အခန်း (၁၆၀-၁၆၂)

အခန်း (၁၆၀) - လောကကြီးမှာ မင်းကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ.. မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း

~ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ၊ ချန်ဝူတောင်တန်း တစ်ဝိုက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံးမှာ ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ နှင့် ပတ်သက်သော တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောလာဟလကြီး တစ်ခုသည်... ဂိုဏ်းအသီးသီး၊ ဈေးကွက်များနှင့် လူ့ပြည်ရှိ တိုင်းပြည်များအထိပင် လေပြင်းအလျင် ရိုက်ခတ်သွားတော့၏။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် ကောလဟာလများ၏ အဓိက ဇာတ်လိုက်မှာ... ဝါရင့် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးများ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ယခင်က နာမည်ပင် မကြားဖူးခဲ့သော ဂိုဏ်းငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်သည့် ‘ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း’ ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

(လျိုယွင် ဈေးကွက်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်)

“ဟေ့ကောင်တွေ... ကြားပြီးကြပြီလား။ မိစ္ဆာ တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲမှာလေ... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းကြီး ငါးဂိုဏ်းရဲ့ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို အမွှေးတစ်ပင်တောင် အကျွတ်မခံဘဲ ပြန်ရိုက်ချလိုက်တယ်တဲ့ကွ"

“အဲ့ဒါတင် ဘယ်ကမလဲ။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် မဟာမိတ်တပ်ကြီးကိုတောင် ပြောင်သလင်းခါအောင် လုယက်သွားသေးတာတဲ့ဗျို့။ ချင်ရွှမ် အရှင် ဆိုရင် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးတောင် မနည်း ဆွဲပြေးလာရတယ် ဆိုပဲ"

“သောက်ရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းချန် ဆိုတာ... ရှေးခေတ်က မိစ္ဆာသခင်ကြီး ဝင်စားတာတဲ့ဟေ့။ သူ့လက်အောက်မှာ မသေနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည် သုံးထောင် ရှိပြီး၊ သူတို့ ဖြတ်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ဘာတစ်ခုမှ မကျန်အောင် သုတ်သင်သွားတတ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်ဗျို့"

(ချင်းယန်ဂိုဏ်း၊ အတွင်းစည်း)

လေထုမှာ အသက်ရှူကျပ်မတတ် လေးလံနေ၏။ တပည့်များ အားလုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကိုပင် အနိုင်ယူသွားခဲ့သော ထို ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းအကြောင်းကို တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

“စီနီယာ အစ်ကိုကြီး... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလားဗျ"

“ရှူး... တိုးတိုး။ အရမ်း မပြောနဲ့။ ငါ ကြားတာတော့ သူတို့ဆီမှာ လူတွေကို သတိမထားမိဘဲ ကခုန်လာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာပညာ တစ်ခု ရှိတယ်တဲ့။ ပြီးရင် အသက်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူသွားတာဟေ့။ နောက်ဆိုရင် အပြင်မှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေနဲ့ တွေ့ရင်... သူတို့ မျက်လုံးကို လုံးဝ (လုံးဝ) သွားမကြည့်မိစေနဲ့နော်"

(သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ ပင်မ ဌာနချုပ်)

သွေးခြောက်သွေ့ အရှင် သည် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းထံမှ သူ ဝယ်ယူလာခဲ့သော ‘အုတ်ခဲ’ (အမှန်တော့ သာမန် အုတ်ခဲတစ်လုံးသာ ဖြစ်သည်) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ... အထင်ကြီး လေးစားမှုများ အပြည့်ပါဝင်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ တပည့်များကို ဆုံးမနေ၏။

“သူတို့ကို ကြည့်စမ်း။ ဒါကမှ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် အစစ်ကွ။ အရှင်းလင်းဆုံး လက်နက်တွေကို သုံးပြီး အကြမ်းတမ်းဆုံး အာနိသင် ရအောင် လုပ်ပြသွားတာပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အကုန်လုံး... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကို စံနမူနာ ယူရမယ်။ ရက်စက်ရုံတင် မကဘူး... အောက်တန်းလည်း ကျရမယ်ဟေ့"

---

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း။ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌၊

ကျန်းချန် သည် စနစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ ခုန်တက်နေသော ဂုဏ်သတင်း အမှတ်များကို ကြည့်ရင်း... သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေရသည်။

(လက်ရှိ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်း - နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခြင်း)

(ရရှိသော အထူး ဘွဲ့အမည် - မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင် (တပ်ဆင်ထားပါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။))

(ကျင့်ကြံသူများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်၊ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ မုန်းတီးမှု ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်။)

(စနစ်၏ မှတ်ချက် - သင်သည် ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ သင့်ကို သတ်ချင်သူများ ဖြစ်စေ၊ သင့်ထံတွင် တပည့်ခံချင်သူများ ဖြစ်စေ... အားလုံး သင့်ဆီသို့ လာနေကြပါပြီ။)

“မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တဲ့လားကွာ...”

ကျန်းချန် က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

“ငါက အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံချင်လို့ပါ ဆိုနေမှ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ"

“ဒီလူတွေကလည်း...”

သူသည် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ကွင်းပြင်ကျယ်၌ ကစားသမား သုံးထောင်ကျော်မှာ ခမ်းနားလှသော ‘အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲ’ ကြီးကို ဆင်နွှဲနေကြ၏။

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် လုယူလာခဲ့သော ဓားပျံ အချို့ကို ထမ်းလျက် လူသစ်လေးများကို ‘ဓားပြတိုက်နည်း လျှို့ဝှက်ချက်’ များ သင်ကြားပေးနေလေသည်။

ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း ကမူ လူတစ်အုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ... ယခုလေးတင် သူတို့ လုယူလာခဲ့သော သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တိုင်လုံးကြီးကို ဂိုဏ်း၏ အလံတိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားနေတော့၏။ ကျောက်ကပ်ကြော် သည်လည်း လုယူလာသော ဆေးဖိုကြီး တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ အိုးပူဟင်းလျာ ချက်ပြုတ်နေပြီး... အမွှေးနံ့များမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အထိ လွင့်ပျံနေသည်။

ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ရလာမှန်း မသိသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံလေးကို ဆင်မြန်းထားသည့် ဆုချင်းကော ပင်လျှင်... လက်ထဲတွင် ပေသီး တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ကစားသမားများ လုယူလာသော ပစ္စည်းများကို စာရင်း တွက်ပေးနေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်သော အပြုံးလေးက... “နင်တို့ အစွမ်းပြနေတာကို ငါ တိတ်တိတ်လေးပဲ ထိုင်ကြည့်နေတော့မယ်” ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ဆောင်နေတော့၏ (သေချာသည်မှာ သူမသည် ဤအုပ်စုနှင့် အပြည့်အဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ)။

ပူပင်သောက ကင်းမဲ့ပြီး ပျော်ရွှင်နေကြသော ဤတပည့်များကို ကြည့်ရင်း...

‘မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်’ ဆိုသည့် ဘွဲ့အမည်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကျန်းချန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ဖြောင့်မတ်တာဖြစ်ဖြစ်၊ ယုတ်မာတာဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ။

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

‘ဒီ အရူးအုပ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး... ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လောကကြီးထဲမှာ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရုံတင် မကဘူး... ဒီလောက်တောင် သက်တောင့်သက်သာ နေနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာကမှ တကယ့် ခေါင်းဆောင်ကောင်း အစစ်ပဲလေ’

‘သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့တော့... ငါတို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ကြီးက လုံးဝ (လုံးဝ) ပြိုကျလာမှာ မဟုတ်ဘူး’

သူသည် ထိုအတွေးနှင့်အတူ.. မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင် အဝင်ဝသို့ လျှောက်သွားကာ... အဝေးရှိ တန်းစီနေသော တောင်တန်းကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရည်မှန်းချက် အသစ်များ တောက်ပလာတော့သည်။

မိစ္ဆာ တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲ ဆိုသည်မှာ အစပျိုးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ကစားသမားများ၏ အင်အား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ... ချန်ဝူတောင်တန်း ဆိုသည့် ရေကန်ငယ်လေးမှာ ဤ နဂါးများကို (ပြဿနာကောင်များကို) ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် သေးငယ်လွန်းနေပြီ မဟုတ်ပါလော။

(စနစ်... စတုတ္ထအဆင့် ခွင့်ပြုချက်တွေကို ဖွင့်လိုက်စမ်း။)

ကျန်းချန် သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

(အချက်ပေးသံ။ ပိုင်ရှင်သည် ‘ဒေသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးခြင်း’ အောင်မြင်မှုကို ပြီးမြောက်သွားကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။)

(ဂိုဏ်း စနစ် ဗားရှင်း ၄.၀ ကို ကြိုတင် ထည့်သွင်းနေပါသည်...)

(မြေပုံ အချက်အလက် အသစ်များကို ပေါင်းစပ်နေပါသည် - အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီး၊ အရှေ့ပင်လယ် ကျွန်းစုများ၊ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက် နယ်မြေ...)

(လုပ်ဆောင်ချက် အသစ် ကြိုတင် မိတ်ဆက် - ဓားပျံ စီးနင်းခြင်း (အန်ပီစီ အားလုံးအတွက်)၊ အကြီးစား လျှို့ဝှက် တိုက်ခိုက်ရေး အခင်းအကျင်း၊ ဆာဗာဖြတ်ကျော် (နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်) စစ်ဆင်ရေး...)

ဇာတ်လမ်း အခန်းကဏ္ဍ အသစ်တစ်ခု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၆၁) - ဗားရှင်းအသစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း.. ဘိုးဘေးကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်

~နံနက်ခင်း အချိန်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ပင်မတောင်ထိပ်၌ ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သော မိစ္ဆာပေါင်း တစ်သောင်း တွေ့ဆုံပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသည်မှာ ခုနစ်ရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခုနစ်ရက်လုံးလုံး ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးကို ပိတ်ထားခဲ့ပြီး... ဆာဗာတစ်ခုလုံးကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ပိတ်ချထားခဲ့၏။ ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းချန် က... ‘ဂိုဏ်းစနစ် ကြီးမားသော ဗားရှင်း ၄.၀ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်မည်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းပြီး၊ စည်းမျဉ်းများကို အသစ်ပြန်လည် ရေးဆွဲမည်’ ဟု ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်... ခန်းမဆောင်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ လျှို့ဝှက် အခန်းတစ်ခန်း အတွင်း၌ ၊

ကျန်းချန် သည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။ သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌... ကျင့်ကြံခြင်း လောက၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ရေးထိုးခံရလောက်မည့် အသည်းထိတ်ဖွယ် အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတော့၏။

(အချက်ပေးသံ။ ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်း (ဂုဏ်သိက္ခာ / နာမည်ဆိုး) များကို တွက်ချက်နေပါသည်။ လက်ရှိ ဂုဏ်သတင်း အဆင့် - နာမည်ကျော်ကြားခြင်း။)

(အချက်ပေးသံ။ ‘မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်’ ဘွဲ့အမည် ဆုလာဘ် စတင် အလုပ်လုပ်ပါပြီ။ ပိုင်နက် နယ်မြေ၏ ကံကြမ္မာ အကျိုးပေး ဆုလာဘ် စတင် အလုပ်လုပ်ပါပြီ။)

(အချက်ပေးသံ။ စနစ် ဗားရှင်း ၄.၀ ကို ထည့်သွင်းပြီးပါပြီ။ ပိုင်ရှင်၏ အခွင့်အရေးများ ပွင့်သွားပါပြီ။)

(ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုများကို ထပ်တူ ပြုလုပ်နေပါသည်...)

“ဝုန်း...”

အရင်ကထက် အဆပေါင်း ရာချီ ပိုမို ကြီးမားလှသော ရွှေရောင် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုသည်... မည်သည့် ကြိုတင် အသိပေးချက်မှ မရှိဘဲ လေဟာနယ် အတွင်းမှနေ၍ ကျန်းချန်၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ စွမ်းအင် သက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ... ကစားသမား သုံးထောင်ကျော်က နေ့ရောညပါ တာဝန်များကို ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ကာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ‘မူလကပ်ဘေး စွမ်းအင်’ များပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကျန်းချန်၏ ကိုယ်တွင်းရှိ... မူလက ပြီးပြည့်စုံပြီး အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေသော ရွှေအမြုတေမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

“ဂျွတ်...”

သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ် အတွင်း၌ ကြည်လင်သော အက်ကွဲသံလေး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရွှေအမြုတေမှာ ကွဲအက်သွားသော်လည်း... မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်စက်မျှ အပြင်သို့ လွင့်စင်မသွားဘဲ၊ အတွင်းသို့သာ ပြိုကျသွား၏။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အလယ်တွင်... တစ်လက်မခန့်သာ အရွယ်အစားရှိပြီး၊ ဖန်သားပမာ ကြည်လင်နေသည့် ၊ လူရိပ်သေးသေးလေး (မူလဝိဉာဉ်) တစ်ခု။

ကျန်းချန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော မျက်နှာပေါက် ရှိသည့်... ထိုလူရိပ်သေးသေးလေးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လာတော့သည်။

မူလဝိဉာဉ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ဒါက အစပျိုးခြင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။ ထို ဧရာမ စွမ်းအင်ကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက် စီးဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

မူလဝိဉာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်... ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီ။ မူလဝိဉာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်... ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီ။ မူလဝိဉာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်... ကျော်ဖြတ်လေပြီ။

မူလဝိဉာဉ်လေးမှာ သုံးလက်မ အရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာပြီး၊ လေဟာနယ်ကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့် စည်းမျဉ်း စွမ်းအားများက သူ့ပတ်ပတ်လည်ကို ရစ်သိုင်းလာသည့် အချိန်ကျမှသာ... စွမ်းအင် စီးဝင်မှုများ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

(ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်။ သင့်ရဲ့ ..ကျင့်စဉ်မှာ ကြီးမားလှတဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ရရှိသွားပါပြီ။ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားပါပြီ။)

(ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုပါတော့တယ်။)

“ဝုန်း...”

ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဖိနှိပ် ချေမွပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်... ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုသည် ကျန်းချန်ကို ဗဟိုပြု၍ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။ ဆူနာမီ လှိုင်းတံပိုးကြီး တစ်ခုပမာ... ချန်ဝူတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ ပိုမို ဝေးကွာလှသော ဒေသများဆီသို့တိုင်အောင် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

---

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ကွင်းပြင်ကျယ်၌ ၊

ထိုအချိန်တွင် ကစားသမား သုံးထောင်ကျော်မှာ ဂိမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်၏။ ခုနစ်ရက်ကြာ ‘ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု’ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်... သူတို့၏ အန်ပီစီ အချက်အလက်များမှာ ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်တရာ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ရှေ့တန်းမှ ထိပ်တန်း ကစားသမားများ ဖြစ်ကြသည့်... ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက်၊ ဝမ်သဲ့ဖာ၊ ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း နှင့် အခြားသူများ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ အနှစ်သာရများမှာ... လုံးဝ (လုံးဝ) အဆင့်အတန်း တစ်ခု ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“ဟားဟားဟား... ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်နိုင်သွားပြီဟေ့"

ဝမ်သဲ့ဖာ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားဖြစ်သော စုတ်ပြတ်နေသည့် သံမဏိ ချပ်ဝတ်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း... ယခုအခါတွင် သူသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်အလင်းတန်း တိမ်တိုက်လေး တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မြေပြင်မှ ထက်ဝက်ခန့် လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောနေတော့၏။

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်၏ အမှတ်အသား... ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပျံသန်းခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

“ငါလည်း ရသွားပြီ"

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ... ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော နဂါးဟိန်းသံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ဓားကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း... သုံးပေခန့် ရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒါ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေလားဗျာ။ အခုဆိုရင် အရင်တုန်းက ငါမျိုး ဆယ်ယောက်လောက်ကို တစ်ယောက်တည်း အေးဆေး ကြိတ်လို့ ရသွားပြီဟေ့"

သူတို့အပြင်... ကျောက်ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ ကစားသမား အများစုမှာလည်း ချီစုစည်းမှု အဆင့် (၇) နှင့် အထက်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ကာ... ဂေါ်ပြားများဖြင့် အချင်းချင်း ရိုက်နှက်နေရသော လူသစ်လေး ဘဝကို လုံးဝ (လုံးဝ) နှုတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

“ဘုရားရေ..ဆရာကြီးတွေ အကုန်လုံး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပြီးသွားကြပြီလား။ တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲဟေ့"

“ငါလည်း နီးနေပြီ... နီးနေပြီ။ နောက်ထပ် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးပဲ လိုတော့တာဟေး”

ကစားသမားများမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာမှုကို အောင်ပွဲခံနေကြစဉ်မှာပင်...

“ဝှစ်...”

မူလက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် အရောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရှေ့အရပ်ဆီမှ... မိုင်ပေါင်း သုံးသောင်းခန့် ရှည်လျားလှသော ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီး တစ်ခု တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာတော့၏။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ၌... မင်္ဂလာရှိသော တိမ်တိုက်များ စုရုံးလာနေသည်။ အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော အလင်းတန်းများမှာ တောက်ပလာ၏။... ကောင်းကင်မှ ပန်းပွင့်များ ကျဆင်းလာပြီး မြေကြီးမှ ရွှေကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

တောက်ပလှသော ကောင်းကင် အလင်းတန်းများ ကြားတွင်... ပေထောင်ချီ မြင့်မားလှသော ဧရာမ ရွှေရောင် ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု သဲ့သဲ့မျှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ခရမ်းရွှေရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး၊ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားနှင့် လျှပ်စီးပမာ စူးရှလှသော မျက်လုံးများ ရှိသည့် ထိုပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ... အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချန် ၏ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

သက်ရှိများ၏ အဆင့်အတန်း တစ်ခုလုံးမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော... ဤအကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြီးကြောင့်... မိုင်ထောင်ချီ ပတ်လည်ရှိ သက်ရှိ အားလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဒူးထောက်ချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာရတော့၏။

“ဘုရားရေ..ကောင်းကင်ကို ကြည့်စမ်း"

“အဲ့ဒါ... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး မဟုတ်လားဟ"

“ဒီလောက် အကြီးစား 3D ရုပ်ထွက်ကြီးလား။ အဲ..မဟုတ်ဘူး... ဒါဟာ တာအို ပုံရိပ်ယောင်ကြီးပဲလေ"

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလားဗျာ။ ဒီ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးက... ဟိုတစ်ခေါက်က ချင်းယန်ဂိုဏ်းက အဘိုးကြီးထက် အဆပေါင်း သန်းချီ ပိုပြီး သန်မာနေသလို ခံစားရတယ်နော်"

ဒေသခံများ အတွက်မူ... ဤ တုန်လှုပ်မှုကြီးမှာ ပို၍ပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေတော့၏။

သားရဲယဉ်ပါး ဥယျာဉ် အတွင်း၌ တောဝက်များကို ရေချိုးပေးနေသော ဆုချင်းကောသည်... လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည့် ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ နေရာမှာတင် တောင့်ခဲသွားကာ... လက်ထဲမှ တံမြက်စည်းလေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ “ဘုတ်” ခနဲ ပြုတ်ကျသွားရှာသည်။

သူမသည် ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပမာ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။... သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများထဲတွင် မယုံနိုင်မှုများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ၊ သွယ်လျလှပသော သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာလေးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေတော့သည်။

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တာအို ပုံရိပ်ယောင်... အရှေ့အရပ်ဆီက ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း မိုင်သုံးသောင်း ရောက်လာတယ်...”

“ဒါ... ဒါဟာ သာမန် မူလဝိဉာဉ် အဆင့် မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းပဲ။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း အဆင့်ရဲ့ တံခါးဝကိုတောင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်တဲ့... ပြိုင်ဘက်ကင်း ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးပဲလေ"

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက... ဒီ အချိန်တွေ တစ်လျှောက်လုံး... သူ့အစွမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပါလား”

ဆုချင်းကောသည် သူမ၏ လောကအမြင်ကြီး လုံးဝ (လုံးဝ) ပြိုကျသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ကျန်းချန် သည် အကွက်အချို့ ရှိနေသော သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်မည်ဟု သူမ အစပိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း...ယခု ပြန်တွေးကြည့်တော့... သူဟာ တကယ့်ကို ကြီးမြတ်ပြီး သြဇာကြီးမားလှသော ဆရာကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေပါလား။

“ငါက... ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တဲ့ ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးရဲ့ ဂိုဏ်းထဲကိုများ... သူလျှို လာလုပ်ရဲတယ် တဲ့လားဟယ်... ငါ တကယ်ပဲ ရူးနေခဲ့တာပဲ...”

“ဝုန်း...”

နောက်ဆုံး ရွှေရောင် အလင်းတန်း လွင့်စင်သွားသည်နှင့်... ကောင်းကင်ယံရှိ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ခုနစ်ရက်တိတိ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားခဲ့သော ခန်းမဆောင်ကြီး၏ တံခါးများမှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်ဟသွားတော့၏။

ကျန်းချန် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်၏။

ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ အကွာအဝေးများကို တစ်လက်မခန့်သာ ဖြစ်သွားစေသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။ တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း... ဒုတိယ တစ်စက္ကန့်တွင်မူ စင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးမှာ လုံးဝ (လုံးဝ) ဖုံးကွယ်နေပြီး... သာမန် လူတစ်ယောက်ပမာ သဘာဝအတိုင်း ရိုးရှင်းလှသည့် အသွင်အပြင်ကို ဆောင်နေသည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော သူများ အားလုံး... အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပြီးသော ကစားသမားများ ဖြစ်စေ၊ ဒေသခံ ပါရမီရှင် ဆုချင်းကော ပင် ဖြစ်စေ... သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မိမိတို့မှာ ပုရွက်ဆိတ်လေးများပမာ သေးငယ်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ကြရ၏။

ကျန်းချန်၏ အကြည့်များမှာ ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး... အဆင့်တက်သွားကြပြီ ဖြစ်သော အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အတွင်းစည်း တပည့်များကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မဆိုးဘူး... ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အလကား မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး"

သူ၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း... လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ယုံကြည်ချင်စရာ ကောင်းလှသော မှော်အာနိသင် တစ်ခု ပါဝင်နေတော့၏။

“ခုနစ်ရက် တိတိ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီးနောက်... ငါ အလင်းတချို့ ရသွားပြီး... မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ"

“မင်းတို့လည်း... အဆင့်အတန်း တစ်ခု ပြောင်းလဲသွားပြီ ဆိုတော့... အရင်တုန်းက ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေ မဟုတ်ကြတော့ဘူးလေ"

သူသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... အသစ်စက်စက်၊ ပလက်တီနမ် အရောင် တောက်ပနေသော ဧရာမ ကျောက်စာတိုင်ကြီး တစ်ခု (ဗားရှင်း ၄.၀ မျက်နှာပြင်) သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ ကျရောက်လာပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ လွင့်ပျံသွားစေတော့သည်။

(ဆာဗာတစ်ခုလုံးသို့ ကြေညာချက်။ ကောင်းကင်ဘုံ တာအို ဗားရှင်း ၄.၀ - “နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ ကခုန်ခြင်း” - တရားဝင် စတင်ပါပြီ။)

(လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်များ ပွင့်သွားပါပြီ - )

(ဓားပျံ စီးနင်းခြင်း စနစ် (အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ခြင်း) - အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကစားသမားများသည် ဓားများ သို့မဟုတ် မှော်ရတနာများပေါ်တွင် စီးနင်း၍ ပျံသန်းနိုင်ပါပြီ။ လေ့ကျင့်ရေး အဆင့် (ချီစုစည်းမှု) ကစားသမားများ သည်လည်း “ပျံသန်းရေး မန္တန်များ” ကို ဝယ်ယူကာ... ခပ်နိမ့်နိမ့် ပျံသန်းခြင်းကို စမ်းသပ် ခံစားနိုင်ပါပြီ။)

(ကမ္ဘာ့မြေပုံကြီး ပွင့်သွားပါပြီ - အဆင့်မြင့် မြေပုံများ ဖြစ်သည့် ‘အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီး’၊ ‘အရှေ့ပင်လယ် ကျွန်းစုများ’ နှင့် ‘မြောက်ဘက်စွန်း ရေခဲပြင်ကြီး’ တို့၏ နေရာရွှေ့ပြောင်း နေရာများကို ယခု အသုံးပြုနိုင်ပါပြီ။ လောကကြီးက အလွန် ကျယ်ဝန်းလှပါတယ်... သွားရောက် အောင်နိုင်ကြပါစို့။)

(ဂိုဏ်း တိုက်ခိုက်ရေး စနစ် - ကစားသမား (၁၀၀) သို့မဟုတ် (၁၀၀၀) ပါဝင်သော တိုက်ခိုက်ရေး အခင်းအကျင်းများကို အသက်သွင်းနိုင်ပါပြီ။ အချက်အလက်များ မျှဝေခံစားနိုင်ပြီး၊ စွမ်းအား နှစ်ဆ တိုးလာမည် ဖြစ်၏။)

(ကျင့်စဉ် အဆင့် ကန့်သတ်ချက် တိုးမြှင့်ခြင်း - ကစားသမားများ၏ ကျင့်စဉ် ကန့်သတ်ချက်ကို ရွှေအမြုတေ အဆင့် အထိ တိုးမြှင့်ပေးလိုက်ပါပြီ။)

ကစားသမားများမှာ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... တစ်စက္ကန့်ခန့်သာ ကြောင်အမ်းသွားကြ၏။

ဒုတိယ စက္ကန့်တွင်မူ...

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ကိုပင် ပင့်ချီသွားလုမတတ်.. အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဝူးဟူး... ပျံသန်းကြစို့။ တကယ် ပျံလို့ ရပြီဗျို့"

“မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း တဲ့လား။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲဟေ့။ ငါတို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ ပေါင်ကို ဖက်ထားနိုင်ခဲ့တာပဲဟေး"

“မြေပုံ အသစ်တွေဗျို့... ငါ အလယ်ပိုင်း တိုက်ကြီးကို သွားမယ်။ ငါ အရှေ့ပင်လယ်ကို သွားပြီး နဂါးမလေးကို သွားကြည့်မယ်ဟေ့"

“အစ်ကိုကြီး ဝမ်... အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပါတော့ဗျာ။ ကျုပ်တို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အဖွဲ့ကြီးက... နောက်ထပ် မြေပုံတွေကို အေးဆေး သွားသိမ်းလို့ ရပြီဗျို့”

ရူးသွပ်စွာ အောင်ပွဲခံနေကြသော တပည့်များကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း... မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ပညာရှင် ကျန်းချန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော ရည်မှန်းချက် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာတော့၏။

‘ချန်ဝူတောင်တန်း ဆိုတဲ့ ဒီ လူသစ် ရွာလေးက... ဒီ နဂါး အစစ်တွေကို (ပြဿနာကောင်တွေကို) ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူးလေ။

သွားကြ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျံသန်းကြစမ်း။

ဒီ ကျင့်ကြံခြင်း လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို... စတုတ္ထကပ်ဘေး ရဲ့ ခြေရင်းမှာ ဒူးထောက် တုန်လှုပ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ကြစမ်းပါ။’

အခန်း (၁၆၂) - ဓားပျံစီးနင်းခြင်း.. လေကြောင်း ယာဉ်တိုက်မှုများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေခြင်း

~နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ကွင်းပြင်ကျယ်၌ ဖြစ်၏။

ကျောက်ကွင်းပြင်ကြီးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြည့်ကျပ်နေပြီး ပိုမို ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတော့သည်။

ဂိမ်းကို မနေ့ညကမှ အဆင့်မြှင့်တင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကစားသမား အများစုမှာ ချီစုစည်းမှု အဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြသေးပြီး၊ ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ် ထောင်ချီ ပေးရသည့် စံသတ်မှတ်ချက်မီ ဓားပျံများကို မဝယ်နိုင်ကြသေးသော်လည်း... စနစ်က စေတနာကောင်းစွာဖြင့် ဈေးသက်သာသော အစားထိုး ပစ္စည်းတစ်ခုကို မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။ ၎င်းမှာ [အနိမ့်အဆင့် ပျံသန်းရေး မန္တန်] (တစ်ခါသုံး၊ ဆယ်မိနစ် ခံသည်၊ အမြင့်ကန့်သတ်ချက် မီတာ ငါးဆယ်) ပင် ဖြစ်၏။

သို့ဖြစ်ရာ... ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ရူးသွပ်စွာ ပျံသန်းကြသည့် လှုပ်ရှားမှုကြီး စတင်တော့သည်။

“ဖယ်ကြဟေ့... ဖယ်ကြစမ်း။ ငါ ပျံတက်တော့မယ်”

ချီစုစည်းမှု အဆင့် (၆) ကစားသမား တစ်ဦးသည် တောက်ပနေသော မန္တန်စာရွက် တစ်ရွက်ကို ပေါင်ပေါ်သို့ ဖြန်းခနဲ ရိုက်ကပ်လိုက်ပြီး... “ဝှစ်... ပျံတက်စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဝှစ်...”

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုနှင့်အတူ... သူသည် ဒုံးပျံ တစ်စင်းပမာ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်သွားတော့သည်။

“ဟားဟားဟား... ငါ ပျံနေပြီဟေ့။ နန်းတော် အမိုးကိုတောင် မြင်နေရပြီ။ ဒါက နတ်ဘုရားတွေ ကြည့်တဲ့ ရှုထောင့်ကြီးလား”

သူသည် လေထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကခုန်နေပြီး၊ အောက်ဘက်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်များပမာ သေးငယ်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ... ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိမိကိုယ်မိမိ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပမာ ခံစားနေရသည်။

သို့သော်လည်း... သူ၏ မိုက်မဲလှသော ဟန်ပန်မှာ သုံးစက္ကန့်သာ ခံလိုက်၏။

“ဟင်... နေပါဦး... ဒီဟာကြီးကို ဘယ်လို ကွေ့ရတာလဲ။ ဘုရားရေ..အရှေ့မှာ သစ်ပင်ကြီးဟေ့။ ဘရိတ်... ဘရိတ် ဘယ်မှာလဲကွ"

ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ... ထိုကစားသမားမှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသော မျဉ်းဖြောင့် အတိုင်း ပျံသန်းသွားပြီး၊ ကျောက်ကွင်းပြင် အစွန်ရှိ သစ်ပင်အိုကြီး တစ်ပင်ကို မျက်နှာဖြင့် တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ဆောင့်မိသွားတော့သည်။

“ဘုန်း...”

သစ်ရွက်များ ဖရိုဖရဲ ကြွေကျလာပြီး၊ အပြစ်ကင်းသော ငှက်အချို့ပင် လှုပ်ခါသွားသဖြင့် ပြုတ်ကျလာ၏။ ထိုကစားသမားမှာ ပန်းချီကား တစ်ချပ်ပမာ သစ်ပင် ပင်စည်တွင် ကပ်နေပြီးနောက်... နှာခေါင်းသွေး နှစ်ကြောင်း ယိုကျလျက် အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောကျလာရှာတော့သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စက ကစားသမားများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို နည်းနည်းလေးမှ မလျှော့ကျသွားစေခဲ့ပေ။

“အဲ့ဒီကောင်က အသုံးမကျလို့ပါ။ ငါ့ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်တော့"

အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်း ကစားသမား တစ်ဦး ဖြစ်သော ကျွမ်းကျင် ကစားသမား ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် မှာမူ သေချာပေါက် ဓားပျံကိုသာ စီးနင်း၏။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ၊ ဝတ်ရုံစများ လွင့်ပျံလျက်၊ ယခုလေးတင် သူ လဲလှယ်ထားသော [တိမ်လွင့် ဓားပျံ] ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။

“လေနုအေးကို ခွင်း၊ ဓားပျံစီးလို့... တစ်လောကလုံးက မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်မယ်ကွ"

သူသည် ခန့်ညားလှသော ဓားနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ဟန်ပန်ကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားရင်း၊ ကျောက်ကွင်းပြင် အထက် လေထဲတွင် လှည့်ပတ် ပျံသန်းပြနေရာ... အောက်ဘက်ရှိ လူသစ်လေးများထံမှ အံ့သြတသ အာမေဍိတ်သံများကို ရရှိနေတော့၏။

“ဝါး... ဒီ ဆရာကြီးက သောက်ရမ်း မိုက်တာပဲဗျာ"

“ဒါမှ တကယ့် ကျင့်ကြံခြင်း အစစ်ဟေ့။ ငါလည်း မြန်မြန် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ချင်နေပြီဗျို့"

သို့သော်လည်း... သူသည် သူ၏ အစွမ်းအစများကို ထုတ်ပြရန် ‘မြွေဟောက် ပျံသန်းနည်း’ ဟုခေါ်သော ခက်ခဲသည့် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

ဆဝင်ရောက်လာ၏။

၎င်းမှာ... လေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေသော ဧရာမ တံခါးရွက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပါလား။

“ဖယ်ကြ... ဖယ်ကြဗျို့။ စတီယာရင် ကြောင်သွားလို့ဟေ့"

ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း သည် ထိုတံခါးရွက်ကြီးပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး (ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ယူရ လွယ်ကူစေရန်ဟု ဆိုကာ သူကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားသော ထူးဆန်းလှသည့် ပျံသန်းရေး မှော်ရတနာ ဖြစ်သည်) ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေ၏။

တံခါးရွက်ကြီးမှာ ပျံတက်လာစဉ်က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လုံးဝ (လုံးဝ) ရပ်တန့်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

“ဘုရားရေ..ဦးလေးကျန်း၊ အနား မကပ်လာနဲ့လေဗျာ"

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် မှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး အသည်းအသန် ကွေ့ရှောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော် ဓားပျံ၏ သွက်လက်မှုမှာ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်နေသော တံခါးရွက်ကြီးကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒိုင်း...”

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခန့်ညားလှသော ဓားသမားလေးမှာ လေးလံလှသော တံခါးရွက်ကြီး၏ ရိုက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး... သူ၏ ဓားနှင့်အတူ လေထဲတွင် (၃၆၀) ဒီဂရီ လည်ထွက်သွားကာ၊ ယင်ကောင် တစ်ကောင် အရိုက်ခံရသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျကျသွားရှာတော့၏။

“အား... ငါ့ခါး။ အဘိုးကြီးကျန်း... ခင်ဗျားကြီး... လိုင်စင်မဲ့ ယာဉ် မောင်းနေတာလားဗျ"

လူများ လေထဲသို့ ပျံတက်လာလေလေ၊ လေကြောင်း အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားလာလေလေ ဖြစ်တော့၏။

အချို့လူများမှာ အမြင့်ကြောက်ရောဂါ ရှိကြသည်။ နှစ်မီတာခန့်သာ ပျံတက်ရသေးသော်လည်း၊ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားကြ၏။ သူတို့သည် ဓားပျံကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရဲတော့ဘဲ... လေထဲတွင် တွဲလောင်းဖြစ်နေကာ အာပြဲကြီးနှင့် ငိုယို အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

“အမေရေ... ကယ်ပါဦးဗျို့။ ငါ အောက်ဆင်းချင်တယ်။ ငါ အမြင့်ကြောက်ရောဂါ ရှိတယ်ဟေ့"

အရှိန်ကို လိုချင်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အချို့လူများမှာမူ... ဓားပျံ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပြီး တောင်နောက်ဘက်ရှိ ချေးကန်ထဲသို့ ခေါင်းစိုက်ကျသွားကာ အကြီးအကျယ် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေတော့၏။

အဆိုးရွားဆုံး ကိစ္စမှာ ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီဖရဲသီး မှည့်ပြီလား) ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူဝကြီးသည် သူ၏ အလေးချိန်ကို ခံနိုင်မည့် လေးလံသော ဓားပျံများကို မဝယ်နိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်ပိုင် အကြံဉာဏ်များ ရှိနေ၏။ သူသည် သူစီးနင်းသော အဆင့် (၂) သံခွံ တောဝက်ကြီး ‘ပက်ပါ’ ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ [ပျံသန်းရေး မန္တန်] လေးရွက်တိတိ ကပ်ပေးလိုက်တော့သည်။

“ပက်ပါရေ... ငါတို့က ပျံသန်းနေတဲ့ ဝက်တွေကွ။ ကောင်းကင်ဆီ ထိုးတက်ကြစမ်း”

ဝမ်သဲ့ဖာ၏ အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေမှုကြောင့်... သနားစရာ တောဝက်ကြီးမှာ တဝှီးဝှီး မြည်ကာ လေထဲသို့ တကယ်ပင် ပျံတက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ခွာများမှာလည်း လေထဲတွင် တရစပ် လှုပ်ရှားနေ၏။

သို့သော်လည်း တောဝက်ကြီးမှာ မြေကြီးနှင့် မထိရသော ခံစားချက်ကို လုံးဝ အသားမကျလှပေ။ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ကန်ကျောက်နေသဖြင့်... ပျံသန်းမှု လမ်းကြောင်းမှာ လုံးဝကို ‘ဘရောင်းနီယံ လှုပ်ရှားမှု’ (ကျပန်း လှုပ်ရှားမှု) အတိုင်း အထက်အောက်၊ ဘယ်ညာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့၏။

“ဟေး... ဟေး... အဲ့ဒီဘက် မသွားနဲ့လေကွာ။ အဲ့ဒါ ခန်းမဆောင်ကြီးကွ"

ဝမ်သဲ့ဖာ သည် ဝက်ကျောပေါ်တွင် စီးလျက်... လားရာကို ထိန်းချုပ်ရန် ဝက်နားရွက်များကို အသည်းအသန် ဆွဲနေသော်လည်း ဘာအကျိုးမှ မရှိခဲ့ချေ။

“ဘုန်း...”

လူနှင့် ဝက်သည် အသားစိုင် ဂြိုဟ်တု တစ်ခုပမာ ခန်းမဆောင်ကြီး၏ မှန်စီရွှေချ ခေါင်မိုးကို ပွတ်တိုက် ပျံသန်းသွားပြီး... ခေါင်မိုးစွန်းရှိ သားရဲခေါင်း ရုပ်တုတစ်ခုကို ကျိုးပဲ့သွားစေကာ... အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ တောင်နောက်ဘက်ရှိ သစ်တောအုပ်ထဲသို့ ထိုးကျသွားလေတော့သည်။

“ကယ်ကြပါဦးဗျို့... ဝက်က မူးနေပြီဟေ့။ ငါလည်း မူးနေပြီဟ"

နာရီဝက်ခန့် အတွင်းမှာပင်။

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အထက် ကောင်းကင်ယံမှာ ဆူပွက်နေသော ဆန်ပြုတ်အိုးကြီး တစ်ခုပမာ ဖြစ်နေတော့၏။ နေရာတိုင်းတွင် ပျံသန်းနေသော လူရိပ်များ၊ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်နေသော မှော်ရတနာများနှင့်... အော်ဟစ်သံများ၊ ဝင်တိုက်သံများက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်နေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကစားသမားများမှာမူ... လေထဲမှ ကျလာသော လူများ သို့မဟုတ် ဓားများကြောင့် အသတ်ခံရမည်ကို ကြောက်လန့်သဖြင့်... ခမောက်များ (ဒယ်အိုးဖုံး ကဲ့သို့သော အရာများ) ကို အတင်း ဆောင်းထားကြရ၏။

“ပုန်းကြဟေ့... လေကြောင်း အန္တရာယ် သတိပေးချက်ဗျို့"

“ဘယ်ကောင် ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ အန်ချနေတာလဲကွ။ လူအများနဲ့ နေတဲ့ နေရာမှာ နည်းနည်းပါးပါး အသိတရားလေး မရှိကြဘူးလား”

ခန်းမဆောင်ကြီး၏ စင်မြင့်ထက်တွင်မူ...

ကျန်းချန် သည် ကမ္ဘာပျက်၍ လေယာဉ်များ ပျက်ကျနေသည့်အလား မိစ္ဆာများ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေသည့် ဤ ဖရိုဖရဲ မြင်ကွင်းကြီးကို ကြည့်နေ၏။ မူလဝိဉာဉ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မှုကြောင့် ရရှိလာသော... အစပိုင်းက ကောင်းမွန်နေခဲ့သည့် ခံစားချက်များမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နားထင်ကြောများပင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒါက သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့ “နတ်ဘုရား သောင်းချီ လာရောက် ဂါရဝပြုပြီး၊ ဓားပျံတွေ စီးလို့ ကောင်းကင်ပြာကြီးကို ခွင်းပျံကြမယ့်” ခမ်းနား ကြီးကျယ်တဲ့ မြင်ကွင်းကြီးလား။

ဒါက သေချာပေါက် အရက်တု သောက်ထားတဲ့ ယင်ကောင် တစ်အုပ်ကြီး ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ပတ်ချာလည် ပျံဝဲနေတာနဲ့ တူနေတယ် မဟုတ်လား။

“မြေပြင်ပေါ်က ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲရုံတင် မကဘူး... ကောင်းကင်ပေါ်က ကိစ္စတွေကိုပါ စီမံခန့်ခွဲရဦးမယ် ထင်ပါရဲ့...”

ကျန်းချန် သည် အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူသည် လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေဟာနယ်ကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

“ဝှစ်...”

ညင်သာသော်လည်း ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော မူလဝိဉာဉ် အဆင့်၏ ဖိအားကြီး တစ်ခု ပြန့်ထွက်သွားပြီး... ကျောက်ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ရမ်းကားစွာ ပျံသန်းနေကြသော၊ ဝင်တိုက်တော့မည့် ဆဲဆဲ ဖြစ်နေသော၊ သို့မဟုတ် ပြုတ်ကျနေသော ကစားသမားများ အားလုံးမှာ... သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ လေးလံသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ပျံသန်းမှု အရှိန်နှုန်းမှာ (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့် အတင်းအကြပ် လျှော့ချခံလိုက်ရကာ... အလွန် နှေးကွေးစွာ လွင့်မျောနေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

“တပည့်တို့ အားလုံး... နားထောင်ကြစမ်း"

ကျန်းချန်၏ အသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အနည်းငယ် တင်းမာနေသော လေသံ ပါဝင်နေတော့၏။

“ဂိုဏ်းရဲ့ လေပိုင်နက် အတွင်းမှာ... ဓားပျံ ပြိုင်မောင်းတာကို တားမြစ်တယ်။ အရက်သောက်ပြီး ပျံသန်းတာကို တားမြစ်တယ်။ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ (အထူးသဖြင့် ဝက်တွေ) ကို စီးနင်းတာကို တားမြစ်တယ်"

“လေကြောင်း ထိန်းချုပ်ရေး စည်းကမ်းတွေကို အခုချက်ချင်း စတင် အကောင်အထည် ဖော်မယ်"

“ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှ ဦးလေးကျန်း... ပျံသန်းတာကို ရပ်လိုက်စမ်း။ ကျောက်ကွင်းပြင် အထက်မှာ မီးပွိုင့် အခင်းအကျင်းတွေ သွားလုပ်ထားလိုက်။ ပျံသန်းရမယ့် လမ်းကြောင်းတွေကိုပါ ရေးဆွဲထား"

“နောက်တစ်ခါ စည်းကမ်းမဲ့ ပျံသန်းရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို... ဂိုဏ်း စုဆောင်းမှတ်တွေ အကုန်လုံး အဖြတ်ခံရမယ်။ ပြီးတော့ သုံးရက် တိတိ ပျံသန်းခွင့် ပိတ်ပင်ခံရမယ်ဟေ့"

ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိုက်မှုကြောင့်... ဤ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ‘ပထမဆုံး ပျံသန်းခြင်း အခမ်းအနား’ ကြီးမှာ နောက်ဆုံး၌ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သတည်း။

*

အရှိန် ကန့်သတ်ခံထားရသော်လည်း... ကစားသမားများ၏ “ငါ ပျံလို့ ရပြီ” ဆိုသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာမူ လျော့ကျမသွားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် လေထဲတွင် အေးအေးလူလူ လွင့်မျောရင်း အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်နေကြ၏။

“ဟေး သူငယ်ချင်း... မင်းလည်း လေယာဉ် ပျက်ကျတာပဲလား"

“အေးဗျာ... ကျုပ် ခုနလေးတင် သစ်ပင်ကို ဝင်ဆောင့်မိတာ။ မင်းကော"

“ဘုရားရေ..ငါက ဟို ပျံနေတဲ့ ဝက် ဝင်တိုက်တာ ခံလိုက်ရတာကွ"

.

လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ခါနေပြီး၊ သူတို့၏ ဟန်ပန်များမှာလည်း အလွန် အချိုးမကျ ဖြစ်နေသော်လည်း...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ဆွဲငင်အားကို နောက်ဆုံး၌ နှုတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ကြပြီး... “အဖွဲ့ဝင် အားလုံး ပျံသန်းနိုင်သည့်” ခေတ်သစ်ကြီး တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

ဒါက သူတို့၏ ပြဿနာရှာနိုင်သည့် အချင်းဝက်မှာ... ချန်ဝူတောင်တန်းမှသည် ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံအထိ ချဲ့ကားသွားပြီ ဆိုသည်ကိုလည်း ဆိုလိုနေတော့သည် ။