အခန်း (၃၉၀-၃၉၁)
Vol. 36 Ch. 390-391
အပိုင်း (၃၉၀)
သုံးရက်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ငွေဂိုဏ်းဌာနချုပ် တည်ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ကြားများတွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။
ဤသုံးရက်တာအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် ဓားအဖိုးအိုသည် ဟုန်ချီဟိုင်နှင့် ရုပ်ချင်းတူရုံတင်မကဘဲ အမူအရာ၊ အလေ့အထနှင့် အသံနေအသံထားတို့မှာပါ ၆၀၊ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီနေပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် လူအတော်များများကို လှည့်စားရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ထို့အပြင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများကိုယ်တိုင်ကပါ ထောက်ခံချက်ပေးထားသဖြင့် အမှားအယွင်းရှိရန် မရှိသလောက်ပင်။
သို့သော်လည်း သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများမှာ စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ရှိနေကြသေးသည်။ သူတို့ စိုးရိမ်သည်မှာ အတုအယောင်မှန်း သိသွားမှာကို မဟုတ်ဘဲ ရန်သူကို တကယ် သတ်နိုင်ပါ့မလား ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဓားအဖိုးအို... ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်က ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ကြားဖူးတာတော့ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ချင်း တိုက်ခိုက်ရင်တောင် သတ်ဖို့က တကယ် ခက်ခဲတယ်လို့ ဆိုကြတယ်၊ အဲဒါ..."
"ယုတ္တိအရတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်အေးအေးထားပါ" ဓားအဖိုးအိုက ဟုန်ချီဟိုင်၏ အသံကို အတုယူကာ ပြောလိုက်သည်။
" ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေက မသေနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သတ်ရ ခက်တာပဲ ရှိတာ။ ငါ့ဆရာ့လက်ချက်နဲ့တင် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်တောင် အသက်ပျောက်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါတို့ဘက်က သေချာပြင်ဆင်ထားရင် ဘာမှ စိုးရိမ်စရာမရှိဘူး"
ထိုစကားကို ကြားမှ လူအားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ အရှင်မင်းကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်တောင် သေဆုံးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ နောက်ထပ် တစ်ယောက်ကို သတ်ရမှာက အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့ပေ။ သူတို့သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ခဏမျှ ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြသည်။
ထိုစဉ် ဓားအဖိုးအို၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်ရှောင် နတ်ဓား မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။ ဓားအဖိုးအိုက အသံတိုးတိုးဖြင့် - "ဆရာ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။ ငါ အခုသွားပြီး ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို သတ်လိုက်မယ်။ မင်းတို့က အပြင်ဘက်ကနေ ဝိုင်းထားကြ၊ တစ်ယောက်မှ အလွတ်မပေးနဲ့။ အောင်မြင်မှု ဒါမှမဟုတ် ကျရှုံးမှုက ဒီတစ်ချက်တည်းပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ ဓားအဖိုးအို" အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြန်ထူးလိုက်ကြသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ဓားအဖိုးအိုသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပေပေါင်း ထောင်ချီသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ငွေဂိုဏ်းရှေ့ရှိ ရေကန်ကြီးထံ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှိသမျှ အင်အားကို သုံး၍ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
လက်ဝါးရိပ်မှာ တောင်ပြိုကမ်းပြို၊ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများ တက်လာသကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားလှသည်။ ရေကန်ထဲတွင် အရှိန်ပြင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထလာပြီး လှေငယ်များနှင့် သစ်သားတံတားများမှာလည်း အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားရသည်။ ဌာနချုပ်ကို စောင့်ကြပ်နေသော ငွေဂိုဏ်းသား အတော်များများမှာလည်း ဘာမှတောင် မလုပ်နိုင်လိုက်ဘဲ ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်အောက်မှာတင် အသက်ပျောက်သွားကြသည်။
"ဘယ်သူကများ ဒီလောက် ရဲတင်းနေရတာလဲ" အိပ်ဆောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လေဟာနယ်ထဲမှ တိုးဝင်လာသော လက်ဝါးရိပ်ကို မြင်သောအခါ မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
လက်ဝါးချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပွားသွားတော့သည်။
"ဝုန်း..."
လက်ဝါးနှစ်ချက်၏ အင်အားစုများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ရေကန်ထဲမှ ရေများကို ကောင်းကင်သို့ ပင့်တင်လိုက်ကာ လေဖိအားလှိုင်းများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
"ဖြောက်... ဖြောက်..."
မိုးရွာချသကဲ့သို့ပင် ရေကန်ထဲမှ ရေများမှာ ပြန်လည် ကျဆင်းလာသည်။ ဤအချိန်တွင်မှ ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် သူ့ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်သူကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မယုံနိုင်ဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟုန်ချီဟိုင်... မင်းပဲ။ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ်"
"မှန်တယ်... ငါပဲ" ဓားအဖိုးက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရေပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။
ရှန်ကွမ်းဟုန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကာ - "ဟုန်ချီဟိုင်... မင်းက ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ငါ့ရဲ့ ငွေဂိုဏ်းကို ဘာလို့ လာတိုက်ရတာလဲ"
"ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာအောင် လုပ်နေတာ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု ငါရောက်လာတော့ မင်းက မကြိုဆိုချင်ဘူးပေါ့လေ" ဓားအဖိုးအိုက ဟုန်ချီဟိုင်၏ လေသံကို အစစ်အမှန်အတိုင်း တုပကာ အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သဖြင့် ရှန်ကွမ်းဟုန်မှာ တစ်ဖက်လူက အတုမှန်း အိပ်မက်တောင် မမက်မိပေ။
"ကောင်းပြီလေ" ရှန်ကွမ်းဟုန်က ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ကာ- "ဟုတ်တယ်... ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ထွက်လာအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲဆိုတာ တိုက်ခိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့"
ထို့နောက် ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး မိုးသီးမိုးပေါက်များ ကျသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များကို ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားအဖိုးအိုကလည်း လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ကာ နှစ်ဦးသား အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
တောင်ကြားကြီးမှာ ဆက်တိုက် တုန်ခါနေပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးမှာ မိုင်ပေါင်း ရာချီသော နေရာအထိပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အပြင်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသော သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများမှာလည်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။
"ဒါက ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ၊ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ"
"ဒါပေါ့...ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တိုင်းက ဒီခေတ်ရဲ့ သူရဲကောင်းတွေပဲ၊ သူတို့ရဲ့ အင်အားက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"
"ဓားအဖိုးအိုက ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား"
"အခုချိန်မှာ စိုးရိမ်နေလည်း အပိုပဲ။ ငါတို့ လုပ်ရမှာက ဒီတောင်ကြားကနေ ဘယ်သူမှ ထွက်မသွားနိုင်အောင် စောင့်ကြပ်ဖို့ပဲ"
ဤအချိန်တွင် အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးမှာ အကွက်ပေါင်း ထောင်ချီအောင် ဖလှယ်ခဲ့ကြသော်လည်း အနိုင်အရှုံး မပေါ်သေးပေ။ သို့သော်လည်း ဓားအဖိုးမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည့် လက္ခဏာများ ပြလာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ခွန်အား မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဟုန်ချီဟိုင်၏ ပုံစံကို တုပနေရသဖြင့် သူ အကျွမ်းကျင်ဆုံးသော နည်းပညာများကို အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက အသာစီး မရနိုင်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်ပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအခြေအနေက ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို အထင်အမြင် မှားသွားစေသည်။ ဟုန်ချီဟိုင်သည် မဟာရှမှ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာရကာ အနားယူနေရသည်ဟူသော ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။
"သူ့ဒဏ်ရာတွေက အခုထိ မသက်သာသေးတာများလား။ ဟုတ်ရမယ်... အဲဒါကြောင့်ပဲ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အနိုင်ကျင့်ခံရတာတောင် ငြိမ်ခံပြီး တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်ပေးနေခဲ့တာပဲ။ ဒဏ်ရာ မသက်သာသေးလို့ သူကိုယ်တိုင် အရေးမယူနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ အခုတော့ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး ထွက်လာရတာပေါ့"
ရှန်ကွမ်းဟုန်သည် တွေးရင်းဖြင့် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ဟုန်ချီဟိုင်သည် သူ့ထက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် စော၍ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ထက် သန်မာပြီး အတွေ့အကြုံလည်း ပိုရှိသည်။ ရှန်ကွမ်းဟုန်အနေဖြင့် ပုံမှန်ဆိုလျှင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။
သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ချီဟိုင်မှာ ဒဏ်ရာ မသက်သာသေးဘဲ အင်အား အပြည့်အဝ မသုံးနိုင်သည့် အခြေအနေမှာ သူ့အတွက် ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးကြီးပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မသတ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ဒဏ်ရာ ပို၍ ပြင်းထန်သွားအောင် လုပ်နိုင်လျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ထိုအတွေးဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပို၍ ရက်စက်လာကာ ရှိသမျှ အင်အားကို ပုံအော သုံးလိုက်တော့သည်။
"ဟုန်ချီဟိုင်... ဒီနေ့တော့ မင်းသေရင်သေ ၊ မဟုတ်ရင် ငါသေပဲ"
ဓားအဖိုးအိုမှာ အရေးနိမ့်သယောင် ဖြစ်လာပြီး နတ်ဘုရားဓားမှတစ်ဆင့် သတင်းပို့လိုက်သည် - "ဆရာ... အချိန်ကျပါပြီ"
မဟာရှမင်းဆက်၏ မြို့တော်တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည် ရွှမ်ရှောင်နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်သန်းသော စစ်သည်တော်များ ရှေ့တွင် ရပ်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တော်တို့... အခု ငါကိုယ်တော်က နတ်ဘုရားတွေကို သတ်ဖို့နဲ့ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ မင်းတို့ရဲ့ အင်အားကို ခေတ္တငှားယူမယ်"
"အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး" တစ်သန်းသော စစ်သည်တော်များက သူတို့၏ လက်ယာဘက် လက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုများသည် ရွှမ်ရှောင်ဓားထံသို့ စုစည်းသွားပြီးနောက် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော နေရာရှိ ရွှမ်ရှောင်ဓားအသေးထံသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးပြောင်းသွားလေသည်။
ဓားအဖိုးအိုသည် ဓားအတွင်းမှ လျှံထွက်လာသော ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှန်ကွမ်းဟုန်ထံသို့ ချက်ချင်း ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
"သေပေတော့"
"မကောင်းတော့ဘူး" ရှန်ကွမ်းဟုန် အသက်ဘေးအန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားသည်။ ဤဓားချက်မှာ သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိမှန်း သူတစ်ခါမှ မကြုံဖူးလောက်အောင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှိသမျှ အင်အားကို သုံးကာ လက်သီးချက်၊ လက်ဝါးချက်များဖြင့် အသည်းအသန် ခုခံလိုက်သည်။
သူ၏ လက်သီးနှင့် လက်ဝါးရိပ်များမှာ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူသည် ဤအချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြား ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသာ ဆိုလျှင် သူ၏ ဤတိုက်ကွက်အောက်၌ မသေလျှင်တောင် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရမည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုဓားချက်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ လက်သီးရိပ်နှင့် လက်ဝါးရိပ်များမှာ ရေပူဖောင်းများကဲ့သို့ပင် ဓားချက်အောက်တွင် လွယ်လွယ်ကူကူ ပေါက်ထွက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဓား၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် သူသည် သွေးအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တောင်ကုန်းများမှာလည်း ပြိုကျသွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် တောင်ကြားကြီးမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။ ပျက်စီးနေသော ကျောက်တုံးများကြားမှ ဓားအဖိုးအိုသည် ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ယခုအခါတွင် ငွေဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝင့်ကြွားသော ပုံစံမှာ ဘယ်ဆီရောက်သွားမှန်း မသိတော့ပေ။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီလျက် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြင့် ပျော့ခွေနေသည်။ သိသာသည်မှာ သူ၏ အရိုးများအားလုံး ကျိုးကြေသွားခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။
သူသည် ဓားအဖိုးကို အားကိုးရာမဲ့စွာ ကြည့်ရင်း - "အဟွတ်... အဟွတ်... မင်း... မင်းက ဟုန်ချီဟိုင် မဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းအစ မရှိဘူး"
"ငါ ဟုတ်မဟုတ်က အရေးကြီးလို့လား" ဓားအဖိုးအိုက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ခုတ်ဖြတ်ချလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် အင်အားကြီးမားလှသော ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်၏ ဘဝမှာ နိဂုံးချုပ်သွားလေတော့သည်။
အပိုင်း (၃၉၁)
ထို့နောက်တွင် ဓားအဖိုးအိုသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အနီးနားရှိ ငွေဂိုဏ်းသား အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။
ပြီးနောက် သူသည် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ၁၈ ကွက်၏ တိုက်ကွက်အချို့ကို ထုတ်ဖော်ကာ ယခင်ခြေရာလက်ရာ အချို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်သလို ခြေရာလက်ရာ အသစ်များကိုလည်း ချန်ထားခဲ့လေသည်။ သူသည် အခြေအနေကို စိတ်တိုင်းကျပြီဆိုမှ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"ဓားအဖိုးအို... အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲဗျ" သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများက သူ့အနားသို့ ဝိုင်းအုံလာပြီး မေးမြန်းကြသည်။
ဓားအဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်ပြီး - "ရှန်ကွမ်းဟုန်ရဲ့ ခေါင်းက အားလုံး အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးဆုံးသွားပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းလိုက်တာ... ငွေဂိုဏ်းချုပ် သေပြီဆိုတော့ ငါတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘူး" အားလုံးက အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဝမ်းသာနေကြသည်။
ဓားအဖိုးအိုက ပြုံးလျက် - "တောင်ကြားထဲမှာ ငွေတေး ငါးသန်း၊ ခြောက်သန်းလောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ကျန်ခဲ့သေးတယ်။ အဲဒါတွေကို သူဖုန်းစားဂိုဏ်း ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် ပြန်သယ်ခိုင်းလိုက်ကြဦး။ ကျုပ်ကတော့ အရှင်မင်းကြီးဆီ ပြန်ပြီး သတင်းပို့ရဦးမယ်"
"ကောင်းပါပြီ ဓားအဖိုးအို" သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများက တညီတညွတ်တည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
ဓားအဖိုးအိုသည် မဟာရှသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်ကွမ်းဟုန်၏ ဦးခေါင်းကို လင်းပိုင်ဖန် ထံ ဆက်သလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် လင်းပိုင်ဖန်၏ အနား၌ပင် အေးအေးလူလူ နေထိုင်ရင်း သိုင်းပညာများကို ဆက်လက် လေ့လာဆည်းပူးနေခဲ့လေသည်။
သို့သော်လည်း ပြင်ပလောကတွင်မူ ထိုသတင်းကြောင့် အကြီးအကျယ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားရသည်။
"မင်း ကြားပြီးပြီလား... တစ်ညနေမှာ ငွေဂိုဏ်းဌာနချုပ်ရှိတဲ့ တောင်ကြားထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့တယ်တဲ့။ အသံက ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်လဲဆိုရင် မိုင်ပေါင်း ရာချီတဲ့အထိ ကြားရတယ်လို့ ပြောကြတယ်"
"ငါလည်း ကြားတယ်၊ မိုးကြိုးပစ်သလိုမျိုး တဝုန်းဝုန်းနဲ့ မရပ်မနား အသံတွေ ထွက်နေတာတဲ့"
"နောက်တော့ သိုင်းပညာရှင် တော်တော်များများ သွားကြည့်ကြတာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပျက်စီးနေတာကို တွေ့ရတယ်တဲ့လေ။ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ချင်း တိုက်ပွဲမျိုးမှသာ ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးနိုင်တာ။ ဘယ်သူတွေ တိုက်ကြတာလို့ မင်းထင်လဲ"
"တစ်ယောက်ကတော့ ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ မသေချာပေမဲ့ အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာမှာ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ၁၈ ကွက်ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေကို တွေ့ရတယ်လို့ ဆိုကြတယ်"
"အဲဒီနားမှာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲတွေနဲ့ တပည့်တွေကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသလို သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ပုံရိပ်ကိုလည်း မြင်လိုက်ရတယ်လို့ ပြောနေကြတာပဲ"
"ဒါဆို သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ငွေဂိုဏ်းကို တိုက်လိုက်တာပေါ့"
"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့... နောက်ပိုင်းမှာ ငွေဂိုဏ်းက အရမ်းကို ရဲတင်းလာတာကိုး"
ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် အင်အားကြီး ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားမှ ကိစ္စမှာ သေးငယ်လှသည်မဟုတ်ပေ။ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံး ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ရှေ့ထွက်လာပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြကာ တာဝန်ယူလိုက်သည်။ ငွေဂိုဏ်းက အလွန်အကျွံ လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်လာသောကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်ချီဟိုင်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များကို ဦးဆောင်၍ ငွေဂိုဏ်းဌာနချုပ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။
ငွေဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ကွမ်းဟုန်ကိုမူ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းလည်း ကြေငြာလိုက်သည်။
ဤသတင်းကြောင့် သိုင်းလောကတစ်ခုလုံး ထပ်မံ၍ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန် လွယ်ကူသော်လည်း သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။ ကောင်းကင်အဆင့် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင်ပင် ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သတ်ဖြတ်နိုင်သူဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သူ ဖြစ်ရပေမည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ချီဟိုင်သည် ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် ထိပ်သီး ၁၀ ယောက် စာရင်းဝင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီလားဟု လူအများက တွေးတောကုန်ကြသည်။
ယခင်က သူသည် ဤမျှအထိ မသန်မာခဲ့ပေ။
‘ဘုရားရေ... တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာခဲ့တာလားဟ။ သူက ဒဏ်ရာကုနေတာ မဟုတ်ဘဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ်လည်း ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံခဲ့တာလား’
လူအများက ထိုသတင်း မှန်မမှန်ကို သိရှိရန် ငွေဂိုဏ်းဘက်သို့ စုံစမ်းကြသော်လည်း ငွေဂိုဏ်းဘက်ကမူ တိတ်တဆိတ်သာ နေတော့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ခေါင်းဖြတ်ယူခံရကာ ရုပ်အလောင်းမှာပင် မပြည့်စုံတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းကပင် အကောင်းဆုံး အဖြေဖြစ်သွားပြီး လူအများက သူဖုန်းစားဂိုဏ်း၏ စကားကို ယုံကြည်ကာ သက်ပြင်းချမိကြတော့သည်။
"ရှန်ကွမ်းဟုန်က ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်ကာစပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခုတော့ အသက်ပျောက်သွားရပြီ။ နှမြောစရာပဲ"
"လူဆိုတာ အရမ်းကို ဝင့်ကြွားပြီး ရဲတင်းမနေသင့်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဘေးဒုက္ခက လိုက်လာတတ်တာပဲ"
"သူသာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို အသေအလဲ မစော်ကားခဲ့ရင် သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လက်စားချေပါ့မလဲ"
"ရှန်ကွမ်းဟုန် သေပြီဆိုတော့ ငွေဂိုဏ်းလည်း သွားပြီပေါ့"
လူအများ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက ဦးဆောင်ကာ ငွေဂိုဏ်း၏ နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်တော့သည်။ ငွေဂိုဏ်းဝင်များမှာ နောက်ဆုတ်ပေးနေရပြီး ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ရဲကြတော့ပေ။
သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အင်အားကြီးမားလာကာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို တန်ခိုးထွားလာခဲ့သည်။ အခြားဂိုဏ်းများမှာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဝင်များနှင့် တွေ့လျှင်ပင် အပြုံးဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးကာ ရိုသေစွာ ဆက်ဆံကြတော့သည်။ ငွေဂိုဏ်းမှာမူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် တတိယတန်းစား အင်အားစုအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလေတော့သည်။
မဟာရှ နန်းတော်အတွင်း၌.....
ယောင်ယောင်သည် သစ်သီးများကို စားရင်း ထိုအကြောင်းကို ပြောပြကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ရှန်ကွမ်းဟုန်က ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ကာစ၊ သူ့ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံး အချိန်မှာပဲ ဒီလို ရုတ်တရက် သေသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။ တကယ် နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်"
လင်းပိုင်ဖန်ကလည်း သက်ပြင်းချလျက် - "ဟုတ်တယ်... သူသာ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို သွားမရှုပ်ခဲ့ရင် နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် ချမ်းချမ်းသာသာနဲ့ လူအများရဲ့ လေးစားမှုကို ခံယူပြီး နေသွားလို့ရတာကို၊ အခုတော့ သူက အရမ်းမောက်မာဝင့်ကြွားပြီး မစော်ကားသင့်တဲ့ ရန်သူကို သွားစော်ကားမိတာပဲ။ နှမြောစရာလည်း ကောင်းသလို စက်ဆုပ်ဖို့လည်း ကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့် လူဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မာန်မတက်ရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ကို နှိမ်နင်းမယ့်သူက အမြဲ ပေါ်လာစမြဲပဲ"
"လင်းပိုင်ဖန်... ရှင် သတိထားမိလား။ ဒီလောကကြီးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီးတော့ လှိုင်းထန်လာသလိုပဲ၊ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာလည်း ခန့်မှန်းရ ခက်လာတယ်"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လင်းပိုင်ဖန်က မျက်တောင်ခတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ယောင်ယောင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် - "ကြည့်လေ... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်တောင် သေသွားပြီ။ မဟာရွှယ်နိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်ရယ်၊ ငွေဂိုဏ်းချုပ်ရယ်... နှစ်ယောက်လုံးက ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ သေကုန်ကြတာပဲ"
"နှစ်ယောက်ပဲ သေတာကို...၊ အများကြီးလို့ ပြောနေတာလား" လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ (သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် အစစ်အပါအဝင်ဆိုလျှင် သုံးယောက်ပင် ရှိပြီ ဖြစ်သည်)
"အများကြီးပေါ့"
ယောင်ယောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ဟန်ခြေဟန်ပြကာ- "ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေက အရမ်းသန်မာတာ။ ပုံမှန်ဆိုရင် ဆယ်စုနှစ် တော်တော်ကြာမှ တစ်ယောက် သေဖို့တောင် ခက်တာ။ အခုက တစ်နှစ်ကျော်ကျော်အတွင်းမှာတင် နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေပြီ။ ဒါက ထူးဆန်းတယ်လို့ ရှင် မထင်ဘူးလား"
"ဖြစ်နိုင်တယ်... ထူးတော့ ထူးဆန်းသားပဲ" လင်းပိုင်ဖန်က ထောက်ခံလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သိုင်းလောကထဲမှာ ထူးဆန်းတာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာတယ်။ ဥပမာ - သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ပိုပြီး နားလည်ရ ခက်လာတာမျိုး၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ခန် ဂူသင်္ချိုင်းကိစ္စမှာ လူတွေအများကြီး အလိမ်ခံလိုက်ရတာမျိုး..."
ယောင်ယောင်က လင်းပိုင်ဖန်အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ဘေးဘီကို ဝေ့ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောကကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ လက်မည်းကြီးတစ်ခုက အရာအားလုံးကို ကြိုးကိုင်နေသလိုမျိုး ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်"
လင်းပိုင်ဖန်ကလည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားကာ တိုးတိုးလေး ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ငါလည်း အဲဒီအတိုင်း ခံစားရတယ်၊ အဲဒီလက်မည်းကြီးက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ၊ သူတို့ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"
ယောင်ယောင်က ခေါင်းခါပြကာ - "အဲဒါတော့ ကျွန်မ မသိဘူး။ တစ်ဖက်လူက အရမ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေတာ။ ကျွန်မ ဘယ်လောက်ပဲ စုံစမ်းစုံစမ်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ဘူး။ သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိရမယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် လောကကြီးရဲ့ အခြေအနေကိုတောင် ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ကြောက်စရာကြီးပါလား" လင်းပိုင်ဖန်က ကြောက်လန့်ကာ တုန်ရင်နေသည့်ဟန် ပြုလုပ်ပြလိုက်သည်။
ယောင်ယောင်က သူ့ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်ပြီး - "စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီနောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက သူ့မှာ ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးမားမား ရှိလိမ့်မယ်။ ရှင့်လို သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုတော့ လာပြီး ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"အကယ်၍ သူတို့က အမြင်မှားပြီး ငါ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်ကို မက်မောသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" လင်းပိုင်ဖန်က နဖူးမှ ချွေးစကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်ကတော့လေ... တကယ်ကို အရှက်မရှိတဲ့သူပဲ" ယောင်ယောင်က ဗိုက်ကိုနှိပ်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောတော့သည်။
ရယ်မောပြီးနောက် ယောင်ယောင်သည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားကာ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ထိုနောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို စုံစမ်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
လင်းပိုင်ဖန်သည် ထွက်ခွာသွားသော သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
‘ဒီကောင်မလေးက တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး ထက်မြက်လာတာပဲ’
‘သူမက နောက်ကွယ်မှာ ကြိုးကိုင်သူ ရှိနေတာကိုတောင် သတိထားမိပြီး စုံစမ်းဖို့ လုပ်နေပြီ။ ငါ သူမကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး’
‘ငါ ကြင်နာပြနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ အရင်ဦးအောင် လက်ဦးမှု ယူမှရမယ်’
‘အခွင့်အရေး ရရင် သူမကို ငါ့လူဖြစ်အောင် သိမ်းသွင်းမှ ရတော့မယ်’
‘အင်း... ဒါကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ဒီလိုပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ’