အခန်း (၁၅၄-၁၅၆)

အခန်း (၁၅၄) - ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်း.. သိုင်းလောကရဲ့ စည်းကမ်းဆိုတာ ဘာလဲ

~မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်။ မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ၏ ဗဟိုကွင်းပြင်ကျယ်၌ ဖြစ်၏။

သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံမှ အမိန့် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်... ဈေးဆိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ကျောက်ကွင်းပြင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းသွားပြီး ဧရာမ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထောင့်လေးဘက်မှနေ၍ သွေးနီရောင် အခင်းအကျင်း တိုင်လုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး... အလယ်ဗဟို၌ ပေတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော တိုက်ပွဲဝင် စင်မြင့်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်တော့၏။

လေထုမှာလည်း ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ဈေးတန်း မြင်ကွင်းမှသည်... တည်ကြည်လေးနက်ပြီး တင်းမာလှသော တိုက်ပွဲဝင် လေထုက အဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပင် ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ပထမ ပွဲစဉ်... သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်း တပည့် လီဖေးယွီ၊ ချီစုစည်းမှု အဆင့် (၉) အထွတ်အထိပ်ဟေ့"

သွေးနီရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး မျက်နှာထား တင်းမာနေသော လူငယ်လေး တစ်ဦးသည် စင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်လာ၏။ လက်ထဲတွင် အရိုးဖြူ ဓားရှည်ကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး... သူ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ရစ်သိုင်းနေသဖြင့်... ကြည့်ရသည်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့် ပုံစံ ပေါက်နေတော့သည်။

“ဘယ်သူ ရှေ့ထွက်ပြီး ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲသလဲ" လီဖေးယွီ က ဓားရှည်ဖြင့် ညွှန်ပြကာ လျှပ်စီးပမာ စူးရှလှသော အကြည့်များဖြင့် ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး... ဘယ်သူက အရင်ဆုံး တက်ပြီး သေမလဲ ဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းနေကြတော့သည်။

“ငါ လာမယ်"

ကြမ်းတမ်းလှသော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) သည် ယခုလေးတင် သူ ဝယ်ထားခဲ့သော အသွားမသွေးရသေးသည့် (ဟိတ်ဟန် ထုတ်ရန် သက်သက် ဝယ်ထားသော) ဧရာမ မိစ္ဆာခေါင်း ဓားမကြီးကို ထမ်းလျက် စင်မြင့်ထက်သို့ ခန့်ညားစွာ လျှောက်သွားသည်။

ချီစုစည်းမှု အဆင့် (၅) သာ ရှိပြီး၊ အဆီတဝင်းဝင်းဖြင့် ကိုယ်လုံးကြီး တုန်ခါနေကာ... စုတ်ပြတ်နေသော လက်နက်ကိရိယာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဤလူဝကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီဖေးယွီ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့၏။

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကလား။ ဟက်... သူတို့က ဝက်တစ်ကောင်ကို သေဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား"

“စကားများမနေနဲ့ကွာ"

ဝမ်သဲ့ဖာ က သူ၏ မိစ္ဆာခေါင်း ဓားမကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ မြည်အောင် စိုက်ချလိုက်ပြီးနောက်... လီဖေးယွီ ကို ရန်စသည့် မျက်နှာထားဖြင့် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

“ငါ့မြေးလေး... မင်းကို သုံးကွက် အရင် ပေးမယ်။ လာစမ်း။ ရှေ့ကနေ တည့်တည့်သာ ဝင်လာခဲ့စမ်းပါ"

“သေချင်နေတာပဲ"

လီဖေးယွီ မှာ ရှူးခနဲ ဒေါပွသွား၏။ သူသည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သွေးနီရောင် အရိပ်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။... သူ၏ အရိုးဓားရှည်ကြီးဖြင့် လေကို ခွင်းလျက် ဝမ်သဲ့ဖာ၏ လည်မျိုဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တိုးဝင်လာတော့၏။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေကြောင်း သိသာလှသည်။

ဓားသွားသည် ဝမ်သဲ့ဖာ ကို ထိတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင်...

လူတိုင်း ထင်မှတ်ထားသလို ဝမ်သဲ့ဖာ သည် ဓားကို မြှောက်ကာ ခုခံခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းခြင်းများကို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

သူ၏ လက်သည် ပေါင်ကြားဆီသို့ (အမှန်တော့ ခါးရှိ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ် ဆီသို့ ဖြစ်သည်) ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွား၏။

“ဖောင်း...”

မည်သည့် ကြိုတင် အသိပေးချက်မှ မရှိဘဲ... အဖြူရောင် အမှုန့် တစ်ဆုပ်ကြီးမှာ လီဖေးယွီ ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ အလုံးအရင်းနှင့် ပက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

“ဒါ ဘာတွေလဲဟ"

လီဖေးယွီ မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မသိစိတ်မှနေ၍ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူသည် အမှုန့်အချို့ကို ရှူရှိုက်မိသွားသဖြင့်... လည်ချောင်းထဲတွင် ချက်ချင်း ပူလောင်လာပြီး၊ မျက်လုံးများထဲသို့ သဲများ ဝင်သွားသကဲ့သို့ မျက်ရည်များ ထိန်းမရအောင် စီးကျလာတော့သည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်... ထုံးမှုန့်တွေလား။ မင်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဟုတ်သေးရဲ့လားကွ"

လီဖေးယွီ က ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

“ဘယ်လို ကျင့်ကြံသူကများ... တိုက်ပွဲမှာ ထုံးမှုန့်တွေကို သုံးလို့လဲ။ ဒါ လူမိုက်တွေရဲ့ အကွက်တွေလေ"

“စစ်ပွဲဆိုတာ လှည့်စားတာပဲလေ... မင်း နားမလည်ဘူးလား"

ဝမ်သဲ့ဖာ က ရယ်မောလိုက်ပြီး... တစ်ဖက်လူ မျက်စိမမြင်ရသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ... လေးလံလှသော မိစ္ဆာခေါင်း ဓားမကြီးကို အားရပါးရ လွှဲချလိုက်၏။

သို့သော် ခုတ်ချခြင်း မဟုတ်ဘဲ... ဓားနောက်ကျော ပြားပြားကြီးကို အသုံးပြုကာ လီဖေးယွီ ၏... ဒူးခေါင်းကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဂျွတ်...”

“အား...” လီဖေးယွီ မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွား၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ဝမ်သဲ့ဖာ က နောက်ထပ် ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တိကျစွာဖြင့် လီဖေးယွီ ၏ ဗိုက်ကို အားရပါးရ ကန်ချလိုက်သဖြင့်... သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား လဲကျသွားတော့သည်။

လီဖေးယွီ ပြန်ထရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ... ဝမ်သဲ့ဖာ သည် အသားတောင်ကြီး တစ်ခုပမာ သူ၏ အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ပြီး... သူ၏ လည်ပင်းနှင့် ခြေလက်များကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်၏။

“အရှုံးပေးလား။ မင်း အရှုံးပေးပြီလားကွ"

“လွှတ်စမ်း။ သတ္တိရှိရင် မျှမျှတတ ယှဉ်တိုက်လေကွာ"

လီဖေးယွီ က အသည်းအသန် ရုန်းကန်ရင်း... ဤလူဝကြီးကို ခါချပစ်ရန် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သို့သော် ဝမ်သဲ့ဖာ က လုံးဝ (လုံးဝ) မလွှတ်ပေးဘဲ... ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဟကာ၊ ထောင့်လေး ပဲ့နေသော သွားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ပြလျက် လီဖေးယွီ ၏ နားထဲသို့ အားရပါးရ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

“ဝိဉာဉ် တိုက်ခိုက်မှုဟေ့... အားးးးးး...”

စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံက သူ၏ နားစည်များကို ရိုက်ခတ်သွားသဖြင့်... လီဖေးယွီ ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုပင် စုစည်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။

“ဒိုင်လူကြီး... သူ စည်းကမ်း ဖောက်နေတယ်။ ထုံးမှုန့်တွေ သုံးတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုတောင် အော်နေသေးတယ်ဗျာ" လီဖေးယွီ မှာ လုံးဝကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး... ဘေးဘက်ရှိ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲထံသို့ အကူအညီ တောင်းခံရရှာ၏။

အကြီးအကဲ ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်သွားသည်။

သူသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်။ ထုံးမှုန့် သုံးတာကို တားမြစ်ထားတာ မရှိပါဘူး... ဆက်လုပ်ကြ"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်သဲ့ဖာ မှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

“ဟဲဟဲ... ကြားတယ် မဟုတ်လား။ ဘယ်နည်းလမ်းမဆို သုံးလို့ ရတယ်တဲ့ဗျို့”

သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖန်ပုလင်းငယ်လေး တစ်လုံးကို (အထဲတွင် အဆိပ်များ ပါဝင်သည်) ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လီဖေးယွီ ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

“မင်း အရှုံးမပေးဘူး ဆိုရင်... ဒီ ‘အပြင်းစား ရှဉ့်စော်နံ အရည်’ တစ်ပုလင်းလုံးကို မင်း ပါးစပ်ထဲ လောင်းထည့်လိုက်မှာနော်။ မင်းကို တစ်သက်လုံး နံစော်နေအောင် လုပ်ပစ်မယ်"

လီဖေးယွီ သည် ဖန်ပုလင်းထဲမှ အစိမ်းရောင် အရည်များကို ကြည့်ကာ၊ ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော အနံ့ဆိုးများကို ရှူရှိုက်မိလိုက်သည့်အခါ... နောက်ဆုံးတွင်တော့ လုံးဝ (လုံးဝ) အရှုံးပေးလိုက်ရရှာတော့၏။

“ငါ... ငါ အရှုံးပေးပါပြီ။ လွှတ်ပါတော့... အဲ့ဒါကြီးကို ဖယ်လိုက်ပါတော့"

“မြှောက်လွန်းပါပြီကွာ"

ဝမ်သဲ့ဖာ က ချက်ချင်းပင် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဖန်ပုလင်းကို သိမ်းကာ... မတ်တတ်ရပ်၍ ဖုန်များကို ခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဆရာကြီး တစ်ပါးပမာ ပရိသတ်များကို လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်တော့၏။

စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ လုံးဝကို အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဒီလိုပဲ... အနိုင်ရသွားတာလားဗျာ"

“အဆင့်ငယ် လေးဆင့်တောင် ကျော်ပြီး... မြေကြီးပေါ်မှာ ပွတ်ဆွဲသွားတာ တဲ့လား"

“ဒီ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကွက်တွေက... တကယ့်ကို အောက်တန်းကျလွန်းပါတယ်"

သို့သော်လည်း... ဒါက အိပ်မက်ဆိုး၏ အစပျိုးခြင်းမျှသာ ရှိသေး၏။

ဒုတိယ ပွဲစဉ်တွင်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှ သွက်လက်မှုလိုင်း ကစားသမား ဖြစ်သော အသည်းနှလုံးသူခိုး ကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အဆိပ်ပိုးမွှားများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော မိစ္ဆာမလေး တစ်ဦး ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာမလေးမှာ အဆိပ်ကင်းမြီးကောက် အချို့ကို လွှတ်ထုတ်ကာ... အဝေးမှနေ၍ ‘စွန်လွှတ်’ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

ဘာမှ မပြောမဆိုဘဲ အသည်းနှလုံးသူခိုး သည် သူ၏ ကျောနောက်မှ ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီး တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး... ငါးဖမ်းသကဲ့သို့ ထိုမိစ္ဆာမလေးနှင့် ပိုးမွှားများကို အတူတကွ ဖမ်းယူလိုက်လေတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ... ပိုက်ကွန်ကြီးကို ဆွဲကာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပတ်ချာလည် ပြေးလွှားနေတော့၏။

“ငါ့ကို အပြင်လွှတ်ပေးစမ်း။ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်"

မိစ္ဆာမလေးမှာ ပိုက်ကွန်ထဲတွင် အော်ဟစ်နေသော်လည်း... ဆွဲရမ်းခံရလွန်းသဖြင့် ခေါင်းများ မူးနောက်လာပြီး၊ သူမ၏ အဝတ်အစားများပင် စုတ်ပြတ်သတ်ကုန်သည်။

“ဟဲဟဲဟဲ... မင်း ငါ့ကို ဖမ်းလို့ မမိဘူးလေ" ကစားသမားက ပြေးလွှားရင်း နောက်ပြောင်နေတော့၏။

နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာမလေးမှာ အန်ထွက်လာပြီး၊ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်ကာ မေ့လဲသွားရရှာသည်။

တတိယ ပွဲစဉ်တွင်... ခွန်အားလိုင်း ကစားသမား လက်သီးတစ်ချက် ငိုသံတစ်ချက်သည် အလောင်းကောင်များကို ထိန်းချုပ်သည့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရ၏။

ထို မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ ကြေးဝါ အလောင်းကောင် တစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သော်လည်း... အမိန့်ပေးရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။

ကစားသမားမှာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ကြေးဝါ အလောင်းကောင်၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... ဒီကောင်မှာ အသက်သွေးကြောတန်း မပါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ချပ်ဝတ်က တော်တော် တန်ဖိုးရှိမယ့် ပုံပဲဗျို့။ ချွတ်ကြစမ်း"

သူသည် လူပုံအလယ် စင်မြင့်ထက်တွင်... ကြေးဝါ အလောင်းကောင်ထံမှ လက်နက်ကိရိယာများကို အားရပါးရ စတင် ဖြုတ်ယူနေတော့၏။

“ရပ်လိုက်စမ်း။ အဲ့ဒါ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အလောင်းကောင် ရုပ်သေးရုပ်ကွ။ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ဆွဲမဖြုတ်နဲ့လေဗျာ" မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူမှာ အထိတ်တလန့်ဖြင့် ခုန်ဆွခုန်ဆွ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုကစားသမားမှာ အလွန်တရာ အားသန်လှသဖြင့်... ကြေးဝါ အလောင်းကောင်၏ လက်မောင်း တစ်ဖက်ကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဖြုတ်နိုင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် ထို ကြေးဝါ လက်မောင်းကြီးကို အသုံးပြုကာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ နောက်သို့ လိုက်လံ ရိုက်နှက်တော့သည်။

“ငါ့ကို ပေးစမ်းပါ"

---

ပွဲစဉ် တစ်ပွဲပြီး တစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်...

မူလက တည်ကြည်လေးနက်ပြီး၊ သွေးထွက်သံယိုများ ပြည့်နှက်နေကာ၊ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန်းပြားလှသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် တိုက်ပွဲများမှာ... လုံးဝ (လုံးဝ) လူပြက်ပွဲကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထုံးမှုန့်များ ပက်ခြင်း၊ အဆိပ်ငွေ့များ ပစ်ပေါက်ခြင်း၊ အစွမ်းထက်သူများကို ဖက်တွယ်ထားခြင်း၊ လက်နက်များ ဖြုတ်ယူခြင်းနှင့် ဝိဉာဉ် ညစ်ညမ်းအောင် ပြုလုပ်ခြင်း...။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များက “အနိုင်ရဖို့ အတွက် ဘာမဆို စွန့်လွှတ်ရဲတယ်” ဆိုသည့် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို... သူတို့၏ လုပ်ရပ်များဖြင့် သက်သေပြသွားခဲ့ကြသည်။

စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ အစပိုင်းက အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများမှသည် ဒေါသထွက်မှုများသို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ထုံကျဉ်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

စင်မြင့်ထက်တွင် ခန့်ညားစွာ လျှောက်လှမ်းနေကြသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ရင်း... သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒီလူတွေက... တကယ်ရော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ ဟုတ်ပါရဲ့လား။

သူတို့နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်... ငါတို့က တကယ့်ကို ယဉ်ကျေးပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်လွန်းနေတယ်လေ။

နောက်ဆိုရင် အပြင်သွားတဲ့အခါ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့တွေ့ရင်... သေချာပေါက် ကွေ့ရှောင်သွားရမယ်ဟေ့။ သူတို့က တကယ့်ကို အောက်တန်းကျလွန်းပါတယ်။

(ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားတွေလို့ မရေးထိုးထား၍ ဖတ်မရသည့်အတွက် မရှောင်နိုင်ပါ။)

စင်မြင့်ထက်တွင်မူ...

မိမိ၏ တပည့်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်... လောကကြီးကို သံသယ ဝင်လျက် စင်ပေါ်မှ ထမ်းချခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း... သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ အိုးမည်း သုတ်ထားသည့်အလား မည်းနက်နေတော့၏။

သူသည် ဘေးနားတွင် အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော ကျန်းချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး... အံကို ကြိတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းကို ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျန်းချန်... ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံတွေက တကယ့်ကို... ထူးခြားလွန်းလှပါတယ်"

ကျန်းချန်က လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်လုံးကို ချလိုက်ပြီး၊ သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်ကာ... ဂုဏ်ယူမှုများ (နှင့် အကူအညီမဲ့မှုများ) ပါဝင်နေသည့် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

“မြှောက်လွန်းပါပြီဗျာ။ ရှင်သန်ရပ်တည်ရတာ ခက်ခဲလွန်းလို့... ဒီကလေးတွေလည်း သူတို့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာတွေကို အတင်းအကြပ် ဖော်ထုတ်ခဲ့ရတာပါ"

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ...ကျုပ်တို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှာက... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ သူကမှ စကားပြောခွင့် ရှိတာကိုးဗျ"

အလွန် နက်နဲလှသော ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် လေးစားသွားလေတော့သည်။

အော်... ဒီလိုကိုး။ ဒီလို ရက်စက်လှတဲ့ ရှင်သန်ရေး စိတ်ဓာတ်ကမှ... မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရပဲလေ။ ကြည့်ရတာ ငါတို့ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းက အရမ်းကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ထင်တယ်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းဆီကနေ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ။

ဤနည်းဖြင့် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသည် မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ၏ ပြိုင်ပွဲကြီးကို... အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှသော နည်းလမ်းများဖြင့် အနိုင်ရသွားခဲ့ရုံသာမက... နေရာရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ ‘လေးစားမှု’ (အမှန်တော့ ကြောက်လန့်မှု) များကိုပါ ရရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။

---

[t.n-

* ချီစုစည်းမှု အဆင့်: ကျင့်ကြံခြင်း၏ ပထမဆုံး အဆင့်။

* စွန်လွှတ် တိုက်ခိုက်သည် ,: ရန်သူနှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ထားရှိကာ အဝေးမှ လှည့်ပတ် တိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာ။

* အသက်သွေးကြောတန်း: ဂိမ်းအတွင်းရှိ အန်ပီစီများ၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ပြသသည့် အမှတ်။

* ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေး လေ့ကျင့်မှု: ကိုယ်ခန္ဓာကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်နှက်၍ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားကို မြှင့်တင်သော လေ့ကျင့်နည်း။]

အခန်း (၁၅၅) - ဆုချင်းကော ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လာခြင်း.. ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျင့်စဉ် ဟုတ်လား၊ မဟုတ်ဘူး... ပြုပြင်ထားတဲ့ ဗားရှင်းလေ

~မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ။ ဗဟို တိုက်ပွဲဝင် စင်မြင့်။

ယခင်က ‘ဖရိုဖရဲ’ ပွဲစဉ်အချို့ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အမှတ်များမှာ အခြားသူများထက် အပြတ်အသတ် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် အကဲဆတ်နေပြီး၊ စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းသားများကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ရောပြွမ်းနေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။

“ဟက်... အောက်တန်းကျတဲ့ လှည့်ကွက်တွေက လွဲရင် ဘာမှ မရှိပါဘူး"

သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ နေရာမှနေ၍... သွေးနီရောင် ဓားမကြီးကို လွယ်ထားပြီး အသည်းထိတ်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် လူငယ်လေး တစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လာ၏။ သူကား သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်း ပင်မတပည့်များထဲမှ အတော်ဆုံး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သွေးလက်ဝါး ဟု အမည်ရလေသည် (ထို ကြေးစားတပ်ဖွဲ့နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါ၊ နာမည် တူသွားရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်)။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ အစိုင်အခဲ တစ်ခုပမာပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သူသည် စင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး၊ ဓားမကြီးဖြင့် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နေရာဆီသို့ ညွှန်ပြကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း... တိုက်နိုင်တဲ့သူကော ကျန်သေးရဲ့လား။ ထုံးမှုန့်လောက်ပဲ ပက်တတ်တဲ့ အမှိုက်တွေကို လွှတ်ပြီး အရှက်မခွဲနဲ့တော့နော်။ တကယ် အစွမ်းအစ ရှိရင် တက်လာခဲ့စမ်း။ ဘယ်သူ အစွမ်းထက်လဲ၊ ဘယ်သူ သေမလဲ ဆိုတာကို အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့"

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည့် ဤဟိန်းဟောက်သံက... နေရာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်သွားတော့သည်။

ကစားသမားများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ဇဝေဇဝါ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“ဘုရားရေ..အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် မွန်းစတားကြီး ပါလား။ ငါတို့တော့ နိုင်မယ် မထင်ဘူးနော်"

“ထုံးမှုန့် ပက်တာတောင် သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး”

“ငါတို့ရဲ့ အဆင့်တွေက နိမ့်လွန်းနေသေးတယ်။ သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် သွားကြိတ်လို့ မရဘူးဗျ"

လူအင်အား သုံးပြီး ဆက်သေပေးရမလား ဟု အားလုံး တွေဝေနေကြစဉ်မှာပင်... ဝမ်သဲ့ဖာ

(ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လည်သွားပြီး၊ လူအုပ်၏ အနောက်ဘက်၌ သတိမထားမိအောင် ပုန်းနေသည့် ဆုချင်းကောထံသို့ သူ၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဟေ... ငါတို့ဆီမှာ မဟာဆရာကြီး ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား"

ဝမ်သဲ့ဖာသည် တိုက်ကြီး အသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည့်အလား... ဆုချင်းကောကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်၏။

“ညီမလေး... သွားစမ်း။ ဒီကောင်က အရမ်း မာနကြီးနေတယ်။ သူ့ကို ပညာပေးဖို့ မင်း ကိုယ်တိုင် ထွက်မှ ရတော့မယ်။ ငါတို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အလှတရား... အဲ... မဟုတ်ဘူး... တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို သူ့ကို ပြသလိုက်စမ်းပါ"

“ဟုတ်တယ်ဗျို့။ စီနီယာ အစ်မကြီး ဆု က... ဖရဲသီး ခုတ်တဲ့ နေရာမှာ တကယ့် ဆရာကြီးပဲနော်"

“သွားပါ အစ်မကြီး။ ဒီ နာမည်နီ မွန်းစတားကို ကောင်းကောင်းကြီး ပညာပေးလိုက်စမ်းပါ"

ကစားသမားများမှာ ချက်ချင်းပင် အားပေး ဆူညံလာကြပြီး... ဆုချင်းကောကို စင်မြင့်ထက်သို့ အတင်းအကြပ် တွန်းပို့လိုက်ကြတော့သည်။

ဆုချင်းကောမှာ လုံးဝကို ထုံကျဉ်သွားရရှာ၏။

ငါ့ကို သွားခိုင်းတယ် ဟုတ်လား။ ပြိုင်ဘက်က အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူလေ။ ပြီးတော့ ဒီမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် မွန်းစတားကြီးတွေက ဝိုင်းကြည့်နေကြတာ။ ငါသာ တိုက်လိုက်လို့ ချင်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓားသိုင်း ဖြစ်တဲ့ [ကြာပြာ ဓားသီချင်း] ကိုများ သူတို့ ရိပ်မိသွားကြရင်... ငါတော့ သေချာပေါက် သေပြီပဲပေါ့။

“ဟင့်အင်း... ကျွန်မ မသွား...” ဆုချင်းကောသည် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာလေးဖြင့် ခေါင်းကို အသည်းအသန် ရမ်းလိုက်၏။

“ညီမလေး... နှိမ့်ချ မနေပါနဲ့တော့။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတောင် ကြည့်နေတယ်လေ"

ဝမ်သဲ့ဖာ က စင်မြင့်ထက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဆုချင်းကော မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ... ပြုံးသယောင်ယောင် ရှိနေသော ကျန်းချန်၏ အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းချန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး... သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ အသံဖြင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုလိုက်တော့၏။

“သွားပါ။ မင်း သဘောကျသလို လုပ်လိုက်... ကျန်တာ အကုန်လုံး ငါ တာဝန်ယူတယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆုချင်းကော၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။

ဤဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် ကြည့်ရတာ စိတ်မချရသော်လည်း၊ အရေးကြီးသည့် အချိန်များတွင်တော့ အတော်လေး အားကိုးရသည့် ပုံပါပဲလား။

“ရသလောက်တော့ လုပ်ကြည့်ရမှာပဲ"

ဆုချင်းကောသည် အံကို ကြိတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါတွင် သူမ အနေဖြင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ရှေ့ဆက် တိုးရုံသာ ရှိတော့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမသည် လေတစ်ချက်ကို အဝရှူလိုက်ပြီး၊ ခြေဖျားလေးများကို ညင်သာစွာ ထောက်ကာ... စင်မြင့်ထက်သို့ ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လိုက်၏။

ဖြူလွလွ ဝတ်ရုံလေးနှင့် လွင့်ပျံနေသော ဆံကေသာရှည်များကြားတွင်... သူမသည် သာမန် သံဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ သူမ၏ အေးစက်ပြီး လောကီနှင့် ကင်းကွာနေသည့် အရှိန်အဝါလေးက... ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးကို ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားစေတော့သည်။

“လှလိုက်တဲ့ ကောင်မလေးပါလား"

“ဒီ အရှိန်အဝါက... မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနဲ့ လုံးဝ မတူဘူးနော်။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်က... နတ်မိမယ်လေး တစ်ပါးနဲ့ ပိုတူနေတယ်”

စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေကြတော့၏။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး ကမူ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး... ဆုချင်းကောကို အကဲခတ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လျက် ရက်စက်သော အပြုံး တစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက လူကုန်သွားပြီလား။ ဒီလို နုနယ်တဲ့ မိန်းမပျိုလေးကို သေဖို့ လွှတ်လိုက်တယ် တဲ့လား။ ဒီလောက် လှတဲ့ မျက်နှာလေးကတော့ နှမြောစရာပဲ။ ခဏနေ ငါ့ရဲ့ ဓားမကြီးနဲ့ အပိုင်းပိုင်း အစစ ခုတ်ထစ်လိုက်ရင်... ကြည့်လို့ လှတော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ဆုချင်းကောမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ... အဖြေတစ်ခုကိုသာ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေ၏။

ကြာပြာ ဓားသီချင်းရဲ့ အစကွက်ကို သုံးလို့ မဖြစ်ဘူး... အရမ်း သိသာလွန်းတယ်။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကိုလည်း ဖိသိပ်ထားရမယ်... သေချာပေါက် ဖိသိပ်ထားရမယ်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် လိုအပ်တယ်။ ရက်စက်ရမယ်။ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်လိုမျိုး ဖြစ်ရမယ်။

သူမသည် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတင်းအကြပ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး... မှန်ကန်သော သွေးကြောလမ်းကြောင်းအတိုင်း မသွားစေဘဲ ပြောင်းပြန် လည်ပတ်စေလိုက်ရာ... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာတော့သည်။

“သေစမ်း...”

ဆုချင်းကောသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားကို အရင်ဆုံး ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

မူလက ကျက်သရေရှိပြီး သွက်လက်လှသော ‘ကြာပြာ ဓားသီချင်း’ မှာ... သူမ၏ တမင်တကာ ကမောက်ကမ ပြုလုပ်မှုကြောင့် လုံးဝ ပုံပျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် မည်သည့် ဓားကွက်ကိုမှ မသုံးဘဲ၊ လှပသော ခြေလှမ်းများကိုလည်း မသုံးတော့ချေ။ ထိုအစား သူမသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး... သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး ၏ ခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် အားကုန် ခုတ်ချလိုက်တော့၏။

“သေချင်နေတာပဲ"

သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားမကြီးကို မြှောက်ကာ ခုခံလိုက်သည်။

“ဒေါင်...”

ကျယ်လောင်လှသော အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဆုချင်းကောမှာ လက်များပင် ထုံကျဉ်သွားရသော်လည်း အနောက်သို့ မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် နောက်ပြန်ကန်အားကို အသုံးပြုကာ လေထဲတွင် အရူးမ တစ်ယောက်ပမာ ကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး... ကာကွယ်ရေးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပြိုင်ဘက်၏ နှလုံးဆီသို့ ဓားဖြင့် ထပ်မံ ထိုးစိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ဒါက အကူအညီမဲ့နေသော အခြေအနေတွင် သူမ စဉ်းစားမိခဲ့သည့် ‘ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားသော’ ဓားသိုင်း ဗားရှင်း... ‘အသက်စွန့် ဓားသိုင်း’ ပင် ဖြစ်တော့၏။

ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်က အရမ်း မြန်နေမယ်၊ ငါ အရမ်း ရူးသွပ်နေမယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အကွက်တွေ အကုန်လုံးက တစ်ဖက်လူကို သေစေမယ့် အကွက်တွေချည်းပဲ ဆိုရင်... ငါ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ တူသွားပြီ မဟုတ်လား။

အမှန်တကယ်တော့ ဤနည်းဗျူဟာမှာ... ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ အမြင်တွင်မူ ဟာကွက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ သို့သော် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် အတွက်မူ...

“ကောင်းတယ်ဗျို့"

စင်အောက်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီ ကောင်မလေးက တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲ။ အကွက်တိုင်းက အသေအကြေတွေချည်းပဲ၊ လွတ်လမ်း လုံးဝ မချန်ထားဘူးဗျို့"

“သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်စမ်း (အမှန်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်)... အေးစက်ပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့နေလိုက်တာ... လူသေ တစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသလိုပဲနော်”

“ဒါမှ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ ဟေ့။ ကာကွယ်တာတွေ၊ အကဲစမ်းတာတွေ အကုန်လုံးက အပိုတွေပဲ... သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းက လူသတ်ဖို့ပဲလေ"

စင်မြင့်ထက်တွင်မူ... သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး သည်လည်း ဤ ခွေးရူး တစ်ကောင်ပမာ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံကြောင့် လုံးဝ ဟန်ပျက်သွားရ၏။

ပြိုင်ဘက် အနေဖြင့် ထူးဆန်းသော မှော်ပညာများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူက အစပိုင်းတွင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း... တကယ်တမ်းကျတော့ အနီးကပ် တိုက်ပွဲကို အစပြုလိုက်ပြီး၊ အကွက်တိုင်းမှာလည်း တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အသေအကြေ သတ်မည့် အကွက်များသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

“အရူးမ...”

သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ကာ... ဆုချင်းကောကို အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဆုချင်းကောမှာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်သွားရပြီး၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းလေး တစ်ခု စီးကျလာ၏။ သို့သော် သူမသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ... နာကျင်မှုကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။ (အမှန်တော့ သူမသည် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်နေခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏)။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် သူမ ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုများ၊ ဖရဲသီး အတင်း ခုတ်ခိုင်းခံရသည့် အရှက်တရားများနှင့်... အလိုရှိကြောင်း ကြေညာခံရသည့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ အားလုံးကို သူမ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာမိသည်။

ထို အပျက်သဘောဆောင်သော ခံစားချက်များ အားလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ သံဓားလေးမှာ စူးရှလှသော ဓားမြည်သံ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မူလက သန့်စင်ပြီး လွင့်မျောနေသော ဓားအရှိန်အဝါများမှာ... သူမ၏ မကျေချမ်းမှုများနှင့် ပြောင်းပြန် လည်ပတ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် ညစ်ညမ်းသွားပြီး... မှိုင်းညို့ကာ သေခြင်းတရားကို ကိုယ်စားပြုသော အရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

“ကြာပြာ... လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးခြင်း...” (သူမ ဘာသာ ပေးထားသော အမည် ဖြစ်သည်)

ဆုချင်းကော၏ ဓားချက်မှာ မည်သည့် လှပသော လှုပ်ရှားမှုမှ မပါဝင်တော့ပေ။ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ အလွန် ရက်စက်လှသည်။

မီးခိုးရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး... ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသော ပြတ်သားမှုများနှင့်အတူ သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး ၏ လည်မျိုဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့၏။

သွေးလက်ဝါး ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။ ထိုဓားအတွင်းမှ မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တုန်ခါမှုကိုမှ သူ မခံစားရဘဲ... သန့်စင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များကိုသာ ခံစားနေရတော့၏။

သူ ကြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရှိန်အဝါဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည့် ထိုစက္ကန့်လေး အတွင်းမှာပင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်ချက် နောက်ကျသွားခဲ့ရရှာ၏။

“ဖတ်...”

သံဓားလေးသည် သူ၏ ပခုံးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

သားသတ်သမား သွေးလက်ဝါး မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အနောက်သို့ ယိုင်တိုင်တိုင် ဆုတ်သွားကာ စင်မြင့်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဆုချင်းကောသည် စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟို၌ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံလေးမှာ သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး၊ ဆံပင်ရှည်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့၏။ ဓားကို ကိုင်ထားသော သူမ၏ လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး... သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ခံစားချက်မဲ့ကာ အေးစက်နေလေသည် (အမှန်တော့ သူမ အလွန် ထိတ်လန့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်)။

“ငါ... ငါ နိုင်သွားပြီလား"

သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် လုံးဝ (လုံးဝ) ဗလာကျင်းသွားရ၏။

ထိုစဉ်မှာပင်...၊

“တကယ့်ကို အံ့မခန်း ဓားသိုင်းပါပဲလား”

အဓိက နေရာတွင် ထိုင်နေသော သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် စားပွဲကို ရိုက်ကာ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး... သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်ကြီး လေးစားမှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေတော့သည်။

“ဓားထုတ်လိုက်တာနဲ့ လုံးဝ (လုံးဝ) နောက်မဆုတ်ဘူး... သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေကလည်း တကယ့်ကို ကျောချမ်းစရာပဲ။ ကြည့်ရတာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံ ရပေမယ့်... တကယ်တော့ အဲ့ဒီအထဲမှာ ‘သုတ်သင် ရှင်းလင်းခြင်း’ ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေတာပဲ…"

“ဒီ မိန်းကလေးက မိစ္ဆာစိတ် အလွန် နက်ရှိုင်းတယ်။ လူသတ်တဲ့ နေရာမှာလည်း အလွန် ပြတ်သားတယ်။ တကယ့်ကို မွေးရာပါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ မျိုးစေ့လေးပဲဗျာ"

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျန်းချန်... ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်ကို သွန်သင်ထားတာ တကယ့်ကို ထူးချွန်လွန်းလှပါတယ်"

ဘေးနားရှိ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ဆရာကြီးများကလည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

“ဟုတ်တယ်ဗျ။ ခုနက ဓားချက်ကို ကြည့်ပြီး... ငါတောင် ကျောထဲ စိမ့်သွားတယ်ဗျို့"

“ဒီ မိန်းကလေးကတော့ အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ကြီးကျယ်တဲ့ နေရာ တစ်ခုကို ရောက်မှာပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်း လောကကို တုန်လှုပ်စေမယ့် မိစ္ဆာမကြီး တစ်ယောက် သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာဗျို့"

ဤ ‘ချီးကျူးစကား’ များကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆုချင်းကောမှာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်က ဓားသိုင်းကို သုံးခဲ့တာလေ။ အားထည့်တဲ့ ပုံစံလေး နည်းနည်း ပြောင်းလိုက်ရုံလေးပါ။ အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ‘သုတ်သင် ရှင်းလင်းခြင်း ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်’ ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ‘မိစ္ဆာမကြီး’ ဖြစ်သွားရတာလဲ။

သူမသည် စင်အောက်ရှိ ကစားသမားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ကစားသမားများမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“မဟာဆရာကြီး... အရမ်း မိုက်တယ်ဗျို့။ အဲ့ဒါမှ အဆင့်မြင့် ကစားကွက် အစစ်ဟေ့"

“တွေ့တယ် မဟုတ်လား... အဲ့ဒါကိုမှ သွေးနည်းနည်းလေးနဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန် လှန်ပစ်လိုက်တာ လို့ ခေါ်တာလေ"

“နောက်ဆိုရင် ဘယ်ကောင်က ကျုပ်တို့ရဲ့ မဟာဆရာကြီးကို အလှပြ အရုပ်လေးပါလို့ ပြောရဲသေးလဲ။ သူက တကယ့်ကို ရူးသွပ်နေတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားကြီးပဲဗျို့"

အားကျလေးစားနေကြသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း... ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများက သူမ၏ ‘မိစ္ဆာ သဘာဝ’ ကို အတည်ပြုပေးနေကြသည်ကို နားထောင်ရင်း...

သူမ၏ လက်ထဲမှ သံဓားလေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ “ခလွမ်” ခနဲ ကျကျသွားရှာ၏။

သူမသည် ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး... ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မကျနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

ပြီးသွားပြီ။

ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို ရှင်းပြလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ငါ... ဆုချင်းကော... တစ်သက်လုံး ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်စွာ နေထိုင်လာခဲ့တာ... ဒီနေ့တော့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ လုံးဝ (လုံးဝ) နာမည်ကြီးသွားခဲ့ပြီပဲဟယ်…

အခန်း (၁၅၆) - အရေးပေါ် အခြေအနေ.. ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် မဟာမိတ်တပ်ကြီး၏ ဝိုင်းဝန်း နှိမ်နင်းမှုကြီး

~နေဝင်ရီသရော အချိန်။ အရိုးသင်္ချိုင်း ချောက်ကမ်းပါး။

မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ ကျင်းပရာ နေရာ၌ ဖြစ်၏။

ဆုချင်းကောသည် လက်ထဲမှ သံဓားလေးကိုပင် မနည်း ကိုင်ထားရလျက်... စင်မြင့်ပေါ်မှ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အားကျလေးစားနေသော အကြည့်များဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး... အသည်းထိတ်ဖွယ် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်အိုကြီး အချို့ပင်လျှင် သူမအနားသို့ တိုးလာကာ၊ ဝါကျင့်ကျင့် သွားကြီးများကို ဖော်ပြလျက် လူကြီးသူမ တစ်ယောက်ပမာ သဘောကောင်းသည့် အပြုံးမျိုးဖြင့် ချီးကျူးစကားများ ဆိုလာကြတော့၏။

“ကောင်မလေး... မဆိုးဘူးပဲ။ ခုနက ဓားချက်ထဲက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေက... ငါ့ကိုတောင် လန့်သွားစေတယ်"

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ကတော့ မျိုးဆက်သစ်ကောင်း ရသွားပြီဗျို့။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကျန်းချန်... ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်က တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ကြီးကျယ်တဲ့ နေရာ တစ်ခုကို သေချာပေါက် ရောက်မှာပဲဗျ"

အဓိက နေရာတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းချန်သည် သေရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားလျက်... ပတ်ဝန်းကျင်မှ ချီးကျူးစကားများကို ကြားရသောအခါ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး ဘာမှ ဝင်မပြောဘဲ၊ ခန့်မှန်းရခက်လှသော ဟန်ပန်ကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အလယ်တွင် ညပ်နေသော ဆုချင်းကောမှာမူ... လူမရှိသော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပြေးသွားပြီး အားရပါးရ ငိုချပစ်လိုက်ချင်စိတ်များသာ ပြည့်နှက်နေတော့၏။

သာမန်အချိန်များတွင် လူတိုင်း သတ်ပစ်ချင်နေကြသည့် ဤမိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးများသည်... ယခုအခါ သူမကို သမီး တစ်ယောက်လို ဂရုတစိုက် ဆက်ဆံနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမမှာ လုံးဝ (လုံးဝ) ရူးသွပ်သွားတော့မည့်အလား ခံစားနေရ၏။

“ပြီးသွားပြီ... ငါ တကယ် ရှင်းပြလို့ မရတော့ဘူးပဲ...”

သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် သွေးခြောက်သွေ့ အရှင်က သေရည်ခွက်ကို မြှောက်ကာ... ညစာစားပွဲ စတင်ကြောင်းနှင့် အားလုံး အတူတကွ ‘သွေးသေရည်’ များကို သောက်သုံးကြရန် ကြေညာတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင်...

“ဝုန်း... ရွှမ်း...”

မည်သည့် ကြိုတင် အသိပေးချက်မှ မရှိဘဲ... အရိုးများ ပြည့်နှက်နေသော ချောက်ကမ်းပါး၏ မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ယံထက်ဝယ် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ မဟုတ်ဘဲ... ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်လှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ ထိုအလင်းတန်းမှာ ချွန်ထက်လှသော ဓားတစ်လက်ပမာ... ချောက်ကမ်းပါးကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဖုံးလွှမ်းထားသော မှိုင်းညို့နေသည့် အငွေ့အသက်များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုးဖောက် ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှသော ဓားပျံများ၊ မှော်လေလှေကြီးများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ... ကောင်းကင်ဘုံမှ စစ်တပ်ကြီး ဆင်းသက်လာသည့်အလား တိမ်တိုက်များအထက်၌ သိပ်သည်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကြလေတော့၏။

အသက်ရှူကျပ်မတတ် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်ဖိအားကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး... ကွင်းပြင် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင် အများစုကို ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။

“ဟို... ဟိုဟာက...”

သေရည် သောက်နေကြသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ နေရာမှာတင် တောင့်ခဲသွားကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာထားများလည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ကောင်းကင်ယံထက်ဝယ်... အလံများ တဟူးဟူး လွင့်ပျံနေတော့သည်။

အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမ ရွှေရောင် လေလှေကြီး တစ်စင်းပေါ်တွင်မူ... အပြာရောင် နေမင်းကြီးကို ထိုးရှယ်ထားသော ဧရာမ အလံကြီး တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထား၏။ ၎င်းမှာ... ချင်းယန်ဂိုဏ်း ၏ အမှတ်တံဆိပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း... ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်၌ နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဖြောင့်မတ်သည့် လမ်းစဉ်မှ ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်း၏ အလံများ ဖြစ်သည့်... ‘လျိုယွင် (တိမ်လွင့်) တောင်ကြား’၊ ‘ကျင်းကန်း (စိန်) ဂိုဏ်း’ နှင့် ‘ပန်းတစ်ရာ နန်းတော်’ စသည်တို့လည်း စုဝေးနေကြ၏။

ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် မဟာမိတ်တပ်ကြီး ပါလား၊ အင်အား အပြည့် သုံးပြီး လာကြတာပဲဟေ့။

လေလှေကြီး၏ ဦးပိုင်းတွင်မူ... ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူများနှင့် သက်တန့် တစ်တန်းပမာ တောက်ပလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ပညာရှင်... ချင်းယန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ရွှမ် အရှင်သည် ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ အောက်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာများကို လျှပ်စီးပမာ စူးရှလှသော အကြည့်များဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ချဲ့ထွင်ထားသော သူ၏ အသံမှာ... မိုးခြိမ်းသံပမာ ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။

“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ... မင်းတို့က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အကုသိုလ်တွေကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့... ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်က ဂိုဏ်း (၆) ဂိုဏ်း ပူးပေါင်းပြီး... ကောင်းကင်ဘုံ ကိုယ်စား မင်းတို့ရဲ့ မိစ္ဆာဂူကြီးကို သုတ်သင် ရှင်းလင်းပစ်မယ်"

“သနားညှာတာစရာ မလိုဘဲ... အကုန် သတ်ပစ်ကြစမ်း"

‘သတ်ပစ်’ ဟူသော နောက်ဆုံး စကားလုံး အဆုံးတွင်... ကောင်းကင်ယံ၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားပျံများ မြည်ဟည်းသွားပြီး... မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှသော မှော်ပညာများမှာလည်း စတင် စုစည်းလာကြကာ... ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော တိုက်ခိုက်မှုကြီး တစ်ခု အစပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကွင်းပြင် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားကြတော့၏။

“ချင်းယန်ဂိုဏ်းပဲဗျို့။ အဲ့ဒါ ဟို သရဲအိုကြီး ချင်ရွှမ် ပဲ"

“ဘုရားရေ..သတင်းက ဘယ်လိုလုပ် ပေါက်ကြားသွားတာလဲ။ ငါတို့ ဒီနေ့ တွေ့ဆုံပွဲ လုပ်မယ်ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်လို သိသွားတာလဲဗျာ"

“စကားများမနေနဲ့တော့။ ခံစစ်ပြင်ကြစမ်း... မြန်မြန်"

သွေးခြောက်သွေ့ အရှင်၏ မျက်နှာမှာလည်း သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း... အစောပိုင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ချင်းယန်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ဧရာမ အင်အားစုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေမိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဘက်တွင်မူ...

ကစားသမားများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လုံးဝ (လုံးဝ) ခြားနားနေသည်။

ကောင်းကင်ယံ အပြည့် ထွက်ပေါ်လာသော ဓားပျံများနှင့် CG အန်နီမေးရှင်းများတွင်သာ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် မြင်ကွင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... သူတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ...

“အမေးဇင်းဟေး...”

တစ်ခဲနက် အံ့သြအော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ဝမ်သဲ့ဖာ သည် လက်ထဲမှ ဖရဲသီးခွံကိုပင် လွှတ်ချလိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင် လေလှေကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆိုလိုက်၏။

“ဒီ အထူးပြုလုပ်ချက်တွေ၊ ဒီ ရုပ်ထွက်တွေ၊ ဒီလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အတိုင်းအတာကြီး... ဒါဟာ သေချာပေါက် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ပွဲတော်ကြီးပဲဟေ့"

“ညီအစ်ကိုတို့... ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း။ အကုန်လုံးက နာမည်နီတွေချည်းပဲဗျို့။ တကယ့် နာမည်နီ အစစ်တွေဟေ့"

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ “ဒီ တွေ့ဆုံပွဲက ဒီလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်သားပဲဗျာ။ ဒါကမှ ပွဲကြမ်း အစစ်ပဲ"

“အင်အားစုချင်း တိုက်ပွဲဗျို့... ဒါ တရားဝင် အင်အားစုချင်း တိုက်ပွဲကြီးပဲဟေ့"

ဝါရင့် ကစားသမား အယောက် တစ်ရာကျော်နှင့် လူသစ် ရာပေါင်းများစွာမှာ... ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲဝင် မုဒ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

သူတို့ထံတွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ... ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်မှ ထိုဆရာကြီးများကို သွားရောက် အကဲစမ်းကြည့်ရန် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤစိတ်လှုပ်ရှားနေသော အရူးအုပ်စုကြီး အလယ်တွင်မူ...

လူတစ်ယောက်ကတော့ ရေခဲလိုဏ်ဂူကြီး ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရရှာ၏။

ဆုချင်းကောသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော လေလှေကြီးနှင့်၊ ဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေသည့် တည်ကြည်လေးနက်လှသော အဘိုးအိုကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေမိတော့သည်။

“အရှင်..."

ထိုသူမှာ သူမ၏ ကျေးဇူးရှင် ဆရာ... ချင်ရွှမ် အရှင် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ချင်ရွှမ် အရှင်၏ အနောက်တွင်မူ သူမကို အလိုလိုက်ကာ ပညာသင်ပေးခဲ့သော အကြီးအကဲ၊ သူမကို ဓားသိုင်း သင်ပေးလေ့ရှိသော အကြီးအကဲနှင့်... သူမနှင့် ရင်းနှီးလှသော စီနီယာ အစ်ကိုကြီးများနှင့် အစ်မကြီးများ...

အားလုံး ရောက်လာကြပြီပဲ။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို သုတ်သင်ဖို့ အတွက်... ဂိုဏ်းရဲ့ အရှက်ကို ဆေးကြောဖို့ အတွက်... သူတို့ ရောက်လာကြပြီလေ။

ဆုချင်းကောသည် သူမ မသေသေးကြောင်းနှင့် သူမက သူလျှို တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမိ၏။

သို့သော် သူမ စကားပင် မပြောနိုင်သေးမီမှာပင်...

ကောင်းကင်ယံရှိ ချင်ရွှမ် အရှင်၏ စူးရှလှသော အကြည့်များမှာ... သွေးများ စွန်းထင်းနေသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းကာ၊ ယခုလေးတင် ‘မိစ္ဆာ ဓားသိုင်း’ ကို ပြသထားခဲ့ပြီး၊ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အလယ်၌ ရပ်နေသော သူမထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားစိတ်များ အနည်းငယ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း... ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များက ပိုမို ကြီးမားနေ၏။

“ဆုချင်းကော... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ မိန်းမယုတ်။ မင်း တကယ်ပဲ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲကို ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီပဲ"

“ဒီနေ့... ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ ဂိုဏ်းရဲ့ အရှက်ကို ဆေးကြောပစ်မယ်"

စကားအဆုံးတွင် ချင်ရွှမ် အရှင်က ကြာပွတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ရွှေရောင် မိုးကြိုးသွား တစ်ခုမှာ ဆုချင်းကောထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပစ်ချလာတော့၏။

“မလုပ်ပါနဲ့ အရှင်... ကျွန်မ ရှင်းပြပါရစေဦးရှင်" ဆုချင်းကောမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရှာသည်။

သို့သော်လည်း နားကွဲမတတ် မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုက်ခိုက်သံများ ကြားတွင်... သူမ၏ အသံလေးမှာ အလွန်ပင် တိုးညှင်းလွန်းနေတော့၏။

မိုးကြိုးသွားမှာ သူမကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်...

ရုတ်တရက်...

လူရိပ်အချို့က သူမ၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်လာကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြ၏။

“ညီမလေးကို ကာကွယ်ကြစမ်း"

“ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ကြီးက ငါတို့ရဲ့ အန်ပီစီ လေးကို အသတ်မခံရစေနဲ့"

ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း က ဧရာမ အိုးမည်းကြီးကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ ဝမ်သဲ့ဖာ က သံမဏိ ဒိုင်းကာကြီးကို မကာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ခွန်အားလိုင်း ကစားသမား အချို့မှာလည်း လူသား ပိရမစ်ကြီး တစ်ခုပမာ ဆုချင်းကော၏ အပေါ်သို့ အထပ်ထပ် အုပ်မိုးလိုက်ကြတော့၏။

“ဝုန်း...”

မိုးကြိုး ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကစားသမားများ၏ ကာကွယ်ရေးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားပြီး... အချို့မှာ မည်းနက် တူးခြစ်သွားကာ အသက်သွေးကြောတန်းများပင် ကုန်မလို ဖြစ်သွားကြသော်လည်း... အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့ကြ၏။

“အဟွတ်... အဟွတ်... ဒီ ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ကြီးက ထိခိုက်မှု အား တော်တော် ပြင်းတာပဲဗျာ...”

ဝမ်သဲ့ဖာ က အမည်းရောင် မီးခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး... အနောက်သို့ လှည့်ကာ ဆုချင်းကောကို ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ညီမလေး... မကြောက်နဲ့နော်။ ငါတို့ ရှိသေးတယ်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက လူကို လာထိချင်ရင်... ငါတို့ရဲ့ ဂေါ်ပြားတွေက ခွင့်ပြုမပြု အရင် မေးရလိမ့်မယ်ဟေ့"

ကစားသမားများ သာမက...၊ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများနှင့် ဘေးနားရှိ အခြားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်တရာ ‘ကြည်နူး’ သွားကြရ၏။

“ကောင်းတယ်ဗျို့။ တကယ့်ကို သစ္စာရှိတဲ့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းပဲဗျာ"

သွေးခြောက်သွေ့ အရှင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် ကောင်တွေ... ကိုယ့်တပည့်ကိုတောင် မချမ်းသာပေးဘူးပဲ။ ဒါနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကမှ တကယ့်ကို ဖြောင့်မတ်သေးတယ်ဟေ့"

“တာအိုရောင်းရင်းတို့... အဲ့ဒီ ကောင်မလေးက ငါတို့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ရှားပါး ပါရမီရှင်လေးပဲ။ သူ့ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ ကောင်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာ အသေခံလို့ လုံးဝ (လုံးဝ) မဖြစ်ဘူးနော်"

“အဲ့ဒီ ကောင်မလေးကို ကာကွယ်ကြစမ်း။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ကြ"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ယခင်က တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဖြစ်နေခဲ့ကြသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှာ ရန်သူကို မုန်းတီးသည့် စိတ်ဖြင့် အတူတကွ ပူးပေါင်းသွားကြလေတော့သည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ မှော်ရတနာ မျိုးစုံ၊ တိမ်မည်းများနှင့် သွေးမိစ္ဆာ စွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်သို့တိုင် ထိုးတက်သွားပြီး... ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် မဟာမိတ်တပ်ကြီး၏ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ဆုချင်းကောသည် လူအုပ်၏ အလယ်ဗဟို၌ ရပ်နေသည်။

သူမကို အသေအလဲ ကာကွယ်ပေးနေကြသော ‘မိစ္ဆာ’ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးများကို သူမ မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

ထို့ပြင်၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ပါရမီရှင်လေးကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆိုပြီး အော်ဟစ်နေကြသော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီး တွေကိုလည်း သူမ ဝေ့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက်... ကောင်းကင်ယံမှာ မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့နေပြီး သူမကို သတ်ပစ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသော ... သူမ၏ ကျေးဇူးရှင် ဆရာ ကိုလည်း သူမ လှမ်းကြည့်လိုက်မိတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... လောကကြီး တစ်ခုလုံး ဇောက်ထိုး ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပြီဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် က သူမကို သတ်ချင်နေပြီး... မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကတော့ သူမကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်လား။

ဆုချင်းကော၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်ကလေးမှာ တုန်ယင်လာပြီး၊ မျက်ရည်များကြောင့် သူမ၏ အမြင်အာရုံများပင် မှုန်ဝါးလာတော့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း... သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးခဲ့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုများနှင့် အထီးကျန်မှုများ အလုံးအရင်းနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ငါ... ဘယ်သူ့ဘက်က ကူတိုက်ပေးရမှာလဲ။

ဒါမှမဟုတ်... အခု ငါက ဘယ်ဘက်က လူ ဖြစ်နေပြီလဲ...

စင်မြင့်ထက်တွင်မူ ကျန်းချန်သည် ဤ ဇာတ်ကွက်ဆန်လှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်း သဲ့သဲ့ ချလိုက်၏။

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး... ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ (လုံးဝ) ဖိသိပ်မထားတော့ဘဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ... အောက်ဘက်ရှိ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသော အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားစေတော့သည်။

“ရောက်လာမှတော့လည်း... ပြန်မသွားကြနဲ့တော့လေ"

ကျန်းချန်၏ အသံမှာ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ချင်ရွှမ် အရှင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွား၏။

“ချင်းယန်ဂိုဏ်း တဲ့လား။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် မဟာမိတ်တပ် တဲ့လား

“ငါ့အမြင်မှာတော့... မင်းတို့က ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးဖို့ ရောက်လာတဲ့ အတွေ့အကြုံ အမှတ်တွေ သက်သက်ပါပဲကွာ"

သူက လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... သူ၏ အနောက်ရှိ ခန်းမဆောင် အရိပ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ချောင်းမြောင်းနေခဲ့ကြသော ကစားသမားသစ် သုံးထောင်မှာ... နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြတော့၏။

“အဖွဲ့အစည်းကြီး အတွက်... အဲ... မဟုတ်ဘူး... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကြီး အတွက်...တိုက်ကြဟေး"

---

[t.n- CG အန်နီမေးရှင်း : ကွန်ပျူတာဖြင့် ဖန်တီးထားသော အလွန် သဘာဝကျပြီး လှပသော ရုပ်ထွက်များ ဖြစ်ပါသည်။]