အခန်း (၃၈၄-၃၈၅)
Vol. 36 Ch. 384-385
အပိုင်း (၃၈၄)
မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် မိမိနားကိုပင် မိမိမယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
"မောင်မင်း အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ... နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်း"
ထို့ကြောင့် အမတ်များက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တင်ပြကြသည် - "အရှင်မင်းကြီး... အပြင်မှာ ကောလာဟလတွေ အကြီးအကျယ် ပျံ့နှံ့နေတာကတော့ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ဟာ မဟာလော့ နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတာပါတဲ့။ မဟာရှမှာ တွေ့ခဲ့တာက လူတွေကို လှည့်စားဖို့ လုပ်ထားတဲ့ အတုအယောင် သက်သက်ပဲလို့ ဆိုကြပါတယ်"
"မဖြစ်နိုင်တာ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ"
မဟာလော့ဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် - "ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ငါတို့ မဟာလော့ နယ်မြေထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေမှာလဲ။ ဒါက သေချာပေါက် ကောလာဟလပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ မဟာလော့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ မသမာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သတင်းလွှင့်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ဘေးနားရှိ စုန့်ယွီဖေးကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးမိသည်။
"ပြီးတော့ ဒါကို လုပ်တဲ့သူက မဟာရှက ခွေးဧကရာဇ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည်သာ အဖြစ်နိုင်ဆုံး သံသယရှိသူဖြစ်သည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တစ်ဖက်လူကို တစ်ကြိမ် အဟန့်အတား လုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကလဲ့စားပြန်ချေရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ သဘာဝကျပြီး အချိန်အခါမှာလည်း ကွက်တိဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
စုန့်ယွီဖေးက ဝင်ပြောလိုက်သည် - "အရှင်မင်းကြီး... ဒါကို ဘယ်သူပဲလုပ်လုပ်၊ အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမှားပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကျွန်မတို့အတွက် ပြဿနာတွေ အများကြီး သယ်ဆောင်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒါကို သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် တိုင်းပြည်က ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရပါမယ်"
မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် မဟာရှ၏ အခြေအနေကို ပြန်တွေးမိပြီး ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ခန် ဂူဗိမာန်သတင်း ပျံ့နှံ့စဉ်က သိုင်းပညာရှင် သိန်းနှင့်ချီ၍ မဟာရှသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ အကယ်၍ ထိုသိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို ဆွဲဆောင်ထားသည့် ဂူဗိမာန်အတုသာ မပေါ်ပေါက်ခဲ့လျှင် မဟာရှမှာ အဲ့ဒီကတည်းက ပျက်စီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ မဟာလော့သာ ထိုဒုက္ခမျိုးနှင့် ကြုံရမည်ဆိုလျှင်... သူ ဆက်၍ပင် မတွေးရဲတော့ပေ။
"နတ်မိမယ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျုပ် တပ်သားအင်အား အမြောက်အမြား သုံးပြီးတော့ အဲဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသိုင်းပညာရှင်တွေက ဥပဒေမဲ့ပြီး ထိန်းရခက်တာမို့ တာအိုဂိုဏ်းကသာ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ကျုပ် အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ" ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး မပြောခင်ကတည်းက ကျွန်မ အစီအစဉ်တွေ လုပ်ထားပြီးသားပါ"
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲကာ အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရန် အသီးသီး ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရတနာရှာဖွေပွဲကြီး ပြီးဆုံးခဲ့သည်မှာ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် ကောင်းကင်ခန် ဂူဗိမာန်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုများက လုံးဝ ငြိမ်သက်မသွားသေးပေ။ ယခု သတင်းအသစ်ကြောင့် ရတနာရှာလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုများမှာ တစ်ကျော့ပြန် တောက်လောင်လာပြန်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က တူးခဲ့တာက အတုကြီးလား၊ အစစ်က မဟာလော့ထဲမှာ ရှိတာလား"
"ဒါက အမှန်ပဲလား။ အချိန်ကိုက်ကြီး ဖြစ်နေတာဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သက်သက် သတင်းလွှင့်နေတာများလား"
"ငါကတော့ မဟာရှရဲ့ လက်ချက်လို့ သံသယရှိတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မဟာလော့က သတင်းလွှင့်ခဲ့တာဆိုတော့ အခု မဟာရှက ပြန်ကလဲ့စားချေတာ ဖြစ်ရမယ်"
"ငါလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစစ်လား၊ အတုလားဆိုတာ ဘယ်သူ ဂရုစိုက်မှာလဲ။ ကိုယ်တိုင်သွားကြည့်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား"
"မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကြီး တွေ့သွားနိုင်တာပဲလေ"
ထို့ကြောင့် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော သိုင်းပညာရှင် အချို့မှာ ရတနာရှာရန် မဟာလော့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အရေအတွက်မှာ အလွန်အမင်း မများသေးသော်လည်း မဟာလော့အတွက် ပြဿနာများစွာ ပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် အချို့မှာ စားသောက်ပြီးနောက် ပိုက်ဆံမပေးဘဲ ပြန်သွားကြသည်။ အချို့ကမူ အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လျှင် ချက်ချင်း ဓားဆွဲကာ ဝင်ရောက်ကူညီကြသည်။ အချို့က အကျင့်ပျက် ခြစားသော အမတ်များကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။ အချို့ကမူ ပျင်းရိနေသောကြောင့် မဟာလော့စစ်တပ်ကို စနောက်ကျီစယ်ကြသည်။
ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ အမြောက်အမြားပင် ဖြစ်နေသည်။ သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ စည်းကမ်းရှိကြသော်လည်း ပြဿနာရှာသည့် အနည်းစုကြောင့် မဟာလော့မှာ များစွာ အခက်တွေ့နေရသည်။
မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်ညစ်နေရသည်။ နှိမ်နင်းရန် စစ်တပ်စေလွှတ်ပြန်လျှင်လည်း စစ်သားများ မရောက်မီမှာပင် သိုင်းပညာရှင်များက လူစုခွဲသွားကြသည်။ စစ်တပ်မလွှတ်ပြန်လျှင်လည်း သိုင်းပညာရှင်များမှာ ပို၍ မောက်မာလာကာ ပြည်သူ့ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့မျှ မတတ်သာသော အခြေအနေကြောင့် သူသည် ထမင်းပင် ကောင်းကောင်း မစားနိုင်တော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ရတနာရှာဖွေရေး အဖွဲ့တစ်ခုမှာ မဟာလော့နယ်မြေအတွင်းရှိ 'ယွီဟွမ်တောင်' သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အနည်းငယ် အားနည်းပုံပေါက်ပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ကလိန်ကကျစ်ပုံစံ ရှိနေပြီး၊ ဂူဗိမာန်တူးခြင်းနှင့် ရတနာရှာဖွေခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် ကျော်ကြားပြီး 'ကြွက်မင်း' ဟု အမည်ရထားသူ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုက သူ့ကို ရတနာရှာရန် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အပြင်က ကောလာဟလတွေသာ အမှန်ဆိုရင် ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ဒီနေရာမှာ ရှိဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ"
"ကြွက်မင်း... ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ"
"ဒါကို ကြည့်လိုက်"
ကြွက်မင်းက ဆေးတံကို တစ်ချက်ဖွာလိုက်ပြီး တောင်တန်းကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည် - "ဒီနေရာရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က တောင်တွေ၊ ရေတွေနဲ့ သာယာလှပနေပြီး နဂါးက ပတ်ခွေနေတဲ့ ဖုန်းရွှေ ပုံစံမျိုးပဲ"
"ဒါက ရှားပါးတဲ့ ဖုန်းရွှေကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။ အထက်တန်းလွှာတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ မြှုပ်နှံရတာကို သဘောကျကြတယ်။ အဲဒီလိုလုပ်မှ သူတို့က အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်သလို သူတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေကိုလည်း ကောင်းချီးပေးနိုင်တာ။ ကောင်းကင်ခန်သာ သူ့အတွက် ဂူဗိမာန်ပြင်ဆင်မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဒီလိုနေရာကောင်းကိုပဲ ရွေးမှာပေါ့"
"ကြွက်မင်း ပြောတာ တကယ် အဓိပ္ပာယ်ရှိတာပဲ" ဟု အားလုံးက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။
"ဒါကြောင့် ဒီတစ်ဝိုက်မှာပဲ ဆက်ရှာကြရအောင်" ကြွက်မင်းသည် ဖုန်းရွှေကြည့်ရန် အိမ်မြှောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် လမ်းညွှန်လိုက်သည် - "ဒီဘက်ကို သွားကြစို့"
နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သူတို့သည် လျှိုမြောင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"ဒါက မြှုပ်နှံဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ။ ငါသာ ကောင်းကင်ခန်ဆိုရင် ဒီနေရာမှာပဲ မြှုပ်နှံမှာ။ ဒီတစ်ဝိုက်မှာ ဂူဗိမာန် ဒါမှမဟုတ် လူလုပ်ထားတဲ့ တူးဖော်မှု အရိပ်အယောင်တွေ ရှိမရှိ ရှာကြည့်ကြစမ်း"
"ကောင်းပါပြီ ကြွက်မင်း" သူတို့ ရှာဖွေကြတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ကျောက်ပုံတစ်ခုအတွင်း၌ လူတို့ ပြုပြင်ထားသည့် အရိပ်အယောင်များကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အားလုံး ဝိုင်းဝန်းတူးဖော်ကြပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ဟိန်းခနဲ အသံကြီးနှင့်အတူ ကြီးမားသော ဂူပေါက်ကြီးတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
ရင်းနှီးနေသော ထိုဂူပေါက်ကို ကြည့်ရင်း ကြွက်မင်းမှာ စကားပင် ထစ်သွားတော့သည် - "ဒါ... ဒါ... ဒါက ဝမ်ရှိုးတောင်က ဂူဗိမာန်နဲ့ အတူတူပဲ။ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာလား"
ကျန်ရှိနေသော သူများကလည်း အသက်ပင် မရှူရဲတော့ဘဲ - "ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဂူဗိမာန်ကြီး ပေါ်လာပြီ…!!!"
သူတို့သည် ထိုတွေ့ရှိမှုကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး ရတနာများကို တိတ်တဆိတ် တူးဖော်ကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် ကြံရွယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် အခြားသော ရတနာရှာဖွေသူများလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ လူဦးရေ များလာသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ဂူဗိမာန်အကြောင်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
"ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က တကယ်ပဲ မဟာလော့ထဲမှာ ရှိနေတာ။ ယွီဟွမ်တောင်မှာတဲ့"
"ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်အစစ် ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဂူဗိမာန်ကြီး ပေါ်လာပြီဟေ့"
လောကအသီးသီးမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ တစ်ကျော့ပြန် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး ပျားအုံကို တုတ်နှင့်ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ မဟာလော့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ တစ်ရက်မပြည့်မီမှာပင် ရတနာရှာဖွေသူ အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော်သွားခဲ့သည်။
မဟာလော့ နန်းတော်အတွင်း၌...
ထိုအချိန်တွင် မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေသည် - "ဘာ... တွေ့သွားပြီဟုတ်လား။ ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ယွီဟွမ်တောင်မှာလား"
ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ချွေးပြန်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ တစ်ယောက်ယောက်က တွေ့ခဲ့တာပါ။ အဲဒီဂူက မဟာရှက ဝမ်ရှိုးတောင်မှာ ရှိတဲ့ဂူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲလို့ ဆိုပါတယ်။ ပြီးတော့ ဂူထဲမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀၀၀ က လူအရိုးစုတွေနဲ့ ကောင်းကင်ခန်ခေတ်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကိုလည်း တွေ့ရှိရတာမို့ ဒါက ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အများကြီး ရှိပါတယ်"
"အရှင်မင်းကြီး... အခု မဟာလော့ထဲကို လူပေါင်း တစ်သိန်းကျော် တိုးဝင်လာပါပြီ။ နောင်ဆိုရင် ရှစ်သိန်း ဒါမှမဟုတ် သန်းချီပြီး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"
"ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ... ဒါက ငါတို့အတွက် သတင်းကောင်းပဲ မဟုတ်လား" ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
"သတင်းကောင်း ဟုတ်လား" ဝန်ကြီးချုပ်မှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။
အရင်က သောင်းဂဏန်းလောက်သော သိုင်းပညာရှင်များကပင် မဟာလော့ကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခု သန်းနှင့်ချီလာမည်ဆိုလျှင်... တိုင်းပြည်အတွက် မစိုးရိမ်ရတော့ဘူးလား။
"ဝန်ကြီး... အမြင်ကို ကျယ်ကျယ် ထားစမ်းပါ"
မဟာလော့ဧကရာဇ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည် - "သန်းနဲ့ချီတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ ရောက်လာတာက ငါတို့အတွက် ပြဿနာတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ သေချာကိုင်တွယ်တတ်ရင် အကျိုးအမြတ်တွေ အမြောက်အမြား ရနိုင်တယ်"
"မဟာရှကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ ဝမ်ရှိုးတောင်က ဂူဗိမာန်ကို အသုံးချပြီး နှစ်လအတွင်းမှာ သန်းပေါင်း နှစ်ရာကျော် ရခဲ့တာလေ။ အဲဒါက အတုတောင်မှ အဲဒီလောက်ရတာ။ အခု ငါတို့ဆီကဟာက အစစ်ဖြစ်နိုင်တာမို့ အဲဒီထက်မက ပိုရမှာပေါ့"
မဟာလော့ဧကရာဇ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည် - "အဲဒီငွေတွေနဲ့ဆိုရင် မဟာလော့က အမြင့်ဆုံးကို ရောက်ဖို့က သေချာနေပြီ။ ဟားဟား…."
အပိုင်း (၃၈၅)
"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ကျွန်တော်မျိုးတို့ တကယ်ရော ထိန်းနိုင်ပါ့မလား" ဟု ဝန်ကြီးချုပ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရတနာလာရှာဝံ့သူဟူသည်မှာ အတတ်ပညာ တစ်ခုခုတော့ ရှိကြသူများသာ ဖြစ်သည်။ အားနည်းသည်ဆိုသည့် သူများပင် တတိယတန်းစားအဆင့် သိုင်းသမားများဖြစ်ကြပြီး ဒုတိယတန်းစားနှင့် ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်များလည်း အမြောက်အမြား ပါလာမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ထက် ပိုအစွမ်းထက်သည့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များလည်း ရှားမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသူများမှာ စည်းကမ်းမဲ့သူများ ဖြစ်ကြရာ အကယ်၍ ပြဿနာရှာလာကြလျှင်...
"ငါတို့အင်အားနဲ့တင် မထိန်းနိုင်တာ မှန်ပေမဲ့ တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ထိန်းလို့ရတာပဲ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရှေ့မှာတော့ တာအိုဂိုဏ်းကလည်း ငြိမ်နေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်" ဟု မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
တာအိုဂိုဏ်းသားများမှာ တရားဓမ္မ ရှာဖွေသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့သည်လည်း သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ကြသူများပင် ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရာတွင် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်ပြီး ငွေကြေးသည်လည်း အကြီးမားဆုံး အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အလိုလို ရောက်လာသည့် ဤအခွင့်ရေးကြီးကို သူတို့ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆို... ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ရတနာတွေကျတော့ကော..."
မဟာလော့ဧကရာဇ်က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း - "ဒါကိုတော့ မေ့လိုက်စမ်းပါ။ အဲဒါက ငါတို့ မက်မောလို့ရတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က အပြင်ကနေ ပိုက်ဆံရအောင် ရှာနိုင်ရင်ကို လုံလောက်ပြီ။ ဝန်ကြီးချုပ်... ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမို့ မောင်မင်းပဲ တာဝန်ယူ ကိုင်တွယ်လိုက်တော့"
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး"
မဟာလော့ ဝန်ကြီးချုပ်သည် နန်းတော်မှ ပြန်ထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စစ်တပ်ကို စုစည်းကာ ယွီဟွမ်တောင်ကို ဝိုင်းရံစေပြီး အတွင်းရှိ လူအားလုံးကို နှင်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွီဟွမ်တောင်အတွင်းသို့ ရတနာရှာရန် ဝင်ရောက်လိုသူတိုင်း တစ်ဦးလျှင် ငွေတေး ၂၀၀ စီ ပေးဆောင်ရမည်ဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။
အရပ်ရပ်မှ ရတနာရှာဖွေသူများမှာ ဒေါသထွက်သွားကြတော့သည်။
"မဟာရှက ငါတို့ကို နှိပ်စက်တာ တစ်မျိုး၊ အခု မဟာလော့ကပါ ငါတို့ကို မလွှတ်ပေးတော့ဘူးလား"
"မင်းတို့က အရမ်းလောဘကြီးတာပဲ။ မဟာရှတောင် ငွေတေး ၁၀၀ ပဲ ယူတာကို မင်းတို့က ၂၀၀ တောင် ယူရသလား။ ငါတို့ကို ငွေထုတ်စက်လို့များ ထင်နေကြတာလား"
"ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ အသတ်ခံရင်သာ ခံလိုက်မယ်၊ အစော်ကားတော့ မခံနိုင်ဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"
"ငါတို့ကို သူတို့ လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်နေတာကို ခံမနေကြနဲ့။ အားလုံး ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ၊ အတင်းဝင်တိုက်မယ်"
"သိက္ခာမဲ့စွာနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှည်နေရတာထက် မြင့်မြတ်စွာ သေဆုံးလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်ဟေ့"
ထိုသို့ ဆူပူနေကြစဉ်မှာပင် တာအိုဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် မျက်နှာသေဖြင့် ထွက်လာကာ ပြင်းထန်သော သိုင်းဖိအားများကို ထုတ်ဖော်ရင်း လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ အားလုံးမှာ ငြိမ်ကျသွားပြီး ငွေပေးရန်အတွက် စနစ်တကျ တန်းစီလိုက်ကြတော့သည်။
ဆက်လက်၍ မဟာလော့က စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ရောင်းချရာ တစ်နပ်လျှင် ငွေတေး ၁၀ ကျပ်နှုန်း သတ်မှတ်လိုက်ပြန်သည်။
ရတနာရှာဖွေသူများမှာ တစ်ကျော့ပြန် ဒေါသထွက်လာကြပြန်သည်။
"ထမင်းတစ်နပ်ကို ၁၀ တေး ဟုတ်လား။ ဒါ ဓားပြတိုက်နေတာပဲ မဟုတ်လား"
"မဟာရှမှာတောင် ငါးတေးပဲ ပေးရတာကို"
"ပြီးတော့ မင်းတို့ ကျွေးတဲ့ထမင်းကိုလည်း ကြည့်ဦး။ ထမင်းဖြူရယ်၊ ဟင်း အနည်းအကျဉ်းရယ်၊ ပြီးတော့ တောဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေပဲ ပါတာကို ၁၀ တေးတောင် တောင်းဝံ့တယ်ပေါ့လေ"
"ငါ စိတ်ထား ယုတ်ညံ့တဲ့လူတွေ အများကြီး မြင်ဖူးပေမဲ့ မင်းတို့လောက်တော့ မဆိုးဘူး"
မဟာလော့ ဝန်ကြီးချုပ်က ပြုံးလျက် - "ခင်ဗျားတို့ မစားချင်ရင် မစားဘဲ နေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကိုတော့ လာမစွပ်စွဲပါနဲ့။ တစ်ခု သတိပေးဖို့ မေ့သွားလို့၊ ဒီနယ်မြေအတွင်းမှာရှိတဲ့ ရိက္ခာအားလုံးကို ငါတို့ ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ မဟာလော့ထဲမှာ ထမင်းစားချင်ရင် ငါတို့ဆီကပဲ ဝယ်ရမယ်"
ထိုအချိန်တွင် တာအိုဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်ကြီးက သိုင်းဖိအားကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်ရာ ရတနာရှာဖွေသူများမှာ ထပ်မံ ငြိမ်ကုပ်သွားကြပြန်သည်။
ထို့နောက် မဟာလော့သည် ရတနာရှာဖွေရာတွင် အသုံးပြုသည့် မုန့်ခြောက်များ၊ ရေဘူးများ၊ မီးရှူးတိုင်များ၊ ကြိုးများ၊ တူးရွင်းများ စသည့် ပစ္စည်းများကို ထပ်မံရောင်းချပြန်သည်။ သို့သော် ထိုပစ္စည်းအားလုံးမှာ မဟာရှရှိ ဈေးထက် နှစ်ဆကျော် ပို၍ ဈေးကြီးနေသည်။ ၎င်းမှာ ရတနာရှာဖွေသူများကို အကုန်အစင် ချွတ်ယူပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားသည့်နှယ် ဖြစ်နေတော့သည်။
"တောက်... သူတို့က တကယ်ကို ယုတ်ညံ့တာပဲ" ဟု ရတနာရှာဖွေသူများက မကျေမနပ် ရေရွတ်နေကြသည်။
မဟာရှက ဈေးကြီးသည်ဆိုသော်လည်း မဟာလော့က ပို၍ ဆိုးနေသည်။ လောကတွင် ကျီးကန်းတိုင်း မည်းသည်ဆိုသော်လည်း ဤကျီးကန်းကတော့ ပို၍ မည်းနေပေသည်။
သို့သော် မကျေနပ်လျှင်လည်း ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။ ဤနေရာတွင် ရတနာရှာလိုပါက ဤအမြတ်ထုတ်မှုများကို ခါးစည်းခံရုံသာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်မူ မဟာလော့အပေါ် အငြိုးအတေးများ ထားရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် မဟာလော့ နန်းတော်အတွင်း၌မူ မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် အသစ်ရရှိထားသော ငွေတေး ၃ သန်းကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေလေသည်။
နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရတနာရှာဖွေသူ ၂ သိန်း မပြည့်တပြည့်သာ ရောက်ရှိလာသေးသဖြင့် ရှာနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများက အများကြီး ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို တစ်လ၊ နှစ်လခန့် ညှစ်ထုတ်နိုင်လျှင် ငွေသန်းပေါင်း ၃၀၀အထိ ရရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။
တစ်ဝက်ကို တာအိုဂိုဏ်းသို့ ခွဲပေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤပမာဏမှာ အလွန်ကြီးမားသည့် အကျိုးအမြတ် ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"မဟာရှ... မင်းတို့ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဒီလို ပိုက်ဆံရပေါက်ကြီးကို ငါ့ကို ပေးတဲ့အတွက်... ဟားဟား" ဟု သူက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
မဟာရှနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသမျှတွင် ယနေ့သည် သူ အပျော်ဆုံးနှင့် ခေါင်းအမော့နိုင်ဆုံး နေ့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တွေးရင်း သူသည် လင်းပိုင်ဖန်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန်အတွက် ကျေးဇူးတင်လွှာတစ်စောင် ရေးသားပြီး မဟာရှသို့ ပို့ခိုင်းလိုက်လေသည်။
စာကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ခဏလောက်တော့ ပျော်နေပါဦး၊ နောက်မှ ငိုရလိမ့်မယ်"
ထိုအချိန်တွင် ဆရာဟူ၊ဝူရှဲ့နှင့် အခြားသူများ ဝင်လာကြသည်။
"အရှင်မင်းကြီး... ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဂူဗိမာန်က မဟာလော့ရဲ့ ယွီဟွမ်တောင်မှာ ပေါ်လာပြီလို့ ကြားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးတို့ အဲဒီကိုသွားပြီး အရှင်မင်းကြီးအတွက် ရတနာတွေ ရှာဖွေပေးချင်ပါတယ်"
လင်းပိုင်ဖန်က ဂရုတစိုက်ဖြင့် "မောင်မင်းတို့ ကျန်းမာရေးကကော ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး ပေးသနားတဲ့ နတ်ဆေးကို သောက်ပြီး နှစ်ပတ်ကျော် အနားယူလိုက်တာကြောင့် အခုဆိုရင် အားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်နေပါပြီ။ ရတနာသွားရှာဖို့ ပြဿနာမရှိပါဘူး" ဟု ဆရာဟူက ဆိုလိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ပြတ်သားစွာပင် - "မောင်မင်းတို့ကို သွားခွင့် မပြုနိုင်ဘူး"
"ခင်ဗျာ... ဘာဖြစ်လို့ပါလဲ အရှင်မင်းကြီး"
လင်းပိုင်ဖန်က - "ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များလွန်းလို့ပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဂူအတု ဖြစ်စဥ်တုန်းကတောင် မောင်မင်းတို့ ပြန်မလာနိုင်တော့မလို ဖြစ်ခဲ့တာ။ အခု အစစ်သာဆိုရင် မောင်မင်းတို့ ပြန်မလာနိုင်တော့ရင် ငါကိုယ်တော် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မောင်မင်းတို့ အသက်ကို ငါကိုယ်တော်က အလကား သက်သက် ကယ်ခဲ့တာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ ရတနာတွေက..." ဝူရှဲ့က စကားစလိုက်သော်လည်း...
လင်းပိုင်ဖန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည် - "ရတနာတွေက အရေးကြီးတာ မှန်ပေမဲ့ မောင်မင်းတို့ရဲ့ အသက်က ပိုအရေးကြီးတယ်။ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြဦး၊ အဲဒီကျမှ ရတနာရှာဖို့ကို ပြောကြတာပေါ့။ အခုတော့ ဒီမှာပဲနေပြီး သိုင်းကိုပဲ လေ့ကျင့်ကြ၊ ဘယ်မှ သွားခွင့်မရှိဘူး"
"အရှင်မင်းကြီး..." ဆရာဟူနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အခြားသူများက ရတနာကိုသာ ဂရုစိုက်ကြသော်လည်း ဤဧကရာဇ်ကမူ သူတို့၏ ဘေးကင်းရေးကိုသာ ဂရုစိုက်နေသည်။ ဤသူသည်သာ သူတို့ သစ္စာခံသင့်သော မင်းကောင်းမင်းမြတ်ပင် ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ အသက်ထက်ဆုံး အရှင်မင်းကြီးအတွက် အမှုထမ်းပါ့မယ်" ဟု သူတို့က မျက်ရည်များဖြင့် ကျေးဇူးတင် စကားဆိုလိုက်ကြသည်။
သူတို့ ငါးဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းပိုင်ဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါမှ ဟုတ်တာပေါ့။ မင်းတို့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာမှ နန်းတော်အတွက် တကယ် အမှုထမ်းနိုင်မှာ။ အဲဒီ ဂူဗိမာန်အတုထဲ သွားပြီး လူအုပ်ကြားထဲ အချိန်ဖြုန်းနေစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး"
ထိုအချိန်တွင် မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် အိပ်မက်မက်နေစဉ်မှာပင် သတင်းဆိုးတစ်ခုက ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မဟာလော့ နယ်မြေအတွင်းရှိ 'ပိုင်ကျင်းတောင်' တွင်လည်း အောက်ခြေမမြင်ရသည့် ဂူပေါက်ကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ ထိုဂူ၏ အနေအထားမှာ ဝမ်ရှိုးတောင်နှင့် ယွီဟွမ်တောင်ရှိ ဂူများနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေလေသည်။
မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ကာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး - "ဘာ... ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်က ဘယ်လိုလုပ် နှစ်ခု ဖြစ်နေရတာလဲ။ ဘယ်ဟာက အစစ်၊ ဘယ်ဟာက အတုလဲ"