အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း (၇၅)- သွေးပင်လယ် အတွင်းသို့.. သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီနေ့ကစပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ဝိုင်တောင် ရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ ရှစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင် ထဲမှာ အရင်ကလို အခွင့်အရေးမျိုးကိုပဲ ခံစားရပါလိမ့်မယ်..."

လင်းရီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်၏။

ဝိုင်တောင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့သည် သူ့လူများ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းရီသည် သူ့လူများကို ဘယ်သောအခါမျှ မတရား မဆက်ဆံခဲ့ချေ။

"တောင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ထန်ကျင်းကျုံးက ဦးဆောင်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ငါ အခုဝိုင်တောင်ဆီကို သတင်းတစ်ခု ပို့လိုက်မယ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက တပည့်တွေ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ခွာပြီး ဝိုင်တောင် ကို သွားလို့ရပြီ..."

လင်းရီ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အဆင့်ကိုး တိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်၏။

"တောင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မလိုက်ဘူးလား..."

ထန်ကျင်းကျုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"မလိုက်တော့ဘူး..."

"ဆရာသခင်နဲ့ လီတိရှန်းတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို သွားကြည့်ဖို့ သွေးပင်လယ် ကို ငါ သွားရဦးမယ်..."

"ဆရာသခင်ရဲ့ ဓားချက်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေမှာ သေချာတယ်၊ အဲဒါကို လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး..."

လင်းရီက သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလျက် ပြောလိုက်၏။

ဖာတောင်သခင်သည် ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လင်းရီသာ အလျင်စလို သွားမည်ဆိုလျှင် အချိန်မီနိုင်သေးပေသည်။

"မှန်တယ်..."

"ဖာတောင်သခင်ရဲ့ ဓားချက်က လောကကြီးကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေမှာပဲ၊ အဲဒါကို လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး..."

"တောင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ကိုပါ ခေါ်သွားပါ..."

ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် အခြားသူများသည် လင်းရီ၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြ၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

လင်းရီက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှာ တကယ်တော့ အတော်လေး ရိုးရှင်းလှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် ကျဆင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် သိပ်မရှိချေ။ တပည့်များသည် သဘာဝကျကျပင် ပြောင်းရွှေ့ရေးအတွက် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်၏။

ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွက်မူ ၎င်းကို အတွေ့အကြုံရှာဖွေခြင်း တစ်မျိုးအဖြစ် အပြည့်အဝ သဘောထားနိုင်လေသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ တပည့်များ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့်ဆိုလျှင် ခရီးစဉ်က ပိုမို နှေးကွေးသွားမည်သာဖြစ်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

"သွားကြစို့..."

လင်းရီ၏ အမိန့်နှင့်အတူ သူ့အနောက်ရှိ ဟွေကွမ် သံချပ်ကာက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာပြီး တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိပြီး သွေးပင်လယ်မှာမူ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။

၎င်းတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ တာလော့နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကြားရှိ အကွာအဝေးလောက် မဝေးကွာလှချေ။

အဆင့်ကိုး တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား၏ အမြန်နှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် သုံးရက်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

လင်းရီ၏ ခရီးစဉ်မှာ သဘာဝကျကျပင် အတားအဆီး မရှိခဲ့ချေ။

သွေးပင်လယ်သို့ မရောက်မီမှာပင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကောလာဟလ များစွာကို သူ ကြားသိခဲ့ရ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် သွားရောက်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန် များပြားလွန်းလှပေသည်။

ဤသည်မှာ ဤခေတ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် များ၏ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

လီတိရှန်းသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် ဓားတာအို တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း မွေးရာပါအရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ပြိုင်ဘက်ကင်း တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထက်မြက်မှုတို့သည် သူ့ထံတွင် ပေါင်းစည်းနေခဲ့၏။

ထိုနှစ်များအတွင်းက သူသည် လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်ဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် နေရာတစ်ခုရအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။

သူသည် လောက၏ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်၏။

ဖာတောင်သခင်သည်လည်း ဓားရှည်တာအိုနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း မွေးရာပါအရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ဓားရှည်နှင့် ဓားတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး တာအိုများ ဖြစ်ကြ၏။

ဓားသည် လက်နက်များ၏ ဘုရင်ဖြစ်သော်လည်း ဓားရှည်သည်လည်း လက်နက်များ၏ အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤနှစ်ခုသည် အမြဲတမ်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြ၏။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ဖာတောင်သခင်သည် ထူးခြားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လောက၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ဆရာတစ်ဦးလည်းရှိ၏။ သူသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ မဝင်ရောက်ရသေးသော်လည်း မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သူ့ကို ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်အဖြစ် ချီးကျူးခံရပေသည်။

ယခုအခါ ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်နှစ်ပါး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြမည်ဆိုလျှင် မည်သူက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်တွေ့ချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သတင်းပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ အနှံ့အပြားမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် သွေးပင်လယ်သို့ ခရီးထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။

"ငါတို့ အချိန်မီနိုင်သေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

လင်းရီသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး ဟွေကွမ်သံချပ်ကာအား တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား၏ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တိုးမြှင့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

မူလက သုံးရက်ကြာမည့် ခရီးစဉ်ကို နှစ်ရက်ခွဲဖြင့် ပြီးဆုံးစေခဲ့ပြီး သွေးပင်လယ်၏ ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သွေးပင်လယ်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ တားမြစ်နယ်မြေ များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်၏။

ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။

တားမြစ်နယ်မြေဟူသော ၎င်း၏ အမည်မှာ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်နေသော လီတိရှန်းထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အဝေးမှသာ နေကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လီတိရှန်း၏ ဒေါသကို မည်သူကမျှ မခံယူလိုကြချေ။

သွေးပင်လယ်တွင် အကောင်းပကတိ ရှိနေစဉ် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သွေးပင်လယ် ၏ ကမ်းစပ်တွင် ရတနာသင်္ဘောများ ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ကျဆင်းနေခဲ့၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေကြလေသည်။

"ဒီမှာ လူတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်..."

လင်းရီ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သိပ်သည်းလှသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤနေရာမှာ သွေးပင်လယ် နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ ရောက်လာပြီ... အားလုံးပဲ လမ်းဖယ်ပေးပြီး နေရာကောင်းလေး ဖန်တီးပေးကြပါဦး..."

ဖူကန်းရှန်းက သိပ်သည်းလှသော ကျင့်ကြံသူ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက တောင်သခင်လင်းရီပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တောင်သခင်လီပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ကျရင် အပြင်ကနေပဲ ကြည့်ရမှာပဲ..."

"ဒီနေ့ အခြေအနေအရ တောင်သခင် နေနေသာသာ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် လာရင်တောင် အပြင်မှာပဲ နေရမှာပဲ..."

"အဲဒါ အမှန်ပဲ..."

"ဘယ်သူလာလာ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အသုံးဝင်တဲ့ လူနှစ်ယောက်က အထဲမှာ စောင့်နေကြတာ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့ တောင်သခင်က ဝိုင်တောင် တောင်သခင်လင်းရီ ဆိုရင်တော့ အသုံးဝင်နိုင်ပါတယ်..."

"မင်း သူ့ကို ဖိတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်တာ..."

ဖူကန်းရှန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ကြ၏။

အချို့က တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ကို နောက်ပြောင်ကာ အသရေဖျက်စကားပင် ပြောဆိုလိုက်ကြသေးသည်။

သို့သော် လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းရီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

"တကယ်ပဲ တောင်သခင်လင်းရီ လား..."

ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့သည်။

အဲ့ဒါက လင်းရီပဲ။

ဝိုင်တောင် ပွဲတော်ကြီးတွင် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင် သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးနှင့် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်တို့သည် လောကတစ်ဝန်းတွင် နာမည်ကြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လောကရှိ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများအားလုံးက လင်းရီအပေါ် ကြီးမားသော ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်နေကြလေသည်။

ဂိုဏ်းတိုင်းက လင်းရီနှင့် တွေ့ဆုံပါက ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံရန် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလဝိုင်က လူတွေကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ရရှိစေနိုင်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် များအတွက်ပင် အသုံးဝင်ပေသည်။

အနာဂတ်တွင် မည်သည့်ဂိုဏ်းက ဤသို့သော အင်မော်တယ်ဝိုင်တစ်ခွက်ကို မတောင်းဆိုဘဲ နေမည်နည်း။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ အားလုံး လမ်းဖယ်ပေးချင်သွားကြ၏။

"ဖူကန်းရှန်း၊ မင်း ခုနက ပြောလိုက်တာက မြေခွေးက ကျားရဲ့ အရှိန်အဝါကို ငှားသုံးသလိုပဲ..."

"တောင်သခင် ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့..."

ထန်ကျင်းကျုံးကမူ ဖူကန်းရှန်းအား မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။

ဖူကန်းရှန်း ဟုတ်လား။

ဤစကားလုံး သုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက ဖူကန်းရှန်းအား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဖူကန်းရှန်းက မကောင်းဆိုးဝါး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် စုတ်တံ၊ မင်၊ စက္ကူနှင့် မင်သွေးကျောက်တို့ကို ထုတ်ယူကာ ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ ဂိုဏ်း သင်္ကေတများကို ကူးယူနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"မြန်မြန်... မြန်မြန် ဖယ်ပေးကြ..."

ဤစကားလုံး သုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လင်းရီ၏ အရှိန်အဝါထက်ပင် ပိုမို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့၏။

ကျင့်ကြံသူများသည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများအတွက် လမ်းဖယ်ပေးရန် လက်တွေ့တွင် လုယက်နေကြလေသည်။

ဖူကန်းရှန်းကို မသိသော သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူ အချင်းချင်းက ဆွဲခေါ်သွားကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက ပစ်မှတ်ထားခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။

"တောင်သခင်လင်းရီအတွက် လမ်းဖယ်ပေးတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီဖူကန်းရှန်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ..."

"သူက ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေတဲ့ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် တစ်ဝက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒီမှာ အုတ်ခဲတစ်လုံးပစ်လိုက်ရင် သူတို့လို လူတွေကို အများကြီး ထိနိုင်တယ်..."

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်ပြီး မင်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘေးနဲ့အတူ ကပြမှာကို မကြောက်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်း ဖယ်ပေးစရာ မလိုပါဘူး..."

"အဲဒါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖူကန်းရှန်းလေ..."

ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာက ဖူကန်းရှန်းအား သွားတင်းတင်းကြိတ်ကာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး။

သူတို့သည် လူဆိုးများ၊ အရူးတစ်သိုက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြားဂိုဏ်းများကို စော်ကားမိလျှင် သူတို့က အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြလိမ့်မည်။

သို့သော် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ ထိုအရူးတစ်သိုက်ကမူ လူတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်တာမျိုးတွေကို တကယ် လုပ်ကြလိမ့်မည်။

သူတို့က မင်းက သူတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့တောင် ဆန္ဒရှိနေကြသေးတယ်။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် အလွန် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှပေသည်။

တစ်ပိုင်းတစ်စသာ နားလည်ထားသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း "သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောရဲကြတော့ချေ။

"တောင်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး..."

ဖူကန်းရှန်းက ကျင့်ကြံသူများ ဖယ်ရှားပေးထားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ အပြုံးမှာ ဂုဏ်ယူနေကာ လင်းရီအား ဖိတ်ခေါ်သည့် လက်ဟန်ပြရန် မမေ့ခဲ့ချေ။

"တကယ်ပဲ လင်းရီပါလား..."

"နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နံပါတ်တစ် နေရာမှာရှိနေတဲ့ တာလော့ဝိုင်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင်..."

"ဒီလောက် တောက်ပပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက လူဆိုးတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရောနှောနေရတာလဲ..."

နောက်မှ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရသူများသည် ယခု လင်းရီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

လင်းရီကမူ ပြုံးကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကလည်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းရီသည် သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ပင်လယ်ထဲတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်နေကြပြီး ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့လေသည်။

အခန်း (၇၆)- ကောင်းကင်ယံမှ ဓားတစ်လက်၊ လီတိရှန်း၏ ဓားကို တောင်းဆိုခြင်း.

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် သွေးလှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့၏ ဖြစ်တည်မှုများသည် ထိုသွေးပင်လယ်၊ ထိုကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အစိတ်အပိုင်းတို့နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားပုံရလေသည်။

ဖာတောင်သခင်။

ဖုန်းဟွာအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် နံပါတ်တစ်။

ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် အလှဆုံး အမျိုးသမီး။

အင်မော်တယ်အလင်းတန်းများက သူမ၏ ပတ်လည်တွင် တောက်ပနေပြီး သူမ၏ လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အငွေ့အသက်က နေနှင့် လကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေနိုင်၏။

သို့တိုင် ဤလှပသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးနီရောင် ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

ဓားရှည်မှာ ခုနစ်ပေ ရှည်လျား၏။

၎င်းသည် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး အစွန်းမဲ့ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ ကျောဘက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကပ်ဘေးတစ်ရာ သင်္ကေတများ ရှိလေသည်။

၎င်း၏ ဓားသွားပေါ်တွင် သွေးစွန်းရာများ မှေးမှိန်စွာ ဖုံးကွယ်နေပြီး ၎င်းသည် အင်မော်တယ် သွေးကို သောက်သုံးထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေ၏။

ဖာတောင်သခင်သည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ စောင်းရွယ်ထားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပါဝင်နေသော သွေးစွန်းနေသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက သွေးနီရောင် ပင်လယ်ရေများကို အဆက်မပြတ် ပြိုကွဲစေပြီး ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းသွားစေခဲ့သည်။

ဖာရှန်းဓား။

တာလော့၏ ကြီးမြတ်သောအင်မော်တယ် ရတနာဆယ်ပါးအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖာရှန်းဓား။

၎င်းသည် ဖာတောင်ကို ကာကွယ်ပေးသော ရတနာဖြစ်ပြီး ယနေ့ လောကတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး ရတနာလက်နက်လည်း ဖြစ်လေသည်။

လီတိရှန်း။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ဒသမနေရာ။

လောကတွင် နံပါတ်တစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်။

အချိန်တိုင်းတွင် အရက်စက်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အကြင်နာဆုံးသော သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ရက်စက်မှုမှာ လီတိရှန်း ၏တာအိုမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းဖြစ်၏။

သူသည် တစ်ချိန်က ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ သောင်းချီကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ယခင်အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှ ဒသမနေရာကို သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့သော ရက်စက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ထိုတိုက်ပွဲက လီတိရှန်း၏ နံပါတ်တစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် နေရာကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ပေးခဲ့၏။

ထိုတိုက်ပွဲကပင် သွေးပင်လယ်ကို တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ ကြင်နာမှုကရော...

လီတိရှန်း၏ ကြင်နာမှုအားလုံးကို ပန်းတစ်ပွင့်အတွက် ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ ပြုစုပျိုးထောင်ကာ မွေးဖွားလာခဲ့သော ပန်းတစ်ပွင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်းသည် လှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေခဲ့၏။

သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အလွန်ရဲရင့်ကာ ထက်မြက်သော လေးထောင့်မျက်နှာရှိပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကြီးမြတ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

သူ၏ ရွှေရောင် မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ဤလောကမှ မဟုတ်သကဲ့သို့ ပေါ်နေလေသည်။

သူသည် သွေးလှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ဖာတောင်သခင်အား လှမ်းကြည့်နေကာ ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်ထားခြင်း မရှိသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။

သံဓားတစ်လက်။

ထိုဓားမှာ အလွန် သာမန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

မည်သူမဆို ၎င်းသည် သာမန်သံဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လောက်အောင် သာမန်ဆန်လွန်းနေ၏။

ဓားအိမ်မှာ သာမန်မက်မွန်သစ်သားဖြစ်ပြီး ဓားရိုးကို လျှော်ကြိုးများဖြင့် အထပ်ထပ် ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

သို့သော်လည်း ဓားတစ်လက်သည် မည်မျှပင် သာမန်ဆန်နေပါစေ လောက၏ ဒသမအဆင့်ရှိသူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် သာမန် ဖြစ်နေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် လက်နက် တစ်ခုပင်ဖြစ်လေသည်။

"ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်လား..."

"တကယ်ပဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်ပြီး ဘာအားနည်းချက်မှ မရှိတာပဲ..."

လင်းရီသည် လီတိရှန်း အား အဝေးမှနေ၍ ကြည့်နေခဲ့၏။

လီတိရှန်းသည် ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ချီပင်လျှင် ရိုးရှင်းကာ အေးချမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း သူသည် သွေးပင်လယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရသော်လည်း သီးခြား ကင်းကွာကာ ရပ်တည်နေသကဲ့သို့လည်း ပေါ်နေလေသည်။

"မင်း သေချာပေါက် လာမယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်..."

လင်းရီ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ကျဲစဲ့၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လှိုင်းတံပိုးများ ထကြွလာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ကျဲစဲ့သည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရွှေကြာပန်းတစ်ပွင့်စီ ထွက်ပေါ်လာလျက် လင်းရီဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး လီတိရှန်း အား အဝေးမှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ဆရာဘိုးဘေးလေ၊ သဘာဝကျကျပဲ ငါ လာရမှာပေါ့..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျဲစဲ့ ထွက်ပေါ်လာခြင်းအတွက် လင်းရီ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျဲစဲ့ တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန်းနှင့် သူ၏ညီမ။

ကျန်းဝမ်။

ရှန်ကွမ်းယွီ။

အခြေခံအားဖြင့် မျိုးဆက်သစ် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ နာမည်ကြီးသူ အားလုံး ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်နှစ်ပါး၏ တိုက်ပွဲကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုရန်အတွက် သွေးပင်လယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရဲသော သတ္တိမျိုး သူတို့၌သာ ရှိပေသည်။

ဤကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာကို ဆုပ်ကိုင်ရန်ပင်ဖြစ်၏။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ လုံလောက်အောင် ခိုင်မာနေသည်။ အချို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ နောက်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဝင် ဆရာတစ်ယောက်ထက်မက ရပ်တည်နေကြလေသည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း လုံလောက်အောင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေကြသည်။ ပါရမီရှင်များကို တန်ဖိုးထားတတ်သော လီတိရှန်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ကျော်ကြားပြီး သူသည် မျိုးဆက်သစ်များကိုလည်း မြတ်နိုးတတ်ရာ သူတို့သည် ခေါင်းဖြတ်ခံရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ကြချေ။

"မင်းက တကယ်ပဲ သူ့ကို အားပေးဖို့ လာတာလား..."

ကျဲစဲ့၏ မက်မွန်ပွင့် မျက်လုံးများက လင်းရီအား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်၏။

"ဘာရှိသေးလို့လဲ..."

လင်းရီက ကျဲစဲ့အား မတင်မကျ ကြည့်လိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ သတ္တိနဲ့ဆို လီတိရှန်းကို ဝိုင်သောက်ဖို့ ဖိတ်ချင်နေသေးတယ်လို့ ဒီကိုယ်တော်က ထင်တာပဲ ဟုတ်တယ်မလား..."

"ပြီးတော့ ဓားချက်တစ်ချက်လောက်လည်း တောင်းချင်သေးတယ် မဟုတ်လား..."

ကျဲစဲ့က နောက်ပြောင်သကဲ့သို့ မျက်ခွံများ ချကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒါအကြံကောင်းပဲ..."

"ပြုံးနေတဲ့သူကို ဘယ်သူမှ မရိုက်ဘူးလေ... ငါက သူ့ကို ဝိုင်သောက်ဖို့ အရင်ဖိတ်လိုက်ရင် သူ ငါ့ကို ခေါင်းဖြတ်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

လင်းရီကလည်း နောက်ပြောင်သကဲ့သို့ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တောင်သခင်လင်းရီ၊ တကယ်လို့ ရှင်က ဓားချက်တစ်ချက် တောင်းရဲတဲ့ သတ္တိရှိတယ်ဆိုရင် ဒီမိန်းကလေးကလည်း အခြေအနေကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေဖို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားကို သေချာပေါက် တီးခတ်ပေးမှာပါ..."

ကျန်းဝမ်က သူမ၏ ထီးငယ်လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းခြေထောက်များက လှိုင်းထိပ်များကို နင်းလျှောက်လာရာ ကမ်းစပ်မှ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။

ဤမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိနေပါစေ အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ခံရသူပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငါလည်း အရမ်းမျှော်လင့်နေပါတယ်..."

"တကယ်လို့ တောင်သခင်လင်းရီက လီတိရှန်းဆီကနေ ဓားချက်တစ်ချက် တောင်းလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့တောင်နှင့်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဆရာသခင် ကိုယ်တိုင် တောင်သခင်လင်းရီအတွက် မှတ်တမ်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရေးဆွဲပေးလိမ့်မယ်..."

ရှန်ကွမ်းယွီကလည်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာ အေးစက်ကာ မာနထောင်လွှားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သိမ်မွေ့စွာဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေပုံရလေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်း ငါ့ကို သေချာ ကြည့်ကောင်းအောင် ဆွဲပေးရမယ်နော်..."

လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးတစ်နေရာ၌ ယန်ချန်သည်လည်း လာချင်နေသော်လည်း ယန်ကျန်းက တားဆီးထားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယန်ချန်၏ စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင် သူမက လင်းရီအနီးသို့ ရောက်သွားပါက အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုခု လုပ်မည်လားဆိုသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

အခု လူတွေ ဒီလောက်များနေတာ၊ ကောင်းကင်တိုက်ပွဲဂိုဏ်းက မျက်နှာပန်း လှချင်သေးတာလား။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်က အနာဂတ်တွင် တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ရှာရမည်နည်း။

ယန်ကျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ မည်သူကမျှ သူ၏ ညီမနှင့် မထိုက်တန်ဟု ထင်မြင်ထားသော်လည်း သူမအနေဖြင့် မဆင်မခြင် ပြုမူ၍ မရနိုင်ချေ။

"သူတို့လာပြီ..."

ဤအချိန်တွင် ထန်ကျင်းကျုံးက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုမျှသာမကသေးပေ၊ အစွမ်းထက်သူများစွာကလည်း ၎င်းကို အာရုံခံမိသွားပုံရကာ သူတို့၏ အကြည့်များက မီးတိုင်များကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး အမျိုးမျိုးသော မျက်လုံးပညာရပ်များက တောက်ပသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာကာ အကွာအဝေးများကို လက်မအနည်းငယ်မျှ ကျုံ့သွားစေလျက် ဖာတောင်သခင် ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ဖာတောင်သခင်နှင့် လီတိရှန်းတို့ စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားပါက ချက်ချင်း ခေါင်းဖြတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူတို့သည် အလွန် နီးကပ်စွာ မသွားရဲကြချေ။

ဖာတောင်သခင်သည် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အပေါ်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ စုစည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒများ တိုက်မိသွားသောအခါ ချလွင် ဟူသော အသံမြည်သွားပြီး ဖာတောင်သခင်၏ ပတ်လည်တွင် ဓားများစွာ ကခုန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဖာတောင်သခင်သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်းဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဒူးများကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်၏။ ရိုးရှင်းသော စတင်မှု ဟန်အမူအရာ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ထူးဆန်းသော စည်းချက်တစ်ခုဖြင့် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်ပြင်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွား၏။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ။

ဓားရှည်စိတ်ဆန္ဒ။

၎င်းက သွေးပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ထားလေသည်။

"ကျွီး..."

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လိမ်ယှက်သွားခဲ့၏။

ပျံသန်းနေသော အနက်ရောင် ငှက်တစ်ကောင်သည် တောင်ပံတစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ခရီးသွားရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး အနည်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဓားရှည်စိတ်ဆန္ဒ နှင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒတို့၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားကာ လွင့်ဝဲကျဆင်းလာသော အမွေးအတောင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

အမွေးအတောင်များ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် ဓားရှည်စိတ်ဆန္ဒတို့နှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားကြ၏။

အမွေးအတောင်တစ်ခုက လီတိရှန်း၏ ရှေ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး အဆုံးမရှိသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများကို ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

ချလွင်!

ဖာတောင်သခင်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ဖာတောင်သခင်သည် လှိုင်းထိပ်ကို ခြေဖျားဖြင့် ထိလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်က လီတိရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်းဓားကလည်း လွှဲယမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

ဝုန်း!

၎င်းသည် အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အလှဆင်ထားခြင်း အကင်းမဲ့ဆုံး ဓားချက်တစ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။

သို့သော် ၎င်းကို လွှဲယမ်းလိုက်သောအခါ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးကဲ့သို့ ဓားရှည်မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးပင်လယ်ကို လှိုင်းထန်သွားစေခဲ့၏။

ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံ တုန်လှုပ်သွား၏။

မြေကြီးကား ကွဲအက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကား ပြိုကျသွားခဲ့သည်။

ဗလာနတ္ထိ ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် ဤဓားချက်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ လိမ်ယှက် ကွဲအက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် အံ့မခန်းဖြစ်တဲ့ ဓားချက်လဲ..."

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို စုစည်းပြီး ကိုယ်ပိုင်တာအိုနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာပဲ..."

"ဒါက အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားချက်ပဲ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက အရာအားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်တဲ့ ဓားချက်ပဲ..."

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။

ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ပြိုကွဲသွားတော့မည့်အလား သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ချွေးအေးများ ဒလဟော ကျဆင်းလာကာ ဒူးထောက်မကျသွားစေရန် မနည်း တောင့်ခံထားရလေသည်။

ဝုန်း!

ကောင်းကင်ယံက ကွဲအက်သွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုကဲ့သို့ ခုနစ်ပေရှည်လျားသော ဓားရှည်မှ ဓားအလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာပြီး လီတိရှန်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားချက်တစ်ချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အင်မော်တယ်များကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ခုခံ၍မရနိုင်ချေ။

ဓားအလင်းတန်း မကျဆင်းလာသေးမီမှာပင် နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဗုဒ္ဓများကို သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်ဆန္ဒက လီတိရှန်း၏ အဝတ်အစားများကို ပင့်တင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝှစ်!

ဤအချိန်တွင် လီတိရှန်းလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

တောက်ပနေသော သူ၏ ရွှေရောင် မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံသည် ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။