အခန်း (၇၇-၇၈)

အခန်း( ၇၇)-အသက်ရှင်မလား၊ အသေခံမလား ဘယ်လိုရွေးချယ်မလဲ.

မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် မျက်လုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အချိန်နှင့် နေရာသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဟုန်ကြောင့် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

လီတိရှန်း၏ သုံးပေပတ်လည်အတွင်း၌ အဆုံးမရှိသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်တစ်ချက် ပြောင်းလဲသွားရုံဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် လောကတစ်ခုလုံး ပွင့်လင်းလာခဲ့၏။

၎င်းသည် ဓားများ၏ လောကတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဓားချီမှာ မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းက မြည်ဟည်းဟောက်သံများဖြင့် လီတိရှန်းအား ဤလောကမှ ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

ဝှစ်!

ကောင်းကင်ယံက တုန်လှုပ်သွားပြီး သွေးပင်လယ်က လှိုင်းထန်သွားခဲ့၏။

ဖာရှန်းဓားမှ စီးဆင်းလာသော ဓားအလင်းတန်းက ပိုပိုကြီးမားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လိမ့်ဆင်းလာသော မိုးကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းကာ အချိန်နှင့် နေရာကို ကျော်လွန်၍ လီတိရှန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် သုံးပေမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှိန်အဟုန်ကို စုစည်းထားသော ဖာတောင်သခင်၏ ဓားချက်သည် လီတိရှန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အေးခဲသွားခဲ့ပြီး လက်မအနည်းငယ်မျှပင် ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့ချေ။

ပြန့်ကျဲသွားခဲ့၏။

တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဓားအလင်းတန်းသည် ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားခဲ့လေသည်။

ဝုန်း!

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမှုမှသည် ဓားရှည်နှင့် ဓားတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်သံအထိ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း လောကကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် လှိုင်းလုံးတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

"အား..."

အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သွေးပင်လယ်၏ အောက်တွင် ရဲတင်းသော သူများ ပုန်းအောင်းနေသေးကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

သူတို့သည် တိုက်ပွဲကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုချင်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားရှင်နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို ခံစားသိရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ သွေးမြူများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သွေးပင်လယ်ကို ပို၍ပင် နီရဲသွားစေခဲ့၏။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ရှုပ်ထွေးစွာ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာလည်း ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သွေးပင်လယ်နှင့် ဝေးကွာသော ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာများ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အမိတ္တဘ..."

ဖာတောင်သခင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဗုဒ္ဓအသံတော်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းရီ၏ အောက်မှ သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ကြာပွင့်ချပ်သုံးဆယ့်ခြောက်ခုပေါ်တွင် သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူက အသက်ဝင်လာပြီး ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ သုံးဆယ့်ခြောက်ပါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ လင်းရီနှင့် အခြားသူများ၏ ပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြလေသည်။

အင်မော်တယ် ဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ယှက်နွယ်သွားကာ ၎င်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးသော ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော် လောကတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားခဲ့၏။

သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်။

လန်ခဲကျောင်းတော်၏ ကြီးမြတ်သော ဗုဒ္ဓရတနာ သုံးပါးအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ နံပါတ်တစ် ကာကွယ်ရေး ရတနာလက်နက်လည်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းသည် အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာပြီး ဟွေကွမ်သံချပ်ကာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေးကို ပြသနေခဲ့၏။

ချလွင်! ချလွင်! ချလွင်!

သို့တိုင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်သည် ချလွင်ဟူသော အသံများဖြင့် တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်လှိုင်းဂယက်ဝိုင်းများက သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်၏ ပတ်လည်မှနေ၍ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဒါက လီတိရှန်းရဲ့ စွမ်းအားလား..."

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို စုစည်းထားတဲ့ ဖာတောင်သခင်ရဲ့ ဓားချက်က သုံးပေအကွာအထိပဲ ရောက်နိုင်ခဲ့တာလား..."

"သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် နံပါတ်တစ်နဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် နံပါတ်နှစ်ကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြီးမားနေတာလား..."

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖာတောင်သခင်၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှရာ သူမ လန်ခဲကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လန်ခဲကျောင်းတော်ကို ဗုဒ္ဓတစ်သောင်း ပူဇော်ခြင်းဝင်္ကပါ ဖွင့်လှစ်ရသည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပေသည်။

ယခုအခါ ဖာတောင်သခင်၏ အစွမ်းကုန် ဓားချက်သည် လီတိရှန်း ဓားမဆွဲထုတ်ရသေးဘဲနှင့်ပင် လီတိရှန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာတွင် တားဆီးခံလိုက်ရလေသည်။

"ဒါက ဓားချက်တစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်..."

"ဖာတောင်သခင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဓားချက်က ထွက်မလာသေးဘူး..."

ထန်ကျင်းကျုံးသည် ယခုအချိန်တွင် ဖာတောင်သခင်အား စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ဓားချက်တစ်ဝက်။

ယခုအချိန်တွင် ဖာတောင်သခင်သည် ဓားချက်တစ်ဝက်ကိုသာ ထုတ်လွှတ်ထားသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားချက်တစ်ဝက်သည် ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီတိရှန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ဝက်မှာ ဖာတောင်သခင်သည် သူမ၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အချိန်နှင့် နေရာကို ဖြတ်သန်းပြီး လီတိရှန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ချလွင်!

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအသံက တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အလွန်ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သော ဓားအစွန်းသည် လီတိရှန်း၏ ရှေ့ သုံးပေအကွာရှိ နေရာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင် လီတိရှန်း၏ သုံးပေပတ်လည်အတွင်း ပါဝင်နေသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ဓားတာအို၏ လောကတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစွန်းနေသည့် ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ပါဝင်နေ၏။

ကြယ်ပေါင်းသောင်းချီ ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ယခုအချိန်တွင် အချိန်နှင့် နေရာကို ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အဆုံးမရှိသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ဖာတောင်သခင်၏ ဓားရှည် ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဖာတောင်သခင်ဆီသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ကောင်းကင်မြစ်တစ်ခုကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ဓားအလင်းတန်းများ ပြိုကွဲသွား၏။

ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ပြိုကျသွားခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ ဓားရှည် အရှိန်အဟုန်နှင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒကြားရှိ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ပေါက်ကွဲမှုတိုင်းက ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ကို ပြိုကွဲကွဲအက်သွားစေခဲ့၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လှိုင်းလုံးများအားလုံးသည် လီတိရှန်း၏ သုံးပေပတ်လည်အတွင်း၌သာ ပေါက်ကွဲခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အနည်းငယ်မျှပင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဖာတောင်သခင်၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်း ဓားသည် လီတိရှန်း၏ သုံးပေပတ်လည်အတွင်း ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့ဆက်တိုးလာပြီး ဓားအလင်းတန်း အလွှာပေါင်းများစွာသည် ထိုဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေသည်။

တစ်ပေခွဲ။

တစ်ပေ။

ဖာတောင်သခင်၏ ဓားချက်သည် တစ်ပေသာ ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရာစုနှစ်တစ်ခုမျှ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဖာတောင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ဤကဲ့သို့သော ရိုက်ခတ်မှုကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား ပေါ်နေခဲ့၏။

ဝုန်း!

ဖာတောင်သခင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပလာခဲ့သည်။

ဖာတောင်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမလက်ထဲရှိ ဖာရှန်းဓားသည် နောက်ထပ် တစ်ပေ ရှေ့ဆက်တိုးသွားခဲ့၏။

ချလွင်!

ဖာတောင်သခင်သည် နှစ်ပေ ရှေ့ဆက်တိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တောက်ပနေသော ဓားအဖျားသည် လီတိရှန်းနှင့် တစ်ပေသာ ကွာဝေးတော့၏။

ဤအချိန်တွင် လီတိရှန်းက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှင်းလင်းသော ဓားမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာပြီး လီတိရှန်း၏ ဓားမှာ ဓားအိမ်ထဲမှ မထွက်လာဘဲ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထိုးချလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်ထားခြင်း မရှိသော ထိုးချမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ဒေါသနှင့် တူနေပေသည်။

လီတိရှန်း ထိုးချလိုက်သောအရာသည် ဓားအိမ်မှ ထုတ်ထားသော ဓားတစ်လက် မဟုတ်ဘဲ လောကတစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

ဓားရှည်တစ်လက်နှင့် လောကတစ်ခု။

ယခုအချိန်တွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားက လီတိရှန်းအပေါ်တွင် စုစည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ချလွင်!

ဖာရှန်းဓားက ဓားအိမ်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့ လောကတွင် နံပါတ်တစ် တိုက်ခိုက်ရေး ရတနာလက်နက် သည် ယခုအချိန်တွင် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့သည့်အလား ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့သည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။

ဖူး!

ဖာတောင်သခင်၏ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ ယိုစီးကျလာခဲ့၏။

ပြိုင်ဘက်ကင်း။

ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။

အလွန်ယုံကြည်မှုရှိသော ဖာတောင်သခင် ပင်လျှင် လီတိရှန်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားမဲ့မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"နောက်တစ်ခါ..."

ဖာတောင်သခင်က သွားတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်း ဓားသည် ဓားအိမ်အတွင်းမှ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားစိတ်ဆန္ဒကို တွန်းကန်ကာ နောက်ထပ် သုံးလက်မ ရှေ့ဆက်တိုးသွားခဲ့၏။

ချလွင်!

ဤအချိန်တွင် လီတိရှန်းသည် နောက်ဆုံး၌ သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားအိမ်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရှိနေသော်လည်း အေးစက်ပြီး ရှင်းလင်းသော ဓားမြည်သံတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

ဓားကို ဆွဲထုတ်ခြင်း။

ဓားကို လွှဲယမ်းခြင်း။

လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်ထားခြင်း မရှိချေ။

သို့တိုင် ၎င်းတို့က အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံကို သွေးနီရောင် အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဆိုးရည်ချယ်လိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ လီတိရှန်း၏ ဓားပင် ဖြစ်လေသည်။

ရိုးရှင်းလှ၏။

တိုက်ရိုက်ပင်ဖြစ်သည်။

ရိုးရှင်းမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

၎င်းသည် မည်သည့် အလှဆင်မှုမျှ မပါဝင်သော သန့်စင်သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် ဓားတစ်လက်သာဖြစ်၏။

မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိသော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒများ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရပ်မျက်နှာ ဆယ်ခုမှ အနှစ်သာရများအားလုံးသည် လီတိရှန်း၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖာတောင်သခင်ဆီသို့ ကျဆင်းလာသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

"ဒီဓားက..."

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုဓားကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အရိုးတိုင်းက တုန်ခါကာ ကွဲအက်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေသော ဓားတစ်လက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဖာတောင်သခင်သည် ဤဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်နေခဲ့၏။

နောက်ဆုတ်၍ အသက်ရှင်မည်လော။

ရှေ့ဆက်တိုး၍ သေဆုံးရမည်လော။

ဖာတောင်သခင်သည် လီတိရှန်း လွှဲယမ်းလိုက်သော ဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ခဏတာ အေးခဲသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုတ်မည်လော၊ ရှေ့ဆက်တိုးမည်လော။

အသက်ရှင်မည်လော၊ သေဆုံးရမည်လော။

အခန်း (၇၈) သူမက ဆေးပဲ၊ ကောင်းကင်နဲ့ လူသားရဲ့ မဟာဆေးစွမ်းကြီးပဲ.

"သတ်..."

ဖာတောင်သခင်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်းဓားသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အကွေးအကောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လီတိရှန်း၏ တောက်ပသော ဓားအဖျားကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

“ဝုန်း”

ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာအားလုံးသည် ထိုအချိန်တွင် အေးခဲသွားခဲ့၏။

လူတိုင်း ခဏလောက် နားမကြားဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ နားစည် ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ စိတ်ကို ရိုက်ခတ်သွားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ နှင့် ဓားရှည်စွမ်းအားတို့၏ တုန်လှုပ်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ စိတ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့နှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။

ဤအခြေအနေမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် ဖာတောင်သခင်၏ ပုံရိပ်မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဝုန်း!

ဖာတောင်သခင်သည် ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကာ မိုင်တစ်သောင်းခန့် လျှောတိုက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ခြေထောက်များဖြင့် ပင်လယ်ပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားနှစ်ခုသည် ဖာတောင်သခင်၏ ခြေထောက်များနောက်သို့ လိုက်ကာ သွေးပင်လယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

သွေးပင်လယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် ထိုစွမ်းအားနှစ်ခုအောက်တွင် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားခဲ့သည်။

အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ပြိုကျသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်ရှိ သွေးပင်လယ်သည် ကျန်းတစ်ရာခန့်အနက်အထိ ညီညာစွာ ပြိုကျသွားခဲ့၏။

ပင်လယ်ရေများအားလုံးသည် ထိုစွမ်းအားအောက်တွင် သွေးနီရောင် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အအေးဒဏ်ကြောင့် မဟုတ်ချေ။

ယင်းအစား ပင်လယ်ရေများသည် သူတို့၏ ခံနိုင်ရည် ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်အောင် အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ခံလိုက်ရသောကြောင့် အခဲပုံစံ ရေခဲပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝုန်း!

သွေးပင်လယ်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဖိနှိပ်လိုက်သောအခါ ကျေနပ်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဖာတောင်သခင်၏ အနောက်တွင် ပင်လယ်ရေတိုင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ရေတိုင်တစ်ခုစီမှာ ကျန်းဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အထူရှိလေသည်။

၎င်းအတွင်း၌ အဆုံးမရှိသော ဓားရှည်စွမ်းအား နှင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒတို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေကြပြီး ရေတိုင်များအထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ် ကို လုံးဝ ပြိုကျ ကွဲအက်သွားစေခဲ့၏။

ဓားရှည်နှင့် ဓားမြစ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကဲ့သို့ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပေတစ်သောင်းခန့် ထိုးတက်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့လေသည်။

ဒိုင်း!

သွေးပင်လယ် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ဆူနာမီကဲ့သို့ မြင့်မားသော သွေးနီရောင် ပင်လယ်ရေများက အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

သွေးပင်လယ်၏ ကမ်းစပ်မှာ ချက်ချင်း ရေလွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

ပင်လယ်ရေများ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ကမ်းရိုးတန်းမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ တိုက်စားခံလိုက်ရ၏။

အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် ထွက်ပြေးရန် မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ ပင်လယ်ရေ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ သူတို့အပေါ်သို့ ကြီးမားလှသော ဓားရှည်စွမ်းအား နှင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒ များ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

၎င်းက အရိုးများကို ခြစ်ထုတ်ပြီး ဝိညာဉ်များကို မျိုချနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အော်ဟစ်သံများ အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ယခုအချိန်တွင် ဘေးကင်းနေသေးသော သူများသည် ပင်လယ်ထဲရှိ လူနှစ်ဦးအား အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အလွန်အစွမ်းထက်လှပေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖာတောင်သခင်သည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်နေပြီး ဖာရှန်းဓားကို ကိုင်ထားသော လက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကာ ဓားအဖျားမှနေ၍ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ပင်လယ်ထဲသို့ တစ်စက်ချင်း ကျဆင်းနေခဲ့၏။

နှလုံးသားကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်လောက်အောင် လှပသော မျက်နှာတစ်ခုမှာ ရွှေရွက်လွှာကဲ့သို့ ဖြူရော်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဖာတောင်သခင် သူမ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ပြောပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် လှပလွန်းလှပေသည်။

ဖာတောင်သခင် ဒဏ်ရာရသွားသောအခါ ငှက်ပျောဖက်ပေါ်သို့ မိုးရေများ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလှတရားတစ်ခု သူမထံတွင် ထပ်တိုးလာခဲ့၏။

လီတိရှန်းမှာမူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်များကို ဝမ်းဗိုက်အောက်တွင် ယှက်ထားကာ သူ၏ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ထည့်ထားပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ထားကာ ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မဆွဲထုတ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပေါ်နေလေသည်။

"ဒီဓားက သေမျိုးကမ္ဘာက ဓားတစ်လက် မဟုတ်တော့ဘူး..."

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဖာတောင်သခင်၏ ဓားတစ်ချက်က အင်မော်တယ်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းက သေမျိုးကမ္ဘာမှ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ရှိ အင်မော်တယ်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်၏။

လီတိရှန်း၏ ဓားမှာမူ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ အမူအကျင့်ကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို သေချာပေါက် ပြန်လည် စီစဉ်စေလိမ့်မယ်..."

"ဒီဓားက အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာထဲ ဝင်နိုင်တယ်..."

"အဲဒီဓားချက်ကလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်နေရာထဲ ဝင်နိုင်တယ်..."

ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားမှ အံ့ဩသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လီတိရှန်းမှာ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေသေး၏။

လီတိရှန်း၏ ဓားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပေသည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာအောက်ရှိ မည်သူမဆို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်လေသည်။

ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာတွင် ရှိနေသူများကိုလည်း စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိ၏။

"ဒါက သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် နှစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားလား..."

"ဖာတောင်သခင် ယန်ချင်းယွီ၊ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်တယ်..."

"သွေးပင်လယ်ရဲ့ အရှင်သခင် လီတိရှန်းကတော့ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲခြားလို့မရအောင် ပေါင်းစပ်နေတာပဲ..."

"ဒါတွေက လောကမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်တဲ့ ဓားတွေနဲ့ ဓားရှည်တွေပဲ..."

ကျဲစဲ့နှင့် အခြားမျိုးဆက်သစ် တပည့်များသည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နိမ့်ကျနေသော်လည်း ထက်မြက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရှိကြပေသည်။

သူတို့အား လောကတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်သော ဓားများနှင့် ဓားရှည်များဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆိုကြသနည်းဆိုသော်...

အကြောင်းရင်းမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်ဆုံးသုံးနေရာမှ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် လက်နက်ကို အသုံးမပြုကြသောကြောင့် ပင်တည်း။

အထူးသဖြင့် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် ပင်တည်း။

သူ၏ စွမ်းအားမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိလောက်အောင် အစွမ်းထက်လွန်းလှရာ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာမှသာလျှင် သူနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီပေလိမ့်မည်။

"ငါ လီတိရှန်း၊ သူမကို အထင်မသေးခဲ့ဘူး..."

လီတိရှန်းသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်နေသော ဖာတောင်သခင်အား ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ကျေနပ်နေသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ဖာတောင်သခင်သည် သူ့အား ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဝေးမှသာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုဓားချက်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ဖြစ်ခဲ့၏။

ယနေ့တွင်မူ ဖာတောင်သခင်သည် သူ၏ ဓားချက်ကို အမှန်တကယ် လက်ခံရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက ဖာတောင်သခင် နောက်ဆုတ်သွားမည်ဟု လီတိရှန်း ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖာတောင်သခင်သည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ဘဲ ထိုအရေးကြီးသော ခြေတစ်လှမ်းကို ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်လေသည်။

ခြေတစ်လှမ်းက အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသွားစေနိုင်ပေသည်။

"ငါ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်..."

ဖာတောင်သခင်က လီတိရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်တွေ့ရသရွေ့ လီတိရှန်း၏ ဓား မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို မည်သူကမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"မင်း သေမှာမဟုတ်ပါဘူး..."

လီတိရှန်းက ဖာတောင်သခင်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိသကဲ့သို့ သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သေမှာ မဟုတ်ရုံတင်မကဘူး၊ ဒီဓားချက်အပြီးမှာ မင်းက ဓားအင်မော်တယ်နယ်ပယ်နဲ့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး..."

လီတိရှန်းက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။

ယနေ့ သူ ဓားတစ်ချက်သာ အသုံးပြုခဲ့ရာ အပြည့်အဝ မကျေနပ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဖာတောင်သခင်၏ ကန့်သတ်ချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ နင့်ရဲ့ ဓားကို ခံနိုင်ရင် အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် တစ်စက် ပေးမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်နော်..."

ဖာတောင်သခင်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

လီတိရှန်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ စဉ်းစားဟန်တစ်ခု ပြသလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေ စုစည်းထားပြီး အသက်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် ... ဒီ အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့ အသုံးပြုချင်တာလား..."

လီတိရှန်းက ဖာတောင်သခင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"မှန်တယ်..."

ဖာတောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း ကယ်တင်ချင်တဲ့လူရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ..."

လီတိရှန်းက မေးလိုက်၏။

"စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်အစအနလေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်..."

ဖာတောင်သခင်က ပြောလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ..."

လီတိရှန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဖာတောင်သခင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဆီက ဖန်တီးမှုကို လုယူနိုင်တယ်၊ အသက်တစ်ရှိုက် ကျန်နေသေးရင်တောင် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့ဆိုရင်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး..."

လီတိရှန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ဒါဆို နောက်ထပ် အစက်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးလိုက်လေ..."

ဖာတောင်သခင်က သဘာဝကျသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများအားလုံး ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

ဤခေတ်တွင် ဖာတောင်သခင် တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် လီတိရှန်းထံမှ အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို ဤမျှ သဘာဝကျကျ တောင်းဆိုရဲပေလိမ့်မည်။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမသည် ဆေးတစ်ခွက်ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် လီတိရှန်းအား ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းစေနိုင်မည့် ကောင်းကင်ဘုံလူသား မဟာဆေးလုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

"မရှိဘူး..."

"ပထမအချက်..."

"အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်က ငါ့အတွက် အသုံးဝင်တယ်..."

"တစ်စက်ဆိုတာက ကန့်သတ်ချက်ပဲ..."

"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ တကယ်လို့ ဝိညာဉ်ကို အရင်မစုစည်းနိုင်ရင် အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် ဘယ်လောက်များများကမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လီတိရှန်းက ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ထပ်မရတော့ဘူးလား..."

ဖာတောင်သခင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။

"မှန်တယ်..."

"တကယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ သူမကို ကယ်တင်ပြီး သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ် အစအနလေးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေချင်ရင်..."

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက အသက်ရေပန်း၊ ငါ့ရဲ့ အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်နဲ့ ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်တောင်က ဖုန်းလိုင် အင်မော်တယ်ဆေးလုံးတို့လိုအပ်တယ်၊ အဲဒီသုံးခုကို ပေါင်းစပ်ရမယ်..."

လီတိရှန်းက အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် တစ်စက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရပ်ဆယ်မျက်နှာမှ အနှစ်သာရများကို မျိုချကာ အဆုံးမရှိသော အသက်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည့်အလား ပေါ်နေလေသည်။

"ဒါဆိုရင် စီနီယာ၊ တကယ်လို့ ဒီပစ္စည်းသုံးခုကို စုဆောင်းနိုင်ရင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရမလဲ..."

ဤအချိန်တွင် လင်းရီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ရှင်းလင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။