အခန်း (၁၃၈၉-၁၃၉၀)

အခန်း (၁၃၈၉) - မဟုတ်ဘူး၊ ငါမရှုံးသေးဘူး

“ကောင်းကင်က မင်းကို သေမိန့်ပေးလိုက်ပြီဆိုရင် မင်းသေကိုသေရမယ်။ မင်း ဒူးထောက်အမှားမခံမချင်း ဒီအတတ်က မင်းနောက်ကို မသေမချင်း လိုက်နေမှာပဲ ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်တက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ယုံကြည်ချက်များ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်မှာ ကောင်းကင်နတ်မင်းကြီး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် မြားတံဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ဆင်တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ လမ်းကြောင်းမှာ ပုံသေမရှိချေ။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြားတံသည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဖန့်ချန်က ဓားအသွင်ပြောင်းအတတ် ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း ထိုမြားတံမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်မှ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများအဖို့မူ ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ တစ်ခုက လိုက်၊ တစ်ခုက ပြေးရင်း ရစ်ပတ်နှောင်တွယ်နေကြသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရသည်။

လူအတော်များများမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြရသည်။

ဖန့်ချန်၏ အရှိန်မှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသောကြောင့်ပင်။

တစ်ဖက်လူသည် ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်၏ အောက်တွင် အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနိုင်နေသည် မဟုတ်ပါလား

“ဒါ ဘယ်လို ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ် လဲ ”

တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကြာနီမိတ်ဆွေ... အရင်က ခေါင်းဆောင် ဒီလိုအတတ်မျိုး သုံးတာ မြင်ဖူးလား ”

မုံချင့်လင်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။

“မမြင်ဖူးဘူး... ငါအရင်က မြင်ဖူးတဲ့ အတတ်က ဒီထက် ပိုပြီး ထူးဆန်းတယ်၊ အခုဟာနဲ့ မတူဘူး ”

ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်မှာ အနိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိမလား ”

လင်းယွမ်က အားလုံးကို ဝေ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုအတတ်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေနိုင်ပြီး ခဏအတွင်း အရေးနိမ့်မည့်ပုံ မပေါ်သဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား

“နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး ”

ယွီထျန်းကော်သည် သူတို့အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းနှစ်ခုကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်

“ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားလို့ အရှိန်အနည်းငယ် လျော့သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က သူ့ကို အပေါက်ဖောက်သွားလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကာကွယ်ရေး အလွှာက ဒီမြားကို တောင့်ခံနိုင်မှပဲ ရမယ်"

"ဒါပေမဲ့...ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က နန်မင်ရှောက်ကျဲ ငယ်ငယ်ကတည်းက လေ့ကျင့်လာတဲ့ အမာခံ မသေမျိုးအတတ်ပဲ။ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေအရဆိုရင် ဒီအတတ်ရဲ့ စွမ်းအားကို တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တစ်ယောက် လာရင်တောင် အပြည့်အဝ တောင့်ခံဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ မသေရင်တောင် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရမှာပဲ ”

“ဟူးးးး”

အားလုံးက အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တောင် တောင့်မခံနိုင်ဘူးလား ဒါဆို တစ်ဖက်လူက နောက်ပိုင်းမှာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲ

“ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က သိပ်ပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ အတတ်မျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဒီအတတ်ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ထားတာ။ ငါ့ရဲ့ ကပ်ဘေးကိုးဆင့်မိုးကြိုးခန္ဓာတောင် ဒီမြားတစ်စင်နဲ့တင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားနိုင်တယ် ”

ယွီထျန်းကော်၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြည့်မကောင်း ဖြစ်လာသည်။

လှေနှစ်စင်း ယှဉ်လျက် ရှိနေသည်။

လီရှမ်းဇီ နှင့် နန်မင်ရုယွဲ့ တို့သည် လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေသော အလင်းတန်းနှစ်ခုကို ကြည့်နေကြသည်။

လီရှမ်းဇီက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ

“ခင်ဗျားရဲ့ ဒီညီလေးက ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ကို တော်တော်လေး အာရုံစိုက် လေ့လာထားတာပဲ။ အခုဆိုရင် မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းအကွာကနေတောင် သူ့နဲ့ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူကို တိတိကျကျ သတ်နိုင်နေပြီ။ မဆိုးဘူး ”

“သူ အစီရင်လှေကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ကို ထုတ်သုံးနိုင်တဲ့အခါမှပဲ မဆိုးဘူးလို့ ခေါ်လို့ရမှာပါ။ အခုတော့ ဒါတွေက ကလေးကစားစရာတွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ပြောပလောက်စရာ မရှိဘူး ”

နန်မင်ရုယွဲ့က ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်သည်။

အစီရင်လှေ၏ စွမ်းအားသည် မသေမျိုးအတတ်များ၏ အစွမ်းကို အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ထိုအဆင့်ရှိ စွမ်းအားမျိုးကသာ ယခုအခါ လူသားလောက ကိုးနယ်မြေ၏ အဓိက စွမ်းအားစု ဖြစ်သည်။

ခေတ္တရပ်ပြီးနောက်

“သူတို့ကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ရမလား၊ လူအသက် သေသွားနိုင်တယ် ”

“ထိခိုက်ဒဏ်ရာ အနည်းအကျဉ်း ရှိတာက သဘာဝပါပဲ။ အဲဒီတစ်ယောက်က ပါးနပ်တယ်ဆိုရင်တော့ သေမှာမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အရှက်သိက္ခာနဲ့ အသက်ကြားမှာ ဘယ်ဟာကို ရွေးမလဲဆိုတာပဲ ကြည့်ရမှာပေါ့ ”

လီရှမ်းဇီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

...

“ဘာလို့ ပြေးပဲ ပြေးနေတာလဲ ငါ့ကို နိုင်မှ ယွီထျန်းကော်နဲ့ ချဖို့ အရည်အချင်းရှိမယ် ဆိုတာ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ မင်းက အစကနေ အဆုံးထိ ပြေးပဲ ပြေးနေတာပဲ၊ ဘယ်လောက်အထိ ပြေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲက လှောင်ပြုံးဖြင့် ဆိုသည်

“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေထက် အနည်းဆုံး ၁၀ ဆလောက် ပိုများတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်မှာကို စောင့်နေတာဆိုရင်တော့ မင်း တွက်ကိန်းမှားသွားပြီ။ ငါ့မှာ ဖြည့်တင်းဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်နဲ့ ဆေးလုံးတွေ အလုံအလောက် ရှိတယ် ”

ဖန့်ချန်သည် နန်မင်ရှောက်ကျဲကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံးသာ မရှိပါက ထိုအငွေ့အသက်ကို သူ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤအငွေ့အသက်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထား လိုက်လံနှောင်တွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း သူ ဘယ်လောက်ပင် မြန်မြန်ပြေးပါစေ၊ မြားတံမှာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အကြောင်းပြချက်မရှိ ပေါ်ထွက်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“နန်မင်ရှောက်ကျဲက ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီအတတ်နဲ့ အဆင့်တူတွေထက် သာလွန်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အခံတွေကြောင့် ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မခက်ခဲပါဘူး ”

“ငါလည်း ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ကို လေ့ကျင့်ဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်ပဲလို့ ခံစားရတယ်...”

“ဒီအတတ်က မင်းရဲ့ ပါရမီက အဆင့်တူတွေထက် အများကြီး သာလွန်မှသာ သူ့ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အစွမ်းက ပေါ်လာမှာပါ။ သူ့ရဲ့ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး အချက်က ပြိုင်ဘက်ကို အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းမပေးတာပဲ ”

“အကယ်၍ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မကောင်းဘဲ အဆင့်တူတွေကြားထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်နေရင်၊ ဒီအတတ်ကို သုံးလည်း တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကာကွယ်ရေးအလွှာနဲ့တင် တားဆီးနိုင်မှာပဲ။ အရိုးထဲအထိ လိုက်နှောင်တွယ်နေနိုင်ရင်ကော ဘာထူးမှာလဲ ”

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ တဖြည်းဖြတ် နားလည်သွားကြပြီး နန်မင်ရှောက်ကျဲကို လေးစားစိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာကြသည်။

တစ်ဖက်လူက ဤအတတ်ကို လေ့ကျင့်သည်ဆိုကတည်းက မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိကြောင်း ပြသနေပြီး ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ”

ဖန့်ချန်သည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း ထိုအငွေ့အသက်ကို ဖယ်ရှား၍ မရခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အရေခွံဆုပ်ခွာအတတ် ကို အသုံးပြု၍ ကံကြမ္မာ အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို အနည်းငယ် ခွာထုတ်ပစ်လိုက်မှသာ ထိုအငွေ့အသက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချက်ကပင် ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်သည် ကံကြမ္မာ နှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး ကောင်းကင် လှည့်စားခြင်းအတတ် နှင့် ဆင်တူသော်လည်း လုံးဝတူညီခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားမှာ အကြောင်းတရား ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာ အကျိုးတရား ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မကုန်မချင်း၊ ထိုမြားသည် ရန်သူနှင့် မထိတွေ့မချင်း ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအငွေ့အသက်ကို ခွာထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မြားတံသည် ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ပစ်မှတ်ကို ရှာမတွေ့တော့သကဲ့သို့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဟန်တူသည်။

ထိုနည်းတူပင် အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲကိုယ်တိုင်လည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ပြိုင်ဘက်က ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က ဘာကြောင့် ရန်မပြုတော့တာလဲ

ထိုစဉ်မှာပင် ဖန့်ချန်၏ ပုံရိပ်မှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အားလုံး တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင်မူ သူသည် နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကာကွယ်ရေးအလွှာကို မည်သို့ ကျော်ဖြတ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြချေ။

လီရှမ်းဇီ နှင့် နန်မင်ရုယွဲ့ တို့သည် ဝင်ပါရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ဖန့်ချန်က နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ တစ်ချက် ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးသို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ စိတ်အေးသွားကြသည်။

တစ်ဖက်လူက အသေသတ်သည့် နည်းလမ်းကို မသုံးခဲ့ပေ။

နန်မင်ရုယွဲ့က ဆိုသည်

“ဒီကလေးက အခြေအနေကို သိတတ်သားပဲ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ကို ဘယ်လို ဖျက်လိုက်တာလဲ”

“မသိဘူး...”

လီရှမ်းဇီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“မင်း...”

နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် မိမိခေါင်းကို အလိုအလျောက် စမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အဝေးမှ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက... သူ့အနားကို ကပ်လာပြီး ခေါင်းကို ပုတ်သွားခဲ့တယ်ပေါ့

ဒါဟာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း အရှက်ခွဲခြင်းပဲ

လင်းယွမ်တို့မှာ ကြောင်သွားကြပြီးနောက် တဟားဟား ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်က အကျယ်ကြီး အော်ပြောလိုက်သည်

“မင်း ရှုံးသွားပြီ ခုနကသာ ခေါင်းဆောင်က အသေသတ်မယ်ဆိုရင် မင်း သေနေပြီ ”

ယွီထျန်းကော်သည်လည်း သတိပြန်ဝင်လာကာ စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖိနှိပ်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲကို လှမ်းပြောလိုက်သည်

“မင်း ရှုံးသွားပြီ ”

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါမရှုံးသေးဘူး ”

နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မြားတံမှာ ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်။

အားလုံး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေစဉ်မှာပင် မြားတံသည် ဗြုန်းခနဲ ဆိုသလို နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကာကွယ်ရေးအလွှာကို ဖောက် ကနဲ ထိုးဖောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်အပစ်ခံရတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် အလိုအလျောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်မှသာ မြားတံမှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မပျောက်ကွယ်မီအချိန်တွင် မြားတံမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

အားလုံးမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။

ခုနက ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ

အခန်း (၁၃၉၀) - ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် မကောင်းဘူး မဟုတ်လား

နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားကာ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇဝေဇဝါလည်း ဖြစ်နေမိသည်။

ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ

ယခုအချိန်အထိ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က မပြီးဆုံးသေးပေ။

စိတ်ထဲမှ သံသယကို အတည်ပြုရန်အတွက် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဆူပွက်စေလိုက်သည်။

ဖောက်

မြားတံက ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး မြားခေါင်းတစ်ဝက်ခန့်မှာ နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားချေပြီ။

သူ လုံးဝ အပေါက်ဖောက်ခံရတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး မြားအမြီးပိုင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ပေါ်လာသူမှာ နန်မင်ရုယွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအား ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ဟန့်တားလိုက်ပြီး၊ ထိုအကြိမ် ကံကြမ္မာရိုက်ခတ်မှု ပြီးမြောက်သွားသဖြင့် ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းမြားမှာလည်း သူ၏လက်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေပြီး ချွေးစေးများ တရဟော ထွက်ကျလာသည်။

အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ယခုမှပင် အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ကြရတော့သည်။

ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က အတတ်ပိုင်ရှင်ကိုပင် ပစ်မှတ်အဖြစ် ပြန်လည်သတ်မှတ်လိုက်သည်ပေါ့

သို့သော်လည်း သူတို့ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ကြသေးပေ။

ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ

လူအတော်များများက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပါဝင်လာသည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲ မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိထားသည့် ငွေဖြူတံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် နှစ်ဦးမှာမူ အလိုအလျောက် တံတွေးကို ဂလုခနဲ မြိုချလိုက်မိကြသည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်နိုင်သွားပြီ မဟုတ်လား ”

လင်းယွမ်က အားလုံးကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အားလုံးမှာ သူ့ကို အဖော်လုပ်ရန် အချိန်မရှိကြပေ။

ထိုတိုက်ပွဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သူမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အားလုံးက လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

“မျိုးနွယ်စု... အစ်ကို...”

နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ မျက်နှာထားမှာ ဗြုန်းခနဲ ပြောင်းလဲသွားပြီး နန်မင်ရုယွဲ့ကို အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“တော်တော့... အခုမှ ကောင်းကင်ထပ်မှာ ကောင်းကင်ရှိသေးတယ် ဆိုတာကို သိပြီလား ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရရုံနဲ့တင် သာယာမနေနဲ့ဦး၊ ခရမ်းရောင်တံဆိပ်ပြားလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ နေရာတကာမှာ လျှောက်ကြွားနေရတာလဲ ”

နန်မင်ရုယွဲ့က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ ဆိုလိုက်သည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဘာမှ ပြန်မပြောရဲတော့ပေ။

စိတ်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေမိသည်။

အကယ်၍ ခုနက နန်မင်ရုယွဲ့သာ ပေါ်မလာပါက ထိုမြားတစ်စင်ကြောင့် သူ မသေလျှင်တောင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအထိ ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ခက်ခဲသွားနိုင်ပြီး ဤအဖိုးတန် စူးစမ်းလေ့လာရေး အခွင့်အရေးကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... မင်း ခုနက သူ့ခေါင်းကို တစ်ချက်ပုတ်လိုက်တာ၊ အဲဒီတစ်ချက်ကပဲ သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ ”

နန်မင်ရုယွဲ့က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ဆိုသည်

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူရှုံးသွားပါပြီ။ နောက်ပိုင်း ဝူရှန့်ငရဲမှာ သူ မင်းကို ထပ်ပြီး ပြဿနာမရှာစေရဘူးလို့ ငါ အာမခံပါတယ် ”

“မင်းနာမည်က ဖန့်ချန်လား ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်။ ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကိုကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ဦး၊ သူသာ ဝင်မပါရင် မင်း ခုနက ပြဿနာအကြီးအကျယ် တက်တော့မှာ ”

လီရှမ်းဇီ ကလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ပြုံးကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

အမာခံတပည့် နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြသဖြင့် ခုနက တိုက်ပွဲကို သူတို့နှစ်ဦးမှာ အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့မှန်း အားလုံး သိလိုက်ကြရသည်။

နန်မင်ရှောက်ကျဲမှာ ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေပြီး မျက်နှာမှာ ကြည့်မကောင်းလှပေ။

ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ရရှိပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော မာန်မာနများမှာ ယခုအခါတွင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့သွားရလေပြီ။

သူ့ကို အနိုင်ယူလိုက်သူမှာ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒါဆို... ငါက ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အပျော်အပါးတွေပဲ မက်နေခဲ့လို့လား ငါက... တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ နောက်မှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တာလား ”

သူ၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ စတင်ယိုင်နဲ့လာတော့သည်။

“ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ ရုတ်တရက် ဝင်ပါလိုက်တာကလည်း အကြီးက အငယ်ကို နှိပ်စက်သလို ဖြစ်နေမှာစိုးလို့ပါ။ ဒီမှာ မသေမျိုး ကျောက် ၁၀ လုံး ရှိတယ်၊ မင်း ယူထားလိုက်ပါ ”

နန်မင်ရုယွဲ့က ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀ လုံးကို ဖန့်ချန်ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် နန်မင်ရှောက်ကျဲကို ခေါ်ဆောင်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

“အရင်တစ်ခေါက် စမ်းသပ်ပွဲတုန်းက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ထိန်ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ အဲဒီတုန်းက မင်းက နံပါတ် ၁ ရသင့်တာ။ ဘာကြောင့် ထိန်ချန်ထားခဲ့သလဲ ငါမသိပေမဲ့၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ရှိနေသရွေ့တော့ ပါရမီ အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ တခြားသူတွေရဲ့ ဝိုင်းပယ်တာ ခံရမှာကို စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ ထင်နေတဲ့ ပါရမီ ဆိုတာက ငါတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ပြားတစ်ချပ်မှ မတန်လို့ပါပဲ ”

လီရှမ်းဇီက ဖန့်ချန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက်မှသာ အားလုံးမှာ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

အချို့သူများမှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်များကို ကြည့်ကာ လောဘတက်သော အမူအရာများ ပေါ်လာကြသည်။

ဤမသေမျိုး ကျောက်တုံး ၁၀ လုံး၏ တန်ဖိုးမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သောင်းနီးပါးနှင့် ညီမျှသည်။

မသေမျိုး မဖြစ်သေးသရွေ့ မည်သူက ဤမျှများပြားသော ငွေပမာဏကို စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း

သို့သော် သူတို့မှာလည်း ဦးနှောက်ရှိကြသူများ ဖြစ်ရာ ဤမသေမျိုး ကျောက်တုံး ၁၀ လုံးမှာ နန်မင်ရုယွဲ့က ဖန့်ချန်ကို ပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် သူတို့ လုံးဝ မထိရဲကြပေ။

“ဖန့်မိတ်ဆွေ... မာန်မာနကြီးလှတဲ့ နန်မင်ရှောက်ကျဲတောင် မင်းရဲ့လက်ထဲမှာ ဒီလောက် အရှက်ကွဲအောင် ရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ အရင်က ငါရှုံးခဲ့တာကတော့ မဆန်းတော့ပါဘူး ”

ယွီထျန်းကော်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည်။

“နိုင်ပြီ ဟားဟား ငါတို့ ကိုးနယ်မြေ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ပါရမီရှင်ကို နိုင်သွားပြီဟေ့ ”

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကိုးနယ်မြေ ရှေ့ပြေးအဖွဲ့

အနီးနားရှိ လူအတော်များများမှာ ဤအမည်ကို မှတ်သားထားလိုက်ကြသည်။

“နေဦး ”

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက အနည်းငယ် ကြောင်သွားကြပြီး သူ ဘာပြောမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

ဖန့်ချန်သည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသော ချန်မင်ရှုံ ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

“ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် မကောင်းဘူး မဟုတ်လား”

“မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ”

ချန်မင်ရှုံ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတင်းအကျပ် ပြုံးထားရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယွီထျန်းကော်သည် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ကူးကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း

“ချစို့ ”

အဖွဲ့ငယ်လေး မှ ကြေးညိုတံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင်များမှာ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားကြပြီး၊ ယွီထျန်းကော်နှင့်အတူ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဖြစ်သော ချန်မင်ရှုံကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ယွီဝူရှီး၊ လင်းယွမ် နှင့် မုံချင့်လင် သုံးဦးစလုံးလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ချန်မင်ရှုံမှာ ဖိအားအကြီးအကျယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေမိပြီး ထိုလူက ယခုအချိန်အထိ လက်မပါသေးသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

မူလက တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခံရမှုကို အနည်းငယ် ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်သင့်သော်လည်း၊ ဖန့်ချန် လက်ပါလာမည်ကို အစဉ်တစိုက် စိုးရိမ်နေရသဖြင့် ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ကာကွယ်ရေးများ ကျိုးပျက်သွားတော့သည်။

လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ချန်မင်ရှုံသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးရောင်နေလျက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျော်ကြားလှသော တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၊ မသေမျိုးလောင်းလျာ တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အုပ်စုတစ်စု၏ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ဒီနေ့တော့ သူ၏ အရှက်သိက္ခာမှာ လုံးဝကို မြေခသွားရလေပြီ။

ဤသတင်း အမြန်မပြန့်သွားပါစေနှင့်ဟုသာ သူ ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။

ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ မထွက်ခွာကြသေးဘဲ ဖန့်ချန်အနားသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုးကပ်လာကာ နှုတ်ဆက်ရင်း ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားကြသည်။

မျက်စိမကန်းသူတိုင်း မြင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤလူသည် အနာဂတ်တွင် တောက်ပမည့်သူ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြား ပါရမီရှင်ကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်မှတော့ နောက်ပိုင်းတွင် အမာခံတပည့် ဖြစ်လာဖို့ သေချာသလောက်ပင်။

ထိုအဆင့်ကို ရောက်သွားလျှင်မူ လူသားလောက ကိုးနယ်မြေတွင် တကယ့် အထက်တန်းစား ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

၁၅ မိနစ် ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ထိုအားတက်သရော ရှိလှသော မိတ်ဆွေများကို ဧည့်ခံပြီးနောက် ဖန့်ချန်က အားလုံးကို မေးလိုက်သည်

“ခုနက နန်မင်ရှောက်ကျဲ သုံးသွားတဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ရဲ့ ကျင့်စဉ် ရှိကြလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအတတ်က သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုပိုင် ကျင့်စဉ်လား ”

“ရှိတယ် ”

ယွီထျန်းကော်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်

“ဒီထဲမှာ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ရဲ့ ကျင့်စဉ် ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ လက်ရှိပါရမီနဲ့ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို စမ်းပြီး လေ့ကျင့်ကြည့်သင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်မှာလည်း အဆင့်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မင်း အခုမှ လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင်တော့ အဆင့်ပိုင်းအရ နန်မင်ရှောက်ကျဲကို မှီဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီအတတ်ကို အမာခံ မသေမျိုးအတတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး နေ့ညမပြတ် လေ့ကျင့်လာခဲ့တာ...”

“ဒါတောင် ခေါင်းဆောင်ကို ရှုံးသွားတာပဲလေ ”

လင်းယွမ်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ယွီထျန်းကော်မှာ ခဏတာ စကားဆွံ့သွားရသည်။

ပြန်ချေပရန် အကြောင်းပြချက် ရှာမရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်

“ဒီအတတ်က ထူးခြားတယ်၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ သိပ်အသုံးမဝင်လှဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖန့်မိတ်ဆွေနဲ့ဆိုရင်တော့... သင့်တော်မှာပါ ”

မိမိကိုယ်ကို မသိလိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ယွီထျန်းကော်သည် မိမိကိုယ်မိမိ သာမန်ကျင့်ကြံသူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မိချေပြီ။

“ကျေးဇူးပဲ ”

ဖန့်ချန်က ယွီထျန်းကော်ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အကြောင်းအရာများကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုတော့သည်။

အားလုံးမှာလည်း ထိုအခြေအနေကို မြင်သဖြင့် အနီးနားတွင်ပင် ရပ်တန့်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

ထိုစဉ် အလွန်ဝေးကွာသော တစ်နေရာတွင်မူ အကြည့်အချို့မှာ ဤဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“ဒီလူရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို မသေးဘူးပဲ။ သူ လူပြန်မဝင်စားခင်တုန်းက... အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နေမလား ”

ကျိထျန်းကျွင်း က ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း၊ ထိုလူကို သူ အနည်းငယ် မုန်းတီးနေမိသည်။

ထိုလူက ပေးသည့် ခံစားချက်မှာ သူ့ကို သိပ်ပြီး နေရထိုင်ရ မသက်သာစေပေ။

“မင်းသမီးလေးက သူ့ကို တော်တော်လေး အထင်ကြီးနေတာ။ ဒါပေမဲ့ သူက အမာခံတပည့် နန်မင်ရုယွဲ့ကို ပြဿနာရှာထားသလို ဖြစ်နေပြီ။ မင်းသမီးလေးပါ အဲဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေး ရရင်တော့ သူ့ကို အဆုံးသတ်ပစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မျိုးနွယ်တူ အချင်းချင်းဆိုတော့... လက်တော့ နည်းနည်း လျှော့ပေးမှာပေါ့...”