

"အဲဒါ ဘာလဲဟင်”

အဘွားအိုမှ လေးနက်စွာဖြင့်

"မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပွင့်သွားပြီ… လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်က နေလဂိုဏ်းမှာလေ"

Chapter 623: ရှိထျန်းဟောက်မှ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

ယင်းစန်းဟွာ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ဟုတ်လား… အဲဒါ တကယ်ပဲလား"

အဘွားအို အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့”

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ နေလဂိုဏ်းရဲ့ အထက်မှာ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားခဲ့တာ… နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ဂိုဏ်းနဲ့ မီးလျှံနဂါးဆောင်တို့က အရင်ဆုံး ရောက်သွားကြပြီး ဒါဟာ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာတာဆိုတာကို အတည်ပြုပေးခဲ့ကြတယ်"

ယင်းစန်းဟွာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ကွယ်လွန်သွားကတည်းက တောင်ဘက်ကျွန်းစုတစ်လျှောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ ဂူဗိမာန် တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီမက ကြာမြင့်သွားသည့်တိုင် မည်သူမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်နေ့တွင်မှ သူ့အလိုလို ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆရာမ... ဆိုလိုတာက..."

အဘွားအို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်၏။

"မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်က ဒီဂူဗိမာန်ကို ထားရစ်ခဲ့တာဟာ နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေကို အားပေးကူညီဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ… အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပညာရှင်တွေဆိုရင်တော့ သဘာဝအတိုင်း ဝင်ခွင့်ပိတ်ပင်ထားတယ်"

"ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ မင်းက ရွှေယင်ဂူက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ကို သွားရမယ်"

"မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါလာမယ့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို မင်းကပဲ အုပ်ချုပ်ရမှာ"

ယင်းစန်းဟွာ အလေးအနက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ… ကျွန်မကို ယုံကြည်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ”

"အဘွားအို ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။

"ငါ့လက်နဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တဲ့ တပည့်ပဲ… ငါ မင်းကို မယုံရင် ဘယ်သူ့ကို ယုံရမှာလဲ"

သူ ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ယင်းစန်းဟွာအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်းက သီးသန့်ကျင့်ကြံနေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ… အခုမှ ပြန်ထွက်လာပြီး ၁၈ ဦးမြောက် ဂူအရှင်သခင် ဖြစ်လာတာဆိုတော့ ပြင်ပလောကအကြောင်း အများကြီး မသိသေးဘူး"

"ဒီကျောက်စိမ်းပေလွှာထဲမှာ ထိပ်သီးဂိုဏ်း ငါးခုက အစွမ်းထက်တဲ့ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါဝင်တယ်… လမ်းမှာ သေချာလေ့လာသွားပါ"

ယင်းစန်းဟွာ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ခံစားလိုက်ရသည်။

"နားလည်ပါပြီ"

အဘွားအို ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ထပ်ပြောသည်။

"ဒါနဲ့... ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဝမ်ရှန့်သန့်စင်နယ်မြေကလည်း လှုပ်ရှားလာပုံရတယ်"

ယင်းစန်းဟွာ လန့်သွားရသည်။

"ဝမ်ရှန့်သန့်စင်နယ်မြေ ဟုတ်လား… သူတို့က ပုံမှန်ဆိုရင် ပဋိပက္ခတွေကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုတွေကို နှိမ်နင်းဖို့လောက်ပဲ ကြားဝင်တတ်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

အဘွားအို ခေါင်းခါပြ၏။

"ဝမ်ရှန့်သန့်စင်နယ်မြေက လူတွေကတော့ တကယ့်ကို ခေါင်းမာတဲ့ လူတစ်စုပဲ… သူတို့ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါတောင် ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး"

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သေချာတယ်… သူတို့ လှုပ်ရှားလာတိုင်းဟာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအတွက် လိုအပ်တဲ့ ရတနာတွေကို ရှာဖွေဖို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"အကယ်၍ မင်း သူတို့နဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ပဋိပက္ခဖြစ်မှာကို ရှောင်ပါ"

ယင်းစန်းဟွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ ဝမ်ရှန့်သန့်စင်နယ်မြေသည် လောကကြီးတွင် အထက်တန်းကျသော နေရာ၌ ရှိနေပြီး မည်သည့် အငြင်းပွားမှု သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲမျိုးတွင်မျှ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိသော ထိပ်သီးဂိုဏ်း လေးခုမှာလည်း ထိုကဲ့သို့သော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းကို သွားရောက် ရန်စလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"သွားတော့လေ… ငါ့မှာ မင်းအတွက် တခြား မှာစရာ မရှိတော့ဘူး"

အဘွားအို ပြုံးလျက် သူ့ ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ယင်းစန်းဟွာ ခပ်တိုးတိုး ဖြေလိုက်လေ၏။

...

ချင်းရွှမ်ကျွန်း။

သိုင်းကွင်းအတွင်း၌။

ရှန်မိုသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း တိုးတက်မှု ရပ်တန့်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဓမ္မအမှတ်အသား အချို့ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူ၏ စုစုပေါင်း ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာ ၇၅ ခုအထိ ရှိနေလေပြီ။

"နှမြောစရာကောင်းတာက ဖြတ်ခနဲလက်သော မြင်းဖြူ နဲ့ စစ်နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တွေကို တောက်လောင်စေဖို့ သင့်တော်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မီးလျှံကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးတာပဲ"

"ဒါသာ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက်က တစ်ရာကျော်နေလောက်ပြီ"

ရှန်မိုမှာ အနည်းငယ် နှမြောသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရပ်ရှစ်မျက်နှာ ပျက်သုဉ်းခြင်းမီးလျှံမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော်လည်း အကယ်၍ သူသာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ မီးလျှံအင်းကွက်ကို ရရှိပြီး ၎င်းအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော မီးလျှံစွမ်းအားကို ထုတ်ယူနိုင်ပါက ၎င်းကို ဖြတ်ခနဲလက်သော မြင်းဖြူ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်အား သန့်စင်ရန် သုံးနိုင်ဖွယ် ရှိ၏။

အမှန်ပင်။ ၎င်းက စစ်မှန်သော အရပ်ရှစ်မျက်နှာ မီးလျှံကို သုံးသည်ထက် များစွာ ပိုနှေးပေလိမ့်မည်။ ဖြတ်ခနဲလက်သော မြင်းဖြူ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို သန့်စင်ရန် အသင့်တော်ဆုံး မီးလျှံဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်မီးလျှံနှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှန်မိုသည် ဆုန့်ကျန့်ဖေး၊ လျိုယွန်းထျန်းနှင့် အခြားသူများကို ကူညီရှာဖွေပေးရန် အကူအညီ တောင်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခုအချိန်အထိ ဘာသတင်းမှ မကြားရသေးပေ။ ထူးဆန်းသော မီးလျှံများမှာ လောကကြီး၏ နတ်ဘုရားပစ္စည်းများ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ရရှိထားသူများမှာ အမြဲတမ်း ဝှက်ထားတတ်ကြပြီး လူသိရှင်ကြား ပြသလေ့ မရှိကြပေ။ များစွာသော မီးလျှံများမှာလည်း လူသူမရောက်နိုင်သော ဝေးလံခေါင်ဖျားသည့် နေရာများတွင် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ၊ သိန်းချီတိုင်အောင် မတွေ့ရှိဘဲ ဖုံးကွယ်နေနိုင်လေ၏။

"ဟင်… သတင်းစကားလား"

ရှန်မိုသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အနည်းငယ် တုန်ခါမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ နဂါးပုန်းကျွန်းမှ ကျွန်းရှင်လေး၏ တံဆိပ်တော် ဖြစ်နေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်သည့်အခါ ၎င်းအတွင်းမှ နက်ရှိုင်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်ဟာ နေမင်းကျွန်းမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီ… နဂါးပုန်းကျွန်းက နိဗ္ဗာန်အဆင့် တစ်ပိုင်းနဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူအားလုံး နေလဂိုဏ်းဆီကို လာကြပါ"

"ငါ... ယင်းထျန်းဟောက်က အဲဒီမှာ မင်းတို့ကို စောင့်နေမယ်"

ရှန်မို မျက်မှောင်တစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။

မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်က တကယ်ပဲ ပေါ်လာခဲ့ပြီပေါ့။ အချိန်မှာလည်း သူ၏ ကံကြမ္မာမှတ်တမ်းတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။ "ယင်းထျန်းဟောက်က နဂါးပုန်းကျွန်း ကျင့်ကြံသူတွေကို နေမင်းကျွန်းဆီ ခေါ်လိုက်တာပဲ... သူလည်း ရတနာတွေကို ဝေစုခွဲယူဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ သိသာတယ်"

"အတော်ပဲ… ငါလည်း နဂါးပုန်းကျွန်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ နေမင်းကျွန်းကို သွားရမယ်"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အဝေးမှနေ၍ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်။

ဆုန့်ကျန့်ဖေး၏ အသံမှာ အဝေးမှ လှမ်းထွက်လာ၏။

"ညီလေးရှန်… သတင်းကောင်းပဲ… မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပေါ်လာပြီ”

ရှန်မို ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"အစ်ကိုဆုန့်... ကျွန်တော်လည်း ကျွန်းရှင်လေးရဲ့ တံဆိပ်တော်ဆီကနေ သတင်းရပြီးပါပြီ"

"အဲဒါကို ကျွန်းရှင်ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် ပို့လိုက်တာလေ"

ဆုန့်ကျန့်ဖေး ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏နဖူးကို ရိုက်ကာ ခပ်အမ်းအမ်း ရယ်လိုက်သည်။

"ငါတောင် မေ့သွားတယ်… ငါက တံဆိပ်တော်ဆီက သတင်းရတယ်ဆိုရင် မင်းလည်း သေချာပေါက် ရမှာပေါ့"

"ညီလေးရှန်... ငါကတော့ သူငယ်ချင်းတချို့ကို ခေါ်ပြီး အတူတူသွားဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်… မင်းကော ငါတို့နဲ့ လိုက်မလား"

ရှန်မို လိုလိုလားလားပင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ တစ်ယောက်တည်း သွားမည်ဆိုပါက မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ တိုးဝင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပင်။ သို့သော် နဂါးပုန်းကျွန်း၏ အလံအောက်တွင် သွားမည်ဆိုပါက ယင်းထျန်းဟောက် ကိုယ်တိုင်ကပင် သူတို့ ဝင်ခွင့်ရရန်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးပေလိမ့်မည်။ ဆုန့်ကျန့်ဖေး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လာ... လာ… ငါ လျိုယွန်းထျန်း၊ ကျန်းချန်းဟိန်းနဲ့ ဝေကျင်းချန်တို့ကိုလည်း ဖိတ်ထားပြီးပြီ… ငါ မင်းကို လာခေါ်တာ"

"ကောင်းပါပြီ"

ရှန်မို သဘောတူလိုက်သည်။

တစ်ရက်အကြာတွင်။

လူစုံသွားသည်နှင့် သူတို့အားလုံးမှာ နေလဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော နေမင်းကျွန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ လမ်းခရီးမှာတော့ အန္တရာယ် သိပ်မရှိပေ။ သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြ၏။ အချို့မှာ ထူးဆန်းပြီး နားမလည်နိုင်သော ဘာသာစကားများဖြင့်ပင် ပြောဆိုနေကြသည်။ ထိုလေသံများမှာ လော့ရှင်းပင်လယ်ပြင်မှ ဒေသခံလေသံများ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူတို့သည် အနောက်ဘက် မိုင်ပေါင်း သန်းချီအကွာရှိ ရေနက်ပင်လယ်ဒေသမှ လာကြသူများ ဖြစ်နိုင်၏။

ထိုနေရာရှိ ပင်လယ်သားရဲများမှာ အခြားပင်လယ်ပြင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရေနက်ပင်လယ်ဒေသမှ ဂိုဏ်းများမှာ ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မကြာခဏ ခံကြရ၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုနေရာတွင် စုစည်းထားသော ဂိုဏ်းကြီးများ မရှိဘဲ အဖွဲ့ငယ်လေးများနှင့် လေလွင့်အဖွဲ့များသာ ရှိကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန်သတင်းမှာ ရေနက်ပင်လယ်ပြင်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူတို့သည်လည်း ရတနာဝေစု ရလိုရငြား ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရေနက်ပင်လယ်ပြင်က ကျင့်ကြံသူတွေတောင် လာကြတယ်ဆိုတော့ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပေါ်လာတာက တကယ့်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ"

လျိုယွန်းထျန်းမှ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးပဲ... အကုန်လုံးက ဒီအဖြစ်အပျက်ကို သက်သေလာခံကြတာပေါ့"

ကျန်းချန်းဟိန်း ပြုံးစစဖြင့် ဆို၏။

"သွေးချောင်းစီးမယ့် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်လာတော့မှာကို စောင့်နေကြတာလို့ ပြောရင် ပိုမှန်မယ်"

ဝေကျင်းချန် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်မိုလည်း ပြုံးလိုက်မိ၏။

ကျင့်ကြံသူများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် နှစ်ရှည်လများ တည်ရှိနေသော ရန်ငြိုးဟောင်းများမှာ မလွဲမသွေ ပေါက်ကွဲလာပေလိမ့်မည်။ ဂူဗိမာန်ထဲ မဝင်မီမှာတော့ သူတို့ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ကို ထိန်းထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဂူဗိမာန်ထဲ ရောက်သွားပြီး ရတနာများမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည့်အခါတွင်မူ တစ်ယောက်က ယူသွားလျှင် နောက်တစ်ယောက် ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအခါ သဘာဝကျကျပင် ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ သွေးချောင်းစီးမည့် မုန်တိုင်းကြီးကို သေချာပေါက် သယ်ဆောင်လာပေလိမ့်မည်။

လုံလောက်သော အစွမ်းရှိမှသာ ထိုရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကြားတွင် မထိခိုက်ဘဲ ရှိနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟိုးရှေ့မှာ နေမင်းကျွန်းပဲ… ဟား... ဘေးနားက ကျွန်းငယ်လေးတွေတောင် လူတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ"

ဆုန့်ကျန့်ဖေးက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်မိုလည်း လှမ်းကြည့်မိ၏။

နေမင်းကျွန်း ပတ်ပတ်လည်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် တိုးမပေါက်အောင် ရှိနေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် သွားလာနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အစွမ်းသိပ်မကြီးကြသော်လည်း ထိပ်သီးဂိုဏ်း ငါးခုမှ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများကမူ သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ယာယီတည်းခိုဆောင်များတွင် ရှိနေကြသည်။ အိမ်ရှင်ဖြစ်သော နေလဂိုဏ်းမှာလည်း သူတို့ကို စိတ်မပျက်စေရန် အလွန်အမင်း ဧည့်ခံနေရပုံရသည်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိပါက သူတို့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါတို့ နဂါးပုန်းကျွန်းရဲ့ စခန်းက ဟိုမှာပဲ… သွားရအောင်"

ဆုန့်ကျန့်ဖေးမှာ နဂါးပုန်းကျွန်း၏ အလံကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ရှန်မိုနှင့် အခြားသူများလည်း ရှိထျန်းဟောက်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ကြသည်။

ယင်းထျန်းဟောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဖိုးကြီးဆုန့်… မတွေ့တာ ကြာပြီ… ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ထပ်ပြီး တိုးတက်လာတာပဲ"

ဆုန့်ကျန့်ဖေး ပြုံးလိုက်ရင်း

"မပြောပါနဲ့ ကျွန်းရှင်ရယ်… ကျွန်တော်က ကျွန်းရှင်ရဲ့ အဆင့်ကို လုံးဝ မမီပါဘူး… ကျွန်းရှင်ကတော့ အခုဆို ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၀ လောက်တောင် ရှိနေပြီ မဟုတ်လား"

Chapter 624: ကျင့်ကြံသူရှိရင် ဈေးရှိရမှာပေါ့

ယင်းထျန်းဟောက် ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားကတော့ နောက်နေပြီပဲ… အချိန်အများကြီးမှ မကြာသေးတာ… ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၀ အထိ တစ်ခါတည်း တောက်လောင်နိုင်ပါ့မလဲ"

သူ၏အကြည့်မှာ ဆုန့်ကျန့်ဖေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကျန်းချန်းဟိန်းနှင့် လျိုယွန်းထျန်းတို့ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် သူ ထိုနှစ်ယောက်ကို တစ်ဦးချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူတို့သုံးယောက်စလုံးမှာ နဂါးပုန်းကျွန်းလက်အောက်ရှိ ဝါရင့်ကျွန်းအရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူ ကောင်းကောင်းမှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါကတော့..."

ယင်းထျန်းဟောက်မှာ ဝေကျင်းချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆုန့်ကျန့်ဖေးမှ မိတ်ဆက်ပေး၏။

"ဒါက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းပါ… ဘယ်ဂိုဏ်းဝင်မှ မဟုတ်ပေမဲ့ အတော်လေး အရည်အချင်းရှိပါတယ်… သူ့မှာ ဓမ္မအမှတ်အသား ၂၀ ရှိတယ်လေ"

သူ အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ရှန်မိုဆီသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ဆုန့်ကျန့်ဖေး ထပ်မံပြောကြားသည်။

"ကျွန်းရှင်... ဒါကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျွန်းအရှင်ငယ်လေး ရှန်မိုပါ… ကျွန်းရှင် မှတ်မိဦးမယ် ထင်ပါတယ်"

ယင်းထျန်းဟောက် ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံရသည်။

"ဪ… ဟုတ်သားပဲ… မိတ်ဆွေရှန်မိုရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ကျွန်းအရှင်ငယ်လေးအဖြစ်ပဲ ရှိနေတာဟာ တကယ်တော့ နှမြောစရာပါပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါကျရင် မိတ်ဆွေရှန်မိုဆီကို ဝါရင့်ကျွန်းအရှင် တံဆိပ်တော်တစ်ခု ပို့ပေးဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်"

"နဂါးပုန်းကျွန်းမှာ ကျွန်းကြီးတွေ မကျန်တော့ဘူး ဆိုပေမဲ့ ကျွန်းငယ်လေးတွေထဲကတော့ စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်လို့ ရပါတယ်"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်းရှင်"

နဂါးပုန်းကျွန်းမှာ နေလဂိုဏ်းကဲ့သို့ တင်းကျပ်လှသော အထက်အောက် အဆင့်ဆင့်စနစ် မရှိပေ။ ခြုံငုံကြည့်လျှင် အတော်လေး လွတ်လပ်မှု ရှိသည်။ ယင်းထျန်းဟောက်သည် ကျွန်းရှင်ချုပ် ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်းအရှင်အားလုံးကို အလံတစ်ခုအောက်တွင် စုစည်းပေးထားသည့် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ဦးနှင့် ပိုတူသ၏။ ယခုကဲ့သို့ပင် သူ ရှန်မိုကို ရာထူးနှင့် မခေါ်ဘဲ မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူဟုသာ ခေါ်ဆိုသည်။ ၎င်းမှာ အပြန်အလှန် လေးစားမှုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့ လွတ်လပ်သော ဖွဲ့စည်းပုံရှိသည့်တိုင် နဂါးပုန်းကျွန်းသည် ရတနာမဟာမိတ်အဖွဲ့ထက် များစွာ ပို၍ စည်းလုံးညီညွတ်သည်မှာတော့ အသေအချာပင်။

ယင်းထျန်းဟောက် ပြုံးလျက်

"မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် အပြည့်အဝ ပွင့်ဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်တော့ လိုပါသေးတယ်" "ဒီကျွန်းငယ်လေးကိုတော့ ငါတို့ နဂါးပုန်းကျွန်းက သိမ်းပိုက်ထားပြီးပြီ… မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် အိမ်ရာဝင်းတစ်ခုခုကို ရွေးပြီး ယာယီတည်းခိုလို့ ရပါတယ်"

ခဏမျှ ငြိမ်နေပြီးနောက် သူ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ထပ်ပြောသည်။

"အကယ်၍ မင်းတို့မှာ တခြားဂိုဏ်းတွေက သူငယ်ချင်းတွေ ရှိရင်လည်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သွားတွေ့ပြီး အဆက်အသွယ် အများကြီး လုပ်ထားကြဦး"

ဆုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် အခြားသူများမှာ ထိုစကား၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကြပုံရသည်။

ရှန်မိုကမူ ခပ်ပါးပါးလေးသာ ပြုံးနေလိုက်၏။ ယင်းထျန်းဟောက် ပေးချင်သော သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ မြစိမ်းရောင် ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး ငါးခုပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မြစိမ်းရောင် အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်၏ ရတနာများမှာ ဂိုဏ်းငယ်လေးများနှင့် အင်အားစုလေးများက တစ်ကိုယ်တော် သိမ်းပိုက်နိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ထိပ်သီးဂိုဏ်းများကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ရန်အတွက် ဤအင်အားစုလေးများ စုစည်းကြရမည် ဖြစ်သည်။ အခုကတည်းက ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ထားခြင်းက ဂူဗိမာန်ထဲ ရောက်သည့်အခါ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

ခဏအကြာတွင် လူတိုင်း အိမ်ရာဝန်းတစ်ခုစီကို ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် ရှန်မိုနှင့် အခြားသူများမှာ အတူတကွ လှုပ်ရှားနိုင်ရန် ဘေးချင်းကပ် အိမ်ရာဝင်းများကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုနေရာမှာ မူလက ကျွန်းအရှင်ငယ်တစ်ဦး နေထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဆုန့်ကျန့်ဖေးက သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ပြသလိုက်သည့်အခါ ထိုကျွန်းအရှင်မှာ လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ဖယ်ပေးခဲ့သည်။

နေရာချထားပြီးနောက် ဆုန့်ကျန့်ဖေးနှင့် ကျန်သူများမှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ သူငယ်ချင်းများကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ရှန်မိုမှာမူ အသစ်ဖြစ်နေသဖြင့် သိကျွမ်းသူ အများကြီး မရှိပေ။ ဝေကျင်းချန်မှာလည်း တစ်ဦးတည်းနေလေ့ရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် အဆက်အသွယ် မရှိလှပေ။ လုပ်စရာ မရှိသဖြင့် ထိုနှစ်ယောက်မှာ အနီးနားရှိ ဈေးတန်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ အနည်းငယ် လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန်နှင့် သူတို့နှင့် သင့်တော်မည့် ရတနာအချို့ကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

လူရှိသည့်နေရာတွင် စီးပွားရေး ရှိစမြဲပင်။ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း လူသားများသာ မဟုတ်ပါလား။

ဤမျှ လူအများအပြား တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေကြသဖြင့် အနည်းငယ် ဉာဏ်ရှိသူတိုင်း ဆိုင်ခန်းဖွင့်ပြီး အမြတ်ထုတ်ရန် စဉ်းစားကြပေလိမ့်မည်။

အိမ်ရှင်ဖြစ်သော နေလဂိုဏ်းမှာလည်း ဤအချက်ကို အစောကတည်းက သဘောပေါက်ထားသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ ကုန်သွယ်မှုပြုမည့် ဈေးတန်းတစ်ခုကို အစောကတည်းက တည်ထောင်ထားခဲ့သည်။ သူတို့ လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် နေလဈေးတန်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကြီးဆုံးနှင့် အစည်ကားဆုံး ဖြစ်လာခဲ့၏။ နေလဂိုဏ်းအနေဖြင့် အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အဆုံး ထိုအခြေအနေမှ ရသမျှ အကျိုးအမြတ်ကို ခံစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။ ကျင့်ကြံသူများစွာ စုပြုံရောက်ရှိလာသည့်အတွက် ငွေများများ ရှာထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး လုပ်ရပ် မဟုတ်ပါလား။

နေလဈေးတန်း။

၎င်းမှာ နေမင်းကျွန်း၏ အရှေ့ဘက်ရှိ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ရှန်မိုနှင့် ဝေကျင်းချန်တို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ညဦးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ဈေးတန်းမှာ မီးရောင်စုံများဖြင့် လင်းထိန်နေပြီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း သွားလာလျက် စည်ကားနေ၏။ ဈေးတန်း၏ ထောင့်များတွင် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူအချို့ တိတ်တဆိတ် ရပ်နေကြသည်ကို ရှန်မို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့မှာ စနစ်တကျ ရှိစေရန် စောင့်ကြပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။ သူတို့၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ သိနိုင်သည်။ နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ဂိုဏ်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းကြီးအဖြစ် အမြဲခံယူထားသဖြင့် နေလဂိုဏ်း၏ အကူအညီတောင်းမှုကို လက်ခံကာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

အမှန်ပင်။

သူတို့ အလကား လုပ်ပေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ နေလဈေးတန်းမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်၏ အကြီးဆုံးဝေစုကို သူတို့ ရရှိထားပေလိမ့်မည်။ နေလဂိုဏ်းမှာမူ အနည်းအကျဉ်းသာ ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်မိုနှင့် ဝေကျင်းချန်တို့ ဈေးတန်းအတွင်း လျှောက်လှမ်းရင်း အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ဝေကျင်းချန်မှာ စကားသိပ်မပြောတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်လမ်းလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ရှန်မိုမှာလည်း စကားအများကြီး မပြောဘဲ သူနှင့် သင့်တော်မည့် ရတနာများကိုသာ ဝေ့ဝဲရှာဖွေနေ၏။ ထိုနှစ်ယောက်သား စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ နာရီဝက်ခန့် လှည့်လည်ခဲ့ကြသည်။

"အား!"

အမျိုးသမီး အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟိုမှာ"

ဝေကျင်းချန်မှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်မိုလည်း သူ လှမ်းညွှန်ရာသို့ ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ အသားအရေမှာ ဖြူဝင်းဝါဝင်း ရှိလှ၏။

မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ပြေပြစ်ပြီး ပုံပန်း ထင်ရှားကာ ငယ်ရွယ်နုပျိုသော အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် သိချင်စိတ်များက သူ့ အမူအရာတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။ မျက်တောင်များမှာ အထူးသဖြင့် ထင်ရှားလှပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်တိုင်း မိုးမခရွက်များနှယ် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေသည်။ ဆံပင်များမှာ ကျဆင်းနေသော နှင်းအသစ်များကဲ့သို့ ဖြူစင်နေပြီး ညလေညင်းတွင် လွင့်မျောနေကြ၏။

ဤကဲ့သို့ ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် မိန်းကလေးမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။ သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာသူတိုင်း၏ အာရုံကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ သူ့ ဆံပင်ဖြူများကို ဖုံးကွယ်ရန် ခေါင်းစွပ်ကို အမြန်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝေကျင်းချန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီမိန်းကလေးက... လူသား မဟုတ်ပုံပဲ"

ရှန်မို ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။

"မိတ်ဆွေဝေ ပြောတာ မှန်တယ်… သူက နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်ကပဲ"

ထိုသို့ ခဏမျှ လှမ်းမြင်လိုက်ရုံဖြင့် ရှန်မို သူ၏ နတ်ဆိုးကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အမှန်စင်စစ် နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်၏ သန့်စင်သော မိန်းကလေး ဖြစ်နေသည်။

[အမည် - ဟူရှင်းယွဲ့]

[အဆင့် - နိဗ္ဗာန်အဆင့်… ဓမ္မအမှတ်အသား ၇၀]

[ကံကြမ္မာ အမှတ်အသားများ - နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်မှ သန့်စင်သော မိန်းကလေး၊ သွေးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ၊ ဂီတလမ်းစဉ် ဆက်ခံသူ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားသမီး၊ အခက်အခဲများကြားမှ သွန်းလောင်းခြင်း၊ ကံပါလာသော ဘေးဒုက္ခများ၊ သားရဲတစ်သောင်း၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ]

[နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်မှ သန့်စင်သော မိန်းကလေး - ရွှေရောင်အမှတ်အသား - သင်သည် နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ သန့်ရှင်းသော မျိုးနွယ်စု သုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်မှ သန့်စင်သော မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။ သင်သည် မွေးကတည်းက စည်းစိမ်ချမ်းသာများကြားတွင် ကြီးပြင်းလာပြီး အလိုလိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။]

[သွေးနတ်ဘုရား ဆက်ခံသူ - ရွှေရောင်အမှတ်အသား - သင်သည် အိပ်မက်ထဲတွင် သွေးနတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဟင်းလင်းပြင် သွေးနတ်ဘုရားကျမ်းဆိုသည့် သူတော်စင်အဆင့် ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သည်။]

[ဂီတလမ်းစဉ် ဆက်ခံသူ - ရွှေရောင်အမှတ်အသား - သင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သံစဉ်များနှင့် စောင်းတီးခြင်းလမ်းစဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။ သင်သည် ဂီတသိုင်းပညာများကို အသုံးပြုသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။]

[ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားသမီး - ရွှေရောင်အမှတ်အသား - သင်သည် ဤလောက၏ ကောင်းကင်ဘုံမှ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံရသူ ဖြစ်သည်။ သင်၏ ကျင့်ကြံမှု အားထုတ်မှုအားလုံးသည် နှစ်ဆသော ရလဒ်များကို ရရှိစေပေလိမ့်မည်။]

[အခက်အခဲများကြားမှ သွန်းလောင်းခြင်း - အဖြူရောင်အမှတ်အသား - သင်၏ ဘဝသည် စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဘေးဒုက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရန် ကံပါလာသည်။]

[ကံပါလာသော ဘေးဒုက္ခများ - အဖြူရောင်အမှတ်အသား - သင်သည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဘေးဒုက္ခ သုံးခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သင်၏ အနာဂတ်မှာ ချောမွေ့ဖြောင့်ဖြူးပေလိမ့်မည်။]

[သားရဲတစ်သောင်း၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ - ရွှေရောင်အမှတ်အသား - အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ သင်သည် မွေးကတည်းက ဝိညာဉ်သားရဲအားလုံးနှင့် နီးစပ်မှု ရှိသည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန်မှာ သင့်အတွက် အလွန်ပင် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။]

ရှန်မို အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ကျွတ်ခနဲ စုပ်သက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေး၏ အမှတ်အသား အများစုမှာ ရွှေရောင်အဆင့်များ ဖြစ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားသမီးဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော ကံကြမ္မာ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်အရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ရှိထျန်းဟောက်၏ နဂါးဘိုးဘေးရိုးတွင်းခြင်ဆီ နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သော တောက်ပလှသည့် ရွှေရောင်အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားမြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ သန့်စင်တဲ့ မိန်းကလေးလား… သူက မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ဝေကျင်းချန် အံ့ဩတကြီး တိုးတက်လေး ရေရွတ်လိုက်သညါ။

"သူက ရင့်ကျက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားတာ"

ရှန်မိုသည် ဟူရှင်းယွဲ့၏ လတ်တလော ကံကြမ္မာများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားသည်။

"မိတ်ဆွေဝေ... သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော် အကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားသလဲ"