အခန်း (၁၃၈၁-၁၃၈၂)

အခန်း (၁၃၈၁) - မင်းသမီးလေး

နန်မင်ရုယွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် နဂါးမင်းကျောင်းတော်မှ အမာခံတပည့် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို သူတို့၏ မသေမျိုးလှေများနှင့်တကွ ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် နဂါးမင်းကျောင်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများကိုလည်း လွှတ်မပေးဘဲ အားလုံးကို သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

သို့သော် သုံ့ပန်းအရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလွန်းသဖြင့် ဖန့်ချန်တို့ဘက်သို့ပင် သုံ့ပန်း ၂၀၊ ၃၀ ခန့်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ခွဲဝေပေးအပ်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သုံ့ပန်းများကို ခွဲဝေရာတွင် စနစ်တကျ ရှိလှသည်။

ဖန့်ချန်တို့မှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့ကို တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သုံ့ပန်းများကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းခြင်းမျိုး မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့ရှေ့ရှိ သုံ့ပန်း ၂၀ ကျော်မှာလည်း ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သာ အသက်ရှင်ချင်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ပြုလုပ်မည့် သုံ့ပန်းလဲလှယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် စောင့်ဆိုင်းနေကြရုံသာ ရှိသည်။

လင်းယွမ်မှာ သတင်းအချက်အလက် စုံစမ်းလိုသဖြင့် ထိုသုံ့ပန်းများနှင့် ရင်းနှီးအောင်လုပ်ကာ နဂါးမင်းကျောင်းတော်အကြောင်းကို အပတ်တကုတ် မေးမြန်းနေတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် နန်မင်ရုယွဲ့တို့က နဂါးမင်းကျောင်းတော်မှ အမာခံတပည့်များကို မည်သို့စီစဉ်ထားသနည်းဆိုသည်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုချင်သလို သူတို့လက်ထဲရှိ မသေမျိုးလှေများသည် အစီရင်ဗဟိုချက် များ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကိုလည်း သိလိုနေသည်။

သို့သော် တိုက်ပွဲပြီးသည်နှင့် နန်မင်ရုယွဲ့တို့က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်ချီတက်နေကြသဖြင့် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာခိုင်း၍ မရပေ။

ထွက်ခွာလိုက်သည်နှင့် သေဆုံးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အချိန်သည် နောက်ထပ် ခြောက်လခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ အမာခံတပည့်များမှာ အဖွဲ့ကြီးထဲသို့ အဆက်မပြတ် လာရောက်ပူးပေါင်းနေကြသည်။

အဖွဲ့ကြီးမှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာပြီး နဂါးနက်အစီရင် အရေအတွက်မှာ ဆယ်ဂဏန်းအထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်သလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်

“ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် အရေအတွက်က တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်တောင် ရှိမလဲ မသိဘူးနော်”

“ကျုပ် ခန့်မှန်းရရင်တော့ သိပ်မများလောက်ဘူးဗျ”

လင်းယွမ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်

“အမာခံတပည့်တွေ အားလုံးက အခုကျုပ်တို့မြင်နေရတဲ့သူတွေလို အစွမ်းထက်ကြတာဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အများကြီး ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။ အခုမှပဲ အမာခံတပည့်တွေက ဘာလို့ အမာခံတပည့် ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာ ကျုပ်နားလည်သွားပြီ။ ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်လည်း နောက်ကျရင် အမာခံတပည့်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားဗျာ၊ အဲဒါမှ ကျုပ်တို့လည်း ဒီဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှာ အစွမ်းပြခွင့် ရမှာ”

ယွီဝူရှီးကလည်း အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ရင်း

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီအမာခံတပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ငါတို့ အရင်က ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူဘဝတွေက ကလေးကစားစရာလိုပဲ”

“တကယ်တော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် အရေအတွက်က အများကြီးပဲ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ဆိုလိုက်သည်

“တကယ်လို့ အမာခံတပည့် အရေအတွက်က မများဘူးဆိုရင် ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ၂၃ ခုကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မလဲ နယ်မြေအသစ်တွေကိုရော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်နိုင်မလဲ ”

“အများကြီး အများကြီးဆိုတာ ဘယ်လောက်လဲ ”

မုံချင့်လင်က မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ထောင်ဂဏန်း နီးပါးလောက် ရှိမယ်ထင်တယ်”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အလေးအနက် ပြန်ပြောပြသည်

“အမာခံတပည့် တစ်ထောင်ဆိုတာ ရှင်တို့အတွက်တော့ အဆမတန် များနေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်း အထက်နယ်မြေသုံးခုအတွက်တော့ ဒီအရေအတွက်က မများလှပါဘူး။ တားမြစ်နယ်မြေ လုပွဲတစ်ခုတည်းမှာတင် အင်အားစုအသီးသီးက ပို့လွှတ်လိုက်တဲ့ အမာခံတပည့်တွေက ရာနဲ့ချီပြီး ရှိနေတာလေ။ ကျမတို့ စီးနေတဲ့ မသေမျိုးလှေတွေ၊ အမာခံတပည့်တွေ စီးတဲ့ လှေတွေ... ဒါတွေကို လုပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက ဘယ်ကလာသလဲ သိလား အဲဒါတွေ အားလုံးက ဒီရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေကနေ လာတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်”

“တကယ်လား နင်က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ ”

မုံချင့်လင် တစ်ချက် မှင်တက်သွားသည်။

ကျန်သောသူများကလည်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ

“ပုံမှန် စာအုပ်တွေ အဖတ်များရင် သိလာမှာပါ။ ဟိုးအရင်တုန်းက အထက်နယ်မြေသုံးခုမှာ ဒီလို မသေမျိုးလှေတွေ မရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒီခေတ်က ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်တွေကလည်း အခုခေတ်နဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ ဟင်းလင်းပြင်ကို စူးစမ်းရှာဖွေတာကလည်း အခုလောက်အထိ အင်တိုက်အားတိုက် မရှိခဲ့ဘူးလေ”

လူတိုင်းကတော့ ယခုအချက်ကို ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ကိုယ်ပိုင်ခန့်မှန်းချက်ဟုသာ သတ်မှတ်ပြီး မယုံကြည်ကြသေးပေ။

သို့သော် ဖန့်ချန်ကမူ ယုံကြည်သည်။

ထိုသတင်းအချက်အလက်များသည် ဝမ်ချုံစန်းထံမှ ရရှိခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

အစီရင်ဗဟိုချက်ဆိုတာ ကျွယ်မင်နန်းတော်လို အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ အဓိကပန်းတိုင်ပဲ၊ ဒါဟာ ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ ပန်းတိုင်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

သူ ဘယ်အင်အားစုထဲမှာ ရောနှောနေသလဲဆိုတာပဲ မသိရသေးတာ

ထိုနေ့တွင် မသေမျိုးလှေအစီရင်၏ ချီတက်မှုအရှိန်မှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အခြားသော မသေမျိုးလှေအစီရင် အုပ်စုတစ်ခုနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်အုပ်စု၏ အရေအတွက်မှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်ထက် များစွာ နည်းပါးလှသည်။

နန်မင်ရုယွဲ့နှင့် တစ်ဖက်ခေါင်းဆောင်တို့ စကားပြောဆိုပြီးနောက် နဂါးမင်းကျောင်းတော်မှ သုံ့ပန်းများကို ခေါ်ထုတ်သွားပြီး တစ်ဖက်နှင့် အချို့ကို လဲလှယ်လိုက်ကြသည်။

ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ပွဲမဖြစ်ဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာပင် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။

တိုက်ဆိုင်မှုလောတော့ မသိ၊ သုံ့ပန်းများကို လာရောက်ခေါ်ထုတ်သွားသော လွတ်လပ်သောမသေမျိုးများထဲတွင် ကျိထျန်းကျွင်း လည်း ပါဝင်လာသည်။

ဖန့်ချန်၏ ယွမ်လုံလှေပေါ်ရှိ သုံ့ပန်းများကို သူကိုယ်တိုင် လာရောက်ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သုံ့ပန်းလဲလှယ်ပြီး မကြာမီမှာပင် အစီရင်အဖွဲ့ကြီးမှာ ဆက်လက်မချီတက်သေးဘဲ အနားယူနေကြဟန် တူသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လာရောက်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတစ်ဦးက သူမကို တွေ့ချင်နေသည်ဟု ပြောလာသည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းယွမ်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ပေါ်လာကြသည်။

“ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားတဲ့ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူဟောင်း တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နေမလား ”

“ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ သေချာပေါက် လူကြီးသူမ တစ်ယောက်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“ကြည့်ရတာ ကြာနီမိတ်ဆွေရဲ့ နောက်ခံကလည်း လျှော့တွက်လို့ မရဘူးပဲ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ကျိရှန့်ရှိရာ နဂါးနက်လှေပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“နောင်တော်... နောင်တော်က ဒီ... ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အမျိုးသမီးနဲ့ သိလို့လား ”

ကျိရှန့်သည် ကျိထျန်းကျွင်းက အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တကူးတက ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

“ငါ လင်းကွေ့ကြယ်တာရာနယ်မြေ မှာ ရှိတုန်းက သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းက လူကြီးသူမတွေနဲ့ ခင်မင်ခဲ့ဖူးတာရှိတယ်၊ ခုနက တွေ့လိုက်လို့ စကားစမြည်ပြောဖို့ ခေါ်လိုက်တာပါ”

ကျိထျန်းကျွင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျိရှန့်ကလည်း ဘာမှထပ်မမေးတော့ဘဲ နန်မင်ရုယွဲ့ရှိရာ မသေမျိုးလှေဘက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ကျိထျန်းကျွင်းက ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

“ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့”

သူတို့နှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျိထျန်းကျွင်းက တားမြစ်ချက် အစီရင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခင်းကျင်းလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် သူနှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သာ ရှိတော့ကြောင်း သေချာသွားမှ ဖန့်ချန်ပင် နားမလည်နိုင်သော ဘာသာစကားတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကလည်း ထိုဘာသာစကားဖြင့်ပင် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

ကျိထျန်းကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး လူ့လောကကိုးခု၏ ဘုံသုံးစကားသို့ ပြန်ပြောင်းကာ

“မင်းက ဘယ်မျိုးနွယ်စုကလဲ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ

“ကျမက မိစ္ဆာချောက်ကမ္ဘာ က လာတာပါ”

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူမသည် ဖန့်ချန် နားမလည်သော ဘာသာစကားဖြင့် စကားလုံးအချို့ကို ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျိထျန်းကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပါးစပ်မှလည်း ဖန့်ချန် နားမလည်နိုင်သော စကားများကို အဆက်မပြတ် ပြောဆိုတော့သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကမူ သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး

“ဒီလောကရဲ့ စကားကိုပဲ ပြောစမ်းပါ၊ ယန်နတ်ဘုရား တွေ သိသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား။ သူတို့ အားလုံးက မှတ်ဉာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားကြတာ မဟုတ်ဘူးနော်”

ကျိထျန်းကျွင်းသည် သူ၏ ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အမြန်နှိမ်လိုက်ပြီး ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ရှေ့တွင် တစ်ဝက် ဒူးထောက်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုအချို့ပင် ပါဝင်နေသည်

“မင်းသမီး... အရှင်မင်းသမီးလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတောင် ဒီလောကထဲကို လူဝင်စားလာလိမ့်မယ်လို့ ကျနော် ထင်မထားခဲ့မိဘူး”

မင်းသမီး

ဖန့်ချန် မှင်တက်သွားသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မူလအစက ထူးခြားလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ဤမျှအထိ ထူးခြားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ကျိထျန်းကျွင်းကဲ့သို့သော အဆင့် ၃ မသေမျိုးတစ်ဦးကပင် တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ဒူးထောက်ရန် ဝန်မလေးသည့်အပြင် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ရိုသေမှုမှာလည်း ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

“ငါက ဘာလို့ လာလို့ မရရမှာလဲ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်

“ငါတို့ တွေ့ဆုံဖို့ မသင့်တော်ဘူး၊ ဒီလောကရဲ့ အခြေအနေက အစက စီစဉ်ထားသလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မင်း ပြောစရာ ရှိတာကို မြန်မြန်ပြော၊ ပြီးရင် ငါ့ကို ဒီကနေ ပြန်ပို့ပေးတော့”

“မင်းသမီး... ဒါဆို ကျနော်တို့ရဲ့ နေရပ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေပြီလား၊ မင်းသမီးတောင် လူဝင်စားလာရတဲ့အထိ...”

ကျိထျန်းကျွင်းက ပြောရင်းဖြင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူမက မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် ပြလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်ပင်

“ကျနော် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာပြီးကတည်းက နေရပ်ကို အရမ်းလွမ်းနေမိလို့ နေရပ်ရဲ့ လတ်တလော အခြေအနေတွေကို သိချင်မိတာပါ”

“ငါ ထွက်လာတုန်းကတော့ အခြေအနေက တကယ်ကို မကောင်းဘူး”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်

“ဒီလောကရဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်းနှေးလွန်းတယ်၊ ကြီးလေးတဲ့ ပြဿနာ အတော်များများကို မဖြေရှင်းနိုင်သေးဘူး။ မင်းတို့တွေ အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြေ ပြီးဆုံးသွားရင် ငါတို့တွေ အသစ်တဖန် ပြန်လည် မွေးဖွားလာနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒီဘက်လောကရဲ့ ရှုခင်းတွေက ငါတို့ နေရပ်ထက် အများကြီး ပိုလှပတယ်။ ငါက ဒီမှာပဲ အမြဲတမ်း နေချင်တာ... တစ်ဘဝတည်းပဲ အသက်ရှင်ရတာမျိုး မဟုတ်ဘဲနဲ့ပေါ့”

ဖန့်ချန်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ရိတ်သိမ်းမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ကျိထျန်းကျွင်းတို့၏ နေရပ်မှာ အခြေအနေ မကောင်းလှသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ပြင်ပရန်သူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရတာလား

အခန်း (၁၃၈၂) - လူလား... တစ္ဆေလား

“ဒီလောက်တောင် အခြေအနေ ဆိုးနေပြီလား...”

ကျိထျန်းကျွင်းသည် ခဏမျှ ငိုင်ကျသွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်

“ဒီကိစ္စတွေက အခုထိ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်သေးဘူး။ အဓိကကတော့ အဲဒီ ယန်နတ်ဘုရား တွေရဲ့ တည်ရှိမှုက အရမ်းကို စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်။ သူတို့က ကျနော်တို့ရဲ့ ကိစ္စတွေထဲကို အမြဲတမ်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေပြီး ကျနော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကိုလည်း အမြဲတမ်း ဖျက်ဆီးနေကြတာ”

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သော့ ကို အရင်ရှာရမယ်”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က နှေးကွေးစွာ ဆိုလိုက်သည်

“သော့ကို ရှာတွေ့လိုက်တာနဲ့ စီမံကိန်းက ခြေလှမ်းအကြီးကြီး တစ်ခု အောင်မြင်သွားပြီ။ ငါတို့ရဲ့ နေရပ်ကနေ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ပြီးတော့ အဲဒီ နတ်ဘုရားလက်နက် ကို ဒီလောကထဲ ပြန်ပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ငါတို့တွေ ဒီမှာတင် သံသရာလည်ပြီး လူဝင်စားနိုင်ကြပြီ။ ဒါဟာ ငါတို့မျိုးနွယ်စု တည်တံ့ဖို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံးပဲ။ သော့ကို မရှာတွေ့သရွေ့ ငါတို့တွေ လူဝင်စားလို့ မရနိုင်သေးဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလောကထဲက လူတွေကို အကုန်အစင် မရှင်းလင်းရသေးလို့ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့တွေပါ လူပြန်ဝင်စားနိုင်သွားမယ်ဆိုရင် အခြေအနေက ပိုပိုပြီးတော့ ဆိုးလာလိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့... ကျနော်တို့ရဲ့ အယူအဆအရဆိုရင် အဲဒီသော့က ပျောက်ဆုံးသွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ အခု မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ကဏ္ဍပေါင်းစုံကနေ ဒီကိစ္စကို အသေအချာ စစ်ဆေးနေကြပြီ။ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရတာနဲ့တင် လုပ်ရကိုင်ရတာ လွယ်သွားမှာပါ”

ကျိထျန်းကျွင်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်

“သူတို့ရဲ့ ဒီဘက်က ယင်လောက မှာလည်း အခု ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်။ ကျနော်တို့ ထိန်းချုပ်လို့ မရသေးတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခု ကျန်နေသေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပထမပြဿနာ ပြေလည်သွားတာနဲ့ ဒီပြဿနာကလည်း အလိုလို ပြေလည်သွားမှာပါ”

“ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ပြဿနာပဲ။ ငါ လူဝင်စားလာတာ မကြာသေးတော့ ဒီကိစ္စထဲကို ဝင်ပါဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်သေးဘူး”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းသမီး... အရင်ဆုံး မင်းသမီးကို ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာအောင် ကျနော် ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ကူညီပေးပါရစေလားခင်ဗျာ”

ကျိထျန်းကျွင်းက အထူးသတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အကူအညီ မလိုပါဘူး။ ငါနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ရှိပြီးသားပဲ။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သူတို့ သိကြပါတယ်”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဆိုသည်။

“ဒါဆို... အရှင်မင်းသမီး ကျနော့်ဘေးမှာပဲ ခဏလောက် လိုက်နေမလားဟင်။ ကျနော် တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ မင်းသမီးကို ပိုပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့ အတွက်ပါ။ အရှင်မင်းသမီး ရှိနေတဲ့ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့က ကြည့်ရတာ...”

ကျိထျန်းကျွင်းသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ် နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေသည်။

“အဲဒီ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့က အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကလည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ အနာဂတ်မှာ... ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တာ။ ငါက သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ နိုးထလာအောင် နည်းလမ်းရှာမှာ။ သူက ငါ့အတွက် အရမ်းကောင်းတဲ့ လက်ရုံးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မရှိသင့်သည့် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ရိပ်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။

ကျိထျန်းကျွင်းက မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြန့်ကာ ပြုံးလျက်

“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့”

ကြာနီမိတ်ဆွေက ငါ့ကို တော်တော်လေး အထင်ကြီးနေတာပဲ

ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းအရ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တွင် လူတစ်ဦး၏ ယခင်ဘဝမှတ်ဉာဏ်ကို နိုးထစေနိုင်သည့် နည်းလမ်း ရှိပုံရသည်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းမှာ လူတစ်ဦးချင်းစီအလိုက်သာ ထိရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ လူ့လောကကိုးခု၏ နေရာတိုင်းတွင် မိစ္ဆာရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူတို့ပြောနေသည့် သော့ ဆိုသည်မှာ အချိန်တိုအတွင်း လူတိုင်း၏ မူလအမှတ်အသားကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်မည့် အရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒါနဲ့... မင်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အကြောင်း သိလား”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန် မှင်တက်သွားသည်။

သူမက ဘာလို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအကြောင်းကို ရုတ်တရက် မေးရတာလဲ

“သိပါတယ်။ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲမှာ ယန်နတ်ဘုရား တွေ ရှိနေမယ်လို့ ကျနော် သံသယရှိတယ်။ သူတို့က ဒီလောကရဲ့ အမှန်တရားကို သိထားကြပုံပဲ”

ကျိထျန်းကျွင်းက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်

“သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက လူ့လောကကိုးခုရဲ့ နေရာအနှံ့မှာ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဆေးလုံး ဖော်စပ်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သာမန်လူသားတွေကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေကြတာ”

“သူတို့တွေကလည်း ငါတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေပဲလို့ ပြောလို့ရတာပဲ၊ သူတို့ကို ဒီလို ဆက်လုပ်ခွင့် မပေးသင့်ဘူး။ သတ်ဖြတ်ခံနေရတဲ့ သာမန်လူသားတွေထဲမှာ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့သူတွေ ပါနေနိုင်တာပဲ။ မင်းတို့မှာ ဒါကို တုံ့ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလား ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က မေးလိုက်သည်။

ကျိထျန်းကျွင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်

“မင်းသမီး... ကျနော် မှတ်ဉာဏ် နိုးထလာတာလည်း မကြာသေးပါဘူး။ အခု မင်းသမီးနဲ့ တွေ့တာကလွဲရင် တခြား မျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ်နဲ့ပဲ အဆက်အသွယ် ရှိတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကလည်း မမြင့်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ဆိုတာ ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်စုက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ဖွင့်လှစ်ထားတာ ဖြစ်ဖို့ အရမ်းများတယ်”

ဤစကားများသည် ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ နှစ်ဦးသည် သူ့ကို မမြင်ရသဖြင့် ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေသော အမူအရာကိုလည်း မမြင်နိုင်ကြချေ။

“အင်း... လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကိုတော့ သတိထားကြ။ နှစ်ဖက်စလုံးက အကဲစမ်းနေကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဘက်က အားသာချက်က ပိုကြီးတယ်။ ဒါတွေက ဘိုးဘေးတွေ ချမှတ်ပေးခဲ့တဲ့ အခြေခံတွေပဲ။ အဲဒီတုန်းက ဘိုးဘေးတွေသာ ဒီနေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် ဒီလို ဆုတ်ခွာစရာ လမ်းကြောင်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ နှမြောစရာကောင်းတာက အဲဒီဘိုးဘေးတွေက အရမ်းရဲရင့်ပြီး ဒီလောကရဲ့ အထူးခြားဆုံး အင်အားစု နှစ်ခုကို အကုန်ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့ပေမဲ့... နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ လူ့လောက လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတာပဲ”

နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကျိထျန်းကျွင်းက လူလွှတ်၍ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။

“ကြာနီမိတ်ဆွေ... ခုနက ရှင့်ကို လာရှာတဲ့ စီနီယာက ဘယ်သူလဲ ရှင့်ဂိုဏ်းက အကြီးကဲ လား ”

လင်းယွမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်

“အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့”

သူမက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်တို့ကို ဆက်ပြီး အရေးမလုပ်တော့ဘဲ မသေမျိုးလှေ၏ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ တရားထိုင်နေတော့သည်။

လူလား... တစ္ဆေလား ဆိုတာ တကယ်ကို ခွဲရခက်တာပဲ

ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် တရားထိုင်နေသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ တန်ဖိုးမရှိသော အမှိုက်များဟု သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က လူ့လောကကိုးခုရဲ့ ဘုံရန်သူတွေကို ရှင်းလင်းပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သူ အားကိုးခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ရေးဌာန ကမှ ရန်သူ့လက်ထဲက ဓားဖြစ်နေနိုင်တယ်ဆိုတာကို တစ်နေ့မှာ တခြားသူရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ကြားရလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ထားလိုက်ပါတော့... မင်းတို့ လူလား၊ တစ္ဆေလားဆိုတာ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အားလုံး ယင်လောကကိုပဲ လာခဲ့ကြ၊ ယင်လောကကို ရောက်ရင် လူဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးတော့ဘူး

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယင်လောက ကသာ အဓိက အခြေခံဖြစ်သည်။

ယင်လောကကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ လူ့လောကကိုးခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်။

တစ်ဖက်လူကလည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသဖြင့် အရင်က ယင်လောကနှင့် နတ်ဘုရားလောကကို အကုန်ဖြိုခွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ပြောသော နတ်ဘုရားလက်နက် ကိုလည်း လုယူသွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအရာသည် သံသရာလည်ခြင်းကို အုပ်ချုပ်သည့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူတို့က သော့ ကို ပြန်ရှာတွေ့ပြီး လူ့လောကကိုးခု ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်... သူသည် ယင်လောကတွင် နောက်ဆုံးအစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရပ်တည်ရပေလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ ထိုအရာသည် အဘိုးကြီးတို့ ကြိုးစားနေသည့် ဦးတည်ချက်လည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ဘက်က အခြေအနေကလည်း သိပ်ပြီး မကြည်လင်လှပုံပဲ၊ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီဘက်ကို လက်မလှည့်နိုင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အကွာအဝေးကြောင့် မလာနိုင်တာလား

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ကျိထျန်းကျွင်းတို့ စကားပြောစဉ်က မသိမသာ ပေါ်သွားသော သက်ပြင်းချသံကို သူ သတိရလိုက်သည်။

အကယ်၍ ပထမအချက်ဆိုရင် သူတို့ ဒီကို ရောက်လာရင်တောင် လူ့လောကကိုးခုက အင်အားကြီးသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပဲ၊ မှတ်ဉာဏ်တွေ နိုးထမလာသရွေ့ သူတို့က မိစ္ဆာတွေ မဟုတ်ဘူး။

အကယ်၍ ဒုတိယအချက်ဆိုရင်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ရင် သူတို့ဘာသာသူတို့ အရင် ပြိုကွဲသွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကြာနီမိတ်ဆွေက လူသားမျိုးနွယ်တွေကို အကုန်မရှင်းရသေးဘူးလို့ ပြောတာကို ကြည့်ရင် လူသားဝိညာဉ် အများအပြားက ဖူထူလောက ဒါမှမဟုတ် ယင်လောကငယ် ထဲမှာ ရှိနေသေးတာပဲ။

အကယ်၍ သူတို့ကို လူပြန်ဝင်စားခိုင်းလို့ ရမယ်ဆိုရင်၊ အချိန်အလုံအလောက် ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီအမှားတွေကို ပြန်ပြင်နိုင်လိမ့်မယ်။

ဒါမှမဟုတ် ဒီမိစ္ဆာအုပ်စုကို ဒီလောကထဲမှာ ဘဝပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ လူဝင်စားခိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို လူသားတွေအဖြစ် တိုက်ရိုက် သွေးနှောပစ်လိုက်တာမျိုးပေါ့

ဖန့်ချန်သည် အခွင့်အရေးရပါက ထိုကဏ္ဍတွင် သုတေသနပြုလုပ်ရန်နှင့် တခြားသော လူဝင်စားခြင်း နည်းလမ်းများ ရှိ၊ မရှိ ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤအရာသည် အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းမည့် ခြေလှမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းလာသော အစီရင်အဖွဲ့ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝူရှန့်ငရဲ နှင့် အလွန်နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... မသေမျိုးလှေ အစီရင် ရာနှင့်ချီ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်တလင်းကြီးပင်။

ထိုအထဲတွင် မသေမျိုးလှေ အစီရင်တစ်ခုမှာ နဂါးနက်အစီရင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပေတစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားပုံရပြီး ယခုအခါ အခြားသော အစီရင်တစ်ခုနှင့် အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ကို အပြန်အလှန် သုံးစွဲကာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့်အစီရင်မျှ အနားသို့ အလွယ်တကူ မကပ်ရဲကြချေ။