အခန်း (၆၅-၆၆)

အခန်း (၆၅)- ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ ရှုခင်းများ၊ မြောက်ပိုင်းချီ မီးတောင်အုပ်စု။

လင်းရီသည် အနက်ရောင် စွမ်းအားများကို ကိုင်တွယ်လှည့်စားရင်း မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင် ကို တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပလာခဲ့၏။

လင်းရီသည် ‌ေကမ္ဘာတွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ဝိုင်ဖော်စပ်နည်းများ ဖန်တီးရာတွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ ဝိုင်တာအိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သဘာဝကျကျပင် ပိုမို လွယ်ကူသွားခဲ့လေသည်။

လင်းရီသည် အနက်ရောင် စွမ်းအားများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်နှင့်အမျှ ဝိုင်တာအိုနှင့် ဆေးဝါးဗေဒများကို ပေါင်းစပ်ကာ ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် အပင်များအပြင် မဟာတာအို၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် အမျိုးမျိုးကိုပါ ရေးချမှတ်တမ်းတင်လိုက်၏။

လင်းရီသည် ဆယ်ရက်တာ ခရီးစဉ်ကို အတော်လေး အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသို့ ခရီးအကွာအဝေးမှာ အလွန် ဝေးကွာလှပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သာယာလှပသည့် ရှုခင်းများ ရှိနေရာ လင်းရီသည် ၎င်းတို့ကို လေ့လာရန် တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်တန့်လေ့ရှိပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ မြောက်ဘက် မိုင်လေးသန်းခွဲအကွာတွင် မြောက်ပိုင်းချီ ဟုခေါ်သော ဝိညာဉ်တောင် တစ်တောင် ရှိ၏။

မြောက်ပိုင်းချီ ဝိညာဉ်တောင်တွင် ကျောက်တုံးများ မရှိချေ။ ၎င်း၏ နေရောင်ရသော ဘက်ခြမ်းတွင် များသောအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းရိုင်းများ ရှိပြီး အရိပ်ကျသော ဘက်ခြမ်းတွင် များသောအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းများရှိကာ နှစ်မျိုးလုံးမှာ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းအတွက် သင့်လျော်ပေသည်။

တောင်ပေါ်တွင် တုယွီဟုအမည်ရသော ကျားပုံသဏ္ဍာန်၊ အဖြူရောင်ခန္ဓာကိုယ်၊ မြင်းအမြီးနှင့် ဝက်မွေးများ ရှိသည့် သားရဲတစ်ကောင်ရှိ၏။ ၎င်းသည် ရွှေနှင့် ကျောက်စိမ်းများကို စားသုံးပြီး ၎င်း၏ သားရေမှာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ချေ။

တောင်ပေါ်တွင် လူမျက်နှာရှိပြီး ရွှေကျီးကန်းနှင့်တူသော ငှက်တစ်ကောင်လည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းသည် ညဘက်တွင် လှုပ်ရှားပြီး နေ့ဘက်တွင် အနားယူကာ ၎င်းကို စားသုံးပါက ဆေးလုံးအဆိပ်ကို ပြေစေနိုင်ပေသည်။

ထိုမှ မြောက်ဘက် မိုင်ခုနစ်သန်းရှစ်သိန်းအကွာတွင် စီးဆင်းနေသော သဲနယ်ပယ်ဟုခေါ်သည့် မိုင်သုံးသောင်းခန့် ရှည်လျားသော သဲနွံပြင်တစ်ခု ရှိ၏။

ထိုနယ်ပယ်ရှိ သဲနွံများကို ကြယ်သဲအဖြစ် သန့်စင်နိုင်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပိုးစာပင်သုံးပင် ဟုခေါ်သော ထူးဆန်းသည့် သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိလေသည်။ ထိုသစ်ပင်တွင် အကိုင်းအခက်များမရှိဘဲ ဓားသွားတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားကာ ၎င်း၏အောက်တွင် မြွေအသိုက်တစ်ခု ရှိပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး မြွေများမှာ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် မြွေများ နေထိုင်ကြပေသည်။

ထိုသို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မြင်ကွင်းများမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် များပြားလှ၏။

လင်းရီသည် စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း ၎င်းအကြောင်းကို ပိုမို လေ့လာရန် ခေတ္တရပ်နားလေ့ရှိသည်။

စာအုပ်တစ်သောင်း ဖတ်ခြင်းထက် မိုင်တစ်သောင်း ခရီးသွားခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။ လင်းရီ၏ အမြင်တွင် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များမှ သင်ယူရရှိသောအရာများသည် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်နေသောအရာများသာ ဖြစ်၏။

ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ပြီး နားလည်သဘောပေါက်မှသာလျှင် ၎င်းတို့သည် မိမိ၏ အစစ်အမှန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် လင်းရီသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးတည်ရှိရာ မြောက်ပိုင်းချီ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"မြောက်ပိုင်းချီက သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ နယ်မြေပဲ..."

"ဒီမှာ မီးတောင်တွေ အများကြီးရှိပြီး မြေအောက်မီးတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်..."

"သက်ရှိတွေ ရှင်သန်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး..."

"အခု ကြည့်ရတာ ဒါက တကယ့်ကို အမှန်ပဲ..."

လင်းရီသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်တွင် ရပ်လျက် အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်ရသလောက် နေရာတိုင်းတွင် ချော်ရည်ပူများရှိနေပြီး အပင်မပေါက်သော တောင်ကတုံးများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ဖြန့်ကျက်တည်ရှိနေလေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်းထန်သော မြည်ဟည်းသံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီးနောက် အဆုံးမရှိသော ချော်ရည်ပူများက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်လာကာ မြုံနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲကျဆင်းသွား၏။

မီးတောင်အုပ်စုတစ်ခု။

မြောက်ပိုင်းချီသည် အံ့မခန်း ကြီးမားသော မီးတောင်အုပ်စုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထိုမီးတောင်များ၏ ပေါက်ကွဲမှုများတွင် မီးတာအို၏ အံ့မခန်း စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေလေသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် အကယ်၍ ၎င်းအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားပါက အလွန် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေချိန်တုန်းက သူတို့က အဆင့်လွန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ဖို့ ဒီလိုလူသူကင်းမဲ့ပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ သစ္စာဖောက်တဲ့ နေရာမျိုးကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ တကယ့်ကို ရူးသွပ်တာပဲ..."

လင်းရီသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

မြောက်ပိုင်းချီကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ရင်ဆိုင်နေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သတိမထားပါက အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဝုန်း!

လင်းရီ သက်ပြင်းချနေစဉ်မှာပင် အဝေးမှ ဟောင်းနွမ်းနေသော ရတနာသင်္ဘော တစ်စင်းကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုကွဲသွားနိုင်မည့်ပုံ ပေါ်နေသော ထိုသင်္ဘောသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းလာပြီး မီးတောင်တစ်ခု၏ အထက်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

၎င်းမှာ ယခုလေးတင် ပေါက်ကွဲထားသော မီးတောင်ရှင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မီးတောင်ဝမှ ချော်ရည်ပူများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေကာ အလွန် ပူပြင်းလှပေသည်။

ရတနာသင်္ဘောပေါ်တွင် လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရပ်နေကြပြီး အားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော အပူဒဏ်ကြောင့် ချွေးများ ဒလဟော ကျဆင်းနေကြ၏။

ကြောက်တတ်သော သူများမှာ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သင်္ဘော၏ လက်ရန်းကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားကြလေသည်။

ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ပင် မရောက်သေးချေ။

ရတနာသင်္ဘောပေါ်ရှိ လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မွေးရာပါချီများ ရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် ချီစုစည်းခြင်း နယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိသေးကြောင်းကို လင်းရီ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ လူများ ဖြစ်သင့်၏။

ထိုလူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များ၏ နောက်တွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ အဘိုးအို၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန် ကြွားဝါလွန်းနေပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲနေကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

တောင်သခင်အဆင့်။

အဘိုးအို၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ကျိုးယွင်ထက် မနိမ့်နိုင်ကြောင်း လင်းရီ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျင့်ကြံသူပဲ..."

မြောက်ပိုင်းချီနယ်ပယ်တွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းသာရှိပြီး ၎င်းမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးပင် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော နေရာမျိုးတွင် အခြားသော အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း များသည် ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ ရှောင်ကြဉ်ကြသော်လည်း သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကဲ့သို့ ရူးသွပ်သော ဂိုဏ်းများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ လာရောက်မည် မဟုတ်ချေ။

"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီကနေ ခုန်ချရမှာလား..."

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ချီစုစည်းခြင်း နယ်ပယ်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး၊ အကယ်၍ ဒီကနေ ခုန်ချလိုက်ရင် ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များသည် အဘိုးအိုအား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးမှာ တံတွေးမြိုချလိုက်မိကြ၏။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲ ဝင်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး သေခြင်းရှင်ခြင်း စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရမယ်..."

"သေမှာကို ကြောက်နေရင် ဘာလို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲ ဝင်ချင်နေသေးလဲ..."

"ဘာလို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံချင်နေတာလဲ..."

အဘိုးအိုက မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က သေမှာကို ကြောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထဲ မဝင်ရခင် သေသွားမှာကို မလိုလားတာပါ..."

လူငယ်လေးတစ်ဦးက သူ၏ ခံစားချက် အစစ်အမှန်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် စကားကို ပြောလိုက်၏။

"မင်းက သေမှာကို မကြောက်ရင် ခုန်ချလိုက်လေ..."

အဘိုးအိုက သူ့ကို စွေကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်လေးသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အောက်ဘက်ရှိ မီးတောင်ဝကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ကို ပိတ်သွားခဲ့၏။

ထိုအရာကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီဖြစ်ရာ မည်သူက ခုန်ချရဲမည်နည်း။

"မှတ်ထားပါ၊ ငါတို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက မင်းတို့ကို တပည့်လာလုပ်ဖို့ တောင်းပန်နေတာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းတို့ဘာသာ ဝင်ချင်နေကြတာ..."

"သေမှာကို ကြောက်တဲ့သူတွေ ခြေသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်၊ ခဏနေရင် ငါ မင်းတို့ကို ပြန်ပို့ပေးမယ်..."

ဝှစ်!

အဘိုးအို စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များ၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကျော်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခြေသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး ဝင်ရောက်မည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြ၏။ တပည့်အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ မလှုပ်မယှက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

"မင်းတို့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပေးမယ်..."

"အကယ်၍ မင်းတို့ နောက်မဆုတ်ဘူးဆိုရင် ခဏနေ ခုန်ချတာ မခုန်ချတာ မင်းတို့ သဘော မဟုတ်တော့ဘူး..."

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအို၏ အမူအရာမှာ အပြောင်းအလဲမရှိဘဲ ထပ်မံ ပြောလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်ရှိနေသော အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့်မှ လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ် တစ်ဝက်ခန့်သည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် နောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြ၏။

"အရမ်းကောင်းတယ်..."

"ဆယ့်နှစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်..."

"အရင်တစ်ခေါက်က ခြောက်ယောက် ကျန်ခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက မကောင်းခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်၊ အောက်ကို ခုန်ချပြီးနောက် အရမ်း ဆိုးရွားခဲ့တယ်၊ သူတို့က ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားခဲ့တာ..."

အဘိုးအိုက ကျန်ရှိနေသော ဆယ့်နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ကာ ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို မမေးမြန်းချေ။

သို့သော် ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်တော့ မေးမြန်းပေသည်။

ကံကြမ္မာမကောင်းသူများသည် အလွန် မြန်ဆန်စွာ သေဆုံးလေ့ရှိ၏။

ကျန်ရှိနေသော ဆယ့်နှစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ကြောက်လန့်တကြား အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး နောက်ထပ် သုံးယောက်က နောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြပြန်သည်။

မဟုတ်ဘူး... လေးယောက်ဖြစ်သင့်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြား လူငယ်လေးတစ်ဦးက "ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ မကူညီတာလဲ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့် ခြေထောက်တွေ ပျော့နေပြီ..."

ထိုလူငယ်လေး၏ ခြေထောက်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ လက်များက သင်္ဘော၏ လက်ရန်းကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားကာ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မလှမ်းနိုင်တော့ချေ။

"ဆင်းခဲ့စမ်း..."

အဘိုးအိုက ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုလူငယ်လေးက သူ့အနောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ ရှစ်ယောက်က နောက်မဆုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား..."

အဘိုးအိုက ကျန်ရှိနေသော ရှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်မဆုတ်ဘူး..."

ထိုရှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ပြသနေဆဲဖြစ်ကာ သူတို့၏ အသံများမှာလည်း တုန်ယင်နေခဲ့၏။

"မင်းတို့ အသံတွေက တိုးလွန်းတယ်..."

အဘိုးအိုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်မဆုတ်ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထိုရှစ်ယောက်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပုံရကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"အိုး..."

ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ပြောင်းလဲသွားပြီ။

ထိုရှစ်ယောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီထံမှ ထူးခြားသော တာအိုစည်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြောင်း လင်းရီ သတိပြုမိလိုက်၏။

ထို့အပြင် ကျိုးပေါက်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသော အလျှော့မပေးသည့် ရူးသွပ်မှုတစ်မျိုးလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်က တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ..."

ထိုရှစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက် အပြောင်းအလဲကို လင်းရီ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။

လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဆန္ဒကို ကျင့်ကြံပေးနိုင်သော ဤနည်းလမ်းမှာ ဆရာဘိုးဘေး ချန်ဖျင်ဖန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်း နည်းလမ်းနှင့် ဆင်တူသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။

"ငါတို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ထူးခြားပြီး သဘာဝကျကျ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်လေ..."

အဘိုးအိုသည် လင်းရီ ရှိနေခြင်းကို သတိပြုမိပြီးသားဖြစ်၏။ ယခု လင်းရီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်ခွံများကို ပင့်တင်ကာ လင်းရီအား ကြည့်လိုက်လေသည်။

အခန်း (၆၆)- သေလိုက်ပါတော့၊ မင်းရဲ့ အသက်က ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိဘူး

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီက ပြုံးလိုက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဝိုင်တောင် တောင်သခင်လင်းရီပါ၊ စီနီယာကို အရိုအသေပေးပါတယ်..."

"လင်းရီ..."

ရတနာသင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းက လင်းရီအား ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ စိတ်အားထက်သန်ကာ လေးစားကြည်ညိုမှုများ ပါဝင်နေခဲ့၏။

ဆယ်ရက်အတွင်းမှာပင် လင်းရီ၏နာမည်သည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးသော နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင်သည် လူတစ်ဦးအား သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအကြောင်း မေးမြန်းရန် ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။

မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလဝိုင်က ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်၏။

ဤအချက်နှစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် တာလော့ဝိုင်တောင်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး မူးယစ်အင်မော်တယ်စံအိမ် ဖွင့်လှစ်မည့်အချိန်ကို ဝိုင်တောင်၏ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတစ်ခုခုသို့ မဝင်ရောက်ရသေးသော ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ လူများအကြားတွင် လင်းရီ၏ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူ မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ထန်ကျင်းကျုံး၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ အဘိုးအိုက အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ထန်ကိုး..."

လင်းရီ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

သူ မလာမီက ကျိုးယွင်ပေးခဲ့သော သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ တံဆိပ်ပြား ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် သက်ဆိုင်ရမည်မှာ သေချာလှ၏။

"မင်း ဘာလို့ လာတာလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်..."

ထန်ကျင်းကျုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်းရီအား သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လင်းရီက တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားကာ ဟွေကွမ်ကလည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့၏။

"အဆင့်ကိုးတိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါ..."

"အဆင့်ရှစ်တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာ..."

"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို သေမှာကြောက်လို့ အရမ်း အကာအကွယ်ပေးထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ အခု ကြည့်ရတာ အဲဒါက လုံးဝ အလကားပြောတာ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

ထန်ကျင်းကျုံးသည် လင်းရီ၏ အနောက်ရှိ အဆင့်ရှစ် တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းက စီနီယာတွေက တကယ့်ကို မျိုးဆက်သစ်တွေအပေါ် အရမ်း ကောင်းကြပါတယ်..."

လင်းရီ၏ အပြုံးက တောက်ပနေခဲ့၏။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ပြန်ရောက်မှ မင်းကိစ္စကို ဆက်ပြောကြတာပေါ့..."

ထန်ကျင်းကျုံးက သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ် ရှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုန်ချလိုက်..."

ထန်ကျင်းကျုံးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ သေသွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး..."

"ငါတို့မှာ မွေးရာပါ အရည်အချင်းလည်း မရှိသလို နောက်ခံလည်း မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ်တာအိုကိုတော့ မျှော်မှန်းထားတယ်..."

"ငါတို့ပေးဆပ်နိုင်တာက သေချာပေါက် ဒီအသက်တစ်ချောင်းပဲရှိတာ..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အင်မော်တယ်တာအိုထဲ ဝင်ရောက်ရတာက တန်ပါတယ်..."

"ဒါက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသက်ပါ၊ ဒီလောက်လေးတောင် စွန့်စားဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘာများ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ..."

လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ် ရှစ်ဦးသည် သူတို့ဘာသာ စကားပြောဆိုနေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို ပြတ်သားလာကာ သင်္ဘော၏ လက်ရန်းပေါ်သို့ တက်သွားကြလေသည်။

ထိုရှစ်ယောက်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ပိုမို ပြတ်သားလာကြောင်း လင်းရီ အာရုံခံမိလိုက်၏။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီများသည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရပေသည်။

"အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကြားမှာ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို သွေးပေးဖို့၊ အလားအလာတွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ဖို့၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြင့်မြတ်အောင် လုပ်ဖို့လား..."

လင်းရီက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြား ရွေးချယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ထိုရှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အပြောင်းအလဲများကို သဘာဝကျကျပင် သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

သို့သော် လင်းရီကမူ ၎င်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

"အား..."

လင်းရီ ရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် အနီးမှ အဝေးသို့ ရှည်လျားသော အသံရှစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းမှာ သင်္ဘော၏ လက်ရန်းမှနေ၍ တိုက်ရိုက် ခုန်ချသွားသော ထိုရှစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝှစ်!

ထိုရှစ်ယောက်သည် ရတနာသင်္ဘော၏ အကာအကွယ်မဲ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးတောင်အတွင်းမှ တက်လာသော ပူပြင်းသည့် လှိုင်းတံပိုးများက သူတို့၏ ဆံပင်များကို ချက်ချင်း ကောက်ကွေးသွားစေပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှလည်း ကျွမ်းလောင်သော အနံ့များ စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မလုပ်နဲ့..."

ထိုရှစ်ယောက်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အောက်သို့ ခုန်ချပြီးနောက် ရှင်သန်လိုစိတ်သည် ထွက်ပေါ်လာဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သူက ဆန္ဒအလျောက် သေချင်မည်နည်း။

ထိုရှင်သန်လိုစိတ်က ချက်ချင်းပင် ရှင်သန်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ ရှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီများကို အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာစေခဲ့၏။

ပြင်းထန်လိုက်တာ...

မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စတွင် စွမ်းအားမည်မျှပါဝင်ကြောင်း လင်းရီ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သို့သော် ထိုရှစ်ယောက်၏ မွေးရာပါချီများသည် ပြင်းထန်သော မီးတောက်ပေါ်သို့ ဆီလောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ သူတို့၏ အလားအလာများကို ရူးသွပ်စွာ ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်သော စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေခဲ့၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မွေးရာပါချီကို တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရစ်ပတ်စေလိုက်ပြီး မီးတောင်၏ အပူဒဏ်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

အကာအကွယ်ဝိညာဉ်ချီ။

ဤသည်မှာ ချီထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အစပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြားတစ်ဦးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီကို လက်သီးတစ်ဖက်တည်းပေါ်တွင် စုစည်းလိုက်ပြီး မီးတောင်ကို ထိုးကြိတ်လိုက်၏။ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု အားကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပေခန့် ပိုမို မြင့်တက်လာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝှစ်!

နောက်တစ်ဦးကမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ချီကို အသုံးပြုကာ အတောင်ပံများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်ကာ လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။

လက်နက်တောင်၏ ချီကျင့်ကြံသူများ တွင် နယ်ပယ်ငါးခုရှိ၏။

ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ အခြေခံအဆင့်ဖြစ်သည်။

ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုကာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ အသေးစားအောင်မြင်မှုဖြစ်၏။

ချီကို ထက်မြက်သော ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ အကြီးစားအောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။

ချီကို အသွင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်၏။

ချီတစ်ရပ်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သေဆုံးမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိုရှစ်ယောက်၏ အတွင်းပိုင်း အလားအလာများသည် ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

အချို့မှာ ခုန်ပျံလိုက်ရုံဖြင့် ချီကိုလက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းကို ပြီးမြောက်သွားကာ ချီကျင့်ကြံခြင်းတွင် အသေးစားအောင်မြင်မှု ကို ရရှိသွားကြသည်။ အချို့မှာမူ ချီကို အသွင်အမျိုးမျိုးသို့ ခေတ္တ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး ပျံသန်းရန်အတွက် အတောင်ပံများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရာ ၎င်းမှာ ချီကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝှစ်!

လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်သည် ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီး စိတ်ဆန္ဒ အပိုင်းအစများက ၎င်းဆီသို့ ဆွဲငင်ခံရလေသည်။

ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။

ရှင်သန်လိုစိတ်...

ဤသည်မှာ သေမင်းတမန်လမ်းဝတွင် ထိုရှစ်ယောက်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော ရှင်သန်လိုစိတ်ပင်ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလိုကိုး..."

"အနည်းငယ် လွန်ကဲပေမယ့် တကယ့်ကို ထိရောက်တယ်..."

"သေခြင်းတရားနဲ့ တကယ် ရင်ဆိုင်ရမှသာ အဖြူစင်ဆုံး ရှင်သန်လိုစိတ်က ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာမှာ..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက လူတွေက ရူးသွပ်နေပုံပေါ်ပေမယ့် အသက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို အနက်ရှိုင်းဆုံး နားလည်နိုင်တဲ့ သူတွေပဲ..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျင့်ကြံသူတိုင်း သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါတိုင်း ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ ချိုမြိန်မှုကိုရရှိဖို့ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ကြလိမ့်မယ်..."

"ဒီရှင်သန်လိုစိတ်က အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ အဲဒါက သူတို့ ဂိုဏ်းထဲကို တကယ်ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အချိန်ပဲ..."

"ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး..."

"ဘယ်တော့မှ သေဖို့ မကြိုးစားဘူး..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက အရူးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အသက်ကို သူတို့ထက် ပိုတန်ဖိုးထားတဲ့သူ မရှိဘူး..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျင့်ကြံမှုအမြန်ဆုံး ဂိုဏ်းလို့ ချီးကျူးခံရတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"ဒီလိုလှုံ့ဆော်မှုမျိုးအောက်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အသက်ဓာတ်နဲ့ တာအိုရှာဖွေခြင်း နှလုံးသားရဲ့ ခိုင်မာမှုက ပြောပြလို့တောင် မရနိုင်ဘူး..."

လင်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ ရှင်သန်ခြင်းတာအို၏ အနှစ်သာရကို သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ကျင့်ကြံမှု အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မြန်ဆန်ရကြောင်းကိုလည်း နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် ရှင်သန်လိုစိတ်ကို အားကိုးကာ သူတို့၏ အလားအလာများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူတို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသော နယ်ပယ်များဆီသို့ အချိန်တိုအတွင်း ဝင်ရောက်သွားကြ၏။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီးနောက် ထိုနယ်ပယ် များကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းထားနိုင်လျှင်တောင်မှ ရရှိလိုက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ စွဲထင်နေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန်မှာ သဘာဝကျကျပင် ရိုးရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။

လင်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေစဉ် ထန်ကျင်းကျုံးသည်လည်း ထိုရှစ်ယောက်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

ထန်ကျင်းကျုံး၏ အမူအရာမှာ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ မွေးရာပါချီက အတောင်ပံအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သက်သာရာရသွားပုံ ပေါ်လေသည်။

အခြားလူငယ်လေးတစ်ဦးက သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြုတ်ကျနေခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ မီးတောင်ထဲသို့ ထိုးကျတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဝှစ်!

နောက်ဆုံးတွင် ခုန်ချခဲ့သော ရှစ်ယောက်အနက် သုံးယောက်သာလျှင် သူတို့၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အလားအလာများနှင့် မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စကို အားကိုးကာ ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

အခြားသုံးယောက်မှာ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံး နှစ်ယောက်မှာမူ အရှုံးပေးလိုက်ပုံရကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြုတ်ကျခွင့်ပေးလိုက်ပြီး မီးတောင်၏ မျိုချခံရတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။

"ဟူး..."

ထန်ကျင်းကျုံးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ငါးယောက်မှာ မြင်ရောင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ရှစ်ယောက်လုံး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ငရဲတံခါးဝကို ဖြတ်လျှောက်ခဲ့ရပြီးနောက် ယခု အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

"ဝါး..."

သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ရသော ထိုနှစ်ယောက်သည် ခဏတာ မိန်းမောသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားကာ အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်ကြ၏။

ကျန်ခြောက်ယောက်မှာ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်သေးချေ။

"ငါ့ကို ပြောစမ်း..."

"မင်းတို့ ငါ့ရဲ့သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲကို ဝင်ချင်သေးလား..."

ထန်ကျင်းကျုံးက ထိုရှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝင်ချင်ပါတယ်..."

ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော သုံးယောက်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဖြေကြားလိုက်၏။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျွန်တော်တို့ မှန်းဆနိုင်တဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ အရှုံးပေးပါတယ်..."

ရုန်းကန်နေခဲ့ရသော သုံးယောက်သည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ရသော နှစ်ယောက်အနက် တစ်ဦးကမူ နေရစ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

ပထမသုံးယောက်သာ အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု လင်းရီ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထန်ကျင်းကျုံးက နောက်ဆုံးတစ်ဦးကိုပါ လက်ခံလိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"တောင်သခင်လင်းရီ..."

"ဒါက ငါ့ရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲပဲ..."

"စာမေးပွဲအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ငါ အာမခံနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ ငါ ထပ်ပြီး ဝင်စွက်ဖက်လို့မရတော့ဘူး..."

"မင်း အဲဒီအသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်ချင်သေးလား..."

ထန်ကျင်းကျုံးက နောက်သို့လှည့်ကာ လင်းရီအား ကြည့်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မေးလိုက်လေသည်။