အခန်း (၃၈၈-၃၈၉)
Vol. 36 Ch. 388-389
အပိုင်း (၃၈၈)
မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် အတူ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာ အချို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူသည် မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် အားနည်းသူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော်လည်း ယခုခေတ်ကာလ၏ မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏သာလွန်မှုမှာ ထင်သလောက် မကြီးမားလှပေ။ အမှန်စင်စစ်ပင် မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူတိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသည့် ပါရမီရှင်များ မဟုတ်ပါလော။ သူတို့အားလုံးသည် ယခုခေတ်၏ သူရဲကောင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် အတင်း တွန်းတင်ခံထားရသော မိမိထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာကြပေမည် ဖြစ်သည်။
ထိုမျှသာမကဘဲ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၊ တာအိုဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့ကဲ့သို့ အစဉ်အလာ ကြီးမားလှသော အင်အားစုကြီးများမှ မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း အဆင့်မြင့် ကျင့်စဥ်များနှင့် သိုင်းကွက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယခုခေတ်၏ မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တိုင်းမှာ အနည်းဆုံး သက်တမ်း နှစ် ၂၀၀ ကျော် ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သေခြင်းရှင်ခြင်းသမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ နီးပါး ကျင့်ကြံလာခဲ့သူများ ဖြစ်သဖြင့် အတွေ့အကြုံပိုင်းတွင်လည်း ပြောစရာမလိုအောင် ကြွယ်ဝလှသည်။
ဤအချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူနှင့် ထိုပညာရှင်များအကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်အမင်း မကြီးမားလှတော့ပေ။ မဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး သုံးဦးခန့်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း ထိုသိုင်းပညာရှင်အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လာလျှင်မူ အနိုင်ရရန် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက် မရှိသေးပေ။
သို့သော်လည်း အကယ်၍သာ မဟာရှအင်ပါယာ၏ နယ်မြေအတွင်း၌ဆိုလျှင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝ တခြားစီ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ မဟာရှနယ်မြေအတွင်း၌ သူသည် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်းတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာမြေပုံ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြု၍ ထိုမဟာကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကို သူ သတ်ပစ်နိုင်လေသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ကြွေကျလာသော ဥက္ကာခဲများ သို့မဟုတ် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများဖြင့် သူတို့ကို အဆုံးစီရင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ မြင့်မြတ်ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ပေါ်မလာသရွေ့ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်စရာမလိုဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းအဖြစ် ရပ်တည်ရဲသည်။
"ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ်တော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ဆက်နေဦးမယ်။ ငါ့မှာ တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မဟာရှရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းအရဆိုရင် နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ ငါ မြင့်မြတ်ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ကို ရောက်သွားနိုင်တယ်" ဟု လင်းပိုင်ဖန်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
တစ်ရက်ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ယောင်ယောင် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူမသည် အလွန်အမင်း စိတ်တိုနေသော ပုံစံဖြင့် "ကောင်းကင်ခန်ရဲ့ ဂူဗိမာန်ကို ရှာဖွေပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝလာမယ်လို့ ထင်နေတာ။ အခုတော့ အားလုံးက အတုတွေချည်းပဲ၊ တစ်လကျော် အချိန်ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်၊ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်”
သူမသည် ညည်းညူပြီးနောက် ရှေ့တွင်ရှိနေသော သစ်သီးများကို ယူကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝါးစားနေတော့သည်။ လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းကို ခါရင်း ပြုံးကာ - "ယောင်ယောင်... မင်းက ရတနာပုံပေါ်မှာ ထိုင်နေပြီး ဘာမှ မသိပါလား။ မင်းက တကယ်ကို ကံကောင်းနေတဲ့သူပဲ"
"ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ယောင်ယောင်က ဝေခွဲမရစွာ မေးလိုက်သည်။
"ငါ ဆိုလိုတာက... ပိုပြီး လွယ်ကူတဲ့ နည်းလမ်းရှိနေတာကို ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်နေတာလဲလို့။ အကယ်၍ မင်းသာ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပြီး ငါ့ကို ကုတင်ပေါ်မှာ ဖျားယောင်းနိုင်ရင် မင်းလိုချင်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ငါ မနှမြောဘဲ ပေးမှာပေါ့" ဟု လင်းပိုင်ဖန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟွန့်..." ယောင်ယောင်က မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်က သူမအနားသို့ တိုးသွားကာ ရိုးသားစွာဖြင့် - "ယောင်ယောင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ဘာအတွက် ကျေးဇူးတင်တာလဲ" ယောင်ယောင်မှာ အံ့သြသွားသည်။
"ငါတို့ စစ်တပ်တွေ မဟာလော့နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တုန်းက တာအိုဂိုဏ်းက ပညာရှင်တွေနဲ့ တိုးခဲ့တာ ငါ သိပြီးသားပါ။ အကယ်၍ မင်းသာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေကို ခေါ်ပြီး လာမကယ်ခဲ့ရင် ငါတို့ စစ်တပ်တွေ ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးတင်တာပါ"
"ကျေးဇူးတင်တတ်သေးတာပဲလား။ ဒါဆို ကျွန်မကို ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ" ယောင်ယောင်က သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို မော့လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ ရွှေငွေများကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တောက်ပသွားသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ပြီး ငွေစက္ကူအချို့ကို ထုတ်ပေးကာ - "ရော့... ဒါက ငွေစက္ကူ ၁၀သန်းပဲ။ ဒါကို လက်ခံလိုက်"
သူမ အမြဲတစေ လိုချင်တောင့်တနေသော ငွေစက္ကူများကို ကြည့်ရင်း ယောင်ယောင်သည် ထင်သလောက် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ ဖြစ်နေမိသည်။ ယင်းအစား သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် စိတ်မပါသော မျက်နှာပေးဖြင့် ငွေစက္ကူများကို ရေတွက်နေရင်း - “ငတုံး ဧကရာဇ်လေး...”
“ကျွန်မက ပိုက်ဆံအတွက်ကြောင့်ပဲ ရှင့်ကို ကူညီခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတာလား”
လင်းပိုင်ဖန်က နောက်ထပ် လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ပြီး ယောင်ယောင်၏ လက်ထဲမှ ငွေများကို ပြန်လုယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယောင်ယောင် အံ့အားသင့်နေစဉ် သူမ၏ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် - "ငါ သိသားပဲ၊ မင်းက ပိုက်ဆံအတွက် ကူညီတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ။ ဒါကြောင့် ဒီပိုက်ဆံတွေကို ငါ ပြန်ယူသွားမယ်နော်"
ယောင်ယောင်သည် နှမြောတသသော မျက်နှာပေးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည် - "ရှင် အထင်မလွဲနဲ့ဦး။ ကျွန်မက ပိုက်ဆံအတွက် လုပ်တာ၊ အဲဒါကို အရင် ပြန်ပေး..."
"ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့တော့။ မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံမက်တဲ့ ပုံစံလေးက ငါ့အပေါ်မှာ ထားတဲ့ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အချစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး" ဟု လင်းပိုင်ဖန်က သူမကို အကုန်သိနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ တကယ်ပြောနေတာ၊ ကျွန်မက တကယ်ကို ပိုက်ဆံမက်တာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒါကို ပြန်ပေးလို့ မရဘူးလား" ယောင်ယောင်က အသနားခံလိုက်သည်။
"မင်း တကယ်ပဲ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ပြန်လိုချင်တာလား" လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။
"အင်း... အင်း..." ယောင်ယောင်က ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီည လမင်းကြီး မိုးမခပင်အထက် ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ့အခန်းကို လာခဲ့ပါ။ ငါတို့ နှစ်ယောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရိုးရိုးသားသား ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပိုက်ဆံတင်မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ မင်းကို ပေးလိုက်မယ်" ဟု လင်းပိုင်ဖန်က ပြောလိုက်သည်။
ယောင်ယောင်မှာ ဒေါသထွက်သွားကာ - "ငတုံး ဧကရာဇ်လေး... ရှင်ကတော့ ကျွန်မကို ကုတင်ပေါ်ခေါ်ဖို့ပဲ အမြဲ ကြံစည်နေတာပဲ။ ရှင် သေချင်နေပြီ ထင်တယ်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို သတ်မယ်"
လင်းပိုင်ဖန် - "အား... အား... နာတယ်..."
ထိုညတွင် ယောင်ယောင်မှာ ရှက်သွေးဖြာနေသဖြင့် ရောက်မလာခဲ့ပေ။ လင်းပိုင်ဖန်သည်လည်း သိုင်းကွက်အမျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြသခွင့် မရလိုက်သဖြင့် များစွာ နောင်တရနေတော့သည်။
ယခုအခါ မေလသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် နွေရာသီမှာ စတင်လာလေပြီ။ ရာသီဥတုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပူပြင်းလာခဲ့သည်။
မဟာရှတွင် အဘက်ဘက်မှ လုပ်ငန်းများမှာ ချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေသည်။ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍတွင် ဟီရှန်းသည် မြေရိုင်းများကို ဖော်ထုတ်ရန် တိုက်တွန်းအားပေးခဲ့သဖြင့် မြေရိုင်းအများအပြားတွင် သီးနှံများ စိုက်ပျိုးပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သာယာသော ရာသီဥတုနှင့်အတူ ယခုနှစ်မှာလည်း ကောင်းမွန်သော ရိတ်သိမ်းမှု ရရှိမည်မှာ သေချာပေသည်။
အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းတွင်လည်း ရက်ကန်းသမားများသည် အထည်အလိပ် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂိုဒေါင်ပေါင်းများစွာမှာ ပြည့်နှက်နေလေပြီဖြစ်သည်။ အိုးအိမ်ဆောက်လုပ်ရေးတွင်လည်း ဘိလပ်မြေအိမ်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ ဆောက်လုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။ သတ္တုတူးဖော်ရေး၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အစရှိသည်တို့မှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် မဟာရှသည် ပြည်တွင်းဆူပူမှုနှင့် ပြည်ပရန်များမှ ကင်းဝေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပြည်သူပြည်သားများမှာလည်း မိမိတို့ ကဏ္ဍအလိုက် အေးချမ်းစွာ လုပ်ကိုင်စားသောက်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ် လင်းပိုင်ဖန်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းတွင် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် သိုင်းလောကအတွင်း၌ တုန်လှုပ်ဖွယ် သတင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည် - နိုင်ငံပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ သြဇာလွှမ်းမိုးထားသော ငွေဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဤကိစ္စမှာ မူလက လင်းပိုင်ဖန်နှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း သူသည် သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်နေသဖြင့် ပတ်သက်လာရတော့သည်။
"အရှင်မင်းကြီးကို တင်ပြပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဟာ နယ်မြေအငြင်းပွားမှုတွေကြောင့် ငွေဂိုဏ်းနဲ့ မကြာခဏ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ရှိစဉ်တုန်းကတော့ သူတို့ နည်းနည်း ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိခဲ့ပေမဲ့၊ ပြီးခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်း ဂိုဏ်းချုပ် ပျောက်ဆုံးနေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ငွေဂိုဏ်းက ပိုပြီး ရဲတင်းလာခဲ့ပါတယ်"
"အခုဆိုရင် ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်ဟာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ နယ်မြေတွေကို ကျူးကျော်ဖို့ ပိုပြီး အားစိုက်လာမှာ သေချာပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘက်မှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် မရှိတဲ့အတွက် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းအနေနဲ့ ဘာလုပ်သင့်ပါသလဲ"
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲအချို့မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။
"ငါကိုယ်တော် သိပြီ" လင်းပိုင်ဖန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်အတွက် တောင်းရမ်းစားသောက်ရုံဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နိုင်ရန် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများလည်း ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဓိကဝင်ငွေမှာ ကုန်သည်များထံမှ အကာအကွယ်ပေးခ ကောက်ခံခြင်းနှင့် လမ်းမများပေါ်တွင် စနစ်တကျ ရှိစေရန် ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းတို့မှ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
ငွေဂိုဏ်းသည်လည်း ဤလုပ်ငန်းမျိုးကိုပင် လုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်ခုတွင် အင်အားစု တစ်ခုသာ ရှိနိုင်ပြီး တစ်ဖွဲ့ကို ပေးထားလျှင် နောက်တစ်ဖွဲ့ကို ထပ်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အကျိုးစီးပွားချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ကာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုအကြား ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်တွင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အသာစီးရခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားပြီး ငွေဂိုဏ်းချုပ်က ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာသည့်အတွက် ပြဿနာမှာ ကြီးလာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများသည် လင်းပိုင်ဖန်နှင့် လာရောက်တိုင်ပင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"မောင်မင်းတို့ဆီမှာရော ဘာအကြံကောင်းတွေ ရှိသလဲ" လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။
"ဒါက..." သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အကြီးအကဲ ချန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း - "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့မှာ ဘာအကြံကောင်း ရှိနိုင်မှာလဲ။ ငွေဂိုဏ်းချုပ်ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့က ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ရှိမှရပါမယ်"
"ဒါမှမဟုတ်ရင်... ဓားအဖိုးသာ ထွက်လာနိုင်ရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားတာနဲ့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းနဲ့ မဟာရှရဲ့ ပတ်သက်မှုကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်"
"ဒါက ဖြေရှင်းရ မလွယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ"
"ဟုတ်တယ်" လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်မံခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသည် လင်းပိုင်ဖန်အတွက် လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အရိပ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားမှသာ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤလက်နက်သာ လူသိသွားပြီး အခြားနိုင်ငံများက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းနှင့် သူ၏ ပတ်သက်မှုကို သိသွားလျှင် ကိစ္စအတော်များများမှာ ပြဿနာတက်နိုင်ပေသည်။
"ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့။ မောင်မင်းတို့ အင်အားစုတွေကို အရင် ရုပ်သိမ်းထားပြီး ထိပ်တိုက်တွေ့တာကို ရှောင်ကြဉ်လိုက်ပါ။ ငါတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ဒီနယ်မြေတွေက ရတဲ့ ပိုက်ဆံအပေါ်မှာပဲ အမှီပြုနေတာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ အကယ်၍ တစ်ဖက်က ပိုပြီး ဆိုးလာပြီး နောက်မဆုတ်ဘူး ဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တော် သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားလိုက်ပါ့မယ်"
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး" သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများမှာ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ မိသားစုဝင်များနှင့် ရင်းနှီးသူအားလုံးမှာ မဟာရှသို့ ပြောင်းရွှေ့အခြေချနေကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ နေထိုင်နေရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင် အမြောက်အမြားမှာလည်း မဟာရှတွင်ပင် နေထိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းလည်ပတ်ရန်အတွက်လည်း လင်းပိုင်ဖန်က ထောက်ပံ့ပေးထားသဖြင့် အခက်အခဲလည်း မရှိတော့ပေ။
သူတို့ ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း နယ်မြေများကို ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ငွေဂိုဏ်းနှင့် ပဋိပက္ခမဖြစ်အောင် ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ ငွေဂိုဏ်း၏ သြဇာအာဏာမှာ လျင်မြန်စွာဖြင့် ပြန့်နှံ့လာခဲ့လေတော့သည်။
အပိုင်း (၃၈၉)
ဤအချိန်တွင် နက်ရှိုင်းသော တောင်တန်းတောအုပ်ကြီး အတွင်းရှိ ကြည်လင်အေးမြသော မြစိမ်းရောင် ရေကန်ကြီးတစ်ခုအနား၌...
ရေကန်၏ အထက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နန်းတော်တမျှ အဆောက်အဦးများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုအဆောက်အဦးများ၏ အပေါ်ယံ ကောင်းကင်ယံတွင်မူ ဧရာမ ကြေးဒင်္ဂါးကြီးတစ်စေ့က လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူတိုင်းသည် ထိုကြေးပြားကို ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာကား ငွေဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်ဖြစ်သလို ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန် နေထိုင်ရာ နေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် အောက်ခြေမှ တင်ပြလာသော သတင်းများကို ကြည့်ရင်း - "သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက သူတို့နယ်မြေတွေကို တကယ်ပဲ အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား... သူတို့က ပြန်တောင် မတိုက်ဘူးပေါ့လေ" ဟု တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရှန်ကွမ်းဟုန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော မျက်နှာသေနှင့် ဓားသမားက - "ဂိုဏ်းချုပ်... သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်မှာ လှည့်ကွက်တစ်ခုခု ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သတိထားသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"လှည့်ကွက်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို... သူတို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး ရေကန်၏ ကြည်လင်သော ရေပြင်ကို ကြည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် - "လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်က သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်းချီဟိုင်ဟာ မဟာရှနန်းတော်ကို သွားရောက် စိန်ခေါ်ခဲ့တုန်းက ဓားအဖိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူ ထွက်ပြေးသွားပြီး ပျောက်ချက်သား ကောင်းနေခဲ့တာပဲ"
"မကြာခင်မှာပဲ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ ဒုဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲ အတော်များများပါ ပျောက်ခြင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။ သိုင်းလောကထဲက ကောလာဟလတွေအရတော့ ဟုန်းချီဟိုင်ဟာ ဓားအဖိုးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာရသွားလို့ တစ်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းပြီး ကုသနေတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ။ ကျန်တဲ့ အကြီးအကဲတွေကလည်း သူ့ကို စောင့်ရှောက်နေကြတယ်ပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ အခုဆိုရင် တစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီ။ သူတို့ တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာကြသေးဘူး။ ဟုန်းချီဟိုင် ဒဏ်ရာကုနေတာက ထားပါတော့၊ ကျန်တဲ့ အကြီးအကဲတွေကပါ ဘာလို့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရတာလဲ။ ဒါက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းနေတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား"
မျက်နှာသေနှင့် ဓားသမားက ခေါင်းညိတ်ပြကာ - "ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီကိစ္စက တကယ်ကို ထူးဆန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူအင်အား အလုံးအရင်းနဲ့ စုံစမ်းပေမဲ့ ဘာသဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက လူတွေကလည်း ပါးစပ် အတော်လုံကြတယ်၊ ဘာသတင်းမှ ပေါက်ကြားမလာဘူး"
ငွေဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ - "ဝူမင်... ဟုန်းချီဟိုင် သေသွားပြီလို့ မင်း ထင်သလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝူမင်ဟု ခေါ်သော ဓားသမားမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး - "ဟုန်းချီဟိုင် သေပြီ ဟုတ်လား။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်တဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူ့ကို ဘယ်သူက သတ်နိုင်မှာလဲ"
"ဒါက ငါ့ရဲ့ တွေးဆချက်သက်သက်ပါပဲ။ ကောင်းကင်အဆင့် ပညာရှင်တွေက သန်မာတယ်ဆိုပေမဲ့ မသေနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေမှ မဟုတ်တာ"
ငွေဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း - "ကြည့်လေ... မဟာရွှယ်ရဲ့ ဧကရာဇ်တောင် ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်ခါစမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါလည်း သိုင်းပညာ လုံးဝ မရှိတဲ့သူရဲ့ လက်ချက်နဲ့လေ။ အဲဒီတော့ ဟုန်းချီဟိုင်က ဘာလို့ မသေနိုင်ရမှာလဲ"
"ဒါကတော့..." ဝူမင်မှာ ပြန်ပြောစရာ စကားမရှိတော့ပေ။
"ဟုန်းချီဟိုင် သေသွားပြီလို့ ခေတ္တယူဆကြည့်ရအောင်။ သူသာ သေသွားပြီဆိုရင်တော့ ပေါ်မလာနိုင်တာ သဘာဝပဲလေ။ ဂိုဏ်းချုပ်သာ မရှိတော့ရင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာမှာပဲ။ အဲဒီတော့ သူတို့က နစ်နာမှုတွေကို လျှော့ချဖို့အတွက် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ငါတို့ ငွေဂိုဏ်းနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင်တောင်မှ အောက်ကျနောက်ကျ ခံနေကြတာပေါ့"
ငွေဂိုဏ်းချုပ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြကာ - "တွေ့လား... ဒါဆိုရင် အရာအားလုံးက ကွက်တိပဲ မဟုတ်လား"
"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တွေးဆချက်က တကယ်ကို ယုတ္တိရှိပါတယ်" ဟု ဝူမင်က ထောက်ခံလိုက်သည်။
"ဒါတွေက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပါပဲ။ သူ တကယ် သေလား ရှင်လားဆိုတာ ငါလည်း အသေအချာ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရတာပဲ။ သူ့ကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာအောင် လုပ်မယ်၊ သူ ထွက်လာရင် ငါနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြတာပေါ့။ အကယ်၍ သူသာ တကယ်သေသွားလို့ ထွက်မလာနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေအားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်လိုက်မယ်"
"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမြော်အမြင်က တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် သွားရောက် စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်။ ခွင့်ပြုပါဦး"
ဝူမင်သည် အရိုအသေပေးကာ ငွေဂိုဏ်းဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ငွေဂိုဏ်းသည် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းအပေါ် အလုံးအရင်းဖြင့် စစ်ဆင်နွှဲကာ နယ်မြေများကို အတင်းအဓမ္မ လုယူလေတော့သည်။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းသားများမှာမူ အောက်ကျနောက်ကျ ခံကာ နယ်မြေများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖယ်ပေးခဲ့ကြသည်။
ငွေဂိုဏ်းက ပို၍ ရဲတင်းလာသလို၊ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သိုင်းလောကသားများမှာ ဆက်၍ ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။
"သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက တကယ်ကို သူရဲဘောကြောင်တာပဲ။ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်ပြီးတော့ သူများ အနိုင်ကျင့်တာကို ငြိမ်ခံနေတယ်"
"သူတို့ ငွေဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြောက်နေကြတာလား"
"မဖြစ်နိုင်တာ။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းမှာလည်း ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ရှိတာပဲလေ၊ ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ"
"ဟုန်းချီဟိုင်ရဲ့ ဒဏ်ရာက အခုထိ မသက်သာသေးလို့လား"
"ဒါမှမဟုတ် ဟုန်းချီဟိုင်က ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို ကြောက်နေတာများလား"
မဟာရှတွင်မူ သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများသည် အခြေအနေကို တင်ပြရန် တစ်ဖက်တွင် ပြန်လည် စုရုံးလာကြသည်။ အကြီးအကဲ ချန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် - "အရှင်မင်းကြီး... ငွေဂိုဏ်းကတော့ လွန်လွန်းလှပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ နယ်မြေတွေ အများကြီး ဖယ်ပေးထားပါလျက်နဲ့ သူတို့က အတင်းအကျပ် အနိုင်ကျင့်နေကြပါတယ်"
အကြီးအကဲ လိုင်ကလည်း အလွန်ပင် စိတ်ဆိုးနေကာ - "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဒီထက်ပိုပြီး နောက်ဆုတ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ သိုင်းလောကရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်"
အကြီးအကဲ ကျိုးကမူ ပို၍ စိုးရိမ်နေသည် - "ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းရဲ့ ကိစ္စသာ လူသိသွားရင် အကျိုးဆက်တွေက ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်တော့မှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်"
"ကျပ်တည်းလိုက်တဲ့ အခြေအနေပဲ..."
နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း - "အရှင်မင်းကြီး... တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးပါဦး။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ တကယ်ပဲ ထပ်ပြီး နောက်မဆုတ်နိုင်တော့ပါဘူး" ဟု လျှောက်တင်လိုက်ကြသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က စားပွဲကို အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ - "သူက သေချင်နေမှတော့ ငါကိုယ်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့"
ဓားအဖိုးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာကာ - "ဆရာ... ဒီအလုပ်ကို ကျွန်တော် လုပ်ပါရစေ"
လင်းပိုင်ဖန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း - "ကောင်းပြီ... မင်း ငါ့ကိုယ်စားသွားပြီး ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို သတ်လိုက်။ ဒါပေမဲ့ မသွားခင်မှာ ငါ မင်းကို အသွင်ပြောင်းပေးရဦးမယ်"
"အသွင်ပြောင်းမယ်၊ ဘာလို့လဲ ဆရာ " ဓားအဖိုးမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။
လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးကာ - "ဒါပေါ့... မင်းက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်းချီဟိုင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းရမှာလေ။ ဒါဆိုရင် ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို သတ်လိုက်တဲ့အခါ ပြဿနာအားလုံး ပြေလည်သွားရုံတင် မကဘူး၊ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို မျက်စိကျနေတဲ့ ငကြောက်တွေအားလုံးကိုလည်း ခြောက်လှန့်ပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပေါ့"
"ဆရာ ပြောတာ တကယ်ကို မှန်ကန်ပါတယ်"
ထို့နောက် လင်းပိုင်ဖန်ကိုယ်တိုင် ဓားအဖိုးကို အသွင်ပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အပြည့်အဝ မတူညီသော်လည်း ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီသဖြင့် လူအတော်များများကို လှည့်စားရန် လုံလောက်လှသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပို၍ စိတ်ချရစေရန် ဓားအဖိုးသည် "နဂါးနိုင်လက်ဝါး (၁၈) ကွက်" ထဲမှ အချို့ကိုလည်း လေ့လာခဲ့သည်။
ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသောအခါ သူတို့ စတင် ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။