အခန်း (၂၈၉-၂၉၁)

အခန်း (၂၈၉) - ကောင်းကင်နှင့် လူသားတို့၏ တိုက်ပွဲ (အပိုင်း - ၃)

~ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် လေထဲတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ကွေးညွတ်မှုတစ်ခုဖြင့် ရုတ်ချည်း လွင့်စင်သွားသည်။

သူ၏ အတွင်းကလီစာများ ထိခိုက်သွားသဖြင့် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစက်များ စီးကျလာ၏။

သို့သော် သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး... လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ပူးကပ်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် တိမ်တိုက်များ ရွေ့လျားသလို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းစွာ လှုပ်ရှားရင်း... မဖြစ်နိုင်သော ကိုယ်နေဟန်ထားဖြင့် လေထဲတွင် လှည့်ပတ်ကာ ဆုမိုဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြန်လည် တိုးဝင်လာ၏။

သူ မရောက်ရှိသေးမီ လက်ဝါးအနေအထားများက ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး... တစ်ဖက်က အပေါ်၊ တစ်ဖက်က အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လက်ဝါးနှစ်ဖက် အကွာအဝေးတစ်ခုမှ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းအား အလွှာလိုက်များ သည်းကြီးမည်းကြီး စုစည်းသွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာသည် အလယ်မှ ကွဲထွက်သွားသလို လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော မျက်နှာထားနှစ်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

တစ်ဖက်ခြမ်းက ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ တည်ကြည်ခန့်ညားပြီး အေးစက်နေ၏။ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းကတော့ လောကီရေးရာများကို လှောင်ပြောင် သရော်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲနေ၏။

အနီးသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း သမိုင်းတစ်လျှောက် မည်သူမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ဖူးသော ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းကွက်တစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။

ကောင်းကင်နှင့် လူသား တိုက်ခိုက်ခြင်း...

သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လူသား ဟူ၍ ဂိုဏ်းခွဲ (၃) ခု ရှိသည်။

ဂိုဏ်းခွဲ တစ်ခုစီတွင် သက်ဆိုင်ရာ ပါရမီအလိုက် သိုင်းပညာများ ရှိကြ၏။

ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ အား လေ့ကျင့်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထိုသိုင်းပညာသည် လူသားဂိုဏ်း၏ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာ ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ မူလသိုင်းပညာမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ် ဟု ခေါ်သည်။ 'ကောင်းကင်' သည် ကောင်းကင်ဘုံကို ကိုယ်စားပြုပြီး 'ဝိညာဉ်' သည် အသက်ရှူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကန့်အသတ်မဲ့ ဆိုသည်မှာ နည်းစနစ်အားလုံးသည် ပုံသဏ္ဍာန် မရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဤနည်းစနစ်အောက်တွင် တိမ်စီးကြောင်း လက်ဝါးသိုင်း၊ ကောင်းကင်အလိုတော် လက်ညှိုးသိုင်း နှင့် မင်ကွမ် လက်သီးသိုင်း ဟူ၍ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာ (၃) မျိုး ရှိသည်။

ဤသိုင်းကွက် (၃) မျိုးကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ်ကို အဆုံးမဲ့ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ကာ ခန့်မှန်းရခက်သော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။

ဒါတွေက အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရောက်နေသော သိုင်းပညာများ ဖြစ်၏။

သို့သော် ဒဏ္ဍာရီများအရ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းတွင် ပါရမီသုံးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း ဟုခေါ်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိသေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကောင်းကင်၊ မြေကြီး နှင့် လူသား ပါရမီ (၃) မျိုးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းခြင်း ဖြစ်၏။

တနည်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ်၊ ကျိခွန်သိုင်း နှင့် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ တို့ကို တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုသို့ ပေါင်းစည်းပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လူသား ဖြစ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိလာမည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်လာမည်။

သို့သော် ဤနည်းစနစ်သည် ယခုအချိန်တွင် ပျောက်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်၏။ အချို့ကလည်း ဒါကို ရှေးလူကြီးတွေ ပြောခဲ့သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားကြသည်။

ယခင်က သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းသား အချို့သည် ဤ (၃) မျိုးကို ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးသော်လည်း... နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားကြရသည်။

ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သိုင်းပညာများ၏ သဘာဝချင်း မတူညီဘဲ အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု လိုက်လျောညီထွေ မရှိသည့်အပြင် အထောက်အကူလည်း မပြုကြပေ။

အတွင်းအားကို သွေးကြောများထဲ လှည့်ပတ်သည့်အခါ အဆီးအတားများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ချီစီးဆင်းမှုသည် ဘယ်၊ ညာ၊ ရှေ့... လမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုးသို့ ကွဲထွက်သွားပြီး ယှဉ်တွဲ စီးဆင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းအားများ ဖောက်ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံသူမှာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲကာ အသေဆိုးနှင့် သေဆုံးရတော့၏။

ယခုလက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ပါရမီထူးချွန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် နတ်ဘုရားသိုင်းကျမ်း (၃) ခုစလုံးကို အသေးစိတ် လေ့လာပြီးနောက် ထူးခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ၏ အယူအဆမှာ... သွေးကြောထဲတွင် ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ဟူ၍ ဖြစ်၏။ အဓိက စိန်ခေါ်မှုမှာ ထိန်းချုပ်မှုပင်။ အတွင်းအားသည် အမှားအယွင်း ဖြစ်လွယ်သည်။

အတွင်းအား (၃) မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက် လည်ပတ်စေခြင်းသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ကြိုးတန်းလျှောက်နေရသလို အန္တရာယ်များလှသည်။ တစ်လက်မလောက် မှားယွင်းသွားသည်နှင့် ကပ်ဘေးဆိုက်ရောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော်၊ (၂) မျိုးတည်း ဆိုလျှင်တော့ အနည်းငယ် ပိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။

ထို့နောက် စိတ်အာရုံကို နှစ်ခုခွဲပြီး အတွင်းအား (၂) မျိုးကို သီးခြားစီ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်... တစ်ခုနှင့် တစ်ခု အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘဲ နတ်ဘုရားသိုင်းကို အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း စတင်ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ လမ်းမှားရောက်ပြီး သေလုမျောပါး အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ရပြီးနောက်... နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤမဖြစ်နိုင်သော အရာကို အောင်မြင်ခဲ့၏။

ဤနည်းစနစ် အောင်မြင်သွားသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်၏ သိုင်းပညာသည် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထူးခြားသည်မှာ တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ သိုင်းကွက်များကို ချက်ချင်း အတုခိုးနိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ် မှတဆင့် ပြန်လည် ထုတ်သုံးနိုင်ခြင်းပင်။

ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့သော အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကောင်းကင်အလိုတော် ပါဝင်နေသလို ဖြစ်နေ၏။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်ဝလာပြီး ကျိခွန်သိုင်း ကိုပါ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင်... သူ မမျှော်လင့်ထားသော ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

စိတ်အာရုံကို နှစ်ခုခွဲပြီး ကျင့်ကြံနေရင်း... သူ၏ အတွေးတစ်ပိုင်းသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် 'အခြားသော ငါ' တစ်ယောက်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလာခဲ့ခြင်းပင်။

ထို 'အခြားသော ငါ' သည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော စိတ်နေသဘောထား ရှိပြီး ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးပင် ဖွံ့ဖြိုးလာ၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကြာခဏ ဆိုသလို ညည်းညူပြောဆိုတတ်သည်။

အဆိုးဆုံးကတော့... ဒီကောင်က စကားအရမ်းများလွန်းသည်။ နေ့ရောညပါ တတွတ်တွတ် ပြောနေတတ်သဖြင့် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ခေါင်းခဲမတတ် ဖြစ်ရ၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုစိတ်အပိုင်းအစသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။ စရိုက်လက္ခဏာ ပိုမို ကောက်ကျစ်လာပြီး... တခါတရံ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် သိမ်းပိုက်ထိန်းချုပ်လိုက်တတ်သည်။

ထိုအချိန်မျိုးတွင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဆုတ်ခွာပေးလိုက်ရသည်။ ပြင်ပလောကတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အာရုံခံနိုင်သော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိ... မြင်ပင် မမြင်ရတော့ပေ။

အစပိုင်းတွင် ဤအခြေအနေသည် ရံဖန်ရံခါသာ ဖြစ်ပွားသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် မကြာခဏ ဖြစ်လာ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထို 'အခြားသော ငါ' နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ခြိမ်းခြောက် ပြောဆိုရတော့၏။ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှု မရသေးသော ထိုစိတ်ဝိညာဉ်သစ်ကို စကားနားမထောင်လျှင် ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်မှသာ အသာစီးရခဲ့ပြီး... အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူသည် အကြံတစ်ခု ရလာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ 'အခြားသော ငါ' သည် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားသည်။

ဒါဆိုရင်... သူ့ကို လူသားဂိုဏ်းချုပ် နေရာ ပေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား။

သူကိုယ်တိုင်က လူရှေ့သူရှေ့ ထွက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိ လူသားဂိုဏ်းချုပ်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ပြီး... သူကိုယ်တိုင် အသွင်ပြောင်းကာ ထိုနေရာကို ယူလိုက်တော့၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ပိုမို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လာ၏။ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းထဲတွင်လည်း စကားများသော လူသားဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။

အတွင်းစိတ်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာနေရခြင်းကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး... ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရုံသာမက အရေးကြီးချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနိုင်သည်။

သို့သော် သူ အတွင်းစိတ်ထဲ ရောက်နေချိန်တိုင်း ပါရမီသုံးပါး ပေါင်းစည်းခြင်း နည်းလမ်းကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေလေ့လာနေခဲ့၏။

ပြဿနာက... ကောင်းကင်နှင့် လူသား ပေါင်းစည်းရုံနှင့်တင် လူသားဂိုဏ်းချုပ် ဆိုသည့် ကောင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ။ နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ နှင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ် ကိုသာ အဓိကထား လေ့လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤသိုင်းပညာ နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး တိမ်စီးကြောင်း လက်ဝါးသိုင်း၊ ကောင်းကင်အလိုတော် လက်ညှိုးသိုင်း၊ မင်ကွမ် လက်သီးသိုင်း နှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ခိုးယူထားသော သိုင်းကွက်များဖြင့် အားဖြည့်ကာ...

အပိုအလိုများကို ဖယ်ရှားပြီး အနှစ်သာရကိုသာ ယူလျက်... မည်သူမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ဖူးသော အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့၏။

ဤနတ်ဘုရားသိုင်းပညာသည် စရိုက်လက္ခဏာ နှစ်ခုစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလုပ်လုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ် နှင့် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ တို့ကို တပြိုင်နက်တည်း လည်ပတ်ရသည်။

အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ခြင်းနှင့် လူသား၏ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့်... ကောင်းကင်နှင့် လူသား တိုက်ခိုက်ခြင်း ဟု အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဖန်တီးပြီးကတည်းက နှစ်ပေါင်း (၂၀) အတွင်း ဤသိုင်းကွက်ကို တစ်ခါမျှ ထုတ်မသုံးခဲ့ဖူးပေ။ ယခု ဆုမိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမှသာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြိုင်ဘက်ထံ မရောက်မီကပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခတ်နေသည်။... ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့သော အတွင်းအားများသည် ပိုးချည်မျှင်များကဲ့သို့ ရစ်ပတ်လျက် မျက်တောင်တစ်ခတ် စာ အတွင်း ဆုမို၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဆုမိုသည် လက်သီးဖြင့် ခုခံရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်များသည် ရုပ်ဝတ္ထုနှင့် နာမ်တရားကြား ကူးလူးဆက်နွှယ်နေသလို ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ပြီး ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။

ဤ ကောင်းကင်နှင့် လူသား တိုက်ခိုက်ခြင်း သည် အပြောင်းအလဲ အကန့်အသတ်မဲ့သော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဆုမို အံ့အားသင့်သွားသော အခိုက်အတန့်တွင် လက်ဝါးနှစ်ဖက်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာ၏။

"ဝုန်း"

လက်ဝါးနှစ်ဖက်.. ဆုမို၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းကြီးကို ထိုးနှက်လိုက်သလို ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

တုန်ခါသံများသည် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကြားရသူတိုင်း၏ နားစည်များကို ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထိုအသံသည် သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

လက်ဝါးနှစ်ဖက်မှ အတွင်းအားများ ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ဆုမိုပင်လျှင် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရ၏။

သူသည် (၂၃) ကျန်း အထိ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး... ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေကြီးများ ပေါက်ကွဲကာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဆုမို ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးငယ် တစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေ၏။

ချီစီးဆင်းမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု သက်သက်ကပင် ဤမျှလောက် အားကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်ပြီး လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

“မင်းရဲ့ ဇာတ်သိမ်းခန်း ရောက်ပြီ”

သို့သော် ဆုမိုသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုသော အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“ဒါ အကုန်ပဲလား”

အခန်း (၂၉၀) - အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာခြင်း

~"ကောင်းကင်နဲ့လူသား ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်…"

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထိုတိုက်ကွက်ကြောင့် ပွဲကြည့်သူအားလုံး အံ့အားသင့်ကာ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ယန်ရီဇီနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့ သားအဖနှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာများထက်၌ စိုးရိမ် သောက အရောင်များ လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည့် အဖြစ်အပျက်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့၏။

"ရှောင်မို"

သားအဖနှစ်ဦးသား ပြိုင်တူဟစ်အော်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်ကြသည်။

ယွိီလင်းရှင်းနှင့် ချီလင်ဓားသမားတို့ကလည်း သူတို့၏နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြပါ၏။

ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသော အနီရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့်အတူ လင်းဟုန်ရှက ဥက္ကာပျံတစ်စင်းပမာ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ဝူတောက်ယို၊ လျိုမို၊ ဖုန်းပိုင်ချွမ်း၊ ကျိဖေးယန်၊ ဖူဟန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများက အနည်းငယ် နောက်ကျနေသော်ငြား အင်အားဖြည့်တင်းပေးရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပါ၏။

သို့သော်ငြား သူတို့ ရှေ့သို့မတက်လှမ်းနိုင်မီမှာပင် မြေကြီးက ဝုန်းခနဲ တုန်ဟည်းသွားသည်။

မြေနဂါးကြီး လူးလွန့်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပြီး လူအုပ်ကြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်၌ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှင်များကြားတွင် သတ်ဖြတ်နေခဲ့သော ကျန်းရှောင်ရှောင်တစ်ယောက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြေတစ်ချောင်းထောက် ကြေးနီတူကို ဆွဲတိုက်ကာ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့အားလုံး၏ စိတ်အာရုံများက ဆုမိုနှင့် ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်ထံတွင်သာ စူးစိုက်နေကြပါ၏။

လူကယ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မစိတ်ဝင်စားကြပေ။

သို့ရာတွင် လူအုပ်ကြီး အနီးသို့ မရောက်ရှိနိုင်မီ ပျံ့နှံ့လာသော ကြမ်းတမ်းသည့် လေပြင်းများကြောင့် ယန်ရီဇီနှင့် လင်းဟုန်ရှမှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံး အနားသို့ မကပ်နိုင်အောင် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်က အဆုံးအစမရှိသော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေပါ၏။

ကောင်းကင် ဝိဉာဉ် အကန့်အသတ်မဲ့ နည်းစနစ်နှင့် ဖုန်မှုန့်နီ သုံးထောင်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ကောင်းကင်လူသား၏ အတွင်းအားက သာမန်ထက် လွန်ကဲသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအတွင်းအားလှိုင်းများ၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် မည်သူများက တောင့်ခံနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောစရာပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ရီဇီက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်များက ခွဲထွက်သွားသော အလင်းတန်းများအလား မှုန်ဝါးဝါး မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

လင်းဟုန်ရှ၏ အမြွှာဓားများကလည်း ခွင်းခနဲ ပိုင်းဖြတ်သွားကာ ထိုသူနှစ်ဦး၏ ပေ (၁၀) အကွာအတွင်းသို့ ချင်းနင်းဝင်ရောက်လာတော့၏။

ထိုစဉ်တွင် အစောပိုင်းက ငြိမ်သက်ကာ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေသော ဆုမိုက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာတော့သည်။

အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆုမိုက လှောင်ပြောင်သရော်စွာဖြင့် ခွီခနဲ ရယ်လိုက်၏။

"ဒီလောက်ပဲလား"

သူ၏အသံက မကျယ်လောင်ပေ။

သို့သော်ငြား ထိုအသံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယန်ရီဇီနှင့် လင်းဟုန်ရှတို့က သူတို့၏ လက်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ငေါက်ခနဲ ရပ်တန့်သွားကြတော့၏။

ကျန်ရှိနေသူများအားလုံးလည်း တခဏချင်း၌ ဆွံ့အအံ့ဩသွားကြပါ၏။

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဤတိုက်ကွက်က မည်မျှတိုင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းနေပါသနည်း။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ဤကဲ့သို့သောအရာကို မမြင်ဖူးသလို ကြားပင်မကြားဖူးကြပေ။

သို့သော် ထိုမျှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်ကြီးက ဆုမိုကို ထိမှန်သွားသည့်တိုင် သူက ဘာဒဏ်ရာမှ မရခဲ့ခြင်းလော။

'ဒီလောက်ပဲလား' ဟူသော စကားလုံးများက ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်အပေါ် လှောင်ပြောင်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာထက်မှ ရှုံ့မဲ့နေသော အပြုံးက ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဆုမိုကို စိုက်ကြည့်လာတော့၏။

"ဒါ.. ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဆုမိုက ရုတ်တရက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ကျောပြင်မှ ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော ကောင်းကင်နှင့်လူသား တိုက်ကွက်၏ စွမ်းအင်များက ရုတ်ချည်း စုစည်းသွားသည်။

ဆုမို၏ လက်များကို တစ်ချက်ခါရမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားတော့၏။

ထို့နောက် တားဆီး၍မရသော ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအင်များက သွေးကြောများတစ်လျှောက် နောက်သို့ ပြန်လည် စီးဆင်းသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ အစောပိုင်းက ကြောက်မက်ဖွယ် အတွင်းအားများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ် လွင့်စင်ထွက်သွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

လေထဲတွင်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးကြောဆုံမှတ်တိုင်းမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ဒိုင်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စီးတန်းများအလား၊ ဥက္ကာပျံတစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ယံကို ဆိုးဆေးခြယ်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ဝါးက ဆုမိုကို ရိုက်ခတ်မိခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်သာလျှင် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အပြင်ဘက်သို့ ပေ (၂၃) အထိ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် နောက်ဘက်တောင်ကြောစွန်းမှ ယွိမိသားစုဘိုးဘေးစံကျောင်းရှေ့အထိ ပေ (၃၀) အကွာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

စံကျောင်းရှေ့တွင် ကျောက်တိုင်များစွာ ရှိပြီး ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုအထဲမှ ကျောက်တိုင်တစ်ခုအား ဝုန်းခနဲ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားတော့၏။

ဂျွတ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်တိုင်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားပြီး ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန် အက်ကွဲကြောင်းများက ကျောက်တိုင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဒိုင်းခနဲ ကျယ်လောင်သောအသံနှင့်အတူ ကျောက်တိုင်ကြီးအပြင် ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်ပါ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားတော့၏။

ရုတ်တရက် လူရိပ်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဆုမိုက ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

အပျက်အစီးများကြားမှ ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်အား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲတင်လိုက်ပြီး တစ်ချက်ခါရမ်းကာ ယန်ရီဇီဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေးယန်၊ သူ အသက်ရှူနေသေးတယ်ဗျ"

"..."

ယန်ရီဇီက ဆုမို၏လုပ်ရပ်ကြောင့် လုံးဝကို ဆွံ့အအံ့ဩသွားရတော့၏။

ထိုစကားများကို တုံ့ပြန်ရန်

အချိန်အနည်းငယ် ယူလိုက်ရပြီးနောက် သူက ချက်ချင်း ခုန်ဝင်လာကာ ရင်ခွင်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်း ထိုးထည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ရန် ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်နေတော့၏။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည့်တိုင်အောင် ထိုသို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာရပ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဆုမို၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရမည်ကို သူက အနည်းငယ် ကျေနပ်မိပါ၏။

သို့သော်ငြားလည်း ဤလူများက သူသေဆုံးသွားမည်ကို မလိုလားကြကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သူတို့က သူ့ကို ရှင်သန်စေချင်နေကြ၏။

အသက်ရှင်လျက် သူတို့လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခြင်းက အဆိုးရွားဆုံးသော အရှက်ခွဲခံရမှုကို ခံစားရမည်ဟု ဆိုလိုနေသည်။

သူ၏ မာနကြီးသော စိတ်သဘာဝက ထိုသို့သော အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းဖြစ်မှုကို ခွင့်မပြုပေ။

သို့ရာတွင် ဆုမိုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ထိုလက်သီးချက်အတွင်း၌ သွေးကြောများအားလုံး ပြတ်တောက်ကာ၊ အရိုးများကြေမွပြီး၊ အသားစများ နီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက တန်ထျန်း ပျက်စီးသွားပြီး ကလီစာများပါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထား၏။

သူက အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားချင်သော်ငြား ခွန်အားအနည်းငယ်မျှ မကျန်တော့ဘဲ ဤနာကျင်မှုများကြားမှ သေဆုံးသွားရန်သာ ဆန္ဒပြုနိုင်တော့၏။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းစွာဖြင့် ယန်ရီဇီက သူ၏မေးရိုးကို အလွယ်တကူ ဆွဲဖြဲကာ ဆေးလုံးကို အတင်းထိုးထည့်လိုက်ပြီး အတွင်းအားဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်အောင် ပို့ဆောင်လိုက်သောကြောင့် သူ၏ဆန္ဒများက မပြည့်ဝခဲ့ပေ။

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် တင်လိုက်သည်နှင့် ဆေးစွမ်းများက အရည်ပျော်ကျသွားတော့သည်။

ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ သေမင်းတမန်အလား ဖြူရော်နေသော မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း သွေးရောင် ပြန်လည်လွှမ်းမိုးလာ၏။

"...မင်း... ဒါက... ရွှမ်ဟူ မျှော်စင် ရဲ့ မသေ ဆေးလုံးလား"

သူက ယန်ရီဇီအား အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း... ဒီဆေးလုံးက တစ်မြို့လုံးနဲ့တောင် လဲလို့မရဘူးလေ၊ အဲဒါကို သူတို့က မင်းကို ပေးလိုက်တယ်ပေါ့"

ယန်ရီဇီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖွဖွချလိုက်ပြီး ကောင်းကင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုကာ ဆုမိုထံသို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။

လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဆုမို၏ ရင်ဘတ်ကို ထိတွေ့ကာ ပြိုကျမှုများ၊ အရိုးကျိုးမှုများ မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်၏။

သို့သော် သူ၏အဝတ်အစားများကမူ ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် စုတ်ပြဲသွားပြီး အပေါက်နှစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သို့သော်ငြား သူ၏အသားအရေပေါ်တွင် အနီရောင် အရာလေးတစ်ခုမျှပင် မရှိပေ။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက လေကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဆုမိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၏။

စကားပြောရန်ပင် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ

ယန်ရှောင်ယွင်နှင့် အခြားသူများကလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

လူအုပ်ကြီးကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာကာဖြင့် ယန်ရှောင်ယွင်တစ်ယောက် ဆုမို၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားတော့သည်။

အခန်း (၂၉၁) - အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာခြင်း (အပိုင်း - ၂)

~သူမသည် ယောကျ်ားသားများနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော သိုင်းမယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း... သူမ၏ နှလုံးသားသည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည် မဟုတ်ပေ။

ဆုမို၏ အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တိုက်ပွဲကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ နှလုံးသားသည် ဖန်ကွဲစများအလား အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထိုလူသားကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားနိုင်မှသာ... ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် တည်ငြိမ်မှု ပြန်လည် ရရှိလာတော့၏။

လွင့်ပျံလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်များသည်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် စီးဝင်လာကြသည်။

“အစ်မရှောင်ယွင်... မကြောက်ပါနဲ့ဗျာ”

ဆုမိုသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယန်ရှောင်ယွင်ကို ပြန်လည် ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... သူ့သိုင်းပညာက အပေါ်ယံ ကြည့်ရင်တော့ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသလိုလိုနဲ့... တကယ်တမ်းကျတော့ ဟန်ပြ သက်သက်ပါပဲ”

“...”

လင်းဟုန်ရှ၊ ယွီလင်းရှင်း၊ ချီလင်ဓားသမားနှင့် အခြားသူများသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးအိမ် လှန်ပြလိုက်ကြတော့၏။

လျိုမိုနှင့် ဖူဟန်ယွမ်တို့ပင်လျှင် ဆုမို၏ စကားသည် ပေါက်ကရ ပြောနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဖုန်းပိုင်ချွမ်း တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုစကားကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်သည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေ၏။

ကျိဖေးယန်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“မင်း... တကယ်ကြီး ယုံနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”

“ခေါင်းဆောင်ဆု က လိမ်ညာမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး”

ဖုန်းပိုင်ချွမ်းက ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“...”

ကျိဖေးယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ရွသွားသည်။ သူက မလိမ်ညာဘူး ဟုတ်လား။

အဲဒါက ယန်ရှောင်ယွင် စိတ်မပူအောင် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်တဲ့ စကားပဲလေ။

တကယ်တော့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရခဲ့တာ မှန်ပေမယ့်... အဲဒါက ဆုမိုရဲ့ သိုင်းပညာ အလွန် အားကောင်းလွန်းလို့သာ ဖြစ်၏။

'အကယ်၍သာ မင်း နေရာဝင်တိုက်ကြည့်ပါလား... အမှုန့်တောင် ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက လူတွေက ဘယ်လို လူစားမျိုးတွေပါလိမ့်'

ယန်ရှောင်ယွင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါမှသာ... လူတိုင်းက သူတို့ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။

သူမသည် ကပျာကယာ ဆုမိုကို လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ နှမြောတသ ဖြစ်နေမိ၏။ သို့သော် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သောအခါ ယန်ရီဇီကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို မသိမသာ ကိုက်လိုက်မိ၏။

“အဖေ...”

“...ယွင်အာ”

ယန်ရီဇီသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“တော်ပါတော့... ဒါက စကားပြောရမယ့်နေရာ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့”

ပြောရင်းဆိုရင်း သူသည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဆွဲမလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်ကမူ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။

ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာပြောပြော အရာရောက်မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။ 'အသတ်ခံရတာက အစော်ကားခံရတာထက် မြတ်တယ်' ဟူသော စကားလုံးတွေ ပြောနေမည့်အစား... နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဆုမိုသည် လျိုမိုနှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... မတွေ့ရတာ ရက်နည်းနည်းပဲ ရှိသေးတယ်... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ပြန်ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

“ခေါင်းဆောင်ဆု”

“ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်နေတာလဲ”

လျိုမိုနှင့် အဖွဲ့သားများကလည်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ဆုမိုသည် ယန်ရီဇီကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ပြောရရင် ဇာတ်လမ်းရှည်သွားလိမ့်မယ်... ဒါနဲ့ နေပါဦး... ဖူဟန်ယွမ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီ ကျိလေ ကောင်းကင်နန်းတော် ဒုတိယ နန်းတော်သခင်ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာလဲ”

လျိုမိုနှင့် အဖွဲ့သားများသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြစ်သွားကြသည်။

“အဲဒါလည်း ဇာတ်လမ်းရှည်ကြီးပါပဲဗျာ”

“ဒါဆိုရင် လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောကြတာပေါ့”

ယန်ရီဇီက ဝင်ပြောလိုက်ပြီး ဝူတောက်ယို၏ လူများကို တိုက်ပွဲမြေပြင် ရှင်းလင်းရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဝူတောက်ယိုက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ပြီး ဆုမိုကို နှုတ်ဆက်ကာ အလုပ်ကိစ္စများ စီစဉ်ရန် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ခွာလာကြသည်။ ချီလင်ဓားသမားက ကူပိရန်ကို ထမ်းထားပြီး၊ ယန်ရီဇီက ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ထမ်းထား၏။

သူတို့အဖွဲ့ကြီးသည် အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။

လမ်းခရီးတွင် လျိုမိုက သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို အကျဉ်းချုံး ပြောပြ၏။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် လမ်းခွဲခဲ့သော နေ့မှစ၍ သူတို့သည် ချန်းဖုန်းတောင်ကြားသို့ အလျင်အမြန် ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။

ထုန်းယွင်ကို သည်းသည်းမည်းမည်း ခြေရာခံ ရန် အလျင်လိုနေသဖြင့် ခရီးကို တွင်တွင် နှင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ လမ်းခရီးရှိ မြို့တစ်မြို့တွင် ကြေကွဲဖွယ်ရာ အဖြစ်ဆိုးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

မြို့ထဲမှ သူဌေးမိသားစု တစ်စုလုံး... အဘိုးအို၊ အဘွားအိုမှ စ၍ ကလေးငယ်များအထိ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

အလောင်းများကို စပါးကျီတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး သေဆုံးမသွားမီ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံထားရသော ဒဏ်ရာများကို တွေ့မြင်ရသည်။

ထိုမိသားစု၏ အကြီးဆုံး သခင်လေး တစ်ယောက်တည်းသာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျိုမိုသည် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။ အပြင်ပန်းတွင် အေးစက်သော်လည်း အတွင်းစိတ် နွေးထွေးသော ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသား ဖုန်းပိုင်ချွမ်းသည်လည်း သူရဲကောင်း စိတ်ဓာတ်ရှိသူ ဖြစ်ရာ... မတရားမှုကို ဘယ်လိုလုပ် မျက်ကွယ်ပြုထားနိုင်ပါမည်နည်း။

အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ ဖူဟန်ယွမ်ပင်လျှင် ဒေါသနှင့် မတရားမှုကို မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

စုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်သောအခါ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် သိုင်းလောကသားများ မင်းမဲ့စရိုက် ဆန်နေပြီး... ဖူဟန်ယွမ်သည် တောသူတောင်သား ဘဝကတည်းက မတရားမှုများကို များစွာ တွေ့ကြုံခဲ့ရဖူးသူ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

သိုင်းလောကထဲ ရောက်လာပြီးနောက် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့သလို တရားမျှတမှုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုစိတ်လည်း ရှိခဲ့၏။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူတစ်ပါး၏ အသုံးချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်မပိုင်သော နယ်ရုပ်ကလေး တစ်ရုပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်များ တူညီသွားကြ၏။

ချက်ချင်းပင် ခြေရာခံ လိုက်လာကြရာ... လူသတ်တရားခံများသည် ချန်းဖုန်းတောင်ကြား ဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ လိုက်လံခြေရာခံပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပစ်မှတ်များကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျိလေ ရတနာဆောင်ထဲတွင် ဘယ်သူ ရှိနေမှန်း မသိသော်လည်း... မကောင်းမှု ဒုစရိုက်ကို နှိမ်နင်း ရန် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ညဘက်တွင် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖွဲ့က ကယ်တင်မည်၊ တစ်ဖွဲ့က သတ်ဖြတ်မည် ဟူ၍ တာဝန်ခွဲဝေလိုက်ကြ၏။

မထင်မှတ်ထားသည်မှာ... တောအုပ်ထဲတွင် အစီအစဉ် စတင်လိုက်သောအခါ ကူပိရန်၏ သိုင်းပညာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းနေခြင်းပင်။

သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခိုက် ကြပြီးနောက် မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းရန် မဆိုထားနှင့်... သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကူပိရန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အသက်အန္တရာယ် ကြုံနေရချိန်တွင် သူတို့ကို ကယ်တင်လိုက်သူမှာ သူတို့ မျှော်လင့်မထားသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေ၏။

(အဆုံးမဲ့ ဓား)... ထုန်းယွင် ပင်။

ကံဆိုးသည်မှာ ထုန်းယွင်သည် ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လျိုမိုနှင့် ဖုန်းပိုင်ချွမ်းတို့ကိုသာ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး... ဖူဟန်ယွမ်ကိုမူ ကယ်တင်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ထားရစ်ခဲ့ရသည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆုမို အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

“ခင်ဗျားတို့ ထုန်းယွင် ကို တွေ့ခဲ့တာလား”

“မှန်ပါတယ်”

လျိုမိုက ခေါင်းညိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက... သူ သေဆုံးသွားပါပြီ”

ဆုမိုသည် ဖုန်းပိုင်ချွမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့် ဖြစ်သူသည် ယခုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ အတွင်းစိတ် ခံစားချက်များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၏။

ဆုမို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“ထုန်းယွင် က ခင်ဗျားတို့ကို တစ်ခုခု မှာကြားခဲ့သေးလား”

ဆုမို မေးလိုက်ရင်း ရှေ့က လျှောက်နေသော ယန်ရီဇီကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ယန်ရီဇီက ဘာမှ မကြားသလို မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသပေ။

'ဒီ သိုင်းလောကသား အဘိုးကြီးတွေရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အော်စကာ ဆုတောင် ရလောက်တယ်... အပြင်ပန်းမှာ တည်ငြိမ်နေပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ တွေးနေလဲ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ’