← Chapters

အခန်း (၁၃၈၇-၁၃၈၈)

Vol. 139 Ch. 1387-1388

အခန်း (၁၃၈၇-၁၃၈၈)

Vol. 139 Ch. 1387-1388

အခန်း (၁၃၈၇) - ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား

ထိုသို့ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားများ ချိတ်ဆွဲထားသူများသည် ယွီထျန်းကော် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းထားသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ငယ်၏ အဖွဲ့ဝင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ ဤမျှအမြန် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ခုနကတင် အနီးအနားတွင် ရှိနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယွီထျန်းကော်နှင့်အတူ ထိုနေရာကို ပူးပေါင်းစူးစမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

သူသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို မကြောက်ပေ။

တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၏ နည်းဗျူဟာများဖြင့်ဆိုလျှင် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။

မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များမှာ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များဖြစ်နေခြင်းက အဓိကအချက်ပင်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမှာ မရိုးရှင်းလှချေ။

တစ်ယောက်တည်းကို ရန်စမိလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ အများအပြားကို ရန်စမိပါက သူကိုယ်တိုင်လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်လာရသည်။

“အားလုံးက ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်တွေပဲဟ၊ အဲဒီအပြင် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား တစ်ယောက်လည်း ပါသေးတယ်။ သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းလိုက်ရင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး ”

“ငါ့အမြင်တော့ အမှားဝန်ခံလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ ဒါဟာ အထင်အမြင်မှားတာပါဆိုပြီး ဖြေရှင်းလိုက်ရင် ပြီးတာပဲ ”

“အင်း... အရှက်သိက္ခာ အနည်းအကျဉ်းကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး ”

အနီးအနားမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ချန်မင်ရှုံ အမည်ရှိ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။

အမှားဝန်ခံရမည်လား တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထိုနောက်ပေါက်လေးတွေကို အမှားဝန်ခံရမည်ဟုလား

သူသည်လည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က အနည်းငယ်သာ လိုသွားခဲ့သဖြင့် ကြေးညိုတံဆိပ်ပြားကို မရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်တည်ဆောက်ထားပြီး ကောင်းကင်ပြာနယ်မြေ ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် စူးစမ်းခဲ့ပြီးပြီ။

သူ၏ ဂုဏ်ထူးမှတ် လုံလောက်သည်နှင့် အဆင့် ၁ မသေမျိုးဆေးနှင့် လဲလှယ်ကာ မသေမျိုးဖြစ်လာတော့မည်။

သူက ထိုနောက်ပေါက်လေးတွေထက် ဘာနိမ့်ကျနေလို့လဲ

ယွီထျန်းကော်သည် ထိုတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲနေသည်ကို သူ အကုန်မြင်နေရပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း အခြေအနေကို တွက်ဆပြီးသားဖြစ်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့...”

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ချန်မင်ရှုံက လက်ယမ်းပြကာ

“ခုနကဟာက အထင်အမြင်မှားတာလေး တစ်ခုပါပဲ။ ကျုပ်က အမှတ် ၂၃၄ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက ချန်မင်ရှုံပါ။ မိတ်ဆွေကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ ”

“အမှတ် ၄၃၁ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက ယွီထျန်းကော်ပါ ”

“ဒီလူကတော့ အမှတ် ၄၃၂ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက ဖန့်ချန် ”

ယွီထျန်းကော်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။

ချန်မင်ရှုံသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ

“ရေစက်ရှိရင် ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့ ”

သူသည် သူ၏ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤနေရာတွင် ဆက်နေနေခြင်းမှာ အရှက်ရစရာဟု သူ ခံစားနေရသည်။

“ဖန့်မိတ်ဆွေ... ကျုပ်ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီလူက ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့နဲ့အတူတူ လှုပ်ရှားမလား ”

ယွီထျန်းကော်က မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဦးအောင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်

“ကျမနဲ့ ဖန့်မိတ်ဆွေက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ လျှောက်ကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ် ”

“ဪ...”

ယွီထျန်းကော်က တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တုကြောဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့... ခုနက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးတွေမှာ ကျုပ်တို့ ဝင်မပါခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီသတ္တုကြောကတော့...”

အခြေအနေကို ကြည့်နေသည့် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ညီတူညီမျှ ခွဲကြမယ် ”

ယွီထျန်းကော်က ဆိုသည်

“အခုချက်ချင်း တူးကြစို့။ အချိန်ကြာသွားရင် လူတွေ ပိုများလာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် လက်ထဲရောက်မယ့် ဝေစုက နည်းသွားလိမ့်မယ်။ အားလုံးကော ဘယ်လိုသဘောရလဲ ”

“ညီတူညီမျှ ခွဲမယ် ”

အားလုံးက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

သတ္တုကြောက လက်ထဲရောက်သွားလျှင် နောက်မှ ရောက်လာသူများက ဘာမှလုပ်၍ မရတော့ချေ။

၎င်းမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ စည်းကမ်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သေးငယ်သော နေရာများတွင် ဖြစ်ပါက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လုယူကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့် ရာဂဏန်းခန့် ဝူရှန့်ငရဲတွင် ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ စည်းကမ်းကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ချိုးဖောက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့လည်း သတ္တုကြောတူးရာတွင် ကူညီပေးပြီး ဝေစုတစ်စုစီ ခွဲယူလိုက်ကြသည်။

“ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်ကို သွေးလိုက်ရင် အနည်းဆုံး အလုံး ၈၀၀ လောက်တော့ ရမယ်။ ဒီတစ်ခါ ရိတ်သိမ်းမှုက မဆိုးဘူးပဲ ”

လင်းယွမ်က အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။

၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အထက်သို့ အပ်နှံရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ့လက်ထဲတွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၀၀ ကျော် ကျန်ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

မသေမျိုး မဖြစ်သေးသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုအရာမှာ ဧရာမ ငွေပမာဏကြီး ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လုံလောက်လှသည်။

အားလုံး သတ္တုကြောကို ခွဲဝေပြီးချိန်မှာပင် ခုနက ချန်မင်ရှုံသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ဘေး၌ လူရိပ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပါဝင်လာပြီး ထိုအထဲတွင် ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ချိတ်ဆွဲထားသူ အများအပြား ပါဝင်နေသည်။

ထို့အပြင် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား ချိတ်ဆွဲထားသူ နှစ်ဦးပင် ပါသေးသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ဝိုင်းရံကာ လိုက်ပါလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တံဆိပ်ပြားမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသဖြင့် ယွီထျန်းကော်တို့ အုပ်စု၏ မျက်နှာထားများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးလဲ ”

လင်းယွမ်က အသက်ရှူမှားသွားကာ ဖန့်ချန်တို့ဆီသို့ ကြောင်စီစီဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“အရင်တစ်သုတ်က ဖြစ်နိုင်သလို၊ အဲဒီအရင်က လူလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် ”

မုံချင့်လင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

“ဘာလို့ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင် ရှိနေရတာလဲ... ဒီလိုမျိုး တည်ရှိမှုက... အမာခံတပည့် မဖြစ်သေးဘူးလား...”

“ဘယ်သူ သူ့အကြောင်း ကြားဖူးလဲ သူက ဘယ်သူလဲ ”

“အမှတ် ၈၇ ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းက နန်မင်ရှောက်ကျဲ လို့ ထင်တယ်...”

“သူလား ဟုတ်တယ်... သူ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရခဲ့တာလို့ ကြားတယ်။ သူက အမာခံတပည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီးသားလို့ သိရတယ်၊ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း မသေမျိုးဆေး သုံးစွဲခွင့်ရမှာတဲ့...”

“ရှောက်ကျဲမိတ်ဆွေ... ဒီလူပါပဲ ”

ချန်မင်ရှုံက ယွီထျန်းကော်ကို ညွှန်ပြကာ နန်မင်ရှောက်ကျဲကို ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် ယွီထျန်းကော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယွီထျန်းကော်၏ ခါးမှ ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် ထိုအပြုအမူကို ဖုံးကွယ်မထားချေ။

ယွီထျန်းကော်သည် ထိုနှိမ်ချသော အကြည့်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် အမည်မဖော်နိုင်သော ဒေါသတစ်ခု စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ဖွားလာသည်။

အကယ်၍ ထိုအကြည့်က တခြားသူဆီကလာလျှင် သူ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤလူ့ဆီက လာနေခြင်းကြောင့်ပင်

“ငါက ဘယ်သူလဲလို့၊ ချန်မိတ်ဆွေ ပြောနေတဲ့သူက မင်း ဖြစ်နေတာကိုး၊ ယွီထျန်းကော် ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ချန်မင်ရှုံမှာ ကြောင်သွားပြီး ကျန်သူများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤနှစ်ယောက်က သိနေကြတာလား

“ငါလည်း ဒီမှာ မင်း နဲ့ ဆုံမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ရှောက်ကျဲမိတ်ဆွေ ”

ယွီထျန်းကော်က စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်

“ဘာလဲ... မင်းက ဒီတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အတွက် ရှေ့က ထွက်ရပ်ပေးမလို့လား ”

“ရှေ့က ထွက်ရပ်ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က တံဆိပ်ပြားကို သုံးပြီး တခြားသူကို အရှက်ခွဲနေတယ်လို့ ကြားလို့ပါ။ ဘယ်သူကများ ဒီလိုလုပ်နေတာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဘယ်သူ့လက်သီးက ပိုကြီးလဲဆိုတာကပဲ အဓိကမဟုတ်လား"

"အကယ်၍ တံဆိပ်ပြားနဲ့ လူကို အရှက်ခွဲလို့ရတယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဒီရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကကော မင်းကို အရှက်ခွဲလို့ ရမလား၊ ယွီထျန်းကော် ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် သူ၏ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကို မြှောက်ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။

ယွီထျန်းကော်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

ဘေးနားရှိ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာကြသည်။

ကိစ္စကတော့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်သွားပြီထင်သည်။

တစ်ဖက်လူက ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ခေါ်လာခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို ဘယ်သူက လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲမှာလဲ

ဒီနေ့ ရိုက်လိုက်လျှင်တောင်၊ မနက်ဖြန်တွင် ထိုသူက အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားနိုင်သည်လေ။

“ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ”

ယွီထျန်းကော်က လေးလေးပင်ပင် မေးလိုက်သည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲက ယွီထျန်းကော်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ

“ဒီကိစ္စက မူလက မင်းတို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ မင်းတို့ကို အရင်ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်။ ငါနဲ့ ယွီထျန်းကော်ကြားက ကိစ္စကို ဝင်မပါနဲ့တော့။ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတော့ ဆုပ်ကိုင်တတ်ဖို့ လိုမယ်နော် ”

ယွီဝူရှီးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အားလုံး၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် ယွီထျန်းကော် အနီးရှိ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များကိုလည်း ကြည့်ကာ

“မင်းတို့လည်း သွားလို့ရပြီ ”

“ဒါကတော့...”

သူတို့သည် ခက်ခဲစွာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ ယွီထျန်းကော်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် ဝေးဝေးသို့တော့ မသွားကြချေ။

နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။

ယွီထျန်းကော်၏ မျက်နှာ ပို၍ ပျက်ယွင်းလာလေ၊ သူ၏ အပြုံးက ပို၍ တောက်ပလာလေပင်။

သည်အထိတော့

သူက ဖန့်ချန်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်ကာ

“မင်း မသွားဘူးလား ”

“မင်းတို့ အရင်သွားနှင့်ကြ ”

ဖန့်ချန်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်တို့ဆီသို့ စိတ်ချင်းဆက်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်က အခုမှ အဆင့်တက်ထားတာ... ကျင့်ကြံမှုက မတည်ငြိမ်သေးဘူးလေ...”

“...ကျမတို့ နားလည်ပါပြီ။ ခေါင်းဆောင်... ဂရုစိုက်ပါဦး ”

သူတို့အားလုံး လှည့်ထွက်သွားကြသော်လည်း အဝေးသို့တော့ မသွားကြချေ။

“ဖန့်မိတ်ဆွေ... မင်း ဒီမှာ နေနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းက အခုမှ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းကို တက်လှမ်းထားတာဆိုတော့ ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်လိုသေးတယ် ”

ယွီထျန်းကော်က ဖန့်ချန်ကို ထွက်သွားရန် တိုက်တွန်းနေသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ခုနကထက် ပို၍ ကြည့်ကောင်းလာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း မသိမသာ ကျေးဇူးတင်သော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

တစ်ဖက်လူက ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ပေးခဲ့သဖြင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ ရှေ့တွင် သူ၏ အရှက်သိက္ခာများ အကုန်အစင် မပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၃၈၈) - ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်

“မသွားဘူးလား စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ မင်းမသွားဘူးဆိုရင်တော့ ယွီထျန်းကော်နဲ့အတူ အရှက်ကွဲရတော့မှာပဲ။ သူ့ရဲ့ ကပ်ဘေးကိုးဆင့်မိုးကြိုးခန္ဓာက ငါ့ရှေ့မှာတော့ ဘာလှိုင်းတံပိုးမှ ထမလာနိုင်ပါဘူး ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ ငွေဖြူတံဆိပ်ပြား ချိတ်ဆွဲထားသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကလည်း လေသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဖန့်ချန်နှင့် ယွီထျန်းကော်ကို ကြည့်နေသည့် သူတို့၏ အကြည့်များထဲတွင် သရော်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

နှိမ်ချသည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွီထျန်းကော်သည်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် နန်မင်ရှောက်ကျဲနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ နှစ်ဦးကြားက ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားဆိုသည်မှာ အသုတ်တိုင်းတွင် ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း၊ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားမှာမူ ဆယ်သုတ်နေ၍ တစ်ယောက် ထွက်လာရန်ပင် မသေချာချေ။

ဤသည်မှာ သူတို့ကြားက ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဖန့်မိတ်ဆွေ... မင်းရဲ့ ဒီစေတနာကို ငါလက်ခံပါတယ်။ ဒီနေ့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ အရှက်ကွဲပါရစေ၊ မင်းနဲ့ ဒီကိစ္စနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး ”

ယွီထျန်းကော်၏ အသံမှာ ဖန့်ချန်၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့နောက် သူသည် နန်မင်ရှောက်ကျဲကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက မင်းဟာ ငါ့လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သူပဲ။ ဒီနေ့ ငါမင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်၊ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်း ချကြမယ် ”

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ရှုံးနိမ့်ခဲ့သူ

အားလုံးက အနည်းငယ် ကြောင်သွားကြသည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲနှင့် ယွီထျန်းကော်တို့ကြားတွင် ဤကဲ့သို့သော ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ မပျက်သော်လည်း၊ မျက်ဝန်းများမှာမူ အနည်းငယ် မှောင်မှောင်သွားသည်

“အဲဒါက ကလေးဘဝတုန်းက ကိစ္စတွေပါ။ မင်းက အခုထိ ဒါကို ဒီလောက် မှတ်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါက တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားပြီးပြီ၊ မင်းကတော့... အခုမှ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းလား ”

“ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သေးသေးလေး တစ်ခုပဲဟာ၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး ”

ယွီထျန်းကော်က ခပ်အေးအေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ် လှေ နှစ်စင်းသည် ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

၎င်းမှာ လီရှမ်းဇီ နှင့် နန်မင်ရုယွဲ့ တို့ ပိုင်ဆိုင်သော လှေ များပင် ဖြစ်သည်။

“ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကို... အဲဒါ ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် ညီလေးပဲ ”

လီရှမ်းဇီ က နန်မင်ရှောက်ကျဲကို စိတ်ဝင်တစား အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်

“သူက စမ်းသပ်ပွဲမှာ ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရခဲ့တာဆိုတော့၊ ဒီလို ပါရမီမျိုးက အမာခံတပည့် အများစုနဲ့ မခြားတော့ဘူး။ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်တာနဲ့ ချက်ချင်း အမာခံတပည့် ဖြစ်လာမှာပဲ ”

“အနည်းငယ်တော့ လိုသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်ဖို့ကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး ”

နန်မင်လူယွဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ဆိုသည်။

ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်သည် ယွီထျန်းကော်နှင့် ဖန့်ချန်တို့ နှစ်ဦးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်

“ဒီနှစ်ယောက်က နည်းနည်း မျက်မှန်းတန်းမိသလိုပဲ၊ မင်းနဲ့အတူ လာခဲ့တဲ့သူတွေ မဟုတ်လား ဒီအထင်မှားမှုကို ငါဝင်ပြီး ဖြေရှင်းပေးရမလား ”

“မလိုပါဘူးဗျာ... နောက်ပေါက်လေးတွေ ဆော့ကစားနေကြတာပဲ။ ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကိုအထိ ဝင်ပါဖို့ မတန်ပါဘူး။ လူမသက်ရင် သူတို့ဘာသာသူတို့ ရှိပါစေ ”

လီရှမ်းဇီ က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ထိုကျင့်ကြံသူက အဆင့် ၄ မသေမျိုးဆေး တစ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေသည်။

သို့သော် ထိုအရာမှာ ဘာမှ အရေးမကြီးချေ။

ရှေ့ပြေးကြယ်စုတန်းသို့ ပြန်ရောက်လျှင် ထိုက်တန်သော ဝိညာဉ်ကျောက် နှင့် ဂုဏ်ထူးမှတ်များကို ထိုသူ ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူကတိပေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျန်တစ်ဦး (ယွီထျန်းကော်) ကိုလည်း သူ အနည်းငယ် မှတ်မိသည်။

အဓိကမှာ ထိုသူ လေ့ကျင့်ထားသော ကပ်ဘေးကိုးဆင့်မိုးကြိုးခန္ဓာ မှာ အထက်သုံးနယ်မြေ တွင်ပင် ပထမတန်းစားဟု သတ်မှတ်ရမည့် ကျမ်းစာတစ်စောင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော်...

အဖွဲ့အစည်းကြီးအသီးသီး၏ အမာခံတပည့်များ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ထိုအရာအားလုံးက အရေးမပါတော့ချေ။

သူတို့သည် အစီရင်ဗဟိုချက် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်ရာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

...

“အဆင့်သေးသေးလေး တစ်ခုဟုတ်လား ဟားဟားဟား... ပြောတာကတော့ လွယ်လိုက်တာ ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ

“ငါ မင်းတို့ကို အနိုင်မကျင့်တော့ပါဘူး။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အတူတူလာခဲ့ကြ၊ ဒါမှ ပိုပြီး တရားမျှတမှာ ”

“အတူတူ ”

ယွီထျန်းကော်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဖန့်ချန်၏ အစွမ်းမှာ သူ့ထက် သာလွန်ကြောင်း သူသိထားသည်။

အရင်က စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော်...

သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ပြောလိုက်သည်

“ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ ဘေးကို ခဏ ဖယ်နေပါ ”

ခေတ္တရပ်ပြီးနောက်

“မဟုသေးဘူး... မင်း မင်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ခေါ်ပြီး အမြန်ထွက်သွားလိုက်၊ ဒီမှာ ဆက်မနေနဲ့တော့ ”

“မင်း ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်နေပါဦး။ အရှက်ကွဲမလား မကွဲဘူးလားဆိုတာ ချကြည့်မှ သိမှာပေါ့ ”

ဖန့်ချန်သည် စိတ်ချင်းဆက်၍ ပြောကြားရင်း ယွီထျန်းကော်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နန်မင်ရှောက်ကျဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

“နှစ်ယောက်ချင်းလည်း မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ ငါနဲ့ပဲ အရင်ချလိုက်ပါ၊ ငါ့ကို နိုင်မှ ယွီမိတ်ဆွေနဲ့ ချဖို့ အရည်အချင်းရှိမယ် ”

အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေကြသော ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ဦးက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရင်း တအံ့တဩ ဆိုသည်

“ဒီဖန့်မိတ်ဆွေက... တကယ့်ကို သစ္စာရှိတာပဲနော် ”

“သစ္စာရှိတာက ထမင်းကျွေးမှာမို့လို့လား သူက အခုမှ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်နောက်ပိုင်းကို တက်ထားတာလေ။ အခု အရိုက်ခံလိုက်ရလို့ ကျင့်ကြံမှု မတည်ငြိမ်ဘဲ အဆင့်ပြန်ကျသွားရင် နောင်တရလို့ ဆုံးမှာမဟုတ်ဘူး။ ငယ်သေးလို့ပါကွာ”

အခြားတစ်ဦးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

လင်းယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်

“ကြာနီမိတ်ဆွေ... ခေါင်းဆောင်ကို ဖျောင်းဖျပေးပါဦး။ သူက ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်နဲ့ တစ်ယောက်ချင်း ချမလို့ လုပ်နေတယ်ဗျ ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည်လည်း စိတ်ချင်းဆက်၍ ဖျောင်းဖျရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယမ်းလိုက်သည်

“ငါ ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ အစွမ်းကုန် ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ သူက ဘယ်လိုအဆင့်ရှိတဲ့ ပါရမီရှင်လဲဆိုတာ မြင်ရတော့မယ် ထင်တယ် ”

“အစွမ်းကုန် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားထက် ဘာပိုမှာမို့လို့လဲ သူက ယွီထျန်းကော်ကို နိုင်ခဲ့တာပဲ ရှိတာလေ။ အခု ပြိုင်ဘက်က ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားလေ၊ ပြီးတော့ သူ့ထက် အဆင့်တစ်ဆင့်တောင် ပိုမြင့်သေးတယ်...”

လင်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယွီထျန်းကော်ကမူ ဖန့်ချန်ကို ကြောင်စီစီဖြင့် ကြည့်နေမိပြီး စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောထွက်သွားသည်

“မင်း ရူးနေတာလား ”

သူ့စကားကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရယ်သံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွီထျန်းကော်သည် ထိုစကားကို စိတ်ချင်းဆက်၍ မပြောဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယွီထျန်းကော် သတိဝင်လာကာ အလျင်အမြန်ပင် စိတ်ချင်းဆက်၍ ပြောလိုက်သည်

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ ငါနဲ့အတူ ဒီမှာ အရှက်လာကွဲချင်လို့လား ”

“အဲဒီအထိတော့ မဖြစ်ပါဘူး ”

ဖန့်ချန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မီးခိုးပြာရောင် မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အပြာရောင်အလင်းတန်းလေးများ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်လာတော့သည်။

“တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး...”

ယွီထျန်းကော် ဤနည်းလမ်းကို သိသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ မြေဓာတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုနည်းအတိုင်း အနိုင်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖန့်ချန်က တကယ် လုပ်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် စက္ကန့်အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ဘေးသို့ ဆုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

“နတ်ဘုရားမျက်လုံး ဆိုရင်တောင်... ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့က မလွယ်ဘူးလေ...”

ယွီဝူရှီးက ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

ချန်မင်ရှုံမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤကောင်က နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်မှန်း သိရက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ချေ။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြုံးသဲ့သဲ့ ပေါ်လာသည်။

သူ့အမြင်အရဆိုလျှင် ဤလူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယွီထျန်းကော်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့တော့ အရှက်ကွဲဖို့ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။

ဘာမှ ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ချေ။

“တကယ် လုပ်မလို့လား ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဖန့်ချန်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်

“တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ဟုတ်လား ရတယ်လေ... ငါ မင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။ မင်းရဲ့ တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံးက ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်ကို ဘယ်လောက်အထိ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ ”

စကားသံဆုံးသည်နှင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ နောက်ကျောတွင် ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုပုံရိပ်ယောင်ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကင်လှုပ်ခတ်မည့် အရှိန်အဝါများက အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများကို အလိုအလျောက် ဝေးရာသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်သည် လက်ထဲတွင် လေးရှည်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ယခုအခါ လေးကြိုးကို လခြမ်းပြည့်ပုံစံအထိ အစွမ်းကုန်ဆွဲကာ ဖန့်ချန်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်း မသေမျိုးအတတ် ”

“ဒီအတတ်က ဟင်းလင်းပြင်အလွှာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို တိတိကျကျ သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်လို့ သတင်းထွက်နေတာ။ ဘယ်လိုပဲ ပြေးပြေး မလွတ်နိုင်ဘူးတဲ့ ”

“ဒါက လူအသက်သေအောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်လား ”

“တစ်ဖက်လူက ဒီလောက် ရန်စနေမှတော့၊ လူသေသွားရင်တောင်... နန်မင်ရှောက်ကျဲက အလွန်ဆုံး အဆူခံရရုံပဲ ရှိမှာပါ။ မမေ့နဲ့ဦး... သူက မကြာခင်မှာ အမာခံတပည့် ဖြစ်တော့မှာ ”

“ဟုတ်သားပဲ...”

အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားပြီး အစီရင်လှေ ကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူကုံထံကြီး ဖြစ်သွားတော့မည်။

အဆင့် ၆ မသေမျိုးများပင်လျှင် သူ့ကို ရွယ်တူတန်းတူ ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်ပြီး မောက်မာရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ပြင်ပကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ ထိုမျှအထိ အရေးမကြီးလှချေ။

“နန်မင်ရှောက်ကျဲ... မင်း ရူးနေတာလား မင်းက ကိုယ့်လူအချင်းချင်းကို ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်နဲ့ သုံးရတယ်လို့လား ”

ယွီထျန်းကော်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်၍ အော်လိုက်သည်

“ပြေး ”

ပြေးရမည်လား

ပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် မြားတစ်စင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုမြား၏ အရှိန်အဝါမှာ အနီးနားရှိ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ရင်ထဲမှနေ၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထိုအချက်ကပင် ထိုမြား၏ အစွမ်းမှာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်များကိုပင် အန္တရာယ်ပေးနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေလေတော့သည်။

All Chapters