အခန်း (၃၀၀)

အပိုင်း (၃၀၀)

တစ်ပတ်တာအတွင်း ရေစီးကြောင်းအတိုင်း လွင့်မျောနေစဉ် ကျုံးရှန်သည် ငါးဖမ်းခြင်းတွင်နစ်မြောနေခဲ့သဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ သစ်သားဖောင်လေး မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိရှိချေ။ ရက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပင်လယ်ပြင်အတွင်း ဖြတ်သန်းခဲ့သော်လည်း ကျွန်းစုများ သို့မဟုတ် ကုန်းမြေ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ ဤသမုဒ္ဒရာကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးအစ မရှိဘဲ ကျယ်ပြောလှသည်ဟု ထင်ရလေသည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်သည် သူရောက်ရှိ နေသောနေရာ၌ လားရာအရပ်ကို လုံးဝ ခွဲခြား၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းမျှော်စင်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာများကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံအရ နေရာကူးပြောင်းခြင်း တံခါးများသည် များသောအားဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟို၌သာ တည်ရှိတတ်ကြလေသည်။ သို့သော်လည်း ကျုံးရှန်ရှိနေသောပင်လယ်ပြင်အတွင်း၌မူ မည်သည့်အရပ်မျက်နှာသို့ ဦးတည်ရမည်ကို သိရှိရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ဟူ၍ ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ မည်သည့် အကိုးအကား ပြုစရာ အမှတ်အသားမျှလည်း မရှိချေ။ ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းသည်လည်း ဦးခေါင်း၏ တည့်တည့် အထက်၌သာ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသဖြင့် နေရောင်ခြည်၏ အရိပ်အနေအထား သို့မဟုတ် နေဝင်နေထွက် လမ်းကြောင်းများကို ကြည့်၍ အရပ်မျက်နှာကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ရောက်နေ လေသည်။

သို့သော်လည်း ကျုံးရှန်တွင် ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံကို ထပ်မံ၍ ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအကောင်လေးသည် ကျုံးရှန်၏ ထူးခြားသောဟင်းလင်းပြင်ရတနာအတွင်း၌ ပျင်းရိစွာဖြင့် အိပ်မောကျနေခြင်း ဖြစ်ကာ ရုတ်တရက် အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသောအခါ ယင်းသည် ကျုံးရှန်က မိမိကို အရသာရှိသော အစာတစ်ခုခု ကျွေးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်သွားပြီး ကျုံးရှန်၏ ခြေရင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပတ်ချာလည် ပြေးလွှားနေလိုက်သည်။

ကျုံးရှန်သည် ခြေထောက် အနည်းငယ် ကြွလိုက်ကာ ထိုအကောင်လေးကို ပင်လယ်ထဲသို့ ကန်ချလိုက်သည်။ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာကာ ပထမဦးစွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားဟန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာပင် ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားလေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည် လက်မောင်းတစ်လုံးခန့် ရှိသော ပင်လယ်ငါးတစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီကာ ရေပေါ်သို့ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများအတွင်း၌ အံ့ဩဝမ်းသာနေသည့် အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထိုပင်လယ်ငါးကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် ဝါးမျိုလိုက်သည်။

စတုတ္ထအထပ်တစ်ထောင်ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ၏သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် မွေးရာပါစွမ်းရည်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝါးမျိုနိုင်စွမ်း ရှိကြသကဲ့သို့ သူတို့ကိုယ်တိုင်သည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိုလှောင်ထားနိုင်ကြလေသည်။ ဆဲလ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည်ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အသက်ရှိနေသော ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် မူလကတည်းက ပင်ရေကူးကျွမ်းကျင်သော သတ္တဝါ ဖြစ်ပြီး ရှန်သားရဲများကိုပင် အစာအဖြစ် စားသုံးနိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် ပင်လယ်ပြင်အတွင်း၌မူ မွေးရာပါ မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ငါးများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီး‌နေတာ့သည်။

ကျုံးရှန်သည် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုဘဲ သစ်သားဖောင်လေးပေါ်၌ ပျင်းရိစွာဖြင့် လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူသည် ကိုယ်တွင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ခရမ်းပြာရောင်နတ်ဘုရားမက်မွန်သီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားသုံးနေလိုက်သည်။ ခရမ်းပြာရောင် မက်မွန်ရည်များ ပင်လယ်ရေအတွင်းသို့ အနည်းငယ် စီးကျသွားခဲ့လျှင် ထိုအနံ့ကြောင့် မြောက်မြားစွာသော ပင်လယ်သတ္တဝါများ ဖောင်အနီးသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် ဗိုက်ပူထွက်လာသည်အထိ ငါးများကို စားသုံးပြီး ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားလေသည်။ ကျုံးရှန်သည် လက်ချောင်းကို ပါးစပ်အတွင်း ထည့်ကာ ကျယ်လောင်လှသော လေချွန်သံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထိုခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် ငါးဖမ်းခြင်းမှချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

အနှီဖျံသည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသော သတ္တဝါ ဖြစ်ကာ ကျုံးရှန်၏ စွမ်းအား မည်မျှအထိ ကြီးမားကြောင်းကိုလည်း ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ အကယ်၍ ကျုံးရှန်သာ မရှိပါက သူသည် တတိယအထပ်တစ်ထောင် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာအတွင်း၌သာ တစ်သက်လုံး နေထိုင်သွားရမည် ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထို့အပြင် သူ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သော အမြုတေစွမ်းအင်လုံးသည်လည်း ကျုံးရှန်၏ လက်ထဲ၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် အချိန်ဆွဲခြင်းမရှိဘဲ ကျုံးရှန်၏ ရှေ့သို့ ကူးခတ်သွားလိုက်သည်။

''စားမနေနဲ့တော့... ငါ့ကို နေရာကူးပြောင်းခြင်း တံခါးရှိတဲ့ဆီ လမ်းပြစမ်း...''

ကျုံးရှန်သည် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ် နိမ့်ကျခြင်း မရှိသည်ကို သိရှိထားသဖြင့် နေရာကူးပြောင်းခြင်း တံခါး၏ တည်နေရာကို ခွဲခြားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းတီးယက်စ်နတ်ဘုရားနွယ်ပင်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူကာ နွယ်ပင်ကို အဝိုင်းပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ လည်ပင်းနောက်၌ ဇက်ကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ချိတ်ဆွဲပေးလိုက်သည်။ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ ခွန်အားနှင့် စွမ်းအင်သည် သစ်သားဖောင်ကို ဆွဲရန်အတွက် လုံလောက်မှု ရှိပေသည်။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ထိုအကောင်လေးသည် ရေကူးကျွမ်းကျင်သဖြင့် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် ကျုံးရှန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အရပ်လေးမျက်နှာကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူသည် လားရာတစ်ခုကို အတည်ပြုနိုင်လိုက်ကာ ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုး၍ သစ်သားဖောင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။

မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ အရှိန်သည် အလွန်ပင် လျင်မြန်လှကာ သစ်သားဖောင်ကို ရေစီးကြောင်းအတိုင်း မျောပါစေခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို လျင်မြန်လေသည်။ အခမဲ့ ရရှိထားသော လုပ်သားအင်အားကို အသုံးပြုရခြင်းသည် တကယ့်ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် သစ်သားဖောင်ကို ဆွဲနိုင်ရုံတင်မကဘဲ လားရာအရပ်ကိုလည်း တိကျစွာ ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး မွေးရာပါစွမ်းရည်အရ လှည့်စားမှုများ နှင့် ကန့်သတ်ချက်များကိုပါ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်။

ထိုစွမ်းရည်သည် စတုတ္ထအထပ်တစ်ထောင်ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာဖြစ်သည့် ဤပင်လယ်အတွင်း၌လည်း ထိရောက်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ ဆွဲခေါ်မှုအောက်တွင် တစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၌ ဝေးကွာလှသော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်၏ အစွန်းပိုင်းတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အပြာရောင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း မည်းနက်လာခဲ့ကာ မှင်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကျွန်းစုများ၏ အရိပ်အယောင်များ စတင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကျွန်းများပေါ်၌ မည်သည့် သက်ရှိမျှ ရှိမနေချေ။ ကျွန်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းထက် မည်းနက်လှသော ကျောက်ဆောင်ကြီးများဟု ဆိုလျှင် ပိုမို မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။

ထိုကျောက်ဆောင်များသည် ပြောင်ချောနေကာ အထီးကျန်စွာဖြင့် ပင်လယ်အလယ်၌ တည်ရှိနေကြသည်။

သစ်သားဖောင် ‌‌လေးသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျောက်ဆောင်များ၏ အရေအတွက်မှာ ပိုမို များပြားလာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုမြင်ကွင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ငြီးငွေ့စရာ မကောင်းတော့ချေ။

''ဝူး... ဝူး...''

''ဟူး... ဂူး... ဂူး...''

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထူးဆန်းသော အသံအချို့သည် အရှေ့ဘက်ဆီမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ မီးခိုးရောင် မြူထုကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲကြောင့် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏ ကူးခတ်နေသည့် အရှိန်လည်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ယင်းသည် ရေပေါ်သို့ ခေါင်းပြူထွက်လာကာ ကျုံးရှန်ကို ကြည့်၍ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်နေပြီး နူးညံ့ချောမွေ့သော အမွေးအမျှင်များသည်လည်း ထောင်ထနေ၏။ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် တစ်စုံတစ်ရာသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားနေရဟန် ရှိသည်။

ကျုံးရှန်သည် ထိုအချင်းအရာကိုတုံ့ပြန်ရန် မပြင်ဆင်ရသေးမီအချိန်၌ပင် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် ရေအောက်ရှိသက်ရှိတစ်‌ကောင်၏ ဆွဲချခြင်းကိုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရေအောက်သို့ ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

ကျုံးရှန်၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ခေါင်းတီးယက်စ်နတ်ဘုရားနွယ်ပင်ထံမှလည်း ပြင်းထန်လှသော ဆွဲအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဆွဲအားသည် ရေအောက်သို့ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ဆွဲချနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည်လည်း အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရသဖြင့် ရေအောက်၌ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလေသည်။ ကျုံးရှန်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကျုံ့လိုက်ကာ နွယ်ပင်ကို ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထိုအခါ နွယ်ပင်၏ စွမ်းအားများ စတင် ပါဝင်လာသဖြင့် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံကို ရေပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆွဲတင်လိုက်နိုင်သည်။

သူနှင့်အတူ မမျှော်လင့်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦးလည်း ပါဝင်လာ၏။ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည် ကိုယ်အပေါ်ပိုင်း လူသားပုံစံ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်အောက်ပိုင်း ငါးပုံစံ ဖြစ်နေသည့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ခုနှင့် လုံးထွေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော သတ္တဝါသည် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသေအလဲ ကိုက်ထားလေသည်။

မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံသည်လည်း ကမ္ဘာဦးခေတ်မှ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် အရှုံးပေးခြင်းမရှိဘဲ ထိုသတ္တဝါ၏ လည်ပင်းကို ပြန်လည် ကိုက်ခဲထားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန် ရိုးရှင်းလှသော နည်းလမ်းဖြင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ခေါင်းတီးယက်စ်နတ်ဘုရားနွယ်ပင်သည် ကျုံးရှန်နှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ထားသဖြင့် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံဘက်မှ ကူညီပေးလိုက်သည်။

နွယ်ပင်၏ အဖျားပိုင်းသည် တုန်ခါလာပြီးအစိမ်းရောင် လှံရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုထူးဆန်းလှသော သတ္တဝါ ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။ မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံ မကိုက်ဖောက်နိုင်ခဲ့သော အရေပြားသည် နတ်ဘုရားနွယ်ပင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အလွယ်တကူပင် ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

နီရဲလှသော သွေးစက်များ စီးကျလာပြီး ပင်လယ်ရေထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

''ဝူး...''

ထို သတ္တဝါ သည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏ ပါးစပ်တွင် ကိုက်ခဲထားသည့် မျက်လုံးသုံးလုံး ဖျံကို လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နွယ်ပင်လှံကို ဆွဲထုတ်ကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားလေသည်။ ထိုသို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း ကျုံးရှန်သည် ယင်း ၌ ရှည်လျားလှသော ဆံပင်များနှင့် လှပသော မျက်နှာ ရှိသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဂျောက်ကျိ။

ကျုံးရှန်သည် ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါ၏ အသွင်အပြင်ကို အသေအချာသိရှိသွားသည်။ ထို့ထက် ပိုမို ထူးခြားသော အရာမှာ ဂျောက်ကျိ ၏ သွေးစက်များ ပင်လယ်ရေအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသည့် တစ်ခဏ၌ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

သွေးစက်များသည် ပင်လယ်ရေနှင့် ဓာတ်ပြုသွားကာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက်၌ အစိမ်းရောင် မီးတောက်များ အလိုအလျောက် တောက်လောင်လာသည်။ ထိုမီးတောက်များသည် အလင်းနှင့် အပူကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိသော်လည်း အလွန်ပင် ဖိအားပေးနိုင်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေလေ၏။

Thank For Reading.